Relaties
alle pijlers
Intens verdrietig
dinsdag 18 augustus 2009 om 12:44
Hey,
Chris wat is er? Net als Ucchan een hele grote knuffel!
@fienewiep: wb verjaardag van je ex, ik zou denk ik gewoon wat sturen. Als hij dat niet waardeert is het zijn probleem. Maarja ik kan me ook goed voorstellen dat je erover twijfelt.
@Ucchan: wat moeilijk dat hij nu met haar op vakantie gaat. Maar richt je op jezelf. Zij komt er vanzelf achter als het niet loopt. Jij moet nu aan jezelf gaan denken.
@Bloemetje: poeh lijkt me erg moeilijk om nog samen te wonen met je ex en helemaal als het goed gaat. Heftig, maar je bent wel sterk. Dat je verder gaat!
en verder heb ik mijn ex gisteren weer gezien. Ik had bij zijn ouders mijn paspoort laten liggen. Uiteindelijk samen ijsje gegeten. Ik met mijn domme kop eruitgefloept dat ik een beetje jaloers was op iemand (gewoon een vriendin die die veel ziet). Hij lachen, op een lieve manier gelukkig. Vervolgens gaat die naar huis, loopt de deur uit komt weer terug aait mij over het hoofd, lacht lief en gaat weer weg. Zelfs zijn vader stond ervan te kijken. Hoe meer ik hem zie, hoe meer moeite het hem kost zijn muurtje in stand te houden. Maar dat maakt het nie gemakkelijk. Ik kan er wel mee omgaan en ik ben niet ongelukkig. Maar gisteren was ik boos. Ik dacht hij laat zoiets moois lopen. Ik vind het nog steeds heel bijzonder wat wij samen hebben. En ik kan me bijna niet voorstellen dat het gevoel bij hem weg is. Maarja niet wachten op hem, verder gaan en zien wat op mijn pad komt. En een beetje hopen.
Chris wat is er? Net als Ucchan een hele grote knuffel!
@fienewiep: wb verjaardag van je ex, ik zou denk ik gewoon wat sturen. Als hij dat niet waardeert is het zijn probleem. Maarja ik kan me ook goed voorstellen dat je erover twijfelt.
@Ucchan: wat moeilijk dat hij nu met haar op vakantie gaat. Maar richt je op jezelf. Zij komt er vanzelf achter als het niet loopt. Jij moet nu aan jezelf gaan denken.
@Bloemetje: poeh lijkt me erg moeilijk om nog samen te wonen met je ex en helemaal als het goed gaat. Heftig, maar je bent wel sterk. Dat je verder gaat!
en verder heb ik mijn ex gisteren weer gezien. Ik had bij zijn ouders mijn paspoort laten liggen. Uiteindelijk samen ijsje gegeten. Ik met mijn domme kop eruitgefloept dat ik een beetje jaloers was op iemand (gewoon een vriendin die die veel ziet). Hij lachen, op een lieve manier gelukkig. Vervolgens gaat die naar huis, loopt de deur uit komt weer terug aait mij over het hoofd, lacht lief en gaat weer weg. Zelfs zijn vader stond ervan te kijken. Hoe meer ik hem zie, hoe meer moeite het hem kost zijn muurtje in stand te houden. Maar dat maakt het nie gemakkelijk. Ik kan er wel mee omgaan en ik ben niet ongelukkig. Maar gisteren was ik boos. Ik dacht hij laat zoiets moois lopen. Ik vind het nog steeds heel bijzonder wat wij samen hebben. En ik kan me bijna niet voorstellen dat het gevoel bij hem weg is. Maarja niet wachten op hem, verder gaan en zien wat op mijn pad komt. En een beetje hopen.
dinsdag 18 augustus 2009 om 18:38
Jij ook heel erg veel sterkte Laura. Weet precies hoe jij je voelt... en ik probeer het ook gezellig te houden. Ga niet met hem in discussie over iets, ik vertel niks over mijn emoties en als ik er iets over loslaat zegt hij 'we zouden het er niet meer over hebben'. Dat is ook beter.
Zit wel in twijfel of hij me moet helpen met verhuizen of dat ik het maar alleen doe met mijn vrienden en familie.
Zit wel in twijfel of hij me moet helpen met verhuizen of dat ik het maar alleen doe met mijn vrienden en familie.
dinsdag 18 augustus 2009 om 18:52
quote:raiden schreef op 18 augustus 2009 @ 12:44:
Chris wat is er? Net als Ucchan een hele grote knuffel!
Ik heb mijn ex-lief gister gezien. En ik vind het niet te begrijpen zo moeilijk dat twee mensen die van elkaar houden (want het is gewoon niet anders) niet samen kunnen zijn. Hij kan niet veranderen hoe hij is, maar de keuzes die hij maakt wel. Maar ondanks zijn liefde voor mij kan hij dat niet. De liefde voor elkaar spat ervanaf (bedoel het wel platonisch nu, we hebben het 'netjes' gehouden) en toch is het niet meant to be...
En Raiden, net al bij jouw ex merk ik ook bij de mijne dat hij moeite doet om zijn muurtje in stand te houden (wat niet zo goed lukt).
Jij schrijft dat je ermee kan omgaan en dat je niet ongelukkig bent. Ik kan er ook mee omgaan, maar ik ben niet gelukkig. Ik voel me beter dan de afgelopen maanden omdat mijn depressie minder wordt, maar ik ben niet gelukkig. Ik heb nog elke dag een geamputeerd gevoel.
Ook herken ik wat je schrijft over boosheid. Ik ben niet echt boos, maar ik vind het onvoorstelbaar dat hij mij laat gaan en dat hij wat wij kunnen hebben niet de moeite waard genoeg vindt. Ik word een langspeelplaat, maar ik zou het nog kunnen begrijpen als hij gelukkig was. Maar dat is hij niet.
Afijn. Ben vandaag trouwen bij de bedrijfsarts geweest. Moet van haar nog wat langer mijn langbevochten en nog steeds wankele evenwicht zien vast te houden voordat ik weer aan de slag mag. Enerzijds wil ik graag weer deelnemen aan het werkende leven, aan de andere kant geeft het me ook een stukje rust. Ik ben namelijk enorm bang dat het depressie-technisch weer de verkeerde kant opgaat. Niet zo gek, want vandaag voor het eerst in weken weer een enorme huil- annex paniekbui gehad.
Chris wat is er? Net als Ucchan een hele grote knuffel!
Ik heb mijn ex-lief gister gezien. En ik vind het niet te begrijpen zo moeilijk dat twee mensen die van elkaar houden (want het is gewoon niet anders) niet samen kunnen zijn. Hij kan niet veranderen hoe hij is, maar de keuzes die hij maakt wel. Maar ondanks zijn liefde voor mij kan hij dat niet. De liefde voor elkaar spat ervanaf (bedoel het wel platonisch nu, we hebben het 'netjes' gehouden) en toch is het niet meant to be...
En Raiden, net al bij jouw ex merk ik ook bij de mijne dat hij moeite doet om zijn muurtje in stand te houden (wat niet zo goed lukt).
Jij schrijft dat je ermee kan omgaan en dat je niet ongelukkig bent. Ik kan er ook mee omgaan, maar ik ben niet gelukkig. Ik voel me beter dan de afgelopen maanden omdat mijn depressie minder wordt, maar ik ben niet gelukkig. Ik heb nog elke dag een geamputeerd gevoel.
Ook herken ik wat je schrijft over boosheid. Ik ben niet echt boos, maar ik vind het onvoorstelbaar dat hij mij laat gaan en dat hij wat wij kunnen hebben niet de moeite waard genoeg vindt. Ik word een langspeelplaat, maar ik zou het nog kunnen begrijpen als hij gelukkig was. Maar dat is hij niet.
Afijn. Ben vandaag trouwen bij de bedrijfsarts geweest. Moet van haar nog wat langer mijn langbevochten en nog steeds wankele evenwicht zien vast te houden voordat ik weer aan de slag mag. Enerzijds wil ik graag weer deelnemen aan het werkende leven, aan de andere kant geeft het me ook een stukje rust. Ik ben namelijk enorm bang dat het depressie-technisch weer de verkeerde kant opgaat. Niet zo gek, want vandaag voor het eerst in weken weer een enorme huil- annex paniekbui gehad.
dinsdag 18 augustus 2009 om 19:45
Hey lieverds, nou ik ben er weer. 1 1/2 week zonder internetverbinding gezeten, en verschrikkelijke megadip gehad. Inmiddels is het nu 5 weken uit en kreeg pas later 'de klap'. Heb nog steeds mn ups en downs. Volgens mij duurt dat nog wel even als ik ook zo de andere verhalen lees. Het hoort erbij. Voor de rest nog steeds geen contact met ex. Hoorde van verhalen dat het met hem goed gaat. Voor de rest heb ik impulsief een doe vakantie voor mezelf geboekt. Ga volgende week 2 weken naar zuidfrankrijk in mn uppie. Moet er even tussenuit. Ik lees van iedereen, dat men toch nog steeds met het gevoel aan het klooien zijn. Moeilijk is dat toch, het stukje loslaten. Had toevallig laatst met een oud tante er over, je zei al je moet het zien als een rouwproces. Net alsof er iemand overleden is... Dat heeft tijd nodig.. Ik wens iedereen hier op het forum veel kracht toe! ER komt een moment dan gaat echt de zon volop schijnen.......
dinsdag 18 augustus 2009 om 20:14
@ Chris
Ik vind het eigenlijk wel fijn om te horen dat de bedrijfsarts je ruimte geeft. Of had je zelf wel graag begonnen met werken?
Huilbui op zich is niet erg toch? Moet inderdaad alleen niet omslaan in paniek of depressie. Heb je het idee dat het slechter gaat?
Ik vind het ook lastig om wat te zeggen over jouw ex en jullie situatie. Vind het heel verdrietig voor jou maar ook voor hem dat hij niet kan veranderen. Ik vermoed dat hij daar ook ontzettend onder gebukt gaat. Dit lijkt allemaal zo zinloos en het weggooien van iets moois. Ik geloof wel dat uiteindelijk het mooie ook verdwijnt als jullie wel verder zouden gaan met elkaar. Ondanks alle liefde die jullie voor elkaar hebben zou dit ook kunnen leiden tot allerlei conflicten waarbij uiteindelijk misschien de liefde alsnog zou verdwijnen en jullie uit elkaar groeien. Alleen jij weet wat goed voor je is en wat jou gelukkig maakt. Jij kunt alleen een keuze maken over een eventuele toekomst van jullie samen. En als je bij je besluit blijft betekent dit voor nu heel veel verdriet. Blijven jullie elkaar wel zien/spreken?
@Bloem, jullie scheiding komt nu ook dichtbij, spannend voor jou. Lijkt me dat het nu allemaal nog heel onwerkelijk is. Ik vind het bewonderenswaardig hoe jullie beiden met de situatie omgaan. Ik hoop dat jullie dat kunnen vast houden.
Ik was gister en vandaag zo bezig met ex en het wel/niet contacten voor zijn verjaardag. Ik ga hem denk ik niet feliciteren voor zijn verjaardag. Kan altijd weer veranderen maar zoals ik er nu in sta niet. Ik merk aan alles aan mezelf dat ik me niet goed voel bij wat voor contact dan ook. Ik wil hem ook niet zien, ik heb afstand nodig. Als ik het wel doe is het voor hem en omdat ik niet wil dat hij denkt dat ik er niet aan gedacht heb. Hele verkeerde motivatie dus want dan maak ik het te belangrijk wat hij van mij vindt.
En wat ik nog het allerergst vind? Ik zit me hierover drukt te maken en hij gaat gewoon lekker verder met zijn leven (dat moet ik ook doen!). Blijkbaar is hij er al helemaal klaar mee. Daarbij acht ik de kans vrij groot dat er al iets nieuws loopt gezien zijn relatiegeschiedenis. Ik probeer er los van te komen en contact hebben ook al is het zoiets kleins als een felicitatie, helpt me daar niet bij.
Vanmiddag voelde ik me opeens heel sterk, dat ik verder ga, het niet meer is en het ook goed is zo, dat ik alle mijn hele leven voor me heb liggen, dat er elke dag een nieuwe kans is, dat ik precies kan doen wat ik wil, dat ik moet ophouden met verdrietig zijn omdat er teveel moois is en nog gaat komen etc... Dat duurde tot een half uur geleden en nu toch weer met ex bezig. Ik baal van mezelf dat ik dit me zo laat beheersen.
Ben ik een trut als ik niets laat horen?
Ik vind het eigenlijk wel fijn om te horen dat de bedrijfsarts je ruimte geeft. Of had je zelf wel graag begonnen met werken?
Huilbui op zich is niet erg toch? Moet inderdaad alleen niet omslaan in paniek of depressie. Heb je het idee dat het slechter gaat?
Ik vind het ook lastig om wat te zeggen over jouw ex en jullie situatie. Vind het heel verdrietig voor jou maar ook voor hem dat hij niet kan veranderen. Ik vermoed dat hij daar ook ontzettend onder gebukt gaat. Dit lijkt allemaal zo zinloos en het weggooien van iets moois. Ik geloof wel dat uiteindelijk het mooie ook verdwijnt als jullie wel verder zouden gaan met elkaar. Ondanks alle liefde die jullie voor elkaar hebben zou dit ook kunnen leiden tot allerlei conflicten waarbij uiteindelijk misschien de liefde alsnog zou verdwijnen en jullie uit elkaar groeien. Alleen jij weet wat goed voor je is en wat jou gelukkig maakt. Jij kunt alleen een keuze maken over een eventuele toekomst van jullie samen. En als je bij je besluit blijft betekent dit voor nu heel veel verdriet. Blijven jullie elkaar wel zien/spreken?
@Bloem, jullie scheiding komt nu ook dichtbij, spannend voor jou. Lijkt me dat het nu allemaal nog heel onwerkelijk is. Ik vind het bewonderenswaardig hoe jullie beiden met de situatie omgaan. Ik hoop dat jullie dat kunnen vast houden.
Ik was gister en vandaag zo bezig met ex en het wel/niet contacten voor zijn verjaardag. Ik ga hem denk ik niet feliciteren voor zijn verjaardag. Kan altijd weer veranderen maar zoals ik er nu in sta niet. Ik merk aan alles aan mezelf dat ik me niet goed voel bij wat voor contact dan ook. Ik wil hem ook niet zien, ik heb afstand nodig. Als ik het wel doe is het voor hem en omdat ik niet wil dat hij denkt dat ik er niet aan gedacht heb. Hele verkeerde motivatie dus want dan maak ik het te belangrijk wat hij van mij vindt.
En wat ik nog het allerergst vind? Ik zit me hierover drukt te maken en hij gaat gewoon lekker verder met zijn leven (dat moet ik ook doen!). Blijkbaar is hij er al helemaal klaar mee. Daarbij acht ik de kans vrij groot dat er al iets nieuws loopt gezien zijn relatiegeschiedenis. Ik probeer er los van te komen en contact hebben ook al is het zoiets kleins als een felicitatie, helpt me daar niet bij.
Vanmiddag voelde ik me opeens heel sterk, dat ik verder ga, het niet meer is en het ook goed is zo, dat ik alle mijn hele leven voor me heb liggen, dat er elke dag een nieuwe kans is, dat ik precies kan doen wat ik wil, dat ik moet ophouden met verdrietig zijn omdat er teveel moois is en nog gaat komen etc... Dat duurde tot een half uur geleden en nu toch weer met ex bezig. Ik baal van mezelf dat ik dit me zo laat beheersen.
Ben ik een trut als ik niets laat horen?
dinsdag 18 augustus 2009 om 20:42
@ Fienewiep: nee, je bent geen trut als je niets laat horen. Sowieso niet, maar je hebt hier heel duidelijk omschreven waarom je het niet doet. Die reden maakt jou absoluut geen trut.
Goed om te lezen trouwens dat je weer plannen maakt om verder te gaan, gelukkig te worden. Dat je dan vervolgens weer aan de slag gaat met ex is denk ik heel logisch. Ik denk dat wij die gevoelens hier allemaal wel hebben. Kijk naar wat je wel doet (er niet in blijven hangen)!!!!
Over het nog afgekeurd zijn; ik vind het ook fijn dat de bedrijfsarts mij ruimte geeft. Ik wil wel weer graag deel uitmaken van het werkende leven, maar het is gewoon nog niet reeel. Waar het nu feitelijk op neer komt is dat ik over twee maanden pas begin. Want ik moet de 23e september terug en ik ga de 26e op vakantie. Ben pas 17 oktober terug. Met dien verstande dat mijn vakantie wel door moet gaan. Dat is nog maar de vraag in verband met mijn oma. We hebben vandaag te horen gekregen dat als alles blijft zoal het is, ze nog ongeveer 3 tot 6 maanden heeft. Maar als ze ziek wordt of het opgeeft, kan het zo over zijn.
Je vraagt of ik denk dat het slechter gaat. Slechter niet, maar het is zo'n wankel evenwicht. Ik ga me langzaam aan steeds beter voelen, maar het minste of geringste stress zorgt voor een terugval. Ik ben niet alleen depressief geweest, maar de laatste maanden ook redelijk overspannen (op het allerergste moment wist ik niet meer wie mijn collega's waren; dat was best eng. Gelukkig is dat weer helemaal goed gekomen )
Ik vind het mooi wat je schrijft over dat je het ook verdrietig vind voor mijn ex-lief. Vind ik namelijk ook. Hij gaat er anders mee om dan ik (is tenslotte ook een man), maar het gaat ook niet goed met hem.
Het moment dat we elkaar gister zagen was zo mooi. We liepen in een lange gang naar elkaar toe en de lach die op ons gezicht doorbrak toen we elkaar echt van dichtbij zagen....
Maar je hebt gelijk. Met verdergaan op de oude voet, zal het mooie verdwijnen. Er zal eerst iets moeten veranderen. Ik hoop dat hij daar ooit voor kiest. Ik geloof namelijk in ONS (niet bedoeld: one night stand ).
En of we elkaar nog blijven zien/spreken. Een beetje. Hij gaat op mijn katjes passen, dus voor die tijd zullen we elkaar nog zien. Maar ik wil er geen gewoonte van maken. We hebben namelijk allebei pijn vandaag over gisteren. Hoe fijn het ook was, vandaag zijn we weer alleen en die pijn komt goed binnen. Bij mij, maar ook bij hem sms-te hij.
@Bloem, ik ben het eens met Fienewiep dat ik bewondering heb voor hoe jij met jullie scheiding omgaat. Het komt wel heel dichtbij nu. Wanneer precies? Ex-lief en ik hebben een afscheiddag gehad. Samen naar de dierentuin en lekker voor de laatste keer gaan eten. Is dat ook iets voor jou/jullie?
@ Picasso: goed zeg dat je alleen op vakantie gaat. Mijn ervaring is dat dat heel helend kan werken. Nou ja, alleen op vakantie met liefdesverdriet ken ik nog niet, maar wel alleen op vakantie.
Goed om te lezen trouwens dat je weer plannen maakt om verder te gaan, gelukkig te worden. Dat je dan vervolgens weer aan de slag gaat met ex is denk ik heel logisch. Ik denk dat wij die gevoelens hier allemaal wel hebben. Kijk naar wat je wel doet (er niet in blijven hangen)!!!!
Over het nog afgekeurd zijn; ik vind het ook fijn dat de bedrijfsarts mij ruimte geeft. Ik wil wel weer graag deel uitmaken van het werkende leven, maar het is gewoon nog niet reeel. Waar het nu feitelijk op neer komt is dat ik over twee maanden pas begin. Want ik moet de 23e september terug en ik ga de 26e op vakantie. Ben pas 17 oktober terug. Met dien verstande dat mijn vakantie wel door moet gaan. Dat is nog maar de vraag in verband met mijn oma. We hebben vandaag te horen gekregen dat als alles blijft zoal het is, ze nog ongeveer 3 tot 6 maanden heeft. Maar als ze ziek wordt of het opgeeft, kan het zo over zijn.
Je vraagt of ik denk dat het slechter gaat. Slechter niet, maar het is zo'n wankel evenwicht. Ik ga me langzaam aan steeds beter voelen, maar het minste of geringste stress zorgt voor een terugval. Ik ben niet alleen depressief geweest, maar de laatste maanden ook redelijk overspannen (op het allerergste moment wist ik niet meer wie mijn collega's waren; dat was best eng. Gelukkig is dat weer helemaal goed gekomen )
Ik vind het mooi wat je schrijft over dat je het ook verdrietig vind voor mijn ex-lief. Vind ik namelijk ook. Hij gaat er anders mee om dan ik (is tenslotte ook een man), maar het gaat ook niet goed met hem.
Het moment dat we elkaar gister zagen was zo mooi. We liepen in een lange gang naar elkaar toe en de lach die op ons gezicht doorbrak toen we elkaar echt van dichtbij zagen....
Maar je hebt gelijk. Met verdergaan op de oude voet, zal het mooie verdwijnen. Er zal eerst iets moeten veranderen. Ik hoop dat hij daar ooit voor kiest. Ik geloof namelijk in ONS (niet bedoeld: one night stand ).
En of we elkaar nog blijven zien/spreken. Een beetje. Hij gaat op mijn katjes passen, dus voor die tijd zullen we elkaar nog zien. Maar ik wil er geen gewoonte van maken. We hebben namelijk allebei pijn vandaag over gisteren. Hoe fijn het ook was, vandaag zijn we weer alleen en die pijn komt goed binnen. Bij mij, maar ook bij hem sms-te hij.
@Bloem, ik ben het eens met Fienewiep dat ik bewondering heb voor hoe jij met jullie scheiding omgaat. Het komt wel heel dichtbij nu. Wanneer precies? Ex-lief en ik hebben een afscheiddag gehad. Samen naar de dierentuin en lekker voor de laatste keer gaan eten. Is dat ook iets voor jou/jullie?
@ Picasso: goed zeg dat je alleen op vakantie gaat. Mijn ervaring is dat dat heel helend kan werken. Nou ja, alleen op vakantie met liefdesverdriet ken ik nog niet, maar wel alleen op vakantie.
dinsdag 18 augustus 2009 om 20:57
Hey meiden,
Bedankt voor jullie complimentjes, doet me erg goed. Ook ik heb mijn ups en downs hoor. Af en toe last van spoken in mijn hoofd weer. Dat hij nog met haar smst, of mailt of afspreekt zodra ik de deur uit ben en dat hij me inruilt voor een ander.
Diep in mijn hart weet ik dat hij zoiets niet doet.
Morgen ga ik met hem een stukje varen in zijn boot en uit eten.
Krijg waarschijnlijk over 2 weken de sleutel Chris en dan komt het wel enorm dichtbij. Dan komt de moeilijkste tijd denk ik. Ben hem nu nog niet geheel kwijt, maar dan wel...
Vraag mezelf ook steeds af... hou ik nog van hem? of is het gewoon een gevoel van iemand missen? laat de tijd het allemaal maar uitmaken...
Bedankt voor jullie complimentjes, doet me erg goed. Ook ik heb mijn ups en downs hoor. Af en toe last van spoken in mijn hoofd weer. Dat hij nog met haar smst, of mailt of afspreekt zodra ik de deur uit ben en dat hij me inruilt voor een ander.
Diep in mijn hart weet ik dat hij zoiets niet doet.
Morgen ga ik met hem een stukje varen in zijn boot en uit eten.
Krijg waarschijnlijk over 2 weken de sleutel Chris en dan komt het wel enorm dichtbij. Dan komt de moeilijkste tijd denk ik. Ben hem nu nog niet geheel kwijt, maar dan wel...
Vraag mezelf ook steeds af... hou ik nog van hem? of is het gewoon een gevoel van iemand missen? laat de tijd het allemaal maar uitmaken...
dinsdag 18 augustus 2009 om 21:52
quote:bloemetje11282 schreef op 18 augustus 2009 @ 18:38:
Jij ook heel erg veel sterkte Laura. Weet precies hoe jij je voelt... en ik probeer het ook gezellig te houden. Ga niet met hem in discussie over iets, ik vertel niks over mijn emoties en als ik er iets over loslaat zegt hij 'we zouden het er niet meer over hebben'. Dat is ook beter.
Zit wel in twijfel of hij me moet helpen met verhuizen of dat ik het maar alleen doe met mijn vrienden en familie.Lastig. Mijn ex heeft hier geholpen met inpakken enzo. Het verhuizen zelf doet een verhuisbedrijf (als ik die mogelijkheid niet had zou ik denk ik familie of vrienden proberen in te schakelen) en op het nieuwe adres komen familieleden en vrienden me helpen. Maar het BLIJFT raar!
Jij ook heel erg veel sterkte Laura. Weet precies hoe jij je voelt... en ik probeer het ook gezellig te houden. Ga niet met hem in discussie over iets, ik vertel niks over mijn emoties en als ik er iets over loslaat zegt hij 'we zouden het er niet meer over hebben'. Dat is ook beter.
Zit wel in twijfel of hij me moet helpen met verhuizen of dat ik het maar alleen doe met mijn vrienden en familie.Lastig. Mijn ex heeft hier geholpen met inpakken enzo. Het verhuizen zelf doet een verhuisbedrijf (als ik die mogelijkheid niet had zou ik denk ik familie of vrienden proberen in te schakelen) en op het nieuwe adres komen familieleden en vrienden me helpen. Maar het BLIJFT raar!
dinsdag 18 augustus 2009 om 22:27
@Chris: jouw verhaal klinkt af en toe als mijn verhaal. Het muurtje, wel de liefde maar het niet kunnen, de frustrerende gevoelens, er niet tegen kunnen dat onze liefde niet gelukkig is. Ik weet hoe het zien van je ex je kan raken. En dat die frustrerende gevoelens alleen maar versterkt. Dan vraag ik me af, twee mensen die zoveel van elkaar houden waarom kan dat niet? Zoiets kom je misschien maar eens in je leven tegen en dan zou je het laten lopen. Ik vind het moeilijk accepteren dat liefde niet genoeg is. Maar wat jij zegt dat je niet gelukkig bent. Ik voel me met tijden wel gelukkig. En ik krijg idd het idee dat jij dat niet hebt. Ondanks mijn frustratie kan ik wel steeds beter accepteren dat ik niks meer kan doen. Ik heb 4 jaar voor hem gevochten, echt werkelijk alles gegeven, teveel zelfs ben mezelf erin verloren. En ik ben nu druk bezig mezelf terug te vinden. Als het voorbestemd is komen we terug bij elkaar, zo niet dan niet. Dat houd ik mezelf maar voor. En dat geamputeerde gevoel wat je beschrijft, heel herkenbaar. En als hij er dan weer is voel ik me weer heel. Maar ik ben druk bezig met dat misgevoel een plekje geven. Ik leg me er nu maar even bij neer dat mijn liefde en misgevoel niet verdwijnt, dat geloof ik niet meer. Ik moet het een plek geven en daar ben ik nu mee bezig.
Maar je komt er wel en je bent echt geen langspeelplaat! Het is een proces waar we doorheen moeten en het feit dat de liefde er nog is en dat we zien dat onze exen niet gelukkig zijn maakt het er niet makkelijker op.
Maar ik lees hier alleen maar posts van sterke vrouwen die verder willen en hun best daarvoor doen. Dat het niet makkelijk is en dat er veel tranen vallen is alleen maar logisch. Liefde is het mooiste wat er is en daarom ook met tijden het meest pijnlijke. Maar als de liefde niet zo geweldig was geweest had ik nu niet zoveel pijn gehad. En daar ben ik dankbaar voor. We weten wat intense, diepe liefde is.
Maar je komt er wel en je bent echt geen langspeelplaat! Het is een proces waar we doorheen moeten en het feit dat de liefde er nog is en dat we zien dat onze exen niet gelukkig zijn maakt het er niet makkelijker op.
Maar ik lees hier alleen maar posts van sterke vrouwen die verder willen en hun best daarvoor doen. Dat het niet makkelijk is en dat er veel tranen vallen is alleen maar logisch. Liefde is het mooiste wat er is en daarom ook met tijden het meest pijnlijke. Maar als de liefde niet zo geweldig was geweest had ik nu niet zoveel pijn gehad. En daar ben ik dankbaar voor. We weten wat intense, diepe liefde is.
dinsdag 18 augustus 2009 om 23:36
Later meer, maar even voor de duidelijkheid. Ik ben niet ongelukkig hoor. Ik ben alleen ook niet gelukkig. Ik doe mijn ding, heb twee schatten van katten, een heerlijk huisje in de mooiste stad van Nederland en ik kan daar op momenten heerlijk van genieten. Ook heb ik een lieve moeder en een paar hele goede vriendinnen. Veel dingen om dankbaar voor te zijn en dat ben ik ook. En die dingen zorgen ervoor dat ik niet ongelukkig ben. Ook het feit dat mijn depressie minder wordt, telt daarbij mee.
Maar nee. Gelukkig ben ik niet. Ik zeg niet dat ik dat met hem wel zou zijn, maar in ieder geval gelukkiger. Edit: als de situatie anders was en we dezelfde toekomtverwachting hebben.
Ik ga lekker slapen nu. Het was een heftige en vermoeiende dag.
Maar nee. Gelukkig ben ik niet. Ik zeg niet dat ik dat met hem wel zou zijn, maar in ieder geval gelukkiger. Edit: als de situatie anders was en we dezelfde toekomtverwachting hebben.
Ik ga lekker slapen nu. Het was een heftige en vermoeiende dag.
woensdag 19 augustus 2009 om 01:13
Heb nog met ex gesproken vanavond. Ik word er niet vrolijker van, vind het ook raar. Zo rationeel. Jaaa, het is al twee jaar op eigenlijk. Waarom deed hij dan niks. Hij ging niet weg, maar deed ook niet echt iets behalve de boel draaiende houden (in praktische zin). Het lijkt wel of hij de hele relatie rationaliseert, maar dat klopt ook niet met eerder. Zou het dit moment zijn? Dat we de knoop al even geleden hebben doorgehakt, dat ik nog niet weg ben, dat er iemand in beeld is vermoedelijk? Hij zei dat hij niet dacht dat het niet meer samenwonen nieuwe impulsen zou brengen. Dit omdat ik dus had genoemd dat door die nieuwe 'vlam' bij mij even alles op z'n kop stond en ik het niet meer wist. Ik denk het nu ook niet. En eigenlijk, als ik hem zo hoorde praten daarstraks... Denk ik: dit klopt niet. Hier ga je in een volgende relatie weer tegenaan lopen. En dus ook als ik met hem iets nieuws zou beginnen.
woensdag 19 augustus 2009 om 14:57
dag lieve dames,
alweer een hele tijd niet geschreven. Had er even niet zoveel behoefte aan, want het ging eigenlijk langzaam steeds beter. Veel afleiding gehad, weer begonnen met werken na de vakantie, best wel de draad weer opgepakt.
Maar in mijn hoofd gaat alles nu weer helemaal in de knoop.
Heb ex gesproken net... ik zat een beetje te klooien achter de pc en bedacht me dat ik nog ergens op RP een accountje had staan (waar ik ex vandaan 'geplukt' had) en was wel benieuwd hoe het daarmee stond.
Veel kansloze berichtjes naruurlijk, én ik zag dat ex ook weer actief is daar, althans, hij heeft zijn account ook weer geactiveerd. Was wel even gek om te zien en in een vlaag van verstandsverbijsering stuurde ik hem een 'interesse berichtje'. Eigenlijk gewoon voor de grap, om te laten weten dat ik hem had gezien daar.
Krijg ik meteen een mailtje terug met:
Lieve 'Ikke'
ha, betrapt, en jij ook.
Vraag me af wat ik weer doe op die site, hoewel ik er wel ooit een heel leuk meisje heb leren kennen
Waarschijnlijk zoek ik afleiding omdat ik je eigenlijk wel heel erg mis...
HELP! Dacht ik, waar gaat dit nu weer heen. Hem teruggestuurd dat ik ook om die reden aan het rondneuzen was. En dat ik hem ook mis.
Vervolgens belde hij om te vragen of ik zin heb om morgen naar hem toe te komen. Samen een terrasje te doen 's avonds.
Ik heb ingestemd... maar vraag me nu wel aan alle kanten af of dit verstandig is.
Sorry dat ik even een ego-post schrijf, mijn hoofd is even te erg in de war om op jullie verhalen te reageren. Maar sowieso natuurlijk veel sterkte allemaal
alweer een hele tijd niet geschreven. Had er even niet zoveel behoefte aan, want het ging eigenlijk langzaam steeds beter. Veel afleiding gehad, weer begonnen met werken na de vakantie, best wel de draad weer opgepakt.
Maar in mijn hoofd gaat alles nu weer helemaal in de knoop.
Heb ex gesproken net... ik zat een beetje te klooien achter de pc en bedacht me dat ik nog ergens op RP een accountje had staan (waar ik ex vandaan 'geplukt' had) en was wel benieuwd hoe het daarmee stond.
Veel kansloze berichtjes naruurlijk, én ik zag dat ex ook weer actief is daar, althans, hij heeft zijn account ook weer geactiveerd. Was wel even gek om te zien en in een vlaag van verstandsverbijsering stuurde ik hem een 'interesse berichtje'. Eigenlijk gewoon voor de grap, om te laten weten dat ik hem had gezien daar.
Krijg ik meteen een mailtje terug met:
Lieve 'Ikke'
ha, betrapt, en jij ook.
Vraag me af wat ik weer doe op die site, hoewel ik er wel ooit een heel leuk meisje heb leren kennen
Waarschijnlijk zoek ik afleiding omdat ik je eigenlijk wel heel erg mis...HELP! Dacht ik, waar gaat dit nu weer heen. Hem teruggestuurd dat ik ook om die reden aan het rondneuzen was. En dat ik hem ook mis.
Vervolgens belde hij om te vragen of ik zin heb om morgen naar hem toe te komen. Samen een terrasje te doen 's avonds.
Ik heb ingestemd... maar vraag me nu wel aan alle kanten af of dit verstandig is.
Sorry dat ik even een ego-post schrijf, mijn hoofd is even te erg in de war om op jullie verhalen te reageren. Maar sowieso natuurlijk veel sterkte allemaal
woensdag 19 augustus 2009 om 19:47
@ucchan, kan me goed voorstellen dat je nu in een dip zit. Het lijkt me zo moeilijk te verteren dat je ex nu naar een festival gaat waar jullie eigenlijk samen naar zouden gaan. Het feit dat er al een ander is zou ik echt heel moeilijk te verteren vinden Heb je voor jezelf wat leuke dingen gepland?
@ Raiden, lastig als je je ex toch blijft spreken. Lastig als hij contact met je zoekt als hij gedronken heeft. Goed je eigen grenzen bewaken en stiekum toch niet teveel te hopen. Doe ik soms ook nog wel maar het helpt niet, het verandert niets aan het hier en nu. Ik vind het erg mooi hoe jij over de liefde schrijft. Is goed om dat gevoel vast te houden ondanks het enorme verdriet, er gaat hoop en troost van uit (zo lees ik het).
@Picasso, gaat het inmiddels wat beter? Knap van je dat je een vakantie alleen hebt geboekt. Hopelijk kom je een beetje tot rust en kun je dingen goed overdenken. 5 weken is ook nog maar zo kort geleden...niet raar toch dat je een dip hebt? Volgens mij is het toch het beste om eraan toe te geven, gevoel zit er en moet eruit.
@Ikke jeetje....wat een verhaal, verwarrend en hoopgevend. Wilde dat mijn ex dat deed haha;-) Heb je voor jezelf helder wat JIJ wilt? Goed voor jezelf zorgen.
@ Chris, klinkt heel mooi zoals je beschrijft toen je je ex weer zag. Ook jullie afscheidsdag vind ik erg mooi, had ik ook willen hebben. Bij ons is het best abrupt gegaan, wel goed gepraat maar toch vrij abrupt. Ik ben jaloers op jou dat jij in ieder geval weet wat er in je ex zijn hoofd omgaat en wat hij voelt. Ondanks dat het niet hetgeen is wat je wilt horen. Ik weet helemaal niets...ik hoor wel via via dat hij met van alles en nog wat worstelt maar meer niet. Begrijp je angst voor terugval nu in je in z'on emtionele achtbaan zit, zeker als het nog niet zo stabiel voelt. Gelukkig ben je zelf ook blij met de tijd die je krijgt van de bedrijfsarts. Gebruik die tijd, voor jezelf! Nu kan dat. Alweer hardgelopen?
Als ik het zo hoor heb je naast verdriet om ex, een hoop te verduren gehad de laatste tijd. Geef jezelf de tijd om de balans weer te vinden (doe je volgens mij ook). Jouw staat is denk ik ook mijn staat. Ik ben niet ongelukkig maar voel me ook niet gelukkig en geamputeerd van iets waar ik heel erg veel van hield en hou. We moeten hier een weg in vinden, hoe weet ik ook nog niet precies. Misschien toch ook proberen om er met liefde op terug te kijken. Ik zie bij mezelf nog veel frustratie, boosheid en onmacht. Dat maakt mss dat ik het nog niet kan loslaten. Heb jij/jullie dat ook? Hoe ga jij/jullie daarmee om?
Dat brengt me op het volgende....
Ik heb besloten straks ex te smsen voor zijn verjaardag. Weet nog niet precies wat. Reden is wat jij zei Chris....maak je keuzes uit angst of uit liefde?
Niet smsen is uit angst, onmacht, frustratie, boosheid naar hem omdat ik vind dat hij me in de steek heeft gelaten en mss stiekum ook wel om hem te 'straffen' en mss stiekum ook wel in de hoop een reactie uit te lokken welke ik toch niet ga krijgen. Ook omdat ik geen contact wil maar ik weet dat hij niet zal reageren en ben er nu toch al dagen mee bezig en mijn hoofd over het aan het breken.
Uit liefde omdat ik een fijne tijd met hem heb gedeeld en het eigenlijk niet netjes vind om niets te laten horen. Uit liefde omdat ik nog steeds veel aan hem denk en met hem begaan ben. Uit liefde omdat het een kleine moeite is en het altijd leuk is als er mensen aan je denken. Uit liefde om mijn eigen gevoelens toch even opzij te zetten en iemand een fijne verjaardag te wensen. Uit liefde om mijn negatieve gevoelens niet de boventoon te laten voeren en dat uiteindelijk voor mezelf niet goed is. Uit liefde omdat ik hem wel loslaten en dingen daarom niet groot en beladen moet blijven maken. Uit liefde omdat ik wil geven zonder iets terug te verwachten.
En ...uit liefde (egoistische motivatie) omdat het mij misschien juist wel helpt in het proces. Door niets te laten horen zal ik daar ook mee gaan zitten.
Gods wat denk ik veel en maak ik het allemaal moeilijk
Heel vermoeiend...
@ Raiden, lastig als je je ex toch blijft spreken. Lastig als hij contact met je zoekt als hij gedronken heeft. Goed je eigen grenzen bewaken en stiekum toch niet teveel te hopen. Doe ik soms ook nog wel maar het helpt niet, het verandert niets aan het hier en nu. Ik vind het erg mooi hoe jij over de liefde schrijft. Is goed om dat gevoel vast te houden ondanks het enorme verdriet, er gaat hoop en troost van uit (zo lees ik het).
@Picasso, gaat het inmiddels wat beter? Knap van je dat je een vakantie alleen hebt geboekt. Hopelijk kom je een beetje tot rust en kun je dingen goed overdenken. 5 weken is ook nog maar zo kort geleden...niet raar toch dat je een dip hebt? Volgens mij is het toch het beste om eraan toe te geven, gevoel zit er en moet eruit.
@Ikke jeetje....wat een verhaal, verwarrend en hoopgevend. Wilde dat mijn ex dat deed haha;-) Heb je voor jezelf helder wat JIJ wilt? Goed voor jezelf zorgen.
@ Chris, klinkt heel mooi zoals je beschrijft toen je je ex weer zag. Ook jullie afscheidsdag vind ik erg mooi, had ik ook willen hebben. Bij ons is het best abrupt gegaan, wel goed gepraat maar toch vrij abrupt. Ik ben jaloers op jou dat jij in ieder geval weet wat er in je ex zijn hoofd omgaat en wat hij voelt. Ondanks dat het niet hetgeen is wat je wilt horen. Ik weet helemaal niets...ik hoor wel via via dat hij met van alles en nog wat worstelt maar meer niet. Begrijp je angst voor terugval nu in je in z'on emtionele achtbaan zit, zeker als het nog niet zo stabiel voelt. Gelukkig ben je zelf ook blij met de tijd die je krijgt van de bedrijfsarts. Gebruik die tijd, voor jezelf! Nu kan dat. Alweer hardgelopen?
Als ik het zo hoor heb je naast verdriet om ex, een hoop te verduren gehad de laatste tijd. Geef jezelf de tijd om de balans weer te vinden (doe je volgens mij ook). Jouw staat is denk ik ook mijn staat. Ik ben niet ongelukkig maar voel me ook niet gelukkig en geamputeerd van iets waar ik heel erg veel van hield en hou. We moeten hier een weg in vinden, hoe weet ik ook nog niet precies. Misschien toch ook proberen om er met liefde op terug te kijken. Ik zie bij mezelf nog veel frustratie, boosheid en onmacht. Dat maakt mss dat ik het nog niet kan loslaten. Heb jij/jullie dat ook? Hoe ga jij/jullie daarmee om?
Dat brengt me op het volgende....
Ik heb besloten straks ex te smsen voor zijn verjaardag. Weet nog niet precies wat. Reden is wat jij zei Chris....maak je keuzes uit angst of uit liefde?
Niet smsen is uit angst, onmacht, frustratie, boosheid naar hem omdat ik vind dat hij me in de steek heeft gelaten en mss stiekum ook wel om hem te 'straffen' en mss stiekum ook wel in de hoop een reactie uit te lokken welke ik toch niet ga krijgen. Ook omdat ik geen contact wil maar ik weet dat hij niet zal reageren en ben er nu toch al dagen mee bezig en mijn hoofd over het aan het breken.
Uit liefde omdat ik een fijne tijd met hem heb gedeeld en het eigenlijk niet netjes vind om niets te laten horen. Uit liefde omdat ik nog steeds veel aan hem denk en met hem begaan ben. Uit liefde omdat het een kleine moeite is en het altijd leuk is als er mensen aan je denken. Uit liefde om mijn eigen gevoelens toch even opzij te zetten en iemand een fijne verjaardag te wensen. Uit liefde om mijn negatieve gevoelens niet de boventoon te laten voeren en dat uiteindelijk voor mezelf niet goed is. Uit liefde omdat ik hem wel loslaten en dingen daarom niet groot en beladen moet blijven maken. Uit liefde omdat ik wil geven zonder iets terug te verwachten.
En ...uit liefde (egoistische motivatie) omdat het mij misschien juist wel helpt in het proces. Door niets te laten horen zal ik daar ook mee gaan zitten.
Gods wat denk ik veel en maak ik het allemaal moeilijk
Heel vermoeiend...
woensdag 19 augustus 2009 om 20:32
woensdag 19 augustus 2009 om 23:13
Heb even getwijfeld of ik vandaag zou schrijven, maar toch maar wel. Het lucht namelijk vaak op. Sorry als het al te veel een ego-post wordt, maar hoofd zitten momenteel vol watten van al het huilen de afgelopen twee dagen. Ik kan me momenteel gewoon wat slechter in een ander verplaatsen.
@ Ikke: begrijpelijk dat je verward bent. Ik zou sowieso je ex gaan zien, maar hou wel in de gaten wat jij wilt. Het is o zo verleidelijk om verder te gaan waar jullie gestopt zijn (spreek uit ervaring), maar iets stopt niet voor niets. Jullie zijn allebei eenzaam/alleen en dan is een keus voor elkaar natuurlijk weer snel gemaakt, terwijl dat meestal slechts voor tijdelijk is. Ik zou dus wel genieten van je momenten samen, maar hou de realiteit in de gaten. In ieder geval veel plezier.
@ Fienewiep; je schrijft dat het mooi klinkt hoe ik het moment beschreef dat ik mijn ex-lief weer zag. Het was ook mooi. Feitelijk is het nu beter, dieper en intenser dan toen we nog een relatie hadden. Heel raar. Maar de tip die ik Ikke geef, geef ik mezelf ook. Ik moet de realiteit in de gaten houden.
Een afscheidsdag kan ik iedereen aanraden, maar ja, achteraf is die afscheidsdag wel weer een beetje achterhaald, omdat we elkaar nu natuurlijk weer gezien hebben. We kunnen niet weer een afscheidsdag houden...
Je schrijft dat je jaloers bent op het feit dat ik in ieder geval weet wat er in het hoofd van mijn ex-lief omgaat. Maar dat is ook maar deels. Ik weet dat hij van mij houdt. Ik weet dat hij veel van mij houdt. Ik weet dat de situatie hem pijn doet. En ik weet ook dat hij wel anders zou willen, maar niet kan. Ik weet dat hij me mist, niet gelukkig is en elke dag wel aan me denkt. Maar feitelijk weet ik niets meer dan dat. Of is dat veel? Kan ik even niet in proportie zien.
Wat je schrijft over de emotionele achtbaan speelt inderdaad enorm. Heb gister en vandaag toch weer veel moeten huilen. Vandaag met name 's ochtends en s' middags, maar gister bijna de hele dag. Dat heeft voor een groot deel te maken met ex-lief, maar ook met dat alle tegelijk komt: mijn oma, maar ook mijn financiele positie is wat minder gelukkig nu. Daarnaast ben ik bang nooit meer van mijn depressies af te komen (kom ik ook nooit helemaal; is diagnose). Tel dat bij elkaar op en je kunt je voorstellen dat ik op een wipwap zit. Alles los van elkaar is nog wel te handelen, maar het komt nu allemaal tegelijk.
Je schrijft dat je misschien moet proberen om er met liefde op terug te kijken, maar dat je nog met veel frustratie en onmacht zit en dat het daardoor niet lukt om los te laten. Dat is herkenbaar. Ik zit ook met frustratie en onmacht, maar dat is meer omdat ik weet dat er meer in zou kunnen zitten als hij eindelijk zijn maskers aflegt en keuzes zou maken uit liefde. Ik zit dus niet zo zeer met frustraties over wat niet (meer) is, maar meer met frustraties over wat zou kunnen zijn.
Mooi wat je schrijft over je keuze om hem een verjaardags-sms te sturen. En hoe je het omschrijft; dat bedoel ik met keuzes maken uit angst en keuzes maken uit liefde. Sterkte.
By the way: ik ga vrijdag weer hardlopen.
@ Ikke: begrijpelijk dat je verward bent. Ik zou sowieso je ex gaan zien, maar hou wel in de gaten wat jij wilt. Het is o zo verleidelijk om verder te gaan waar jullie gestopt zijn (spreek uit ervaring), maar iets stopt niet voor niets. Jullie zijn allebei eenzaam/alleen en dan is een keus voor elkaar natuurlijk weer snel gemaakt, terwijl dat meestal slechts voor tijdelijk is. Ik zou dus wel genieten van je momenten samen, maar hou de realiteit in de gaten. In ieder geval veel plezier.
@ Fienewiep; je schrijft dat het mooi klinkt hoe ik het moment beschreef dat ik mijn ex-lief weer zag. Het was ook mooi. Feitelijk is het nu beter, dieper en intenser dan toen we nog een relatie hadden. Heel raar. Maar de tip die ik Ikke geef, geef ik mezelf ook. Ik moet de realiteit in de gaten houden.
Een afscheidsdag kan ik iedereen aanraden, maar ja, achteraf is die afscheidsdag wel weer een beetje achterhaald, omdat we elkaar nu natuurlijk weer gezien hebben. We kunnen niet weer een afscheidsdag houden...
Je schrijft dat je jaloers bent op het feit dat ik in ieder geval weet wat er in het hoofd van mijn ex-lief omgaat. Maar dat is ook maar deels. Ik weet dat hij van mij houdt. Ik weet dat hij veel van mij houdt. Ik weet dat de situatie hem pijn doet. En ik weet ook dat hij wel anders zou willen, maar niet kan. Ik weet dat hij me mist, niet gelukkig is en elke dag wel aan me denkt. Maar feitelijk weet ik niets meer dan dat. Of is dat veel? Kan ik even niet in proportie zien.
Wat je schrijft over de emotionele achtbaan speelt inderdaad enorm. Heb gister en vandaag toch weer veel moeten huilen. Vandaag met name 's ochtends en s' middags, maar gister bijna de hele dag. Dat heeft voor een groot deel te maken met ex-lief, maar ook met dat alle tegelijk komt: mijn oma, maar ook mijn financiele positie is wat minder gelukkig nu. Daarnaast ben ik bang nooit meer van mijn depressies af te komen (kom ik ook nooit helemaal; is diagnose). Tel dat bij elkaar op en je kunt je voorstellen dat ik op een wipwap zit. Alles los van elkaar is nog wel te handelen, maar het komt nu allemaal tegelijk.
Je schrijft dat je misschien moet proberen om er met liefde op terug te kijken, maar dat je nog met veel frustratie en onmacht zit en dat het daardoor niet lukt om los te laten. Dat is herkenbaar. Ik zit ook met frustratie en onmacht, maar dat is meer omdat ik weet dat er meer in zou kunnen zitten als hij eindelijk zijn maskers aflegt en keuzes zou maken uit liefde. Ik zit dus niet zo zeer met frustraties over wat niet (meer) is, maar meer met frustraties over wat zou kunnen zijn.
Mooi wat je schrijft over je keuze om hem een verjaardags-sms te sturen. En hoe je het omschrijft; dat bedoel ik met keuzes maken uit angst en keuzes maken uit liefde. Sterkte.
By the way: ik ga vrijdag weer hardlopen.
donderdag 20 augustus 2009 om 08:43
@ikke: wat heftig zeg, ik kan me voorstellen hoe verwarrend het zou zijn. Pas op jezelf en verlies jezelf er niet in. Ik weet hoe makkelijk dat gebeurt.
@fienewiep: idd wat Chris schrijft, mooi wat je schrijft over je keuze om hem toch iets te sturen op zijn verjaardag. Het is inderdaad een keuze uit liefde! En ik moet inderdaad niet teveel gaan hopen, hoewel de hoop er toch altijd een beetje is. Ik mis die jongen zo.
@Chris: Frustaties over wat zou kunnen zijn, daar sla je de spijker op zijn kop. Ik vind nogmaals dat je heel mooi schrijft over je liefde maar ook over je keuzes. En net als bij de rest stralen je posts veel kracht uit. En lekker hardlopen, helpt meestal wel om even lekker alles van je af te rennen. Ik vind het erg dat alles bij jou nu tegelijk komt!! Kan me voorstellen hoe je hiervan de wap van geraakt. Maar je komt er wel, we komen er wel:)!!!!!
En het maakt mij niet uit jullie mogen het hele forum volschrijven met egoposts, gooi het eruit!!! We kunnen elkaar wat steunen en ik haal ook kracht uit jullie posts.
@fienewiep: idd wat Chris schrijft, mooi wat je schrijft over je keuze om hem toch iets te sturen op zijn verjaardag. Het is inderdaad een keuze uit liefde! En ik moet inderdaad niet teveel gaan hopen, hoewel de hoop er toch altijd een beetje is. Ik mis die jongen zo.
@Chris: Frustaties over wat zou kunnen zijn, daar sla je de spijker op zijn kop. Ik vind nogmaals dat je heel mooi schrijft over je liefde maar ook over je keuzes. En net als bij de rest stralen je posts veel kracht uit. En lekker hardlopen, helpt meestal wel om even lekker alles van je af te rennen. Ik vind het erg dat alles bij jou nu tegelijk komt!! Kan me voorstellen hoe je hiervan de wap van geraakt. Maar je komt er wel, we komen er wel:)!!!!!
En het maakt mij niet uit jullie mogen het hele forum volschrijven met egoposts, gooi het eruit!!! We kunnen elkaar wat steunen en ik haal ook kracht uit jullie posts.
donderdag 20 augustus 2009 om 14:16
nu heel even een egopost van mij:$. Ik denk dat doordat ik nu even alleen ben en het rustig is dat alles weer over me heen komt:(!!! Ik wil hem terug, ik wil geen onzin horen dat het niet kan. Ik wil niet horen dat ik hem moet vergeten, ik wil mijn maatje terug. Ik wil dit gemis niet meer. Ik wil niet zien hoe hij zijn leven volplant met vanalles en geen rust neemt. Ik wil hem niet zien vluchten. Ik wil niet dat gepieker in mijn hoofd. Misschien heb ik het allemaal verkeerd gezien en is de liefde gewoon over etc etc etc.
Hij heeft een belofte gemaakt dat hij me niet zou opgeven maar dat die eerst tijd voor zichzelf zou nemen. Waarom loop ik daar nu weer zoveel aan te denken. Een beetje hopen van me mag, maar ik moet er niet op gaan fixeren. Het liefste wil ik hem in mekaar rammelen.
Sorry dat ik nu zo zielig loop te doen. Ik moet het even kwijt en ik wil geen rare dingen naar hem smsen.
Ik weet dat we er allemaal komen, maar er zijn momenten zoals nu dat ik het gewoon moeilijk te geloven vind.
Hij heeft een belofte gemaakt dat hij me niet zou opgeven maar dat die eerst tijd voor zichzelf zou nemen. Waarom loop ik daar nu weer zoveel aan te denken. Een beetje hopen van me mag, maar ik moet er niet op gaan fixeren. Het liefste wil ik hem in mekaar rammelen.
Sorry dat ik nu zo zielig loop te doen. Ik moet het even kwijt en ik wil geen rare dingen naar hem smsen.
Ik weet dat we er allemaal komen, maar er zijn momenten zoals nu dat ik het gewoon moeilijk te geloven vind.
donderdag 20 augustus 2009 om 14:20
quote:raiden schreef op 20 augustus 2009 @ 14:16:
Ik wil hem terug, ik wil geen onzin horen dat het niet kan. Ik wil niet horen dat ik hem moet vergeten, ik wil mijn maatje terug. Ik wil dit gemis niet meer. Ik wil niet zien hoe hij zijn leven volplant met vanalles en geen rust neemt. Ik wil hem niet zien vluchten. Het liefste wil ik hem in mekaar rammelen.
He Raiden, je loopt niet zielig te doen. Ik herken zo wat je schrijft. Bovenstaand citaat had van mij kunnen zijn. Hier nog wat ontwikkelingen, maar daarover later meer.
Ik wil hem terug, ik wil geen onzin horen dat het niet kan. Ik wil niet horen dat ik hem moet vergeten, ik wil mijn maatje terug. Ik wil dit gemis niet meer. Ik wil niet zien hoe hij zijn leven volplant met vanalles en geen rust neemt. Ik wil hem niet zien vluchten. Het liefste wil ik hem in mekaar rammelen.
He Raiden, je loopt niet zielig te doen. Ik herken zo wat je schrijft. Bovenstaand citaat had van mij kunnen zijn. Hier nog wat ontwikkelingen, maar daarover later meer.
donderdag 20 augustus 2009 om 15:26
Nou ja, ontwikkelingen is misschien een te groot woord. We zijn/komen niet weer bij elkaar ofzo. Helaas. Ik schreef dat ik hem maandag heb gezien. Ik heb hem gister ook nog even gezien. Het kristalliseert zich nu steeds meer uit dat de koek niet op is en het sap er niet uit. En toch gaan we niet met elkaar verder. Ik kan en wil het alleen als er iets verandert. Hij wil wel, maar kan niet.
Verdere ontwikkeling is dat hij een vakantie heeft geboekt. Ergens wel goed, want op die manier hebben we weer meer afstand. En misschien dat hij in die vakantie tot rust komt en eens gaat nadenken over zijn keuzes. Ik verwacht niet dat hij zich na de vakantie in mijn armen stort overigens (hoop ik trouwens niet, want dan moet ik nog op vakantie ), maar ik hoop wel dat hij eens goed gaat nadenken. Aan de andere kant ben ik bang dat hij na zijn vakantie zich juist voor mij gaat afsluiten. Hij gaat vrij lang weg namelijk; drie weken. En tegelijkertijd maakt zijn vakantie mij ook fysiek misselijk.
En verdere ontwikkelingen met ons; tussen hem en mij. Duidelijk is dat er weer meer afstand moet komen. De neiging om naar elkaar toe te trekken is groot. Erg groot. Maar tegelijkertijd is het onvoorstelbaar dat die afstand er moet komen. Twee mensen die van elkaar houden. Zo dichtbij elkaar zijn (letterlijk, want we wonen niet zo ver van elkaar vandaag), maar toch zo verwijderd zijn. We zijn ons leven aan het verkloten. En dat heb ik hem ook gezegd.
Maar goed: zijn vakantie en mijn vakantie zijn misschien weer goede momenten om wat losser van elkaar te komen staan.
Verdere ontwikkeling is dat hij een vakantie heeft geboekt. Ergens wel goed, want op die manier hebben we weer meer afstand. En misschien dat hij in die vakantie tot rust komt en eens gaat nadenken over zijn keuzes. Ik verwacht niet dat hij zich na de vakantie in mijn armen stort overigens (hoop ik trouwens niet, want dan moet ik nog op vakantie ), maar ik hoop wel dat hij eens goed gaat nadenken. Aan de andere kant ben ik bang dat hij na zijn vakantie zich juist voor mij gaat afsluiten. Hij gaat vrij lang weg namelijk; drie weken. En tegelijkertijd maakt zijn vakantie mij ook fysiek misselijk.
En verdere ontwikkelingen met ons; tussen hem en mij. Duidelijk is dat er weer meer afstand moet komen. De neiging om naar elkaar toe te trekken is groot. Erg groot. Maar tegelijkertijd is het onvoorstelbaar dat die afstand er moet komen. Twee mensen die van elkaar houden. Zo dichtbij elkaar zijn (letterlijk, want we wonen niet zo ver van elkaar vandaag), maar toch zo verwijderd zijn. We zijn ons leven aan het verkloten. En dat heb ik hem ook gezegd.
Maar goed: zijn vakantie en mijn vakantie zijn misschien weer goede momenten om wat losser van elkaar te komen staan.
donderdag 20 augustus 2009 om 15:42
Ben ik weer even,
wat een emotionele achtbaan waar we allemaal inzitten hè? Moest veel teruglezen hier, want ik was al een tijdje niet meer langs geweest.
@Chris: Wat mooi en heftig tegelijk lijkt het me, zo'n afscheidsdag waarover je schreef. Ergens heb ik het vermoeden dat het vanavond ook zoiets gaat worden met ex en mij. Want, om heel eerlijk te zijn: Ik ben de afgelopen weken weer zo veel verder terug bij mezelf gekomen, en heb ook ingezien dat er echt wel dingen waren in de relatie die niet gemakkelijk waren voor me ( ook al hield ik mezelf heel stoer voor dat het allemaal rozegeur en maneschijn was en ik het wel aankon) Ex is een moeilijk man met een hechtingsprobleem, eigenlijk helemaal geen realtie-materiaal dus.
Heb het gevoel dat ik vandaag sterk in mijn schoenen sta en dus niet zomaar tot dingen te verleiden zal zijn waar ik het eigenlijk niet mee eens ben. Wil hem wel het één en ander vragen, en veel bij hem laten liggen. Niet zozeer dat ik hem de hele regie geef en zelf daar gewillig mee instem, maar meer als in: "Hoe zie je het voor je? Je mist me, ik mis jou, maar een relatie is niet realistisch." Laat hem maar eens verwoorden wat hij nou wil... en dan zie ik wel weer wat ik daarvan vind.
@Raiden: Wat naar dat je nu weer even op de bodem van de put zit... dikke in ieder geval. Laat die emoties ook gewoon toe hoor. Hoort er allemaal bij. Ik bedacht me laatst dat er maar eens een boek "Zwelgen voor Dummies" op de markt moet komen. Want het is ecdht wel goed voor de mens om af en toe in de emotie te gaan zitten, maar er heerst een groot taboe op. Schroom hier niet om alles neer te knallen hoor!!!
@Fien: Ik begrijp heel goed dat je zegt dat je stiekem wel een beetje jaloers bent op het feit dat ik ex ga zien vanavond. Zou ik zelf ook hebben, maar het gekke is, nu ik in deze "luxepositie" zit voelt het helemaal niet zo leuk haha. Dìt wilde ik al die tijd en nu het zover is ben ik bijna in staat om lekker thuis te blijven. Moet nu echt even voordat ik ga alles op een rijtje hebben in mijn hoofd. Wat wil ik, wat mis ik nou echt (hem of íemand') wat nou als hij er weer voor wil gaan, wil ik dat dan ook? Etc etc.
Goed dat je ex uit liefde een verjaardagsboodschap hebt gestuurd. Dat je je niet hebt overgegeven aan je angst. Maar wel oppassen dat je niet een antwoord gaat verwachten hè? Klinkt heel hard, maar dat heb ik laatst ook gedaan en uiteraard niet gekregen toen.
@ Alle anderen: een hele dikke ook voor jullie.
wat een emotionele achtbaan waar we allemaal inzitten hè? Moest veel teruglezen hier, want ik was al een tijdje niet meer langs geweest.
@Chris: Wat mooi en heftig tegelijk lijkt het me, zo'n afscheidsdag waarover je schreef. Ergens heb ik het vermoeden dat het vanavond ook zoiets gaat worden met ex en mij. Want, om heel eerlijk te zijn: Ik ben de afgelopen weken weer zo veel verder terug bij mezelf gekomen, en heb ook ingezien dat er echt wel dingen waren in de relatie die niet gemakkelijk waren voor me ( ook al hield ik mezelf heel stoer voor dat het allemaal rozegeur en maneschijn was en ik het wel aankon) Ex is een moeilijk man met een hechtingsprobleem, eigenlijk helemaal geen realtie-materiaal dus.
Heb het gevoel dat ik vandaag sterk in mijn schoenen sta en dus niet zomaar tot dingen te verleiden zal zijn waar ik het eigenlijk niet mee eens ben. Wil hem wel het één en ander vragen, en veel bij hem laten liggen. Niet zozeer dat ik hem de hele regie geef en zelf daar gewillig mee instem, maar meer als in: "Hoe zie je het voor je? Je mist me, ik mis jou, maar een relatie is niet realistisch." Laat hem maar eens verwoorden wat hij nou wil... en dan zie ik wel weer wat ik daarvan vind.
@Raiden: Wat naar dat je nu weer even op de bodem van de put zit... dikke in ieder geval. Laat die emoties ook gewoon toe hoor. Hoort er allemaal bij. Ik bedacht me laatst dat er maar eens een boek "Zwelgen voor Dummies" op de markt moet komen. Want het is ecdht wel goed voor de mens om af en toe in de emotie te gaan zitten, maar er heerst een groot taboe op. Schroom hier niet om alles neer te knallen hoor!!!
@Fien: Ik begrijp heel goed dat je zegt dat je stiekem wel een beetje jaloers bent op het feit dat ik ex ga zien vanavond. Zou ik zelf ook hebben, maar het gekke is, nu ik in deze "luxepositie" zit voelt het helemaal niet zo leuk haha. Dìt wilde ik al die tijd en nu het zover is ben ik bijna in staat om lekker thuis te blijven. Moet nu echt even voordat ik ga alles op een rijtje hebben in mijn hoofd. Wat wil ik, wat mis ik nou echt (hem of íemand') wat nou als hij er weer voor wil gaan, wil ik dat dan ook? Etc etc.
Goed dat je ex uit liefde een verjaardagsboodschap hebt gestuurd. Dat je je niet hebt overgegeven aan je angst. Maar wel oppassen dat je niet een antwoord gaat verwachten hè? Klinkt heel hard, maar dat heb ik laatst ook gedaan en uiteraard niet gekregen toen.
@ Alle anderen: een hele dikke ook voor jullie.
donderdag 20 augustus 2009 om 18:04
hi meiden, even een egopost van mij.
Gisteren met hem gaan varen en uit eten, een soort 'afscheidsdag', want krijg over 2 weken de sleutel van mijn nieuwe leven.
Het was in 1 woord!!! GEWELDIG.
lekker gekletst, lekker geknuffeld, gelachen en alles wat we hadden in onze relatie kwam er ineens weer uit.
Tot ik vandaag ben gaan werken en weer alleen in huis kom, hem weer aan telefoon heb en ineens besef.. we gaan uit elkaar! ben weer de rede vergeten waarom, loop weer te malen en na te denken. Zal hij dit snel met iemand anders hebben? ik wil dat niet... ik ga hem zo missen en gewoon heel veel denkwerk. Mijn hoofdje stopt niet.
Maar een toekomstbeeld met hem zie ik ook niet meer. Heb zin in mijn appartement en nieuwe leven...! Ook al moet dat zonder hem.
Het is echt waar zo dubbel en ben zo verward sorry meiden...
Gisteren met hem gaan varen en uit eten, een soort 'afscheidsdag', want krijg over 2 weken de sleutel van mijn nieuwe leven.
Het was in 1 woord!!! GEWELDIG.
lekker gekletst, lekker geknuffeld, gelachen en alles wat we hadden in onze relatie kwam er ineens weer uit.
Tot ik vandaag ben gaan werken en weer alleen in huis kom, hem weer aan telefoon heb en ineens besef.. we gaan uit elkaar! ben weer de rede vergeten waarom, loop weer te malen en na te denken. Zal hij dit snel met iemand anders hebben? ik wil dat niet... ik ga hem zo missen en gewoon heel veel denkwerk. Mijn hoofdje stopt niet.
Maar een toekomstbeeld met hem zie ik ook niet meer. Heb zin in mijn appartement en nieuwe leven...! Ook al moet dat zonder hem.
Het is echt waar zo dubbel en ben zo verward sorry meiden...