Relaties
alle pijlers
Intens verdrietig
donderdag 20 augustus 2009 om 23:03
hey Ucchan dikke knuffel terug!
@Chris: echt de drie woordjes ik kan niet komen mij de strot uit. Ik vind het knap hoe je ermee omgaat. echt. En misschien doet de vakantie hem en jou goed. Maar ik snap ook dat je bang bent dat die zich van je afsluit daarna. Maar kijk wat er gebeurt.
@ikke: ben benieuwd hoe het met je gaat vanavond. Goed dat je kunt zien dat er dingen niet goed waren in je relatie. IK ben benieuwd of je antwoorden op je vragen hebt gekregen.
@bloemetje: aan de ene kant heel mooi dat jullie zo'n fijne dag hebben gehad en aan de andere kant lijkt me dat inderdaad ook weer vreselijk moeilijk. Ik vind het knap en sterk dat je bij je beslissing blijft en er alleen voor gaat.
en hier ik heb net met een rol chocolade koekjes jankend naar pretty woman gekeken. Het was alweer 2/3 weekjes geleden dat ik echt gehuild heb, maar nu lijk ik niet meer te willen stoppen. Ik hoop zo zeer dat er aan ons verdriet ook zo'n mooi einde aankomt als in Pretty Woman. Want net als Julia Roberts in de film wil ik ook een fairy-tale einde. Ik ben realistisch genoeg om te weten dat dat er niet inzit in alle waarschijnlijkheid, maar ik droom er wel van. En soms... ik loop hier nog steeds te janken nadat ik alles gegeven heb, de vrouw die mijn exvriend behoorlijk kapot heeft gemaakt en die mij ook behoorlijk heeft gekrenkt, heeft vrolijk een relatie met de beste vriend van mijn ex. Ik weet dat mijn vriend het heeft laten gebeuren (hij is niet vreemdgegaan of wat dan ook) maar zij heeft willens en wetens een relatie proberen kapot te maken. En zij lacht nu terwijl ik huil.
@Chris: echt de drie woordjes ik kan niet komen mij de strot uit. Ik vind het knap hoe je ermee omgaat. echt. En misschien doet de vakantie hem en jou goed. Maar ik snap ook dat je bang bent dat die zich van je afsluit daarna. Maar kijk wat er gebeurt.
@ikke: ben benieuwd hoe het met je gaat vanavond. Goed dat je kunt zien dat er dingen niet goed waren in je relatie. IK ben benieuwd of je antwoorden op je vragen hebt gekregen.
@bloemetje: aan de ene kant heel mooi dat jullie zo'n fijne dag hebben gehad en aan de andere kant lijkt me dat inderdaad ook weer vreselijk moeilijk. Ik vind het knap en sterk dat je bij je beslissing blijft en er alleen voor gaat.
en hier ik heb net met een rol chocolade koekjes jankend naar pretty woman gekeken. Het was alweer 2/3 weekjes geleden dat ik echt gehuild heb, maar nu lijk ik niet meer te willen stoppen. Ik hoop zo zeer dat er aan ons verdriet ook zo'n mooi einde aankomt als in Pretty Woman. Want net als Julia Roberts in de film wil ik ook een fairy-tale einde. Ik ben realistisch genoeg om te weten dat dat er niet inzit in alle waarschijnlijkheid, maar ik droom er wel van. En soms... ik loop hier nog steeds te janken nadat ik alles gegeven heb, de vrouw die mijn exvriend behoorlijk kapot heeft gemaakt en die mij ook behoorlijk heeft gekrenkt, heeft vrolijk een relatie met de beste vriend van mijn ex. Ik weet dat mijn vriend het heeft laten gebeuren (hij is niet vreemdgegaan of wat dan ook) maar zij heeft willens en wetens een relatie proberen kapot te maken. En zij lacht nu terwijl ik huil.
donderdag 20 augustus 2009 om 23:26
Het zal wel algemene ego post dag zijn en ons-klote-voelen-dag want ik ben ook zo verdrietig ik mis mijn ex zo ontzettend,
Fietste net langs zijn huis (wonen vlak bij elkaar) en er brandde nog licht en wilde gewoon naar hem toe gaan, ech tbijna gedaan. Ik wil met hem praten, ik wil dingen zeggen, ik heb z'on onbevredigend gevoel over alles en voel me gefrustreerd. Ik wil hem bellen en smsen, Ik wil dat wij nog een kans krijgen!
Het is gvd bijna 3 maanden geleden! Ik word af en toe gek van het gemis en het verdriet -(((
Fietste net langs zijn huis (wonen vlak bij elkaar) en er brandde nog licht en wilde gewoon naar hem toe gaan, ech tbijna gedaan. Ik wil met hem praten, ik wil dingen zeggen, ik heb z'on onbevredigend gevoel over alles en voel me gefrustreerd. Ik wil hem bellen en smsen, Ik wil dat wij nog een kans krijgen!
Het is gvd bijna 3 maanden geleden! Ik word af en toe gek van het gemis en het verdriet -(((
donderdag 20 augustus 2009 om 23:35
vrijdag 21 augustus 2009 om 10:04
Ik denk het haast wel Chris want ik heb vannacht ook alleen maar liggen huilen en voel me nu behoorlijk leeg. Overal waar je kijkt zie je dingen voor lowlands en het schiet de hele tijd maar door mijn hoofd dat hij daar nu met haar is en er ook een vakantie op heeft zitten met haar. Het is zo oneerlijk allemaal.
Ik hoop dat de vakantie jouw ex wat meer rust kan gaan geven, maar dat jij je er ook een beetje doorheen kan slaan. Wanneer ik lees over jullie gevoelens naar elkaar toe dan breekt er toch steeds een klein stukje omdat het zo mooi is dat jullie nog zo veel om elkaar geven. Ik hoop ook dat dat een kracht voor je kan zijn. Waar gaat jouw vakantie je naartoe brengen?
Ikke, hoe is het gegaan gisteren?
Fiene, stom he dat het gevoel nog zo sterk aanwezig is na een tijd. Merk je wel dat er al meer betere dagen tussen zitten dan mindere dagen?
Bloemetje, wat ontzettend sterk dat je toch voor jezelf kiest, zeker nadat je zo'n dag met elkaar hebt gehad. Moet bekennen dat ik wel een beetje jaloers ben hoor. Zou zo graag willen dat ik mijn ex ook gewoon kon spreken.
Raiden, gewoon hier blijven schrijven. Je bent niet raar. Je hebt veel voor iemand gevoeld en je bent er verdrietig om dat het zo is gelopen. Dat mag en liever dat het eruit is dan dat het binnen blijft. Ook jij gaat wel weer lachen en als er iets als karma bestaat, dan krijgt die vrouw nog wel haar stukje terug.
Ik blijf er wel altijd bij dat het niet erg is als je verdrietg bent of boos en iemand mist. Het laat zien dat je heel erg veel om ide persoon hebt gegeven en dat is, hoe pijnlijk en hoe vies de nasmaak nu ook is, wel een heel mooi gegeven.
Ik hoop dat de vakantie jouw ex wat meer rust kan gaan geven, maar dat jij je er ook een beetje doorheen kan slaan. Wanneer ik lees over jullie gevoelens naar elkaar toe dan breekt er toch steeds een klein stukje omdat het zo mooi is dat jullie nog zo veel om elkaar geven. Ik hoop ook dat dat een kracht voor je kan zijn. Waar gaat jouw vakantie je naartoe brengen?
Ikke, hoe is het gegaan gisteren?
Fiene, stom he dat het gevoel nog zo sterk aanwezig is na een tijd. Merk je wel dat er al meer betere dagen tussen zitten dan mindere dagen?
Bloemetje, wat ontzettend sterk dat je toch voor jezelf kiest, zeker nadat je zo'n dag met elkaar hebt gehad. Moet bekennen dat ik wel een beetje jaloers ben hoor. Zou zo graag willen dat ik mijn ex ook gewoon kon spreken.
Raiden, gewoon hier blijven schrijven. Je bent niet raar. Je hebt veel voor iemand gevoeld en je bent er verdrietig om dat het zo is gelopen. Dat mag en liever dat het eruit is dan dat het binnen blijft. Ook jij gaat wel weer lachen en als er iets als karma bestaat, dan krijgt die vrouw nog wel haar stukje terug.
Ik blijf er wel altijd bij dat het niet erg is als je verdrietg bent of boos en iemand mist. Het laat zien dat je heel erg veel om ide persoon hebt gegeven en dat is, hoe pijnlijk en hoe vies de nasmaak nu ook is, wel een heel mooi gegeven.
vrijdag 21 augustus 2009 om 15:24
@ Ikke: Hoe is je afspraak met ex gegaan. Goed dat je inziet dat zonder meer terughollen niet alles oplost. Zou wel mooi zijn als er op een andere manier openingen zijn. Blijf je nog steeds bij je beslissing?
@ Raiden: Ik voel helemaal met je mee dat ik spuugzat wordt van de woorden: ik kan het niet. Hij maakt ons er allebei ongelukkig mee. En die sukkel van jou jou ook. Onderstaand citaat snap ik overigens niet helemaal. Zou je het willen/kunnen uitleggen? Of is het dan te herkenbaar of te confronterend?
quote:raiden schreef op 20 augustus 2009 @ 23:03:
hey Ucchan dikke knuffel terug!
En soms... ik loop hier nog steeds te janken nadat ik alles gegeven heb, de vrouw die mijn exvriend behoorlijk kapot heeft gemaakt en die mij ook behoorlijk heeft gekrenkt, heeft vrolijk een relatie met de beste vriend van mijn ex. Ik weet dat mijn vriend het heeft laten gebeuren (hij is niet vreemdgegaan of wat dan ook) maar zij heeft willens en wetens een relatie proberen kapot te maken. En zij lacht nu terwijl ik huil.
@ Fiene: Herkenbaar die drang om hem te willen zien. Ben je blij dat je het toch niet hebt gedaan? Of had je het erop aan willen laten komen? Had hij je binnengelaten, denk je? Hoe voel je je nu? Heb je nog gesms-ed?
@ Boem: Zeker wel heel verwarrend je afscheidsdag? Ik vind dat het goed is voor de verwerking, maar het kan ook weer dingen losmaken. Blijf vasthouden aan je beslissing.
@ Ucchan: Ik ga op vakantie naar Amerika. Drie weken. Naar Boston, New York en naar de Amish. Daar zie ik heel erg naar uit. Er even helemaal uit zijn.
Ik ben het overigens eens met wat je schrijft over de gevoelens die wij allemaal nog zo sterk hebben. Dat is inderdaad niets anders dan emoties omdat we van iemand gehouden hebben. Ik probeer er overigens wel bij voor ogen te houden dat de gevoelens van boosheid/verdriet die ik heb gevoelens zijn uit liefde en niet uit angst.
Meiden, ik weet momenteel even niet wat ik moet doen. Ik denk afstand nemen.
Toch? Ik twijfel eraan omdat ik het leven te kort vind om maar wat aan te kloten en ik hem te bijzonder en speciaal vind om hem maar te laten spartelen in zijn eigen geknoopte net.
@ Raiden: Ik voel helemaal met je mee dat ik spuugzat wordt van de woorden: ik kan het niet. Hij maakt ons er allebei ongelukkig mee. En die sukkel van jou jou ook. Onderstaand citaat snap ik overigens niet helemaal. Zou je het willen/kunnen uitleggen? Of is het dan te herkenbaar of te confronterend?
quote:raiden schreef op 20 augustus 2009 @ 23:03:
hey Ucchan dikke knuffel terug!
En soms... ik loop hier nog steeds te janken nadat ik alles gegeven heb, de vrouw die mijn exvriend behoorlijk kapot heeft gemaakt en die mij ook behoorlijk heeft gekrenkt, heeft vrolijk een relatie met de beste vriend van mijn ex. Ik weet dat mijn vriend het heeft laten gebeuren (hij is niet vreemdgegaan of wat dan ook) maar zij heeft willens en wetens een relatie proberen kapot te maken. En zij lacht nu terwijl ik huil.
@ Fiene: Herkenbaar die drang om hem te willen zien. Ben je blij dat je het toch niet hebt gedaan? Of had je het erop aan willen laten komen? Had hij je binnengelaten, denk je? Hoe voel je je nu? Heb je nog gesms-ed?
@ Boem: Zeker wel heel verwarrend je afscheidsdag? Ik vind dat het goed is voor de verwerking, maar het kan ook weer dingen losmaken. Blijf vasthouden aan je beslissing.
@ Ucchan: Ik ga op vakantie naar Amerika. Drie weken. Naar Boston, New York en naar de Amish. Daar zie ik heel erg naar uit. Er even helemaal uit zijn.
Ik ben het overigens eens met wat je schrijft over de gevoelens die wij allemaal nog zo sterk hebben. Dat is inderdaad niets anders dan emoties omdat we van iemand gehouden hebben. Ik probeer er overigens wel bij voor ogen te houden dat de gevoelens van boosheid/verdriet die ik heb gevoelens zijn uit liefde en niet uit angst.
Meiden, ik weet momenteel even niet wat ik moet doen. Ik denk afstand nemen.
Toch? Ik twijfel eraan omdat ik het leven te kort vind om maar wat aan te kloten en ik hem te bijzonder en speciaal vind om hem maar te laten spartelen in zijn eigen geknoopte net.
vrijdag 21 augustus 2009 om 21:43
Hey Chris: een jaar geleden ongeveer leerde mijn ex een meisje kennen via een vriendin. Zij is meteen bovenop hem gesprongen en hij zat net enorm in de knoop met zichzelf. Uiteindelijk heeft hij gevoelens voor haar gekregen. Veel strijd om geweest, maar hij is nooit vreemdgegaan of wat dan ook. Wel heeft zij vanalles geprobeert bij hem wetende dat die een relatie met mij had. Zelfs zielig doen tegen mij hoe moeilijk ze het ermee had etc etc. Maar ondertussen pakte ze hem telkens op zijn meest zwakke momenten. Hij heeft vaak met haar proberen te breken maar zij bleef hem opzoeken. En toen hij het echt zat was is die zelfs een tijd gestalkt geweest. En nu loopt ze vrolijk met zijn beste vriend rond. Dit heeft bij mijn ex allemaal ook veel kapotgemaakt. Heel veel. Hij heeft mij in die periode ook enorm gekwetst door beloftes te doen en ze niet te kunnen houden. Hij vecht op dit moment ook heel erg met het feit dat die zichzelf niet kan vergeven dat die mij zoveel pijn heeft gedaan in die periode en dat hij ook niet begrijpt wat hem bezielde in die periode. Hij heeft toen een keer tegen mij gezegd dat die wist dat het helemaal misging, dat die wist wat die moest doen maar dat het hem maar niet lukte, alsof hij zichzelf stomme dingen kon zien doen maar er niks tegen kon doen. Ik heb hem vergeven, maar haar niet. Ik heb toen met mijn vriend gebroken om hem de tijd en rust te geven tot zichzelf te komen. Zij heeft hem dat niet gegund. Ik heb mijn ex toen op alle fronten van me afgehouden, zij heeft op alle manieren hem naar zich toe proberen te trekken. Sorry beetje lang verhaal, Het klinkt beetje raar misschien, maar het ligt ingewikkelder dan het lijkt.
vrijdag 21 augustus 2009 om 23:20
Wat zitten we allemaal in een emotionele achtbaan en wat heerlijk om dat hier neer te plempen Zo fijn dat dat kan en er herkenning is...bedankt!!
@Ikke, vertel...hoe is het gegaan? Hoe gaat het nu met je?
@Uchhan, vind het echt zo klote en confronterend voor je! Hoor en zie ook overal Lowlands, wat moet dat zuur voor je zijn. Ben je vandaag de dag doorgekomen? Mss heb je er geen zin, mss juist wel...is het niet goed om juist nu in deze dagen iets te gaan doen waar jij heel erg blij van wordt? Iets waar je energie van krijgt en waar je je pretig bij voelt? Kan van alles zijn hoor maar om deze dagen door te komen.
En dat "kan niet" zou ik helemaal gestoord van worden!! Ik zou iemand wel door elkaar kunnen rammelen dan.
@ Bloem, ik zou het niet kunnen wat jij doet. Jullie doen deels dingen samen alsof je nog samen bent terwijl je weet dat het over 2 weken afgelopen is. Hierdoor wordt het volgens mij alleen maar leuker omdat de druk van de ketel is. Hou je het allemaal een beetje vol en denk je wel goed om jezelf?
@ Chris, waarom wacht je de vakanties niet af, kijk je hoe je dan reageert/je voelt en beslis dan of je contact wil met ex? Die periode is al een geforceerde periode waarin jullie elkaar moeilijk kunnen contacten, een mooi moment om daarover na te denken. Begrijp dat je hierover ook wel in 'paniek' schiet. Drie weken is inderdaad lang, wat doet dat met ex en wat doet dat met jou? Je schrijft dat je bang bent dat hij zich voor je gaat afsluiten. Ik bedoel het echt niet rot, maar als jullie niet meer samen komen zal dit uiteindelijk wel gebeuren. Mss doe jij dat uiteindelijk nog wel eerder dan hij. En dat is heel hard maar wel de realiteit en noodzakelijk om los van elkaar te komen. Voel je je wat rustiger, heeft het huilen opgelucht?
Van mij mag je je ouder avater gebruiken maar is denk ik te kwellend voor jezelf.
Uchhan heb het idee dat mindere dagen iets afnemen maar dat het echt stapje voor stapje gaat. En soms dan weer twee stappen terug. Chris uiteraard ben ik niet naar hem toe gegaan, zou ook een stomme emotionele aktie zijn geweest. Ben dus ook blij dat ik het niet gedaan heb. Denk wel dat hij me binnen gelaten had, ondanks het late tijdstip.
MAAR kreeg vanmiddag sms van ex nav mijn sms voor zijn verjaardag. Hij stelde voor om dit weekend wat af te spreken. Er stond verder niet bij waarom ofzo. Uiteindelijk vanavond, na veel wikken en wegen, ja geantwoord.
En nu ben ik heel bang en durf ik eigenlijk niet. Ik ben bang dat hij me gaat vertellen dat hij een ander heeft. Ik ben ook bang voor de confrontatie, we hebben elkaar al zolang niet gezien. Ik ben bang voor wat hij gaat zeggen. Ik ben bang dat ik er als een hoopje ellende bij zit terwijl ik juist sterk wil overkomen. Ik ben bang dat ik opnieuw gekwetst ga worden. Ik ben ook bang dat hij mss (zeer ws niet maar je weet maar nooit) zegt dat hij me mist. Wat wil ik dan?
Maar ik herinner me steeds jouw woorden Chris...vanuit angst handelen is niet goed.
Ik wil hem graag zien. Wat het gesprek ook brengt denk ik dat het goed is voor me om verder te kunnen. Ik wil heel goed gaan bedenken wat ik hem wil zeggen en vragen.
@Ikke, vertel...hoe is het gegaan? Hoe gaat het nu met je?
@Uchhan, vind het echt zo klote en confronterend voor je! Hoor en zie ook overal Lowlands, wat moet dat zuur voor je zijn. Ben je vandaag de dag doorgekomen? Mss heb je er geen zin, mss juist wel...is het niet goed om juist nu in deze dagen iets te gaan doen waar jij heel erg blij van wordt? Iets waar je energie van krijgt en waar je je pretig bij voelt? Kan van alles zijn hoor maar om deze dagen door te komen.
En dat "kan niet" zou ik helemaal gestoord van worden!! Ik zou iemand wel door elkaar kunnen rammelen dan.
@ Bloem, ik zou het niet kunnen wat jij doet. Jullie doen deels dingen samen alsof je nog samen bent terwijl je weet dat het over 2 weken afgelopen is. Hierdoor wordt het volgens mij alleen maar leuker omdat de druk van de ketel is. Hou je het allemaal een beetje vol en denk je wel goed om jezelf?
@ Chris, waarom wacht je de vakanties niet af, kijk je hoe je dan reageert/je voelt en beslis dan of je contact wil met ex? Die periode is al een geforceerde periode waarin jullie elkaar moeilijk kunnen contacten, een mooi moment om daarover na te denken. Begrijp dat je hierover ook wel in 'paniek' schiet. Drie weken is inderdaad lang, wat doet dat met ex en wat doet dat met jou? Je schrijft dat je bang bent dat hij zich voor je gaat afsluiten. Ik bedoel het echt niet rot, maar als jullie niet meer samen komen zal dit uiteindelijk wel gebeuren. Mss doe jij dat uiteindelijk nog wel eerder dan hij. En dat is heel hard maar wel de realiteit en noodzakelijk om los van elkaar te komen. Voel je je wat rustiger, heeft het huilen opgelucht?
Van mij mag je je ouder avater gebruiken maar is denk ik te kwellend voor jezelf.
Uchhan heb het idee dat mindere dagen iets afnemen maar dat het echt stapje voor stapje gaat. En soms dan weer twee stappen terug. Chris uiteraard ben ik niet naar hem toe gegaan, zou ook een stomme emotionele aktie zijn geweest. Ben dus ook blij dat ik het niet gedaan heb. Denk wel dat hij me binnen gelaten had, ondanks het late tijdstip.
MAAR kreeg vanmiddag sms van ex nav mijn sms voor zijn verjaardag. Hij stelde voor om dit weekend wat af te spreken. Er stond verder niet bij waarom ofzo. Uiteindelijk vanavond, na veel wikken en wegen, ja geantwoord.
En nu ben ik heel bang en durf ik eigenlijk niet. Ik ben bang dat hij me gaat vertellen dat hij een ander heeft. Ik ben ook bang voor de confrontatie, we hebben elkaar al zolang niet gezien. Ik ben bang voor wat hij gaat zeggen. Ik ben bang dat ik er als een hoopje ellende bij zit terwijl ik juist sterk wil overkomen. Ik ben bang dat ik opnieuw gekwetst ga worden. Ik ben ook bang dat hij mss (zeer ws niet maar je weet maar nooit) zegt dat hij me mist. Wat wil ik dan?
Maar ik herinner me steeds jouw woorden Chris...vanuit angst handelen is niet goed.
Ik wil hem graag zien. Wat het gesprek ook brengt denk ik dat het goed is voor me om verder te kunnen. Ik wil heel goed gaan bedenken wat ik hem wil zeggen en vragen.
zaterdag 22 augustus 2009 om 08:19
Fiene, wat heftig dat jouw ex je voorgesteld heeft om wat af te spreken. Ik kan me voorstellen dat dat voor enige verwarring heeft gezorgd. Snap ook dat je er bang voor bent en eigenlijk niet durft. Je schrijft dat je bang bent voor de confrontatie omdat jullie elkaar lang niet gezien hebben. Uit ervaring kan ik je zeggen dat dat deel juist wel meevalt. Het elkaar zien kan heel bevrijdend werken. Tenminste, zo ervoer ik dat. Ik denk dus dat dat hoopje ellende pas komt als je weer alleen bent. Je komt op mij over als een sterke vrouw. Dat je angst heb voor wat hij gaat zeggen, kan ik me heel goed voorstellen. Er zijn denk ik meerdere mogelijkheden: a) ik heb een ander, b) ik heb geen ander, maar wil je me met rust laten, en c) ik mis je (en wil je terug). Alle mogelijkheden zullen je een bepaalde innerlijke reactie geven (en misschien zelfs wel uiterlijk). Bereid je daarop voor.
Je schrijft dat je sterk wilt overkomen. Maar besef wel dat sterk overkomen niet altijd alleen betekent dat je niet huilt. Sterk zijn betekent - in mijn ogen - dat je emoties durft te laten zien. Je moet natuurlijk niet als 'lady wanhoop' krijsend om zijn nek gaan hangen (zie ik jou niet doen), maar een traantje moeten laten omdat hij zegt dat hij iemand anders heeft, vind ik niet gek.
Laat je overigens niet meeslepen door woorden als: ik mis je. Als mannen drie maanden alleen zijn, missen ze volgens mij inderdaad iets, maar dat ben jij niet noodzakelijkerwijs. Jij bent dan wellicht wel het dichtst voor handen. Relaties worden niet voor niets verbroken. Als er feitelijk niets aan de situatie verandert, dan wordt een ex snel weer een ex. Hou dat alsjeblieft in de gaten.
Maar voor de rest: LEEF UIT LIEFDE, NIET UIT ANGST!
Zelf ben ik inderdaad bang dat hij zich voor mij gaat afsluiten. Doet hij namelijk met alle dingen die te dichtbij komen. Zoals ik schreef hebben we elkaar naast maandag ook woensdag nog even gezien. Nu merk ik dat hij afstand neemt. En dat is goed. Ik vind dat moeilijk om te doen, dus ik ben blij dat hij het doet. Maar tegelijkertijd weet ik ook waarom hij het doet. Ken hem inmiddels een beetje. Afsluiten/afstand nemen omdat wat je niet ziet er ook niet is. Ik weet alleen wel dat ik zo'n indruk/afdruk achter heb gelaten in/op zijn leven dat hij zich kan afsluiten wat hij wil, ik toch nooit helemaal weg zal zijn. En dat is wederzijds. Komt dit arrogant over? Is niet bedoeld zo.
Ik ben overigens wel van plan om verder met mijn leven te gaan (doe ik nu al zo goed en kwaad dat het gaat), maar mij afsluiten voor hem? Nee. Dat kan en wil ik niet. Daarvoor is hij mij te dierbaar. Openstellen voor anderen? Misschien. Maar pas over een hele tijd. Want ook dat is voor mij leven uit liefde. Ik wil niet me op iemand anders richten om over dit verdriet heen te komen. Dat vind ik leven uit angst. En ik wil ook niet iemand anders gaan 'zoeken' uit angst om alleen over te blijven.
Overigens lucht het huilen niet op. Integendeel. Ben bang om terug te vallen. Heb gister overigens mijn psych gesproken. En volgens haar is het normaal dat ik nu na een poos van voorruitgang een dip heb. Hoort erbij. En dan heb ik het nu even niet over ex-lief, maar over terugvallen in depressie.
Dan nu nog een rare vraag waar ik me een beetje voor omdat ik het gevoel heb dat ik het zou moeten weten, maar wat is Lowlands?
Je schrijft dat je sterk wilt overkomen. Maar besef wel dat sterk overkomen niet altijd alleen betekent dat je niet huilt. Sterk zijn betekent - in mijn ogen - dat je emoties durft te laten zien. Je moet natuurlijk niet als 'lady wanhoop' krijsend om zijn nek gaan hangen (zie ik jou niet doen), maar een traantje moeten laten omdat hij zegt dat hij iemand anders heeft, vind ik niet gek.
Laat je overigens niet meeslepen door woorden als: ik mis je. Als mannen drie maanden alleen zijn, missen ze volgens mij inderdaad iets, maar dat ben jij niet noodzakelijkerwijs. Jij bent dan wellicht wel het dichtst voor handen. Relaties worden niet voor niets verbroken. Als er feitelijk niets aan de situatie verandert, dan wordt een ex snel weer een ex. Hou dat alsjeblieft in de gaten.
Maar voor de rest: LEEF UIT LIEFDE, NIET UIT ANGST!
Zelf ben ik inderdaad bang dat hij zich voor mij gaat afsluiten. Doet hij namelijk met alle dingen die te dichtbij komen. Zoals ik schreef hebben we elkaar naast maandag ook woensdag nog even gezien. Nu merk ik dat hij afstand neemt. En dat is goed. Ik vind dat moeilijk om te doen, dus ik ben blij dat hij het doet. Maar tegelijkertijd weet ik ook waarom hij het doet. Ken hem inmiddels een beetje. Afsluiten/afstand nemen omdat wat je niet ziet er ook niet is. Ik weet alleen wel dat ik zo'n indruk/afdruk achter heb gelaten in/op zijn leven dat hij zich kan afsluiten wat hij wil, ik toch nooit helemaal weg zal zijn. En dat is wederzijds. Komt dit arrogant over? Is niet bedoeld zo.
Ik ben overigens wel van plan om verder met mijn leven te gaan (doe ik nu al zo goed en kwaad dat het gaat), maar mij afsluiten voor hem? Nee. Dat kan en wil ik niet. Daarvoor is hij mij te dierbaar. Openstellen voor anderen? Misschien. Maar pas over een hele tijd. Want ook dat is voor mij leven uit liefde. Ik wil niet me op iemand anders richten om over dit verdriet heen te komen. Dat vind ik leven uit angst. En ik wil ook niet iemand anders gaan 'zoeken' uit angst om alleen over te blijven.
Overigens lucht het huilen niet op. Integendeel. Ben bang om terug te vallen. Heb gister overigens mijn psych gesproken. En volgens haar is het normaal dat ik nu na een poos van voorruitgang een dip heb. Hoort erbij. En dan heb ik het nu even niet over ex-lief, maar over terugvallen in depressie.
Dan nu nog een rare vraag waar ik me een beetje voor omdat ik het gevoel heb dat ik het zou moeten weten, maar wat is Lowlands?
zaterdag 22 augustus 2009 om 09:45
Hihihihi geeft niets....Lowlands is een festival, voornamelijk met muziek, maar ook theather, kunst en literatuur. Dat wordt gehouden in Biddinghuizen en duurt 4 dagen, dus inclusief overnachten op de camping. Net zoiets als Pinkpop maar diverser en leuker.
Kan me goed voorstellen dat je bang bent om terug te vallen gezien jouw gezondheid. Vervelend ook dat het huilen niet oplucht. Ik hoop dat je psych je een beetje gerust heft gesteld.
Wat je zegt over ex vind ik niet arrogant, jij weet hoe jullie relatie is geweest. Hij zal ook zijn eigen 'overlevingsmechanisme' inschakelen en hoe moeilijk en hard voor jou, dat is zijn muur. Afsluiten lijkt de makkelijkste weg, afstand nemen lijkt de makkelijkste weg maar ik denk echt dat hij er enorm mee worstelt als ik jouw berichten lees. Mss voelt hij zich wel net zo gefrustreerd als jij omdat hij het niet kan veranderen. Als jiij maar niet blijft wachten. Geef jezelf ook de kans om er wel los van te komen. Ondanks dat je nu misschien denkt dat je er nooit los van zult raken.
Ik hoop voor jou en trouwens ook voor hem, dat er in zijn vakantie wat gebeurt in hem.
Ik heb gisteravond laat ex terug gesmst met voorstel voor morgen. Nog geen reactie op gehad en daar baal ik eigenlijk van. Zit ik te 'wachten' en is het nog niet duidelijk. Ik zit me er ook veels te veel druk over te maken, ben gespannen en zit de hele tijd te piekeren, mijn zwakke punt. Ik wil dat niet meer! Ik wil niet dat het zo mijn leven beheerst. In die zin hoop ik dat je gelijk hebt en dat het bevrijdend werkt en ik echt een stap kan maken na morgen. Dat gevoel had ik gister wel heel sterk, na onze afspraak wil ik echt loslaten.
Denk inderdaad dat dat de opties zijn...indien het A is weet ik het maar en kan ik gelijk mijn spullen meenemen, flink ellendig zijn maar blijf ik ook niet meer met vragen achter. Dan is het definitief, hoe pijnlijk ook.
B kan het volgens mij niet zijn, we hebben immers maar 1x mail contact gehad in de bijna 3 maanden dat het nu uit is.
Indien het C is...daar breek ik mee het meest mijn hoofd over. Ik ben het nl helemaal met je eens...mist hij de vriendschap, mist hij de aandacht....mist hij gewoon iemand....of mist hij mij om wie ik ben als persoon, als partner? Dat wil ik dan weten.
En wat wil ik dan? Mss word ik wel heel boos. Er is zoveel gebeurd, z'on proces op gang gekomen, wil ik nog wel?
Ik ben ook heel benieuwd wat ik voel als ik hem zie, of ik wat voel als ik hem zie. Dat is voor mij de belangrijkste leidraad.
Vind het allemaal maar een gedoe! En baal dat hij niet reageert op mijn voorstel.
Kan me goed voorstellen dat je bang bent om terug te vallen gezien jouw gezondheid. Vervelend ook dat het huilen niet oplucht. Ik hoop dat je psych je een beetje gerust heft gesteld.
Wat je zegt over ex vind ik niet arrogant, jij weet hoe jullie relatie is geweest. Hij zal ook zijn eigen 'overlevingsmechanisme' inschakelen en hoe moeilijk en hard voor jou, dat is zijn muur. Afsluiten lijkt de makkelijkste weg, afstand nemen lijkt de makkelijkste weg maar ik denk echt dat hij er enorm mee worstelt als ik jouw berichten lees. Mss voelt hij zich wel net zo gefrustreerd als jij omdat hij het niet kan veranderen. Als jiij maar niet blijft wachten. Geef jezelf ook de kans om er wel los van te komen. Ondanks dat je nu misschien denkt dat je er nooit los van zult raken.
Ik hoop voor jou en trouwens ook voor hem, dat er in zijn vakantie wat gebeurt in hem.
Ik heb gisteravond laat ex terug gesmst met voorstel voor morgen. Nog geen reactie op gehad en daar baal ik eigenlijk van. Zit ik te 'wachten' en is het nog niet duidelijk. Ik zit me er ook veels te veel druk over te maken, ben gespannen en zit de hele tijd te piekeren, mijn zwakke punt. Ik wil dat niet meer! Ik wil niet dat het zo mijn leven beheerst. In die zin hoop ik dat je gelijk hebt en dat het bevrijdend werkt en ik echt een stap kan maken na morgen. Dat gevoel had ik gister wel heel sterk, na onze afspraak wil ik echt loslaten.
Denk inderdaad dat dat de opties zijn...indien het A is weet ik het maar en kan ik gelijk mijn spullen meenemen, flink ellendig zijn maar blijf ik ook niet meer met vragen achter. Dan is het definitief, hoe pijnlijk ook.
B kan het volgens mij niet zijn, we hebben immers maar 1x mail contact gehad in de bijna 3 maanden dat het nu uit is.
Indien het C is...daar breek ik mee het meest mijn hoofd over. Ik ben het nl helemaal met je eens...mist hij de vriendschap, mist hij de aandacht....mist hij gewoon iemand....of mist hij mij om wie ik ben als persoon, als partner? Dat wil ik dan weten.
En wat wil ik dan? Mss word ik wel heel boos. Er is zoveel gebeurd, z'on proces op gang gekomen, wil ik nog wel?
Ik ben ook heel benieuwd wat ik voel als ik hem zie, of ik wat voel als ik hem zie. Dat is voor mij de belangrijkste leidraad.
Vind het allemaal maar een gedoe! En baal dat hij niet reageert op mijn voorstel.
zaterdag 22 augustus 2009 om 20:28
hey fienewiep wil alleen even zeggen dat ik hoop dat die sne; reageert en dat je door je afspraak met hem het kunt afsluiten een beetje. Ik hoop gewoon dat het je helpt op wat voor manier dan ook. En ergens lijkt het me raar als die opeens wil afspreken om te zeggen dat die een ander heeft. Hij heeft niks van zich laten horen en dan zou die wel dat zeggen tegen je. Zou in mijn ogen een beetje voelen als een gemene streek. Mjah je ziet het vanzelf. En wat je zegt voor mannen is geen contact het makkelijkst en minst pijnlijke. Dat denken ze in ieder geval, het komt er hoe dan ook een keer uit.
sterkte meis!!!!
sterkte meis!!!!
zaterdag 22 augustus 2009 om 22:44
Dank je Raiden. Hoe is het met jou?
Heb inmiddels antwoord gekregen, morgen afgesproken. Vanavond gebeurde echt iets heel bizars, was in de supermarkt kom ik ex tegen. Heb je elkaar 3 maanden niet gezien, een afspraak voor morgen en kom je elkaar tegen, heel idioot. Ik was overdonderd maar voelde me ook sterk. Dat wil ik vasthouden! Kort gepraat. Ik denk niet dat hij een ander heeft. Ik zag aan hem dat hij blij was om me te zien. Hij vertelde dat het niet zo lekker met hem ging (kon ik ook zien) maar hadden beiden zoiets van dit is niet de plek om uitgebreid te praten. Dus gedag gezegd en toen heb ik hem even in zijn zij vastgepakt. Zonder nadenken deed ik dat....maar baal er nu een beetje van....wil niet dat hij er wat van denkt.
En nu? Het voelt alsof die 3 maanden niet gebeurd zijn, heel raar. Ben wel minder zenuwachtig voor morgen, de druk is er een beetje af.
Denk dat ik heeeeeeel goed op mezelf moet letten, voor mezelf moet zorgen en mezelf in bescherming moet nemen. Hij is kwetsbaar, zit niet lekker in zijn vel en dan is het erg makkelijk om terug te vallen op een ex. Of zie ik spoken?
Ik heb wel helder wat ik wil zeggen, waar ik over wil praten en wat ik wil vragen. Zo chaotisch ik me de afgelopen periode voelde, zo scherp voel ik me nu.
Hoe is het met de iedereen?
Heb inmiddels antwoord gekregen, morgen afgesproken. Vanavond gebeurde echt iets heel bizars, was in de supermarkt kom ik ex tegen. Heb je elkaar 3 maanden niet gezien, een afspraak voor morgen en kom je elkaar tegen, heel idioot. Ik was overdonderd maar voelde me ook sterk. Dat wil ik vasthouden! Kort gepraat. Ik denk niet dat hij een ander heeft. Ik zag aan hem dat hij blij was om me te zien. Hij vertelde dat het niet zo lekker met hem ging (kon ik ook zien) maar hadden beiden zoiets van dit is niet de plek om uitgebreid te praten. Dus gedag gezegd en toen heb ik hem even in zijn zij vastgepakt. Zonder nadenken deed ik dat....maar baal er nu een beetje van....wil niet dat hij er wat van denkt.
En nu? Het voelt alsof die 3 maanden niet gebeurd zijn, heel raar. Ben wel minder zenuwachtig voor morgen, de druk is er een beetje af.
Denk dat ik heeeeeeel goed op mezelf moet letten, voor mezelf moet zorgen en mezelf in bescherming moet nemen. Hij is kwetsbaar, zit niet lekker in zijn vel en dan is het erg makkelijk om terug te vallen op een ex. Of zie ik spoken?
Ik heb wel helder wat ik wil zeggen, waar ik over wil praten en wat ik wil vragen. Zo chaotisch ik me de afgelopen periode voelde, zo scherp voel ik me nu.
Hoe is het met de iedereen?
zaterdag 22 augustus 2009 om 23:06
He Fienewiep, wat toevallig zeg! Uit hoe je het beschrijft, denk ik dat je het heel goed hebt aangepakt. Het gesprek tot morgen bewaren, enzo. Zou, als ik jou was niet te veel balen over dat hem in zijn zij beetpakken. Zelfs al denkt hij er wat van. Je hebt dat gedaan vanuit je gevoelens van liefde voor hem.
Wat je schrijft over alsof die 3 maanden niet gebeurd zijn is heel herkenbaar. Ik ben overigens blij dat je nu minder zenuwachtig voor morgen bent. Ik denk dat je er nu ook wat sterker heen kunt gaan. Je weet immers wat je kan verwachten. Maar inderdaad, let op jezelf en neem jezelf in bescherming. Als hij niet goed in zijn vel zit en zich alleen voelt, dan is de stap om weer samen te willen zijn snel gezet. Dat hoeft niet verkeerd te zijn, maar uit hoe je beschrijft hoe de situatie was/is denk ik niet dat jullie basis op dit moment goed zou zijn om verder met elkaar te gaan. Maar dat kun jij uiteindelijk zelf het beste inschatten.
Ik ben zo blij voor je dat je de mogelijkheid krijgt om dingen te vragen/te zeggen. Als ik je hier niet meer 'spreek' voordat je hem ziet, heel veel sterkte.
Wat je schrijft over alsof die 3 maanden niet gebeurd zijn is heel herkenbaar. Ik ben overigens blij dat je nu minder zenuwachtig voor morgen bent. Ik denk dat je er nu ook wat sterker heen kunt gaan. Je weet immers wat je kan verwachten. Maar inderdaad, let op jezelf en neem jezelf in bescherming. Als hij niet goed in zijn vel zit en zich alleen voelt, dan is de stap om weer samen te willen zijn snel gezet. Dat hoeft niet verkeerd te zijn, maar uit hoe je beschrijft hoe de situatie was/is denk ik niet dat jullie basis op dit moment goed zou zijn om verder met elkaar te gaan. Maar dat kun jij uiteindelijk zelf het beste inschatten.
Ik ben zo blij voor je dat je de mogelijkheid krijgt om dingen te vragen/te zeggen. Als ik je hier niet meer 'spreek' voordat je hem ziet, heel veel sterkte.
zondag 23 augustus 2009 om 08:30
@ Chris
Volgens mij zijn wij allebei mensen die graag luisteren naar anderen, luisteren en helpen, er gaag voor iemand zijn. Dat merk ik aan je manier van reageren
Vind het lief dat je zo blij voor me bent dat ik eindelijk met ex kan praten.
Maar hoe is het nu met JOU?
Ik heb goed geslapen en ben ontspannen. Voel me sterk (straks vast ellendig maar dat zien we dan wel) en kijk uit naar afspraak met ex. Wat ik hierboven opschrijf moet ik goed voor ogen houden, hij is kwetsbaar en zal een appél op dat gedrag van mij doen. Daarbij heb ik ook goed jouw bericht gelezen Chris, niet laten meeslepen etc. Nogmaals heb helder wat ik wil zeggen.
Volgens mij zijn wij allebei mensen die graag luisteren naar anderen, luisteren en helpen, er gaag voor iemand zijn. Dat merk ik aan je manier van reageren
Vind het lief dat je zo blij voor me bent dat ik eindelijk met ex kan praten.
Maar hoe is het nu met JOU?
Ik heb goed geslapen en ben ontspannen. Voel me sterk (straks vast ellendig maar dat zien we dan wel) en kijk uit naar afspraak met ex. Wat ik hierboven opschrijf moet ik goed voor ogen houden, hij is kwetsbaar en zal een appél op dat gedrag van mij doen. Daarbij heb ik ook goed jouw bericht gelezen Chris, niet laten meeslepen etc. Nogmaals heb helder wat ik wil zeggen.
zondag 23 augustus 2009 om 09:35
Hey fienewiep: wat toevallig dat je hem zomaar tegen het lijf loopt. Ben blij dat je met hem kunt afspreken! En dat je je sterk gehouden hebt. En dat over in de zij knijpen moet je je niet druk over maken. Balen dat het niet lekker met hem gaat. Maar zoals Chris zegt, niet je mee laten slepen, bij jezelf blijven, vragen wat je wil weten. Ik hoop voor je dat het gesprek je goed doet!! Ik zal aan je denken!!!
En Chris blij dat het wat beter gaat!! En dat je hem graag voor de vakantie wilt zien kan ik me helemaal voorstellen.
Verder gaat het met mij wil. De huilbuien zijn over. Heel frapant mijn ex belt bijna nooit meer en toen ik me op mijn belabberste voelde belde die. Gewoon lekker gebeld. Sterkte me wel weer. Omdat we zo ver van elkaar woonden zagen we mekaar alleen in de weekenden en dan was het doordeweeks vaak even in bed bellen voor het slapen gaan. Dat mis ik enorm. En de sukkel is betrokken geraakt bij een groot gevecht verdorie van het weekend. Met zijn voetbalteam. De sukkels. En mijn ex kan dan niet toekijken, maar nee moet helpen en mensen uit elkaar houden. Hij bedoelt het goed. Maar maak me altijd enorm zorgen. Maar blegh ik mis hem wel!
Meiden fijne zondag, ik mag zo werken bij ajax!
En Chris blij dat het wat beter gaat!! En dat je hem graag voor de vakantie wilt zien kan ik me helemaal voorstellen.
Verder gaat het met mij wil. De huilbuien zijn over. Heel frapant mijn ex belt bijna nooit meer en toen ik me op mijn belabberste voelde belde die. Gewoon lekker gebeld. Sterkte me wel weer. Omdat we zo ver van elkaar woonden zagen we mekaar alleen in de weekenden en dan was het doordeweeks vaak even in bed bellen voor het slapen gaan. Dat mis ik enorm. En de sukkel is betrokken geraakt bij een groot gevecht verdorie van het weekend. Met zijn voetbalteam. De sukkels. En mijn ex kan dan niet toekijken, maar nee moet helpen en mensen uit elkaar houden. Hij bedoelt het goed. Maar maak me altijd enorm zorgen. Maar blegh ik mis hem wel!
Meiden fijne zondag, ik mag zo werken bij ajax!
zondag 23 augustus 2009 om 19:54
Voel me heel raar, maar even gehuild. Eigenlijk ging het zoals ik diep in mijn hart wel wist aangezien het de laaste paar maanden van onze relatie zo is gegaan.
Alle focus op hem, hij trok alle aandacht naar zich toe. Dat het helemaal niet lekker met hem ging en de afgelopen maanden volledig is terug gevallen in negatieve oude patronen. Dat hij zich, sinds begin dit jaar, in zichzelf is gaan keren en niet meer sprak met mij maar ook niet met zijn vrienden. De laaste maanden van onze relatie draaide veel om hem omdat hij herstellende was van een fysieke ziekte. In het begin van onze relatie zat hij ook niet lekker in zijn vel. Eigenlijk hebben we dus maar een relatief korte periode gehad dat er 'niets' was. Als ik eerlijk ben vond ik het op het einde ook veel energie kosten en kreeg ik er weinig energie van. Dat gevoel kwam nu weer naar boven.
Het raakte me omdat ik zie dat hij het moeilijk heeft. Maar ergens irriteerde het me ook. Dat we weer over hem aan het praten waren terwijl hij mij de bons heeft gegeven. Hij wilde me zien omdat benieuwd was hoe het met mij ging en ook om bovenstaande uit te leggen en het daarom mis is gegaan. Hij zei ook dat de keus vermoedelijk uit angst, frusttratie en onmacht is gedaan. Hij is de afgelopen maanden volgens mij helemaal niet met mij bezig geweest, alleen maar met zichzelf. Hij heeft hulp ingeschakeld en gaf ook aan dit alleen te moeten doen. Op mijn vraag of hij nog gevoelens voor mij heeft antwoordde hij dat hij dacht van wel maar er niet bij kan. Hij vroeg ook naar mij maar ik klapte ook een beetje dicht. Baal ik een beetje van want ik ben wel met dingen bezig maar dat kwam niet zo duidelijk naar voren. Ik merkte gedurende het gesprek dat ik me afsloot en die dingen niet wilde delen en daarom maar schaapachtig mijn schouders ophaalde.
Toen aangegeven dat ik weg wilde en graag mijn spullen wilde ophalen bij hem. Dus dat hebben we gedaan. Thuis even kort gehuild meer niet....
Ik denk, nee ik weet ook niet of ik uiteindelijk gelukkig met hem zou worden. Ik heb me dat tijdens onze relatie ook weleens afgevraagd als ik heel diep in mijn hart kijk. Dat zag ik vanmiddag ook.
Maar waarom voel ik me dan zo? Waarom zou ik het niet uit kunnen staan als hij een ander heeft? Het irriteerde me net al toen hij af en toe om zich heen keek als ik praatte. Ik voel me machteloos en gefrustreerd, alsof mij onrecht is aangedaan heel raar. Zou het de afwijzing zijn? Of de heb, dat je iets niet meer kunt krijgen (immers alles wat je niet kunt krijgen is aantrekkelijk)?
Heb dus geen opgelucht gevoel merk ook dat ik nog boos ben, weet het niet, moet het denk ik ook laten bezinken.
Hoe is het met jou? Wanneer vertrekt ex?
Alle focus op hem, hij trok alle aandacht naar zich toe. Dat het helemaal niet lekker met hem ging en de afgelopen maanden volledig is terug gevallen in negatieve oude patronen. Dat hij zich, sinds begin dit jaar, in zichzelf is gaan keren en niet meer sprak met mij maar ook niet met zijn vrienden. De laaste maanden van onze relatie draaide veel om hem omdat hij herstellende was van een fysieke ziekte. In het begin van onze relatie zat hij ook niet lekker in zijn vel. Eigenlijk hebben we dus maar een relatief korte periode gehad dat er 'niets' was. Als ik eerlijk ben vond ik het op het einde ook veel energie kosten en kreeg ik er weinig energie van. Dat gevoel kwam nu weer naar boven.
Het raakte me omdat ik zie dat hij het moeilijk heeft. Maar ergens irriteerde het me ook. Dat we weer over hem aan het praten waren terwijl hij mij de bons heeft gegeven. Hij wilde me zien omdat benieuwd was hoe het met mij ging en ook om bovenstaande uit te leggen en het daarom mis is gegaan. Hij zei ook dat de keus vermoedelijk uit angst, frusttratie en onmacht is gedaan. Hij is de afgelopen maanden volgens mij helemaal niet met mij bezig geweest, alleen maar met zichzelf. Hij heeft hulp ingeschakeld en gaf ook aan dit alleen te moeten doen. Op mijn vraag of hij nog gevoelens voor mij heeft antwoordde hij dat hij dacht van wel maar er niet bij kan. Hij vroeg ook naar mij maar ik klapte ook een beetje dicht. Baal ik een beetje van want ik ben wel met dingen bezig maar dat kwam niet zo duidelijk naar voren. Ik merkte gedurende het gesprek dat ik me afsloot en die dingen niet wilde delen en daarom maar schaapachtig mijn schouders ophaalde.
Toen aangegeven dat ik weg wilde en graag mijn spullen wilde ophalen bij hem. Dus dat hebben we gedaan. Thuis even kort gehuild meer niet....
Ik denk, nee ik weet ook niet of ik uiteindelijk gelukkig met hem zou worden. Ik heb me dat tijdens onze relatie ook weleens afgevraagd als ik heel diep in mijn hart kijk. Dat zag ik vanmiddag ook.
Maar waarom voel ik me dan zo? Waarom zou ik het niet uit kunnen staan als hij een ander heeft? Het irriteerde me net al toen hij af en toe om zich heen keek als ik praatte. Ik voel me machteloos en gefrustreerd, alsof mij onrecht is aangedaan heel raar. Zou het de afwijzing zijn? Of de heb, dat je iets niet meer kunt krijgen (immers alles wat je niet kunt krijgen is aantrekkelijk)?
Heb dus geen opgelucht gevoel merk ook dat ik nog boos ben, weet het niet, moet het denk ik ook laten bezinken.
Hoe is het met jou? Wanneer vertrekt ex?
zondag 23 augustus 2009 om 22:00
Kan me voorstellen dat je je raar voelt en dubbel. Je schrijft dat hij alle aandacht naar zich toetrok en dat dat je raakte, maar ook irriteerde. Die irritatie lijkt me wel goed voor je gevoelens van verwerking. Je ziet nu niet alleen meer de mooie dingen die jullie hadden, maar ook de minder goede kanten. Of zie jij dat anders?
Wel goed dat hij heeft toegegeven dat hij zijn keus uit angst en onmacht heeft gemaakt en dat hij hulp heeft gezocht. De mijne wil daar niet aan.
Lijkt me verder voor jou weer pijnlijk dat hij de afgelopen maanden niet met jou, maar met name met zichzelf bezig is geweest.
Je schrijft dat je baalt dat je dichtklapte. Is het een optie dat je hem nog mailt (zonder een antwoord te verlangen) waarin je schrijft dat je dichtklapte, maar dat je wel degelijk met dingen bezig bent, dat je wil dat hij dat weet, maar dat dat niet zo duidelijk naar voren kwam?
Wat vind je er trouwens achteraf van dat je je afsloot en dingen niet wilde delen? Lijkt me nieuw?
Je schrijft dat je niet zeker weet of je uiteindelijk gelukkig met hem zou worden. Bij mij weet ik zeker dat - mits er het een en ander verandert - we gelukkig zouden zijn. We zijn two of a kind! Zoals jouw ex nu is, is gelukkig worden misschien niet aan de orde, maar wat als alles wat hij uit te zoeken heeft, uitgezocht is?
Hier alles maar matig. Terugval is nog steeds aanwezig. Ik weet niet precies wanneer ex-lief op vakantie gaat. Heb hem gezegd dat ik het niet wilde weten. Ergens zegt mijn intuitie dat hij al weg is, anders vermoed ik dat hij eind volgende week gaat. En ik heb besloten dat ik gedurende zijn vakantie geen contact wil. Geen sms, geen telefoontje, niets! Maar even kijken hoe lang ik dat vol hou...
Wel goed dat hij heeft toegegeven dat hij zijn keus uit angst en onmacht heeft gemaakt en dat hij hulp heeft gezocht. De mijne wil daar niet aan.
Lijkt me verder voor jou weer pijnlijk dat hij de afgelopen maanden niet met jou, maar met name met zichzelf bezig is geweest.
Je schrijft dat je baalt dat je dichtklapte. Is het een optie dat je hem nog mailt (zonder een antwoord te verlangen) waarin je schrijft dat je dichtklapte, maar dat je wel degelijk met dingen bezig bent, dat je wil dat hij dat weet, maar dat dat niet zo duidelijk naar voren kwam?
Wat vind je er trouwens achteraf van dat je je afsloot en dingen niet wilde delen? Lijkt me nieuw?
Je schrijft dat je niet zeker weet of je uiteindelijk gelukkig met hem zou worden. Bij mij weet ik zeker dat - mits er het een en ander verandert - we gelukkig zouden zijn. We zijn two of a kind! Zoals jouw ex nu is, is gelukkig worden misschien niet aan de orde, maar wat als alles wat hij uit te zoeken heeft, uitgezocht is?
Hier alles maar matig. Terugval is nog steeds aanwezig. Ik weet niet precies wanneer ex-lief op vakantie gaat. Heb hem gezegd dat ik het niet wilde weten. Ergens zegt mijn intuitie dat hij al weg is, anders vermoed ik dat hij eind volgende week gaat. En ik heb besloten dat ik gedurende zijn vakantie geen contact wil. Geen sms, geen telefoontje, niets! Maar even kijken hoe lang ik dat vol hou...
zondag 23 augustus 2009 om 23:12
hoi FieneWiep, lastig he om het terugwil-gevoel te plaatsen. Misschien is het idd een beetje de heb, maar ook het (vermoedelijk onjuiste) idee van met haar kan het wel? Dat speelt bij mij de grootste rol geloof ik. Ook ik heb geknokt en het is niet gelukt. Door de eindboodschap en de schijnbare uitdaging v van het nieuwe gaat het met mijn ex al een stuk beter. En nu dus iemand in beeld. Ik kwel mezelf met het idee dat hij nu veel beter zn best gaat doen. Maar nog los van de vraag waar dit prils toe leidt, hij is natuurlijk niet ineens helemaal veranderd. Vlinders helpen, maar blijven niet. Denl dat iets dergelijks ook voor jouw vriend geldt. Desonsanks blijft het een vervelend idee dat hik een ander kan ontmoeten. Ik zou achter je gevoelens hierover niet te veel zoeken, want volgens mij voelt bijna iedereen het zo...
maandag 24 augustus 2009 om 08:54
Heej meiden,
Ik kom weer even inbreken in jullie topic, de afgelopen dagen veel (bij)gelezen op het topic en ik ben weer op de hoogte van e.e.a. wat een herkenbaarheid!!
Fienewiep: Wat fijn om na zo'n lange tijd van radiostilte toch contact te hebben en zelfs een ontmoening. Ook al weet je op dit moment niet of het je goed doet ik denk zeker dat het je helpt met verwerken. Je ex heeft zichzelf op dit moment op de eerste plaats en jij zou daar moeten staan.
Chris: Wat een vreemd idee dat je ex op vakantie gaat en jij niet precies weet wanneer? Vind je dat niet moelijk om de controle los te laten? Je doet het harstikke goed en ik haal veel kracht uit je reacties.
Hier dan even mijn ego-post:
Bij mij gaat het met ups en downs al lijken de downs steeds vaker te komen dan de ups. Ik leef als en zombie. Ik eet slecht, ik ben misselijk, elk moment van de dag kan ik huilen, voortdurend het gemis, het is prachtig weer en ik blijf het liefst in bed, vast allemaal heel herkenbaar? Maar het komt ineens opzetten na 2 maanden in het begin was ik overdonderd toen ging dat over in een soort opluchting en nu in echt liefdesverdriet en ik kan het niet meer "zucht".
Afgelopen weekend ben ik jarig geweest en ik heb een smsje van mijn ex ontvangen (je leest uit het smsje dat hij er overnagedacht heeft wat hij moet sturen). Ik weet alleen niet wat ik moet terug sturen en heb dat dus ook nog niet gedaan, wat zijn de juiste woorden? LASTIG!!
Toch heb ik ergens nog steeds de hoop dat het goed komt en ik wil dat ook wel al weet ik dat ik stappen zal moeten ondernemen (lees: samenwonen) en ik ben daar klaar voor.
Uitstapjes met vriendinnen zijn super leuk maar tijdelijk en geven niet de voldoeining die mijn ex mij wel gaf.
Ik merk dat mijn familie er niet helemaal achter zou staan als ik terug zou gaan (als mijn ex mij ook terug zou willen). En dat maakt het moeilijk, je wilt dat je ouders achter je staan maar ik realiseer mij ook dat het mijn leven is.
Bedankt dat ik hier weer even mijn verhaal kwijt mocht. Hoe gaat het met Ikke? Raiden? Jullie schrijven ook wat minder, gaat het goed? Ik hoop het.
Ik kom weer even inbreken in jullie topic, de afgelopen dagen veel (bij)gelezen op het topic en ik ben weer op de hoogte van e.e.a. wat een herkenbaarheid!!
Fienewiep: Wat fijn om na zo'n lange tijd van radiostilte toch contact te hebben en zelfs een ontmoening. Ook al weet je op dit moment niet of het je goed doet ik denk zeker dat het je helpt met verwerken. Je ex heeft zichzelf op dit moment op de eerste plaats en jij zou daar moeten staan.
Chris: Wat een vreemd idee dat je ex op vakantie gaat en jij niet precies weet wanneer? Vind je dat niet moelijk om de controle los te laten? Je doet het harstikke goed en ik haal veel kracht uit je reacties.
Hier dan even mijn ego-post:
Bij mij gaat het met ups en downs al lijken de downs steeds vaker te komen dan de ups. Ik leef als en zombie. Ik eet slecht, ik ben misselijk, elk moment van de dag kan ik huilen, voortdurend het gemis, het is prachtig weer en ik blijf het liefst in bed, vast allemaal heel herkenbaar? Maar het komt ineens opzetten na 2 maanden in het begin was ik overdonderd toen ging dat over in een soort opluchting en nu in echt liefdesverdriet en ik kan het niet meer "zucht".
Afgelopen weekend ben ik jarig geweest en ik heb een smsje van mijn ex ontvangen (je leest uit het smsje dat hij er overnagedacht heeft wat hij moet sturen). Ik weet alleen niet wat ik moet terug sturen en heb dat dus ook nog niet gedaan, wat zijn de juiste woorden? LASTIG!!
Toch heb ik ergens nog steeds de hoop dat het goed komt en ik wil dat ook wel al weet ik dat ik stappen zal moeten ondernemen (lees: samenwonen) en ik ben daar klaar voor.
Uitstapjes met vriendinnen zijn super leuk maar tijdelijk en geven niet de voldoeining die mijn ex mij wel gaf.
Ik merk dat mijn familie er niet helemaal achter zou staan als ik terug zou gaan (als mijn ex mij ook terug zou willen). En dat maakt het moeilijk, je wilt dat je ouders achter je staan maar ik realiseer mij ook dat het mijn leven is.
Bedankt dat ik hier weer even mijn verhaal kwijt mocht. Hoe gaat het met Ikke? Raiden? Jullie schrijven ook wat minder, gaat het goed? Ik hoop het.
maandag 24 augustus 2009 om 09:44
Charming, Ik vind het juist prettig om niet precies te weten wanneer hij weggaat. Ik word daar erg onrustig van en zelfs fysiek misselijk. Had heel graag samen met hem weggegaan (uiteraard niet zoals de situatie nu is), maar hij maakt andere keuzes. De controle loslaten vind ik de ene keer makkelijker dan de andere keer. Wat betreft zijn vakantie wil ik gewoon helemaal geen contact omdat ik het in dat geval moeilijk vind om los te laten. Maar de afgelopen weken gingen goed. Het is zijn leven, het zijn zijn keuzes. Maar na onze ontmoeting vorige week (heel fijn, maar niet slim) besef ik weer meer dat het niet alleen zijn leven is en zijn keuzes. Zijn keuzes beinvloedden namelijk ook mijn leven en mijn keuzes. En daar moet ik voor oppassen. Want als dat het geval wordt, krijg ik het gevoel dat ik alles onder controle wil houden. En dat wil ik niet. Want het is niet goed.
Dank je voor je compliment overigens.
Vervelend om te lezen trouwens dat je steeds meer downs hebt. Wel herkenbaar overigens. Herken het leven als een zombie, het slechte eten, het misselijk zijn, het gemis en het in bed willen blijven liggen. Ook herken ik de overgang van opluchting naar liefdesverdriet. En dan heb ik nog de relatie zelf beeindigd.
Je schrijft dat je niet weet wat je terug moet sturen. Maar dat is toch ook geen verplichting? Stuur jij iedereen die jou gesms-ed heeft een berichtje terug? Ik snap wel dat je hem wil sms-en overigens. Als ik je mag aanraden; hou het luchtig! Iets van: hi ?, dank voor je sms-je. Vond het leuk om hem te krijgen en het doet me goed dat je eraan gedacht hebt. Groetjes, Charming.
Iets in je post begrijp ik niet. Je schrijft dat je hoopt dat het goed komt, maar dat je dan wel stappen zal moeten ondernemen. Samenwonen. Begrijp ik het dan goed dat je dat eerst niet wilde en dat daar de relatie bij hem op stuk is gelopen? Hoe weet je dat je er nu wel klaar voor bent? En ben je dacht echt? Is het niet meer de wens van de vader en de gedachte enzo?
En waarom zou je familie er niet achter staan? Is bij mij ook herkenbaar. Mijn relatie en mijn familie heb ik voor het grootste deel gescheiden gehouden. Als ex-lief en ik ooit bij elkaar komen, dan zal ik dat zeker weer doen.
En Fienewiep: inderdaad wat Charming zegt: je ex heeft zichzelf op dit moment op de eerste plaats en jij zou daar moeten staan. Hou ik mezelf ook maar voor ogen.
Dank je voor je compliment overigens.
Vervelend om te lezen trouwens dat je steeds meer downs hebt. Wel herkenbaar overigens. Herken het leven als een zombie, het slechte eten, het misselijk zijn, het gemis en het in bed willen blijven liggen. Ook herken ik de overgang van opluchting naar liefdesverdriet. En dan heb ik nog de relatie zelf beeindigd.
Je schrijft dat je niet weet wat je terug moet sturen. Maar dat is toch ook geen verplichting? Stuur jij iedereen die jou gesms-ed heeft een berichtje terug? Ik snap wel dat je hem wil sms-en overigens. Als ik je mag aanraden; hou het luchtig! Iets van: hi ?, dank voor je sms-je. Vond het leuk om hem te krijgen en het doet me goed dat je eraan gedacht hebt. Groetjes, Charming.
Iets in je post begrijp ik niet. Je schrijft dat je hoopt dat het goed komt, maar dat je dan wel stappen zal moeten ondernemen. Samenwonen. Begrijp ik het dan goed dat je dat eerst niet wilde en dat daar de relatie bij hem op stuk is gelopen? Hoe weet je dat je er nu wel klaar voor bent? En ben je dacht echt? Is het niet meer de wens van de vader en de gedachte enzo?
En waarom zou je familie er niet achter staan? Is bij mij ook herkenbaar. Mijn relatie en mijn familie heb ik voor het grootste deel gescheiden gehouden. Als ex-lief en ik ooit bij elkaar komen, dan zal ik dat zeker weer doen.
En Fienewiep: inderdaad wat Charming zegt: je ex heeft zichzelf op dit moment op de eerste plaats en jij zou daar moeten staan. Hou ik mezelf ook maar voor ogen.
maandag 24 augustus 2009 om 10:09
Bedankt voor je snelle reactie, voelt goed om even hier te schrijven.
Ik ben eigenlijk al een jaar klaar om te gaan samenwonen en ik weet dat wij het samen financiel en huishoudelijk redden maar ik durfde de stap niet te nemen. Bang om mijn vertrouwde leven los te laten, het veilige op te geven (thuiswonen), bindingsangst. Mijn ex kon dit moeilijk begrijpen en wilde graag samenwonen en verder samen met mij, de laatste weken geloofde hij niet dat ik ooit die stap zou zetten en dat heeft er mede voor gezorgt dat we nu niet meer samen zijn.
En nu ik de druk niet meer voel wil ik heel graag de sprong wagen je kunt iets beter maar geprobeerd hebben dan je altijd blijven afvragen "wat als".
Terwijl ik dit schrijf, huil ik aan een stuk, ik hoop zo dat onze liefde sterk genoeg is en hij het ook nog een kans wil geven.
Mijn familie hebben hem wel geacepteerd maar in bepaalde dingen merk je dat hij anders in het leven staat. Opzich niks mis mee maar mijn ouders zien me denk ik liever met een ander man, dit hebben ze overigens nooit uitgesproken maar ik voel hun weerstand als ik er nu over praat (hopende dat het nog goed komt)
Ik ben eigenlijk al een jaar klaar om te gaan samenwonen en ik weet dat wij het samen financiel en huishoudelijk redden maar ik durfde de stap niet te nemen. Bang om mijn vertrouwde leven los te laten, het veilige op te geven (thuiswonen), bindingsangst. Mijn ex kon dit moeilijk begrijpen en wilde graag samenwonen en verder samen met mij, de laatste weken geloofde hij niet dat ik ooit die stap zou zetten en dat heeft er mede voor gezorgt dat we nu niet meer samen zijn.
En nu ik de druk niet meer voel wil ik heel graag de sprong wagen je kunt iets beter maar geprobeerd hebben dan je altijd blijven afvragen "wat als".
Terwijl ik dit schrijf, huil ik aan een stuk, ik hoop zo dat onze liefde sterk genoeg is en hij het ook nog een kans wil geven.
Mijn familie hebben hem wel geacepteerd maar in bepaalde dingen merk je dat hij anders in het leven staat. Opzich niks mis mee maar mijn ouders zien me denk ik liever met een ander man, dit hebben ze overigens nooit uitgesproken maar ik voel hun weerstand als ik er nu over praat (hopende dat het nog goed komt)
maandag 24 augustus 2009 om 12:29
quote:Christiane04 schreef op 23 augustus 2009 @ 22:00:
Kan me voorstellen dat je je raar voelt en dubbel. Je schrijft dat hij alle aandacht naar zich toetrok en dat dat je raakte, maar ook irriteerde. Die irritatie lijkt me wel goed voor je gevoelens van verwerking. Je ziet nu niet alleen meer de mooie dingen die jullie hadden, maar ook de minder goede kanten. Of zie jij dat anders?
Wel goed dat hij heeft toegegeven dat hij zijn keus uit angst en onmacht heeft gemaakt en dat hij hulp heeft gezocht. De mijne wil daar niet aan.
Lijkt me verder voor jou weer pijnlijk dat hij de afgelopen maanden niet met jou, maar met name met zichzelf bezig is geweest.
Je schrijft dat je baalt dat je dichtklapte. Is het een optie dat je hem nog mailt (zonder een antwoord te verlangen) waarin je schrijft dat je dichtklapte, maar dat je wel degelijk met dingen bezig bent, dat je wil dat hij dat weet, maar dat dat niet zo duidelijk naar voren kwam?
Wat vind je er trouwens achteraf van dat je je afsloot en dingen niet wilde delen? Lijkt me nieuw?
Je schrijft dat je niet zeker weet of je uiteindelijk gelukkig met hem zou worden. Bij mij weet ik zeker dat - mits er het een en ander verandert - we gelukkig zouden zijn. We zijn two of a kind! Zoals jouw ex nu is, is gelukkig worden misschien niet aan de orde, maar wat als alles wat hij uit te zoeken heeft, uitgezocht is?
Hier alles maar matig. Terugval is nog steeds aanwezig. Ik weet niet precies wanneer ex-lief op vakantie gaat. Heb hem gezegd dat ik het niet wilde weten. Ergens zegt mijn intuitie dat hij al weg is, anders vermoed ik dat hij eind volgende week gaat. En ik heb besloten dat ik gedurende zijn vakantie geen contact wil. Geen sms, geen telefoontje, niets! Maar even kijken hoe lang ik dat vol hou...
Je hebt gelijk dat de irritatie en het zien van dingen die niet goed waren me helpen in de verwerking. Dat ik me afsloot is inderdaad nieuw maar ook goed. Ik ben dus wel degelijk afstand van hem aan het nemen.
Ik voel me erg gefrustreerd en met name boos. Ik moet iets met die boosheid maar weet niet precies wat, anders kom ik niet verder. Jouw optie om hem te mailen zit ik serieus over na te denken, misschien moet ik dat gewoon doen, heb niets meer te verliezen. Nu eens niet aan hem denken maar aan mezelf om mijn ei kwijt te kunnen en het te kunnen loslaten. Voor mezelf zorgen dus. Als ik dat ga doen moet dat vandaag of morgen, anders zit er teveel tijd tussen. Ik ga gewoon beginnen met een mail en kijk of ik hem verstuur.
Goed dat je hebt besloten geen contact met ex te willen gedurende vakantie. Ik ben benieuwd hoe je de komende weken zult ervaren en wat het met je doet. Jouw gevoel lijkt me frustrerender weten dat jullie toch wel gelukkig zouden kunnen worden samen, ik weet dat niet meer. Maar goed dat maakt het inderdaad dubbel zo klote dat hij er niets mee doet.
Voel je je wat beter of nog het idee dat je terugvalt?
Kan me voorstellen dat je je raar voelt en dubbel. Je schrijft dat hij alle aandacht naar zich toetrok en dat dat je raakte, maar ook irriteerde. Die irritatie lijkt me wel goed voor je gevoelens van verwerking. Je ziet nu niet alleen meer de mooie dingen die jullie hadden, maar ook de minder goede kanten. Of zie jij dat anders?
Wel goed dat hij heeft toegegeven dat hij zijn keus uit angst en onmacht heeft gemaakt en dat hij hulp heeft gezocht. De mijne wil daar niet aan.
Lijkt me verder voor jou weer pijnlijk dat hij de afgelopen maanden niet met jou, maar met name met zichzelf bezig is geweest.
Je schrijft dat je baalt dat je dichtklapte. Is het een optie dat je hem nog mailt (zonder een antwoord te verlangen) waarin je schrijft dat je dichtklapte, maar dat je wel degelijk met dingen bezig bent, dat je wil dat hij dat weet, maar dat dat niet zo duidelijk naar voren kwam?
Wat vind je er trouwens achteraf van dat je je afsloot en dingen niet wilde delen? Lijkt me nieuw?
Je schrijft dat je niet zeker weet of je uiteindelijk gelukkig met hem zou worden. Bij mij weet ik zeker dat - mits er het een en ander verandert - we gelukkig zouden zijn. We zijn two of a kind! Zoals jouw ex nu is, is gelukkig worden misschien niet aan de orde, maar wat als alles wat hij uit te zoeken heeft, uitgezocht is?
Hier alles maar matig. Terugval is nog steeds aanwezig. Ik weet niet precies wanneer ex-lief op vakantie gaat. Heb hem gezegd dat ik het niet wilde weten. Ergens zegt mijn intuitie dat hij al weg is, anders vermoed ik dat hij eind volgende week gaat. En ik heb besloten dat ik gedurende zijn vakantie geen contact wil. Geen sms, geen telefoontje, niets! Maar even kijken hoe lang ik dat vol hou...
Je hebt gelijk dat de irritatie en het zien van dingen die niet goed waren me helpen in de verwerking. Dat ik me afsloot is inderdaad nieuw maar ook goed. Ik ben dus wel degelijk afstand van hem aan het nemen.
Ik voel me erg gefrustreerd en met name boos. Ik moet iets met die boosheid maar weet niet precies wat, anders kom ik niet verder. Jouw optie om hem te mailen zit ik serieus over na te denken, misschien moet ik dat gewoon doen, heb niets meer te verliezen. Nu eens niet aan hem denken maar aan mezelf om mijn ei kwijt te kunnen en het te kunnen loslaten. Voor mezelf zorgen dus. Als ik dat ga doen moet dat vandaag of morgen, anders zit er teveel tijd tussen. Ik ga gewoon beginnen met een mail en kijk of ik hem verstuur.
Goed dat je hebt besloten geen contact met ex te willen gedurende vakantie. Ik ben benieuwd hoe je de komende weken zult ervaren en wat het met je doet. Jouw gevoel lijkt me frustrerender weten dat jullie toch wel gelukkig zouden kunnen worden samen, ik weet dat niet meer. Maar goed dat maakt het inderdaad dubbel zo klote dat hij er niets mee doet.
Voel je je wat beter of nog het idee dat je terugvalt?
maandag 24 augustus 2009 om 12:33
quote:Laura289 schreef op 23 augustus 2009 @ 23:12:
hoi FieneWiep, lastig he om het terugwil-gevoel te plaatsen. Misschien is het idd een beetje de heb, maar ook het (vermoedelijk onjuiste) idee van met haar kan het wel? Dat speelt bij mij de grootste rol geloof ik. Ook ik heb geknokt en het is niet gelukt. Door de eindboodschap en de schijnbare uitdaging v van het nieuwe gaat het met mijn ex al een stuk beter. En nu dus iemand in beeld. Ik kwel mezelf met het idee dat hij nu veel beter zn best gaat doen. Maar nog los van de vraag waar dit prils toe leidt, hij is natuurlijk niet ineens helemaal veranderd. Vlinders helpen, maar blijven niet. Denl dat iets dergelijks ook voor jouw vriend geldt. Desonsanks blijft het een vervelend idee dat hik een ander kan ontmoeten. Ik zou achter je gevoelens hierover niet te veel zoeken, want volgens mij voelt bijna iedereen het zo...Op de een of andere manier heb ik dat "terugwil" gevoel nu niet. Ik voel me met name boos en gefrustreerd (zie mijn reactie op Chris). Kan me voorstellen dat het voor jou hard moet zijn dat hij een ander heeft. Het idee dat jij heel erg je best doet en het dan mislukt is rot. Dat gevoel heb ik bij ex ook, dat maakt het allemaal lastig. Sterkte!
hoi FieneWiep, lastig he om het terugwil-gevoel te plaatsen. Misschien is het idd een beetje de heb, maar ook het (vermoedelijk onjuiste) idee van met haar kan het wel? Dat speelt bij mij de grootste rol geloof ik. Ook ik heb geknokt en het is niet gelukt. Door de eindboodschap en de schijnbare uitdaging v van het nieuwe gaat het met mijn ex al een stuk beter. En nu dus iemand in beeld. Ik kwel mezelf met het idee dat hij nu veel beter zn best gaat doen. Maar nog los van de vraag waar dit prils toe leidt, hij is natuurlijk niet ineens helemaal veranderd. Vlinders helpen, maar blijven niet. Denl dat iets dergelijks ook voor jouw vriend geldt. Desonsanks blijft het een vervelend idee dat hik een ander kan ontmoeten. Ik zou achter je gevoelens hierover niet te veel zoeken, want volgens mij voelt bijna iedereen het zo...Op de een of andere manier heb ik dat "terugwil" gevoel nu niet. Ik voel me met name boos en gefrustreerd (zie mijn reactie op Chris). Kan me voorstellen dat het voor jou hard moet zijn dat hij een ander heeft. Het idee dat jij heel erg je best doet en het dan mislukt is rot. Dat gevoel heb ik bij ex ook, dat maakt het allemaal lastig. Sterkte!