Kinderen
alle pijlers
Bang voor de bevalling, brrrrr!
vrijdag 28 augustus 2009 om 00:18
Hallo viva leden, zoals de titel het al zegt. Nog 2,5 maand en dan is het zover, de bevalling van mijn eerste kindje. Maar pff wat zie ik daar tegenop. Begrijp me niet verkeerd, ik kan niet wachten tot ik ons kindje in me armen kan houden! Maar de bevalling.. Weet gewoon niet wat me te wachten staat. Heel veel pijn, dat is zeker! Ik heb er nu al slapeloze nachten van. En waarom verteld iedereen net nu steeds van die enge verhalen?! Ik zie ook wel dat miljarden vrouwen me voor zijn geweest, dus waarom zou ik t niet kunnen?! Maar toch! Nog meer (aanstaande) moeders die hier last van hebben/gehad? En is een ruggeprik echt overbodig? X bw
vrijdag 28 augustus 2009 om 00:25
Heb je al wel wat gelezen? Ik bedoel, echte boeken en geen horror verhalen. Een bevalling doet pijn ja, maar wat voor enge verhalen hoor je allemaal?
Ik heb persoonlijk heel veel gehad aan zwangerschaps Yoga. De oefeningen kon ik tijdens de bevalling goed toepassen en hielpen echt om te ontspannen en met de pijn om te gaan.
Lees er wat meer over, bieb vol met boeken, dan weet je toch een béétje wat je kunt verwachten. Sterkte!
Ik heb persoonlijk heel veel gehad aan zwangerschaps Yoga. De oefeningen kon ik tijdens de bevalling goed toepassen en hielpen echt om te ontspannen en met de pijn om te gaan.
Lees er wat meer over, bieb vol met boeken, dan weet je toch een béétje wat je kunt verwachten. Sterkte!
vrijdag 28 augustus 2009 om 00:28
Hallo Bolliewollie!
Om met de laatste vraag te beginnen: dat mag gelukkig iedereen voor haarzelf uitmaken, ik vond een ruggeprik onnodig! Of de bevalling (erg) pijn doet hangt o.a. af van jouw vermogen om het los te laten. Je lijf neemt het over en jij mag mee met de flow. Persoonlijk vond ik het een onvergetelijke ervaring en ik vond de pijn ontzettend meevallen. Ik had een ruggeprik echt als hinderlijke onderbreking ervaren.
Zelf heb ik heel veel gehad aan het boek: veilig bevallen van Beatrijs en Mariël. Daar staat het nut van "bevallingspijn" ook prachtig beschreven.
Maar goed, dit is allemaal mijn eigen mening en ervaring hoor! Ik heb 2 bevallingen gehad die volgens het boekje verliepen dus ik heb misschien makkelijk praten.
Laat je sowieso niet bangmaken door enge verhalen, ik snap toch al niet waarom dit soort geneuzel juist aan a.s. bevallende vrouwen verteld moet worden. 9 van de 10 bevallingen gaan goed en juist die ene die niét goed gaat moet gedeeld worden!!
Om met de laatste vraag te beginnen: dat mag gelukkig iedereen voor haarzelf uitmaken, ik vond een ruggeprik onnodig! Of de bevalling (erg) pijn doet hangt o.a. af van jouw vermogen om het los te laten. Je lijf neemt het over en jij mag mee met de flow. Persoonlijk vond ik het een onvergetelijke ervaring en ik vond de pijn ontzettend meevallen. Ik had een ruggeprik echt als hinderlijke onderbreking ervaren.
Zelf heb ik heel veel gehad aan het boek: veilig bevallen van Beatrijs en Mariël. Daar staat het nut van "bevallingspijn" ook prachtig beschreven.
Maar goed, dit is allemaal mijn eigen mening en ervaring hoor! Ik heb 2 bevallingen gehad die volgens het boekje verliepen dus ik heb misschien makkelijk praten.
Laat je sowieso niet bangmaken door enge verhalen, ik snap toch al niet waarom dit soort geneuzel juist aan a.s. bevallende vrouwen verteld moet worden. 9 van de 10 bevallingen gaan goed en juist die ene die niét goed gaat moet gedeeld worden!!
vrijdag 28 augustus 2009 om 00:29
Ach meid, mijn bevalling was (bijna) een eitje. Tuurlijk doet het pijn, maar waar ben je bang voor?
Ben je bang voor het persen? Of echt de ween?
Toen dochter geboren werd had ze in het vruchtwater gepoept en de ween vielen weg. Sowieso naar het ziekenhuis en een infuus om de ween op te wekken.
2 uur na het infuus mocht ik persen (volledige ontsluiting terwijl ik met 5 cm binnenkwam), heerlijk vond ik dat, echt waar. Alsof je eindelijk mag poepen na het te hebben opgehouden met heftige buikpijn en binnen een kwartier was ze er.
Had het de volgende dag weer gedaan als het moest.
Laatste ontsluitingsween zijn pittig, eerlijk toegegeven, toen vroeg ik ook iets tegen de pijn. Heb een prik pethedine in mijn been gekregen maar 10 min later mocht ik persen. Dus prik was niet nodig geweest
Probeer je te ontspannen tijdens de ween, meegaan met de pijn. Dan vang je ze meestal het beste op.
Wens je veel succes en een bevalling zoals de mijne
Ben je bang voor het persen? Of echt de ween?
Toen dochter geboren werd had ze in het vruchtwater gepoept en de ween vielen weg. Sowieso naar het ziekenhuis en een infuus om de ween op te wekken.
2 uur na het infuus mocht ik persen (volledige ontsluiting terwijl ik met 5 cm binnenkwam), heerlijk vond ik dat, echt waar. Alsof je eindelijk mag poepen na het te hebben opgehouden met heftige buikpijn en binnen een kwartier was ze er.
Had het de volgende dag weer gedaan als het moest.
Laatste ontsluitingsween zijn pittig, eerlijk toegegeven, toen vroeg ik ook iets tegen de pijn. Heb een prik pethedine in mijn been gekregen maar 10 min later mocht ik persen. Dus prik was niet nodig geweest
Probeer je te ontspannen tijdens de ween, meegaan met de pijn. Dan vang je ze meestal het beste op.
Wens je veel succes en een bevalling zoals de mijne
Ja, dat vind ik echt.
vrijdag 28 augustus 2009 om 06:34
Nou, ik heb een hele snelle bevalling gehad. Ik werd om 02.30 's nachts wakker met een beetje kramp (weeën) en om 04.30 was het al achter de rug! Ja, een beetje pijn doet het wel, maar dat ben je zó vergeten! Dus probeer niet naar die "enge bakerverhalen" te luisteren....want blijkbaar gaan ze die nu ineens vertellen...maar er zijn ook plenty positieve verhalen hoor!
Ik was toen 19 en ik heb altijd gezegd: Liever bevallen dan naar de tandarts...
Ik was toen 19 en ik heb altijd gezegd: Liever bevallen dan naar de tandarts...
vrijdag 28 augustus 2009 om 06:56
Ja ik herken me veel in je verhaal en vooral die horrorverhalen. En iedereen zegt dat je het niet moet aantrekken maar dat doe je natuurlijk wel. Probeer het nuchter te benaderen. De baby moet er gewoon uit en iedereen kan het, dus het lukt jou ook zeker. Misschien kun je eens de mogelijkheid van een ruggenprik bespreken.
Veel succes ermee
Veel succes ermee
vrijdag 28 augustus 2009 om 07:35
Een ruggeprik is zeker niet onnodig. Waarom zou je pijn gaan lijden? We leven niet meer in de middeleeuwen en pijn lijden bij de bevalling vind ik barbaars en ouderwets. Niet nodig. Ik ben twee keer bevallen met een ruggeprik op aanvraag vooraf. En heb dat als zeer prettig ervaren (bevallen is nooit echt fijn maar maakt het met een prik zeker draaglijk en goed te doen)
Alleen hier in Ned zijn we nog zo raar bezig met de pijn (vind je het gek met zon domme muts als Beatrijs Smulders). Lees je goed in over de gevolgen van een ruggeprik (want tuurlijk zijn die er net als een thuisbevalling), zoek een ziekenhuis uit waar ze 24 uur een anesthist hebben en neem hem gewoon.
Bijna heel Europa en de westerse wereld bevalt met een ruggeprik, niks raars aan, je bent er geen slechtere moeder van en krijgt ws een relaxtere bevalling.
Alleen hier in Ned zijn we nog zo raar bezig met de pijn (vind je het gek met zon domme muts als Beatrijs Smulders). Lees je goed in over de gevolgen van een ruggeprik (want tuurlijk zijn die er net als een thuisbevalling), zoek een ziekenhuis uit waar ze 24 uur een anesthist hebben en neem hem gewoon.
Bijna heel Europa en de westerse wereld bevalt met een ruggeprik, niks raars aan, je bent er geen slechtere moeder van en krijgt ws een relaxtere bevalling.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
vrijdag 28 augustus 2009 om 07:45
Ik had geen ruggeprik en ben twee keer binnen 4 uur bevallen van een zoon. De eerste woog 8,5 pond, de tweede 10 pond.
Tja. Ik vind bevallen een eitje. Prachtige gebeurtenis, veel natuurgeweld, ongelooflijk knap van mijn lichaam dat het zoveel pijn verstouwen kan...
Een ruggeprik kan, natuurlijk. Maar kies er niet te snel voor. Wie weet, beval je net zo makkelijk als ik en dan is het echt, echt nergens voor nodig.
Wie weet duurt je bevalling extreem lang (24 tot 48 uur)... nou, dan zou ik ook smeken om pijnstilling.
Je weet van te voren niet hoe het loopt. Het kan alle kanten op.
Als je bang bent, beval dan lekker in het ziekenhuis, daar heb je alles bij de hand...
Ik had steun aan gedachten als: kom maar op met die pijn, hoe meer pijn het doet, hoe eerder mijn kindje in mijn armen ligt. Ik vond het ook fijn dat er steeds een prof (vk of zuster) bij me was om me te begeleiden bij het ademhalen etc.
Succes, je kunt het!
Tja. Ik vind bevallen een eitje. Prachtige gebeurtenis, veel natuurgeweld, ongelooflijk knap van mijn lichaam dat het zoveel pijn verstouwen kan...
Een ruggeprik kan, natuurlijk. Maar kies er niet te snel voor. Wie weet, beval je net zo makkelijk als ik en dan is het echt, echt nergens voor nodig.
Wie weet duurt je bevalling extreem lang (24 tot 48 uur)... nou, dan zou ik ook smeken om pijnstilling.
Je weet van te voren niet hoe het loopt. Het kan alle kanten op.
Als je bang bent, beval dan lekker in het ziekenhuis, daar heb je alles bij de hand...
Ik had steun aan gedachten als: kom maar op met die pijn, hoe meer pijn het doet, hoe eerder mijn kindje in mijn armen ligt. Ik vond het ook fijn dat er steeds een prof (vk of zuster) bij me was om me te begeleiden bij het ademhalen etc.
Succes, je kunt het!
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:01
Ik vond de bevalling ook wel eng, maar wat ik mezelf voorhield was dat het max 48 uur (en meestal veel korter) was dat het echt pijn doet, en wat is nou 48 uur op een mensenleven. Dat hielp mij wel relativeren. En tuurlijk het doet pijn, maar dat ben je echt vergeten zodra je je kindje in je armen hebt, en als het echt zo erg is, waarom zouden dan veel mensen meerdere kindjes krijgen toch,
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:19
Hoe meer angst je hebt, hoe meer pijn je gaat voelen. Zie de bevalling als iets prettigs en als beloning van die 9 maanden wachten.
Ik keek uit enorm uit naar mijn bevalling. Was nieuwsgierig hoe weeen zouden voelen, wilde voelen hoe het kindje geboren zou worden en daarna zo'n lekker nat hoopje op mijn borst te hebben liggen. Bevallen is iets heel natuurlijks. Tuurlijk doet het pijn, maar net als je denkt dat je de pijn van een wee niet meer aankunt, zakt de wee weer af. En het grootste cliché op deze wereld, is waar: na de bevalling ben je de pijn zo vergeten. Niet nadenken over de pijn, maar zie de bevalling zoals het is: iets heel bijzonders!
Succes!
Ik keek uit enorm uit naar mijn bevalling. Was nieuwsgierig hoe weeen zouden voelen, wilde voelen hoe het kindje geboren zou worden en daarna zo'n lekker nat hoopje op mijn borst te hebben liggen. Bevallen is iets heel natuurlijks. Tuurlijk doet het pijn, maar net als je denkt dat je de pijn van een wee niet meer aankunt, zakt de wee weer af. En het grootste cliché op deze wereld, is waar: na de bevalling ben je de pijn zo vergeten. Niet nadenken over de pijn, maar zie de bevalling zoals het is: iets heel bijzonders!
Succes!
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:37
Bevallen is spannend. En pijnlijk. Hoe je het ook wendt of keert. De ene persoon kan goed met de spanning en de pijn omgaan. De ander kan dat niet. Voor die personen die er goed mee kunnen omgaan (dat weet je helaas pas op het moment zelf) zal het goed uit te houden zijn zonder verdoving. En voor die personen die niet goed kunnen omgaan met de spanning en de pijn, zijn er gelukkig tegenwoordig mogelijkheden voor pijnbestrijding (mits je in het ziekenhuis bevalt).
Ik ben ingeleid in het ziekenhuis en bij het begin van de bevalling zei de gynaecoloog: 'als je het nodig vindt, is er altijd mogelijkheid tot pijnbestrijding.' Ik wilde het graag eerst zelf proberen ('miljarden vrouwen gingen mij voor'), maar uiteindelijk heb ik toch een ruggenprik gehad omdat het gewoon niet uit te houden was voor mij. Ik ben nog nooit zo dankbaar geweest dat ik ben bevallen in 2009! Leve de moderne tijd.
Het cliché geldt trouwens niet voor mij, sorry! Ik kan me nog precies herinneren hoe pijnlijk de bevalling was voor de ruggenprik werd gezet. Misschien heeft het met de inleiding te maken en zwakt dat nog af in de loop der tijd. Maar ik heb dat cliché nooit zo begrepen.
Ik ben ingeleid in het ziekenhuis en bij het begin van de bevalling zei de gynaecoloog: 'als je het nodig vindt, is er altijd mogelijkheid tot pijnbestrijding.' Ik wilde het graag eerst zelf proberen ('miljarden vrouwen gingen mij voor'), maar uiteindelijk heb ik toch een ruggenprik gehad omdat het gewoon niet uit te houden was voor mij. Ik ben nog nooit zo dankbaar geweest dat ik ben bevallen in 2009! Leve de moderne tijd.
Het cliché geldt trouwens niet voor mij, sorry! Ik kan me nog precies herinneren hoe pijnlijk de bevalling was voor de ruggenprik werd gezet. Misschien heeft het met de inleiding te maken en zwakt dat nog af in de loop der tijd. Maar ik heb dat cliché nooit zo begrepen.
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:47
quote:Chica34 schreef op 28 augustus 2009 @ 07:35:
Lees je goed in over de gevolgen van een ruggeprik (want tuurlijk zijn die er net als een thuisbevalling), zoek een ziekenhuis uit waar ze 24 uur een anesthist hebben en neem hem gewoon.Tegenwoordig moet er overal 24/7 een anesthesist in huis zijn, als het goed is hoef je daar niet meer speciaal naar op zoek. Het kan alleen zijn dat die anesthesist de enige is met dienst in het hele ZH en er een een spoedoperatie komt, dan zal jij (bevallende vrouw) moeten wachten tot hij vrij is (of dan is het niet meer nodig, kan ook).
Lees je goed in over de gevolgen van een ruggeprik (want tuurlijk zijn die er net als een thuisbevalling), zoek een ziekenhuis uit waar ze 24 uur een anesthist hebben en neem hem gewoon.Tegenwoordig moet er overal 24/7 een anesthesist in huis zijn, als het goed is hoef je daar niet meer speciaal naar op zoek. Het kan alleen zijn dat die anesthesist de enige is met dienst in het hele ZH en er een een spoedoperatie komt, dan zal jij (bevallende vrouw) moeten wachten tot hij vrij is (of dan is het niet meer nodig, kan ook).
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:49
Ik heb één ks en één natuurlijke bevalling gehad. Ik vond de natuurlijk bevalling veruit het mooist. Tuurlijk het doet zeer en ja ik heb pijnstilling gehad via het infuus dus geen ruggeprik. De scherpe kantjes gingen ervan af. Ik vond het prachtig toen ik mijn dochter in mijn armen mocht houden. Toen ik lag te bevallen zei ik tegen mijn man.. dit nooit weer, maar ik zou nu niet meer weten hoe het voelde. Het is nog maar 8 maandjes geleden.
En dat hele gemuts over wel of geen pijnstilling. Jij bevalt dus jij bepaalt of je het wilt of niet.
En dat hele gemuts over wel of geen pijnstilling. Jij bevalt dus jij bepaalt of je het wilt of niet.
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:55
Hoi Bollie,
ik heb twee kinderen en ik vond de bevallingen helemaal te gek! Tuurlijk is het spannend en wordt het wel even pijnlijk, maar het is echt zó bijzonder. Ik bedoel, hoe vaak ga je een mens op de wereld zetten, dat is toch geweldig! Meestal gaan bevallingen gewoon goed en is er niets aan de hand. Je lichaam is er op gebouwd en heeft zich voorbereid op de gebeurtenis, dus probeer er gewoon van te genieten. Je zal je de dag dat je kind geboren is altijd blijven herinneren, als een van de meest bijzondere dagen van je leven.
Maak er wat moois van!
ik heb twee kinderen en ik vond de bevallingen helemaal te gek! Tuurlijk is het spannend en wordt het wel even pijnlijk, maar het is echt zó bijzonder. Ik bedoel, hoe vaak ga je een mens op de wereld zetten, dat is toch geweldig! Meestal gaan bevallingen gewoon goed en is er niets aan de hand. Je lichaam is er op gebouwd en heeft zich voorbereid op de gebeurtenis, dus probeer er gewoon van te genieten. Je zal je de dag dat je kind geboren is altijd blijven herinneren, als een van de meest bijzondere dagen van je leven.
Maak er wat moois van!
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:55
Het viel mij uiteindelijk reuze mee. Ben thuis bevallen, in 6,5 uur. Ja het doet zeer, maar dat is onderdeel van een groter geheel, het heeft een functie. Moeilijk uit te leggen, maar zo voelde het bij mij echt. Al met al vond ik het een hele bijzondere en mooie ervaring.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:57
Oh en al die nare verhalen: kijk degene die het vertelt strak aan, en vraag bloedserieus: "denk je nu echt dat ik dit verhaal wil horen nu?"
Blijkbaar zijn alle horrorverhalen het leukst om te vertellen tegen zwangere vrouwen , de goede verhalen hoor je veel minder. Maar geloof me, die zijn in de meerderheid!
Blijkbaar zijn alle horrorverhalen het leukst om te vertellen tegen zwangere vrouwen , de goede verhalen hoor je veel minder. Maar geloof me, die zijn in de meerderheid!
oh that purrrrrrrrrfect feeling
vrijdag 28 augustus 2009 om 08:58
quote:Chica34 schreef op 28 augustus 2009 @ 07:35:
Een ruggeprik is zeker niet onnodig. Waarom zou je pijn gaan lijden? We leven niet meer in de middeleeuwen en pijn lijden bij de bevalling vind ik barbaars en ouderwets. Niet nodig. Ik ben twee keer bevallen met een ruggeprik op aanvraag vooraf. En heb dat als zeer prettig ervaren (bevallen is nooit echt fijn maar maakt het met een prik zeker draaglijk en goed te doen)
Ik vond mijn eerste bevalling zonder pijnstilling helemaal niet barbaars of ouderwets. Het was prima te doen ondanks enorme weeënstorm. Ik was helder en kalm en ging er maar gewoon in mee. Ze was er in 3,5 uur, thuis, met alleen de verloskundige erbij. Ik vond het prachtig, geweldig en was ontzettend verbaasd over wat je allemaal aankunt en wat je lichaam zelf overneemt. Bij de tweede keek ik erg uit naar de bevalling. Maar omdat mijn zoon verkeerd lag is dat uiteindelijk een keizersnede geworden (en dan ben je maar wat blij met een ruggenprik ).
Een ruggeprik is zeker niet onnodig. Waarom zou je pijn gaan lijden? We leven niet meer in de middeleeuwen en pijn lijden bij de bevalling vind ik barbaars en ouderwets. Niet nodig. Ik ben twee keer bevallen met een ruggeprik op aanvraag vooraf. En heb dat als zeer prettig ervaren (bevallen is nooit echt fijn maar maakt het met een prik zeker draaglijk en goed te doen)
Ik vond mijn eerste bevalling zonder pijnstilling helemaal niet barbaars of ouderwets. Het was prima te doen ondanks enorme weeënstorm. Ik was helder en kalm en ging er maar gewoon in mee. Ze was er in 3,5 uur, thuis, met alleen de verloskundige erbij. Ik vond het prachtig, geweldig en was ontzettend verbaasd over wat je allemaal aankunt en wat je lichaam zelf overneemt. Bij de tweede keek ik erg uit naar de bevalling. Maar omdat mijn zoon verkeerd lag is dat uiteindelijk een keizersnede geworden (en dan ben je maar wat blij met een ruggenprik ).
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:03
quote:Pammie schreef op 28 augustus 2009 @ 08:58:
[...]
Ik vond mijn eerste bevalling zonder pijnstilling helemaal niet barbaars of ouderwets. Het was prima te doen ondanks enorme weeënstorm. Ik was helder en kalm en ging er maar gewoon in mee. Ze was er in 3,5 uur, thuis, met alleen de verloskundige erbij. Ik vond het prachtig, geweldig en was ontzettend verbaasd over wat je allemaal aankunt en wat je lichaam zelf overneemt. Bij de tweede keek ik erg uit naar de bevalling. Maar omdat mijn zoon verkeerd lag is dat uiteindelijk een keizersnede geworden (en dan ben je maar wat blij met een ruggenprik ).
Nou ik ben blij voor je dat het bij jouw anders was. Maar het gros van alle bevallingen doen gewoon fucking veel pijn. Punt uit. En die pijn is niet nodig.
Ik was ook helder en kalm tijdens mijn bevalling en kon ook heel goed tegen de spanning en de pijn, ik vind het echter niet NODIG.
Waarom zou je pijn moeten lijden als we anno 2009 zulke goede pijnbestrijding hebben???? Kan iemand me dat nu eens redelijk en verstandig uitleggen?
[...]
Ik vond mijn eerste bevalling zonder pijnstilling helemaal niet barbaars of ouderwets. Het was prima te doen ondanks enorme weeënstorm. Ik was helder en kalm en ging er maar gewoon in mee. Ze was er in 3,5 uur, thuis, met alleen de verloskundige erbij. Ik vond het prachtig, geweldig en was ontzettend verbaasd over wat je allemaal aankunt en wat je lichaam zelf overneemt. Bij de tweede keek ik erg uit naar de bevalling. Maar omdat mijn zoon verkeerd lag is dat uiteindelijk een keizersnede geworden (en dan ben je maar wat blij met een ruggenprik ).
Nou ik ben blij voor je dat het bij jouw anders was. Maar het gros van alle bevallingen doen gewoon fucking veel pijn. Punt uit. En die pijn is niet nodig.
Ik was ook helder en kalm tijdens mijn bevalling en kon ook heel goed tegen de spanning en de pijn, ik vind het echter niet NODIG.
Waarom zou je pijn moeten lijden als we anno 2009 zulke goede pijnbestrijding hebben???? Kan iemand me dat nu eens redelijk en verstandig uitleggen?
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:22
Heb je misschien ooit al eens heeeeeeeeeeel erge spierpijn gehad?? Ik wel. Na mijn eerste paardrijles, terwijl ik al volwassen was.
En toen moest ik de trap af......
Bij iedere stap naar beneden moet je even op 1 been staan, de spierpijn trok van boven tot onder, en zodra het andere been op de volgende trede staat is het weer even weg, tot de volgende trede
Zo is dat ook met een wee. Die komt aanrollen, wordt steeds sterker en ebt dan weer weg. Dat begint met wat lichte krampen en naarmate de bevalling vordert wordt het steeds heftiger. Maar als het normaal verloopt dan gaat het geleidelijk en is het te doen.
Als het vanuit je rug komt, dan schijnt het pijnlijker te zijn, maar als je dat merkt heb je nog gauw genoeg pijnstillers gevraagd. Ik had door HELLP heel veel last van mijn nieren, bleek achteraf hoor, kwam een beetje onverwacht. Ik heb geen ruggeprik gehad maar iets anders, en dat werkte prima. Gevoel bleef wel maar minder heftig. Vraag er anders even naar, er zijn meer mogelijkheden dan alleen maar de ruggeprik.
Verloskundigen zijn niet zo happig op ziekenhuisbevallingen en zeker niet op pijnstillers. Maar als je echt bang bent zou ik gewoon in het ziekenhuis bevallen met de vk.
En echt echt echt waar, als je er straks middenin zit krijg je niks meer mee van wat er om je heen gebeurd, en als je man/vriend zegt dat hij het hoofdje ziet, is het enige dat je wilt, dat kind eruit krijgen.
En toen moest ik de trap af......
Bij iedere stap naar beneden moet je even op 1 been staan, de spierpijn trok van boven tot onder, en zodra het andere been op de volgende trede staat is het weer even weg, tot de volgende trede
Zo is dat ook met een wee. Die komt aanrollen, wordt steeds sterker en ebt dan weer weg. Dat begint met wat lichte krampen en naarmate de bevalling vordert wordt het steeds heftiger. Maar als het normaal verloopt dan gaat het geleidelijk en is het te doen.
Als het vanuit je rug komt, dan schijnt het pijnlijker te zijn, maar als je dat merkt heb je nog gauw genoeg pijnstillers gevraagd. Ik had door HELLP heel veel last van mijn nieren, bleek achteraf hoor, kwam een beetje onverwacht. Ik heb geen ruggeprik gehad maar iets anders, en dat werkte prima. Gevoel bleef wel maar minder heftig. Vraag er anders even naar, er zijn meer mogelijkheden dan alleen maar de ruggeprik.
Verloskundigen zijn niet zo happig op ziekenhuisbevallingen en zeker niet op pijnstillers. Maar als je echt bang bent zou ik gewoon in het ziekenhuis bevallen met de vk.
En echt echt echt waar, als je er straks middenin zit krijg je niks meer mee van wat er om je heen gebeurd, en als je man/vriend zegt dat hij het hoofdje ziet, is het enige dat je wilt, dat kind eruit krijgen.
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:23
Omdat er nog steeds een sfeer heerst van: bevallen is natuurlijk, pijn hoort erbij, je krijgt zoveel voldoening ervan, enzovoorts. Met dank aan Beatrijs & co. Ik zie het toch wat nuchterder. Maar die mening delen nog niet heel veel mensen met mij.
Of misschien ben ik wel gewoon een enorm kleinzerige softie.
Of misschien ben ik wel gewoon een enorm kleinzerige softie.
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:23
Ik vind pijn van een gebroken been of een keizersnede niet te vergelijken met de pijn van een bevalling. Dat is 'nuttige' pijn, het heeft een doel, je werkt ergens naar toe. Wat mij betreft is het wel 'nodige' pijn. Zo voelde ik het in ieder geval.
Ik heb overigens niet gezegd dat het niet veel pijn deed, dat deed het wel. Maar met bovenstaande in het hoofd was echt goed te handelen. Ik vind een ruggenprik niet nodig als ik het zo ook wel aankan. Daarnaast zit er aan pijnstilling ook nog wel wat risico, daar moet je niet te licht over denken.
Maar goed, ik heb niet de indruk dat je jou kan overtuigen Hoeft ook niet. Fijn toch dat jij dan een ruggenprik hebt gekregen. Ieder z'n ding.
Ik heb overigens niet gezegd dat het niet veel pijn deed, dat deed het wel. Maar met bovenstaande in het hoofd was echt goed te handelen. Ik vind een ruggenprik niet nodig als ik het zo ook wel aankan. Daarnaast zit er aan pijnstilling ook nog wel wat risico, daar moet je niet te licht over denken.
Maar goed, ik heb niet de indruk dat je jou kan overtuigen Hoeft ook niet. Fijn toch dat jij dan een ruggenprik hebt gekregen. Ieder z'n ding.
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:26
quote:Chica34 schreef op 28 augustus 2009 @ 09:03:
[...]
Nou ik ben blij voor je dat het bij jouw anders was. Maar het gros van alle bevallingen doen gewoon fucking veel pijn. Punt uit. En die pijn is niet nodig.
Ik was ook helder en kalm tijdens mijn bevalling en kon ook heel goed tegen de spanning en de pijn, ik vind het echter niet NODIG.
Waarom zou je pijn moeten lijden als we anno 2009 zulke goede pijnbestrijding hebben???? Kan iemand me dat nu eens redelijk en verstandig uitleggen?Dat is niet waar. Het gros van de bevallingen is heel goed te doen zonder pijnstilling. Je lichaam lost dat gewoon zelf op, door endorfinen aan te maken die een natuurlijke pijnstilling zijn. Dat vrouwen kunnen kiezen voor met pijnstilling bevallen is prima, en het is mooi als dat kan. Maar het is absoluut niet waar dat het zonder niet te doen is.
Waarom vrouwen zonder pijnstilling willen bevallen? Voor mij was het eigenlijk het idee dat pijnstilling er is als het echt niet prettig gaat. Het kwam eigenlijk niet echt in me op om er bij voorbaat al om te vragen, ik ging er vanuit dat bevallen puur natuur wel goed te doen is. Plus dat met pijnstilling bevallen toch riskanter is dan zonder (al is het geen groot risico). Ook omdat een ruggeprik sowieso al risico's inhoud voor jezelf. En last but not least: omdat ik per se thuis wilde bevallen.
[...]
Nou ik ben blij voor je dat het bij jouw anders was. Maar het gros van alle bevallingen doen gewoon fucking veel pijn. Punt uit. En die pijn is niet nodig.
Ik was ook helder en kalm tijdens mijn bevalling en kon ook heel goed tegen de spanning en de pijn, ik vind het echter niet NODIG.
Waarom zou je pijn moeten lijden als we anno 2009 zulke goede pijnbestrijding hebben???? Kan iemand me dat nu eens redelijk en verstandig uitleggen?Dat is niet waar. Het gros van de bevallingen is heel goed te doen zonder pijnstilling. Je lichaam lost dat gewoon zelf op, door endorfinen aan te maken die een natuurlijke pijnstilling zijn. Dat vrouwen kunnen kiezen voor met pijnstilling bevallen is prima, en het is mooi als dat kan. Maar het is absoluut niet waar dat het zonder niet te doen is.
Waarom vrouwen zonder pijnstilling willen bevallen? Voor mij was het eigenlijk het idee dat pijnstilling er is als het echt niet prettig gaat. Het kwam eigenlijk niet echt in me op om er bij voorbaat al om te vragen, ik ging er vanuit dat bevallen puur natuur wel goed te doen is. Plus dat met pijnstilling bevallen toch riskanter is dan zonder (al is het geen groot risico). Ook omdat een ruggeprik sowieso al risico's inhoud voor jezelf. En last but not least: omdat ik per se thuis wilde bevallen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:29
quote:mamalelie schreef op 28 augustus 2009 @ 09:22:
Ik heb geen ruggeprik gehad maar iets anders, en dat werkte prima. Gevoel bleef wel maar minder heftig. Vraag er anders even naar, er zijn meer mogelijkheden dan alleen maar de ruggeprik. Dat is met een ruggenprik ook zo. De pijn is nog wel aanwezig, maar in veel mindere mate. Het is een misverstand dat de pijn met een ruggenprik compleet verdwenen is!
Verloskundigen zijn niet zo happig op ziekenhuisbevallingen en zeker niet op pijnstillers.En waarom denk je dat dat is? Lijkt mij nogal een logische. De verloskundige krijgt dan geen/minder geld voor die patiënt. Zodra er pijnstilling aan te pas komt, wordt de bevalling medisch en wordt de gynaecoloog eindverantwoordelijk (maar vaak neemt de klinisch verloskundige de bevalling over van je eigen verloskundige). Ik snap ook wel dat een verloskundige daar niet om staat te springen. En dat het leuker is als ze haar werk wel fatsoenlijk kan afmaken!
Ik heb geen ruggeprik gehad maar iets anders, en dat werkte prima. Gevoel bleef wel maar minder heftig. Vraag er anders even naar, er zijn meer mogelijkheden dan alleen maar de ruggeprik. Dat is met een ruggenprik ook zo. De pijn is nog wel aanwezig, maar in veel mindere mate. Het is een misverstand dat de pijn met een ruggenprik compleet verdwenen is!
Verloskundigen zijn niet zo happig op ziekenhuisbevallingen en zeker niet op pijnstillers.En waarom denk je dat dat is? Lijkt mij nogal een logische. De verloskundige krijgt dan geen/minder geld voor die patiënt. Zodra er pijnstilling aan te pas komt, wordt de bevalling medisch en wordt de gynaecoloog eindverantwoordelijk (maar vaak neemt de klinisch verloskundige de bevalling over van je eigen verloskundige). Ik snap ook wel dat een verloskundige daar niet om staat te springen. En dat het leuker is als ze haar werk wel fatsoenlijk kan afmaken!
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:31
quote:Ring1981 schreef op 28 augustus 2009 @ 09:29:
[...]
En waarom denk je dat dat is? Lijkt mij nogal een logische. De verloskundige krijgt dan geen/minder geld voor die patiënt. Zodra er pijnstilling aan te pas komt, wordt de bevalling medisch en wordt de gynaecoloog eindverantwoordelijk (maar vaak neemt de klinisch verloskundige de bevalling over van je eigen verloskundige). Ik snap ook wel dat een verloskundige daar niet om staat te springen. En dat het leuker is als ze haar werk wel fatsoenlijk kan afmaken!Eeeeh, wat dacht je van het feit dat ziekenhuizen en pijnstillers ook risico's inhouden? Hun geld krijgen ze echt wel hoor. Wat een kulargument.
[...]
En waarom denk je dat dat is? Lijkt mij nogal een logische. De verloskundige krijgt dan geen/minder geld voor die patiënt. Zodra er pijnstilling aan te pas komt, wordt de bevalling medisch en wordt de gynaecoloog eindverantwoordelijk (maar vaak neemt de klinisch verloskundige de bevalling over van je eigen verloskundige). Ik snap ook wel dat een verloskundige daar niet om staat te springen. En dat het leuker is als ze haar werk wel fatsoenlijk kan afmaken!Eeeeh, wat dacht je van het feit dat ziekenhuizen en pijnstillers ook risico's inhouden? Hun geld krijgen ze echt wel hoor. Wat een kulargument.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
