Relaties
alle pijlers
Intens verdrietig
zaterdag 29 augustus 2009 om 16:20
Ik heb trouwens besloten om nog even geen contact op te nemen met mijn ex , praten over mijn gevoelens.
Ik wil er nog wat tijd overheen laten gaan omdat ik bang dat als ik nu terug zou gaan er niks veranderd in onze relatie en ik nogal wissel van mijn gedachten.
Het zou "te laat" kunnen zijn maar dat risico moet ik nemen om er straks 100% voor te kunnen gaan.
Voor nu kan ik alleen maar hopen dat onze liefde sterk genoeg is en moet ik proberen niet te veel toe te geven aan het gemis.
Ik wil er nog wat tijd overheen laten gaan omdat ik bang dat als ik nu terug zou gaan er niks veranderd in onze relatie en ik nogal wissel van mijn gedachten.
Het zou "te laat" kunnen zijn maar dat risico moet ik nemen om er straks 100% voor te kunnen gaan.
Voor nu kan ik alleen maar hopen dat onze liefde sterk genoeg is en moet ik proberen niet te veel toe te geven aan het gemis.
zaterdag 29 augustus 2009 om 19:33
Hey meiden,
@Chris: balen dat het minder gaat, echt balen. Komt vast wel weer goed.
@MiNouTje: hoe is je gesprek gegaan? Hopelijk heb je er wat aangehad!
@Charming: misschien slim idee om even geen contact te hebben.
@Fienewiep: ik had je gemist, maar ik snap dat je even geen puf had om te reageren. Het klinkt wel alsof je het nu begint af te sluiten, das positief.
@Bloemetje:fijn dat je er bijna inkan, de hele dag bij hem zijn lijkt me vreselijk moeilijk. En het wordt wss moeilijker, maar je komt er wel!
@Judith: Heftig verhaal zeg. En ik snap dat je verdrietig bent. Wetende dat je vriend bij zijn ex en kinderen is en jij die niet weet hoe laat die terug is. Maar het kan dat die het doet om zijn kinderen.Ik weet het niet, ik vind het persoonlijk behoorlijk laf dat die je het niet zo durfde te vertellen en dat die niet meer kereikbaar voor je is. Dat die zijn kinderen mist etc. snap ik helemaal, maar ik vind dat die je respectloos behandelt. Mjah mannen kunnen behoorlijk laf zijn.
Verder gaat het hier wel weer. Ik kwam mijn ex gisteren toch nog tegen. We bleken in dezelfde trein te zitten. Ben nog even bij hem naar binnen geweest. En toen ik naar zijn ouders wilden lopen kreeg ik me toch een kramp, blegh. Daar heb ik nog steeds last van. En Chris wat jij zegt over afstand. Ene kant misschien slim idee, maar aan de andere kant denk ik ook weer niet. Ik zie zijn ouders regelmatig, ze betekenen veel voor me. Ook heb ik nog vrienden in zijn woonplaats. Met dat hij nu in mijn woonplaats misschien komt werken. Kortom grote kans dat we mekaar toch tegen het lijf lopen. En in een periode dat we geen contact hadden, ben ik hem op die manier ook een paar keer tegen het lijf gelopen. En elke keer was ik zo vreselijk van slag. Echt de manier waarop mijn lichaam er op kon reageren was soms beangstigend. Dus ergens wil ik nu gewoon contact. Dat voelt beter. Nu reageer ik niet heftig als ik hem zie. Plus dat ik hem gewoon niet uit mijn leven wil. En hij mij ook niet. Ik heb denk ik gewoon even slechte periode, ongesteld zijn zal ook wel zo zijn bijdrage hebben geleverd. Nog even en dan weer aan de studie en ook werk, dus lekker druk!
Meiden sterkte!!!!!
"Better to have loved and lost, than to have never loved at all."
"The worst thing is holding on to someone who doesn’t want to be held on to."
“Relationships are like glass. Sometimes it is better to leave them broken than try to hurt yourself putting it back together.”
“Love doesn’t make the world go round. Love is what makes the ride worthwhile.”
“Some love lasts a lifetime. True love lasts forever.”
“I’d rather die tomorrow than live a hundred years without knowing you”
~Pocahontas
“To fear love is to fear life, and those who fear life are already three parts dead.”
” Hope never abandons you, you abandon it.”
“Hope is not the conviction that something will turn out well but the certainty that something makes sense, regardless of how it turns out”
I would rather have had one breath of her hair, one kiss from her mouth, one touch of her hand, than eternity without it.
-- City of Angels
When you love someone,
And you love them with your heart,
It never disappears,
When you're apart.
And when you love someone
And you've done all you can do,
You set them free,
And if that love was true...
When you love someone
It will all come back to you.
-- Forget Paris
A heart can be broken; but it keeps beating just the same.
sorry kon het jullie niet onthouden!
@Chris: balen dat het minder gaat, echt balen. Komt vast wel weer goed.
@MiNouTje: hoe is je gesprek gegaan? Hopelijk heb je er wat aangehad!
@Charming: misschien slim idee om even geen contact te hebben.
@Fienewiep: ik had je gemist, maar ik snap dat je even geen puf had om te reageren. Het klinkt wel alsof je het nu begint af te sluiten, das positief.
@Bloemetje:fijn dat je er bijna inkan, de hele dag bij hem zijn lijkt me vreselijk moeilijk. En het wordt wss moeilijker, maar je komt er wel!
@Judith: Heftig verhaal zeg. En ik snap dat je verdrietig bent. Wetende dat je vriend bij zijn ex en kinderen is en jij die niet weet hoe laat die terug is. Maar het kan dat die het doet om zijn kinderen.Ik weet het niet, ik vind het persoonlijk behoorlijk laf dat die je het niet zo durfde te vertellen en dat die niet meer kereikbaar voor je is. Dat die zijn kinderen mist etc. snap ik helemaal, maar ik vind dat die je respectloos behandelt. Mjah mannen kunnen behoorlijk laf zijn.
Verder gaat het hier wel weer. Ik kwam mijn ex gisteren toch nog tegen. We bleken in dezelfde trein te zitten. Ben nog even bij hem naar binnen geweest. En toen ik naar zijn ouders wilden lopen kreeg ik me toch een kramp, blegh. Daar heb ik nog steeds last van. En Chris wat jij zegt over afstand. Ene kant misschien slim idee, maar aan de andere kant denk ik ook weer niet. Ik zie zijn ouders regelmatig, ze betekenen veel voor me. Ook heb ik nog vrienden in zijn woonplaats. Met dat hij nu in mijn woonplaats misschien komt werken. Kortom grote kans dat we mekaar toch tegen het lijf lopen. En in een periode dat we geen contact hadden, ben ik hem op die manier ook een paar keer tegen het lijf gelopen. En elke keer was ik zo vreselijk van slag. Echt de manier waarop mijn lichaam er op kon reageren was soms beangstigend. Dus ergens wil ik nu gewoon contact. Dat voelt beter. Nu reageer ik niet heftig als ik hem zie. Plus dat ik hem gewoon niet uit mijn leven wil. En hij mij ook niet. Ik heb denk ik gewoon even slechte periode, ongesteld zijn zal ook wel zo zijn bijdrage hebben geleverd. Nog even en dan weer aan de studie en ook werk, dus lekker druk!
Meiden sterkte!!!!!
"Better to have loved and lost, than to have never loved at all."
"The worst thing is holding on to someone who doesn’t want to be held on to."
“Relationships are like glass. Sometimes it is better to leave them broken than try to hurt yourself putting it back together.”
“Love doesn’t make the world go round. Love is what makes the ride worthwhile.”
“Some love lasts a lifetime. True love lasts forever.”
“I’d rather die tomorrow than live a hundred years without knowing you”
~Pocahontas
“To fear love is to fear life, and those who fear life are already three parts dead.”
” Hope never abandons you, you abandon it.”
“Hope is not the conviction that something will turn out well but the certainty that something makes sense, regardless of how it turns out”
I would rather have had one breath of her hair, one kiss from her mouth, one touch of her hand, than eternity without it.
-- City of Angels
When you love someone,
And you love them with your heart,
It never disappears,
When you're apart.
And when you love someone
And you've done all you can do,
You set them free,
And if that love was true...
When you love someone
It will all come back to you.
-- Forget Paris
A heart can be broken; but it keeps beating just the same.
sorry kon het jullie niet onthouden!
zondag 30 augustus 2009 om 00:04
Ik ga iets later uitgebreider reageren, ben nu veel te moe. Het gesprek ging veel beter dan ik verwacht had. Het had zelfs een onverwachte wending... Niet terug bij elkaar, dat dan weer niet. Later meer. Nu stairway to heaven aan het luisteren, mooi nummer dat me aan hem herinnert... Moet ik eigenlijk niet doen, maar ja. Morgen shoppen met mijn zusje, goed medicijn tegen liefdesverdriet.
Raiden, ik vind die tekstjes erg mooi. Sommigen verwoorden goed de pijn en de hoop...
Raiden, ik vind die tekstjes erg mooi. Sommigen verwoorden goed de pijn en de hoop...
zondag 30 augustus 2009 om 01:37
@Bloemetje: veel succes met verhuizen!
@Chris: veel sterkte. Wat betreft dat verhaal van ex en nieuwe vlam, het was even erg veel omdat hij dan geen rem kent. En het feit dat het leeftijdsverschil zo groot was (en zij 19), dat vond ik wat ehh veel. En dat hij vertelde dat hij al hele toekomstplannen had etc. Dat soort verhalen en dat rationele wat hij eerder had geeft een beetje het gevoel dat onze relatie veel minder was of zo. En bij ons heeft het lang geduurd voor het wat werd en bouwde het geleidelijk op, bij haar sprong hij er meteen in (wel met de gevolgen van dien dus). Ookal zei hij dat hij tijdens onze relatie ook wel tijden heeft gehad dat ik steeds met hem meeging in z'n hoofd o.i.d. Maar goed, vooral in die zin moest ik het even verwerken en dat is nu wel weer gebeurd. Ten eerste trek ik nu aan de rem als hij weer dreigt door te draven aan de telefoon en ten tweede zegt dit hele gebeuren ook weer e.e.a. wat voor mij bevestigt dat ik destijds de goede keuze maakte.
En ik ben nu erg met die ander bezig. Wel irritant, want ik had een beetje het idee hem gewoon weer een keer te ontmoeten en dan wel te zien, maar omdat ik onzeker word, wordt het meteen weer zo zwaar. Voor mij dan, ik geef er naar hem geen uiting aan, want hoe jaag je iemand weg, haha. Maar het is maar de vraag of er zich iets ontwikkelt. Ja, het zou wat snel zijn (al is de relatie met ex al een half jaar uit op zich), maar ik vind dit wel een bijzonder persoon. Niet om meteen mee in het diepe te springen, maar om te zien.. Er zijn meerdere redenen (ook aan zijn kant) om niet hard te gaan, dus dat is wel 'veilig'.
Maar goed, vooralsnog hoop ik uberhaupt hem weer te zien binnenkort en dat dat weer gezellig enzo is.
Edit: ik wil hier verder niet te diep op ingaan, ook omdat ik het een beetje topicvervuilerij vind hier, gezien het onderwerp.... Excuses daarvoor.
@Chris: veel sterkte. Wat betreft dat verhaal van ex en nieuwe vlam, het was even erg veel omdat hij dan geen rem kent. En het feit dat het leeftijdsverschil zo groot was (en zij 19), dat vond ik wat ehh veel. En dat hij vertelde dat hij al hele toekomstplannen had etc. Dat soort verhalen en dat rationele wat hij eerder had geeft een beetje het gevoel dat onze relatie veel minder was of zo. En bij ons heeft het lang geduurd voor het wat werd en bouwde het geleidelijk op, bij haar sprong hij er meteen in (wel met de gevolgen van dien dus). Ookal zei hij dat hij tijdens onze relatie ook wel tijden heeft gehad dat ik steeds met hem meeging in z'n hoofd o.i.d. Maar goed, vooral in die zin moest ik het even verwerken en dat is nu wel weer gebeurd. Ten eerste trek ik nu aan de rem als hij weer dreigt door te draven aan de telefoon en ten tweede zegt dit hele gebeuren ook weer e.e.a. wat voor mij bevestigt dat ik destijds de goede keuze maakte.
En ik ben nu erg met die ander bezig. Wel irritant, want ik had een beetje het idee hem gewoon weer een keer te ontmoeten en dan wel te zien, maar omdat ik onzeker word, wordt het meteen weer zo zwaar. Voor mij dan, ik geef er naar hem geen uiting aan, want hoe jaag je iemand weg, haha. Maar het is maar de vraag of er zich iets ontwikkelt. Ja, het zou wat snel zijn (al is de relatie met ex al een half jaar uit op zich), maar ik vind dit wel een bijzonder persoon. Niet om meteen mee in het diepe te springen, maar om te zien.. Er zijn meerdere redenen (ook aan zijn kant) om niet hard te gaan, dus dat is wel 'veilig'.
Maar goed, vooralsnog hoop ik uberhaupt hem weer te zien binnenkort en dat dat weer gezellig enzo is.
Edit: ik wil hier verder niet te diep op ingaan, ook omdat ik het een beetje topicvervuilerij vind hier, gezien het onderwerp.... Excuses daarvoor.
zondag 30 augustus 2009 om 09:45
@ Raiden, inderdaad mooie teksten, sommige ken ik sommige zijn nieuw. Ik begrijp jouw motivatie om ex te blijven zien echter blijft dan wel het appél op de emotionele binding tussen jullie in stand. Lijkt mij lastig om dan echt los te komen van elkaar.
@ Bloem, zo veel succes!! Zal heel moeilijk worden de verhuizing, confronterend en pijnlijk. Hopelijk geeft het je ook de rust en tijd om te beginnen met je verdriet en los te laten.
@Charming begrijp ik nu goed uit je berichten dat je eigenlijk ex terug wilt en de aanval zeg maar inzet? Door jezelf dat voor te houden en nu nog te wachten gun je jezelf ook niet het loskomen van ex. Ben het met Chris eens, beter weten en ervoor gaan dan te "wachten" en misschien alsnog je neus te stoten.
@ Uchhan, hoe gaat het met je? Ik lees veel teleurstelling in je bericht, geen erkenning, frustratie en machteloosheid. Het klinkt alsof hij niet meer wil. Probeer je gevoelens een plekje te geven hoe moeilijk ook. Tijd om voor jezelf te gaan zorgen en al die energie die je in hem en jullie stopten in jezelf te stoppen.
@ Laura, lijkt me erg lastig als er iemand anders bij betrokken is. Je krijgt het gevoel waarom met haar wel? Volgens mij moet je je toch richten op de verwerking en niet teveel op de ander richten, dan lukt het niet.
@ Picasso hoe is het met jou? Stil dus hopelijk goed?
@ Ikke, heb helemaal niet gelezen hoe jouw afspraak met ex was. Hoe is dat gegaan?
@ Chris heb je een fijne dag gehad gister? Hoe gaat het vandaag?
Hier gaat het met ups en downs. Was na gesprek met ex vorige week enorm verdrietig, gefrustreerd, boos en machteloos. Heb dat allemaal geuit in mail en voelde me daarna enorm moe. De dagen daarna had ik het idee dat ik weer een beetje tot leven kwam. Zat op de fiets en rook dat de jaargetijden aan het wisselen zijn. Voelde me opeens heel erg in contact met alles, na maanden geleefd te hebben als een zombie. Vrijdagavond met vriend gegeten en voelde me hoopvol, start van nieuwe dingen, oude dingen loslaten, verdergaan. Gister weer een terugval, weer verdrietig een deken die over me heen viel. Ik schrok van dat gevoel weer, dacht dat het opwaarts zou gaan. Blijkbaar gaat dat met vallen en opstaan, stappen vooruit en stappen achteruit.
Realiseer me dat 'wij' niet meer zijn, hoop is echt weg, het heeft niet zo mogen zijn. Hij heeft zich in zichzelf gekeerd, afgesloten van iedereen die dichtbij hem staat en heeft nu besloten daarmee aan de slag te gaan. Ik had hier niets aan kunnen doen, dat proces was niet te stoppen. Zoals ik hem zag wil ik het ook zeker niet. Hij zou me niet kunnen geven wat ik nodig heb en wat ik verdien. Ik wil ook niet wachten of hopen als het beter met hem gaat (hij vertelde dat hij dacht nog gevoelens voor mij te hebben maar niet te weten hoe erbij te kunnen) dan hou ik mezelf voor de gek. Ik moet verder zonder hem. Niet treuren hoe het gweest zou kunnen zijn, heeft geen zin.
Hij heeft mijn mail beantwoord en aangegeven dat hij er wellicht nog op terug komt. Ik wil(de) daar nog op antwoorden. Nu weet ik het niet, weet niet wat ik moet schrijven en wil eigenlijk dat het stopt. Dat is het idee van een soort korte afscheidsmail maar eigenlijk maakt het allemaal niets meer uit.
Voel me angstig en onrustig, bang voor de toekomst. Hoe raar dat ook klinkt. Bang voor de eenzaamheid, bang om ouder te worden, bang om alleen te blijven, bang voor het nieuwe en onbekende. Zo sterk ik me de afgelopen 2 dagen voelde, zo hard kwam dit gevoel gisteravond weer binnen. Ik wil durven leven, niet uit angst Chris wat jij steeds zo mooi zegt, maar uit liefde en met grote nieuwsgierigheid en de blik vooruit.
Ik wil proberen niet teveel vooruit te kijken, durven leven, oude spoken loslaten, meer vertrouwen krijgen in de toekomst krijgen, hoop te houden aan de goede momenten en dat deze zullen gaan toenemen, weer gaan genieten.
@ Bloem, zo veel succes!! Zal heel moeilijk worden de verhuizing, confronterend en pijnlijk. Hopelijk geeft het je ook de rust en tijd om te beginnen met je verdriet en los te laten.
@Charming begrijp ik nu goed uit je berichten dat je eigenlijk ex terug wilt en de aanval zeg maar inzet? Door jezelf dat voor te houden en nu nog te wachten gun je jezelf ook niet het loskomen van ex. Ben het met Chris eens, beter weten en ervoor gaan dan te "wachten" en misschien alsnog je neus te stoten.
@ Uchhan, hoe gaat het met je? Ik lees veel teleurstelling in je bericht, geen erkenning, frustratie en machteloosheid. Het klinkt alsof hij niet meer wil. Probeer je gevoelens een plekje te geven hoe moeilijk ook. Tijd om voor jezelf te gaan zorgen en al die energie die je in hem en jullie stopten in jezelf te stoppen.
@ Laura, lijkt me erg lastig als er iemand anders bij betrokken is. Je krijgt het gevoel waarom met haar wel? Volgens mij moet je je toch richten op de verwerking en niet teveel op de ander richten, dan lukt het niet.
@ Picasso hoe is het met jou? Stil dus hopelijk goed?
@ Ikke, heb helemaal niet gelezen hoe jouw afspraak met ex was. Hoe is dat gegaan?
@ Chris heb je een fijne dag gehad gister? Hoe gaat het vandaag?
Hier gaat het met ups en downs. Was na gesprek met ex vorige week enorm verdrietig, gefrustreerd, boos en machteloos. Heb dat allemaal geuit in mail en voelde me daarna enorm moe. De dagen daarna had ik het idee dat ik weer een beetje tot leven kwam. Zat op de fiets en rook dat de jaargetijden aan het wisselen zijn. Voelde me opeens heel erg in contact met alles, na maanden geleefd te hebben als een zombie. Vrijdagavond met vriend gegeten en voelde me hoopvol, start van nieuwe dingen, oude dingen loslaten, verdergaan. Gister weer een terugval, weer verdrietig een deken die over me heen viel. Ik schrok van dat gevoel weer, dacht dat het opwaarts zou gaan. Blijkbaar gaat dat met vallen en opstaan, stappen vooruit en stappen achteruit.
Realiseer me dat 'wij' niet meer zijn, hoop is echt weg, het heeft niet zo mogen zijn. Hij heeft zich in zichzelf gekeerd, afgesloten van iedereen die dichtbij hem staat en heeft nu besloten daarmee aan de slag te gaan. Ik had hier niets aan kunnen doen, dat proces was niet te stoppen. Zoals ik hem zag wil ik het ook zeker niet. Hij zou me niet kunnen geven wat ik nodig heb en wat ik verdien. Ik wil ook niet wachten of hopen als het beter met hem gaat (hij vertelde dat hij dacht nog gevoelens voor mij te hebben maar niet te weten hoe erbij te kunnen) dan hou ik mezelf voor de gek. Ik moet verder zonder hem. Niet treuren hoe het gweest zou kunnen zijn, heeft geen zin.
Hij heeft mijn mail beantwoord en aangegeven dat hij er wellicht nog op terug komt. Ik wil(de) daar nog op antwoorden. Nu weet ik het niet, weet niet wat ik moet schrijven en wil eigenlijk dat het stopt. Dat is het idee van een soort korte afscheidsmail maar eigenlijk maakt het allemaal niets meer uit.
Voel me angstig en onrustig, bang voor de toekomst. Hoe raar dat ook klinkt. Bang voor de eenzaamheid, bang om ouder te worden, bang om alleen te blijven, bang voor het nieuwe en onbekende. Zo sterk ik me de afgelopen 2 dagen voelde, zo hard kwam dit gevoel gisteravond weer binnen. Ik wil durven leven, niet uit angst Chris wat jij steeds zo mooi zegt, maar uit liefde en met grote nieuwsgierigheid en de blik vooruit.
Ik wil proberen niet teveel vooruit te kijken, durven leven, oude spoken loslaten, meer vertrouwen krijgen in de toekomst krijgen, hoop te houden aan de goede momenten en dat deze zullen gaan toenemen, weer gaan genieten.
zondag 30 augustus 2009 om 12:55
zondag 30 augustus 2009 om 22:31
Ik kom even vertellen hoe het gesprek gisteren is gegaan. Ik heb mijn ex gisteren gesproken. Ik was van plan om het zakelijk te houden, een laatste gesprek over wat er nou gebeurd is (ik ben halsoverkop weg gegaan) en over gevoelens. Eventueel dingen regelen (we hadden een huurhuis samen, maar staat op zijn naam.. Maar 80% van de spullen is van mij). Want dat zou makkelijker zijn, je kunt elkaar beter haten dan zoveel van elkaar houden als je een relatie verbreekt. In het begin was ik koel en zakelijk, maar dat heb ik niet lang vol kunnen houden. Want hij zei dat hij me heel erg mist en dat hij misschien wel een leven wil in de trant van huisje, boompje, beestje. Dat hij misschien wel met mij wil trouwen en kinderen wil. Daar dacht hij afgelopen week meer dan eens aan en dat verraste hem ook. Ik had in het begin echt zoiets van: zit je me nou in te palmen? Maar hij meende het. Toen brak ik. Het gesprek wilde ik 100% eerlijk van beide kanten voeren en hij heeft gelukkig een aantal dingen toegegeven, waar hij eerder over loog (nja leugentjes om bestwil om mij niet te kwetsen). Maar nu leek hij heel eerlijk. Uiteindelijk lag ik in zijn armen en hij in de mijne en ja er is ook meer van gekomen. Lijkt misschien naief van me, maar ik wilde het zelf ook. Daarna weer gepraat en nog steeds erbij gebleven dat we ons eigen leven gaan leiden, om te kijken wie we zonder elkaar zijn. Ik zei dat ik niet op hem ga wachten, op wat hij met zijn leven wil (wel of geen vastigheid, wel of niet terug naar zijn land etc). En ook dat ik dat meisje nog steeds niet kan uitstaan en niet wil dat hij nog onze privédingen met haar deelt. Maar ja, daar heb ik nu weinig over te zeggen, want hij is mijn partner niet meer.
Ik wil best even contact houden, om te zien of we nog een kans hebben samen, maar dat zal zeker geen maanden zijn. Eerder enkele weken. En als er zich iets anders aandient, dan ga ik daarvoor. Misschien nog een studie, mijn eigen huisje, een andere man? Maar ik hou nog steeds van hem en ergens hoop ik dat we alsnog samen oud worden. Maar dan moeten er wel elementaire dingen veranderen en ik vraag me af of dat wel gaat gebeuren. Voorlopig vind ik het prima zo. Ik heb meer rust in mijn hoofd en ik heb me voorgenomen dat wanneer het te onrustig wordt, ik het contact stop. Ik ben begonnen met dingen te doen die IK leuk vind, zonder rekening te houden met zijn meningen. Heerlijk is dat... En ook gewoon janken wanneer ik daar zin in heb...
Ik ben overigens begonnen met dit topic helemaal door te gaan lezen (wat laaaang!) en nog maar op pagina 6, maar het is absoluut de moeite waard.
bloemetje11282
windowsvista
christiane
Jullie verhalen lijken wel een gekopieerde en geplakte verzameling van mijn eigen verhaal... Alsof ik mijn eigen leven terug lees. Dit opent me ook echt de ogen. Rationele afstandelijkheid, je niet tot zijn gevoelswereld toelaten, weinig lichamelijke intimiteit, andere toekomstverwachtingen, geen huisje/boompje/beestje. Erg pijnlijk om te lezen, maar o zo waar. En Christiane, net als bij jullie houden ook wij nog veel van elkaar.
Ik weet nog steeds niet wat te doen, zie verhaal hierboven. Ik wil op zich best contact houden terwijl we allebei in rust alles overdenken, maar toch zeker niet heel lang. Ik weet niet of we echt niet meer samen kunnen, maar ik ben ook niet voor niets weggegaan. We zijn nog steeds uit elkaar, maar hangen nog wel een beetje om elkaar heen. Het gesprek gisteren was ook superfijn, ben er nog 6 uur geweest. Hij wil me blijven zien en contact houden, ik vind het erg moeilijk maar iets in me vindt dat ook fijn.
Wat Christiane ook tegen windowsvista zei over die korte termijn bevrediging (praten, je inpalmen, emoties delen, sex)... en dat het op lange termijn te complex wordt.. Ik hoop niet dat dat het is, maar ik hou er wel rekening mee. Moet ik hierin meegaan, of moet ik het contact helemaal stoppen? En wanneer dan? Ik vind het heel erg moeilijk.
En Eleonora
Wat kun je dingen toch goed verwoorden zeg. We hebben echt wat aan je berichtjes...
Ik wil best even contact houden, om te zien of we nog een kans hebben samen, maar dat zal zeker geen maanden zijn. Eerder enkele weken. En als er zich iets anders aandient, dan ga ik daarvoor. Misschien nog een studie, mijn eigen huisje, een andere man? Maar ik hou nog steeds van hem en ergens hoop ik dat we alsnog samen oud worden. Maar dan moeten er wel elementaire dingen veranderen en ik vraag me af of dat wel gaat gebeuren. Voorlopig vind ik het prima zo. Ik heb meer rust in mijn hoofd en ik heb me voorgenomen dat wanneer het te onrustig wordt, ik het contact stop. Ik ben begonnen met dingen te doen die IK leuk vind, zonder rekening te houden met zijn meningen. Heerlijk is dat... En ook gewoon janken wanneer ik daar zin in heb...
Ik ben overigens begonnen met dit topic helemaal door te gaan lezen (wat laaaang!) en nog maar op pagina 6, maar het is absoluut de moeite waard.
bloemetje11282
windowsvista
christiane
Jullie verhalen lijken wel een gekopieerde en geplakte verzameling van mijn eigen verhaal... Alsof ik mijn eigen leven terug lees. Dit opent me ook echt de ogen. Rationele afstandelijkheid, je niet tot zijn gevoelswereld toelaten, weinig lichamelijke intimiteit, andere toekomstverwachtingen, geen huisje/boompje/beestje. Erg pijnlijk om te lezen, maar o zo waar. En Christiane, net als bij jullie houden ook wij nog veel van elkaar.
Ik weet nog steeds niet wat te doen, zie verhaal hierboven. Ik wil op zich best contact houden terwijl we allebei in rust alles overdenken, maar toch zeker niet heel lang. Ik weet niet of we echt niet meer samen kunnen, maar ik ben ook niet voor niets weggegaan. We zijn nog steeds uit elkaar, maar hangen nog wel een beetje om elkaar heen. Het gesprek gisteren was ook superfijn, ben er nog 6 uur geweest. Hij wil me blijven zien en contact houden, ik vind het erg moeilijk maar iets in me vindt dat ook fijn.
Wat Christiane ook tegen windowsvista zei over die korte termijn bevrediging (praten, je inpalmen, emoties delen, sex)... en dat het op lange termijn te complex wordt.. Ik hoop niet dat dat het is, maar ik hou er wel rekening mee. Moet ik hierin meegaan, of moet ik het contact helemaal stoppen? En wanneer dan? Ik vind het heel erg moeilijk.
En Eleonora
Wat kun je dingen toch goed verwoorden zeg. We hebben echt wat aan je berichtjes...
zondag 30 augustus 2009 om 23:14
@Fienewiep: ik denk dat ik al een end ben hoor, het is namelijk al een tijd uit. Ben al door een stevig dal heen gegaan voor ik die beslissing nam en dat is nu al ca. een half jaar terug. Ik kon alleen niet meteen weg, dus we hebben nog een aantal maanden samengewoond terwijl het al uit was. Het is ook neit zo dat ik meteen weer heel erg op zoek ben gegaan naar een relatie ofzo.
Maar ben iemand tegengekomen die ik te bijzonder vind om te laten lopen. En dan nog hoeft het zeker niet meteen een relatie te worden. Maar goed, ik weet dus niet wat hij nou vindt.
Jij verder veel sterkte... Rot zo'n terugval, zal er inderdaad wel bij horen.
Maar ben iemand tegengekomen die ik te bijzonder vind om te laten lopen. En dan nog hoeft het zeker niet meteen een relatie te worden. Maar goed, ik weet dus niet wat hij nou vindt.
Jij verder veel sterkte... Rot zo'n terugval, zal er inderdaad wel bij horen.
maandag 31 augustus 2009 om 07:54
Fienewiep: Als ik nu mijn gevoelens deel met mijn ex stoot ik hem denk verder weg dan ooit en maak ik het kapot. De deal was rust en afstand. Ik merk ook dat hij de rust en afstand wel gebruikt (via via) Nu na 2,5 maand zou ik kunnen gaan praten maar het veranderd de relatie niet. En je hebt zeker gelijk als je zegt dat ik het beter nu kan weten dan over 2/3 maanden tegen de lamp loop maar ik neem dat risico!!
Mijn doel NU niet toegeven aan het gemis.
En Fienewiep ik zou die afscheidsmail niet doen. Je hebt hem al een email gestuurd om je gevoelens te uiten zonder te hopen op een reactie van zijn kant. Nu hij wel reageert betekent dat niet dat jij ook weer moet reageren. Als je er zeker van bent dat het niet meer werkt tussen jullie moet je de circel verbreken.
Succes meiden ik ga gauw weer werken!!
Mijn doel NU niet toegeven aan het gemis.
En Fienewiep ik zou die afscheidsmail niet doen. Je hebt hem al een email gestuurd om je gevoelens te uiten zonder te hopen op een reactie van zijn kant. Nu hij wel reageert betekent dat niet dat jij ook weer moet reageren. Als je er zeker van bent dat het niet meer werkt tussen jullie moet je de circel verbreken.
Succes meiden ik ga gauw weer werken!!
maandag 31 augustus 2009 om 09:01
Charmin wat een wijze woorden Je hebt gelijk, ga ook niet meer mailen. De reden om het wel te doen was om de circkel te doorbreken maar dat hoeft niet. Het is goed zo alles is gezegd.
@ Minoutje, wat een verhaal zeg! Wat ik me sinds een jaar of 5 voorhou (ben lang single geweest tussen 2 exen en dus veel gezien en meegemaakt op mannengebied)....geen woorden maar daden! Alleen daar heb je wat aan.
@ Laura ik wist niet dat het al even geleden was....fijn dat je al een stuk verder bent en zelfs al open staat voor andere mannen.
Hier gaat het weer wat beter, paniekerige is er een beetje af. Het schrijven hier en in mijn dagboek en erover praten relativeert.
Chris wat beter?
@ Minoutje, wat een verhaal zeg! Wat ik me sinds een jaar of 5 voorhou (ben lang single geweest tussen 2 exen en dus veel gezien en meegemaakt op mannengebied)....geen woorden maar daden! Alleen daar heb je wat aan.
@ Laura ik wist niet dat het al even geleden was....fijn dat je al een stuk verder bent en zelfs al open staat voor andere mannen.
Hier gaat het weer wat beter, paniekerige is er een beetje af. Het schrijven hier en in mijn dagboek en erover praten relativeert.
Chris wat beter?
maandag 31 augustus 2009 om 11:45
Hey meiden,
@fienewiep: je angsten en onzekerheden over de toekomst komen me heel bekend voor. Lijkt me ook alleen maar logisch dat je die hebt. Maar ik heb wel het idee dat je het met je ex echt aan het afsluiten bent. Je bent echt al enorm op de goede weg! En die onzekerheden en angsten zullen ook verdwijnen. En alleen zal je denk ik niet blijven! En wat je zegt over de emotionele band en het niet kunnen loslaten. Daar heb je een goed punt. Het werkt allebei niet 100%, wel en geen contact. Ik denk dat als ik het echt wil loslaten, ik ook zijn ouders en mijn vrienden daar zou los moeten laten. En dat wil ik niet. Ik hoop dat ik het op deze manier ook los kan laten langzaam. Geen idee of dat gaat lukken.
@ Laura goed om te horen dat je al een eind op de goede weg bent en dat er inderdaad zelfs al andere mannen zijn waar je open voor staat! Echt goed om te horen. En waarom je ex met haar wel? Niet te veel bij stil staan, je schiet er niks mee op.
@MiNouTje: heftig gesprek! Ben je er voor je gevoel wat mee opgeschoten? Ik begrijp dat jullie allebei nog willen, maar dat er eerst dingen moeten veranderen. Jullie hebben nu wel nog gewoon contact? Kijken het aan? Lijkt me lastig! Maar wel fijn dat je met hem hebt kunnen praten.
@lenie: niet alle mannen die teruggaan naar hun ex zijn eikels. Degenen die dat doen terwijl ze nog iemand anders aan het lijntje houden of hebben gehouden dat zijn eikels. Hetzelfde geldt voor de vrouwen. Mensen zeggen het is niet voor niks je ex. Dat betekent ook dat er liefde is of is geweest. En soms blijft die liefde en zijn het de omstandigheden die het verpesten. Maar ik begrijp je woede en furstratie.
@Charming: misschien is het wel goed om even rust en afstand te pakken. Alleen je loopt idd wel het risico dat het dadelijk te laat is. Maar als het dadelijk te laat is heeft het denk ik ook niet zo mogen zijn. Misschien moet je geen gesprek aangaan, maar wel laten weten dat je nog van hem houdt, maar dat je hem zijn rust wil geven. Zoiets achtigs. Dan weet hij dat het van jou kant er nog is.
@Chris: hoe is het met jou? Weekend een beetje overleefd?
Ik maak me nu op het moment vooral zorgen. Er is iets met mijn ex. Hij wil ook dat ik hem nu even met rust laat. Hij zegt dat het wel goed gaat en dat het niet aan mij ligt. Ik ken mijn ex langer dan vandaag en ik weet dat het dus niet goed gaat. En ik vraag me dus af wat er gebeurt is en wat er met hem is. Ene kant ben ik bezorgd en aan de andere kant ben k ook bang dat het iets is waar ik bang voor ben. Maar goed k laat hem nu met rust. En ik probeer er niet teveel mee bezig te zijn. Miischien heeft die ook wel een terugval, hij heeft nu vakantie en dus niet zoveel afleiding meer. Misschien is het hem dat.
@fienewiep: je angsten en onzekerheden over de toekomst komen me heel bekend voor. Lijkt me ook alleen maar logisch dat je die hebt. Maar ik heb wel het idee dat je het met je ex echt aan het afsluiten bent. Je bent echt al enorm op de goede weg! En die onzekerheden en angsten zullen ook verdwijnen. En alleen zal je denk ik niet blijven! En wat je zegt over de emotionele band en het niet kunnen loslaten. Daar heb je een goed punt. Het werkt allebei niet 100%, wel en geen contact. Ik denk dat als ik het echt wil loslaten, ik ook zijn ouders en mijn vrienden daar zou los moeten laten. En dat wil ik niet. Ik hoop dat ik het op deze manier ook los kan laten langzaam. Geen idee of dat gaat lukken.
@ Laura goed om te horen dat je al een eind op de goede weg bent en dat er inderdaad zelfs al andere mannen zijn waar je open voor staat! Echt goed om te horen. En waarom je ex met haar wel? Niet te veel bij stil staan, je schiet er niks mee op.
@MiNouTje: heftig gesprek! Ben je er voor je gevoel wat mee opgeschoten? Ik begrijp dat jullie allebei nog willen, maar dat er eerst dingen moeten veranderen. Jullie hebben nu wel nog gewoon contact? Kijken het aan? Lijkt me lastig! Maar wel fijn dat je met hem hebt kunnen praten.
@lenie: niet alle mannen die teruggaan naar hun ex zijn eikels. Degenen die dat doen terwijl ze nog iemand anders aan het lijntje houden of hebben gehouden dat zijn eikels. Hetzelfde geldt voor de vrouwen. Mensen zeggen het is niet voor niks je ex. Dat betekent ook dat er liefde is of is geweest. En soms blijft die liefde en zijn het de omstandigheden die het verpesten. Maar ik begrijp je woede en furstratie.
@Charming: misschien is het wel goed om even rust en afstand te pakken. Alleen je loopt idd wel het risico dat het dadelijk te laat is. Maar als het dadelijk te laat is heeft het denk ik ook niet zo mogen zijn. Misschien moet je geen gesprek aangaan, maar wel laten weten dat je nog van hem houdt, maar dat je hem zijn rust wil geven. Zoiets achtigs. Dan weet hij dat het van jou kant er nog is.
@Chris: hoe is het met jou? Weekend een beetje overleefd?
Ik maak me nu op het moment vooral zorgen. Er is iets met mijn ex. Hij wil ook dat ik hem nu even met rust laat. Hij zegt dat het wel goed gaat en dat het niet aan mij ligt. Ik ken mijn ex langer dan vandaag en ik weet dat het dus niet goed gaat. En ik vraag me dus af wat er gebeurt is en wat er met hem is. Ene kant ben ik bezorgd en aan de andere kant ben k ook bang dat het iets is waar ik bang voor ben. Maar goed k laat hem nu met rust. En ik probeer er niet teveel mee bezig te zijn. Miischien heeft die ook wel een terugval, hij heeft nu vakantie en dus niet zoveel afleiding meer. Misschien is het hem dat.
maandag 31 augustus 2009 om 12:47
Gisteravond hebben mijn vriend en ik onze relatie verbroken, omdat we eigenlijk de laatste tijd een beetje als broer en zus leefden en vaak ruzie hadden.
Ik weet dat het zo beter is, maar ipv opgelucht , voel ik mij verschrikkelijk verdrietig en leeg van binnen.
Mijn (ex) vriend is nu naar zijn werk( ik ben vandaag gelukkig vrij) en ik mis hem nu al, hoe moet dat straks wel niet, als ik weer helemaal alleen woon.
We wonen nu ook nog samen, dus dat maakt het ook nog een keer extra moeilijk, ik kan ook niet tijdelijk bij iemand intrekken, ik ben nl naar zijn woonplaats verhuist en familie en vriendinnen wonen ver weg.
Het rare is dat ik dacht dat mijn gevoel voor hem helemaal weg, was, maar nu het dan defenitief uit is, lijkt het of mijn gevoel weer helemaal voor hem terug is. Nu twijfel ik dus, of we nu wel een goede beslissing hebben genomen.
Zijn er meer die , dit ook hebben, dat je weet dat het beter is zo, maar dat je toch nog zo veel voor hem voelt.
Heeft er nog iemand tips hoe je beste over je liefdesverdriet kan komen, terwijl je nog samenwoont?
Ik weet dat het zo beter is, maar ipv opgelucht , voel ik mij verschrikkelijk verdrietig en leeg van binnen.
Mijn (ex) vriend is nu naar zijn werk( ik ben vandaag gelukkig vrij) en ik mis hem nu al, hoe moet dat straks wel niet, als ik weer helemaal alleen woon.
We wonen nu ook nog samen, dus dat maakt het ook nog een keer extra moeilijk, ik kan ook niet tijdelijk bij iemand intrekken, ik ben nl naar zijn woonplaats verhuist en familie en vriendinnen wonen ver weg.
Het rare is dat ik dacht dat mijn gevoel voor hem helemaal weg, was, maar nu het dan defenitief uit is, lijkt het of mijn gevoel weer helemaal voor hem terug is. Nu twijfel ik dus, of we nu wel een goede beslissing hebben genomen.
Zijn er meer die , dit ook hebben, dat je weet dat het beter is zo, maar dat je toch nog zo veel voor hem voelt.
Heeft er nog iemand tips hoe je beste over je liefdesverdriet kan komen, terwijl je nog samenwoont?
maandag 31 augustus 2009 om 17:43
maandag 31 augustus 2009 om 21:35
You’re everything I thought you never were
And nothing like I thought you could’ve been
But still you live inside of me
So tell me how is that?
You’re the only one I wish I could forget
The only one I’d love to not forgive
And though you break my heart, you’re the only one
And though there are times when I hate you
Cause I can’t erase
The times that you hurt me
And put tears on my face
And even now while I hate you
It pains me to say
I know I’ll be there at the end of the day
I don’t wanna be without you babe
I don’t want a broken heart
Don’t wanna take a breath with out you babe
I don’t wanna play that part
I know that I love you
But let me just say
I don’t want to love you in no kind of way no no
I don’t want a broken heart
And I don’t wanna play the broken-hearted girl...No...No
No broken-hearted girl
I’m no broken-hearted girl
Something that I feel I need to say
But up to now I’ve always been afraid
That you would never come around
And still I want to put this out
You say you’ve got the most respect for me
But sometimes I feel you’re not deserving me
And still you’re in my heart
But you’re the only one and yes
There are times when I hate you
But I don’t complain
Cause I’ve been afraid that you would've walk away
Oh but now I don’t hate you
I’m happy to say
That I will be there at the end of the day
I don’t wanna be without you babe
I don’t want a broken heart
Don’t wanna take a breath with out you babe
I don’t wanna play that part
I know that I love you
But let me just say
I don’t want to love you in no kind of way no no
I don’t want a broken heart
And I don’t wanna play the broken-hearted girl...No…No
No broken-hearted girl
Now I’m at a place I thought I’d never be…Oooo
I’m living in a world that’s all about you and me…yeah
Ain't gotta be afraid my broken heart is free
To spread my wings and fly away
Away With you
yeah yeah yeah, ohh ohh ohh
I don’t wanna be without my baby
I don’t wanna a broken heart
Don’t want to take a breath with out my baby
I don’t wanna play that part
I know that I love you
But let me just say
I don’t want to love you in no kind of way..No..No
I don’t want a broken heart
I don’t wanna play the broken-hearted girl..No..No..
No broken-hearted girl
Broken-hearted girl No…no…
No broken-hearted girl
No broken-hearted girl
BEYONCE-BROKEN HAERT
Dit nummer wilde ik even met jullie delen!
Zoveel herkenning! Zoveel verdriet! Zoveel rust! Zoveel kracht! Zoveel liefde!
And nothing like I thought you could’ve been
But still you live inside of me
So tell me how is that?
You’re the only one I wish I could forget
The only one I’d love to not forgive
And though you break my heart, you’re the only one
And though there are times when I hate you
Cause I can’t erase
The times that you hurt me
And put tears on my face
And even now while I hate you
It pains me to say
I know I’ll be there at the end of the day
I don’t wanna be without you babe
I don’t want a broken heart
Don’t wanna take a breath with out you babe
I don’t wanna play that part
I know that I love you
But let me just say
I don’t want to love you in no kind of way no no
I don’t want a broken heart
And I don’t wanna play the broken-hearted girl...No...No
No broken-hearted girl
I’m no broken-hearted girl
Something that I feel I need to say
But up to now I’ve always been afraid
That you would never come around
And still I want to put this out
You say you’ve got the most respect for me
But sometimes I feel you’re not deserving me
And still you’re in my heart
But you’re the only one and yes
There are times when I hate you
But I don’t complain
Cause I’ve been afraid that you would've walk away
Oh but now I don’t hate you
I’m happy to say
That I will be there at the end of the day
I don’t wanna be without you babe
I don’t want a broken heart
Don’t wanna take a breath with out you babe
I don’t wanna play that part
I know that I love you
But let me just say
I don’t want to love you in no kind of way no no
I don’t want a broken heart
And I don’t wanna play the broken-hearted girl...No…No
No broken-hearted girl
Now I’m at a place I thought I’d never be…Oooo
I’m living in a world that’s all about you and me…yeah
Ain't gotta be afraid my broken heart is free
To spread my wings and fly away
Away With you
yeah yeah yeah, ohh ohh ohh
I don’t wanna be without my baby
I don’t wanna a broken heart
Don’t want to take a breath with out my baby
I don’t wanna play that part
I know that I love you
But let me just say
I don’t want to love you in no kind of way..No..No
I don’t want a broken heart
I don’t wanna play the broken-hearted girl..No..No..
No broken-hearted girl
Broken-hearted girl No…no…
No broken-hearted girl
No broken-hearted girl
BEYONCE-BROKEN HAERT
Dit nummer wilde ik even met jullie delen!
Zoveel herkenning! Zoveel verdriet! Zoveel rust! Zoveel kracht! Zoveel liefde!
maandag 31 augustus 2009 om 23:00
@cat75
Wat een lastige situatie zeg waarin je je bevindt. Ik denk niet dat je makkelijk over liefdesverdriet heen komt als je nog samenwoont. Je wordt continu met elkaar geconfronteerd. Heb je er al aan gedacht om anders misschien tijdelijk iets te huren? Een kamer (al dan niet zelfstandig), studio of appartement? Dan kun je in ieder geval wat afstand nemen en bekijken of het inderdaad de beste oplossing is. Rot voor je.. sterkte in ieder geval.
Ik weet ook dat het beter zo is dat ik weg ben bij hem, maar het voelt absoluut niet zo. Zeker nu niet. Hij is niet van het verdrietig blijven maar van het doorgaan en ik juist van verdriet hebben en erover praten met anderen. Maar vandaag had ik een goede dag en toen hij dat zag, werd hij toch wel erg emotioneel. Het deed hem pijn. En dat deed mij weer pijn. Dan heb ik echt zin hem weer in mijn armen te sluiten. Maar ja, willen we echt verder, dan moet er het nodige veranderen... dus voorlopig (en misschien wel voor altijd) is het echt beter zo...
Wat een lastige situatie zeg waarin je je bevindt. Ik denk niet dat je makkelijk over liefdesverdriet heen komt als je nog samenwoont. Je wordt continu met elkaar geconfronteerd. Heb je er al aan gedacht om anders misschien tijdelijk iets te huren? Een kamer (al dan niet zelfstandig), studio of appartement? Dan kun je in ieder geval wat afstand nemen en bekijken of het inderdaad de beste oplossing is. Rot voor je.. sterkte in ieder geval.
Ik weet ook dat het beter zo is dat ik weg ben bij hem, maar het voelt absoluut niet zo. Zeker nu niet. Hij is niet van het verdrietig blijven maar van het doorgaan en ik juist van verdriet hebben en erover praten met anderen. Maar vandaag had ik een goede dag en toen hij dat zag, werd hij toch wel erg emotioneel. Het deed hem pijn. En dat deed mij weer pijn. Dan heb ik echt zin hem weer in mijn armen te sluiten. Maar ja, willen we echt verder, dan moet er het nodige veranderen... dus voorlopig (en misschien wel voor altijd) is het echt beter zo...
anoniem_86765 wijzigde dit bericht op 31-08-2009 23:01
Reden: mijn h-toets wil niet!!
Reden: mijn h-toets wil niet!!
% gewijzigd
maandag 31 augustus 2009 om 23:23
Lieve allemaal,
het duurde een tijdje voor ik de rust in mijn hoofd en leventje had om weer te lezen en reageren hier. Pff... veel werk om bij te blijven hier
Wat schrijven jullie veel zeg.
Was jullie natuurlijk wel even een update 'schuldig' over de 'date' met ex van... eeeh... bijna twee weken geleden alweer...
oeps!
Ben dus naar hem toe gegaan, die donderdag en het was best apart allemaal. Behoorlijk nerveus toen ik de trein instapte en concstant de neiging om rechtsomkeer te maken. Mijn gevoel en verstand waren weer flink aan het bekvechten. Aan de ene kant verlangde ik natuurlijk heel erg naar contact, maar ik was me er wel van bewust dat ik mezelf ook veel pijn en verwarring zou kunnen besparen door niet te gaan.
Maar ach.. ik was al op weg en voelde me best sterk. Dus, toch gegaan.
Het was fijn om hem weer te zien. Hij leek ook oprecht blij mij te zien. En natuurlijk was het ook wat ongemakkelijk, na een maand geen contact.
Toch was het ijs snel gebroken (de fles wijn hielp daar ook wel een beetje bij haha) Goed gepraat. Hem alle vragen gesteld die ik sinds het uit was allemaal had verzameld in mijn hoofd, en ook redelijk heldere antwoorden gekregen.
Na een tijdje (en wat glazen) werd de nerveuze spanning vervangen voor een adere spanning... en toen werd er gezoend.
Hij vroeg me of ik wilde blijven slapen. Mijn lichaam schreeuwde JA!!! Maar mijn hoofd zei NEE, NIET DOEN!!! En heb nog even besloten mijn hoofd te volgen, stoïcijns mijn schoenen weer aan te doen en naar de trein te gaan... maar uiteindelijk heeft mijn hoofd de strijd toch verloren.... zucht...
Het was mooi, heftig en heel erg verwarrend.
Ben 's ochtends vroeg vertrokken met tijdends de reis naar huis de mantra: 'Ja, het was mooi en fijn, maar hier moeten we het bij laten" Als je dat maar lang genoeg herhaalt ga je het vanzelf geloven.
Bij het afscheid hebben we ook tegen elkaar gezegd dat een relatie of andere verbintenis niet gaat werken tussen ons. Immers, ik zat al volop in mijn afkickproces van hem, en hij heeft een hechtingsprobleem. Dus moesten we maar gewoon verder met ons leven.
De volgende dag heb ik uit één of andere vorm van frustratie over het hele gebeuren met een andere man staan zoenen op een feestje. Een kennis van me waar ik vroeger heimelijk verliefd op was. die opeens weer in zijn oude woonplaats was. Misschien was het wel een poging om te kijken of ik open zou kunnen staan voor andere mannen...
Poging mislukt, want na de zoenpartij heb ik staan janken als een puber omdat ik me zo overspelig voelde haha. Arme jongen. Hij wist niet wat hem overkwam
Ex is inmiddels afgelopen vrijdag alweer langsgekomen bij me. En weer was het een heel mooi samenzijn. Hij was ook stikjaloers toen hij hoorde over die andere man (hij vroeg of ik in de tussentijd zulk contact had gehad) en ik heb nu het idee dat hij enorm zijn best aan het doen is voor me.
Heel mooi natuurlijk, want dat is toch wat ik wilde?
Maar toch ben ik heel afhoudend en voorzichtig (Waardoor hij zelfs alleen maar meer lijkt te willen) Ik hou hem ergens op een afstand, alsof ik een muurte heb opgetrokken, want ik wil niet nog een keer door dat dal heen.
Pff, een behoorlijk andere flow dan een paar weken gelden dus. En ook dan de ellende waar jullie met zijn allen nog inzitten. (Vind het ergens ook wel een beetje genant om hiermee aan te komen hier) Maarja, het klinkt dus als een luxe positie, maar het is dus wederom verdomd ingewikkeld...
Veel liefs en sterkte en
-s
Ikke
het duurde een tijdje voor ik de rust in mijn hoofd en leventje had om weer te lezen en reageren hier. Pff... veel werk om bij te blijven hier
Wat schrijven jullie veel zeg.Was jullie natuurlijk wel even een update 'schuldig' over de 'date' met ex van... eeeh... bijna twee weken geleden alweer...
oeps!Ben dus naar hem toe gegaan, die donderdag en het was best apart allemaal. Behoorlijk nerveus toen ik de trein instapte en concstant de neiging om rechtsomkeer te maken. Mijn gevoel en verstand waren weer flink aan het bekvechten. Aan de ene kant verlangde ik natuurlijk heel erg naar contact, maar ik was me er wel van bewust dat ik mezelf ook veel pijn en verwarring zou kunnen besparen door niet te gaan.
Maar ach.. ik was al op weg en voelde me best sterk. Dus, toch gegaan.
Het was fijn om hem weer te zien. Hij leek ook oprecht blij mij te zien. En natuurlijk was het ook wat ongemakkelijk, na een maand geen contact.
Toch was het ijs snel gebroken (de fles wijn hielp daar ook wel een beetje bij haha) Goed gepraat. Hem alle vragen gesteld die ik sinds het uit was allemaal had verzameld in mijn hoofd, en ook redelijk heldere antwoorden gekregen.
Na een tijdje (en wat glazen) werd de nerveuze spanning vervangen voor een adere spanning... en toen werd er gezoend.
Hij vroeg me of ik wilde blijven slapen. Mijn lichaam schreeuwde JA!!! Maar mijn hoofd zei NEE, NIET DOEN!!! En heb nog even besloten mijn hoofd te volgen, stoïcijns mijn schoenen weer aan te doen en naar de trein te gaan... maar uiteindelijk heeft mijn hoofd de strijd toch verloren.... zucht...
Het was mooi, heftig en heel erg verwarrend.
Ben 's ochtends vroeg vertrokken met tijdends de reis naar huis de mantra: 'Ja, het was mooi en fijn, maar hier moeten we het bij laten" Als je dat maar lang genoeg herhaalt ga je het vanzelf geloven.
Bij het afscheid hebben we ook tegen elkaar gezegd dat een relatie of andere verbintenis niet gaat werken tussen ons. Immers, ik zat al volop in mijn afkickproces van hem, en hij heeft een hechtingsprobleem. Dus moesten we maar gewoon verder met ons leven.
De volgende dag heb ik uit één of andere vorm van frustratie over het hele gebeuren met een andere man staan zoenen op een feestje. Een kennis van me waar ik vroeger heimelijk verliefd op was. die opeens weer in zijn oude woonplaats was. Misschien was het wel een poging om te kijken of ik open zou kunnen staan voor andere mannen...
Poging mislukt, want na de zoenpartij heb ik staan janken als een puber omdat ik me zo overspelig voelde haha. Arme jongen. Hij wist niet wat hem overkwam
Ex is inmiddels afgelopen vrijdag alweer langsgekomen bij me. En weer was het een heel mooi samenzijn. Hij was ook stikjaloers toen hij hoorde over die andere man (hij vroeg of ik in de tussentijd zulk contact had gehad) en ik heb nu het idee dat hij enorm zijn best aan het doen is voor me.
Heel mooi natuurlijk, want dat is toch wat ik wilde?
Maar toch ben ik heel afhoudend en voorzichtig (Waardoor hij zelfs alleen maar meer lijkt te willen) Ik hou hem ergens op een afstand, alsof ik een muurte heb opgetrokken, want ik wil niet nog een keer door dat dal heen.
Pff, een behoorlijk andere flow dan een paar weken gelden dus. En ook dan de ellende waar jullie met zijn allen nog inzitten. (Vind het ergens ook wel een beetje genant om hiermee aan te komen hier) Maarja, het klinkt dus als een luxe positie, maar het is dus wederom verdomd ingewikkeld...
Veel liefs en sterkte en
-s Ikke
maandag 31 augustus 2009 om 23:49
@Minoutje
Ik heb er zeker aangedacht om wat anders te zoeken, ik heb vandaag heel internet afgezocht naar een woning,overal rondgevraagd en op diverse sites ingeschreven, maar ja overal wachtlijsten of te duur , dat maakt het allemaal nog uitzichtlozer. Met mijn salaris kan ik helaas ook geen huis kopen.
Het huis waarin we nu wonen is een koophuis en van mijn ex, dus ik zal eruit moeten.
Wat het allemaal nog moeilijk maakt, is dat mijn ex ook nog zo lief voor me blijft en mij troost wanneer ik weer een huilbui heb.
Wat je al zei, je kan elkaar beter haten, dan zoveel van elkaar houden(dat doen wij ook nog steeds) als je het uitmaakt, want het is nu heel verwarrend zo.
Aan de andere kant is het ook maar goed, dat we nog zo goed kunnen opschieten met elkaar anders was het helemaal een rotsituatie geweest, als je nog met elkaar samenwoont.
Nou ik ga nu proberen te slapen, ben echt doodop, omdat ik al nachten slecht slaap. Ik zou het liefst dagenlang in mijn bed willen blijven.
Bah wat is liefdesverdriet ook een rotgevoel!!!
Ik heb er zeker aangedacht om wat anders te zoeken, ik heb vandaag heel internet afgezocht naar een woning,overal rondgevraagd en op diverse sites ingeschreven, maar ja overal wachtlijsten of te duur , dat maakt het allemaal nog uitzichtlozer. Met mijn salaris kan ik helaas ook geen huis kopen.
Het huis waarin we nu wonen is een koophuis en van mijn ex, dus ik zal eruit moeten.
Wat het allemaal nog moeilijk maakt, is dat mijn ex ook nog zo lief voor me blijft en mij troost wanneer ik weer een huilbui heb.
Wat je al zei, je kan elkaar beter haten, dan zoveel van elkaar houden(dat doen wij ook nog steeds) als je het uitmaakt, want het is nu heel verwarrend zo.
Aan de andere kant is het ook maar goed, dat we nog zo goed kunnen opschieten met elkaar anders was het helemaal een rotsituatie geweest, als je nog met elkaar samenwoont.
Nou ik ga nu proberen te slapen, ben echt doodop, omdat ik al nachten slecht slaap. Ik zou het liefst dagenlang in mijn bed willen blijven.
Bah wat is liefdesverdriet ook een rotgevoel!!!
dinsdag 1 september 2009 om 07:53
Hier zit ik dan alweer 's ochtends vroeg achter mijn laptop, ik zou eigenlijk vandaag weer gaan werken, had gedoucht en ineens overvalt het mij weer, ik kan weer alleen maar huilen en werd zelfs zo misselijk van de pijn, dat ik gewoon moest overgeven. Nu moet ik mij dus nog ziek melden ook, terwijl ik weet dat werk afleiding geeft, maar ja zo functioneer ik ook niet.
Het erge van dit alles is, dat mijn ex nergens last van schijnt te hebben, gaat gewoon door met zijn leven, alsof er niets aan de hand is. Hij zegt maar steeds, dat het vedriet nog wel komt, als ik echt uit huis ben, nou voor mij komt het over, alsof onze relatie niets betekend heeft. Was ik ook maar zo sterk, want eigenlijk wil ik niet dat hij mij zo vedrietig ziet. Ik ga maar weer terug naar mijn bed, wat proberen te slapen............
Het erge van dit alles is, dat mijn ex nergens last van schijnt te hebben, gaat gewoon door met zijn leven, alsof er niets aan de hand is. Hij zegt maar steeds, dat het vedriet nog wel komt, als ik echt uit huis ben, nou voor mij komt het over, alsof onze relatie niets betekend heeft. Was ik ook maar zo sterk, want eigenlijk wil ik niet dat hij mij zo vedrietig ziet. Ik ga maar weer terug naar mijn bed, wat proberen te slapen............
dinsdag 1 september 2009 om 09:49
Beste Ikke,
Waarom vind je het genant om hiermee aan te komen? Ten eerste werd ernaar gevraagd en ten tweede is dit jouw proces. Ook hier hebben we allemaal wel min of meer mee te maken. Ik zit nu ook in die luxepositie dat mijn ex jaloers op mij is en me veel aandacht geeft, zich rot voelt omdat ik me beter lijk te voelen (terwijl hij altijd degene is die zijn gevoelens niet toelaat). En ook wij hebben zo'n 'fout' moment meegemaakt. Heel herkenbaar en alleen maar fijn dat je het hier neerkrabbelt. Ik kan me voorstellen dat je in de war bent en dat dit verdomd ingewikkeld is. Want je weet dat als je door zou gaan met hem, het allemaal weer als vanouds gaat zijn en dat was juist de reden waarom jullie gestopt zijn. Wij hebben precies hetzelfde... Het is gewoon enorm frustrerend als je nog gevoelens voor elkaar hebt of zelfs van elkaar houdt, maar een beslissing moet nemen omdat het 'beter is zo'.
Veel sterkte met je gevoelens, dit is niet niks...
Beste Cat75
Liefdesverdriet is inderdaad een van de vervelendste emotionele pijnen die een mens kan hebben. Het heeft zo'n impact op je. Ik vind het zo lastig voor je dat je in deze situatie zit. Ook fijn, maar juist dat is erg verwarrend omdat het nog lijkt alsof jullie samen zijn, samen wonen en samen een leven hebben. Helemaal als jullie lief naar elkaar zijn. Lijkt me heel erg moeilijk om mee om te gaan. Daarom ben ik ook niet bij mijn ex gebleven. Ik moest er weg. Ik logeer nu tijdelijk ergens, maar ideaal is het ook niet. Heb hetzelfde probleem als jij: nu kan ik even niks vinden. Behalve studentenhuizen met gedeelde faciliteiten. Ik weet niet of ik dat nou wel zie zitten.
En je voelt je nu zo beroerd dat je niet kunt werken. Ik heb echt met je te doen. Je schrijft: "Het erge van dit alles is, dat mijn ex nergens last van schijnt te hebben, gaat gewoon door met zijn leven, alsof er niets aan de hand is." Ik hoor het heel vaak en ik denk toch dat mannen daar anders mee omgaan dan vrouwen. Wij zijn gewend te huilen, te jammeren en klagen, mannen zijn toch net iets anders opgevoed. Ook onder elkaar kunnen ze erg hard zijn. Mijn ex had dat vorige week ook, maar nu hij de afgelopen dagen zag dat ik me beter voelde, kwamen bij hem het verdriet, gemis en schuldgevoel enorm opspelen. Dus oordeel niet te snel, hij zal het vast niet makkelijk hebben. Zeker omdat je nog bij hem woont, je bent nog niet weg, hij hoeft je nog niet te missen. Dan dringt het ook nog niet echt tot hem door misschien. Precies wat hij ook zei.
Ik hoop dat je een beetje uit kan rusten vandaag...
Waarom vind je het genant om hiermee aan te komen? Ten eerste werd ernaar gevraagd en ten tweede is dit jouw proces. Ook hier hebben we allemaal wel min of meer mee te maken. Ik zit nu ook in die luxepositie dat mijn ex jaloers op mij is en me veel aandacht geeft, zich rot voelt omdat ik me beter lijk te voelen (terwijl hij altijd degene is die zijn gevoelens niet toelaat). En ook wij hebben zo'n 'fout' moment meegemaakt. Heel herkenbaar en alleen maar fijn dat je het hier neerkrabbelt. Ik kan me voorstellen dat je in de war bent en dat dit verdomd ingewikkeld is. Want je weet dat als je door zou gaan met hem, het allemaal weer als vanouds gaat zijn en dat was juist de reden waarom jullie gestopt zijn. Wij hebben precies hetzelfde... Het is gewoon enorm frustrerend als je nog gevoelens voor elkaar hebt of zelfs van elkaar houdt, maar een beslissing moet nemen omdat het 'beter is zo'.
Veel sterkte met je gevoelens, dit is niet niks...
Beste Cat75
Liefdesverdriet is inderdaad een van de vervelendste emotionele pijnen die een mens kan hebben. Het heeft zo'n impact op je. Ik vind het zo lastig voor je dat je in deze situatie zit. Ook fijn, maar juist dat is erg verwarrend omdat het nog lijkt alsof jullie samen zijn, samen wonen en samen een leven hebben. Helemaal als jullie lief naar elkaar zijn. Lijkt me heel erg moeilijk om mee om te gaan. Daarom ben ik ook niet bij mijn ex gebleven. Ik moest er weg. Ik logeer nu tijdelijk ergens, maar ideaal is het ook niet. Heb hetzelfde probleem als jij: nu kan ik even niks vinden. Behalve studentenhuizen met gedeelde faciliteiten. Ik weet niet of ik dat nou wel zie zitten.
En je voelt je nu zo beroerd dat je niet kunt werken. Ik heb echt met je te doen. Je schrijft: "Het erge van dit alles is, dat mijn ex nergens last van schijnt te hebben, gaat gewoon door met zijn leven, alsof er niets aan de hand is." Ik hoor het heel vaak en ik denk toch dat mannen daar anders mee omgaan dan vrouwen. Wij zijn gewend te huilen, te jammeren en klagen, mannen zijn toch net iets anders opgevoed. Ook onder elkaar kunnen ze erg hard zijn. Mijn ex had dat vorige week ook, maar nu hij de afgelopen dagen zag dat ik me beter voelde, kwamen bij hem het verdriet, gemis en schuldgevoel enorm opspelen. Dus oordeel niet te snel, hij zal het vast niet makkelijk hebben. Zeker omdat je nog bij hem woont, je bent nog niet weg, hij hoeft je nog niet te missen. Dan dringt het ook nog niet echt tot hem door misschien. Precies wat hij ook zei.
Ik hoop dat je een beetje uit kan rusten vandaag...
dinsdag 1 september 2009 om 12:23
Hoi Minoutje,
ja je hebt wel gelijk, ook dit is natuurlijk onderdeel van het hele proces. Toch geneerde ik me er een beetje voor omdat de meesten hier zo sterk zijn, de juiste keuzes voor zichzelf maken ook al zijn het meestal de zwaarste en moeilijkste en hard aan het loslaten zijn. En wat doe ik? Ik lig weer met ex te hatseflatsen...
Herken wel wat je schrijft. Het is inderdaad enorm frustrerend wanneer twee mensen veel om elkaar geven en toch niet bij elkaar kunnen zijn.
Heftig verhaal ook zeg, dat van jou. Lijkt me enorm moeilijk wanneer er een 'ander' in het spel is. Kijk, als hij haar nou had ontmoet nadat het over was tussen jullie, dan zou het nog wel goed te praten zijn, en tijdens een relatie een goede vriendschap hebben met een vrouw, daar is ook niks mis mee (heb zelf ook meerdere mannelijke vrienden) maar in jullie geval klinkt hjet wel alsof hij er niet eerlijk over is geweest en alsof het een beetje teveel is doorgeschoten...
Zou me dan ook heel goed kunnen voorstellen dat er naast de verschillende toekomstverwachtingen ook nog een groot gebrek aan vertrouwen bijkomt.
Ben de laatste dagen veel aan het nadenken wat ik nu het liefst zou willen met mijn ex. Een relatie met hem is gewoon niet zaligmakend. Ik miste tijdens onze relatie vaak wel wat contact tussen de keren dat we elkaar zagen (meestal één keer per week) Wanneer we elkaar zagen was het altijd heel fijn, vertrouwd, dynamisch. Gewoon 'goed'. Maar tussendoor was er nooit even wat contact in de vorm van een telefoontje, mail of wat dan ook, gewoon om even te zien hoe het met de ander gaat. Ben echt niet iemand die bij iedere scheet haar vriendje belt, maar helemaal geen contact tussendoor vond ik toch wel wat weinig.
Aan de andere kant, is het wel realistisch om dat van een relatie te verwachten? Ik heb een aantal hele goede vrienden en die spreek ik bijna dagelijks. Al is het maar voor een korte update van die dag. Nooit gebrek aan gespreksstof.
Maar misschien is dat wel meer een vrienden iets.
En een andere vraag die me bezig houd: Mis ik hem, mijn ex met alles erop en eraan? Of mis ik 'iemand'. De aandacht, het (fysieke)contact, de spanning, en met name: Het gevoel dat er ergens iemand is voor je...?
ja je hebt wel gelijk, ook dit is natuurlijk onderdeel van het hele proces. Toch geneerde ik me er een beetje voor omdat de meesten hier zo sterk zijn, de juiste keuzes voor zichzelf maken ook al zijn het meestal de zwaarste en moeilijkste en hard aan het loslaten zijn. En wat doe ik? Ik lig weer met ex te hatseflatsen...
Herken wel wat je schrijft. Het is inderdaad enorm frustrerend wanneer twee mensen veel om elkaar geven en toch niet bij elkaar kunnen zijn.
Heftig verhaal ook zeg, dat van jou. Lijkt me enorm moeilijk wanneer er een 'ander' in het spel is. Kijk, als hij haar nou had ontmoet nadat het over was tussen jullie, dan zou het nog wel goed te praten zijn, en tijdens een relatie een goede vriendschap hebben met een vrouw, daar is ook niks mis mee (heb zelf ook meerdere mannelijke vrienden) maar in jullie geval klinkt hjet wel alsof hij er niet eerlijk over is geweest en alsof het een beetje teveel is doorgeschoten...
Zou me dan ook heel goed kunnen voorstellen dat er naast de verschillende toekomstverwachtingen ook nog een groot gebrek aan vertrouwen bijkomt.
Ben de laatste dagen veel aan het nadenken wat ik nu het liefst zou willen met mijn ex. Een relatie met hem is gewoon niet zaligmakend. Ik miste tijdens onze relatie vaak wel wat contact tussen de keren dat we elkaar zagen (meestal één keer per week) Wanneer we elkaar zagen was het altijd heel fijn, vertrouwd, dynamisch. Gewoon 'goed'. Maar tussendoor was er nooit even wat contact in de vorm van een telefoontje, mail of wat dan ook, gewoon om even te zien hoe het met de ander gaat. Ben echt niet iemand die bij iedere scheet haar vriendje belt, maar helemaal geen contact tussendoor vond ik toch wel wat weinig.
Aan de andere kant, is het wel realistisch om dat van een relatie te verwachten? Ik heb een aantal hele goede vrienden en die spreek ik bijna dagelijks. Al is het maar voor een korte update van die dag. Nooit gebrek aan gespreksstof.
Maar misschien is dat wel meer een vrienden iets.
En een andere vraag die me bezig houd: Mis ik hem, mijn ex met alles erop en eraan? Of mis ik 'iemand'. De aandacht, het (fysieke)contact, de spanning, en met name: Het gevoel dat er ergens iemand is voor je...?
dinsdag 1 september 2009 om 18:55
@Cat: herkenbaar wat je schrijft. Ik had dat gevoel ook, alsof het niks betekend had. Nu is het minder omdat ex weer geland is en ik zelf dus iemand in beeld heb (helaas vooralsnog niet veel meer dan dat).
Weet je zeker dat je niet kunt kopen met je salaris? Er zijn voorzieningen zoals koopsubsidie of startertslening, waardoor het misschien wel net lukt.
Weet je zeker dat je niet kunt kopen met je salaris? Er zijn voorzieningen zoals koopsubsidie of startertslening, waardoor het misschien wel net lukt.
dinsdag 1 september 2009 om 19:06
Hallo jongens, daar ben ik weer eens even. Ik vind het soms zo moeilijk om te reageren. Ben wel een trouwe meelezer, maar waar ik elders op het forum de 'vrolijke' Chris kan zijn, voelt het soms moeilijk om hier te reageren. Het is soms zo complex en confronterend.
@ Minou: je vraagt of ik ook depressief ben. Ja een soort van. Ik heb al mijn halve leven last van endogene depressies. Dat is een biologisch bepaalde erfelijke depressie. Heeft dus niet zo veel te maken met omstandigheden of trauma's. Ik mis simpelweg een stof in mijn hoofd. Het gaat nu een paar maanden beter (al heb ik angst voor een terugval) maar ik ben bijna een jaar zwaar depressief geweest. En dat dus al meerdere keren de afgelopen 17 jaar.
En mijn lichaam is dat van een oud wijf omdat alles vast zit en ik overal pijn heb. Gister bij fysio geweest. Volgens hem ben ik niet een beetje stijf, maar is mijn rug een oude plank .
Hoe lang ben jij al depressief? Heeft dat te maken met jouw situatie?
@ Judith: wat een verschrikkelijk verhaal heb je opgeschreven. Wat moet je je ongelofelijk verraden voelen. Ik weet niet of je nog meeleest, maar voel je vrij om mee te schrijven. Heel veel sterkte in ieder geval.
@ Charming: nee, ik heb al anderhalve week niets meer van ex-lief gehoord. Ik heb hem vorige week maandag een sms gestuurd met de mededeling dat ik tijdens zijn vakantie helemaal geen contact wil. Daar houdt hij zich keurig aan. Hij heeft zelfs niet op mijn sms gereageerd. Normaal zou ik daar humeurig van zijn geworden, maar nu vond ik het wel pretig.
@ Bloemetje: ik weet niet of jij dit nog leest voor je verhuizing vrijdag, maar heel veel sterkte met de verhuizing!
@ Raiden: mooie citaten!
@ Laura: wat je uitlegde over je ex snap ik nu wat meer. Ik zou zeggen, geniet lekker van wat je wel hebt met je nieuwe vlam en kijk voorzichtig waar het toe leidt.
Wat betreft het leeftijdsverschil van jouw ex met zijn nieuwe grietje snap ik dat je daar moeite mee hebt. Was het een heel erg groot leeftijdsverschil. Moet zeggen dat ex-lief en ik ook heel veel in leeftijd verschillen. Veel als in 20 jaar. Dat is niet de reden dat het stukliep, maar denk ik wel de achterliggende gedachte waarom we een verschillende toekomstverwachting hadden. Niet zozeer vanwege kinderen (die willen we allebei niet), maar wel qua keuzes in het leven.
@ Fienewiep: heel slim om de cirkel te doorbreken. Jullie hebben alles gezegd en uitgesproken. Hem nu weer mailen is een herhaling van zetten. Ik denk dat je nu op het punt bent waarop je echt verder kunt gaan met je leven. Zie het niet als een moeilijk moment, maar als een uitdaging? Ik ken jou niet IRL, maar hoe ik je hier heb leren kennen kom je op mij over als iemand die een ander heel veel te bieden heeft. Hou daar aan vast.
@ Ucchan en Picasso: ik heb jullie een tijdje niet gezien. Hoe gaat het?
@ Ikke: je schrijft nogal onzeker over jouw gehatseflats met je ex. Niemand verwijt je dat hoor. Ik in ieder geval niet. Het enige wat ik je wil meegeven is (heb ik ooit aan het begin van dit topic als tip aan Windowsvista meegegeven) dat je moet uitkijken dat je niet voor de kortetermijnbevrediging moet denken. Natuurlijk is het fijn om in de armen van je ex te liggen. Zou zelf ook niets liever willen dan de armen van ex-lief om mij heen. Maar blijf ook naar de toekomst kijken. Je schrijft dat hij jaloers lijkt en dat hij veel moeite voor je doet. Waarschijnlijk is hij momenteel ook alleen. Jij bent in de buurt en dreigt oog te krijgen voor anderen. Mannen doen voor minder moeite. Ik ken jullie situatie niet, maar zorg ervoor dat jullie niet in een oud patroon vallen. Hatseflatsen met een ex hoeft niet per definitie verkeerd te zijn, maar kijk er wel mee uit. En op de laatste vraag die je jezelf stelt, ben jij denk ik de enige die een eerlijk antwoord kan geven. Kijk voor dat antwoord niet naar je hoofd en je hart, maar naar je buik. Daar zit je intuitie.
@ Cat: je schrijft dat je gevoel voor je ex weg was, maar nu dat het uit is, dat gevoel weer terug lijkt te zijn. Ik denk dat dat een logische menselijke reactie is. Daar komt bij dat jullie natuurlijk ook erg gewend zijn aan elkaar. Alleen al die gewenning maakt het moeilijk om straks alleen te zijn. Twijfel is normaal, maar hou voor ogen dat jullie de beslissing niet voor niets hebben genomen. Hou er overigens rekening mee dat jouw vriend wel degelijk verdrietig is. Jij bent echter nog in zijn leven, dus zijn verdriet zal nog niet echt naar buiten komen. Ook jij heel veel sterkte.
En ik? Ik probeer de draad van mijn leven weer een beetje op te pakken. Heel voorzichtig starten met mijn studie (voorlopig thuisstudie), fysiek, emotioneel en psychisch sterker te worden en me voor te bereiden op mijn vakantie (al dreigt die niet door te gaan; kans dat mijn oma snel overlijdt is helaas erg aanwezig). Verder redelijk stabiel hier en geen enkel contact met ex-lief.
@ Minou: je vraagt of ik ook depressief ben. Ja een soort van. Ik heb al mijn halve leven last van endogene depressies. Dat is een biologisch bepaalde erfelijke depressie. Heeft dus niet zo veel te maken met omstandigheden of trauma's. Ik mis simpelweg een stof in mijn hoofd. Het gaat nu een paar maanden beter (al heb ik angst voor een terugval) maar ik ben bijna een jaar zwaar depressief geweest. En dat dus al meerdere keren de afgelopen 17 jaar.
En mijn lichaam is dat van een oud wijf omdat alles vast zit en ik overal pijn heb. Gister bij fysio geweest. Volgens hem ben ik niet een beetje stijf, maar is mijn rug een oude plank .
Hoe lang ben jij al depressief? Heeft dat te maken met jouw situatie?
@ Judith: wat een verschrikkelijk verhaal heb je opgeschreven. Wat moet je je ongelofelijk verraden voelen. Ik weet niet of je nog meeleest, maar voel je vrij om mee te schrijven. Heel veel sterkte in ieder geval.
@ Charming: nee, ik heb al anderhalve week niets meer van ex-lief gehoord. Ik heb hem vorige week maandag een sms gestuurd met de mededeling dat ik tijdens zijn vakantie helemaal geen contact wil. Daar houdt hij zich keurig aan. Hij heeft zelfs niet op mijn sms gereageerd. Normaal zou ik daar humeurig van zijn geworden, maar nu vond ik het wel pretig.
@ Bloemetje: ik weet niet of jij dit nog leest voor je verhuizing vrijdag, maar heel veel sterkte met de verhuizing!
@ Raiden: mooie citaten!
@ Laura: wat je uitlegde over je ex snap ik nu wat meer. Ik zou zeggen, geniet lekker van wat je wel hebt met je nieuwe vlam en kijk voorzichtig waar het toe leidt.
Wat betreft het leeftijdsverschil van jouw ex met zijn nieuwe grietje snap ik dat je daar moeite mee hebt. Was het een heel erg groot leeftijdsverschil. Moet zeggen dat ex-lief en ik ook heel veel in leeftijd verschillen. Veel als in 20 jaar. Dat is niet de reden dat het stukliep, maar denk ik wel de achterliggende gedachte waarom we een verschillende toekomstverwachting hadden. Niet zozeer vanwege kinderen (die willen we allebei niet), maar wel qua keuzes in het leven.
@ Fienewiep: heel slim om de cirkel te doorbreken. Jullie hebben alles gezegd en uitgesproken. Hem nu weer mailen is een herhaling van zetten. Ik denk dat je nu op het punt bent waarop je echt verder kunt gaan met je leven. Zie het niet als een moeilijk moment, maar als een uitdaging? Ik ken jou niet IRL, maar hoe ik je hier heb leren kennen kom je op mij over als iemand die een ander heel veel te bieden heeft. Hou daar aan vast.
@ Ucchan en Picasso: ik heb jullie een tijdje niet gezien. Hoe gaat het?
@ Ikke: je schrijft nogal onzeker over jouw gehatseflats met je ex. Niemand verwijt je dat hoor. Ik in ieder geval niet. Het enige wat ik je wil meegeven is (heb ik ooit aan het begin van dit topic als tip aan Windowsvista meegegeven) dat je moet uitkijken dat je niet voor de kortetermijnbevrediging moet denken. Natuurlijk is het fijn om in de armen van je ex te liggen. Zou zelf ook niets liever willen dan de armen van ex-lief om mij heen. Maar blijf ook naar de toekomst kijken. Je schrijft dat hij jaloers lijkt en dat hij veel moeite voor je doet. Waarschijnlijk is hij momenteel ook alleen. Jij bent in de buurt en dreigt oog te krijgen voor anderen. Mannen doen voor minder moeite. Ik ken jullie situatie niet, maar zorg ervoor dat jullie niet in een oud patroon vallen. Hatseflatsen met een ex hoeft niet per definitie verkeerd te zijn, maar kijk er wel mee uit. En op de laatste vraag die je jezelf stelt, ben jij denk ik de enige die een eerlijk antwoord kan geven. Kijk voor dat antwoord niet naar je hoofd en je hart, maar naar je buik. Daar zit je intuitie.
@ Cat: je schrijft dat je gevoel voor je ex weg was, maar nu dat het uit is, dat gevoel weer terug lijkt te zijn. Ik denk dat dat een logische menselijke reactie is. Daar komt bij dat jullie natuurlijk ook erg gewend zijn aan elkaar. Alleen al die gewenning maakt het moeilijk om straks alleen te zijn. Twijfel is normaal, maar hou voor ogen dat jullie de beslissing niet voor niets hebben genomen. Hou er overigens rekening mee dat jouw vriend wel degelijk verdrietig is. Jij bent echter nog in zijn leven, dus zijn verdriet zal nog niet echt naar buiten komen. Ook jij heel veel sterkte.
En ik? Ik probeer de draad van mijn leven weer een beetje op te pakken. Heel voorzichtig starten met mijn studie (voorlopig thuisstudie), fysiek, emotioneel en psychisch sterker te worden en me voor te bereiden op mijn vakantie (al dreigt die niet door te gaan; kans dat mijn oma snel overlijdt is helaas erg aanwezig). Verder redelijk stabiel hier en geen enkel contact met ex-lief.