Het Kasteel

Zo weer op weg naar huis . Gezellige avond met voormalige minnaar.

Mamasuup had een andere zus op bezoek vandaag.

Het gaat beter met haar. Het hele proces gaat nig wel een paar weken duren, staat 6-8 weken voor. Maar ze wordt wat zekerder en slaapt beter.

Fijn dat je een goede avond had, Tila. Natuurlijk zijn de door jouw bedachte give-aways een succes. Ha! Jij bent namelijk professioneler dan die leidinggevende eigenegopoetsers van je. Laat ze maar merken hoe ontzettend goed je bent. En verder; Hopelijk is MK snel weeer beter. Wat balen dat ze ondanks haar operatie dan nu toch alweer kwakkelt, dat was de bedoeling niet !



Suup, wat doe jij ontzettend veel voor jouw moeder, wat ben je toch een lieverd. Blij om te horen dat het beter met haar gaat. Let je ook goed op jezelf, meid?



Darly, die chefin moeten ze maar even met haar mouwen op de rug knopen, wat een geschift wijf toch... Al ben ik wel een beetje blij met haar, want het levert briljante postings van jouw kant op.



En ook een dikke voor Marie vanwege dat kloterige pokkeGareel en die diepe dip. Hopelijk gaat komende week weer een stukje beter.



Bloeske, lief Bloeske, sorry voor mijn telefonische stilte van afgelopen week, ik ben er nog niet helemaal en sta in de energiespaarstand en dat kost me vaak mijn sociale vaardigheden, en mijn abrupte ophangen gistermiddag. We liepen namelijk ent een congrescentrum binnen waar een bijeenkomst was van de Kleine Mensen Club. Dat was zo heel erg geweldig.



Bij binnenkomst, dus toen Bloes belde, keek Mops even verbouwereerd om zich heen, en zei verwonderd dat die mensen wel heel erg klein waren (nu liep er net een echtpaar voorbij waarvan de vrouw nog geen meter lang is, dus het viel nogal op dat de gemiddelde lengte inderdaad wat naar beneden bijgesteld was). De kinderen (ongeveer 12 achondroplasten en hun broers en zussen) kregen daarna circusles. Koorddansen, ballopen, minifietsjes, devilsticks, en Mops favoriet; de chineze bordjes. Ik ben erbij gebleven want er was begeleiding nodig, en ik was ontroerd bij de aanblik van die kinderen die elkaar zo volledig accepteerden, en de aanblik van Mops die opeens heel anders speelde. Gewoonlijk is ze niet zo vrij in haar contacten, gaat ze altijd even een (verlegen) rol spelen omdat ze weet dat mensen vaak even aan haar lengte moeten wennen, maar nu had ze binnen twee minuten een nieuwe beste vriendin. Een meisje van drie kwart-jaar ouder, en maar een paar centimeter langer. Samen hadden ze de grootste lol. Ook een aantal andere kinderen sloot zich bij heht giebelende tweetal aan, en zo kon er ineens tikkertje en pakkertje gespeeld worden zonder dat Mops (of de andere kinderen) steeds tien meter achter de masa aanrenden omdat ze deze niet bij konden houden. Nu waren ze aan elkaar gewaagd, zaten vrijwel op hetzelfde niveau, en dat was zo fijn. De kinderen genoten met volle teugen. Ook voor de ouders was dit zo fijn, want nu hoefden we niet bang te zijn dat onze kinderen een stap te ver gingen, dat ze over hun lichamelijke grenzen werden gedwongen doordat ze met hun niet-beperkte vriendjes bij wilden houden. En nu waren onze kinderen eens niet de afwijkenden, de fysiek zwaksten, en dat gaf ook eens rust. Gewoonlijk is er ergens diep van binnen toch altijd die angst voor pesterijen of het niet geaccepteerd worden, die angst voor nare opmerkingen en de pijn over de handicap van jouw kind. Hoe trots en verliefd we ook op onze kinderen zijn, en hoe goed ze het ook doen. En nu hoefde dat niet.



Mops pikte dat ook op, ze glunderde en straalde nog meer dan normaal, al begreep ze nog niet helemaal waarom. Op een gegeven moment moest ze naar toilet, dus samen lopen we naar de damestoiletten. Twee vriendjes van haar moesten spontaan ook, en renden de herentoiletten in. Terwijl Mops op de pot zat bedacht ze zich dat die jongetjes ook begeleiidng nodig hadden om op de toiletpot te komen, en ze vroeg of die kinderen dan misschien ook groeiziekte hadden. Ik bevestigde dat, en zag het kwartje bij Mops vallen. Verwonderd vroeg ze of al die kinderen waarmee ze speelde dat hadden, en weer knikte ik. " Dat zijn er dan eigenlijk best veel", realiseerde Mops zich, "Wat fijn dat ik niet de enige ben!" .

Ontroerd streek ik haar over heur haar, en breed lachend keek Mops mij aan; "En wat fijn voor hun dat ik dan ook tot hun groepje behoor!"

Koffie is altijd fijn, Tila.

*pakt een zakdoekje*

Mims wat ontroerend mooi opgeschreven.



Tila fijn dat avond goed was.



Darly jij ook lekker gewerkt?



Ja hoor let wel een beetje op mijzelf. Ga vandaag niet vier uur reizen voor verjaardag van een vriend. Blijf rustig thuis. Zeg voor morgen stamkroeg vergadering af zodat ik na eerste werkdag niet gelijk in de stress schiet en knuffel de rode kater wat extra. In ieder gevalan vanavond eet en slaap ik bij de mamasuup. Morgen misschien slapen als zij dat nodig vindt. Ze is van boodschappen doen en bij alles waarvoor ze moet bukken afhankelijk van iemand. Vanavond maar eens een planning maken met haar.

Maar eerst koffie!

Mims! Godsamme meid wat kan jij toch mooi schrijven, je raakt me echt iedere keer weer met je verhalen. En wat een bijzondere dag voor jou en Mops! Wonen die kinderen een beetje bij je in de buurt zodat ze vaker kunnen spelen?



Fijn dat mamasuup zich wat beter voelt, hoe gaat het met jou?



Zie je nou wel Tila dat je je vak heus wel verstaat! Ze mogen potverdrie blij zijn met jou op kantoor!



Ik heb wel ok gewerkt, ben na aanvang naar mijn collega gereden die haar twee homo-vrienden op bezoek had waar ik bij premieres ook altijd zo om moet gieren van de lach. Vervolgens tot half 3 's nachts gepest (kaarten) en het WoordenboekSpel gespeeld waarbij iemand een woord zoekt en iedereen er een betekenis bij bedenkt en je dan moet raden wat de echte betekenis is. Was erg leuk, alleen al moe zijn en twee avonden om half 4 naar bed is niet zo goed voor mij gestel dus kom maar op met die koffie *pakt de hele kan*



Oe en vanavond worden de belangrijkste vakprijzen uitgereikt en wij zijn 2 keer genomineerd...spannend!

Das spannend Darly.

Avondje klinkt goed.



Ik ben uberlui. Ga mezelf zo maar aan het werk zetten. Beetje puinruimen in huis. zo veel ben ik afgelopen week niet thuis geweest en toch is het troep. Hoe kan dat toch?

C/p uit Kroeg, dan zijn jullie ook weer bij



Ik ben aan het bijkomen na een ontzettende 4 weddings (gelukkig geen funeral, al heeft de Gitarist het nét niet afgelegd van de stress) vrijdag en een supergaafgeweldigdrankdoordrenkt feest. GG had aangekondigd bijtijds weg te willen vanwege weer een optreden gisteren, dus ik zou eigenlijk bij Gitarist blijven slapen om wel lang te kunnen doorgaan, maar uiteindelijk is GG ook tot ochtendgloren gebleven (het was echt een lekker feest) en ben ik lekker met eigen vent mee naar huis gegaan. Toen ik gisteren weer langzaam bijkwam bedacht ik me dat al mijn spullen en mijn vouwfiets nu bij Gitarist stonden, en dat ik daarentegen zijn huissleutels in mijn tas had zitten . Gitarist vond dat minder geestig, want had het zich ook pas om half 6 's ochtends voor zijn voordeur gerealiseerd, en toen zat ik net zowat weer in Lilstad en nam ik ook telefoon niet meer op (wiekandatnouzijn hetisfuckinglaat onee fuckingvroeg nouja whatever laatmaargaan).



En de dag zelf was ook super, Trouwen zelve was mooi en ontroerend, mijn speech (nondeju ook nog in Engels vanwege Britse getuige aan de andere kant) ging goed en werd erg goed ontvangen, bruid en bruidegom spraken mooi en echt, zoontje van anderhalf kreeg het voor elkaar op tijd de ringen aan te dragen zonder ze kwijt te maken of in te slikken, er was champagne na afloop en iedereen was prachtig om te zien zowel als gepast emotioneel. Zingen op het feest ging iets minder lekker, band was nog niet klaar met soundcheck en spullen installeren, dus ik hoorde mezelf niet over de monitor, best een nadeel als je versterkt zingt, maar vriendin bruid vond alles geweldig en daar ging het maar om. Daarna dus uren gedanst, slechts onderbroken door het bijschenken der glazen. En gisterochtend wakker geworden in eigen bed, en alle kindjes elders ondergebracht, dus kon langdurig eigen man grijpen.



Zulke weekenden wil ik vaker

Mims, wat een prachtig verhaal! En ik ben een grote fan van Mops hoor, geweldig dat zij het fijn vindt voor de anderen dat ze tot hun groepje behoort. Ge-wel-dig! Dat kind heeft een zeeeeeeeeeer gezond ego, fijn.

Klinkt goed Tila, lief met het eten. Mk weer opgeknapt?



Lil klinkt lekker. Dotta het ook fijn gehad bij oma? Wilde ze weer naar Rotterdam?



Blegh morgen begint mijn gareel ook weer. Niks geen zin in.

Dat Solomio leuk is, verbaast me niks; ik vind haar ook altijd een erg leuke forummer.



Zo, vandaag was Grote Opruimdag. Het huis ziet er weer uit om door een ringetje te halen, grijns. En morgen weer werken, niet-grijns.

Oh lekker, goeie afhaal, doe ik echt nooit meer, maar is soms wel echt fijn ja...



Vind dat ook helemaal goed van Mops, dat ze anderen haar gezelschap zo gunt Mooi mensch, die Mops.



Nee, die voorbereidingen wil ik er liever niet steeds bij, althans niet in deze mate. En een dergelijk intensieve omgang met de Gitarist is ook wat onrustig, dus wel goed dat we straks na de boedelscheiding en sleutel-uitruil (en zo is het net een echte scheiding) weer beetje afstand kunnen nemen. Maar het resultaat van De Dag was er wel naar, en dat was gaaf, en een goed feest is gewoon altijd zo lekker.



Morgen weer werken, dat zal ff wennen zijn

Afhaal doe ik ook niet zo heel vaak meer, vroeger met exlief wel. En toevallig gisteren met voormalige minnaar.

Wel veel kant en klaar.

Ik doe best wel vaak afhaal. Of nou ja: toko. Maar dat is eigenlijk ook gewoon afhaal. Vanavond nog: Surinaamse bami met bakkeljauw, tempeh en een sambal-eitje. Jum



Niks gewonnen. Helaas.

Mogguh,

*zet koffie neer*



Begin is altijd lastig Tila.

Wat bij mij vaak helPt is voor mezelf eerst bedenken wat is het gevoel wat ik wil overbrengen. Als ik aan oud werk denk dan schiet mij gelijk te binnen....

En van daaruit verdr tikken.



Ik ga richting gareel.

Nou het gareel begint goed . Ik ben mijn werksleutels vergeten. Omdat ik vannacht bij mamasuup geslapen heb, heb ik daar gisteren helemaal niet meer aan gedacht.

Ik ben mijn portomonee vergeten. Of kwijt want dat weet ik nu niet meer zeker.

Hier ook portomonee vergeten...



Is lastig want moet hoog nodig tanken, anders kan ik straks wederom de ANWB bellen voor zoiets lulligs als benzine opperdepop. Mmm, straks maar eens De Baas lief aankijken...



Tila, je kunt het!!!