Kinderen
alle pijlers
de strijd der strijden
woensdag 16 september 2009 om 08:58
Ik denk dat alle moeders het wel herkennen: de opmerking ohh doet die dat van jou nog niet? Gut gut gut, nou die van mij deed dat al toen hij/zij al zoveel maanden was, maar maak je niet druk hoor, binnenkort zal die van jou het ook wel doen.
Let wel, het gaat hier niet om iets wezenlijks als eten of drinken waarbij je denkt, goh ja, waarom doet hij dat niet. Maar gewoon om de simpele dingen als staan,lopen, kruipen etc.
2 wkn later: Heeey, en hoe is het nou? Doet die van jou het ook al? Nee??? Goh, en wat zeggen ze bij het consultatiebureau? Wat zeg je, heb je het nog niet gevraagd??? Waarom niet? Misschien is het met 1 keertje fysiotherapie wel verholpen! Kan die van jou het ook!!
Kan jouw kind daarentegen iets wat het andere kind nog niet kan, dan wordt dat stiekem getest als je niet kijkt of in de buurt bent. Onder de woorden: Mama zegt dat jij dat en dat kan.. laat dat maar eens zien dan!
Wat is het toch dat sommige vrouwen ineens de strijd van hun leven aan gaan voor wat betreft de ontwikkeling van hun kind ten opzichte van andere kindjes? Iedere nieuwe “kunst” wordt beschreven alsof het de ontvangst van de nobelprijs voor de vrede is, en aandikken bij mensen die je niet of nauwelijks ziet is ook een goede 2e!
Waarom moet een kindje in alles haantje de voorste zijn? En wat zegt het nou helemaal als je kindje vroeg de eerste stapjes zet, of eerder dan een ander kindje kruipt of juist veel later?
Zijn alle moeders zo? Ik ben volgens mij zelf niet zo`n mama. Mijn zoontje is bijna 10 maanden. Kruipt niet, staat niet, hij zet sinds een paar weken eindelijk zijn voetjes neer als je hem op je schoot wil laten staan, maar tot die tijd heeft hij altijd direct zijn beentjes op getrokken, meneer zat liever dan dat hij ging staan. En ik? Ik vind het allemaal prima.
Als hij op de grond zit is hij gelukkig. Hij vouwt zichzelf dubbel als hij iets wil hebben zodat hij er net net bij kan, en als hij er niet bij kan nou dan pakt hij gewoon iets anders! En zolang hij daar gelukkig mee is, ben ik ook gelukkig!
Maar die strijd he... oohh ik word er gek van!! Ik wil het niet meer horen. Ik vind het prima als jouw kindje met 10 maanden een marathon loopt. Ik vind het ook prima als hij met 19 maanden nog plat op zijn kont blijft zitten en verder niets doet... Het maakt mij allemaal niets uit! Maar alsjeblieft! Hou het leuk voor jezelf!!
Zo, mijn epistel. Wat vinden jullie ervan? En denken jullie dat er diep van binnen in iedere moeder zo iets zit? Of zijn dit een paar draken, en valt de rest van de wereld wel mee?
Let wel, het gaat hier niet om iets wezenlijks als eten of drinken waarbij je denkt, goh ja, waarom doet hij dat niet. Maar gewoon om de simpele dingen als staan,lopen, kruipen etc.
2 wkn later: Heeey, en hoe is het nou? Doet die van jou het ook al? Nee??? Goh, en wat zeggen ze bij het consultatiebureau? Wat zeg je, heb je het nog niet gevraagd??? Waarom niet? Misschien is het met 1 keertje fysiotherapie wel verholpen! Kan die van jou het ook!!
Kan jouw kind daarentegen iets wat het andere kind nog niet kan, dan wordt dat stiekem getest als je niet kijkt of in de buurt bent. Onder de woorden: Mama zegt dat jij dat en dat kan.. laat dat maar eens zien dan!
Wat is het toch dat sommige vrouwen ineens de strijd van hun leven aan gaan voor wat betreft de ontwikkeling van hun kind ten opzichte van andere kindjes? Iedere nieuwe “kunst” wordt beschreven alsof het de ontvangst van de nobelprijs voor de vrede is, en aandikken bij mensen die je niet of nauwelijks ziet is ook een goede 2e!
Waarom moet een kindje in alles haantje de voorste zijn? En wat zegt het nou helemaal als je kindje vroeg de eerste stapjes zet, of eerder dan een ander kindje kruipt of juist veel later?
Zijn alle moeders zo? Ik ben volgens mij zelf niet zo`n mama. Mijn zoontje is bijna 10 maanden. Kruipt niet, staat niet, hij zet sinds een paar weken eindelijk zijn voetjes neer als je hem op je schoot wil laten staan, maar tot die tijd heeft hij altijd direct zijn beentjes op getrokken, meneer zat liever dan dat hij ging staan. En ik? Ik vind het allemaal prima.
Als hij op de grond zit is hij gelukkig. Hij vouwt zichzelf dubbel als hij iets wil hebben zodat hij er net net bij kan, en als hij er niet bij kan nou dan pakt hij gewoon iets anders! En zolang hij daar gelukkig mee is, ben ik ook gelukkig!
Maar die strijd he... oohh ik word er gek van!! Ik wil het niet meer horen. Ik vind het prima als jouw kindje met 10 maanden een marathon loopt. Ik vind het ook prima als hij met 19 maanden nog plat op zijn kont blijft zitten en verder niets doet... Het maakt mij allemaal niets uit! Maar alsjeblieft! Hou het leuk voor jezelf!!
Zo, mijn epistel. Wat vinden jullie ervan? En denken jullie dat er diep van binnen in iedere moeder zo iets zit? Of zijn dit een paar draken, en valt de rest van de wereld wel mee?
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 16 september 2009 om 10:40
quote:Liv schreef op 16 september 2009 @ 10:34:
Niks mis mee, met trots zijn hoor (*die van mij liep toen ie net 9 maanden was* ). Maar ik krijg ook het gevoel dat ik dat niet mag zijn.
Ik vind trots zijn iets totaal anders dan andere moeders afkraken. En waarom mag je niet vertellen wat je kind kan? Omdat andere moeders dan jaloers worden? Ik snap dat echt niet hoor. Is toch juist leuk om te horen wat andere kinderen kunnen of juist niet?
He das nog sneller, dat kan niet
Trots is iedereen op haar kind. En als iets wat bijzonder is dan ben je dat extra. So what. Doet niets af aan een ander.
Maar op zich wel herkenbaar hoor, die strijd. Niet bij mij zozeer met baby's (die moeders die dat willen wagen doen dat nu niet bij mij, dan kunnen ze ffkes niet afsteken) maar wel op school. Groep 8 en het niveau van kinderen. Nu zit er ook een moeder bij waarvan haar kind naar het gymnasium gaat. En trots dat ze is!! Op een normale goede manier en ik ben blij voor haar.
Niks mis mee, met trots zijn hoor (*die van mij liep toen ie net 9 maanden was* ). Maar ik krijg ook het gevoel dat ik dat niet mag zijn.
Ik vind trots zijn iets totaal anders dan andere moeders afkraken. En waarom mag je niet vertellen wat je kind kan? Omdat andere moeders dan jaloers worden? Ik snap dat echt niet hoor. Is toch juist leuk om te horen wat andere kinderen kunnen of juist niet?
He das nog sneller, dat kan niet
Trots is iedereen op haar kind. En als iets wat bijzonder is dan ben je dat extra. So what. Doet niets af aan een ander.
Maar op zich wel herkenbaar hoor, die strijd. Niet bij mij zozeer met baby's (die moeders die dat willen wagen doen dat nu niet bij mij, dan kunnen ze ffkes niet afsteken) maar wel op school. Groep 8 en het niveau van kinderen. Nu zit er ook een moeder bij waarvan haar kind naar het gymnasium gaat. En trots dat ze is!! Op een normale goede manier en ik ben blij voor haar.
woensdag 16 september 2009 om 10:40
Waarom zou je niet trots mogen zijn DNM? Vind ik jammer dat je dat zo voelt. Trots dat ben ik ook en terecht in mijn eigen ogen. Jij ook op jouw kinderen, prachtig lijkt me.
Wat bedoel je met overspannen gedoe? Wie doet er overspannen in jouw ogen? Ik neem aan dat je wedstrijdmoeders bedoelt maar ik vraag het toch maar even voor de zekerheid, voor het geval je bijvoorbeeld mij bedoelt
Wat bedoel je met overspannen gedoe? Wie doet er overspannen in jouw ogen? Ik neem aan dat je wedstrijdmoeders bedoelt maar ik vraag het toch maar even voor de zekerheid, voor het geval je bijvoorbeeld mij bedoelt
woensdag 16 september 2009 om 10:44
quote:eleonora schreef op 16 september 2009 @ 10:40:
Waarom zou je niet trots mogen zijn DNM? Vind ik jammer dat je dat zo voelt. Trots dat ben ik ook en terecht in mijn eigen ogen. Jij ook op jouw kinderen, prachtig lijkt me.
Wat bedoel je met overspannen gedoe? Wie doet er overspannen in jouw ogen? Ik neem aan dat je wedstrijdmoeders bedoelt maar ik vraag het toch maar even voor de zekerheid, voor het geval je bijvoorbeeld mij bedoelt
Ik bedoel de wedstrijd moeders Leo
Wat dacht je van de zwemlessen. Compleet overspannen moeders na zwemles boos worden op hun kind omdat ze niet hun best deden (valt dan reuze mee, alleen krijgen ze nog geen kleurtje)
Waarom zou je niet trots mogen zijn DNM? Vind ik jammer dat je dat zo voelt. Trots dat ben ik ook en terecht in mijn eigen ogen. Jij ook op jouw kinderen, prachtig lijkt me.
Wat bedoel je met overspannen gedoe? Wie doet er overspannen in jouw ogen? Ik neem aan dat je wedstrijdmoeders bedoelt maar ik vraag het toch maar even voor de zekerheid, voor het geval je bijvoorbeeld mij bedoelt
Ik bedoel de wedstrijd moeders Leo
Wat dacht je van de zwemlessen. Compleet overspannen moeders na zwemles boos worden op hun kind omdat ze niet hun best deden (valt dan reuze mee, alleen krijgen ze nog geen kleurtje)
woensdag 16 september 2009 om 11:04
Iedereen mag hartstikke trots zijn op wat zijn of haar kind kan! Absoluut... en er over praten mag zeker! maar idd het gaat over de toon...
Mijn zoontje kruipt nog niet, die van vrienden is 6 dgn ouder en trekt zichzelf op en loopt rond de tafel. Prima..
Die van mij kan in zijn handjes klappen.. die van hun nog niet.. ook prima..
Maar op het moment dat ik mijn hielen licht en die vriendin mijn zoontje beetpakt en zegt: mama zegt dat jij in je handjes kan klappen..laat dat maar eens zien dan, want ik geloof er geen hol van! dan denk ik ehhm?? ok???
Met trots zijn op je kind is helemaal niks mee, niets beter dan positieve stimulatie! Maar op het moment dat er gevraagd wordt of je al bij het CB hebt gevraagd waarom je kindje van 9 maanden nog niet kruipt omdat die van hun dat wel kan en er dus vast iets mis moet zijn met jouw kindje, is het geen trots zijn meer, maar wordt het een ander verhaal en daar doel ik een beetje op
Mijn zoontje kruipt nog niet, die van vrienden is 6 dgn ouder en trekt zichzelf op en loopt rond de tafel. Prima..
Die van mij kan in zijn handjes klappen.. die van hun nog niet.. ook prima..
Maar op het moment dat ik mijn hielen licht en die vriendin mijn zoontje beetpakt en zegt: mama zegt dat jij in je handjes kan klappen..laat dat maar eens zien dan, want ik geloof er geen hol van! dan denk ik ehhm?? ok???
Met trots zijn op je kind is helemaal niks mee, niets beter dan positieve stimulatie! Maar op het moment dat er gevraagd wordt of je al bij het CB hebt gevraagd waarom je kindje van 9 maanden nog niet kruipt omdat die van hun dat wel kan en er dus vast iets mis moet zijn met jouw kindje, is het geen trots zijn meer, maar wordt het een ander verhaal en daar doel ik een beetje op
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 16 september 2009 om 11:05
Ik heb maar één iemand in mijn omgeving die zo is, mijn stiefnichtje, en daar word ik ook echt gestoord van. Het irritantste is inderdaad dat ze gewoon glashard dingen die mijn kind doet gaat afkraken om zichzelf op te hemelen. Snap ik niks van, zó onaardig. Voorbeeldje: mijn zoon duimt. Is niet heel handig, snap ik ook wel, maar soit. Haar dochter (ze waren toen allebei bijna vier) had nog een speen. En niet alleen in bed, nee, gewoon overdag een kind van bijna vier dat met een speen in haar mond loopt en praat. Geen gezicht, maar ik ga daar niks van zeggen, zou onaardig zijn nietwaar? Nog geen halfuur nadat ze binnen is krijg ik de vraag of zoon nog duimt, en dat ze toch onlangs bij de tandarts was geweest en dat het toch zo goed van haar was dat ze dáár nooit aan begonnen was en dat het zo slecht voor de tandjes is en dat het er toch ook eigenlijk niet uitziet zo'n duim. Dan val ik dus echt bijna van mijn stoel van de lompheid van zoiets. En heb dan geen zin om terug te katten maar oh oh wat jeukt het om het toch te doen.
woensdag 16 september 2009 om 11:19
woensdag 16 september 2009 om 11:20
Ik vind het logisch dat moeders van 'snelle' kindjes, trots daarop zijn, en er is niets mis mee om dat te delen.
Mijn dochtertje van 20 mnd loopt en praat nog niet. Ik merkte dat ik me eraan irriteerde als ik via de ouders van haar 3 mnd jongere nichtje smsjes kreeg dat haar nichtje al 4 losse stapjes had gezet. Dit heb ik van me af gezet. Die ouders zijn gewoon hardstikke trots, daar is niks mis mee. Mijn kleine meid is nog niet zover vanwege medische redenen, maar ze ontwikkelt zich prima, dus dat lopen en praten komt ook wel.
Ik merkte in ieder geval dat er bij ons jaloerse gevoelens de hoek om kwamen als andere kindjes sneller waren (die dat ook altijd zijn), maar die nare gevoelens hebben wij gelukkig snel de kop ingedrukt. Dit is immers niet eerlijk ten opzichte van de kindjes.
MAAR; toen ik op een verjaardag aangesproken werd door het schoonzusje van mijn zwager met de woorden: ik hoorde dat je dochtertje nog niet loopt? heb ik me wel heel naar gevoeld, omdat je toch het gevoel hebt dat schoonfamilies erover moeten praten onderling dat mijn dochtertje niet snel is. Dat voelde voor mij weer een beetje als een aanval op mijn kind.
Misschien ook weer overdreven van me. Je bent gewoon extra kwetsbaar en gevoelig als je denkt dat iemand links- of rechtsom kritiek op je kind uit.
Mijn dochtertje van 20 mnd loopt en praat nog niet. Ik merkte dat ik me eraan irriteerde als ik via de ouders van haar 3 mnd jongere nichtje smsjes kreeg dat haar nichtje al 4 losse stapjes had gezet. Dit heb ik van me af gezet. Die ouders zijn gewoon hardstikke trots, daar is niks mis mee. Mijn kleine meid is nog niet zover vanwege medische redenen, maar ze ontwikkelt zich prima, dus dat lopen en praten komt ook wel.
Ik merkte in ieder geval dat er bij ons jaloerse gevoelens de hoek om kwamen als andere kindjes sneller waren (die dat ook altijd zijn), maar die nare gevoelens hebben wij gelukkig snel de kop ingedrukt. Dit is immers niet eerlijk ten opzichte van de kindjes.
MAAR; toen ik op een verjaardag aangesproken werd door het schoonzusje van mijn zwager met de woorden: ik hoorde dat je dochtertje nog niet loopt? heb ik me wel heel naar gevoeld, omdat je toch het gevoel hebt dat schoonfamilies erover moeten praten onderling dat mijn dochtertje niet snel is. Dat voelde voor mij weer een beetje als een aanval op mijn kind.
Misschien ook weer overdreven van me. Je bent gewoon extra kwetsbaar en gevoelig als je denkt dat iemand links- of rechtsom kritiek op je kind uit.
woensdag 16 september 2009 om 11:31
quote:Biekkie schreef op 16 september 2009 @ 10:40:
Elska,wel 4 maanden...Met 14 mnd praatte hij beter dan een kind van 4 gemiddeld.Fietsen kon hij met 8 jaar,na een aantal maanden ergotherapie.En trots dat ik ben joh!
Heerlijk.Praten met 4 maanden? Ik sta echt versteld dat dat kan! Op die leeftijd hebben ze toch de mentale vermogens nog niet om woorden aan dingen te verbinden? Bizar....
Elska,wel 4 maanden...Met 14 mnd praatte hij beter dan een kind van 4 gemiddeld.Fietsen kon hij met 8 jaar,na een aantal maanden ergotherapie.En trots dat ik ben joh!
Heerlijk.Praten met 4 maanden? Ik sta echt versteld dat dat kan! Op die leeftijd hebben ze toch de mentale vermogens nog niet om woorden aan dingen te verbinden? Bizar....
woensdag 16 september 2009 om 11:35
Het gaat er ook niet om dat je niet trots mag zijn op je kind, het gaat er om dat het vaak een ondertoontje heeft van: mijn kind is beter dan het jouwe.
Zoals DNM zegt:
"Maar mijn ventje is wel super snel en daar ben ik stiekem toch wel heel erg trots op. Ik weet dat het niets zegt, ik weet alleen dat ik het stiekem wel stoer vind."
Haar kind is dus "beter gelukt" dan het kind van Biol. Dat idee
Zoals DNM zegt:
"Maar mijn ventje is wel super snel en daar ben ik stiekem toch wel heel erg trots op. Ik weet dat het niets zegt, ik weet alleen dat ik het stiekem wel stoer vind."
Haar kind is dus "beter gelukt" dan het kind van Biol. Dat idee
woensdag 16 september 2009 om 12:15
quote:eleonora schreef op 16 september 2009 @ 09:11:
En als je het wel doet; liegen. Keihard liegen, alles beamen met dat die van jou dat echt al láng doet en beter dan anderen + dat de kinderarts (<--------- een toverwoord) heeft gezegd dat die van jou waarschijnlijk te slim is om volgens het geijkte pad de zaken onder de knie te krijgen, hij kan het al wel maar richt zich op meer intellectuele zaken dan staan en kruipen voorlopig, en dan schudt je het van je af.
Wat een ge-wel-di-ge tip! Heb ik heel eerlijk nog Nooit bij stil gestaan dat ik dat ook kon doen.
Onze zoon is een trage ontwikkelaar. Ernstig ziek, als baby, en überhaupt al geen snelle Jelle. En OK, ik ken maar weinig wedstrijdmoeders, maar als ik weer es zo'n vraag hoor dan ga ik liegen. God wat zal dat goed voelen
En als je het wel doet; liegen. Keihard liegen, alles beamen met dat die van jou dat echt al láng doet en beter dan anderen + dat de kinderarts (<--------- een toverwoord) heeft gezegd dat die van jou waarschijnlijk te slim is om volgens het geijkte pad de zaken onder de knie te krijgen, hij kan het al wel maar richt zich op meer intellectuele zaken dan staan en kruipen voorlopig, en dan schudt je het van je af.
Wat een ge-wel-di-ge tip! Heb ik heel eerlijk nog Nooit bij stil gestaan dat ik dat ook kon doen.
Onze zoon is een trage ontwikkelaar. Ernstig ziek, als baby, en überhaupt al geen snelle Jelle. En OK, ik ken maar weinig wedstrijdmoeders, maar als ik weer es zo'n vraag hoor dan ga ik liegen. God wat zal dat goed voelen
woensdag 16 september 2009 om 12:29
quote:Titsandwits schreef op 16 september 2009 @ 12:00:
Even Off-topic:
@ Eleonora: heet jouw dochter echt Fien?? Zo'n leuke naam!!
Fien heet ze ja, leuk dat je het een leuke naam vindt.
*opschepmodus*
Goed he? Zooooooooooooooooooooo trots op, want heel veel andere kinderen van haar leeftijd heten allemaal géén Fien, zeker jongens niet......
Even Off-topic:
@ Eleonora: heet jouw dochter echt Fien?? Zo'n leuke naam!!
Fien heet ze ja, leuk dat je het een leuke naam vindt.
*opschepmodus*
Goed he? Zooooooooooooooooooooo trots op, want heel veel andere kinderen van haar leeftijd heten allemaal géén Fien, zeker jongens niet......
woensdag 16 september 2009 om 12:33
quote:Xaloy schreef op 16 september 2009 @ 12:15:
[...]
Wat een ge-wel-di-ge tip! Heb ik heel eerlijk nog Nooit bij stil gestaan dat ik dat ook kon doen.
Onze zoon is een trage ontwikkelaar. Ernstig ziek, als baby, en überhaupt al geen snelle Jelle. En OK, ik ken maar weinig wedstrijdmoeders, maar als ik weer es zo'n vraag hoor dan ga ik liegen. God wat zal dat goed voelen
Xaloy, doe het en geniet er van, echt, het is héérlijk, het topt een middagje schoonheidsspecialiste.
Ik zie een joekel van een spelfout trouwens maar die kan ik er bij jou niet uithalen, ik zal het in mijn originele posting wel even doen.
Hoe is het nu met je zoon trouwens, behalve dat hij niet heel erg snel is (herkenning dus, ik heb ook een niet hele vlotte), is zijn gezondheid wel in orde?
[...]
Wat een ge-wel-di-ge tip! Heb ik heel eerlijk nog Nooit bij stil gestaan dat ik dat ook kon doen.
Onze zoon is een trage ontwikkelaar. Ernstig ziek, als baby, en überhaupt al geen snelle Jelle. En OK, ik ken maar weinig wedstrijdmoeders, maar als ik weer es zo'n vraag hoor dan ga ik liegen. God wat zal dat goed voelen
Xaloy, doe het en geniet er van, echt, het is héérlijk, het topt een middagje schoonheidsspecialiste.
Ik zie een joekel van een spelfout trouwens maar die kan ik er bij jou niet uithalen, ik zal het in mijn originele posting wel even doen.
Hoe is het nu met je zoon trouwens, behalve dat hij niet heel erg snel is (herkenning dus, ik heb ook een niet hele vlotte), is zijn gezondheid wel in orde?
woensdag 16 september 2009 om 12:37
Heet ze echt zo? O, wat leuk!
Ik dacht altijd dat dat haar forumnaam was en ik dacht, wel jammer want dan zal de echte naam wel tegen vallen. Hihi.
Ontopic:
Soms maken mensen inderdaad vreselijke opmerkingen, maar zelf merk ik dat het ook met mijn eigen gevoeligheid te maken heeft. Als ik onzeker ben trek ik het me meer aan.
Daarnaast vind ik normaal vergelijken juist erg leuk. Nooit geweten dat kinderen zó veel kunnen verschillen van elkaar en ik vind het grappig om dat te zien.
Trouwens, als Youkje (wel een forum naam!) iets nog niet kan hoor ik heel vaak: tja, een jongetje he, die zijn altijd langzamer.
Ik dacht altijd dat dat haar forumnaam was en ik dacht, wel jammer want dan zal de echte naam wel tegen vallen. Hihi.
Ontopic:
Soms maken mensen inderdaad vreselijke opmerkingen, maar zelf merk ik dat het ook met mijn eigen gevoeligheid te maken heeft. Als ik onzeker ben trek ik het me meer aan.
Daarnaast vind ik normaal vergelijken juist erg leuk. Nooit geweten dat kinderen zó veel kunnen verschillen van elkaar en ik vind het grappig om dat te zien.
Trouwens, als Youkje (wel een forum naam!) iets nog niet kan hoor ik heel vaak: tja, een jongetje he, die zijn altijd langzamer.
Het is zoals het is
woensdag 16 september 2009 om 13:07
quote:eleonora schreef op 16 september 2009 @ 12:29:
[...]
Fien heet ze ja, leuk dat je het een leuke naam vindt.
*opschepmodus*
Goed he? Zooooooooooooooooooooo trots op, want heel veel andere kinderen van haar leeftijd heten allemaal géén Fien, zeker jongens niet......
(vind het ook een leuke naam! Kun je ook zoveel mee he? Fientje, Fienepien, Fienieminie, nou ja, affijn, dat zou ík dan doen he? )
[...]
Fien heet ze ja, leuk dat je het een leuke naam vindt.
*opschepmodus*
Goed he? Zooooooooooooooooooooo trots op, want heel veel andere kinderen van haar leeftijd heten allemaal géén Fien, zeker jongens niet......
(vind het ook een leuke naam! Kun je ook zoveel mee he? Fientje, Fienepien, Fienieminie, nou ja, affijn, dat zou ík dan doen he? )
woensdag 16 september 2009 om 13:07
quote:elska schreef op 16 september 2009 @ 11:35:
Het gaat er ook niet om dat je niet trots mag zijn op je kind, het gaat er om dat het vaak een ondertoontje heeft van: mijn kind is beter dan het jouwe.
Zoals DNM zegt:
"Maar mijn ventje is wel super snel en daar ben ik stiekem toch wel heel erg trots op. Ik weet dat het niets zegt, ik weet alleen dat ik het stiekem wel stoer vind."
Haar kind is dus "beter gelukt" dan het kind van Biol. Dat idee
Ik begrijp jou niet of je begrijpt mij niet.
Mijn kindje is niet beter gelukt dan het kindje van Biol. Dat is complete bullshit. Ik vind het stiekem stoer dat mijn kind snel loopt. Het 1 staat los van het ander. Ik zal nooit kijken naar een kind wat zogenaamd achterloopt als zijnde minder gelukt. Komt niet eens in me op. Ik ben simpelweg trots op mijn ventje.
En iedere ouder heeft dat. Als jouw kind binnen 2 maanden haar zwemdiploma heeft dan doet het niets af aan andere kinderen. Maar je bent wel trots. Als jouw kind een ster is op school, dan ben je wel trots, zonder dat andere kinderen mislukt zijn.
Daar zit het misverstand. Als je ergens heel trots op bent betekent dat pertinent niet per definitie dat een ander kind dan in mijn ogen minder gelukt zou zijn.
Het gaat er ook niet om dat je niet trots mag zijn op je kind, het gaat er om dat het vaak een ondertoontje heeft van: mijn kind is beter dan het jouwe.
Zoals DNM zegt:
"Maar mijn ventje is wel super snel en daar ben ik stiekem toch wel heel erg trots op. Ik weet dat het niets zegt, ik weet alleen dat ik het stiekem wel stoer vind."
Haar kind is dus "beter gelukt" dan het kind van Biol. Dat idee
Ik begrijp jou niet of je begrijpt mij niet.
Mijn kindje is niet beter gelukt dan het kindje van Biol. Dat is complete bullshit. Ik vind het stiekem stoer dat mijn kind snel loopt. Het 1 staat los van het ander. Ik zal nooit kijken naar een kind wat zogenaamd achterloopt als zijnde minder gelukt. Komt niet eens in me op. Ik ben simpelweg trots op mijn ventje.
En iedere ouder heeft dat. Als jouw kind binnen 2 maanden haar zwemdiploma heeft dan doet het niets af aan andere kinderen. Maar je bent wel trots. Als jouw kind een ster is op school, dan ben je wel trots, zonder dat andere kinderen mislukt zijn.
Daar zit het misverstand. Als je ergens heel trots op bent betekent dat pertinent niet per definitie dat een ander kind dan in mijn ogen minder gelukt zou zijn.
woensdag 16 september 2009 om 13:13
Eleonora: het gaat gezondheidstechnisch en gelukstechnisch gezien goed met hem. Hij is happy en blij, gezond en extreem lief. Hij krijgt binnenkort wel logopedische en hopelijk ook fysio-hulp om hem met zijn achterlopende taaltechniek en fijne motoriek te helpen.
En dan nu de officiele versie:
Hij is fan-tas-tisch. Hij kan al tot 100 tellen, praat de twee talen waarmee hij opgevoedt wordt al bijna vloeiend, zelfs vervoegingen gaan in beide talen erg goed. En dat past niet bij een kind van zijn leeftijd! Verder kan hij supergoed tekenen, waaruit blijkt dat zijn fijne motoriek erg goed ontwikkeld is. Hij wordt vast kunstenaar later!
En dan nu de officiele versie:
Hij is fan-tas-tisch. Hij kan al tot 100 tellen, praat de twee talen waarmee hij opgevoedt wordt al bijna vloeiend, zelfs vervoegingen gaan in beide talen erg goed. En dat past niet bij een kind van zijn leeftijd! Verder kan hij supergoed tekenen, waaruit blijkt dat zijn fijne motoriek erg goed ontwikkeld is. Hij wordt vast kunstenaar later!
woensdag 16 september 2009 om 13:13
En dat is precies het verschil tussen opscheppen en trots zijn, dat wat jij nu beschrijft DNM (en ik begreep je trouwens volkomen).
Ik ben ook trots op mijn kind. Trots, aap, zeven staarten enzovoort. Alleen heeft het bij mij bijvoorbeeld niet te maken met of mijn kind ergens de eerste, de snelste, de beste, de grootste, de zwaarste, de langste o.i.d. mee was maar meer dat ik het kind ken en als ik dan zie dat ze ineens een bloem kan tekenen, dan ben ik daar trots op.
Dat haar buurmeisje van vier dat al veel eerder kan vind ik geweldig (voor dat buurmeisje) maar dat Fien het pas kan als ze vijf is, vind ik óók geweldig. Fien is namelijk Fien en ik vergelijk haar niet doorlopend en met alles met andere kinderen.
Dat doen wedstrijdsmoeders wel en die geven andere moeders dan ook nog eens het gevoel dat - indien het kind van een ander iets nog niet kan - dat kind dan minder goed gelukt is dan hun eigen kind. Ze krijgen daar een soort van kick van, uit dat oordelen, daardoor voelen ze zichzelf beter.
Dat is héél iets anders dan gewoon, doodrnormaal en vanzelfsprekend hartstikke trots zijn op je kind.
Ik ben ook trots op mijn kind. Trots, aap, zeven staarten enzovoort. Alleen heeft het bij mij bijvoorbeeld niet te maken met of mijn kind ergens de eerste, de snelste, de beste, de grootste, de zwaarste, de langste o.i.d. mee was maar meer dat ik het kind ken en als ik dan zie dat ze ineens een bloem kan tekenen, dan ben ik daar trots op.
Dat haar buurmeisje van vier dat al veel eerder kan vind ik geweldig (voor dat buurmeisje) maar dat Fien het pas kan als ze vijf is, vind ik óók geweldig. Fien is namelijk Fien en ik vergelijk haar niet doorlopend en met alles met andere kinderen.
Dat doen wedstrijdsmoeders wel en die geven andere moeders dan ook nog eens het gevoel dat - indien het kind van een ander iets nog niet kan - dat kind dan minder goed gelukt is dan hun eigen kind. Ze krijgen daar een soort van kick van, uit dat oordelen, daardoor voelen ze zichzelf beter.
Dat is héél iets anders dan gewoon, doodrnormaal en vanzelfsprekend hartstikke trots zijn op je kind.
woensdag 16 september 2009 om 13:17
quote:eleonora schreef op 16 september 2009 @ 13:13:
En dat is precies het verschil tussen opscheppen en trots zijn, dat wat jij nu beschrijft DNM (en ik begreep je trouwens volkomen).
Ik ben ook trots op mijn kind. Trots, aap, zeven staarten enzovoort. Alleen heeft het bij mij bijvoorbeeld niet te maken met of mijn kind ergens de eerste, de snelste, de beste, de grootste, de zwaarste, de langste o.i.d. mee was maar meer dat ik het kind ken en als ik dan zie dat ze ineens een bloem kan tekenen, dan ben ik daar trots op.
Dat haar buurmeisje van vier dat al veel eerder kan vind ik geweldig (voor dat buurmeisje) maar dat Fien het pas kan als ze vijf is, vind ik óók geweldig. Fien is namelijk Fien en ik vergelijk haar niet doorlopend en met alles met andere kinderen.
Dat doen wedstrijdsmoeders wel en die geven andere moeders dan ook nog eens het gevoel dat - indien het kind van een ander iets nog niet kan - dat kind dan minder goed gelukt is dan hun eigen kind. Ze krijgen daar een soort van kick van, uit dat oordelen, daardoor voelen ze zichzelf beter.
Dat is héél iets anders dan gewoon, doodrnormaal en vanzelfsprekend hartstikke trots zijn op je kind.
Inderdaad!
Iets anders...
Bij ons in de straat woonde een geestelijk gehandicapte jongen. Ventje was een jaar of 10. Hij speelde wel met mijn zoon van toen 4. (dat ging toen precies goed samen). Mijn zoon kon al fietsen en deed dit veel. De moeder van dit jongetje vertelde dat haar zoon dit nooit zou kunnen.
Een periode later kreeg dat jongetje door het buitenspelen ook veel interesse in fietsen en zijn vader kocht een fiets voor em en leerde dit hem. Op een gegeven moment kon hij los fietsen!!
De hele buurt stond buiten trots te kijken, echt geweldig. Toen zoon zijn moeder riep om te kijken had ze geen tijd...
Kon dat mens wel wurgen.
En dat is precies het verschil tussen opscheppen en trots zijn, dat wat jij nu beschrijft DNM (en ik begreep je trouwens volkomen).
Ik ben ook trots op mijn kind. Trots, aap, zeven staarten enzovoort. Alleen heeft het bij mij bijvoorbeeld niet te maken met of mijn kind ergens de eerste, de snelste, de beste, de grootste, de zwaarste, de langste o.i.d. mee was maar meer dat ik het kind ken en als ik dan zie dat ze ineens een bloem kan tekenen, dan ben ik daar trots op.
Dat haar buurmeisje van vier dat al veel eerder kan vind ik geweldig (voor dat buurmeisje) maar dat Fien het pas kan als ze vijf is, vind ik óók geweldig. Fien is namelijk Fien en ik vergelijk haar niet doorlopend en met alles met andere kinderen.
Dat doen wedstrijdsmoeders wel en die geven andere moeders dan ook nog eens het gevoel dat - indien het kind van een ander iets nog niet kan - dat kind dan minder goed gelukt is dan hun eigen kind. Ze krijgen daar een soort van kick van, uit dat oordelen, daardoor voelen ze zichzelf beter.
Dat is héél iets anders dan gewoon, doodrnormaal en vanzelfsprekend hartstikke trots zijn op je kind.
Inderdaad!
Iets anders...
Bij ons in de straat woonde een geestelijk gehandicapte jongen. Ventje was een jaar of 10. Hij speelde wel met mijn zoon van toen 4. (dat ging toen precies goed samen). Mijn zoon kon al fietsen en deed dit veel. De moeder van dit jongetje vertelde dat haar zoon dit nooit zou kunnen.
Een periode later kreeg dat jongetje door het buitenspelen ook veel interesse in fietsen en zijn vader kocht een fiets voor em en leerde dit hem. Op een gegeven moment kon hij los fietsen!!
De hele buurt stond buiten trots te kijken, echt geweldig. Toen zoon zijn moeder riep om te kijken had ze geen tijd...
Kon dat mens wel wurgen.
