Vermenselijken van dieren
maandag 12 oktober 2009 om 15:34
Ik zit Oprah te kijken (bij gebrek aan beter) en het gaat over mensen die een 'bijzondere band' hebben met een dier.
Ik kan eigenlijk niet geloven wat ik zie. Mensen die een nijlpaard opvoeden als hun eigen kind, een man die een beer als zijn getuige op zijn bruiloft heeft.
Is dit nu raar of ligt dat aan mij? Ik verbaasde me al over de hele rage van hondenkleding (inclusief schoenen), maar dit gaat toch een stapje verder. Zulke dieren zijn toch nooit helemaal tam te krijgen? Lijkt me niet alleen levensgevaarlijk, maar ook nog eens een vorm van dierenmishandeling. Nijlpaarden koffie voeren en een beer een broodje kip met avocado??? Waar ben je dan mee bezig?
Ik kan eigenlijk niet geloven wat ik zie. Mensen die een nijlpaard opvoeden als hun eigen kind, een man die een beer als zijn getuige op zijn bruiloft heeft.
Is dit nu raar of ligt dat aan mij? Ik verbaasde me al over de hele rage van hondenkleding (inclusief schoenen), maar dit gaat toch een stapje verder. Zulke dieren zijn toch nooit helemaal tam te krijgen? Lijkt me niet alleen levensgevaarlijk, maar ook nog eens een vorm van dierenmishandeling. Nijlpaarden koffie voeren en een beer een broodje kip met avocado??? Waar ben je dan mee bezig?
Winter is the season in which people try to keep the house as warm as it was in the summer, when they complained about the heat.
maandag 12 oktober 2009 om 16:34
quote:Carrera schreef op 12 oktober 2009 @ 16:22:
Ik gaf dat als voorbeeld omdat ik het op tv langs zag komen. Ik ben volledig met je eens dat dieren tegenwoordig vaak niet meer als dieren behandeld worden. Ook 'gewone' huisdieren worden behandeld als kleine mensjes.Ik bedoelde het niet als een aanval, niet gericht tegen jou in ieder geval. Maar de gegeven voorbeelden nijlpaard/beer zijn een té gemakkelijk excuus om het eigen vermenselijkings-gedrag met betrekking tot huisdieren als "normaal" af te doen.
Ik gaf dat als voorbeeld omdat ik het op tv langs zag komen. Ik ben volledig met je eens dat dieren tegenwoordig vaak niet meer als dieren behandeld worden. Ook 'gewone' huisdieren worden behandeld als kleine mensjes.Ik bedoelde het niet als een aanval, niet gericht tegen jou in ieder geval. Maar de gegeven voorbeelden nijlpaard/beer zijn een té gemakkelijk excuus om het eigen vermenselijkings-gedrag met betrekking tot huisdieren als "normaal" af te doen.
maandag 12 oktober 2009 om 16:45
Helemaal eens met Geve! Mensen die overdreven aan hun dier hangen, hebben vaak moeite met intermenselijke relaties en vertrouwen alleen hun huisdier. Ik kan me er wild aan ergeren; de kinderen hebben nauwelijks kleren aan hun lijf, maar een operatie van 1.000 euro voor het huisdier kan wel. Kwestie van prioriteiten......
maandag 12 oktober 2009 om 17:06
quote:BeeTle schreef op 12 oktober 2009 @ 15:51:
[...]
Zoals in die doumentaire over de 'Grizzly-man', een man die jaren bij een groep grizzly's leefde, maar uiteindelijk gedood werd door één van de beren.
Andere berennexperts hebben gezegd dat de grizzlies hem met rust lieten omdat ze dachten dat ie gek was... dat kunnen beren blijkbaar ook denken.
Vorige week ook nog in de krant: een vrouw in de VS die door haar eigen beer gedood was. Ze had ook nog een tijger en een leeuw.
Zou het er ook wat mee te maken kunnen hebben dat dieren niet zoals mensen zijn? Ze kunnen niet terug praten en lijken dus altijd te luisteren (echt niet!).
[...]
Zoals in die doumentaire over de 'Grizzly-man', een man die jaren bij een groep grizzly's leefde, maar uiteindelijk gedood werd door één van de beren.
Andere berennexperts hebben gezegd dat de grizzlies hem met rust lieten omdat ze dachten dat ie gek was... dat kunnen beren blijkbaar ook denken.
Vorige week ook nog in de krant: een vrouw in de VS die door haar eigen beer gedood was. Ze had ook nog een tijger en een leeuw.
Zou het er ook wat mee te maken kunnen hebben dat dieren niet zoals mensen zijn? Ze kunnen niet terug praten en lijken dus altijd te luisteren (echt niet!).
maandag 12 oktober 2009 om 18:37
Maar wanneer ben je te gek met je 'normale hond of kat'-huisdier? Die grens is natuurlijk aardig subjectief.
Ik trek mijn katten geen kleertjes aan en ze mogen niet in bed of op het aanrecht enzo, want dat vind ik vies. Maar ik ben wel heel gek met ze en heb er aardig wat voor over (manlief verklaard me soms voor gek). Ik wil eigenlijk niet weg als ik voor mijn katten geen oppas aan huis heb, omdat ik ze liever niet naar een pension breng (ze houden niet van verandering). Ik heb nu in de vakantie een nichtje die dan in ons huis woont en wel gewoon haar ding doet, maar regelmatig thuis is en de katjes verzorgt en aandacht geeft.
Als mijn kat een operatie van 1.000,- nodig heeft, dan krijgt ie die. Is wellicht makkelijk praten, want ik kan het geld ervoor missen en doe daar niemand tekort mee (heb (nog) geen kids). Ben ik dan te gek met mijn huisdier?
Ik weet ook wel dat de vervangingswaarde van een boerderijkat ruim onder de 1000,- ligt (sterker nog: meestal gratis af te halen). Maar toen mijn gratis-afgehaalde-boerderij-katje doodgereden werd, ben ik toch mooi 2 weken van slag geweest, omdat ik gewoon ontzettend aan dat beestje gehecht was (die enorm knuffelig was en uit zichzelf altijd bij je kwam liggen en aandacht opeiste als je die niet gaf). En al had het 3000,- gekost, als hij niet op slag dood geweest was en ik had hem kunnen redden, had ik dat gedaan. Gewoon omdat ie emotioneel heel veel voor me betekende.
En geloof me, ik ben verder geen overdreven emotioneel typje, maar ik was gewoon erg gek met hem (en ook met mijn andere katten trouwens).
Dus wat is 'te gek'?
Mijn mening is dat je niet goed bezig bent wanneer het niet meer in het algehele belang van het dier is. Ik doe mijn katten er geen plezier mee als ik ze kleertjes aantrek (zou ws niet eens lukken) en ze allerlei 'mensenvoedsel' geven is vaak niet echt gezond voor ze.
Ik trek mijn katten geen kleertjes aan en ze mogen niet in bed of op het aanrecht enzo, want dat vind ik vies. Maar ik ben wel heel gek met ze en heb er aardig wat voor over (manlief verklaard me soms voor gek). Ik wil eigenlijk niet weg als ik voor mijn katten geen oppas aan huis heb, omdat ik ze liever niet naar een pension breng (ze houden niet van verandering). Ik heb nu in de vakantie een nichtje die dan in ons huis woont en wel gewoon haar ding doet, maar regelmatig thuis is en de katjes verzorgt en aandacht geeft.
Als mijn kat een operatie van 1.000,- nodig heeft, dan krijgt ie die. Is wellicht makkelijk praten, want ik kan het geld ervoor missen en doe daar niemand tekort mee (heb (nog) geen kids). Ben ik dan te gek met mijn huisdier?
Ik weet ook wel dat de vervangingswaarde van een boerderijkat ruim onder de 1000,- ligt (sterker nog: meestal gratis af te halen). Maar toen mijn gratis-afgehaalde-boerderij-katje doodgereden werd, ben ik toch mooi 2 weken van slag geweest, omdat ik gewoon ontzettend aan dat beestje gehecht was (die enorm knuffelig was en uit zichzelf altijd bij je kwam liggen en aandacht opeiste als je die niet gaf). En al had het 3000,- gekost, als hij niet op slag dood geweest was en ik had hem kunnen redden, had ik dat gedaan. Gewoon omdat ie emotioneel heel veel voor me betekende.
En geloof me, ik ben verder geen overdreven emotioneel typje, maar ik was gewoon erg gek met hem (en ook met mijn andere katten trouwens).
Dus wat is 'te gek'?
Mijn mening is dat je niet goed bezig bent wanneer het niet meer in het algehele belang van het dier is. Ik doe mijn katten er geen plezier mee als ik ze kleertjes aantrek (zou ws niet eens lukken) en ze allerlei 'mensenvoedsel' geven is vaak niet echt gezond voor ze.
maandag 12 oktober 2009 om 21:57
quote:DTJ schreef op 12 oktober 2009 @ 18:37:
Maar wanneer ben je te gek met je 'normale hond of kat'-huisdier? Die grens is natuurlijk aardig subjectief.
Ik trek mijn katten geen kleertjes aan en ze mogen niet in bed of op het aanrecht enzo, want dat vind ik vies. Maar ik ben wel heel gek met ze en heb er aardig wat voor over (manlief verklaard me soms voor gek). Ik wil eigenlijk niet weg als ik voor mijn katten geen oppas aan huis heb, omdat ik ze liever niet naar een pension breng (ze houden niet van verandering). Ik heb nu in de vakantie een nichtje die dan in ons huis woont en wel gewoon haar ding doet, maar regelmatig thuis is en de katjes verzorgt en aandacht geeft.
Als mijn kat een operatie van 1.000,- nodig heeft, dan krijgt ie die. Is wellicht makkelijk praten, want ik kan het geld ervoor missen en doe daar niemand tekort mee (heb (nog) geen kids). Ben ik dan te gek met mijn huisdier?
Ik weet ook wel dat de vervangingswaarde van een boerderijkat ruim onder de 1000,- ligt (sterker nog: meestal gratis af te halen). Maar toen mijn gratis-afgehaalde-boerderij-katje doodgereden werd, ben ik toch mooi 2 weken van slag geweest, omdat ik gewoon ontzettend aan dat beestje gehecht was (die enorm knuffelig was en uit zichzelf altijd bij je kwam liggen en aandacht opeiste als je die niet gaf). En al had het 3000,- gekost, als hij niet op slag dood geweest was en ik had hem kunnen redden, had ik dat gedaan. Gewoon omdat ie emotioneel heel veel voor me betekende.
En geloof me, ik ben verder geen overdreven emotioneel typje, maar ik was gewoon erg gek met hem (en ook met mijn andere katten trouwens).
Dus wat is 'te gek'?
Mijn mening is dat je niet goed bezig bent wanneer het niet meer in het algehele belang van het dier is. Ik doe mijn katten er geen plezier mee als ik ze kleertjes aantrek (zou ws niet eens lukken) en ze allerlei 'mensenvoedsel' geven is vaak niet echt gezond voor ze.
Dat soort waarde druk je ook niet in geld uit. 2 weken van slag vind ik verre van gek, bij mij duurde het veel langer.
En wat is te gek....ik denk dat je daar geen eenduidig antwoord op kunt geven. Het is een mening die verschilt van persoon tot persoon.
In ieder geval dingen doen zoals kleren aantrekken bij een kat vind ik ook te ver gaan. Bij bijv. een naakthond in de winter kan ik het me nog enigzins voorstellen.
De zorg van huisdieren (voeding, operaties etc ) gaat verder naarmate er meer welstand is bij de mensen. Vaak kunnen ze het betalen en het dier is lid van het gezin, dus de moeite waard.
Maar wanneer ben je te gek met je 'normale hond of kat'-huisdier? Die grens is natuurlijk aardig subjectief.
Ik trek mijn katten geen kleertjes aan en ze mogen niet in bed of op het aanrecht enzo, want dat vind ik vies. Maar ik ben wel heel gek met ze en heb er aardig wat voor over (manlief verklaard me soms voor gek). Ik wil eigenlijk niet weg als ik voor mijn katten geen oppas aan huis heb, omdat ik ze liever niet naar een pension breng (ze houden niet van verandering). Ik heb nu in de vakantie een nichtje die dan in ons huis woont en wel gewoon haar ding doet, maar regelmatig thuis is en de katjes verzorgt en aandacht geeft.
Als mijn kat een operatie van 1.000,- nodig heeft, dan krijgt ie die. Is wellicht makkelijk praten, want ik kan het geld ervoor missen en doe daar niemand tekort mee (heb (nog) geen kids). Ben ik dan te gek met mijn huisdier?
Ik weet ook wel dat de vervangingswaarde van een boerderijkat ruim onder de 1000,- ligt (sterker nog: meestal gratis af te halen). Maar toen mijn gratis-afgehaalde-boerderij-katje doodgereden werd, ben ik toch mooi 2 weken van slag geweest, omdat ik gewoon ontzettend aan dat beestje gehecht was (die enorm knuffelig was en uit zichzelf altijd bij je kwam liggen en aandacht opeiste als je die niet gaf). En al had het 3000,- gekost, als hij niet op slag dood geweest was en ik had hem kunnen redden, had ik dat gedaan. Gewoon omdat ie emotioneel heel veel voor me betekende.
En geloof me, ik ben verder geen overdreven emotioneel typje, maar ik was gewoon erg gek met hem (en ook met mijn andere katten trouwens).
Dus wat is 'te gek'?
Mijn mening is dat je niet goed bezig bent wanneer het niet meer in het algehele belang van het dier is. Ik doe mijn katten er geen plezier mee als ik ze kleertjes aantrek (zou ws niet eens lukken) en ze allerlei 'mensenvoedsel' geven is vaak niet echt gezond voor ze.
Dat soort waarde druk je ook niet in geld uit. 2 weken van slag vind ik verre van gek, bij mij duurde het veel langer.
En wat is te gek....ik denk dat je daar geen eenduidig antwoord op kunt geven. Het is een mening die verschilt van persoon tot persoon.
In ieder geval dingen doen zoals kleren aantrekken bij een kat vind ik ook te ver gaan. Bij bijv. een naakthond in de winter kan ik het me nog enigzins voorstellen.
De zorg van huisdieren (voeding, operaties etc ) gaat verder naarmate er meer welstand is bij de mensen. Vaak kunnen ze het betalen en het dier is lid van het gezin, dus de moeite waard.
maandag 12 oktober 2009 om 22:04
dinsdag 13 oktober 2009 om 09:46
Oei, dan zijn wij ws 'te gek' met onze honden...
Ze slapen soms (lees vaak) bij ons op bed (1 kruipt vaak onder het dekbed, want die is nogal een koukleum).
Ze mogen op de bank, en we knuffelen (en zij ons) helemaal dood.
Wij zeggen ook altijd; wij hebben geen Jack Russels, maar Jack Knuffels.
Ach, we hebben ze zelf verpest, maar ze zijn onwijs lief.
We hebben zelfs voor allebei een verzekering afgesloten, dat heb je voor jezelf toch ook?
En nee, we doen ze geen kleren aan, dat vinden we te gek (maar toch zijn die pilotenjasjes gaaf!)
Ze slapen soms (lees vaak) bij ons op bed (1 kruipt vaak onder het dekbed, want die is nogal een koukleum).
Ze mogen op de bank, en we knuffelen (en zij ons) helemaal dood.
Wij zeggen ook altijd; wij hebben geen Jack Russels, maar Jack Knuffels.
Ach, we hebben ze zelf verpest, maar ze zijn onwijs lief.
We hebben zelfs voor allebei een verzekering afgesloten, dat heb je voor jezelf toch ook?
En nee, we doen ze geen kleren aan, dat vinden we te gek (maar toch zijn die pilotenjasjes gaaf!)
dinsdag 13 oktober 2009 om 10:27
dinsdag 13 oktober 2009 om 11:01
Stond ooit toen ik nog rookte in de rookkamer op mijn werk waar ik een collega in tranen aantrof die stotterend stond te vertellen dat "haar kind" gisteren was geopereerd aan een tumor. Kende haar niet goed maar bleef toch even belangstellend staan om het verhaal aan te horen.
Na een paar minuten begon het mij te dagen dat het vermeende kind wat geopereerd zou zijn haar kat was. Begrijp mij niet verkeerd...zo iemand heeft het volste recht hier verdriet over te hebben maar een kat is geen kind, een kat is een huisdier waar je heel veel van kan houden.
(designers) kleding voor huisdieren vind ik ook een brug te ver...een dier is een dier en geen mens. Laat staan het getruttekut met chihuahua's in Louis Vuittontassen waar miss Hilton een debiele trend mee heeft gezet.
En een hond of kat in bed, op het aanrecht, of likkend in je gezicht...bah, bah, bah.
Verder is er niets mis met een huisdier.
Na een paar minuten begon het mij te dagen dat het vermeende kind wat geopereerd zou zijn haar kat was. Begrijp mij niet verkeerd...zo iemand heeft het volste recht hier verdriet over te hebben maar een kat is geen kind, een kat is een huisdier waar je heel veel van kan houden.
(designers) kleding voor huisdieren vind ik ook een brug te ver...een dier is een dier en geen mens. Laat staan het getruttekut met chihuahua's in Louis Vuittontassen waar miss Hilton een debiele trend mee heeft gezet.
En een hond of kat in bed, op het aanrecht, of likkend in je gezicht...bah, bah, bah.
Verder is er niets mis met een huisdier.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
dinsdag 13 oktober 2009 om 11:45
Je gaat te ver wanneer je bepaalde behoeften gaat invullen voor een (huis)dier, zoals bijvoorbeeld het "ze houden niet van verandering" hierboven. Met dergelijke uitspraken kan je alle kanten op die het leven van mens én dier niet beter maken. Wat een dier nodig heeft is voorzien in basisbehoeften: eten, drinken, onderdak en het allerbelangrijkste: zich als een dier van zijn/haar soort kunnen gedragen en dat impliceert bijvoorbeeld óók seksualiteit. Een gecastreerde kater is in dat verband het toppunt van zieligheid want hij is zijn eigenheid kwijt alleen voor het "gemak" van zijn baasje! Wil (of mag) je niet geconfronteerd worden met nakomelingen van een dier, dat kan ik begrijpen, maar laat ze dan steriliseren in plaats van te castreren. Een kat die niet periodiek krols loopt, in bomen klimt, muizen vangt en kakputjes graaft is geen kat maar een gedegenereerd dier. Aanhankelijk ja, uiteraard maar in wezen extreem zielig.
Dat iemand een emotionele binding aangaat met een huisdier is ergens nog normaal, maar wekenlang rouwen om een dooie kat of 1000 euro neertellen voor de medische behandeling van een oude zieke kat is dat niet. Een gewone kat krijg je meestal gratis en dat is tegelijk ook de economische waarde van zo'n dier. Als je beseft dat er voor elke dure kattenbehandeling bij de vee-arts misschien wel 10 gezonde kittens een spuitje krijgen, dan krijg je een idee hoe absurd en doorgeschoten die 1000 euro wel is. Een overtallig kitten is net zo leuk als een wat oudere kat, de enige "misdaad" die het heeft begaan is dat niemand hem/haar kent en dus niemand van hem/haar houdt en die misdaad bekoopt hij/zij met de dood. Een bizarre logica, eigenlijk zelfs totaal geen logica als je het mij vraagt.
Dat iemand een emotionele binding aangaat met een huisdier is ergens nog normaal, maar wekenlang rouwen om een dooie kat of 1000 euro neertellen voor de medische behandeling van een oude zieke kat is dat niet. Een gewone kat krijg je meestal gratis en dat is tegelijk ook de economische waarde van zo'n dier. Als je beseft dat er voor elke dure kattenbehandeling bij de vee-arts misschien wel 10 gezonde kittens een spuitje krijgen, dan krijg je een idee hoe absurd en doorgeschoten die 1000 euro wel is. Een overtallig kitten is net zo leuk als een wat oudere kat, de enige "misdaad" die het heeft begaan is dat niemand hem/haar kent en dus niemand van hem/haar houdt en die misdaad bekoopt hij/zij met de dood. Een bizarre logica, eigenlijk zelfs totaal geen logica als je het mij vraagt.
dinsdag 13 oktober 2009 om 12:08
quote:DTJ schreef op 12 oktober 2009 @ 18:37:
Dus wat is 'te gek'?
Mijn mening is dat je niet goed bezig bent wanneer het niet meer in het algehele belang van het dier is. Ik doe mijn katten er geen plezier mee als ik ze kleertjes aantrek (zou ws niet eens lukken) en ze allerlei 'mensenvoedsel' geven is vaak niet echt gezond voor ze.
Ik denk dat wij heel vaak vanuit 'mensen' denken en dat overbrengen op dieren terwijl dat niet persé het beste voor ze is. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een hond blikvoer geven, omdat dat lekkerder 'lijkt' dan brokken, terwijl brokken beter voor de tanden zijn, én een hond volgens mij andere smaken kan proeven dan een mens dus hij ook uit droogvoer die smaken haalt. Ik denk ook aan het zielig vinden om een hond 's nachts of in de winter buiten te laten, terwijl zo'n hond gewoon een dikkere vacht krijgt. En in het verlengde daarvan, allemaal dekentjes ed. kopen voor de hond. Voor ons lijkt dat misschien lekker omdat we zelf graag op dekentjes liggen.
Dat is niet persé schadelijk ofzo maar dan ben je het perspectief wel een beetje kwijt vind ik.
Ik was vroeger elke dag in de weer met paarden, trainde ook jonge paarden enzo, en een keer was ik een merrie aan het borstelen toen haar hengstveulentje me in de billen beet. Komt vaak voor, moet je hem flink in zijn nek knijpen (in die huid dus, niet wurgen ofzo). Dat is de beste manier omdat het lijkt op een beet die ze van een ander paard zouden krijgen, dus het werkt heel goed. Ook is het 'laag' en niet bij het hoofd, want anders kan een paard kopschuw worden en dat is later een groot probleem. Je móet het corrigeren want anders heb je straks een volwassen paard dat bijt, en die raak je aan de straatstenen niet kwijt. Toch waren er ook mensen die dat héél zielig vonden.
Dus wat is 'te gek'?
Mijn mening is dat je niet goed bezig bent wanneer het niet meer in het algehele belang van het dier is. Ik doe mijn katten er geen plezier mee als ik ze kleertjes aantrek (zou ws niet eens lukken) en ze allerlei 'mensenvoedsel' geven is vaak niet echt gezond voor ze.
Ik denk dat wij heel vaak vanuit 'mensen' denken en dat overbrengen op dieren terwijl dat niet persé het beste voor ze is. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een hond blikvoer geven, omdat dat lekkerder 'lijkt' dan brokken, terwijl brokken beter voor de tanden zijn, én een hond volgens mij andere smaken kan proeven dan een mens dus hij ook uit droogvoer die smaken haalt. Ik denk ook aan het zielig vinden om een hond 's nachts of in de winter buiten te laten, terwijl zo'n hond gewoon een dikkere vacht krijgt. En in het verlengde daarvan, allemaal dekentjes ed. kopen voor de hond. Voor ons lijkt dat misschien lekker omdat we zelf graag op dekentjes liggen.
Dat is niet persé schadelijk ofzo maar dan ben je het perspectief wel een beetje kwijt vind ik.
Ik was vroeger elke dag in de weer met paarden, trainde ook jonge paarden enzo, en een keer was ik een merrie aan het borstelen toen haar hengstveulentje me in de billen beet. Komt vaak voor, moet je hem flink in zijn nek knijpen (in die huid dus, niet wurgen ofzo). Dat is de beste manier omdat het lijkt op een beet die ze van een ander paard zouden krijgen, dus het werkt heel goed. Ook is het 'laag' en niet bij het hoofd, want anders kan een paard kopschuw worden en dat is later een groot probleem. Je móet het corrigeren want anders heb je straks een volwassen paard dat bijt, en die raak je aan de straatstenen niet kwijt. Toch waren er ook mensen die dat héél zielig vonden.
dinsdag 13 oktober 2009 om 12:44
quote:geve schreef op 13 oktober 2009 @ 11:45:
Dat iemand een emotionele binding aangaat met een huisdier is ergens nog normaal, maar wekenlang rouwen om een dooie kat of 1000 euro neertellen voor de medische behandeling van een oude zieke kat is dat niet.
Dat jij het niet normaal vindt is jouw goed recht, maar het IS niet abnormaal.
Persoonlijk vind ik dat je moet kijken hoe het dier er aan toe is en of een operatie nog wel verstandig is en of het dier daar niet nog meer door moet lijden (alleen maar omdat jij hem niet kwijt wil). Op een gegeven moment is het gewoon klaar en dan is het het beste voor het dier om een eind aan zijn lijden te maken.
Dat iemand een emotionele binding aangaat met een huisdier is ergens nog normaal, maar wekenlang rouwen om een dooie kat of 1000 euro neertellen voor de medische behandeling van een oude zieke kat is dat niet.
Dat jij het niet normaal vindt is jouw goed recht, maar het IS niet abnormaal.
Persoonlijk vind ik dat je moet kijken hoe het dier er aan toe is en of een operatie nog wel verstandig is en of het dier daar niet nog meer door moet lijden (alleen maar omdat jij hem niet kwijt wil). Op een gegeven moment is het gewoon klaar en dan is het het beste voor het dier om een eind aan zijn lijden te maken.
dinsdag 13 oktober 2009 om 14:01
quote:jackie23 schreef op 13 oktober 2009 @ 12:44:
[...]
Dat jij het niet normaal vindt is jouw goed recht, maar het IS niet abnormaal.
Net zoals wekenlang verdriet hebben om een overleden kat, hond, paard etc. Veel mensen (vaak mensen die nooit de band met een huisdier ervaren hebben) lachen zich kapot. Ik vind het niet abnormaal.
Ken genoeg mensen die een aantal maanden getreurd hebben en later nog vaak terugdenken aan het desbetreffende dier. 2 weken treuren is niks als je je maatje verloren hebt. Het gaat niet om ratio, maar om emotie.
Neemt niet weg dat sommige mensen te ver gaan met hun dier en het vermenselijken en allemaal rare dingen doen die het dier niet ten goede komt.
Btw: honden en katten worden eigenlijk nooit gesteriliseerd. Vind maar eens een dierenarts die deze dieren nog steriliseert
[...]
Dat jij het niet normaal vindt is jouw goed recht, maar het IS niet abnormaal.
Net zoals wekenlang verdriet hebben om een overleden kat, hond, paard etc. Veel mensen (vaak mensen die nooit de band met een huisdier ervaren hebben) lachen zich kapot. Ik vind het niet abnormaal.
Ken genoeg mensen die een aantal maanden getreurd hebben en later nog vaak terugdenken aan het desbetreffende dier. 2 weken treuren is niks als je je maatje verloren hebt. Het gaat niet om ratio, maar om emotie.
Neemt niet weg dat sommige mensen te ver gaan met hun dier en het vermenselijken en allemaal rare dingen doen die het dier niet ten goede komt.
Btw: honden en katten worden eigenlijk nooit gesteriliseerd. Vind maar eens een dierenarts die deze dieren nog steriliseert
dinsdag 13 oktober 2009 om 15:28
quote:jackie23 schreef op 13 oktober 2009 @ 12:44:
Dat jij het niet normaal vindt is jouw goed recht, maar het IS niet abnormaal.Het is niet abnormaal meer, dat klopt. Kosten voor de behandeling van dieren lopen torenhoog op, niet in het minst omdat er nu veel meer en veel complexer ingrepen uitgevoerd worden. Bij gebrek aan een degelijk ethisch referentiekader wordt zonder verpinken het equivalent van een maandloon gevraagd én neergeteld. Ik vind het een ziekelijke ontwikkeling en niet alleen ten overstaan van gezonde dieren...
Dat jij het niet normaal vindt is jouw goed recht, maar het IS niet abnormaal.Het is niet abnormaal meer, dat klopt. Kosten voor de behandeling van dieren lopen torenhoog op, niet in het minst omdat er nu veel meer en veel complexer ingrepen uitgevoerd worden. Bij gebrek aan een degelijk ethisch referentiekader wordt zonder verpinken het equivalent van een maandloon gevraagd én neergeteld. Ik vind het een ziekelijke ontwikkeling en niet alleen ten overstaan van gezonde dieren...
dinsdag 13 oktober 2009 om 19:27
quote:jackie23 schreef op 13 oktober 2009 @ 14:22:
Iris...'werkt in de dierenwereld'....jaloers!!!
Het is natuurlijk ontzettend leuk om met dieren te werken, maar er zijn ook genoeg nadelen aan hoor: het wordt ontzettend slecht betaald (daarom heb ik er nog een parttime kantoorbaan bij), het kan lichamelijk en emotioneel best zwaar zijn, je werkt vaak met vrijwilligers/taakgestrafden/verstandelijk gehandicapten en dat is soms pittig en mensen/collega's die met dieren werken hebben vaak een steekje los .
Ik was overigens eerst fulltime beheerder van een dierenasiel, daarna werkte ik bij een kinderboerderij en nu doe ik dus iets anders, maar dat hou ik vanwege eventuele herkenbaarheid liever vaag.
Iris...'werkt in de dierenwereld'....jaloers!!!
Het is natuurlijk ontzettend leuk om met dieren te werken, maar er zijn ook genoeg nadelen aan hoor: het wordt ontzettend slecht betaald (daarom heb ik er nog een parttime kantoorbaan bij), het kan lichamelijk en emotioneel best zwaar zijn, je werkt vaak met vrijwilligers/taakgestrafden/verstandelijk gehandicapten en dat is soms pittig en mensen/collega's die met dieren werken hebben vaak een steekje los .
Ik was overigens eerst fulltime beheerder van een dierenasiel, daarna werkte ik bij een kinderboerderij en nu doe ik dus iets anders, maar dat hou ik vanwege eventuele herkenbaarheid liever vaag.
dinsdag 13 oktober 2009 om 19:44
quote:iris1969 schreef op 12 oktober 2009 @ 15:46:
Haha, die mensen missen inderdaad iets in hun bovenkamer.
Al heb ik zelf in het asiel waar ik werkte ook drie keer een hond aangekleed met verschillende jasjes: een yorkshire terrier die door een allergie al zijn haar had verloren, een Chinese naakthond en een windhond.
Ze hadden een complete garderobe met een regenjasje, een zomerjasje tegen zonnebrand en een winterjasje tegen de kou. De windhond had zelfs een leren jasje met een wollen voering, aangezien hij absoluut niet tegen de kou kon, hahaha.Weet je zeker dat je in een asiel werkt? Arme asieldieren dan, want je hebt absoluut geen verstand van honden als je dit bericht plaatst. Winhonden hebben inderdaad moeite om kou en warmte te reguleren omdat ze een andere bloedsamenstelling hebben dan andere honden. Ze zijn gefokt om te rennen. Als je dat weet zou je dit nooit gepost hebben, gewoon een domme opmerking! Ik zou zeggen, Google eens op Greyhound of Galgo en dan kun je nog wat leren ......
Haha, die mensen missen inderdaad iets in hun bovenkamer.
Al heb ik zelf in het asiel waar ik werkte ook drie keer een hond aangekleed met verschillende jasjes: een yorkshire terrier die door een allergie al zijn haar had verloren, een Chinese naakthond en een windhond.
Ze hadden een complete garderobe met een regenjasje, een zomerjasje tegen zonnebrand en een winterjasje tegen de kou. De windhond had zelfs een leren jasje met een wollen voering, aangezien hij absoluut niet tegen de kou kon, hahaha.Weet je zeker dat je in een asiel werkt? Arme asieldieren dan, want je hebt absoluut geen verstand van honden als je dit bericht plaatst. Winhonden hebben inderdaad moeite om kou en warmte te reguleren omdat ze een andere bloedsamenstelling hebben dan andere honden. Ze zijn gefokt om te rennen. Als je dat weet zou je dit nooit gepost hebben, gewoon een domme opmerking! Ik zou zeggen, Google eens op Greyhound of Galgo en dan kun je nog wat leren ......