Kinderen
alle pijlers
Abortus.....
dinsdag 10 november 2009 om 20:17
Ik heb een hele lieve vriend, en op de meeste punten zijn we het altijd eens. Alleen nu ben ik verward. Ik ben onverwacht in verwachting....en hij wil alleen een abortus. Dat is alles, er is niet over te praten, hij wil geen kinderen. Hij wil alleen kinderen wanneer hij ze iets te bieden heeft, en wanneer hij er klaar voor is. Als ik besluit dit kind te houden, zal hij overwegen om bij me weg te gaan. Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak. Mocht ik het toch willen houden zal hij me helpen bij de opvoeding, maar niet als partner, want als partner heb ik hem bedrogen.
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
dinsdag 10 november 2009 om 20:46
Als je zo zeker bent dat je partner de eerste jaren nog geen kinderen wil en je gaat zó om met de pil tijdens een buikgriep, dan kun je er donder op zeggen dat je partner minimaal niet staat te juichen van blijdschap als je zwanger blijkt te zijn.
Het is een koe in haar reet kijken om nu nog over condooms te beginnen als je braakt en je bent aan de pil ....
Wat is je grootste angst? je vriend kwijtraken? Spijt krijgen van een abortus? Single moeder zijn?
Het is een koe in haar reet kijken om nu nog over condooms te beginnen als je braakt en je bent aan de pil ....
Wat is je grootste angst? je vriend kwijtraken? Spijt krijgen van een abortus? Single moeder zijn?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 10 november 2009 om 20:46
Zonder de andere reacties gelezen te hebben:
Op de eerste plaats kan een abortus tot ruim 20 weken. Of je het dan nog over je hart kunt verkrijgen betwijfel ik, maar je hebt wel eventjes tijd, je hoeft je beslissing niet vandaag nog te nemen.
Het punt; jij hebt hem als partner bedrogen.. valt bij mij verkeerd. Hoezo heb jij hem bedrogen? Het was toch zeker zijn sperma???? Had ie af moeten knijpen. Een zwangerschap is nog altijd het resultaat van 2 mensen die samen vrijen. Met masturberen alleen lukt het echt niet. Dus zeggen dat je hem bedrogen hebt zou voor mij een punt zijn om zwaar aan mijn partner te twijfelen. Let wel, dit is mijn persoonlijke mening.
Het punt is; wat wil JIJ ZELF????
Je bent 23. Als je je tot een abortus laat dwingen door je vriend, ga je hem dat kwalijk nemen? En als je geen abortus ondergaat, en hij gaat bij je weg, ga je dat je kindje kwalijk nemen?
Het verstandigste op dit moment is; pak een groot stuk papier, schrijf alle voors en tegens op, en neem dan een beslissing. Jouw beslissing. Laat hem er even buiten, want die helpt je nu niet verder.
Bedenk hoe de toekomst eruit zal zien als alleenstaande moeder van 24. Kun je hulp verwachten van je ouders? Ga dat na. En als je toch kiest voor abortus, wil je dan je vriend nog houden?
Succes. Dit soort beslissingen zijn moeilijk.
Op de eerste plaats kan een abortus tot ruim 20 weken. Of je het dan nog over je hart kunt verkrijgen betwijfel ik, maar je hebt wel eventjes tijd, je hoeft je beslissing niet vandaag nog te nemen.
Het punt; jij hebt hem als partner bedrogen.. valt bij mij verkeerd. Hoezo heb jij hem bedrogen? Het was toch zeker zijn sperma???? Had ie af moeten knijpen. Een zwangerschap is nog altijd het resultaat van 2 mensen die samen vrijen. Met masturberen alleen lukt het echt niet. Dus zeggen dat je hem bedrogen hebt zou voor mij een punt zijn om zwaar aan mijn partner te twijfelen. Let wel, dit is mijn persoonlijke mening.
Het punt is; wat wil JIJ ZELF????
Je bent 23. Als je je tot een abortus laat dwingen door je vriend, ga je hem dat kwalijk nemen? En als je geen abortus ondergaat, en hij gaat bij je weg, ga je dat je kindje kwalijk nemen?
Het verstandigste op dit moment is; pak een groot stuk papier, schrijf alle voors en tegens op, en neem dan een beslissing. Jouw beslissing. Laat hem er even buiten, want die helpt je nu niet verder.
Bedenk hoe de toekomst eruit zal zien als alleenstaande moeder van 24. Kun je hulp verwachten van je ouders? Ga dat na. En als je toch kiest voor abortus, wil je dan je vriend nog houden?
Succes. Dit soort beslissingen zijn moeilijk.
dinsdag 10 november 2009 om 20:46
Toch zou ik ook nog naar bv. FIOM gaan en daar zelf een gesprek aangaan, met medeweten van je vriend. Luister goed naar jezelf, wat wil jij? Het is een hele moeilijke beslissing en ook nog eens onder tijdsdruk begrijp ik want je schrijft er zijn vijf dagen bedenktijd. Geeft je vriend je ook maar die vijf dagen? Wat je/jullie ook besluiten ik wens je heel erg veel sterkte!
dinsdag 10 november 2009 om 20:46
[quote]Peronne schreef op 10 november 2009 @ 20:43:
[...]
Nou, ik vind dit eigenlijk geen chantage hoor. Ik heb tegen mijn vriend ooit gezegd dat als ik per ongeluk zwanger van hem word, ik hoogstwaarschijnlijk geen abortus zal plegen. Als hij dat geen goed idee vindt moet hij maar geen seks meer met me hebben en iemand anders zoeken. Dat is toch ook geen chantage
Nee klopt, dat is geen chantage. Hij zal er niet slechter van worden om goed op te letten.
Maar TO wordt er wel emotioneel absoluut wel slechter van als ze een abortus op laat dringen uit angst voor een verbroken relatie.
Zo te lezen steunt hij haar nu niet, laat haar emotioneel alleen en doet alsof zijn neus bloedt.
[...]
Nou, ik vind dit eigenlijk geen chantage hoor. Ik heb tegen mijn vriend ooit gezegd dat als ik per ongeluk zwanger van hem word, ik hoogstwaarschijnlijk geen abortus zal plegen. Als hij dat geen goed idee vindt moet hij maar geen seks meer met me hebben en iemand anders zoeken. Dat is toch ook geen chantage
Nee klopt, dat is geen chantage. Hij zal er niet slechter van worden om goed op te letten.
Maar TO wordt er wel emotioneel absoluut wel slechter van als ze een abortus op laat dringen uit angst voor een verbroken relatie.
Zo te lezen steunt hij haar nu niet, laat haar emotioneel alleen en doet alsof zijn neus bloedt.
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 10 november 2009 om 20:46
quote:Mamasaar schreef op 10 november 2009 @ 20:43:
[...]
Reële vraag? "Een kindje uit jouw veilige baarmoeder weg rukken"
Ik ben redelijk pro-life, maar dit is nou wel zoiets laags om dit erbij te halen.
Wat je wil.
(Als ik nou iets zou zeggen wat niet waar is, zou het een ander verhaal zijn.. En misschien ervaart TO het helemaal niet zo - en jullie duidelijk ook niet - nou dan moet je vooral doen wat je goed lijkt, hoor je mij niet klagen hoor.. )
[...]
Reële vraag? "Een kindje uit jouw veilige baarmoeder weg rukken"
Ik ben redelijk pro-life, maar dit is nou wel zoiets laags om dit erbij te halen.
Wat je wil.
(Als ik nou iets zou zeggen wat niet waar is, zou het een ander verhaal zijn.. En misschien ervaart TO het helemaal niet zo - en jullie duidelijk ook niet - nou dan moet je vooral doen wat je goed lijkt, hoor je mij niet klagen hoor.. )
dinsdag 10 november 2009 om 20:46
Ik vind het echt raar dat als hij echt geen kind wil dat hij dan geen condoom extra gebruikt, als hij op de hoogte is van jouw ziek zijn.
Wat je nu ook gaat doen, dit blijft altijd tussen jullie in staan.
Ook al zou je nu zelf ook een abortus willen, dan vind ik het wel erg dat jou daar niet in steunt. Zijn wil is wet nu en hij wil er niet over praten en doet ook nog eens alsof er niks anders aan de hand is in jullie leven. Dat zou mij nog het meeste kwetsen.
Wat je nu ook gaat doen, dit blijft altijd tussen jullie in staan.
Ook al zou je nu zelf ook een abortus willen, dan vind ik het wel erg dat jou daar niet in steunt. Zijn wil is wet nu en hij wil er niet over praten en doet ook nog eens alsof er niks anders aan de hand is in jullie leven. Dat zou mij nog het meeste kwetsen.
Stressed is just desserts spelled backwards
dinsdag 10 november 2009 om 20:47
TO wat wil je zelf, je vriend heeft een keus gemaakt. Nu jij nog. Hem proberen het anders te laten zien is denk ik zinloos. Richt je nu even op jezelf. Zou je alleen dit kindje willen krijgen met je vriend als vader aan de zijkant en niet meer als partner?
Weeg de voors en tegen goed af, neem iemand in vertrouwen voor een goed gesprek. Jouw keuze is net zo belangrijk als zijn keuze. Sterkte.
Weeg de voors en tegen goed af, neem iemand in vertrouwen voor een goed gesprek. Jouw keuze is net zo belangrijk als zijn keuze. Sterkte.
dinsdag 10 november 2009 om 20:47
Als ik het zo lees wil jij die abortus helemaal niet. Je doet het omdat je hem niet kwijt wilt en dat lijkt me niet het juiste uitgangspunt. Misschien had je hiervoor nog niet direct een kinderwens maar je bent wel bereid je te geven voor dit kindje. Hij niet. en dit is iets wat volgens mij altijd tussen jullie in blijft staan. Ga je dit hem niet altijd kwalijk nemen?
dinsdag 10 november 2009 om 20:49
Ik denk dat veel mannen heel weinig weten van pilgebruik. Als vrouwen het vaak al niet weten...
Jumpsje, het is een klomp cellen en er zijn legio vrouwen die geen problemen hebben met abortus. De rest is er romantisch bij gefantaseerd. Dat geeft niet, maar is wel de realiteit. En de realiteit is nooit romantisch.
Jumpsje, het is een klomp cellen en er zijn legio vrouwen die geen problemen hebben met abortus. De rest is er romantisch bij gefantaseerd. Dat geeft niet, maar is wel de realiteit. En de realiteit is nooit romantisch.
dinsdag 10 november 2009 om 20:50
Vind dat je vriend een beetje zwart wit denkt.
Niet echt met jou mee wil denken.
(Steunt hij je echt wel?????)
Valt er nog wel gewoon over het onderwerp te praten???
Praat hij er ook met iemand anders over? (een vriend of vrouwelijke vriendin?)
En dat hij nu in deze situatie dan bijv. ook seks wil:S
Snap ik ook totaal niet!!!
Ik denk dat je moet na gaan of je zo wie zo wel met hem verder zou willen. En wanneer is hij wel klaar voor een kind??? (of is dat een leugen voor uitslet)
Ik kan verder niet veel over jou situatie zeggen. Alleen maar deze adviezen geven.
Sterkte en succes *hug*
Niet echt met jou mee wil denken.
(Steunt hij je echt wel?????)
Valt er nog wel gewoon over het onderwerp te praten???
Praat hij er ook met iemand anders over? (een vriend of vrouwelijke vriendin?)
En dat hij nu in deze situatie dan bijv. ook seks wil:S
Snap ik ook totaal niet!!!
Ik denk dat je moet na gaan of je zo wie zo wel met hem verder zou willen. En wanneer is hij wel klaar voor een kind??? (of is dat een leugen voor uitslet)
Ik kan verder niet veel over jou situatie zeggen. Alleen maar deze adviezen geven.
Sterkte en succes *hug*
dinsdag 10 november 2009 om 20:50
ik lees dat er enige verwarring is of mijn vriend ooit wel kinderen wil. Hij zegt dat als hij er klaar voor is, en de situatie zich voordoet, hij heel blij zou zijn. Nu vindt hij het geen goede situatie want hij is er niet klaar voor. Hij wilde inderdaad dubbele bescherming, maar he...hoe romantisch is sex nog als je de pil moet nemen, een condoom omdoet en weljaah pleur er ook nog maar zaadkiller-creme of terwijl je je alleen maar afrukt op mijn gezicht!
Ik snap hem ergens wel. Het is inderdaad geen speelgoed dat je in de kast kunt stoppen wanneer je er even geen zin in hebt. en ik geloof hem wel als hij zegt dat het niets afdoet aan zijn liefde voor mij.
Het is de klinische manier van denken die me radeloos maakt. Ik ben niet klinisch, ik ben passioneel. Ik kan niet zwart-wit denken, zo makkelijk is het voor mij niet. Ik ben niet pertinent tegen abortus, maar ik ben ook niet zo van * even naar de dokter, en weg probleem*........
Misschien wil ik wel gewoon begrip, begrip voor het feit dat ik het wel moeilijk vindt? Is dat zo lastig?
Ik snap hem ergens wel. Het is inderdaad geen speelgoed dat je in de kast kunt stoppen wanneer je er even geen zin in hebt. en ik geloof hem wel als hij zegt dat het niets afdoet aan zijn liefde voor mij.
Het is de klinische manier van denken die me radeloos maakt. Ik ben niet klinisch, ik ben passioneel. Ik kan niet zwart-wit denken, zo makkelijk is het voor mij niet. Ik ben niet pertinent tegen abortus, maar ik ben ook niet zo van * even naar de dokter, en weg probleem*........
Misschien wil ik wel gewoon begrip, begrip voor het feit dat ik het wel moeilijk vindt? Is dat zo lastig?
dinsdag 10 november 2009 om 20:50
quote:Teddy82 schreef op 10 november 2009 @ 20:47:
Als ik het zo lees wil jij die abortus helemaal niet. Je doet het omdat je hem niet kwijt wilt en dat lijkt me niet het juiste uitgangspunt. Misschien had je hiervoor nog niet direct een kinderwens maar je bent wel bereid je te geven voor dit kindje. Hij niet. en dit is iets wat volgens mij altijd tussen jullie in blijft staan. Ga je dit hem niet altijd kwalijk nemen?Ik vraag me ook af hoeveel kans van slagen deze relatie heeft na een abortus.
Als ik het zo lees wil jij die abortus helemaal niet. Je doet het omdat je hem niet kwijt wilt en dat lijkt me niet het juiste uitgangspunt. Misschien had je hiervoor nog niet direct een kinderwens maar je bent wel bereid je te geven voor dit kindje. Hij niet. en dit is iets wat volgens mij altijd tussen jullie in blijft staan. Ga je dit hem niet altijd kwalijk nemen?Ik vraag me ook af hoeveel kans van slagen deze relatie heeft na een abortus.
dinsdag 10 november 2009 om 20:50
Helemaal eens met mamalelie! Op een rij de voors en tegens schrijven kan echt veel duidelijkheid geven. Het kan best zijn dat je uit je familie/soc. omgeving heel veel steun kunt krijgen. En ik zou er echt langer als 5 dagen over nadenken, je worstelt er zo mee en dan is de kans op spijt over een overhaaste beslissing wel groter...
dinsdag 10 november 2009 om 20:51
quote:mamalelie schreef op 10 november 2009 @ 20:46:
Zonder de andere reacties gelezen te hebben:
Op de eerste plaats kan een abortus tot ruim 20 weken. Of je het dan nog over je hart kunt verkrijgen betwijfel ik, maar je hebt wel eventjes tijd, je hoeft je beslissing niet vandaag nog te nemen.
Het punt; jij hebt hem als partner bedrogen.. valt bij mij verkeerd. Hoezo heb jij hem bedrogen? Het was toch zeker zijn sperma???? Had ie af moeten knijpen. Een zwangerschap is nog altijd het resultaat van 2 mensen die samen vrijen. Met masturberen alleen lukt het echt niet. Dus zeggen dat je hem bedrogen hebt zou voor mij een punt zijn om zwaar aan mijn partner te twijfelen. Let wel, dit is mijn persoonlijke mening.
Het punt is; wat wil JIJ ZELF????
Je bent 23. Als je je tot een abortus laat dwingen door je vriend, ga je hem dat kwalijk nemen? En als je geen abortus ondergaat, en hij gaat bij je weg, ga je dat je kindje kwalijk nemen?
Het verstandigste op dit moment is; pak een groot stuk papier, schrijf alle voors en tegens op, en neem dan een beslissing. Jouw beslissing. Laat hem er even buiten, want die helpt je nu niet verder.
Bedenk hoe de toekomst eruit zal zien als alleenstaande moeder van 24. Kun je hulp verwachten van je ouders? Ga dat na. En als je toch kiest voor abortus, wil je dan je vriend nog houden?
Succes. Dit soort beslissingen zijn moeilijk.
Helemaal mee eens!
Met daarbij nog iets: samen sex is samen ervoor zorgen dat je niet zwanger kunt worden/ de ander zwanger kunt maken. Dus niet alleen uitgaan van de pil als je nu nog niet klaar bent voor een kind. Zowel jij als hij hebben die verantwoording. Ik neem even aan dat jullie ooit al eens besproken hebben wat er zou gebeuren als.....
En... voor het zingen de kerk uit geen anticonceptiemiddel. Van voorvocht kun je ook zwanger raken!
Ik wens je heel veel wijsheid. Ik zou het wel weten. Maar het is niet aan mij om mijn keuze aan je te vertellen. Jij moet met je verstand en je hart een keuze maken. Welke het dan ook is. Beiden zijn even moeilijk.
Zonder de andere reacties gelezen te hebben:
Op de eerste plaats kan een abortus tot ruim 20 weken. Of je het dan nog over je hart kunt verkrijgen betwijfel ik, maar je hebt wel eventjes tijd, je hoeft je beslissing niet vandaag nog te nemen.
Het punt; jij hebt hem als partner bedrogen.. valt bij mij verkeerd. Hoezo heb jij hem bedrogen? Het was toch zeker zijn sperma???? Had ie af moeten knijpen. Een zwangerschap is nog altijd het resultaat van 2 mensen die samen vrijen. Met masturberen alleen lukt het echt niet. Dus zeggen dat je hem bedrogen hebt zou voor mij een punt zijn om zwaar aan mijn partner te twijfelen. Let wel, dit is mijn persoonlijke mening.
Het punt is; wat wil JIJ ZELF????
Je bent 23. Als je je tot een abortus laat dwingen door je vriend, ga je hem dat kwalijk nemen? En als je geen abortus ondergaat, en hij gaat bij je weg, ga je dat je kindje kwalijk nemen?
Het verstandigste op dit moment is; pak een groot stuk papier, schrijf alle voors en tegens op, en neem dan een beslissing. Jouw beslissing. Laat hem er even buiten, want die helpt je nu niet verder.
Bedenk hoe de toekomst eruit zal zien als alleenstaande moeder van 24. Kun je hulp verwachten van je ouders? Ga dat na. En als je toch kiest voor abortus, wil je dan je vriend nog houden?
Succes. Dit soort beslissingen zijn moeilijk.
Helemaal mee eens!
Met daarbij nog iets: samen sex is samen ervoor zorgen dat je niet zwanger kunt worden/ de ander zwanger kunt maken. Dus niet alleen uitgaan van de pil als je nu nog niet klaar bent voor een kind. Zowel jij als hij hebben die verantwoording. Ik neem even aan dat jullie ooit al eens besproken hebben wat er zou gebeuren als.....
En... voor het zingen de kerk uit geen anticonceptiemiddel. Van voorvocht kun je ook zwanger raken!
Ik wens je heel veel wijsheid. Ik zou het wel weten. Maar het is niet aan mij om mijn keuze aan je te vertellen. Jij moet met je verstand en je hart een keuze maken. Welke het dan ook is. Beiden zijn even moeilijk.
dinsdag 10 november 2009 om 20:51
Lieve Magia,
Allereerst Wat een rotsituatie zit je in.
Kun je wel verder met deze man, als hij je nu onder druk zet om een abortus te ondergaan?
Ik denk namelijk dat ik het niet zou kunnen, een man mag niet beslissen wat ik met mijn lichaam doe en tegen dit soort chantage zou ik helemaal in opstand komen.
Maar ik sta niet in jouw schoenen natuurlijk...
Zijn er andere mensen (ouders? vrienden?) waar je je probleem aan voort kunt leggen. Want of je het kindje nu wel of niet geboren laat worden, je zult 'omstanders' hard nodig hebben.
Allereerst Wat een rotsituatie zit je in.
Kun je wel verder met deze man, als hij je nu onder druk zet om een abortus te ondergaan?
Ik denk namelijk dat ik het niet zou kunnen, een man mag niet beslissen wat ik met mijn lichaam doe en tegen dit soort chantage zou ik helemaal in opstand komen.
Maar ik sta niet in jouw schoenen natuurlijk...
Zijn er andere mensen (ouders? vrienden?) waar je je probleem aan voort kunt leggen. Want of je het kindje nu wel of niet geboren laat worden, je zult 'omstanders' hard nodig hebben.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 10 november 2009 om 20:51
quote:Maleficent schreef op 10 november 2009 @ 20:46:
Ik vind het echt raar dat als hij echt geen kind wil dat hij dan geen condoom extra gebruikt, als hij op de hoogte is van jouw ziek zijn.
Of het nou slim is of niet, maar ik gok zomaar dat er héél veel mannen ( oud en jong ) zijn die dat niet weten.
Als ik zo eens zie wat voor vragen er over de pil door vrouwen ( ok, vaak jonge ) worden gesteld , hier op het forum, dan zijn er zelfs veel vrouwen die of de bijsluiter niet lezen of er niet veel van begrijpen.
Als man zijnde zou je eigenlijk, als je echt géén kinderen wil, de anticonceptie niet aan een ander over moeten laten ; de uiteindelijke beschikking ligt namelijk bij de vrouw.
Ik vind het echt raar dat als hij echt geen kind wil dat hij dan geen condoom extra gebruikt, als hij op de hoogte is van jouw ziek zijn.
Of het nou slim is of niet, maar ik gok zomaar dat er héél veel mannen ( oud en jong ) zijn die dat niet weten.
Als ik zo eens zie wat voor vragen er over de pil door vrouwen ( ok, vaak jonge ) worden gesteld , hier op het forum, dan zijn er zelfs veel vrouwen die of de bijsluiter niet lezen of er niet veel van begrijpen.
Als man zijnde zou je eigenlijk, als je echt géén kinderen wil, de anticonceptie niet aan een ander over moeten laten ; de uiteindelijke beschikking ligt namelijk bij de vrouw.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 10 november 2009 om 20:52
Magia, had hij nu wel of geen kinderwens? Als hij duidelijk is geweest over het feit dat hij geen kinderwens heeft, dan is dat duidelijk en kun je het hem niet kwalijk nemen dat hij niet blij is. Hij zal er dan ook niet anders over gaan denken. Dan is enkel de vraag: wat wil jij? Ben je bereid om alleenstaand ouder te zijn? Geen relatie met de vader van je kind te hebben maar hem wel in je leven houden als mede-opvoeder? Heeft hij wel een kinderwens...dan zou hij er anders over kunnen gaan denken, maar dat is niet zeker.
dinsdag 10 november 2009 om 20:53
quote:Magia schreef op 10 november 2009 @ 20:50:
Hij wilde inderdaad dubbele bescherming, maar he...hoe romantisch is sex nog als je de pil moet nemen, een condoom omdoet en weljaah pleur er ook nog maar zaadkiller-creme of terwijl je je alleen maar afrukt op mijn gezicht!
Dan snap ik inderdaad wel dat hij zich bedonderd voelt.
Hij wilde inderdaad dubbele bescherming, maar he...hoe romantisch is sex nog als je de pil moet nemen, een condoom omdoet en weljaah pleur er ook nog maar zaadkiller-creme of terwijl je je alleen maar afrukt op mijn gezicht!
Dan snap ik inderdaad wel dat hij zich bedonderd voelt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 10 november 2009 om 20:53
quote:Magia schreef op 10 november 2009 @ 20:35:
Ondertussen gaat hij gewoon fluitend naar zijn werk, slaapt in de nacht, wil gewoon sex, en ondersteunt me bij de abortus. En ik???? Ik slaap niet, ga niet werken * voel me ziek, onzeker, verdrietig en angstig* wil geen sex en weet niet zo goed hoe ik moet beginnen. Als ik begin met praten, en hij denkt dat ik een andere mening heb, dan is het gesprek niet meer leuk. Ik wil hem niet kwijt....aaaahhhhhhhhhhhhhhhhhh sorry heb paniek.
Lijkt mij dat je intuitief al weet wat je wel of niet wilt. Luister naar je intuitie als je de beslissing neemt. Het klinkt misschien wat zweverig, maar wat je buikgevoel je vertelt is meestal juist.
*Buikgevoel niet sarcastisch of l*llig bedoeld in deze*
Sterkte met deze zware beslissing.
Ondertussen gaat hij gewoon fluitend naar zijn werk, slaapt in de nacht, wil gewoon sex, en ondersteunt me bij de abortus. En ik???? Ik slaap niet, ga niet werken * voel me ziek, onzeker, verdrietig en angstig* wil geen sex en weet niet zo goed hoe ik moet beginnen. Als ik begin met praten, en hij denkt dat ik een andere mening heb, dan is het gesprek niet meer leuk. Ik wil hem niet kwijt....aaaahhhhhhhhhhhhhhhhhh sorry heb paniek.
Lijkt mij dat je intuitief al weet wat je wel of niet wilt. Luister naar je intuitie als je de beslissing neemt. Het klinkt misschien wat zweverig, maar wat je buikgevoel je vertelt is meestal juist.
*Buikgevoel niet sarcastisch of l*llig bedoeld in deze*
Sterkte met deze zware beslissing.
Huts!
dinsdag 10 november 2009 om 20:54
quote:Magia schreef op 10 november 2009 @ 20:50:
Hij wilde inderdaad dubbele bescherming, maar he...hoe romantisch is sex nog als je de pil moet nemen, een condoom omdoet en weljaah pleur er ook nog maar zaadkiller-creme of terwijl je je alleen maar afrukt op mijn gezicht!
Tja... als ik dit lees vind ik de situatie wel erg sneu. Heeft trouwens weinig met romantiek te maken, eerder met niet meer nadenken omdat je g**l bent.
Hij wilde inderdaad dubbele bescherming, maar he...hoe romantisch is sex nog als je de pil moet nemen, een condoom omdoet en weljaah pleur er ook nog maar zaadkiller-creme of terwijl je je alleen maar afrukt op mijn gezicht!
Tja... als ik dit lees vind ik de situatie wel erg sneu. Heeft trouwens weinig met romantiek te maken, eerder met niet meer nadenken omdat je g**l bent.
Stressed is just desserts spelled backwards
dinsdag 10 november 2009 om 20:55
Je bent baas in eigen buik!
Probeer voor jezelf op een rijtje te krijgen wat jij wilt, niet wat anderen willen.
Ben je nog niet klaar voor dit kindje dan is abortus de oplossing.
Wil je wel dit kindje dan al je hulp in moeten gaan schakelen van ouders en vrienden. Het zal niet makkelijk zijn, maar het kan! Als jij wilt.
Probeer voor jezelf op een rijtje te krijgen wat jij wilt, niet wat anderen willen.
Ben je nog niet klaar voor dit kindje dan is abortus de oplossing.
Wil je wel dit kindje dan al je hulp in moeten gaan schakelen van ouders en vrienden. Het zal niet makkelijk zijn, maar het kan! Als jij wilt.
dinsdag 10 november 2009 om 20:56
quote:Magia schreef op 10 november 2009 @ 20:50:
ik lees dat er enige verwarring is of mijn vriend ooit wel kinderen wil. Hij zegt dat als hij er klaar voor is, en de situatie zich voordoet, hij heel blij zou zijn. Nu vindt hij het geen goede situatie want hij is er niet klaar voor. Hij wilde inderdaad dubbele bescherming, maar he...hoe romantisch is sex nog als je de pil moet nemen, een condoom omdoet en weljaah pleur er ook nog maar zaadkiller-creme of terwijl je je alleen maar afrukt op mijn gezicht!
Ik snap hem ergens wel. Het is inderdaad geen speelgoed dat je in de kast kunt stoppen wanneer je er even geen zin in hebt. en ik geloof hem wel als hij zegt dat het niets afdoet aan zijn liefde voor mij.
Het is de klinische manier van denken die me radeloos maakt. Ik ben niet klinisch, ik ben passioneel. Ik kan niet zwart-wit denken, zo makkelijk is het voor mij niet. Ik ben niet pertinent tegen abortus, maar ik ben ook niet zo van * even naar de dokter, en weg probleem*........
Misschien wil ik wel gewoon begrip, begrip voor het feit dat ik het wel moeilijk vindt? Is dat zo lastig?Als ik van mijzelf uitga: ik zou het wel proberen te sturen zodat ik (niet) krijg wat ik wil (geen kind dus). Ik zou ook ineens heel klinisch gaan denken en bang zijn dat teveel begrip je juist stuurt tot het behouden van iets wat ik pertinent niet wil. Of dat aardig is? Hmm, niet echt, maar hoe stom ook, ik zou me ook genaaid voelen. Als ik jou was zou ik hem vertellen dat niets wat hij doet mij kan beinvloeden in de keuze, aangezien het mijn lijf is. Dus dan kan hij of bot doen, of me steunen bij een beslissing. Maar maak duidelijk dat de beslissing bij jou ligt, hoe rot dat ook voor hem is. Het is namelijk jouw beslissing, en niet die van iemand anders.
ik lees dat er enige verwarring is of mijn vriend ooit wel kinderen wil. Hij zegt dat als hij er klaar voor is, en de situatie zich voordoet, hij heel blij zou zijn. Nu vindt hij het geen goede situatie want hij is er niet klaar voor. Hij wilde inderdaad dubbele bescherming, maar he...hoe romantisch is sex nog als je de pil moet nemen, een condoom omdoet en weljaah pleur er ook nog maar zaadkiller-creme of terwijl je je alleen maar afrukt op mijn gezicht!
Ik snap hem ergens wel. Het is inderdaad geen speelgoed dat je in de kast kunt stoppen wanneer je er even geen zin in hebt. en ik geloof hem wel als hij zegt dat het niets afdoet aan zijn liefde voor mij.
Het is de klinische manier van denken die me radeloos maakt. Ik ben niet klinisch, ik ben passioneel. Ik kan niet zwart-wit denken, zo makkelijk is het voor mij niet. Ik ben niet pertinent tegen abortus, maar ik ben ook niet zo van * even naar de dokter, en weg probleem*........
Misschien wil ik wel gewoon begrip, begrip voor het feit dat ik het wel moeilijk vindt? Is dat zo lastig?Als ik van mijzelf uitga: ik zou het wel proberen te sturen zodat ik (niet) krijg wat ik wil (geen kind dus). Ik zou ook ineens heel klinisch gaan denken en bang zijn dat teveel begrip je juist stuurt tot het behouden van iets wat ik pertinent niet wil. Of dat aardig is? Hmm, niet echt, maar hoe stom ook, ik zou me ook genaaid voelen. Als ik jou was zou ik hem vertellen dat niets wat hij doet mij kan beinvloeden in de keuze, aangezien het mijn lijf is. Dus dan kan hij of bot doen, of me steunen bij een beslissing. Maar maak duidelijk dat de beslissing bij jou ligt, hoe rot dat ook voor hem is. Het is namelijk jouw beslissing, en niet die van iemand anders.
