Abortus.....
dinsdag 10 november 2009 om 20:17
Ik heb een hele lieve vriend, en op de meeste punten zijn we het altijd eens. Alleen nu ben ik verward. Ik ben onverwacht in verwachting....en hij wil alleen een abortus. Dat is alles, er is niet over te praten, hij wil geen kinderen. Hij wil alleen kinderen wanneer hij ze iets te bieden heeft, en wanneer hij er klaar voor is. Als ik besluit dit kind te houden, zal hij overwegen om bij me weg te gaan. Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak. Mocht ik het toch willen houden zal hij me helpen bij de opvoeding, maar niet als partner, want als partner heb ik hem bedrogen.
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
donderdag 12 november 2009 om 14:39
donderdag 12 november 2009 om 14:48
quote:JohnnyCake schreef op 12 november 2009 @ 13:41:
Nu het toch off topic gaat.. een tijdje terug had ik een topic geopend over dubbele bescherming: bescherming van condoom en pil. Er werd toen een beetje lacherig gedaan op dat topic, ik stelde me aan, de pil is veilig etc. condooms daar doe je toch niet meer aan als je een vaste relatie hebt... Ik heb een vaste relatie, woon samen, en guess what er bij ons op het nachtkastje ligt (heel subtiel in een houten doosje quote:
Nu zie je wat er van kan komen. Zie hoeveel dames hier reageren met 'ik heb ook voor die keuze gestaan'. Ik wil niet kiezen tussen een kind of een abortus. Dus 'vertrouw' ik vrouwen niet met de pil. Dus gebruik ik ALTIJD condooms. Ook in mijn vaste relatie. Je kunt er gewoon niet 100% op vertrouwen dat een vrouw haar pil slikt zoals het moet. Ze zal het meerdere keren vergeten, ze zal diarree krijgen en toch willen vrijen, ze zal af en toe moeten kotsen zonder jou op de hoogte te stellen van haar cyclus. De pil alleen is niet genoeg.
Dat blijkt nu maar weer.Ik denk dat de pil wel genoeg is, en ook andere vormen van hormonale anti conceptie zoals de prikpil, de nuva ring en het pilstaafje. Maar je zult er beiden bij betrokken moeten zijn, beiden nadenken of het in geval van ziek geweest zijn niet verstandiger is om even condooms te gebruiken. Ik denk dat je je partner wel kunt vertrouwen met de pil, anders heb je een bijzonder slechte relatie mijns inziens. Mijn vriend heeft zo in de gaten wanneer ik last heb gehad van buikgriep of als ik zou overgeven. Zulke dingen weet je gewoon van elkaar, je merkt het, en je vergeet het ook niet om zo maar even te vertellen. Jouw weergave van een relatie vind ik wel opmerkelijk, als de verstandhoudingen zo liggen, dan kun je inderdaad maar beter alleen een condoom gebruiken en verder maar hopen dat je vriendin de pil wel slikt. Maar of dat nou zo'n leuke relatie is.
Nu het toch off topic gaat.. een tijdje terug had ik een topic geopend over dubbele bescherming: bescherming van condoom en pil. Er werd toen een beetje lacherig gedaan op dat topic, ik stelde me aan, de pil is veilig etc. condooms daar doe je toch niet meer aan als je een vaste relatie hebt... Ik heb een vaste relatie, woon samen, en guess what er bij ons op het nachtkastje ligt (heel subtiel in een houten doosje quote:
Nu zie je wat er van kan komen. Zie hoeveel dames hier reageren met 'ik heb ook voor die keuze gestaan'. Ik wil niet kiezen tussen een kind of een abortus. Dus 'vertrouw' ik vrouwen niet met de pil. Dus gebruik ik ALTIJD condooms. Ook in mijn vaste relatie. Je kunt er gewoon niet 100% op vertrouwen dat een vrouw haar pil slikt zoals het moet. Ze zal het meerdere keren vergeten, ze zal diarree krijgen en toch willen vrijen, ze zal af en toe moeten kotsen zonder jou op de hoogte te stellen van haar cyclus. De pil alleen is niet genoeg.
Dat blijkt nu maar weer.Ik denk dat de pil wel genoeg is, en ook andere vormen van hormonale anti conceptie zoals de prikpil, de nuva ring en het pilstaafje. Maar je zult er beiden bij betrokken moeten zijn, beiden nadenken of het in geval van ziek geweest zijn niet verstandiger is om even condooms te gebruiken. Ik denk dat je je partner wel kunt vertrouwen met de pil, anders heb je een bijzonder slechte relatie mijns inziens. Mijn vriend heeft zo in de gaten wanneer ik last heb gehad van buikgriep of als ik zou overgeven. Zulke dingen weet je gewoon van elkaar, je merkt het, en je vergeet het ook niet om zo maar even te vertellen. Jouw weergave van een relatie vind ik wel opmerkelijk, als de verstandhoudingen zo liggen, dan kun je inderdaad maar beter alleen een condoom gebruiken en verder maar hopen dat je vriendin de pil wel slikt. Maar of dat nou zo'n leuke relatie is.
donderdag 12 november 2009 om 14:53
Daarbij, doe eens een gezellige foto van die baby van 22 weken en bronvermelding? Ik ken het verhaal ook en volgens mij is die baby gewoon alsnog overleden, na ws een heleboel gezeik en gezeur aan het kleine lijfje.
Traincha, verhaal was helder maar was dit het verhaal of zou het wellicht zo kunnen zijn dat de tijd de herinnering van NoYo enigszins verkleurd heeft? Waarbij ik NoYo niet wil beschuldigen van bewust verdraaien vd feiten maar wel aan wi geven dat je psyche rare dingen met belevenissen kan doen.
Traincha, verhaal was helder maar was dit het verhaal of zou het wellicht zo kunnen zijn dat de tijd de herinnering van NoYo enigszins verkleurd heeft? Waarbij ik NoYo niet wil beschuldigen van bewust verdraaien vd feiten maar wel aan wi geven dat je psyche rare dingen met belevenissen kan doen.
donderdag 12 november 2009 om 14:58
quote:Igoneh schreef op 12 november 2009 @ 14:48:
Ik denk dat je je partner wel kunt vertrouwen met de pil, anders heb je een bijzonder slechte relatie mijns inziens. Mijn vriend heeft zo in de gaten wanneer ik last heb gehad van buikgriep of als ik zou overgeven. Zulke dingen weet je gewoon van elkaar, je merkt het, en je vergeet het ook niet om zo maar even te vertellen. De relatie is verder prima hoor. Het is gewoon net iets te vaak voorgekomen dat ze de pil vergeet te slikken. Het arme kind heeft ook zo druk af en toe . Dus ik vertrouw haar intenties wel, maar in de praktijk worden er foutjes gemaakt.
Ik denk dat je je partner wel kunt vertrouwen met de pil, anders heb je een bijzonder slechte relatie mijns inziens. Mijn vriend heeft zo in de gaten wanneer ik last heb gehad van buikgriep of als ik zou overgeven. Zulke dingen weet je gewoon van elkaar, je merkt het, en je vergeet het ook niet om zo maar even te vertellen. De relatie is verder prima hoor. Het is gewoon net iets te vaak voorgekomen dat ze de pil vergeet te slikken. Het arme kind heeft ook zo druk af en toe . Dus ik vertrouw haar intenties wel, maar in de praktijk worden er foutjes gemaakt.
donderdag 12 november 2009 om 15:02
quote:JohnnyCake schreef op 12 november 2009 @ 14:58:
[...]
De relatie is verder prima hoor. Het is gewoon net iets te vaak voorgekomen dat ze de pil vergeet te slikken. Het arme kind heeft ook zo druk af en toe . Dus ik vertrouw haar intenties wel, maar in de praktijk worden er foutjes gemaakt.
(arm kind, zo praat je toch niet over je partner ??)
Zo staat het er wel anders dan in je eerdere post, dat kwam echt over als 'alle vrouwen kotsen en diaareen wat af en vergeten het te vertellen, en ze vergeten dagen na elkaar de pil te slikken.'
Overigens, met een pilstaafje of een nuvaring hoef je niet meer dagelijks eraan te denken. Werkt stukken beter!
[...]
De relatie is verder prima hoor. Het is gewoon net iets te vaak voorgekomen dat ze de pil vergeet te slikken. Het arme kind heeft ook zo druk af en toe . Dus ik vertrouw haar intenties wel, maar in de praktijk worden er foutjes gemaakt.
(arm kind, zo praat je toch niet over je partner ??)
Zo staat het er wel anders dan in je eerdere post, dat kwam echt over als 'alle vrouwen kotsen en diaareen wat af en vergeten het te vertellen, en ze vergeten dagen na elkaar de pil te slikken.'
Overigens, met een pilstaafje of een nuvaring hoef je niet meer dagelijks eraan te denken. Werkt stukken beter!
donderdag 12 november 2009 om 15:03
quote:Suze2 schreef op 12 november 2009 @ 14:53:
Daarbij, doe eens een gezellige foto van die baby van 22 weken en bronvermelding? Ik ken het verhaal ook en volgens mij is die baby gewoon alsnog overleden, na ws een heleboel gezeik en gezeur aan het kleine lijfje.
Dit meisje leeft nog. De eerste foto's van haar zijn inderdaad natuurlijk niet de gezelligste...
Daarbij, doe eens een gezellige foto van die baby van 22 weken en bronvermelding? Ik ken het verhaal ook en volgens mij is die baby gewoon alsnog overleden, na ws een heleboel gezeik en gezeur aan het kleine lijfje.
Dit meisje leeft nog. De eerste foto's van haar zijn inderdaad natuurlijk niet de gezelligste...
donderdag 12 november 2009 om 15:06
quote:Katherina schreef op 12 november 2009 @ 11:59:
Susan, ik weet niet of ouders dat niet voor hun kind kunnen beslissen. Ik vind lichamelijk integriteit een groot goed, maar ik denk dat een meisje van 15 op geen enkele manier in staat is om te overzien wat het moederschap inhoudt.
Tuurlijk was het heel fijn geweest als het eerder dan halverwege de zwangerschap bekend was geraakt. Dan was de beslissing waarschijnlijk minder traumatisch geweest.
Traincha, ik weet niet of de moeder van Noyo alleen aan zichzelf dacht. Ik denk dat je als moeder het beste voor je kind wilt en moeder worden op je 15e of 16e lijkt mij niet het beste.
Neem van mij aan dat never nooit niet iemand anders of zelf een ouder dat voor haar dochter kan beslissen,als je het beste met je kind voor hebt laat je de beslissing aan haar over.
En geloof me ja als een moeder daar een beslissing over neemt dan is dat niet het beste met je kind voor hebben.
De dochter van 15/16 zal haar verdere leven daar mee moeten handelen,niet een moeder.
P.s ik weet waar ik over praat.
Susan, ik weet niet of ouders dat niet voor hun kind kunnen beslissen. Ik vind lichamelijk integriteit een groot goed, maar ik denk dat een meisje van 15 op geen enkele manier in staat is om te overzien wat het moederschap inhoudt.
Tuurlijk was het heel fijn geweest als het eerder dan halverwege de zwangerschap bekend was geraakt. Dan was de beslissing waarschijnlijk minder traumatisch geweest.
Traincha, ik weet niet of de moeder van Noyo alleen aan zichzelf dacht. Ik denk dat je als moeder het beste voor je kind wilt en moeder worden op je 15e of 16e lijkt mij niet het beste.
Neem van mij aan dat never nooit niet iemand anders of zelf een ouder dat voor haar dochter kan beslissen,als je het beste met je kind voor hebt laat je de beslissing aan haar over.
En geloof me ja als een moeder daar een beslissing over neemt dan is dat niet het beste met je kind voor hebben.
De dochter van 15/16 zal haar verdere leven daar mee moeten handelen,niet een moeder.
P.s ik weet waar ik over praat.
donderdag 12 november 2009 om 15:07
quote:Igoneh schreef op 12 november 2009 @ 15:02:
[...]
(arm kind, zo praat je toch niet over je partner ??)
Zo staat het er wel anders dan in je eerdere post, dat kwam echt over als 'alle vrouwen kotsen en diaareen wat af en vergeten het te vertellen, en ze vergeten dagen na elkaar de pil te slikken.'
Overigens, met een pilstaafje of een nuvaring hoef je niet meer dagelijks eraan te denken. Werkt stukken beter!Ik schreef het vanuit een mannen oogpunt: tot het tegendeel bewezen is, kun je er maar beter van uitgaan dat jij even goed verantwoordelijk bent voort de anticonceptie.
[...]
(arm kind, zo praat je toch niet over je partner ??)
Zo staat het er wel anders dan in je eerdere post, dat kwam echt over als 'alle vrouwen kotsen en diaareen wat af en vergeten het te vertellen, en ze vergeten dagen na elkaar de pil te slikken.'
Overigens, met een pilstaafje of een nuvaring hoef je niet meer dagelijks eraan te denken. Werkt stukken beter!Ik schreef het vanuit een mannen oogpunt: tot het tegendeel bewezen is, kun je er maar beter van uitgaan dat jij even goed verantwoordelijk bent voort de anticonceptie.
donderdag 12 november 2009 om 15:16
http://www.growingyourbab ... 5/amillia-taylor-turns-1/
donderdag 12 november 2009 om 16:05
quote:esmee43 schreef op 12 november 2009 @ 15:06:
[...]
Neem van mij aan dat never nooit niet iemand anders of zelf een ouder dat voor haar dochter kan beslissen,als je het beste met je kind voor hebt laat je de beslissing aan haar over.
En geloof me ja als een moeder daar een beslissing over neemt dan is dat niet het beste met je kind voor hebben.
De dochter van 15/16 zal haar verdere leven daar mee moeten handelen,niet een moeder.
P.s ik weet waar ik over praat.Ben je ervaringsdeskundige Esmee?
[...]
Neem van mij aan dat never nooit niet iemand anders of zelf een ouder dat voor haar dochter kan beslissen,als je het beste met je kind voor hebt laat je de beslissing aan haar over.
En geloof me ja als een moeder daar een beslissing over neemt dan is dat niet het beste met je kind voor hebben.
De dochter van 15/16 zal haar verdere leven daar mee moeten handelen,niet een moeder.
P.s ik weet waar ik over praat.Ben je ervaringsdeskundige Esmee?
donderdag 12 november 2009 om 16:15
[quote]Bloemetje22 schreef op 12 november 2009 @ 14:17:
Katherine, Dit is het gehele artikel.
22 weken is ook nog zo jong dat de meeste premature kindjes van die leeftijd het niet overleven. Maar artsen zijn wel verplicht om baby's van deze leeftijd te behandelen en een kans te geven. Met elke dag erbij wordt de kans weer groter. Ik probeer alleen maar te zeggen dat een abortus van 21 weken, het kindje heel dicht bij de levensvatbaarheid zit.
En ik dit moord op een baby vind. [quote]
Ik wil nog even aanhaken bij deze off-topic discussie:
1. Vooralsnog is de gehanteerde grens in Nederland om een te vroeg geboren baby sowieso te gaan behandelen 26 weken en bij zelfstandig ademhalen 25 weken. Bij een superlevendige baby wordt misschien nog wel eens behandeld bij 24 weken, maar dit is hoogst uitzonderlijk. In NL zijn artsen dus zeker niet verplicht om baby's van 22 weken te behandelen.
2. Jullie praten over dat abortus bij 21 weken niet ethisch is omdat het kind al levensvatbaar is. Natuurlijk is een abortus bij 21 weken niet niks en doe je dit alleen in uiterste gevallen. Maar ik ben het er niet mee eens om een kind van 21 of 22 weken levensvatbaar te noemen, omdat er toevallig één keer één in leven is gebleven. Dit kind is alleen blijven leven dankzij zeer intensieve zorg en medisch ingrijpen. Als je die baby's van 22-28 weken gewoon mee naar huis zou nemen en ze zou behandelen als elke andere baby, dan zouden ze dat niet overleven. Ik zeg ABSOLUUT NIET dat daarom de abortusgrens van mij nog wel omhoog mag (hij mag van mij omlaag van 24 weken naar 22), maar ik zeg wel dat praten over levensvatbare baby's om wat meer nuances vraagt. Die baby's zijn alleen maar levensvatbaar dankzij menselijk ingrijpen, niet 'van zichzelf'. Wij, als mensen, hebben dus deze situatie gecreëerd waarin een zwangerschap afbreken en een kindje van bijna dezelfde leeftijd laten overleven heel dichtbij elkaar zijn komen te liggen.
Katherine, Dit is het gehele artikel.
22 weken is ook nog zo jong dat de meeste premature kindjes van die leeftijd het niet overleven. Maar artsen zijn wel verplicht om baby's van deze leeftijd te behandelen en een kans te geven. Met elke dag erbij wordt de kans weer groter. Ik probeer alleen maar te zeggen dat een abortus van 21 weken, het kindje heel dicht bij de levensvatbaarheid zit.
En ik dit moord op een baby vind. [quote]
Ik wil nog even aanhaken bij deze off-topic discussie:
1. Vooralsnog is de gehanteerde grens in Nederland om een te vroeg geboren baby sowieso te gaan behandelen 26 weken en bij zelfstandig ademhalen 25 weken. Bij een superlevendige baby wordt misschien nog wel eens behandeld bij 24 weken, maar dit is hoogst uitzonderlijk. In NL zijn artsen dus zeker niet verplicht om baby's van 22 weken te behandelen.
2. Jullie praten over dat abortus bij 21 weken niet ethisch is omdat het kind al levensvatbaar is. Natuurlijk is een abortus bij 21 weken niet niks en doe je dit alleen in uiterste gevallen. Maar ik ben het er niet mee eens om een kind van 21 of 22 weken levensvatbaar te noemen, omdat er toevallig één keer één in leven is gebleven. Dit kind is alleen blijven leven dankzij zeer intensieve zorg en medisch ingrijpen. Als je die baby's van 22-28 weken gewoon mee naar huis zou nemen en ze zou behandelen als elke andere baby, dan zouden ze dat niet overleven. Ik zeg ABSOLUUT NIET dat daarom de abortusgrens van mij nog wel omhoog mag (hij mag van mij omlaag van 24 weken naar 22), maar ik zeg wel dat praten over levensvatbare baby's om wat meer nuances vraagt. Die baby's zijn alleen maar levensvatbaar dankzij menselijk ingrijpen, niet 'van zichzelf'. Wij, als mensen, hebben dus deze situatie gecreëerd waarin een zwangerschap afbreken en een kindje van bijna dezelfde leeftijd laten overleven heel dichtbij elkaar zijn komen te liggen.
donderdag 12 november 2009 om 16:43
Als zo'n prematuur babytje ter wereld komt en hij krijgt behandeling. Dan kan hij het overleven. Dit zegt toch al genoeg.
Nee, hij is niet levensvatbaar van zichzelf. Dus wat.
Als deze 2 dingen inderdaad zo dicht bij elkaar liggen dan moet daar dus heel snel eens verandering in komen. Abortus met 21 weken is veel en veel te laat en zou verboden moeten worden.
Nee, hij is niet levensvatbaar van zichzelf. Dus wat.
Als deze 2 dingen inderdaad zo dicht bij elkaar liggen dan moet daar dus heel snel eens verandering in komen. Abortus met 21 weken is veel en veel te laat en zou verboden moeten worden.
donderdag 12 november 2009 om 16:45
Werk in het ziekenhuis en bij mijn weten ligt de normale grens voor abortus toch echt bij 16 weken, alleen op medische indicatie tot 24 weken. Daarom heb je ook de 20 weken echo zodat als er grote afwijkingen zijn je nog een paar weken hebt voor extra onderzoek en om de beslissing tot afbreking overwogen te kunnen nemen
donderdag 12 november 2009 om 16:49
quote:ps27 schreef op 12 november 2009 @ 16:45:
Werk in het ziekenhuis en bij mijn weten ligt de normale grens voor abortus toch echt bij 16 weken, alleen op medische indicatie tot 24 weken. Daarom heb je ook de 20 weken echo zodat als er grote afwijkingen zijn je nog een paar weken hebt voor extra onderzoek en om de beslissing tot afbreking overwogen te kunnen nemenDat is nuttige info, dank.
Werk in het ziekenhuis en bij mijn weten ligt de normale grens voor abortus toch echt bij 16 weken, alleen op medische indicatie tot 24 weken. Daarom heb je ook de 20 weken echo zodat als er grote afwijkingen zijn je nog een paar weken hebt voor extra onderzoek en om de beslissing tot afbreking overwogen te kunnen nemenDat is nuttige info, dank.
donderdag 12 november 2009 om 20:14
weet je al wat je gaat doen? Ik heb zelf ook een abortus meegemaakt. in eerste instantie twijfelde ik het meeste en mijn vriend had zoiets van nee nu nog niet. Uiteindelijk wilde hij het houden en ik niet. ik ken trouwens ook een stel waarvan de jongen perse het kind niet wilde, hij is weken depressief geweest omdat hij eigenlijk geen kinderen wilde en zij peinsde er niet over om het niet te houden. uiteindelijk is hij over stag gegaan (hij verkreeg het niet over zijn hart om het kind niet te erkennen - zijn eigen vader wil hem namelijk niet kennen). Uiteindelijk hebben ze nu samen een kindje.
donderdag 12 november 2009 om 21:12
quote:Beebee_M schreef op 12 november 2009 @ 12:54:
Ik kan er gewoon niet met mijn hoofd bij dat er mensen zijn die een abortus met 22 weken goed praten.. te gek voor woorden gewoon. Met 20 weken krijg je de belangrijkste echo, gaan ze kijken of het kindje gezond is. Op dat moment klopt er een hart, dus het is gewoon je kindje vermoorden!!
Uitgezonderd idd medische redenen
Maar dat 15 jaar te jong is om zwanger te zijn is pure bullshit
Geef het dan op voor adoptie, er zijn meer dan genoeg mensen die de wereld over hebben om een kindje te krijgen maar wat niet luktDrogredenaties vetgedrukt. Hart klopt al eerder dus voor 21 weken is het ook moord volgens jou. Om medische redenen is het ineens prima te 'moorden' en de laatste reden is totaal voorbij gaan aan het feit dat er vrouwen zijn die geheel niet op een verlenging van hun DNA zitten te wachten en alles omtrent zwangerschap (en zeker de bevalling) a living nightmare vinden. Abortus wordt jou niet opgedrongen dus laat anderen lekker zelf beslissen. Ik zou zeker aborteren met 20 weken, al moet ik ervoor naar een illegale kliniek. Uiteraard zal ik zsm aborteren, maar in onvoorziene omstandigheden zou ik zeker op zoek gaan naar mogelijkheden. Als dat mij een moordenaar maakt: fine by me. Het maakt jou eerder een harteloos iemand om volkomen voorbij te gaan aan het gevoel van een al bestaand iemand.
Ik kan er gewoon niet met mijn hoofd bij dat er mensen zijn die een abortus met 22 weken goed praten.. te gek voor woorden gewoon. Met 20 weken krijg je de belangrijkste echo, gaan ze kijken of het kindje gezond is. Op dat moment klopt er een hart, dus het is gewoon je kindje vermoorden!!
Uitgezonderd idd medische redenen
Maar dat 15 jaar te jong is om zwanger te zijn is pure bullshit
Geef het dan op voor adoptie, er zijn meer dan genoeg mensen die de wereld over hebben om een kindje te krijgen maar wat niet luktDrogredenaties vetgedrukt. Hart klopt al eerder dus voor 21 weken is het ook moord volgens jou. Om medische redenen is het ineens prima te 'moorden' en de laatste reden is totaal voorbij gaan aan het feit dat er vrouwen zijn die geheel niet op een verlenging van hun DNA zitten te wachten en alles omtrent zwangerschap (en zeker de bevalling) a living nightmare vinden. Abortus wordt jou niet opgedrongen dus laat anderen lekker zelf beslissen. Ik zou zeker aborteren met 20 weken, al moet ik ervoor naar een illegale kliniek. Uiteraard zal ik zsm aborteren, maar in onvoorziene omstandigheden zou ik zeker op zoek gaan naar mogelijkheden. Als dat mij een moordenaar maakt: fine by me. Het maakt jou eerder een harteloos iemand om volkomen voorbij te gaan aan het gevoel van een al bestaand iemand.
donderdag 12 november 2009 om 21:31
Jeetje zeg, ik weet niet wat ik lees. Ik begrijp dat je je k*t voelt en in paniek bent. Maar ik denk dat je juist nu even moet proberen zo helder mogelijk na te denken.
Ik lees uit jouw woorden dat je eigenlijk je kindje graag wil houden omdat je je beseft dat er nooit een ideaal moment zal komen en in jouw ogen een kindje in je leven welkom is en jij ook graag moeder wlt worden. Je vriend wil het nu nog niet, mogelijk later wel en wil het liefst dat jij met zijn ideen meegaat. Jij zou niet van hem houden als jij een andere mening hebt dan hij en het kindje wil houden. Draai dat eens om? Houdt hij wel van jou als hij je in deze situatie extra onder druk zet? Wil hij alleen een relatie met jou op zijn voorwaarden? Zou hij misschien ook wel eens een onstabiele factor kunnen zijn in jouw leven als er op een later tijdstip iets eens niet zo gaat als hij dat wil? Anyway, ik dwaal af. In bepaalde situaties ben ik zeker niet anti-abortus. Als je niet in staat bent om voor je kind te zorgen, niet in staat bent om van je kind te houden of fysiek niet in staat bent zwanger te zijn dan is het de enige weg. Maar dit lijkt me niet het geval te zijn bij jullie. Als moeder van een hele lieve baby kan ik je in ieder geval meegeven dat de liefde die je zult voelen voor je kind zoveel overweldigender is dan die je voelt voor je partner (en begrijp me niet verkeerd, ik heb de allerbeste relatie van de wereld dus weet waar ik over praat). Ik begrijp dat je je partner niet wilt verliezen en dat je in paniek raakt bij het idee. Maar begrijp ook dat jouw vriend er zelf voor kiest om je te verlaten als hij dat doet. Je kindje is helaas afhankelijk van jouw keuze. Zou je hem of haar laten kiezen weet ik zeker dat hij/zij heel graag bij je wil blijven en dat zijn/haar liefde voor jou onvoorwaardelijk is.
Sorry dat ik me er mee bemoei maar ik word heel verdrietig van het idee dat dit kindje straks weggehaald wordt terwijl er wel iemand is die heel veel van dit kindje houd (jij dus.....).
Ik lees uit jouw woorden dat je eigenlijk je kindje graag wil houden omdat je je beseft dat er nooit een ideaal moment zal komen en in jouw ogen een kindje in je leven welkom is en jij ook graag moeder wlt worden. Je vriend wil het nu nog niet, mogelijk later wel en wil het liefst dat jij met zijn ideen meegaat. Jij zou niet van hem houden als jij een andere mening hebt dan hij en het kindje wil houden. Draai dat eens om? Houdt hij wel van jou als hij je in deze situatie extra onder druk zet? Wil hij alleen een relatie met jou op zijn voorwaarden? Zou hij misschien ook wel eens een onstabiele factor kunnen zijn in jouw leven als er op een later tijdstip iets eens niet zo gaat als hij dat wil? Anyway, ik dwaal af. In bepaalde situaties ben ik zeker niet anti-abortus. Als je niet in staat bent om voor je kind te zorgen, niet in staat bent om van je kind te houden of fysiek niet in staat bent zwanger te zijn dan is het de enige weg. Maar dit lijkt me niet het geval te zijn bij jullie. Als moeder van een hele lieve baby kan ik je in ieder geval meegeven dat de liefde die je zult voelen voor je kind zoveel overweldigender is dan die je voelt voor je partner (en begrijp me niet verkeerd, ik heb de allerbeste relatie van de wereld dus weet waar ik over praat). Ik begrijp dat je je partner niet wilt verliezen en dat je in paniek raakt bij het idee. Maar begrijp ook dat jouw vriend er zelf voor kiest om je te verlaten als hij dat doet. Je kindje is helaas afhankelijk van jouw keuze. Zou je hem of haar laten kiezen weet ik zeker dat hij/zij heel graag bij je wil blijven en dat zijn/haar liefde voor jou onvoorwaardelijk is.
Sorry dat ik me er mee bemoei maar ik word heel verdrietig van het idee dat dit kindje straks weggehaald wordt terwijl er wel iemand is die heel veel van dit kindje houd (jij dus.....).
donderdag 12 november 2009 om 23:05
quote:JohnnyCake schreef op 12 november 2009 @ 13:41:
Nu het toch off topic gaat.. een tijdje terug had ik een topic geopend over dubbele bescherming: bescherming van condoom en pil. Er werd toen een beetje lacherig gedaan op dat topic, ik stelde me aan, de pil is veilig etc. condooms daar doe je toch niet meer aan als je een vaste relatie hebt...
Nu zie je wat er van kan komen. Zie hoeveel dames hier reageren met 'ik heb ook voor die keuze gestaan'. Ik wil niet kiezen tussen een kind of een abortus. Dus 'vertrouw' ik vrouwen niet met de pil. Dus gebruik ik ALTIJD condooms. Ook in mijn vaste relatie. Je kunt er gewoon niet 100% op vertrouwen dat een vrouw haar pil slikt zoals het moet. Ze zal het meerdere keren vergeten, ze zal diarree krijgen en toch willen vrijen, ze zal af en toe moeten kotsen zonder jou op de hoogte te stellen van haar cyclus. De pil alleen is niet genoeg.
Dat blijkt nu maar weer.
Gefeliciteerd, kanjer - maar je bent je ervan bewust dat er geen aan/uit knop op die vruchtbaarheid zit, ja toch? Ook mét dubbele bescherming bestaat de mogelijkheid tot ongewenste zwangerschap.
Dus serieus, dimmen met dat neerbuigende gedoe over "dames" die nonchalant zouden zijn met de pil.
Nu het toch off topic gaat.. een tijdje terug had ik een topic geopend over dubbele bescherming: bescherming van condoom en pil. Er werd toen een beetje lacherig gedaan op dat topic, ik stelde me aan, de pil is veilig etc. condooms daar doe je toch niet meer aan als je een vaste relatie hebt...
Nu zie je wat er van kan komen. Zie hoeveel dames hier reageren met 'ik heb ook voor die keuze gestaan'. Ik wil niet kiezen tussen een kind of een abortus. Dus 'vertrouw' ik vrouwen niet met de pil. Dus gebruik ik ALTIJD condooms. Ook in mijn vaste relatie. Je kunt er gewoon niet 100% op vertrouwen dat een vrouw haar pil slikt zoals het moet. Ze zal het meerdere keren vergeten, ze zal diarree krijgen en toch willen vrijen, ze zal af en toe moeten kotsen zonder jou op de hoogte te stellen van haar cyclus. De pil alleen is niet genoeg.
Dat blijkt nu maar weer.
Gefeliciteerd, kanjer - maar je bent je ervan bewust dat er geen aan/uit knop op die vruchtbaarheid zit, ja toch? Ook mét dubbele bescherming bestaat de mogelijkheid tot ongewenste zwangerschap.
Dus serieus, dimmen met dat neerbuigende gedoe over "dames" die nonchalant zouden zijn met de pil.
vrijdag 13 november 2009 om 08:56
euh.....je snapt toch wel dat de kans op een zwangerschap met een dubbele bescherming heel wat kleiner is, dan wanneer je alleen op de pil of het condoom vertrouwt? En zo neerbuigend vind ik dat 'gedoe' over die dames niet, want de kans is groter dat een vrouw de pil vergeet dan een man zijn condoom. Als je dan toch de kans op een zwangerschap zo klein mogelijk wilt maken, en je wilt niet het gedoe van de pil, neem dan een mirena spiraal of een ander alternatief.
vrijdag 13 november 2009 om 09:32
quote:arachnophilia schreef op 12 november 2009 @ 23:05:
[...]
Gefeliciteerd, kanjer - maar je bent je ervan bewust dat er geen aan/uit knop op die vruchtbaarheid zit, ja toch? Ook mét dubbele bescherming bestaat de mogelijkheid tot ongewenste zwangerschap.
Dus serieus, dimmen met dat neerbuigende gedoe over "dames" die nonchalant zouden zijn met de pil.Hmmm, wij doen het nu al ruim 3 jaar alleen met condoom en dat gaat ook prima hoor. Ik snap wel wat hij bedoeld. Na de sex even controleren of er geen lekjes zijn, nog nooit problemen gehad (tot nu toe).
[...]
Gefeliciteerd, kanjer - maar je bent je ervan bewust dat er geen aan/uit knop op die vruchtbaarheid zit, ja toch? Ook mét dubbele bescherming bestaat de mogelijkheid tot ongewenste zwangerschap.
Dus serieus, dimmen met dat neerbuigende gedoe over "dames" die nonchalant zouden zijn met de pil.Hmmm, wij doen het nu al ruim 3 jaar alleen met condoom en dat gaat ook prima hoor. Ik snap wel wat hij bedoeld. Na de sex even controleren of er geen lekjes zijn, nog nooit problemen gehad (tot nu toe).
Stressed is just desserts spelled backwards