Relaties
alle pijlers
Hoe moet het nou??
zaterdag 21 november 2009 om 10:41
Ik ben 11 jaar getrouwd en heb 2 kids. Ik ben iemand die heel postief in het leven staat maar mijn man is dat niet. Daar hebben we helaas al heel veel ruzie om gehad. Hij is een hele lieve man die het beste met me voor heeft , maar zijn negatieviteit heeft de overhand.
Om het er niet makkelijker op te maken heb ik een minnaar. Hij is echt totaal anders en ik voel me bij hem super. Omdat hij net uit een dramatische relatie komt wil hij voorlopig geen relatie en hij is er ook erg duidelijk in dat hij mij helemaal niks wil beloven , want misschien wil hij wel nooit een relatie.
Dat geeft ook niks , ik geniet van hem en hij ook van mij. Het probleem is dat ik niet meer weet wat ik moet. Aan de ene kant heb ik regelmatig het gevoel dat ik beter kan scheiden , maar ik twijfel ook wel weer heel erg.
Mijn gevoel bij mij minnaar is soms zo sterk dat ik niet blij kan zijn met mijn man en soms sta ik zo met beide benen op de grond dat ik ook weet dat ik nooit mijn huwelijk op moet geven voor mijn minnaar. Hij ziet (voorlopig) geen toekomst voor ons.Hij vind me wel superlief en vind het ook hartstikke fijn als ik bij hem ben (het draait niet alleen maar om sex bij ons)
Mijn gedachten zijn momenteel een 8 baan en ik heb soms het idee dat ik er in verzuip. Wat moet ik doen?
Om het er niet makkelijker op te maken heb ik een minnaar. Hij is echt totaal anders en ik voel me bij hem super. Omdat hij net uit een dramatische relatie komt wil hij voorlopig geen relatie en hij is er ook erg duidelijk in dat hij mij helemaal niks wil beloven , want misschien wil hij wel nooit een relatie.
Dat geeft ook niks , ik geniet van hem en hij ook van mij. Het probleem is dat ik niet meer weet wat ik moet. Aan de ene kant heb ik regelmatig het gevoel dat ik beter kan scheiden , maar ik twijfel ook wel weer heel erg.
Mijn gevoel bij mij minnaar is soms zo sterk dat ik niet blij kan zijn met mijn man en soms sta ik zo met beide benen op de grond dat ik ook weet dat ik nooit mijn huwelijk op moet geven voor mijn minnaar. Hij ziet (voorlopig) geen toekomst voor ons.Hij vind me wel superlief en vind het ook hartstikke fijn als ik bij hem ben (het draait niet alleen maar om sex bij ons)
Mijn gedachten zijn momenteel een 8 baan en ik heb soms het idee dat ik er in verzuip. Wat moet ik doen?
zaterdag 21 november 2009 om 10:50
Dus je twijfelt of je nog wel door moet gaan met je relatie, omdat je niet zeker weet of je minnaar vervolgens wel voor jóu zal kiezen. Wat dacht je van eens even stoppen met die minnaar en dán bedenken of je wel of niet door wil gaan met je relatie. Of je vertelt je man over je minnaar, biedt hem aan ook een minnares te zoeken en gaan lekker samen zo door.
Peas on earth!
zaterdag 21 november 2009 om 10:53
Aangezien je zelf al letterlijk aangeeft dat die minnaar het er niet makkelijker op maakt en het op dit moment allemaal even te ingewikkeld is lijkt me de meest voordehandliggende stap je minnaar vaarwel zeggen.
Heel je kijk op je leven wordt nu vertroebeld door zo'n gedrocht van een affaire die nergens heen gaat, maar de potentie in zich heeft om het leven van je hele gezin zuur te maken.
Er gaat energie naar je minnaar. Alleen al denkcapaciteit over al dit soort geleuter. Bovendien zoek je hèm nu op voor 'leuke' momenten om het 'gat' in je andere leven op te vullen. Dat is natuurlijk erg destructief.
Stop met energie in je affaire steken en start met het zoeken en creëren van leuke dingen in je huwelijk. Dat laatste gaat niet zomaar. Dus accepteer op voorhand dat je gaat vallen en opstaan, dat er tien pogingen in het water vallen voor er één lukt en dat je van die eerste gelukte poging misschien niet direct in de zevende hemel zult raken. Maar weet ook dat iedere gelukte poging weer een klein kurkje onder je huwelijk (en dus gezinsleven) legt waarop het beter blijft drijven.
Er is èrg veel werk aan de winkel, want je hebt er een ernstige puinhoop van gemaakt. Aan jou om te kiezen of je wegloopt voor het werk dat je zelf hebt gecreëerd, of dat je je rug recht houdt en aan de slag gaat.
Heel je kijk op je leven wordt nu vertroebeld door zo'n gedrocht van een affaire die nergens heen gaat, maar de potentie in zich heeft om het leven van je hele gezin zuur te maken.
Er gaat energie naar je minnaar. Alleen al denkcapaciteit over al dit soort geleuter. Bovendien zoek je hèm nu op voor 'leuke' momenten om het 'gat' in je andere leven op te vullen. Dat is natuurlijk erg destructief.
Stop met energie in je affaire steken en start met het zoeken en creëren van leuke dingen in je huwelijk. Dat laatste gaat niet zomaar. Dus accepteer op voorhand dat je gaat vallen en opstaan, dat er tien pogingen in het water vallen voor er één lukt en dat je van die eerste gelukte poging misschien niet direct in de zevende hemel zult raken. Maar weet ook dat iedere gelukte poging weer een klein kurkje onder je huwelijk (en dus gezinsleven) legt waarop het beter blijft drijven.
Er is èrg veel werk aan de winkel, want je hebt er een ernstige puinhoop van gemaakt. Aan jou om te kiezen of je wegloopt voor het werk dat je zelf hebt gecreëerd, of dat je je rug recht houdt en aan de slag gaat.
zaterdag 21 november 2009 om 10:54
zaterdag 21 november 2009 om 10:55
Aha, je wil niet je oude schoenen weggooien voordat je een paar nieuwe hebt.
Als je minnaar wel een relatie met je zal willen zou je wel weggaan bij je man?
Wonderlijke gedachte is dat toch..
Ben het dus helemaal eens met Pode (haai meis) en vertel je man dat je een minnaar hebt, denk dat er dan wel een keuze voor je gemaakt gaat worden.
Probleem opgelost.
*beseft dat ze redelijk hard klinkt maar heb zo ondertussen zo mijn buik vol van vrouwen die er voor het gemak maar een extra kerel op na houden, is dat een modetrend of zo*
Als je minnaar wel een relatie met je zal willen zou je wel weggaan bij je man?
Wonderlijke gedachte is dat toch..
Ben het dus helemaal eens met Pode (haai meis) en vertel je man dat je een minnaar hebt, denk dat er dan wel een keuze voor je gemaakt gaat worden.
Probleem opgelost.
*beseft dat ze redelijk hard klinkt maar heb zo ondertussen zo mijn buik vol van vrouwen die er voor het gemak maar een extra kerel op na houden, is dat een modetrend of zo*
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zaterdag 21 november 2009 om 10:56
quote:jasmijnblauw schreef op 21 november 2009 @ 10:41:
Ik ben 11 jaar getrouwd en heb 2 kids. Ik ben iemand die heel postief in het leven staat maar mijn man is dat niet. Daar hebben we helaas al heel veel ruzie om gehad. Hij is een hele lieve man die het beste met me voor heeft , maar zijn negatieviteit heeft de overhand.
Om het er niet makkelijker op te maken heb ik een minnaar.Joh, wat vervelend voor je, waar heb je die nou opgelopen? Kon de dokter er niets meer aan doen?quote:Hij is echt totaal anders en ik voel me bij hem super. Omdat hij net uit een dramatische relatie komt wil hij voorlopig geen relatie en hij is er ook erg duidelijk in dat hij mij helemaal niks wil beloven , want misschien wil hij wel nooit een relatie.Dus als hij zou willen, zou je wel een relatie met hem willen?quote:Dat geeft ook niks , ik geniet van hem en hij ook van mij. Het probleem is dat ik niet meer weet wat ik moet. Aan de ene kant heb ik regelmatig het gevoel dat ik beter kan scheiden , maar ik twijfel ook wel weer heel erg.Je bent getrouwd, dan heb je waarschijnlijk iets beloofd over goede en slechte tijden? En je hebt twee kinderen, die, zoals je als je eerlijk bent nu echt wel kan weten, vrij ernstig te lijden hebben onder een scheiding.
Naar je relatie neem je al geen verantwoordelijkheid, door je man te bedriegen, en je overweegt dus nog een stapje verder te gaan in je pure egocentrisme.
Ik hoop echt voor je dat je héél trots op jezelf bent. Persoonlijk snap ik niet hoe je op deze manier met jezelf kan leven, maar ik vermoed dat ik dat niet hardop mag zeggen.
quote:Wat moet ik doen?Je kapot schamen, volwassen worden, en je man vertellen hoe je hem belazert, en dan maar zien welke keuze hij maakt.
Ik ben 11 jaar getrouwd en heb 2 kids. Ik ben iemand die heel postief in het leven staat maar mijn man is dat niet. Daar hebben we helaas al heel veel ruzie om gehad. Hij is een hele lieve man die het beste met me voor heeft , maar zijn negatieviteit heeft de overhand.
Om het er niet makkelijker op te maken heb ik een minnaar.Joh, wat vervelend voor je, waar heb je die nou opgelopen? Kon de dokter er niets meer aan doen?quote:Hij is echt totaal anders en ik voel me bij hem super. Omdat hij net uit een dramatische relatie komt wil hij voorlopig geen relatie en hij is er ook erg duidelijk in dat hij mij helemaal niks wil beloven , want misschien wil hij wel nooit een relatie.Dus als hij zou willen, zou je wel een relatie met hem willen?quote:Dat geeft ook niks , ik geniet van hem en hij ook van mij. Het probleem is dat ik niet meer weet wat ik moet. Aan de ene kant heb ik regelmatig het gevoel dat ik beter kan scheiden , maar ik twijfel ook wel weer heel erg.Je bent getrouwd, dan heb je waarschijnlijk iets beloofd over goede en slechte tijden? En je hebt twee kinderen, die, zoals je als je eerlijk bent nu echt wel kan weten, vrij ernstig te lijden hebben onder een scheiding.
Naar je relatie neem je al geen verantwoordelijkheid, door je man te bedriegen, en je overweegt dus nog een stapje verder te gaan in je pure egocentrisme.
Ik hoop echt voor je dat je héél trots op jezelf bent. Persoonlijk snap ik niet hoe je op deze manier met jezelf kan leven, maar ik vermoed dat ik dat niet hardop mag zeggen.
quote:Wat moet ik doen?Je kapot schamen, volwassen worden, en je man vertellen hoe je hem belazert, en dan maar zien welke keuze hij maakt.
zaterdag 21 november 2009 om 10:56
Hoe zie je je leven voor je met 2 kindjes alleen? Is er echt niet meer te werken aan je relatie? Mijn man heeft ook een negatieve/sombere kant maar we kunnen overal over praten en ik geef hem de ruimte. Ik ben geen voorstander van buitenechtelijke relaties. Heb altijd gezegd dat als het zover is de relatie 100% over is. Probeer je hoofd niet op hol te laten gaan door een minnaar die toch niks vast wil. Is je huwelijk het vechten niet waard?
De ex van mijn man is er ook vandoor gegaan omdat ze niet met zijn sombere kant om kon gaan. Ik blijf het ook altijd moeilijk vinden maar zoek hulp voor jullie beide en jullie kindjes. Sterkte!!!
De ex van mijn man is er ook vandoor gegaan omdat ze niet met zijn sombere kant om kon gaan. Ik blijf het ook altijd moeilijk vinden maar zoek hulp voor jullie beide en jullie kindjes. Sterkte!!!
zaterdag 21 november 2009 om 11:01
quote:Summerdance schreef op 21 november 2009 @ 10:55:
*beseft dat ze redelijk hard klinkt maar heb zo ondertussen zo mijn buik vol van vrouwen die er voor het gemak maar een extra kerel op na houden, is dat een modetrend of zo*Dat heet emancipatie, vooral alle slechte eigenschappen en gewoonten van 'de man' overnemen
*beseft dat ze redelijk hard klinkt maar heb zo ondertussen zo mijn buik vol van vrouwen die er voor het gemak maar een extra kerel op na houden, is dat een modetrend of zo*Dat heet emancipatie, vooral alle slechte eigenschappen en gewoonten van 'de man' overnemen
anoniem_91636 wijzigde dit bericht op 21-11-2009 11:12
Reden: typefout eruit
Reden: typefout eruit
% gewijzigd
zaterdag 21 november 2009 om 11:06
quote:ColeTurner schreef op 21 november 2009 @ 11:01:
[...]
Dat heeft emancipatie, vooral alle slechte eigenschappen en gewoonten van 'de man' overnemen *besluit dan maar te blijven hangen in oude vertrouwde gewoontes waarin mannen gewoon de deur voor je open houden en de vrouw aan één man genoeg heeft...scheelt een hoop gekonkel*
[...]
Dat heeft emancipatie, vooral alle slechte eigenschappen en gewoonten van 'de man' overnemen *besluit dan maar te blijven hangen in oude vertrouwde gewoontes waarin mannen gewoon de deur voor je open houden en de vrouw aan één man genoeg heeft...scheelt een hoop gekonkel*
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zaterdag 21 november 2009 om 11:16
quote:jasmijnblauw schreef op 21 november 2009 @ 10:41:
Ik ben 11 jaar getrouwd en heb 2 kids. Ik ben iemand die heel postief in het leven staat maar mijn man is dat niet. Daar hebben we helaas al heel veel ruzie om gehad. Hij is een hele lieve man die het beste met me voor heeft , maar zijn negatieviteit heeft de overhand.
Laten we even wat balans brengen in je openingsalinea.
Je bent 11 jaar getrouwd en je bedondert je man en je kinderen. Je bent positief maar het vreemdgaan heeft de overhand.quote:
Om het er niet makkelijker op te maken heb ik een minnaar. Hij is echt totaal anders en ik voel me bij hem super. Omdat hij net uit een dramatische relatie komt wil hij voorlopig geen relatie en hij is er ook erg duidelijk in dat hij mij helemaal niks wil beloven , want misschien wil hij wel nooit een relatie.
Dat geeft ook niks , ik geniet van hem en hij ook van mij. Het probleem is dat ik niet meer weet wat ik moet. Aan de ene kant heb ik regelmatig het gevoel dat ik beter kan scheiden , maar ik twijfel ook wel weer heel erg.
Mijn gevoel bij mij minnaar is soms zo sterk dat ik niet blij kan zijnJouw gevoel? Het is volgens mij een algemeen bekend verschijnsel dat vreemdgaan niet goed is voor je huwelijk. Gevoel kun je bij iedereen opbouwen, dat is niet zo moeilijk.quote:met mijn man en soms sta ik zo met beide benen op de grond dat ik ook weet dat ik nooit mijn huwelijk op moet geven voor mijn minnaar.Je huwelijk heb je in feite opgegeven op het moment dat je vreemd ging. Tenzij je iets anders in gedachten hebt bij het woordje huwelijk. Wat zei je toen je trouwde 11 jaar geleden? Ja mits? Ja tenzij? Ja misschien?quote:Hij ziet (voorlopig) geen toekomst voor ons.Hij vind me wel superlief en vind het ook hartstikke fijn als ik bij hem ben (het draait niet alleen maar om sex bij ons)Nu verwar je mij en volgens mij jezelf. Wat is het dat je wil? Wil je je huwelijk redden? Of wil je er vandoor gaan met de man waarmee je vreemdgaat?quote:Mijn gedachten zijn momenteel een 8 baan en ik heb soms het idee dat ik er in verzuip. Wat moet ik doen?
Niet meer vreemdgaan. Dat zou een goed begin zijn.
Drie vragen voor jou:
Waarom trouwen mensen met elkaar? Wat betekenen de woorden 'in goede en in slechte tijden'? Ben je te vertrouwen, niet alleen voor je man maar ook voor je kinderen?
Ik ben 11 jaar getrouwd en heb 2 kids. Ik ben iemand die heel postief in het leven staat maar mijn man is dat niet. Daar hebben we helaas al heel veel ruzie om gehad. Hij is een hele lieve man die het beste met me voor heeft , maar zijn negatieviteit heeft de overhand.
Laten we even wat balans brengen in je openingsalinea.
Je bent 11 jaar getrouwd en je bedondert je man en je kinderen. Je bent positief maar het vreemdgaan heeft de overhand.quote:
Om het er niet makkelijker op te maken heb ik een minnaar. Hij is echt totaal anders en ik voel me bij hem super. Omdat hij net uit een dramatische relatie komt wil hij voorlopig geen relatie en hij is er ook erg duidelijk in dat hij mij helemaal niks wil beloven , want misschien wil hij wel nooit een relatie.
Dat geeft ook niks , ik geniet van hem en hij ook van mij. Het probleem is dat ik niet meer weet wat ik moet. Aan de ene kant heb ik regelmatig het gevoel dat ik beter kan scheiden , maar ik twijfel ook wel weer heel erg.
Mijn gevoel bij mij minnaar is soms zo sterk dat ik niet blij kan zijnJouw gevoel? Het is volgens mij een algemeen bekend verschijnsel dat vreemdgaan niet goed is voor je huwelijk. Gevoel kun je bij iedereen opbouwen, dat is niet zo moeilijk.quote:met mijn man en soms sta ik zo met beide benen op de grond dat ik ook weet dat ik nooit mijn huwelijk op moet geven voor mijn minnaar.Je huwelijk heb je in feite opgegeven op het moment dat je vreemd ging. Tenzij je iets anders in gedachten hebt bij het woordje huwelijk. Wat zei je toen je trouwde 11 jaar geleden? Ja mits? Ja tenzij? Ja misschien?quote:Hij ziet (voorlopig) geen toekomst voor ons.Hij vind me wel superlief en vind het ook hartstikke fijn als ik bij hem ben (het draait niet alleen maar om sex bij ons)Nu verwar je mij en volgens mij jezelf. Wat is het dat je wil? Wil je je huwelijk redden? Of wil je er vandoor gaan met de man waarmee je vreemdgaat?quote:Mijn gedachten zijn momenteel een 8 baan en ik heb soms het idee dat ik er in verzuip. Wat moet ik doen?
Niet meer vreemdgaan. Dat zou een goed begin zijn.
Drie vragen voor jou:
Waarom trouwen mensen met elkaar? Wat betekenen de woorden 'in goede en in slechte tijden'? Ben je te vertrouwen, niet alleen voor je man maar ook voor je kinderen?
zaterdag 21 november 2009 om 11:19
zaterdag 21 november 2009 om 11:36
zaterdag 21 november 2009 om 11:40
quote:rider schreef op 21 november 2009 @ 11:36:
Maar het schijnt in dit land nog steeds vanzelfsprekend te zijn dat de kinderen "van de moeder zijn".Niet minder vanzelfsprekend dan het lijkt dat het voor de vader ok is om een loopje te nemen met de bezoekregeling gelijk het hem in zijn straatje past hoor. Het is gewoon erg ingewikkelde materie. Maar... niet de beoogde discussie van dit topic.
Maar het schijnt in dit land nog steeds vanzelfsprekend te zijn dat de kinderen "van de moeder zijn".Niet minder vanzelfsprekend dan het lijkt dat het voor de vader ok is om een loopje te nemen met de bezoekregeling gelijk het hem in zijn straatje past hoor. Het is gewoon erg ingewikkelde materie. Maar... niet de beoogde discussie van dit topic.
zaterdag 21 november 2009 om 11:41
Normaal reageer ik niet in dit soort topics, maar ik vraag me werkelijk af wat je met een minnaar moet als je een man hebt? Als de relatie niet goed is, ga je daar samen over praten, voor vechten. Als je er dan niet uit komt ga dan desnoods scheiden, maar vreemdgaan? Nee, dat vind ik zo laag.
Lekker eerlijk tegenover je hele gezin ook.
Ik snap dat dit niet het advies is waar je naar op zoek bent en ik wens je ook het allerbeste, maar het probleem ligt echt bij jou, TO en niet bij je man of minnaar!
Lekker eerlijk tegenover je hele gezin ook.
Ik snap dat dit niet het advies is waar je naar op zoek bent en ik wens je ook het allerbeste, maar het probleem ligt echt bij jou, TO en niet bij je man of minnaar!
zaterdag 21 november 2009 om 11:45
quote:ColeTurner schreef op 21 november 2009 @ 11:13:
Daarom daalt tegenwoordig ook de levensverwachting van vrouwen, ze roken en drinken vaker (en meer) dan de vorige generaties.
Shit, volgens mij ben ik een kerel geworden joh...
*rent naar toilet om te checken*
Maare Jasmijn, want wil je nu eigenlijk zelf?
Daarom daalt tegenwoordig ook de levensverwachting van vrouwen, ze roken en drinken vaker (en meer) dan de vorige generaties.
Shit, volgens mij ben ik een kerel geworden joh...
*rent naar toilet om te checken*
Maare Jasmijn, want wil je nu eigenlijk zelf?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zaterdag 21 november 2009 om 11:49
zaterdag 21 november 2009 om 11:55
Goh, als ik jou lees lijkt het net alsof een leven
zonder partner, -alleen dus- geen keuzemogelijkheid is.
Terwijl in mijn ogen...dat misschien de beste optie voor jou is. Volgens mij zie je door eigen emo-chaos niet meer reeel wat je aan het doen, denken en voelen bent. Kijk es met een afstandje naar jezelf,
Stel je voor:
Je ziet de overbuurvrouw , met man en kinderen en minaar. Zij vertelt aan jou dat ze niet meer weet wat ze moet doen omdat zeer positief is ingesteld. Haar man windt haar niet op , is erg negatief is maar wel lief en warm . Haar minnaar windt haar op , heeft net drama achter de rug echter wil niet samenwonen....
Dan kijkt ze je met grote onschuldige ogen aan en zegt : "watmoetiknudoen"?
Nah welke reactie zou jij geven? Heeft ze het over zichzelf gehad? (behalve dat ze positief is). Of doet ze een verslag van een vergelijkend warenonderzoek tussen twee mannen en laat ze zichzelf buiten beschouwing?
Wat is jouw rol? Hoe komt het dat je het gevoel hebt te moeten kiezen tussen twee mannen? Hoe komt het dat je niet bezig bent met hoe jij in elkaar zit? Wat heb jij gedaan en kan je doen om je huwelijk op poten te zetten? Wat vind jij belangrijk in een relatie? Geef je dit zelf ook? Welk gevoel geeft je minnaar je? Wat zijn de omstandigheden waardoor je dit gevoel krijgt bij je minnaar?
zonder partner, -alleen dus- geen keuzemogelijkheid is.
Terwijl in mijn ogen...dat misschien de beste optie voor jou is. Volgens mij zie je door eigen emo-chaos niet meer reeel wat je aan het doen, denken en voelen bent. Kijk es met een afstandje naar jezelf,
Stel je voor:
Je ziet de overbuurvrouw , met man en kinderen en minaar. Zij vertelt aan jou dat ze niet meer weet wat ze moet doen omdat zeer positief is ingesteld. Haar man windt haar niet op , is erg negatief is maar wel lief en warm . Haar minnaar windt haar op , heeft net drama achter de rug echter wil niet samenwonen....
Dan kijkt ze je met grote onschuldige ogen aan en zegt : "watmoetiknudoen"?
Nah welke reactie zou jij geven? Heeft ze het over zichzelf gehad? (behalve dat ze positief is). Of doet ze een verslag van een vergelijkend warenonderzoek tussen twee mannen en laat ze zichzelf buiten beschouwing?
Wat is jouw rol? Hoe komt het dat je het gevoel hebt te moeten kiezen tussen twee mannen? Hoe komt het dat je niet bezig bent met hoe jij in elkaar zit? Wat heb jij gedaan en kan je doen om je huwelijk op poten te zetten? Wat vind jij belangrijk in een relatie? Geef je dit zelf ook? Welk gevoel geeft je minnaar je? Wat zijn de omstandigheden waardoor je dit gevoel krijgt bij je minnaar?
