Psyche
alle pijlers
Lang geleden... deel 4
maandag 9 november 2009 om 23:27
gun jezelf het verdriet en laat weten dat het klote gaat.
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
zaterdag 21 november 2009 om 01:57
Ja dat is inderdaad confronterend. Maar goed, dat hoort er nu dus ook bij...
Heftige week dus voor jou. Wat een gevecht. Hoort een terugval misschien ook niet bij de stappen die je juist vooruit zet? Of ben ik nu weer tegen alles in op zoek naar een lichtpuntje? Ik zou je graag een positiefje mee willen geven.
Heftige week dus voor jou. Wat een gevecht. Hoort een terugval misschien ook niet bij de stappen die je juist vooruit zet? Of ben ik nu weer tegen alles in op zoek naar een lichtpuntje? Ik zou je graag een positiefje mee willen geven.
zaterdag 21 november 2009 om 02:06
Dat is ook precies wat vriend zei.
een terugval is menselijk maar niet verloren.
Alleen is het zuur dat ik keihard terug kelder.
Niet twee stappen vooruit en eentje terug,maar twee vooruit en 5 terug.
Het hoort erbij Philo maar daardoor niet minder pijnlijk.
Opnieuw je leven een andere invulling geven sucks.
En dan kunnen we allemaal zeggen het gaat over, maar dat maakt het nu even niet minder scherp.
Wat wel een lichtpuntje kan zijn, een nieuwe weg kan heel verfrissend worden.
En daar mag je wel een beetje over fantaseren,wat kan er komen?
Mij hielp dat soms om het tegenover de negatieve consequenties te zetten.
En I'm a survivor van desteny's child heb ik jankend en dansend grijs gedraait toen.
een terugval is menselijk maar niet verloren.
Alleen is het zuur dat ik keihard terug kelder.
Niet twee stappen vooruit en eentje terug,maar twee vooruit en 5 terug.
Het hoort erbij Philo maar daardoor niet minder pijnlijk.
Opnieuw je leven een andere invulling geven sucks.
En dan kunnen we allemaal zeggen het gaat over, maar dat maakt het nu even niet minder scherp.
Wat wel een lichtpuntje kan zijn, een nieuwe weg kan heel verfrissend worden.
En daar mag je wel een beetje over fantaseren,wat kan er komen?
Mij hielp dat soms om het tegenover de negatieve consequenties te zetten.
En I'm a survivor van desteny's child heb ik jankend en dansend grijs gedraait toen.
zaterdag 21 november 2009 om 10:57
Gelukkig doen die smileys het weer, want Iry, ik wil jou even een hele dikke geven. Wat een worsteling he, en wat herkenbaar ook; hoe geef je je leven een nieuwe invulling, hoe blijf je, steeds weer en weer en weer, jezelf serieus nemen, je signalen serieus nemen en dat ook naar buiten brengen?
Zo herkenbaar.
Maar we hebben anderen nodig, en we mogen hulp vragen. Steun vragen. Die steun die er vroeger niet was. Tenminste, bij mij niet, totaal niet. Helemaal alleen gaat het gewoon niet.
Ik ben blij, iedere keer als het me lukt, om iets te delen met therapeute of met EM. Laatste is nog het moeilijkst, omdat ik hem ook het liefst blij wil zien en niet ongerust.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik blij ben met het soort post wat je daar neerschreef, Iry. Omdat ik dan échte woorden zie. Over wat je écht bezighoudt. Dan kan ik trouwens ook begrijpen waarom mijn therapeute blij is als ik zo eerlijk ben. 'Blij' is misschien niet het goede woord, maar ik weet geen ander.
PS. Oh ja natuurlijk, vakantie-apparatement!
Zo herkenbaar.
Maar we hebben anderen nodig, en we mogen hulp vragen. Steun vragen. Die steun die er vroeger niet was. Tenminste, bij mij niet, totaal niet. Helemaal alleen gaat het gewoon niet.
Ik ben blij, iedere keer als het me lukt, om iets te delen met therapeute of met EM. Laatste is nog het moeilijkst, omdat ik hem ook het liefst blij wil zien en niet ongerust.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik blij ben met het soort post wat je daar neerschreef, Iry. Omdat ik dan échte woorden zie. Over wat je écht bezighoudt. Dan kan ik trouwens ook begrijpen waarom mijn therapeute blij is als ik zo eerlijk ben. 'Blij' is misschien niet het goede woord, maar ik weet geen ander.
PS. Oh ja natuurlijk, vakantie-apparatement!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zaterdag 21 november 2009 om 12:20
Lieve lieve Iry, wat een strijd. Ik vind het "fijn" te lezen hoe het met je gaat. Wat er allemaal speelt bij jou, prachtige wijze vrouw zoals Philo al schreef.
Blijf geloven in je passie, jouw passie. En blijf lichtpuntjes zien, hoe klein ook.
Dikke voor jou.
Philo, ik hoop dat een weekendje alleen je even goed doet.
Ik voel me een beetje als het weer: wazig. Nog niet helemaal fit.
Ga zo even shoppen met dochter.
Blijf geloven in je passie, jouw passie. En blijf lichtpuntjes zien, hoe klein ook.
Dikke voor jou.
Philo, ik hoop dat een weekendje alleen je even goed doet.
Ik voel me een beetje als het weer: wazig. Nog niet helemaal fit.
Ga zo even shoppen met dochter.
zaterdag 21 november 2009 om 17:20
Lief jullie reacties
Ik merk dat ik weer steeds zieker in mijn hoofd wordt wat betreft mijn eetstoornis.
Werd steeds meer gespannen rondom eten, meer gedachtes meer dwang.
Vriend stelt voor om te gourmetten wat gewoon heel gezellig is, en ik loop als een nerveus vogeltje rond.
Ik voel mij weer richting jaren terug geslingerd toen ik echt heel ziek was.
Ik merk dat ik weer steeds zieker in mijn hoofd wordt wat betreft mijn eetstoornis.
Werd steeds meer gespannen rondom eten, meer gedachtes meer dwang.
Vriend stelt voor om te gourmetten wat gewoon heel gezellig is, en ik loop als een nerveus vogeltje rond.
Ik voel mij weer richting jaren terug geslingerd toen ik echt heel ziek was.
zaterdag 21 november 2009 om 17:32
zaterdag 21 november 2009 om 17:45
Ik heb trouwens vanmiddag de allerschattigste puppies van de hele wereld geaaid, bij onze buren.
Vier weekjes oud. Het zijn er acht. Echt zó lief! Buurvrouw en ik hingen allebei te kwijlen boven de bak/nest. Zo van: oh, kijk die rimpeltjes. Kijk die teentjes. Kijk, ze drinken bij de moeder. Oh, wat toch een knappe moeder met zo'n mooie babies. Oh, die geluidjes als ze drinken. Heb je al een filmpje gemaakt? Te schattig zeg. Oh, die neusjes.
En zo ging dat maar door, haha. Heel erg leuk.
De mannen die buiten in hun voortuin bezig waren (ze leggen die opnieuw aan, plus inrit) moesten deze keer wel érg lang wachten op koffie, want we konden ons allebei nauwelijks nog losrukken van deze té schattige aanblik. (Hoezo geen moederinstinct hier?)
En ik ben naar een andere lenzenzaak geweest, had EM meegevraagd. Nou, hier ging het er dus een heel stuk professioneler aan toe. Hoewel ik geen klant was, wisten ze nog wel dat ik deze week had gebeld voor info, én werden nu mijn ogen gemeten, met de oude lenzen in en ook met mijn eigen lenzen, nadat hij ze (en goed!) had schoongemaakt. Met nieuwe vloeistof gingen we zeer tevreden de deur uit en ik ga daar weer naartoe als het tijd is voor de controle. Nu alleen nog even door een zure appel heenbijten en naar mijn oude zaak bellen om de lensgegevens te vragen..
Vier weekjes oud. Het zijn er acht. Echt zó lief! Buurvrouw en ik hingen allebei te kwijlen boven de bak/nest. Zo van: oh, kijk die rimpeltjes. Kijk die teentjes. Kijk, ze drinken bij de moeder. Oh, wat toch een knappe moeder met zo'n mooie babies. Oh, die geluidjes als ze drinken. Heb je al een filmpje gemaakt? Te schattig zeg. Oh, die neusjes.
En zo ging dat maar door, haha. Heel erg leuk.
De mannen die buiten in hun voortuin bezig waren (ze leggen die opnieuw aan, plus inrit) moesten deze keer wel érg lang wachten op koffie, want we konden ons allebei nauwelijks nog losrukken van deze té schattige aanblik. (Hoezo geen moederinstinct hier?)
En ik ben naar een andere lenzenzaak geweest, had EM meegevraagd. Nou, hier ging het er dus een heel stuk professioneler aan toe. Hoewel ik geen klant was, wisten ze nog wel dat ik deze week had gebeld voor info, én werden nu mijn ogen gemeten, met de oude lenzen in en ook met mijn eigen lenzen, nadat hij ze (en goed!) had schoongemaakt. Met nieuwe vloeistof gingen we zeer tevreden de deur uit en ik ga daar weer naartoe als het tijd is voor de controle. Nu alleen nog even door een zure appel heenbijten en naar mijn oude zaak bellen om de lensgegevens te vragen..
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zaterdag 21 november 2009 om 21:41
hoi meiden
Iry ik herken die terugval in het oude gedrag heel erg jammer genoeg;ik krijg nu minder medicijnen dan ik thuis nam en heb daardoor ook weer trek gekregen in mijn oude dingen(+meer medicijnen...)Zal het toch zonder moeten stellen maar het zelfdestructieve in me is weer wakker geworden(vandaar o.a deze opname van mij)
Wens je veel sterkte en terugval hoort er zeker bij-je kon vroeger ook niet in 1 keer lopen ,toen moest je ook vallen en weer opstaan voordat het beter ging-
Dat boek "de verslaving voorbij" van Jan Geurts(of Geurtz ) is er pakkend om telezen(Philo beaamde dat ook!) en is geen boek als er waarvan er al velen zijn;het is echt een eye-opener(..)
Zelf de hele nacht wakker gelegen van de trek en de zorgen voor straks thuis.Voel me brak en hoop dat het vannacht beter gaat,
Iry ik herken die terugval in het oude gedrag heel erg jammer genoeg;ik krijg nu minder medicijnen dan ik thuis nam en heb daardoor ook weer trek gekregen in mijn oude dingen(+meer medicijnen...)Zal het toch zonder moeten stellen maar het zelfdestructieve in me is weer wakker geworden(vandaar o.a deze opname van mij)
Wens je veel sterkte en terugval hoort er zeker bij-je kon vroeger ook niet in 1 keer lopen ,toen moest je ook vallen en weer opstaan voordat het beter ging-
Dat boek "de verslaving voorbij" van Jan Geurts(of Geurtz ) is er pakkend om telezen(Philo beaamde dat ook!) en is geen boek als er waarvan er al velen zijn;het is echt een eye-opener(..)
Zelf de hele nacht wakker gelegen van de trek en de zorgen voor straks thuis.Voel me brak en hoop dat het vannacht beter gaat,
zondag 22 november 2009 om 10:24
Meiden, ik wens ieder van jullie, inclusief mezelf, een goede dag vandaag. Ik heb me in een leuke outfit gehesen en ik ga vanmiddag naar de verjaardag van de vriendin aan wie ik de speciaal voor haar samengestelde cd ga geven. Ik verheug me erop om te zien hoe ze gaat reageren!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zondag 22 november 2009 om 21:32
Waar is iedereen?
Ze vond het cadeautje echt een verrassing! Ik heb erbij gezegd dat ze mag uitpuzzelen waarom de nummers erop staan die ik erop gezet heb. Dochter had ook een persoonlijk fotoboek gemaakt, waarin ook oude jeugdfoto's van mij en vriendin stonden, en latere van mijn dochtertje als baby. Allemaal verrassingen, want ook hier wist ze helemaal niets van.
Leuk om iemand blij en verrast te zien.
Ik denk dat ik volgend jaar die vreselijke mijlpaal van dat nieuwe tiental-levensjaar ook maar ga vieren, als ik dit allemaal zie.
Minder is dat ik me heel erg gedesorienteerd voel tussen allemaal mensen. Kan nauwelijks zien wat er in het koud en warm buffet stond, voel me heel overweldigd door alle mensen die er zijn (terwijl ik er er toch een aantal, waaronder haar zussen en vader, kende, dus niet iedereen was vreemd voor me). Lastig hoor. Wel een fijne dag gehad, maar dit is echt een minpunt wat me dwarszit en een beetje bang maakt.
Morgen drukke dag voor de boeg: eerst gesprek met coach, daarna therapie. Dat heb ik niet handig geregeld.
Pfff.. ik ga een douche nemen en lekker op de bank BzV kijken (heb ik opgenomen). Even heeeeelemaal niets meer.
Ze vond het cadeautje echt een verrassing! Ik heb erbij gezegd dat ze mag uitpuzzelen waarom de nummers erop staan die ik erop gezet heb. Dochter had ook een persoonlijk fotoboek gemaakt, waarin ook oude jeugdfoto's van mij en vriendin stonden, en latere van mijn dochtertje als baby. Allemaal verrassingen, want ook hier wist ze helemaal niets van.
Leuk om iemand blij en verrast te zien.
Ik denk dat ik volgend jaar die vreselijke mijlpaal van dat nieuwe tiental-levensjaar ook maar ga vieren, als ik dit allemaal zie.
Minder is dat ik me heel erg gedesorienteerd voel tussen allemaal mensen. Kan nauwelijks zien wat er in het koud en warm buffet stond, voel me heel overweldigd door alle mensen die er zijn (terwijl ik er er toch een aantal, waaronder haar zussen en vader, kende, dus niet iedereen was vreemd voor me). Lastig hoor. Wel een fijne dag gehad, maar dit is echt een minpunt wat me dwarszit en een beetje bang maakt.
Morgen drukke dag voor de boeg: eerst gesprek met coach, daarna therapie. Dat heb ik niet handig geregeld.
Pfff.. ik ga een douche nemen en lekker op de bank BzV kijken (heb ik opgenomen). Even heeeeelemaal niets meer.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
