Kinderen
alle pijlers
Cheers!
dinsdag 21 augustus 2007 om 17:43
Mooi al die rozen, maar ook zo verdrietig waarom....
Jammer inderdaad dat we voorlopig alleen digitaal hier steun kunnen bieden, niet samen kunnen zijn, thee drinken, handen vast houden, steun bieden. Ik hoop zo dat Mims het nog een beetje trekt. Dat Hero het verdriet om los te moeten laten aan kan.
Onze Mims, heldin van Hero, ons candycandymeisje..... HUG!
Jammer inderdaad dat we voorlopig alleen digitaal hier steun kunnen bieden, niet samen kunnen zijn, thee drinken, handen vast houden, steun bieden. Ik hoop zo dat Mims het nog een beetje trekt. Dat Hero het verdriet om los te moeten laten aan kan.
Onze Mims, heldin van Hero, ons candycandymeisje..... HUG!
dinsdag 21 augustus 2007 om 19:03
dinsdag 21 augustus 2007 om 19:09
Ik wil er ook nog niet aan, hoewel ik verstandelijk wel wist dat het niet voor eeuwig en altijd zou zijn, rationeel kende ik het verhaal en de kansen. Maar ik besefte het toch niet helemaal. Een week of zes geleden reed hij Pimpel en mij nog door Mimstown, wees hij aan wie waar woonde, vertelde over de huizen van enkele BN'ers die daar toevallig ook woonden. Een mooie stoere vent. Die kan toch niet nu moeten vechten voor zijn leven? Die zou moeten staan te verven in zijn nieuwe huis. Daarna verhaaltjes vertellen aan Mops, en als die wijsneus eindelijk eens slaapt samen met z'n meissie Mims op de bank zitten zoenen............
dinsdag 21 augustus 2007 om 21:00
Zeg, voelen jullie ook zo'n verbondenheid?
Twee weken geleden, toen ik bij Mims ging schilderen, had Hero net die dag ervoor zijn laatste behandeling gehad. Ik vroeg aan Mims hoe het nu zou gaan verlopen en ze kon er geen zinnig woord over zeggen. Afwachten, wat er nu zou gaan gebeuren. Wat wel vrij zeker was, was dat Hero zich die dag en waarschijnlijk nog die dag erna, enorm kut en ziek zou voelen. Dat klopte ook wel, zo bleek later toen Mims hem even belde. Hij voelde zich ziek, kut en beroerd en er zou dus ook geen sprake van zijn dat ik hem zou zien die dag. Gaf niets, want ik zou 'm vast later nog wel gaan zien in zijn nieuwe huisje..
Mims vertelde me later dat Hero zo verbaasd was geweest dat ze zoveel hulp (en/of aanbod tot hulp) van haar forumvriendinnen hadden gekregen. En dat hij dat toch wel machtig mooi vond, zo'n gek medium waar je blijkbaar zoveel waardevolle contacten kon opdoen.
Voelen jullie nou ook zo'n verbondenheid? Ik denk dat Hero (en Mims) dat ook machtig mooi zou vinden.
Mims, ik denk aan je. Al heel de dag.
Twee weken geleden, toen ik bij Mims ging schilderen, had Hero net die dag ervoor zijn laatste behandeling gehad. Ik vroeg aan Mims hoe het nu zou gaan verlopen en ze kon er geen zinnig woord over zeggen. Afwachten, wat er nu zou gaan gebeuren. Wat wel vrij zeker was, was dat Hero zich die dag en waarschijnlijk nog die dag erna, enorm kut en ziek zou voelen. Dat klopte ook wel, zo bleek later toen Mims hem even belde. Hij voelde zich ziek, kut en beroerd en er zou dus ook geen sprake van zijn dat ik hem zou zien die dag. Gaf niets, want ik zou 'm vast later nog wel gaan zien in zijn nieuwe huisje..
Mims vertelde me later dat Hero zo verbaasd was geweest dat ze zoveel hulp (en/of aanbod tot hulp) van haar forumvriendinnen hadden gekregen. En dat hij dat toch wel machtig mooi vond, zo'n gek medium waar je blijkbaar zoveel waardevolle contacten kon opdoen.
Voelen jullie nou ook zo'n verbondenheid? Ik denk dat Hero (en Mims) dat ook machtig mooi zou vinden.
Mims, ik denk aan je. Al heel de dag.
Ik prefereer machineleesbare ontologie.
dinsdag 21 augustus 2007 om 21:07
Ja Alex, dat voel ik ook. Ik schreef vanmiddag dat ik wilde dat we nu allemaal bij elkaar konden zijn en dat meen ik ook. Jullie zijn net zo goed echte vriendinnen als mijn van oorsprong irl vriendinnen. Misschien voel ik met jullie bijna meer verbondenheid. Er is zoveel wat ik niet deel met irl-vriendinnen, maar wel met jullie. Jullie weten alles altijd als eerste, zijn er dag en nacht, en ik hoef me nooit bezwaard te voelen hier iets te posten als het niet meezit.
Ik zit ook steeds hier en op de G-spot te kijken, kom niet los van de laptop. De tijd gaat voor Mims en Hero vast veel en veel te snel, maar voor mij gaat het nu tergend langzaam...
Mav snapt het niet zo goed. Dat ik zo van streek ben terwijl ik Hero helemaal niet ken. Maar ik 'ken' hem wel. En Mims ken ik natuurlijk wel echt.
(Hé, ik sta twee keer bij Wiehier, da's knap)
Ik zit ook steeds hier en op de G-spot te kijken, kom niet los van de laptop. De tijd gaat voor Mims en Hero vast veel en veel te snel, maar voor mij gaat het nu tergend langzaam...
Mav snapt het niet zo goed. Dat ik zo van streek ben terwijl ik Hero helemaal niet ken. Maar ik 'ken' hem wel. En Mims ken ik natuurlijk wel echt.
(Hé, ik sta twee keer bij Wiehier, da's knap)
dinsdag 21 augustus 2007 om 21:14
Ik schrok ook enorm van het feit dat Hero kanker heeft. Ik lees hier al jaren mee, postte in het begin ook op dit topic.
Dus je krijgt alles mee, ook al ken ik mimsey niet irl. Wat is het snel gegaan, niet normaal. Heb mee zitten hopen dat het te genezen was, al die tijd.
Voor mijn gevoel gebeurt dit nu heel snel, dacht dat er met chemo nog veel te bereiken zou zijn.
Ik wens jullie allemaal veel sterkte, het moet voor jullie ook enorm slikken zijn.
Dus je krijgt alles mee, ook al ken ik mimsey niet irl. Wat is het snel gegaan, niet normaal. Heb mee zitten hopen dat het te genezen was, al die tijd.
Voor mijn gevoel gebeurt dit nu heel snel, dacht dat er met chemo nog veel te bereiken zou zijn.
Ik wens jullie allemaal veel sterkte, het moet voor jullie ook enorm slikken zijn.
dinsdag 21 augustus 2007 om 21:22
Het is inderdaad ongelofelijk hoe snel dit gaat. Ben ook flink van slag. Heb de hele nacht gedroomd over Mims, die gebeld werd door het ziekenhuis.
Toen we zaterdag aan het klussen waren hebben we nog grapjes gemaakt over dat hij zo high was van de drugs. Dat dat eigenlijk niet kon in de nieuwe sjieke flat. En toen ik zondag vroeg hoe het met Hero was, kwam er ineens een enorme huilbui. Ze vertelde me dat zijn ogen, die altijd zo fel staan, nu zo zwak stonden. Dat de pijn dwars door de morfine heenkwam. Dat zijn oogwit geel was en zijn benen vol vocht. Ze realiseerde zich ineens dat hij misschien niet eens in het nieuwe huis zou wonen. Waar we bezig waren om een heel sfeervol thuis te maken met een speciale stilte zone voor Hero, waar geen vrouwen mochten komen achter de boekenkast.
Snel zei ik dat hij natuurlijk wel weer zou opknappen. Want dat móest. Maar terwijl ik het zei, voelde ik dat ik stond te liegen. Dit ken ik te goed. Ik zie het op mijn werk, ik heb dit (precíes dit) meegemaakt met mijn moeder.
Ik voel me zo machteloos en ver weg. Ook van jullie, ik wil bij jullie zijn omdat jullie begrijpen hoe het voelt. Ik wil onnozel doen met Mops en die verhuizing afmaken zodat Mims niet twee maar één huis heeft. Ik wil haar gasaansluiting regelen en haar oude huisbaas vragen om coulance.
Maar dat kan niet. Gelukkig zijn we hier wel bij elkaar en ik vind de symboliek van de bloemenpracht heel mooi.
Laten we een borrel pakken en dicht bij elkaar blijven.
~gaat naar de bloemenwinkel~
Toen we zaterdag aan het klussen waren hebben we nog grapjes gemaakt over dat hij zo high was van de drugs. Dat dat eigenlijk niet kon in de nieuwe sjieke flat. En toen ik zondag vroeg hoe het met Hero was, kwam er ineens een enorme huilbui. Ze vertelde me dat zijn ogen, die altijd zo fel staan, nu zo zwak stonden. Dat de pijn dwars door de morfine heenkwam. Dat zijn oogwit geel was en zijn benen vol vocht. Ze realiseerde zich ineens dat hij misschien niet eens in het nieuwe huis zou wonen. Waar we bezig waren om een heel sfeervol thuis te maken met een speciale stilte zone voor Hero, waar geen vrouwen mochten komen achter de boekenkast.
Snel zei ik dat hij natuurlijk wel weer zou opknappen. Want dat móest. Maar terwijl ik het zei, voelde ik dat ik stond te liegen. Dit ken ik te goed. Ik zie het op mijn werk, ik heb dit (precíes dit) meegemaakt met mijn moeder.
Ik voel me zo machteloos en ver weg. Ook van jullie, ik wil bij jullie zijn omdat jullie begrijpen hoe het voelt. Ik wil onnozel doen met Mops en die verhuizing afmaken zodat Mims niet twee maar één huis heeft. Ik wil haar gasaansluiting regelen en haar oude huisbaas vragen om coulance.
Maar dat kan niet. Gelukkig zijn we hier wel bij elkaar en ik vind de symboliek van de bloemenpracht heel mooi.
Laten we een borrel pakken en dicht bij elkaar blijven.
~gaat naar de bloemenwinkel~
dinsdag 21 augustus 2007 om 21:31
dag lieve vriendinnen van me. Sprakeloos ben ik en zó verdietig. Net terug van vakantie en nu mòest ik echt op de computer (ondanks de eerder gemaakte afspraak van bentos en mij dat we vandaag nog even medialoos zouden doorbrengen). Gelukkig kreeg ik een smsje van bloes (dank je schat) en ik ben net op de G-spot geweest. Ik weet nauwelijks hoe het nieuwe forum werkt en moet nu echt even bij jullie zijn. Lieve meave, begrijp ik dat jouw schoonmoeder ook is overleden , hoe is dat in vredesnaam zo snel gegaan??? Ik heb nog niet teruggelezen hier en weet dus niet wat ik allemaal gemist heb. Ik kan echter niet anders zeggen dan dat ik me met liefde aansluit bij de postings van deze pagina en dat jullie me zó ontzettend dierbaar zijn.......
dinsdag 21 augustus 2007 om 21:33
Meisjes, heel veel sterkte voor jullie ook. Ík voel me al zo klote, heb pijn in mijn hart en moet steeds huilen. En ik kén Mimsey niet eens. Laat staan hoe jullie je moeten voelen. Ik denk ook aan jullie. Ik schreef net bij Vrolijk al dat ik het forum eigenlijk gewoon heel stom vind. Wat heb je dr aan om in je eentje achter je pc te gaan zitten huilen. In dit soort situaties wil je toch gewoon iemand bij je hebben die begrijpt wat je voelt en die je even stevig vasthoudt?
