Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
maandag 27 augustus 2007 om 09:40
maandag 27 augustus 2007 om 09:50
Nog één keer het gedicht van Auden, omdat hij zo prachtig is
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.
Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crêpe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.
He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.
The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.
Met één verschil: jullie liefde stopt niet vandaag. Die laat zich niet tegenhouden door zoiets oneerlijks als de dood.
Heel veel sterkte vandaag, Mimsey. Ik denk aan je.
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.
Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crêpe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.
He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.
The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.
Met één verschil: jullie liefde stopt niet vandaag. Die laat zich niet tegenhouden door zoiets oneerlijks als de dood.
Heel veel sterkte vandaag, Mimsey. Ik denk aan je.
maandag 27 augustus 2007 om 09:56
Ik had geen woorden nadat je jouw Hero moest laten gaan....
Ik heb nog steeds geen woorden een hart onder de riem kunnen zijn voor jouw immense verdriet....
Ik denk aan jou en je mops en aan alle anderen die vanmiddag afscheid nemen van Hero en er zal een kaars voor jullie branden.
Veel sterkte toegewenst en ik ben er van overtuigd dat jullie liefde zo in elkaars harten versmolten zit, dat is sterker dan dit veel te vroege, loslaten...
Vanmiddag zijn we ook hier op het forum bij je!!!
Ik heb nog steeds geen woorden een hart onder de riem kunnen zijn voor jouw immense verdriet....
Ik denk aan jou en je mops en aan alle anderen die vanmiddag afscheid nemen van Hero en er zal een kaars voor jullie branden.
Veel sterkte toegewenst en ik ben er van overtuigd dat jullie liefde zo in elkaars harten versmolten zit, dat is sterker dan dit veel te vroege, loslaten...
Vanmiddag zijn we ook hier op het forum bij je!!!
maandag 27 augustus 2007 om 10:37
Lieve Mimsey en dierbaren van Hero.
Vandaag de laatste dag. Het definitieve afscheid van de fysieke aanwezigheid van jouw Hero. Ik snap zo goed dat je het niet wilt.
Maar zoals je ook Hero afgelopen woensdag hebt laten gaan, zo zal je hem vandaag ook laten gaan. Sterk, waardig en met liefde, want ook jij bent een held. Ondanks je eigen verdriet en zorgen heeft Hero bij jou steeds centraal gestaan, stond jullie liefde centraal. En die liefde is nu anders, maar Hero heeft al laten merken dat die liefde nooit voorbij gaat.
Vanaf vanmiddag leef jij voor jullie beide Mims en is Hero deel van jou.
Iemand anders heeft het al geschreven: jullie verhaal heeft zveel mensen geraakt en aan het denken gezet. Jullie verhaal leert mensen om te koesteren wat ze hebben en dankbaar te zijn. Wij zijn jou en Hero dankbaar dat jullie dit met ons hebben willen delen en hopen dat we met onze steun iets terug kunnen doen.
Vanmiddag sta jij, ondanks al ons medeleven, alleen. Het is een route die iedereen alleen moet gaan.
Als je terug bent, hoop ik dat je heel veel lieve mensen om je heen hebt voor steun en liefde. Net als hier op het forum.
Ik denk aan jullie.
Vandaag de laatste dag. Het definitieve afscheid van de fysieke aanwezigheid van jouw Hero. Ik snap zo goed dat je het niet wilt.
Maar zoals je ook Hero afgelopen woensdag hebt laten gaan, zo zal je hem vandaag ook laten gaan. Sterk, waardig en met liefde, want ook jij bent een held. Ondanks je eigen verdriet en zorgen heeft Hero bij jou steeds centraal gestaan, stond jullie liefde centraal. En die liefde is nu anders, maar Hero heeft al laten merken dat die liefde nooit voorbij gaat.
Vanaf vanmiddag leef jij voor jullie beide Mims en is Hero deel van jou.
Iemand anders heeft het al geschreven: jullie verhaal heeft zveel mensen geraakt en aan het denken gezet. Jullie verhaal leert mensen om te koesteren wat ze hebben en dankbaar te zijn. Wij zijn jou en Hero dankbaar dat jullie dit met ons hebben willen delen en hopen dat we met onze steun iets terug kunnen doen.
Vanmiddag sta jij, ondanks al ons medeleven, alleen. Het is een route die iedereen alleen moet gaan.
Als je terug bent, hoop ik dat je heel veel lieve mensen om je heen hebt voor steun en liefde. Net als hier op het forum.
Ik denk aan jullie.
maandag 27 augustus 2007 om 11:13
maandag 27 augustus 2007 om 11:28
maandag 27 augustus 2007 om 11:31
maandag 27 augustus 2007 om 12:04