Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
woensdag 29 augustus 2007 om 12:26
Die foto is veelzeggend, Mims. Die held van jou, hij wekt bij mij direct de indruk van een man waar je je veilig bij moet hebben gevoeld. Hij ademt een geborgenheid uit. Je hebt gelijk, hij was niet alleen van binnen mooi maar van buiten was het ook een leuke vent om te zien.
Meid, nog maar een week, nog maar 7 dagen. Alweer 168 kille koude uren zonder jouw Hero. Nog zo veel uren zullen komen en niemand van ons die de zware en donkere uren je kunnen besparen. Ga voor wat jij en Mops nodig hebben. Zus of zo "moeten" omdat het zo hoort? Nou jammer dan! Dit is jullie verdriet en dus aan jullie hoe jullie dit te boven moeten komen. Maar 1 ding weet ik zeker. Deze beer van een man, die zul je nooit verliezen.
Je bent bang om dingen te vergeten. Bang om te vergeten hoe hij ruikt, hoe hij kuste, hoe hij de kleine dingetjes deed. Is het een idee om dit voor jezelf in een "tijdscapsule" te vangen? Alles omschrijven met woorden, voorwerpen, beelden, wat ook maar past. Voor jou kan het misschien prettig zijn en voor Mops kan het als ze ouder wordt ook een schat aan infomatie worden. Of een mooi boek vol laten schrijven door vrienden en familie over hun Hero? Het mooie daarvan is dat je het kunt openslaan als je er behoefte aan hebt en heerlijk kunt laten verstoffen als het te pijnlijk wordt. Geur kun je helaas niet in een flesje vangen en bewaren, maar je kunt het wel omschrijven. Het is absoluut niet het echte, maar wie weet houdt je het zo voor jou gevoel ietsjes dichterbij zonder de angst het te vergeten??
Meid, nog maar een week, nog maar 7 dagen. Alweer 168 kille koude uren zonder jouw Hero. Nog zo veel uren zullen komen en niemand van ons die de zware en donkere uren je kunnen besparen. Ga voor wat jij en Mops nodig hebben. Zus of zo "moeten" omdat het zo hoort? Nou jammer dan! Dit is jullie verdriet en dus aan jullie hoe jullie dit te boven moeten komen. Maar 1 ding weet ik zeker. Deze beer van een man, die zul je nooit verliezen.
Je bent bang om dingen te vergeten. Bang om te vergeten hoe hij ruikt, hoe hij kuste, hoe hij de kleine dingetjes deed. Is het een idee om dit voor jezelf in een "tijdscapsule" te vangen? Alles omschrijven met woorden, voorwerpen, beelden, wat ook maar past. Voor jou kan het misschien prettig zijn en voor Mops kan het als ze ouder wordt ook een schat aan infomatie worden. Of een mooi boek vol laten schrijven door vrienden en familie over hun Hero? Het mooie daarvan is dat je het kunt openslaan als je er behoefte aan hebt en heerlijk kunt laten verstoffen als het te pijnlijk wordt. Geur kun je helaas niet in een flesje vangen en bewaren, maar je kunt het wel omschrijven. Het is absoluut niet het echte, maar wie weet houdt je het zo voor jou gevoel ietsjes dichterbij zonder de angst het te vergeten??
vandaag ga ik van alles kunnen
woensdag 29 augustus 2007 om 14:33
Ach, nu moet ik wel reageren. ik heb net je foto's gezien. onbegrijpelijk dat hij er niet meer is. Wat een mooie man en wat een prachtige foto's van je kleine met hem samen, wat mooi jullie foto samen.
Ik ken de rotkanker ook van nabij en ik ken de dood. Maar niet van mijn partner, dat verlies ken ik gelukkig niet.
Leef bij de dag. Probeer voor je zelf en je kleine meisje te zorgen en doe de dingen die je wil doen. Laat de dingen waar je nog niet aan toe bent.
Ik ken de rotkanker ook van nabij en ik ken de dood. Maar niet van mijn partner, dat verlies ken ik gelukkig niet.
Leef bij de dag. Probeer voor je zelf en je kleine meisje te zorgen en doe de dingen die je wil doen. Laat de dingen waar je nog niet aan toe bent.
woensdag 29 augustus 2007 om 14:36
woensdag 29 augustus 2007 om 14:57
Wat zijn jullie 3 heel bijzondere en mooie mensen...
Ik herken wel wat van de reacties van Mopsey in mijn zoontje. MIjn moeder is eind vorig jaar overleden aan kanker en die hebben we tot het eind toe thuis verzorgd. Zijn reacties toen ze in coma lag, overleden was en uiteindelijk in de kast lag... Het is zo puur en eerlijk zoals ze reageren. Ik ben ook blij dat ik hem deel liet uitmaken van alles voor zover hij dat wilde. Hij hoefde niet, kon zelf kiezen wat hij wel en niet wilde zien of doen. En ik was verbaasd over wat hij wilde en hoe hij reageerde. Mooi, maar ook tranentrekkend af en toe. Veel sterkte.
Ik herken wel wat van de reacties van Mopsey in mijn zoontje. MIjn moeder is eind vorig jaar overleden aan kanker en die hebben we tot het eind toe thuis verzorgd. Zijn reacties toen ze in coma lag, overleden was en uiteindelijk in de kast lag... Het is zo puur en eerlijk zoals ze reageren. Ik ben ook blij dat ik hem deel liet uitmaken van alles voor zover hij dat wilde. Hij hoefde niet, kon zelf kiezen wat hij wel en niet wilde zien of doen. En ik was verbaasd over wat hij wilde en hoe hij reageerde. Mooi, maar ook tranentrekkend af en toe. Veel sterkte.
woensdag 29 augustus 2007 om 21:15
Lieve Mimsey en Mopsy,
de tweede helft van onze vakantie in Turkije, leef ik op afstand erg met je mee in gedachten. Ýedere keer als ik hier het internetcafé bezocht/bezoek, ging ik even kijken bij dit topic.
Toen ik gisteren las over Mopsy, dat ze huilend zei dat ze wilde dat Hero zijn lijfje nog wèl nodig had, zat ik zachtjes mee te huilen. En nu ik die fantastische foto's zie van jouw geweldige vent....meeen, wat een enorm gemis moet dit zijn. Wat een krachtige, prachtige kop... En die foto met Mopsy...kippenvel..Sorry, ik vind mijn woorden maar leeg overkomen als ik ze intyp. Wat ik wil zeggen vanuit de grond van mijn hart is: STERKTE...
de tweede helft van onze vakantie in Turkije, leef ik op afstand erg met je mee in gedachten. Ýedere keer als ik hier het internetcafé bezocht/bezoek, ging ik even kijken bij dit topic.
Toen ik gisteren las over Mopsy, dat ze huilend zei dat ze wilde dat Hero zijn lijfje nog wèl nodig had, zat ik zachtjes mee te huilen. En nu ik die fantastische foto's zie van jouw geweldige vent....meeen, wat een enorm gemis moet dit zijn. Wat een krachtige, prachtige kop... En die foto met Mopsy...kippenvel..Sorry, ik vind mijn woorden maar leeg overkomen als ik ze intyp. Wat ik wil zeggen vanuit de grond van mijn hart is: STERKTE...
donderdag 30 augustus 2007 om 09:16
Lieve Mims,
Heb je al geschreeuwd, gegooid met dingen of iets dergelijks.
Je zal wel denken, wat een rare vraag.
Mijn ervaring is dat door zo'n actie, de tranen gaan stromen en je een heel klein beetje ruimte in je hoofd krijgt, het neemt niet je verdriet weg, was dat maar zo makkelijk, maar het geeft je ruimte.
Jeee wat klinkt dit wazig.
Ga er maar van uit dat het met de beste bedoelingen is neergezet.
Kan het beter bij de knuffel en de bloemen laten.
Heb je al geschreeuwd, gegooid met dingen of iets dergelijks.
Je zal wel denken, wat een rare vraag.
Mijn ervaring is dat door zo'n actie, de tranen gaan stromen en je een heel klein beetje ruimte in je hoofd krijgt, het neemt niet je verdriet weg, was dat maar zo makkelijk, maar het geeft je ruimte.
Jeee wat klinkt dit wazig.
Ga er maar van uit dat het met de beste bedoelingen is neergezet.
Kan het beter bij de knuffel en de bloemen laten.
donderdag 30 augustus 2007 om 10:57
Ook hier wordt er met grote regelmaat aan jullie gedacht..Wat een prachtige foto's..wat een prachtig klein meiske heb je toch. Zo wijs, zo lief. Jullie boffen maar met elkaar, ik geloof dat iemand zich geen betere steun kan wensen. En Hero zit in jullie hart. Ik weet zeker dat hij supertrots is op zijn meiden!
donderdag 30 augustus 2007 om 11:12
Ooh Meisje toch, weer tranen hier. Om jouw woorden, om de mooie beelden, om jouw verdriet, omdat ik zo weinig kan doen. Omdat ik nog steeds zo weinig snap van de wereld en het universum. Hoe kan dat toestaan dat jij zo'n gemis moet ervaren?? Jullie drietjes zijn zo bijzonder, jullie liefde raakt zo veel harten. Zo speciaal, ik ben er echt van onder de indruk!
HUG!
HUG!
donderdag 30 augustus 2007 om 11:25
Lieve Mimsey,
Ook hier tranen met tuiten om je mooie postings en de prachtige foto's. Verder heb ik eigenlijk niet eens woorden voor jou. Ik zou wel willen dat je kon voelen wat ik voel maar je voelt wel genoeg op dit moment en de gevoelens van iemand die jouw prachtige man niet heeft gekend hoef je er helemaal niet bij te hebben.
Mijn make up ligt inmiddels in mijn decolletée. De foto van je man en je dochter naast elkaar vind ik de mooiste foto die ik in een hele lange tijd heb gezien en ook de meest indrukwekkende.
Ik hoop dat je de warmte voelt van ons allemaal. Dat je je een beetje kan verwarmen aan de liefdevolle reacties hier. Voor als je het koud hebt zonder je held.
Ook hier tranen met tuiten om je mooie postings en de prachtige foto's. Verder heb ik eigenlijk niet eens woorden voor jou. Ik zou wel willen dat je kon voelen wat ik voel maar je voelt wel genoeg op dit moment en de gevoelens van iemand die jouw prachtige man niet heeft gekend hoef je er helemaal niet bij te hebben.
Mijn make up ligt inmiddels in mijn decolletée. De foto van je man en je dochter naast elkaar vind ik de mooiste foto die ik in een hele lange tijd heb gezien en ook de meest indrukwekkende.
Ik hoop dat je de warmte voelt van ons allemaal. Dat je je een beetje kan verwarmen aan de liefdevolle reacties hier. Voor als je het koud hebt zonder je held.
