Werk & Studie
alle pijlers
Vader van prematuur in ziektewet?
donderdag 7 januari 2010 om 11:58
Hallo allemaal,
Mijn broer is sinds kort de trotse vader van een tweeling. Echter zijn deze kinderen al na 25 weken zwangerschap ter wereld gekomen.
Een hoop zorgen dus voor mijn broer en schoonzus. Nu had mijn broer van de week een gesprek met een maatschappelijk werker over zijn werk. Hij gaf later aan mij aan dat er verwacht wordt dat hij binnenkort weer te werk gaat.
Mijns inziens is dit erg vroeg. Hij heeft een verantwoordelijke baan en kan zijn hoofd daar nu echt niet bij houden. Zijn enige verantwoordelijkheden op dit moment zijn voor hem zijn kinderen en zijn vrouw.
Vandaar dat ik me afvroeg, is dit niet een geval voor de ziektewet?
Lichamelijk is hij uiteraard wel in staat om te werken, maar geestelijk toch echt (voorlopig nog) niet.
Ik weet dat er op dit forum een aantal dames zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt, hoe hebben de vaders het in deze situaties gedaan?
En wat zijn de rechten van een vader in zo'n soort situatie?
Alvast bedankt voor jullie reacties.
Mijn broer is sinds kort de trotse vader van een tweeling. Echter zijn deze kinderen al na 25 weken zwangerschap ter wereld gekomen.
Een hoop zorgen dus voor mijn broer en schoonzus. Nu had mijn broer van de week een gesprek met een maatschappelijk werker over zijn werk. Hij gaf later aan mij aan dat er verwacht wordt dat hij binnenkort weer te werk gaat.
Mijns inziens is dit erg vroeg. Hij heeft een verantwoordelijke baan en kan zijn hoofd daar nu echt niet bij houden. Zijn enige verantwoordelijkheden op dit moment zijn voor hem zijn kinderen en zijn vrouw.
Vandaar dat ik me afvroeg, is dit niet een geval voor de ziektewet?
Lichamelijk is hij uiteraard wel in staat om te werken, maar geestelijk toch echt (voorlopig nog) niet.
Ik weet dat er op dit forum een aantal dames zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt, hoe hebben de vaders het in deze situaties gedaan?
En wat zijn de rechten van een vader in zo'n soort situatie?
Alvast bedankt voor jullie reacties.
donderdag 7 januari 2010 om 12:53
@Lola, toen zoon en ik na de bevalling in het ziekenhuis lagen heeft man wel gewerkt, maar kortere dagen. Hij kon dan naar het ziekenhuis komen aan het eind van de middag en bleef tot halverwege de avond.
Toen ik ook thuis was, werkte hij 's morgens of vanuit huis en dan daarna naar het ziekenhuis. Tussendoor gingen we thuis avondeten, tegenwoordig weet ik dat je in "ons" ziekenhuis in de personeelskantine eten kunt halen met een speciaal pasje.
Wat wil jouw broer zelf? Wil hij weer aan het werk, het kan ook afleiding zijn? Zou hij zelf minder willen werken tijdelijk? Ik denk dat hij zelf moet bepalen wat hij wil en dan in gesprek met zijn baas proberen eruit te komen. Als hij een menselijke baas heeft, moet er zeker iets te regelen zijn. Mijn man heeft het destijds geen uren gekost omdat zijn baas weet dat hij altijd doorwerkt als dingen afmoeten en die overuren ook niet schrijft.
Toen ik ook thuis was, werkte hij 's morgens of vanuit huis en dan daarna naar het ziekenhuis. Tussendoor gingen we thuis avondeten, tegenwoordig weet ik dat je in "ons" ziekenhuis in de personeelskantine eten kunt halen met een speciaal pasje.
Wat wil jouw broer zelf? Wil hij weer aan het werk, het kan ook afleiding zijn? Zou hij zelf minder willen werken tijdelijk? Ik denk dat hij zelf moet bepalen wat hij wil en dan in gesprek met zijn baas proberen eruit te komen. Als hij een menselijke baas heeft, moet er zeker iets te regelen zijn. Mijn man heeft het destijds geen uren gekost omdat zijn baas weet dat hij altijd doorwerkt als dingen afmoeten en die overuren ook niet schrijft.
donderdag 7 januari 2010 om 12:53
quote:toffifee schreef op 07 januari 2010 @ 12:46:
[...]
Je kunt wel zien dat jij geen kinderen hebt Elninjoo. Normaal kan ik nog wel om je lachen, maar je toont nu wel erg weinig inlevingsvermogen.
Als ouder zijnde wil je de verzorging zoveel mogelijk zelf doen. Hechting tussen ouder en kind, zegt je dat wat? Je kunt het al niet 24 uur per dag, dus als je het wel kunt doen, doe je het.Dat mag toch niet als ze in zo'n couveuse liggen? Dan krijgen ze toch via infuus voeding?
[...]
Je kunt wel zien dat jij geen kinderen hebt Elninjoo. Normaal kan ik nog wel om je lachen, maar je toont nu wel erg weinig inlevingsvermogen.
Als ouder zijnde wil je de verzorging zoveel mogelijk zelf doen. Hechting tussen ouder en kind, zegt je dat wat? Je kunt het al niet 24 uur per dag, dus als je het wel kunt doen, doe je het.Dat mag toch niet als ze in zo'n couveuse liggen? Dan krijgen ze toch via infuus voeding?
donderdag 7 januari 2010 om 12:54
quote:dubiootje schreef op 07 januari 2010 @ 12:46:
Lien, ik denk dat jij ziekte anders beoordeelt dan artsen. Die kijken of iemand op zijn/haar werk kan functioneren voor ze iemand een ziekbriefje geven. Soms schrijven ze iemand ook ziek vanwege een onhoudbare situatie op het werk of psychische problemen. Jouw criterium is dat van de werkgever, dat begrijp ik wel.Klopt, ik probeer alleen te zeggen dat ik als werkgever informeer of iemand extra hulp heeft thuis. Ik laat me verder adviseren door een arbo arts die natuurlijk naar zowel lichamelijke als psychische componenten kijkt. Maar mijn huis-tuin en keuken regel (niet alleen voor medewerkers maar ook voor mezelf): als je wel je eigen gezin draait dan kan je ook werken. Als je echt ziek bent (en dan maakt het niet uit of het lichamelijk of psychisch is) dan zou ik het gek vinden als je volledig de prive verantwoordelijkheden kan nakomen, maar helemaal geen (aangepaste) werkdingen zou kunnen doen. Het is een extra belasting, maar je hebt ook absoluut een verplichting naar je werkgever. Je hebt immers een zakelijke overeenkomst: jij werkt en werkgever betaalt.
Lien, ik denk dat jij ziekte anders beoordeelt dan artsen. Die kijken of iemand op zijn/haar werk kan functioneren voor ze iemand een ziekbriefje geven. Soms schrijven ze iemand ook ziek vanwege een onhoudbare situatie op het werk of psychische problemen. Jouw criterium is dat van de werkgever, dat begrijp ik wel.Klopt, ik probeer alleen te zeggen dat ik als werkgever informeer of iemand extra hulp heeft thuis. Ik laat me verder adviseren door een arbo arts die natuurlijk naar zowel lichamelijke als psychische componenten kijkt. Maar mijn huis-tuin en keuken regel (niet alleen voor medewerkers maar ook voor mezelf): als je wel je eigen gezin draait dan kan je ook werken. Als je echt ziek bent (en dan maakt het niet uit of het lichamelijk of psychisch is) dan zou ik het gek vinden als je volledig de prive verantwoordelijkheden kan nakomen, maar helemaal geen (aangepaste) werkdingen zou kunnen doen. Het is een extra belasting, maar je hebt ook absoluut een verplichting naar je werkgever. Je hebt immers een zakelijke overeenkomst: jij werkt en werkgever betaalt.
donderdag 7 januari 2010 om 12:54
quote:MarijeMarije schreef op 07 januari 2010 @ 12:47:
[...]
Je zit al zolang op dit forum, dan heb je vast wel eens iets gehoord over borstvoeding.
Daarbij lijk je niet te begrijpen dat als een kindje (veel) te vroeg is geboren en er niet duidelijk is hoe het met dit kindje gaat (af)lopen, je niet thuis wilt zijn maar bij je kindje. Het is net geboren, je moet het nog leren kennen, wilt weten hoe het met de gezondheid gaat en of het goed gaat komen of niet. Logisch dat je er veel bij wilt zijn. En waarom zou dat alleen voor een moeder gelden? Vaders zijn net zo bezorgd en willen hun kindje ook leren kennen. En dan niet pas na een maand of 2 als ze naar huis mogen, maar ook al vanaf het begin.
En ook al geef je geen borstvoeding, iemand zei het al, de hechting tussen ouders en kind is enorm belangrijk. En dit kun je doen door zelf het flesje te geven en door je kindje gewoon vast te houden.
Onderzoek heeft uitgewezen dat premature kinderen die vaak vastgehouden worden zich beter ontwikkelen dan kinderen bij wie dat niet gebeurd.
Dat is zorg die je niet uit handen kunt geven aan een verpleegkundige.
[...]
Je zit al zolang op dit forum, dan heb je vast wel eens iets gehoord over borstvoeding.
Daarbij lijk je niet te begrijpen dat als een kindje (veel) te vroeg is geboren en er niet duidelijk is hoe het met dit kindje gaat (af)lopen, je niet thuis wilt zijn maar bij je kindje. Het is net geboren, je moet het nog leren kennen, wilt weten hoe het met de gezondheid gaat en of het goed gaat komen of niet. Logisch dat je er veel bij wilt zijn. En waarom zou dat alleen voor een moeder gelden? Vaders zijn net zo bezorgd en willen hun kindje ook leren kennen. En dan niet pas na een maand of 2 als ze naar huis mogen, maar ook al vanaf het begin.
En ook al geef je geen borstvoeding, iemand zei het al, de hechting tussen ouders en kind is enorm belangrijk. En dit kun je doen door zelf het flesje te geven en door je kindje gewoon vast te houden.
Onderzoek heeft uitgewezen dat premature kinderen die vaak vastgehouden worden zich beter ontwikkelen dan kinderen bij wie dat niet gebeurd.
Dat is zorg die je niet uit handen kunt geven aan een verpleegkundige.
donderdag 7 januari 2010 om 12:57
Toen onze zoon een maand in het ziekenhuis lag zat mijn man in de ziektewet.
Concentreren op je werk gaat dan toch niet. Maar het ligt ook wel aan je werkgever. Toen mijn man weer ging solliciteren heeft hij eerlijk verteld in het 1e gesprek dat het vaker voor zou kunnen komen, en dat hij een werkgever wil die daar begrip voor heeft. Dat hebben ze, op zijn nieuwe werk, gelukkig ook.
Concentreren op je werk gaat dan toch niet. Maar het ligt ook wel aan je werkgever. Toen mijn man weer ging solliciteren heeft hij eerlijk verteld in het 1e gesprek dat het vaker voor zou kunnen komen, en dat hij een werkgever wil die daar begrip voor heeft. Dat hebben ze, op zijn nieuwe werk, gelukkig ook.
Stressed is just desserts spelled backwards
donderdag 7 januari 2010 om 12:58
En Dubiootje: er zit ook echt wel een verschil in ziekmeldingen: bij sommigen is de verzuimdrempel nou eenmaal erg laag en daar ben ik heel streng. Anderen melden zich nooit ziek en dan weet je dat als ze bellen er echt wat aan de hand moet zijn. In beide gevallen overigens laat ik naast mijn eigen common sense advies van de arboarts wel meewegen natuurlijk.
donderdag 7 januari 2010 om 12:58
Maar wat wil de vader in kwestie zelf? Misschien vindt hij het prima om te gaan werken, dat was in ieder geval met mijn man zo (en nee, dat is geen teken dat het hem niets kon schelen, iedereen reageert anders). Lola, natuurlijk bedoel je het vast goed, maar jij kunt niet beoordelen wat goed voor hem is. Overigens van harte met de nichtjes/neefjes!
Toen mijn oudste op de Nicu lag, terwijl ik in een ander ziekenhuis lag, en dat allebei 40 kilometer van onze woonplaats en beiden in levensgevaar (niet tegelijk, eerst ik en na de spoedkeizersnee wurm) heeft mijn man zich niet ziek gemeld. Dat hoefde gelukkig ook niet, want zijn baas vond het prima dat hij deed wat hij nodig en goed vond. Dat betekende voor man dat hij regelmatig naar zijn werk ging, daar wat probeerde te doen maar vaak vooral tegen iedereen die het maar horen wilde zijn verhaal deed. En als hij bij ons wilde zijn, dan was hij bij ons. Maar ja, hij had toen een heel sympathieke werkgever en de aard van zijn werk was ook zo dat hij zijn eigen dingen doet en zijn eigen tijd indeelt, zodat het ook geen directe gevolgen voor zijn collega's en de klanten had (consultant, en het valt niet zo op als je tijdelijk wat minder gebakken lucht serveert). Kan me voorstellen dat ze in andere banen echt wel moeten weten of je komt of niet.
Overigens vind ik thuis blijven omdat je voor je vrouw/kind moet zorgen onzin, dat moet met zorgverlof of met behulp van thuiszorg/mantelzorg op te lossen zijn, lijkt me.
Toen mijn oudste op de Nicu lag, terwijl ik in een ander ziekenhuis lag, en dat allebei 40 kilometer van onze woonplaats en beiden in levensgevaar (niet tegelijk, eerst ik en na de spoedkeizersnee wurm) heeft mijn man zich niet ziek gemeld. Dat hoefde gelukkig ook niet, want zijn baas vond het prima dat hij deed wat hij nodig en goed vond. Dat betekende voor man dat hij regelmatig naar zijn werk ging, daar wat probeerde te doen maar vaak vooral tegen iedereen die het maar horen wilde zijn verhaal deed. En als hij bij ons wilde zijn, dan was hij bij ons. Maar ja, hij had toen een heel sympathieke werkgever en de aard van zijn werk was ook zo dat hij zijn eigen dingen doet en zijn eigen tijd indeelt, zodat het ook geen directe gevolgen voor zijn collega's en de klanten had (consultant, en het valt niet zo op als je tijdelijk wat minder gebakken lucht serveert). Kan me voorstellen dat ze in andere banen echt wel moeten weten of je komt of niet.
Overigens vind ik thuis blijven omdat je voor je vrouw/kind moet zorgen onzin, dat moet met zorgverlof of met behulp van thuiszorg/mantelzorg op te lossen zijn, lijkt me.
donderdag 7 januari 2010 om 13:00
Vlak de gevoelens van een vader niet uit. Het schema van mijn man zag er die drie maanden zo uit. Werken, na het werk door naar het ziekenhuis, daar eten, tot 22.00 bij ons kind zitten, naar huis om te slapen, en het riedeltje begon weer opnieuw de volgende dag. Tel daarbij de moeheid en emoties bij op.
Mijn man heeft drie dagen gekregen en daarbij nog twee dagen opgenomen in deze hele periode. Voor artsengesprekken enzo. Hij heeft het nog netjes gedaan. Maar ik kan me voorstellen dat er mannen zijn die dit niet volhouden.
Mijn man heeft drie dagen gekregen en daarbij nog twee dagen opgenomen in deze hele periode. Voor artsengesprekken enzo. Hij heeft het nog netjes gedaan. Maar ik kan me voorstellen dat er mannen zijn die dit niet volhouden.
donderdag 7 januari 2010 om 13:01
Daar was ik weer. Wat een reacties, super!
Overleg met de baas lijkt me ook erg handig, hij was van de week even naar zijn werk, maar wilde ook direct weer terug, dus geen overleg over werk gehad. Tot nu toe is zijn baas erg begripvol, maar kan me ook voorstellen dat daar een einde aan komt. Dus beter maar goed voorbereiden op een eventuele terugkomst op werk. Al dan niet parttime. Zijn werk is ca. 200km van ziekenhuis vandaan, dus niet echt in de buurt. Maar er is misschien wel een dependance in omgeving ziekenhuis. Tot nu toe wonen ze in Ronald mc Donald huis omdat hun woonplaats ook niet in de buurt van het ziekenhuisis en ze willen toch wel zoveel mogelijk bij de kinderen zijn.
Inderdaad in verband met hechting en de mogelijk korte tijd die je met ze door kunt brengen..
Maar bedankt voor alle reacties dus, een gesprek met de werkgever lijkt me toch de eerste goede stap. En vanuit daar weer verder kijken!
Overleg met de baas lijkt me ook erg handig, hij was van de week even naar zijn werk, maar wilde ook direct weer terug, dus geen overleg over werk gehad. Tot nu toe is zijn baas erg begripvol, maar kan me ook voorstellen dat daar een einde aan komt. Dus beter maar goed voorbereiden op een eventuele terugkomst op werk. Al dan niet parttime. Zijn werk is ca. 200km van ziekenhuis vandaan, dus niet echt in de buurt. Maar er is misschien wel een dependance in omgeving ziekenhuis. Tot nu toe wonen ze in Ronald mc Donald huis omdat hun woonplaats ook niet in de buurt van het ziekenhuisis en ze willen toch wel zoveel mogelijk bij de kinderen zijn.
Inderdaad in verband met hechting en de mogelijk korte tijd die je met ze door kunt brengen..
Maar bedankt voor alle reacties dus, een gesprek met de werkgever lijkt me toch de eerste goede stap. En vanuit daar weer verder kijken!
donderdag 7 januari 2010 om 13:02
Hangt misschien ook een beetje van het soort werkzaamheden af... is hij chirurg, chauffeur of luchtverkeersleider heb ik persoonlijk liever dat hij zich zo snel mogelijk ziek meldt. Maar bij 'kantoorwerk' (hoeveel verantwoordelijkheden daar ook bij komen), zijn er veel meer dingen mogelijk mbt uren, aard van werkzaamheden.
Gewoon in overleg gaan. Zou wel een hele botte boer van een werkgever moeten zijn, als ie in ieder geval niet meedenkt!
Succes en sterkte!
Gewoon in overleg gaan. Zou wel een hele botte boer van een werkgever moeten zijn, als ie in ieder geval niet meedenkt!
Succes en sterkte!
Ik wil ook een motto
donderdag 7 januari 2010 om 13:03
quote:elninjoo schreef op 07 januari 2010 @ 12:53:
[...]
Dat mag toch niet als ze in zo'n couveuse liggen? Dan krijgen ze toch via infuus voeding?
Ik weet niet hoe het bij zulke jonge kindjes zit, maar ze zullen over het algemeen moedermelk via de sonde krijgen. Als ze sterk genoeg zijn drinken ze (deels) uit de borst. Ook als dat nog niet lukt wordt de ouders gevraagd de baby's te kangoeroeën (bloot op de blote borst leggen). Dit verbetert de gezondheidstoestand van de kinderen aanzienlijk.
Als voeden nog niet gaat, gaat kolven over het algemeen beter als de moeder in de buurt van het kind is. Aan dat kolven/voeden had ik (1 kind van 32 weken) al een dagtaak, laat staan als je zo'n kleine tweeling hebt. Ik voedde al snel om de 3 uur, dat zal bij zulke kleintjes echt niet lukken. Om je een idee te geven: de eerste voeding bedroeg 3 ml.
Ik weet niet hoe het bij deze kindjes gaat, of de ouders ze überhaupt al uit de couveuse mogen halen. Ik mocht mijn dochter niet eens strelen in het begin, daar was ze te gevoelig voor. Toch is de aanwezigheid van de ouders cruciaal voor de gezondheid en het welzijn van de baby en wordt dit door het medisch personeel sterk gestimuleerd.
[...]
Dat mag toch niet als ze in zo'n couveuse liggen? Dan krijgen ze toch via infuus voeding?
Ik weet niet hoe het bij zulke jonge kindjes zit, maar ze zullen over het algemeen moedermelk via de sonde krijgen. Als ze sterk genoeg zijn drinken ze (deels) uit de borst. Ook als dat nog niet lukt wordt de ouders gevraagd de baby's te kangoeroeën (bloot op de blote borst leggen). Dit verbetert de gezondheidstoestand van de kinderen aanzienlijk.
Als voeden nog niet gaat, gaat kolven over het algemeen beter als de moeder in de buurt van het kind is. Aan dat kolven/voeden had ik (1 kind van 32 weken) al een dagtaak, laat staan als je zo'n kleine tweeling hebt. Ik voedde al snel om de 3 uur, dat zal bij zulke kleintjes echt niet lukken. Om je een idee te geven: de eerste voeding bedroeg 3 ml.
Ik weet niet hoe het bij deze kindjes gaat, of de ouders ze überhaupt al uit de couveuse mogen halen. Ik mocht mijn dochter niet eens strelen in het begin, daar was ze te gevoelig voor. Toch is de aanwezigheid van de ouders cruciaal voor de gezondheid en het welzijn van de baby en wordt dit door het medisch personeel sterk gestimuleerd.
Ga in therapie!
donderdag 7 januari 2010 om 13:05
quote:imikgirl schreef op 07 januari 2010 @ 13:02:
Gewoon in overleg gaan. Zou wel een hele botte boer van een werkgever moeten zijn, als ie in ieder geval niet meedenkt!
Succes en sterkte!
Je wilt niet weten hoeveel 'botte boeren' er helaas wel zijn.
Maar gelukkig zijn er ook heel veel sociale, meedenkende werkgevers.
Gewoon in overleg gaan. Zou wel een hele botte boer van een werkgever moeten zijn, als ie in ieder geval niet meedenkt!
Succes en sterkte!
Je wilt niet weten hoeveel 'botte boeren' er helaas wel zijn.
Maar gelukkig zijn er ook heel veel sociale, meedenkende werkgevers.
donderdag 7 januari 2010 om 13:07
quote:lola2001 schreef op 07 januari 2010 @ 13:04:
Oh en wat de vader zelf wil.. Tot nu toe wil hij alleen bij de kinderen en zijn vrouw zijn. En helemaal niet nadenken over werk of wat daarvoor geregeld moet worden.
Dus vandaar dat ik mijn vraag hier even stel!Wat goed van je, dat je dat even van hem overneemt!
Oh en wat de vader zelf wil.. Tot nu toe wil hij alleen bij de kinderen en zijn vrouw zijn. En helemaal niet nadenken over werk of wat daarvoor geregeld moet worden.
Dus vandaar dat ik mijn vraag hier even stel!Wat goed van je, dat je dat even van hem overneemt!
donderdag 7 januari 2010 om 13:12
donderdag 7 januari 2010 om 13:14
Allereerst Lola...sterkte met je neefjes/nichtjes (wat is het eigenlijk)? En heel veel sterkte voor je broer en zijn vrouw.
Zoals de meeste wel weten is mijn zoon wel gewoon met 39 weken geboren maar was wel ernstig ziek en heeft 3 maanden in ziekenhuizen gelegen (in Nederland maar ook in Parijs).
Dan kun je dus gewoon echt niet werken (zeker niet met nog twee andere jongens van 7 en 4 jaar).
De werkgever van mijn man meldde hem zonder problemen ziek. Heeft ook nooit controle gehad (en nee, wij voelen ons niet schuldig over het ziekmelden...want wat je allemaal meemaakt als je kind op sterven ligt is met niks te vergelijken...en ja, dan kan ik weten).
Mijn werkgever was echter niet zo vriendelijk. Ik ben toen zelf naar de ARBO-arts gestapt en die wilde mij niet ziekmelden na mijn zwangerschapverlof.
Met mijn werkgever heb ik toen afgesproken om voorlopig met onbetaald verlof thuis te blijven.
Mijn zoon wordt volgende maand 2 en ik ben nog altijd thuis en inmiddels ook werkeloos (zelf ontslag genomen).
Zoals de meeste wel weten is mijn zoon wel gewoon met 39 weken geboren maar was wel ernstig ziek en heeft 3 maanden in ziekenhuizen gelegen (in Nederland maar ook in Parijs).
Dan kun je dus gewoon echt niet werken (zeker niet met nog twee andere jongens van 7 en 4 jaar).
De werkgever van mijn man meldde hem zonder problemen ziek. Heeft ook nooit controle gehad (en nee, wij voelen ons niet schuldig over het ziekmelden...want wat je allemaal meemaakt als je kind op sterven ligt is met niks te vergelijken...en ja, dan kan ik weten).
Mijn werkgever was echter niet zo vriendelijk. Ik ben toen zelf naar de ARBO-arts gestapt en die wilde mij niet ziekmelden na mijn zwangerschapverlof.
Met mijn werkgever heb ik toen afgesproken om voorlopig met onbetaald verlof thuis te blijven.
Mijn zoon wordt volgende maand 2 en ik ben nog altijd thuis en inmiddels ook werkeloos (zelf ontslag genomen).
donderdag 7 januari 2010 om 13:15
@ dubiootje: Ja, dat bedoel ik. Omdat er met dit aantal weken nog niets met zekerheid over de toekomst gezegd kan worden. Ze kunnen het vandaag prima doen, en morgen een infectie hebben en is de situatie weer compleet anders. Maar we zijn positief, toch blijft dit altijd ergens in je achterhoofd.
@ loomii: Bedankt! Kan al zo weinig doen, dus probeer maar een beetje praktisch te helpen..
@ loomii: Bedankt! Kan al zo weinig doen, dus probeer maar een beetje praktisch te helpen..
donderdag 7 januari 2010 om 13:16
