Werk & Studie
alle pijlers
Vader van prematuur in ziektewet?
donderdag 7 januari 2010 om 11:58
Hallo allemaal,
Mijn broer is sinds kort de trotse vader van een tweeling. Echter zijn deze kinderen al na 25 weken zwangerschap ter wereld gekomen.
Een hoop zorgen dus voor mijn broer en schoonzus. Nu had mijn broer van de week een gesprek met een maatschappelijk werker over zijn werk. Hij gaf later aan mij aan dat er verwacht wordt dat hij binnenkort weer te werk gaat.
Mijns inziens is dit erg vroeg. Hij heeft een verantwoordelijke baan en kan zijn hoofd daar nu echt niet bij houden. Zijn enige verantwoordelijkheden op dit moment zijn voor hem zijn kinderen en zijn vrouw.
Vandaar dat ik me afvroeg, is dit niet een geval voor de ziektewet?
Lichamelijk is hij uiteraard wel in staat om te werken, maar geestelijk toch echt (voorlopig nog) niet.
Ik weet dat er op dit forum een aantal dames zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt, hoe hebben de vaders het in deze situaties gedaan?
En wat zijn de rechten van een vader in zo'n soort situatie?
Alvast bedankt voor jullie reacties.
Mijn broer is sinds kort de trotse vader van een tweeling. Echter zijn deze kinderen al na 25 weken zwangerschap ter wereld gekomen.
Een hoop zorgen dus voor mijn broer en schoonzus. Nu had mijn broer van de week een gesprek met een maatschappelijk werker over zijn werk. Hij gaf later aan mij aan dat er verwacht wordt dat hij binnenkort weer te werk gaat.
Mijns inziens is dit erg vroeg. Hij heeft een verantwoordelijke baan en kan zijn hoofd daar nu echt niet bij houden. Zijn enige verantwoordelijkheden op dit moment zijn voor hem zijn kinderen en zijn vrouw.
Vandaar dat ik me afvroeg, is dit niet een geval voor de ziektewet?
Lichamelijk is hij uiteraard wel in staat om te werken, maar geestelijk toch echt (voorlopig nog) niet.
Ik weet dat er op dit forum een aantal dames zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt, hoe hebben de vaders het in deze situaties gedaan?
En wat zijn de rechten van een vader in zo'n soort situatie?
Alvast bedankt voor jullie reacties.
donderdag 7 januari 2010 om 13:18
quote:Melanthe schreef op 07 januari 2010 @ 12:30:
@Kaatje, hoe heb jij het dan aangepakt, als je hoofd (heel begrijpelijk!) niet naar werken stond, en je eigenlijk (zoals ik het begrijp) niet in staat was om goed te functioneren?
Ik ben het ook wel met Pilous eens dat als je psychisch niet in staat bent om te werken (door welke oorzaak dan ook) ook maakt dat je ziek bent. Met bv een burnout of een depressie ben je ook ziek.Ik ben halve dagen gaan werken, omdat ik anders niet eens op ziekenhuisbezoek kon gaan (beperkte tijden en hij mocht maar een half uur per dag bezoek) en de rest deden de werkgever 50-50. Dus de uren die ik niet werkte kreeg ik voor de helft gewoon doorbetaald en de andere helft onbetaald verlof of vakantiedagen opnemen.
@Kaatje, hoe heb jij het dan aangepakt, als je hoofd (heel begrijpelijk!) niet naar werken stond, en je eigenlijk (zoals ik het begrijp) niet in staat was om goed te functioneren?
Ik ben het ook wel met Pilous eens dat als je psychisch niet in staat bent om te werken (door welke oorzaak dan ook) ook maakt dat je ziek bent. Met bv een burnout of een depressie ben je ook ziek.Ik ben halve dagen gaan werken, omdat ik anders niet eens op ziekenhuisbezoek kon gaan (beperkte tijden en hij mocht maar een half uur per dag bezoek) en de rest deden de werkgever 50-50. Dus de uren die ik niet werkte kreeg ik voor de helft gewoon doorbetaald en de andere helft onbetaald verlof of vakantiedagen opnemen.
donderdag 7 januari 2010 om 13:25
quote:lien schreef op 07 januari 2010 @ 13:14:
[...]
Of een medewerker volledig thuis blijft om optimaal te kunnen herstellen of toch wordt gevraagd deels te komen werken, al dan niet aangepaste werkzaamheden.Dat heb ik dan verkeerd begrepen. Ik dacht altijd dat de arboarts dit bepaalde op grond van een vertrouwelijke medische beoordeling van de werknemer. Maar als ik het goed begrijp heeft de werkgever dus het laatste woord en kan die van de werknemer eisen dat die komt werken?
[...]
Of een medewerker volledig thuis blijft om optimaal te kunnen herstellen of toch wordt gevraagd deels te komen werken, al dan niet aangepaste werkzaamheden.Dat heb ik dan verkeerd begrepen. Ik dacht altijd dat de arboarts dit bepaalde op grond van een vertrouwelijke medische beoordeling van de werknemer. Maar als ik het goed begrijp heeft de werkgever dus het laatste woord en kan die van de werknemer eisen dat die komt werken?
Ga in therapie!
donderdag 7 januari 2010 om 13:27
Mijn man is ook 2 keer langer thuis geweest nadat ik ben bevallen.
De eerste keer is hij ruim een maand thuis geweest (ons eerste kindje is doodgeboren). Hierdoor was hij psychisch niet in staat om te werken. Volgens mij heeft hij toen eerst zorgverlof gekregen en daarna is hij in de ziektewet gekomen (dit allemaal na overleg met werkgever).
De 2e keer is hij na mijn 3e bevalling nog 6 dagen thuis geweest omdat jongste dochter en ik in het ziekenhuis moesten blijven (dysmatuur kindje). Aangezien we er toen niet voor kozen om oudste dochter naar opa en oma te brengen omdat het voor haar ook al onrustig en vreemd genoeg was allemaal kreeg man toen zorgverlof (ook in overleg met de werkgever). Mijn tip zou dus wel zijn om te overleggen met de werkgever. Het is heel logisch dat jou broer nu andere dingen aan zijn hoofd heeft, maar aan de andere kant is het voor de werkgever ook belangrijk om te weten waar hij aan toe is zodat hij eventueel vervanging kan regelen.
Goed om te horen dat het het naar omstandigheden goed gaat met de tweeling, spannende tijd zeg...
De eerste keer is hij ruim een maand thuis geweest (ons eerste kindje is doodgeboren). Hierdoor was hij psychisch niet in staat om te werken. Volgens mij heeft hij toen eerst zorgverlof gekregen en daarna is hij in de ziektewet gekomen (dit allemaal na overleg met werkgever).
De 2e keer is hij na mijn 3e bevalling nog 6 dagen thuis geweest omdat jongste dochter en ik in het ziekenhuis moesten blijven (dysmatuur kindje). Aangezien we er toen niet voor kozen om oudste dochter naar opa en oma te brengen omdat het voor haar ook al onrustig en vreemd genoeg was allemaal kreeg man toen zorgverlof (ook in overleg met de werkgever). Mijn tip zou dus wel zijn om te overleggen met de werkgever. Het is heel logisch dat jou broer nu andere dingen aan zijn hoofd heeft, maar aan de andere kant is het voor de werkgever ook belangrijk om te weten waar hij aan toe is zodat hij eventueel vervanging kan regelen.
Goed om te horen dat het het naar omstandigheden goed gaat met de tweeling, spannende tijd zeg...
donderdag 7 januari 2010 om 13:28
@Lola, misschien wil je wat tips over dingen die je voor broer en zijn vrouw kunt doen, dingen die ik graag kreeg of gekregen had:
Draai een was, poets hun huis, zorg voor een gevulde koelkast als ze thuiskomen, maak wat porties lasagna/stoofvlees of wat je ook maar aan succesrecept hebt om in hun vriezer te stoppen. Biedt aan om, als ze allemaal weer thuis zijn, op verzoek een maaltijd aan te leveren (niet met zijn allen, hun hoofd zal niet naar bezoek staan, maar gewoon pannen en schalen met opwarminstructies aanleveren, doe ik voortaan standaard bij pas bevallenen, ook zonder couveuse-ellende). Informeer, als het moment dat de kinderen naar huis mogen dichterbij komt, of je nog iets kunt doen voor inrichting/uitzet (ik ben bij 28 weken in het ziekenhuis belandt en had nog niets, moest dus tussen de bezoeken aan het ziekenhuis door ook nog hydrofielen en rompertjes en dergelijke gaan kopen).
Draai een was, poets hun huis, zorg voor een gevulde koelkast als ze thuiskomen, maak wat porties lasagna/stoofvlees of wat je ook maar aan succesrecept hebt om in hun vriezer te stoppen. Biedt aan om, als ze allemaal weer thuis zijn, op verzoek een maaltijd aan te leveren (niet met zijn allen, hun hoofd zal niet naar bezoek staan, maar gewoon pannen en schalen met opwarminstructies aanleveren, doe ik voortaan standaard bij pas bevallenen, ook zonder couveuse-ellende). Informeer, als het moment dat de kinderen naar huis mogen dichterbij komt, of je nog iets kunt doen voor inrichting/uitzet (ik ben bij 28 weken in het ziekenhuis belandt en had nog niets, moest dus tussen de bezoeken aan het ziekenhuis door ook nog hydrofielen en rompertjes en dergelijke gaan kopen).
donderdag 7 januari 2010 om 13:30
quote:lola2001 schreef op 07 januari 2010 @ 13:15:
@ dubiootje: Ja, dat bedoel ik. Omdat er met dit aantal weken nog niets met zekerheid over de toekomst gezegd kan worden. Ze kunnen het vandaag prima doen, en morgen een infectie hebben en is de situatie weer compleet anders. Maar we zijn positief, toch blijft dit altijd ergens in je achterhoofd.
Klopt, ze zijn de eerste tijd erg kwetsbaar, ze hebben weinig nodig. Des te meer reden om ervoor te zorgen dat ze met hulp van hun ouders snel groeien en sterker worden. Ik heb zelf ondervonden wat een invloed je aanwezigheid heeft: na de eerste keer kangoeroeën was de zuurstofsaturatie hoger dan ze ooit geweest was en de hartslag veel rustiger.
*zit even te mijmeren over dat o zo kleine koppie dat bij me aan de borst lag... moeilijk voor te stellen dat dat nu mijn stoere negenjarige dochter is*
@ dubiootje: Ja, dat bedoel ik. Omdat er met dit aantal weken nog niets met zekerheid over de toekomst gezegd kan worden. Ze kunnen het vandaag prima doen, en morgen een infectie hebben en is de situatie weer compleet anders. Maar we zijn positief, toch blijft dit altijd ergens in je achterhoofd.
Klopt, ze zijn de eerste tijd erg kwetsbaar, ze hebben weinig nodig. Des te meer reden om ervoor te zorgen dat ze met hulp van hun ouders snel groeien en sterker worden. Ik heb zelf ondervonden wat een invloed je aanwezigheid heeft: na de eerste keer kangoeroeën was de zuurstofsaturatie hoger dan ze ooit geweest was en de hartslag veel rustiger.
*zit even te mijmeren over dat o zo kleine koppie dat bij me aan de borst lag... moeilijk voor te stellen dat dat nu mijn stoere negenjarige dochter is*
Ga in therapie!
donderdag 7 januari 2010 om 13:31
Dit zou wel een geval voor de ziektewet kunnen zijn, hoor. Als vader het allemaal 'niet trekt', alle zorgen enzo...dan is hij net zo goed even arbeidsongeschikt!
Daarentegen vind ik wel dat als het allemaal redelijk stabiel is met de tweeling, hij ook wel een beetje kan werken. Als tussenoplossing zou ik kiezen voor bijv halve dagen ofzo....
Daarentegen vind ik wel dat als het allemaal redelijk stabiel is met de tweeling, hij ook wel een beetje kan werken. Als tussenoplossing zou ik kiezen voor bijv halve dagen ofzo....
donderdag 7 januari 2010 om 13:36
Supertip, Sassefras. Juist verse maaltijden zijn zo welkom als je zo heen en weer moet rennen en geen tijd/puf hebt om te koken. Het is ook belangrijk dat de ouders op de been blijven (en vooral de moeder die nog herstellende van de bevalling is en twee kinderen te voeden heeft).
Je kan ook vragen of ze willen dat je specifieke informatie over prematuren voor ze zoekt (bibliotheekboeken, artikelen van internet), en met name over borstvoeding voor prematuren. Ik had me goed ingelezen maar stond toen opeens voor een heel andere situatie, en had toen echt geen tijd of energie om die informatie op te zoeken. Lief dat je dit ook voor ze uitzoekt trouwens!
Je kan ook vragen of ze willen dat je specifieke informatie over prematuren voor ze zoekt (bibliotheekboeken, artikelen van internet), en met name over borstvoeding voor prematuren. Ik had me goed ingelezen maar stond toen opeens voor een heel andere situatie, en had toen echt geen tijd of energie om die informatie op te zoeken. Lief dat je dit ook voor ze uitzoekt trouwens!
Ga in therapie!
donderdag 7 januari 2010 om 13:56
jeetje, wat heftig! Kan me voorstellen dat vader even geen trek heeft om zich op zijn baan te storten.
Maar....moet de werkgever dan opdraaien voor de kosten van het verzuim??
In principe bestaan er voldoende wettelijke regelingen als calamiteitenverlof en zorgverlof die precies voor dit soort situaties zijn bedoeld.
Verder kan hij natuurlijk vakantiedagen opnemen.
Maar vooral belangrijk: overleg met de werkgever over wat mogelijk is. Wellicht kan deze een deel over de brug komen maar sowieso moeten werkgever en werknemer de situatie bespreken. Zo kan de werkgever ook eventueel taken verdelen over de andere collega's etc. Hoe vervelend de situatie ook is, het werk in het bedrijf kan nu eenmaal niet zomaar stil gelegd worden. Goed overleggen met werkgever en aanspraak maken op de wettelijke regelingen en eventueel aanvullen met verlofuren.
Maar....moet de werkgever dan opdraaien voor de kosten van het verzuim??
In principe bestaan er voldoende wettelijke regelingen als calamiteitenverlof en zorgverlof die precies voor dit soort situaties zijn bedoeld.
Verder kan hij natuurlijk vakantiedagen opnemen.
Maar vooral belangrijk: overleg met de werkgever over wat mogelijk is. Wellicht kan deze een deel over de brug komen maar sowieso moeten werkgever en werknemer de situatie bespreken. Zo kan de werkgever ook eventueel taken verdelen over de andere collega's etc. Hoe vervelend de situatie ook is, het werk in het bedrijf kan nu eenmaal niet zomaar stil gelegd worden. Goed overleggen met werkgever en aanspraak maken op de wettelijke regelingen en eventueel aanvullen met verlofuren.
donderdag 7 januari 2010 om 13:56
Ik ken helaas meer botte boeren werkgevers dan andersom. Alleen het resultaat en het geld dat telt voor ze, als zij maar hun tagets halen. Gelukkig lees ik dat er soms uitzonderingen zijn.
Elninjoo ik vind je echt een regelrechte hork in dit geval.
En hallo zeg, je bent niet ziek???? Lichamelijk of pyschisch kan beide even erg zijn, psychisch zelfs nog wel erger dan lichamelijk. Hoe ziek moet je dan wel niet zijn om je ziek te melden? Sinds wanneer is het in levensgevaar van een tweeling geen reden om je ziek te melden???? Het gaat hier om leven en dood. Is er iets belangrijkers dan dat?
Sorry hoor, werk is belangrijk, maar zijn jullie nou helemaal betoeterd. Er is meer in het leven dan werk en geld voor je baas verdienen. Het leven van een tweeling lijkt mij vele malen meer waard dan dat de vader ineens 2 maanden wél zou gaan werken en daarbij kostbare tijd kan verliezen. Echt ik ben hoogst verbaasd over deze reacties hier.
Jullie zouden je eigen prioriteiten eens goed onder de loep moeten nemen (wie de schoen past.......). Ik leef in ieder geval niet om te werken en weet wat echt belangrijk voor mezelf is, maar blijkbaar zijn er hier een hoop uitzonderingen.
Sjonge jong zit me hier toch even erg op te winden hoor.
TO: inderdaad eerst een gesprek met de baas, als het zon hork is die geen begrip kan opbrengen, dan naar de arbo arts want ik vind dit een hele goede reden om je ziek te melden.
Elninjoo ik vind je echt een regelrechte hork in dit geval.
En hallo zeg, je bent niet ziek???? Lichamelijk of pyschisch kan beide even erg zijn, psychisch zelfs nog wel erger dan lichamelijk. Hoe ziek moet je dan wel niet zijn om je ziek te melden? Sinds wanneer is het in levensgevaar van een tweeling geen reden om je ziek te melden???? Het gaat hier om leven en dood. Is er iets belangrijkers dan dat?
Sorry hoor, werk is belangrijk, maar zijn jullie nou helemaal betoeterd. Er is meer in het leven dan werk en geld voor je baas verdienen. Het leven van een tweeling lijkt mij vele malen meer waard dan dat de vader ineens 2 maanden wél zou gaan werken en daarbij kostbare tijd kan verliezen. Echt ik ben hoogst verbaasd over deze reacties hier.
Jullie zouden je eigen prioriteiten eens goed onder de loep moeten nemen (wie de schoen past.......). Ik leef in ieder geval niet om te werken en weet wat echt belangrijk voor mezelf is, maar blijkbaar zijn er hier een hoop uitzonderingen.
Sjonge jong zit me hier toch even erg op te winden hoor.
TO: inderdaad eerst een gesprek met de baas, als het zon hork is die geen begrip kan opbrengen, dan naar de arbo arts want ik vind dit een hele goede reden om je ziek te melden.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
donderdag 7 januari 2010 om 13:59
En nee, de werkgever hoeft niet op te draaien voor het verzuim, dat moeten wij met zn allen als belasting betalers. Ja en daarvoor betaal je dus belasting. En daarom zorgen wij voor elkaar in een samenleving. En daarvoor zijn arbo artsen die bepalen of het terrecht is of niet. En ik (en ik weet wel bijna zeker de arbo arts ook vind dit een erg legitieme reden)
En weet je wat het leuke is? dat als jou zelf ooit zoiets overkomt of iets anders dat je dan ook de ziektewet als vangnet hebt. Fijn he?
En weet je wat het leuke is? dat als jou zelf ooit zoiets overkomt of iets anders dat je dan ook de ziektewet als vangnet hebt. Fijn he?
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
donderdag 7 januari 2010 om 13:59
aanvulling: sterkte voor ouders en koters.
En idd, breng 's avonds eens een verse maaltijd. Dat is (weet ik uit ervaring) het eerste wat erbij inschiet. Wij waren er in ieder geval super blij mee als vrienden/familie eten hadden gebracht wat we alleen even in de magnetron hoefden te gooien. Wij waren enkel gericht zsm naar het ziekenhuis te gaan.
En idd, breng 's avonds eens een verse maaltijd. Dat is (weet ik uit ervaring) het eerste wat erbij inschiet. Wij waren er in ieder geval super blij mee als vrienden/familie eten hadden gebracht wat we alleen even in de magnetron hoefden te gooien. Wij waren enkel gericht zsm naar het ziekenhuis te gaan.
donderdag 7 januari 2010 om 14:00
Mijn man heeft doorgewerkt, maar vraag niet hoe. Achteraf hebben we beiden spijt gehad dat hij zich op een gegeven moment niet ziek heeft gemeld. Ik denk dat dat legitiem was geweest, vanwege de enorme psychische klappen die hij heeft gehad van alle spanning, angst en wanhoop die we ervaren hebben tijdens de zwangerschap en de periode erna. Er zijn er die van minder overspannen thuis zitten. Mijn man ging weliswaar naar zijn werk, maar functioneerde daar helemaal niet en viel regelmatig uit omdat onze dochter of ik zorg nodig hadden. Later hoorden we van een collega die in een vergelijkbare situatie zat dat die zich wel ziekgemeld had. We konden onszelf achteraf wel voor de kop slaan dat we zo in totale ontreddering geprobeerd hebben alle ballen in de lucht te houden. Ik denk dat het voor alle partijen beter was geweest als we gewoon hadden erkend dat het even niet ging. Ook voor manliefs werk dus.
Zorgverlof was overigens tijdens mijn zwangerschap al verbruikt en de vakantiedagen waren op een bepaald moment ook op door hele en halve dagjes vrij vanwege zorg en lastenverlichting thuis.
Zeker bij prematuren van 25 weken, dat is zó heftig, de kans op complicaties is zo groot, dat ik denk dat je er op een gegeven moment niet aan ontkomt om je ziek te melden.
Maar goed, laat je broer het overleggen met de bedrijfsarts, dat is denk ik de enige juiste plek om deze vraag voor te leggen.
Zorgverlof was overigens tijdens mijn zwangerschap al verbruikt en de vakantiedagen waren op een bepaald moment ook op door hele en halve dagjes vrij vanwege zorg en lastenverlichting thuis.
Zeker bij prematuren van 25 weken, dat is zó heftig, de kans op complicaties is zo groot, dat ik denk dat je er op een gegeven moment niet aan ontkomt om je ziek te melden.
Maar goed, laat je broer het overleggen met de bedrijfsarts, dat is denk ik de enige juiste plek om deze vraag voor te leggen.
donderdag 7 januari 2010 om 14:02
Oh en eens met Mips: kook eens een maaltijd voor ze. Dat is tijdens mijn zwangerschap wel gebeurd (ziekenhuis kon niet voorzien in mijn dieet ), maar daarna niet meer. En dat werd node gemist. Net als een beetje hulp in huis, iemand die gewoon de was eens op kwam halen, dat soort dingen.
Veel sterkte ermee! En veel sterkte voor de baby's ook!
Veel sterkte ermee! En veel sterkte voor de baby's ook!
donderdag 7 januari 2010 om 14:04
quote:Chica34 schreef op 07 januari 2010 @ 13:59:
En nee, de werkgever hoeft niet op te draaien voor het verzuim, dat moeten wij met zn allen als belasting betalers. Ja en daarvoor betaal je dus belasting. En daarom zorgen wij voor elkaar in een samenleving. En daarvoor zijn arbo artsen die bepalen of het terrecht is of niet. En ik (en ik weet wel bijna zeker de arbo arts ook vind dit een erg legitieme reden)
En weet je wat het leuke is? dat als jou zelf ooit zoiets overkomt of iets anders dat je dan ook de ziektewet als vangnet hebt. Fijn he?
zo, eerst even ademhalen....
De ziektewet bestaat niet meer, al een hele tijd niet meer. De werkgever draait volledig op voor de loonkosten in het eerste jaar. Verzekeren is mogelijk (en vooral bijzonder duur) en de meeste verzekeringen keren pas uit na bijvoorbeeld 3 maanden. Niet bij de eerste dag van de ziekmelding.
De werknemer draait dus wél op voor de kosten van het ziekteverzuim. Waarom denk je dat het in de meeste bedrijven zo'n issue is om het verzuimpercentage naar beneden te halen?
Het vangnet in deze situatie is zoals ik al schreef: zorg- en calamiteitenverlof. In de meeste CAO's draaien werkgever én werknemer (in iets mindere mate) samen op de kosten. Vlak verder de vakantiedagen én het ouderschapsverlof niet uit. Mijn vriend heeft ook vakantiedagen opgenomen bij geboorte en ziekenhuistijd van kleine Mips.
En nee, de werkgever hoeft niet op te draaien voor het verzuim, dat moeten wij met zn allen als belasting betalers. Ja en daarvoor betaal je dus belasting. En daarom zorgen wij voor elkaar in een samenleving. En daarvoor zijn arbo artsen die bepalen of het terrecht is of niet. En ik (en ik weet wel bijna zeker de arbo arts ook vind dit een erg legitieme reden)
En weet je wat het leuke is? dat als jou zelf ooit zoiets overkomt of iets anders dat je dan ook de ziektewet als vangnet hebt. Fijn he?
zo, eerst even ademhalen....
De ziektewet bestaat niet meer, al een hele tijd niet meer. De werkgever draait volledig op voor de loonkosten in het eerste jaar. Verzekeren is mogelijk (en vooral bijzonder duur) en de meeste verzekeringen keren pas uit na bijvoorbeeld 3 maanden. Niet bij de eerste dag van de ziekmelding.
De werknemer draait dus wél op voor de kosten van het ziekteverzuim. Waarom denk je dat het in de meeste bedrijven zo'n issue is om het verzuimpercentage naar beneden te halen?
Het vangnet in deze situatie is zoals ik al schreef: zorg- en calamiteitenverlof. In de meeste CAO's draaien werkgever én werknemer (in iets mindere mate) samen op de kosten. Vlak verder de vakantiedagen én het ouderschapsverlof niet uit. Mijn vriend heeft ook vakantiedagen opgenomen bij geboorte en ziekenhuistijd van kleine Mips.
donderdag 7 januari 2010 om 14:08
inderdaad quertu, wij hebben veel van dit soort hulp gehad. Zo hard nodig, mensen die even je huis stofzuigen, afwasje weg werken, de was draaien. Zelf leef je helemaal rondom het kind en verslons je het hele huis. Nu was onze kleine relatief snel thuis (tov verhaal TO). Maar gewaardeerd werd het zeker! Heerlijk om na stressmomenten uit het ziekenhuis in een schoon huis thuis te komen. Zelfs de koelkast werd aangevuld, was echt super!
@Quertu, jeetje wat een heftig verhaal. Gaat het nu goed met je kleine? Weet niet van iedereen hoe het zit met kinderen en doe niet veel op kinderpijler
@Quertu, jeetje wat een heftig verhaal. Gaat het nu goed met je kleine? Weet niet van iedereen hoe het zit met kinderen en doe niet veel op kinderpijler
donderdag 7 januari 2010 om 14:14
En de werkgever "draait er ook voor op" als er winst gemaakt wordt met behulp van de werknemer, waar de werknemer geen moer van ziet. Ik heb dus geen medelijden met werkgevers.
Al moet ik zeggen dat indien het een klein bedrijf is van een paar man het iets anders wordt. Maar dan nog vind ik dit dé reden om je ziek te melden. Nogmaals het gaat hier toch zeker om leven en dood of niet dan? Vertel me dan eens wat wél een goede reden is om je ziek te melden?
Overspannen? Nee hoor je kunt toch nog gewoon lopen en boodschappen doen en het huishouden doen, nou dan kun je ook wel werken. Dat is toch regelrechte onzin?????? En zo kun je nog wel meer dingen bedenken.
Al moet ik zeggen dat indien het een klein bedrijf is van een paar man het iets anders wordt. Maar dan nog vind ik dit dé reden om je ziek te melden. Nogmaals het gaat hier toch zeker om leven en dood of niet dan? Vertel me dan eens wat wél een goede reden is om je ziek te melden?
Overspannen? Nee hoor je kunt toch nog gewoon lopen en boodschappen doen en het huishouden doen, nou dan kun je ook wel werken. Dat is toch regelrechte onzin?????? En zo kun je nog wel meer dingen bedenken.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
donderdag 7 januari 2010 om 14:16
quote:dreamer schreef op 07 januari 2010 @ 13:16:
[...]
voor borstvoeding (ook bij ziekenhuisopname het beste) heb je echt de moeder nodig, dus als je kind in het ziekenhuis ligt, ga je daar als moeder heen.
Helemaal juist. Zo zou het moeten. Maar zo werkt het dus lang niet altijd. Ik was zelf de eerste tijd te ziek om bij mijn dochter te zijn en daarna moest mijn man weer aan het werk. Resultaat: ik kon één keer per dag maximaal een uurtje naar mijn dochter toe en de rest van de dag was ik alleen in het Ronald McDonaldhuis aan het kolven of aan het slapen. Terwijl manlief op zijn werk de hele dag met zijn hoofd bij ons was en verder ook niets kon.
Ik heb echt zo'n spijt gehad dat we op dat moment niet gewoon gezegd hebben "dit is waanzin" en dat mijn man zich op dat moment niet gewoon ziek gemeld heeft. Al was het maar voor halve dagen. Zijn vrouw was op sterven na dood, zijn kind lag te vechten voor haar leven, knapperd die daar níet overspannen van raakt.
Maar goed. Ik trek me dit veel te veel aan allemaal, kan beter wat anders gaan doen geloof ik...
[...]
voor borstvoeding (ook bij ziekenhuisopname het beste) heb je echt de moeder nodig, dus als je kind in het ziekenhuis ligt, ga je daar als moeder heen.
Helemaal juist. Zo zou het moeten. Maar zo werkt het dus lang niet altijd. Ik was zelf de eerste tijd te ziek om bij mijn dochter te zijn en daarna moest mijn man weer aan het werk. Resultaat: ik kon één keer per dag maximaal een uurtje naar mijn dochter toe en de rest van de dag was ik alleen in het Ronald McDonaldhuis aan het kolven of aan het slapen. Terwijl manlief op zijn werk de hele dag met zijn hoofd bij ons was en verder ook niets kon.
Ik heb echt zo'n spijt gehad dat we op dat moment niet gewoon gezegd hebben "dit is waanzin" en dat mijn man zich op dat moment niet gewoon ziek gemeld heeft. Al was het maar voor halve dagen. Zijn vrouw was op sterven na dood, zijn kind lag te vechten voor haar leven, knapperd die daar níet overspannen van raakt.
Maar goed. Ik trek me dit veel te veel aan allemaal, kan beter wat anders gaan doen geloof ik...
donderdag 7 januari 2010 om 14:17
Jemig Chica, je doet net alsof we hier alemaal roepen dat gezin niet belangrijk is. Wie zegt dat? Het is een kwestie van keuzes maken en de eerste keuze hoeft niet te zijn dat de werkgever (en ziektewet die we met z'n allen betalen is totale onzin) betaalt voor de keus die hij zou maken om bij zijn gezin te zijn.
En natuurlijk kan iemand inderdaad er zo doorheen zitten dat hij echt niet in staat is te werken, maar er zijn ook aanpassingen te verzinnen voordat je je gaat ziekmelden. En natuurlijk, als het langer duurt dan is onbetaald verlof, zorgverlof of weet ik wat ingewikkeld, maar ik vind het verre van vanzelfsprekend dat een werkgever dus maar op moet draaien om een salaris volledig door te betalen. Wat ik las van iemand: half werken en andere helft onbetaald ofzo dat kan dan toch ook? Of weet ik welke verdeling. En misschien eerst dus de wettelijke dingen en vakantie deels inzetten om te kijken hoe ver je komt.
@ dubiootje: werkgever kan je verplichten om te komen en als medewerker kan je dan via uwv second opinion aanvragen als je het daarmee niet eens bent.
En natuurlijk kan iemand inderdaad er zo doorheen zitten dat hij echt niet in staat is te werken, maar er zijn ook aanpassingen te verzinnen voordat je je gaat ziekmelden. En natuurlijk, als het langer duurt dan is onbetaald verlof, zorgverlof of weet ik wat ingewikkeld, maar ik vind het verre van vanzelfsprekend dat een werkgever dus maar op moet draaien om een salaris volledig door te betalen. Wat ik las van iemand: half werken en andere helft onbetaald ofzo dat kan dan toch ook? Of weet ik welke verdeling. En misschien eerst dus de wettelijke dingen en vakantie deels inzetten om te kijken hoe ver je komt.
@ dubiootje: werkgever kan je verplichten om te komen en als medewerker kan je dan via uwv second opinion aanvragen als je het daarmee niet eens bent.
