Relaties
alle pijlers
Punt erachter
donderdag 21 januari 2010 om 00:01
De kogel is door de kerk: het is over en uit.
We hadden al een tijdje wat ellende en een paar goede gesprekken gehad. Vanavond weer een lang gesprek gehad waarin naar voren kwam dat ze verliefd is op een collega.
Deze man heeft ze ruim een jaar geleden leren kennen tijdens een “rondje collega’s” op haar werk en ze zei dat ze vanaf het moment dat ze hem leerde kennen, het gevoel heeft dat er “iets” is tussen hen. Alleen wat dat was, bleef onbenoemd. Een klik, in ieder geval. Het heeft haar nooit echt los gelaten, maar ze heeft er nooit iets mee gedaan, omdat ze een relatie met mij had en daarin heel gelukkig was.
Op 30 december, vertelde ze me, heeft ze een gesprek gehad met Mr. X, waarin hij haar bekende verliefd te zijn op haar. Op dat moment zaten wij al in een dip om andere redenen het meerendeel goed oplosbaar. Die problemen wakkerde de twijfels over mij en de gevoelens voor Mr. X aan. Toen ze van hem hoorde dat hij verliefd was op haar, kwamen de gevoelens voor hem ineens in een stroomversnelling en liep de emmer over.
We hebben vanavond goed gepraat en ondanks dat ik met haar verder wil (mits zij dat wil!) heeft ze de beslissing genomen in ieder geval tijdelijk te stoppen met onze relatie. Dit is omdat ze nog steeds heel veel van mij zegt te houden, maar verliefd is op een ander. Omdat ze niet 100% voor mij, noch voor hem kan kiezen, kiest ze voor zichzelf en gaat ze ergens anders onderdak zoeken. Althans, dat is hoe het nu lijkt. Tot het weekend zoekt ze onderdak elders. Wat daarna gebeurt, zien we dan weer.
Ik voel me teleurgesteld en verraden. Maar ik kan niet kwaad worden op haar, omdat ze er niks aan kan doen - al zou ik het willen. En kwaad worden lost ook niets op. Gevoelens heb je niet in de hand. Ze zegt dat als het over had kunnen waaien, dat dat dan al lang gebeurt zou zijn. Ik denk echter dat het feit dat ze hem vrijwel elke werkdag ziet, absoluut niet goed is geweest om het te laten slijten.
Waar ik nog het meest mee zit is, dat ze straks niet meer bij mij woont, me weinig tot niet meer zal zien, maar hem wel elke werkdag zal zien. Dat is qua ontwikkeling van goevoelens voor iemand, een oneerlijke strijd. Maar het is niet iets waar ze iets aan zegt te kunnen doen. Ze is blij met haar baan en is niet van plan op te stappen, noch is hij dat. Hij is volgens haar onschuldig, omdat hij volstrekt discreet geweest schijnt te zijn. Het enige wat hij deed, is zijn gevoelens bekennen. Ze schijnen verder niks gedaan te hebben. Ik vertrouw haar.
Het vreemde hierin is dat ze niet precies weet waardoor haar gevoel voor hem komt. Ze kan (of wil?) niet aangeven wat in hem haar zo enorm aantrekt. Ze weet wel dat ze door haar gevoel voor ons beiden in tweestrijd leeft en nu geen keuze kan of wil maken. Ze wil bij mij blijven, maar ook haar gevoel voor Mr. X “onderzoeken”. Ze gaat bij me weg, omdat ze niet bij me wil blijven als ze niet 100% voor mij kan kiezen. Het feit dat ze hem dagelijks ziet, zal niet helpen, in ieder geval. Maar ze zijn nou eenmaal collega's.
Ze wil gaan onderzoeken waar haar gevoel vandaan komt en of hij echt wel zo leuk is als ze denkt dat hij is. Ik weet niet hoe ik dat voor me moet zien (zij ook niet, trouwens), maar het klinkt in mijn oren als een relatie beginnen en maar zien of het bevalt of niet. Met haar kinderwens in mijn achterhoofd, ben ik er ontzettend bang voor dat ze haar verliefdheid groter laat lijken dan het werkelijk is, met hem verder gaat en een gezin wil gaan opbouwen. Ik kan voor haar geen keuzes maken, ik kan haar ook niet vertellen wat ze wel en niet moet doen, maar ik ben vreselijk bang haar definitief kwijt te zijn.
Ik weet niet wat ik hier mee moet. Het voelt alsof mijn wereld volledig instort. Degene met wie ik oud wilde worden en een gezin wil stichten, ondanks haar twijfels over mijn oprechtheid daarin, zegt me ineens dat ze gek is op een ander. Ze gaat voorlopig naar elders, maar in de tussentijd zit ik in een huis met haar spullen en in een huis vol herinneringen van haar en mij samen. En erger: beelden in mijn hoofd van haar en hem samen, weet ik wat ze allemaal uitvreten.
De komende dagen moet ik maar eens bij mezelf te raden gaan wat nu. Of ik het financiëel ga redden, of ik dat ik op zoek moet naar een andere baan of woning. Dat laatste zou misschien wel prettig zijn in verband met alle herinneringen die hier zijn gemaakt, die me aan haar doen denken. En ze is er niet meer. Ook moet ik heel erg nadenken over of ik haar wel of niet terug zou willen, mocht Mr. X tegenvallen. Maar dat is misschien wat voorbarig. Mocht het zover komen, dan moet ik dan maar zien wat ik doe en hoe ik me erover voel.
Ik heb haar verteld dat ik haar geen deadline wil geven, maar dat ik niet aan het lijntje gehouden wil worden. Ik denk dat dat haar in haar keuze heeft gestuurd om te vertrekken. Daar baal ik van, maar aan de andere kant wil ik niet samenwonen of in 1 bed liggen met iemand die in gedachten bij een ander is. Ik zou graag contact met haar blijven houden, maar ik wil absoluut niets weten over Mr. X en haar. Hooguit wil ik het weten wanneer dat op niets uitloopt. Al zou ik me dan denk ik tweede keus voelen.
Ik weet het allemaal niet meer. Ik moest in ieder geval gewoon mij ei even kwijt.
Reacties zijn welkom.
We hadden al een tijdje wat ellende en een paar goede gesprekken gehad. Vanavond weer een lang gesprek gehad waarin naar voren kwam dat ze verliefd is op een collega.
Deze man heeft ze ruim een jaar geleden leren kennen tijdens een “rondje collega’s” op haar werk en ze zei dat ze vanaf het moment dat ze hem leerde kennen, het gevoel heeft dat er “iets” is tussen hen. Alleen wat dat was, bleef onbenoemd. Een klik, in ieder geval. Het heeft haar nooit echt los gelaten, maar ze heeft er nooit iets mee gedaan, omdat ze een relatie met mij had en daarin heel gelukkig was.
Op 30 december, vertelde ze me, heeft ze een gesprek gehad met Mr. X, waarin hij haar bekende verliefd te zijn op haar. Op dat moment zaten wij al in een dip om andere redenen het meerendeel goed oplosbaar. Die problemen wakkerde de twijfels over mij en de gevoelens voor Mr. X aan. Toen ze van hem hoorde dat hij verliefd was op haar, kwamen de gevoelens voor hem ineens in een stroomversnelling en liep de emmer over.
We hebben vanavond goed gepraat en ondanks dat ik met haar verder wil (mits zij dat wil!) heeft ze de beslissing genomen in ieder geval tijdelijk te stoppen met onze relatie. Dit is omdat ze nog steeds heel veel van mij zegt te houden, maar verliefd is op een ander. Omdat ze niet 100% voor mij, noch voor hem kan kiezen, kiest ze voor zichzelf en gaat ze ergens anders onderdak zoeken. Althans, dat is hoe het nu lijkt. Tot het weekend zoekt ze onderdak elders. Wat daarna gebeurt, zien we dan weer.
Ik voel me teleurgesteld en verraden. Maar ik kan niet kwaad worden op haar, omdat ze er niks aan kan doen - al zou ik het willen. En kwaad worden lost ook niets op. Gevoelens heb je niet in de hand. Ze zegt dat als het over had kunnen waaien, dat dat dan al lang gebeurt zou zijn. Ik denk echter dat het feit dat ze hem vrijwel elke werkdag ziet, absoluut niet goed is geweest om het te laten slijten.
Waar ik nog het meest mee zit is, dat ze straks niet meer bij mij woont, me weinig tot niet meer zal zien, maar hem wel elke werkdag zal zien. Dat is qua ontwikkeling van goevoelens voor iemand, een oneerlijke strijd. Maar het is niet iets waar ze iets aan zegt te kunnen doen. Ze is blij met haar baan en is niet van plan op te stappen, noch is hij dat. Hij is volgens haar onschuldig, omdat hij volstrekt discreet geweest schijnt te zijn. Het enige wat hij deed, is zijn gevoelens bekennen. Ze schijnen verder niks gedaan te hebben. Ik vertrouw haar.
Het vreemde hierin is dat ze niet precies weet waardoor haar gevoel voor hem komt. Ze kan (of wil?) niet aangeven wat in hem haar zo enorm aantrekt. Ze weet wel dat ze door haar gevoel voor ons beiden in tweestrijd leeft en nu geen keuze kan of wil maken. Ze wil bij mij blijven, maar ook haar gevoel voor Mr. X “onderzoeken”. Ze gaat bij me weg, omdat ze niet bij me wil blijven als ze niet 100% voor mij kan kiezen. Het feit dat ze hem dagelijks ziet, zal niet helpen, in ieder geval. Maar ze zijn nou eenmaal collega's.
Ze wil gaan onderzoeken waar haar gevoel vandaan komt en of hij echt wel zo leuk is als ze denkt dat hij is. Ik weet niet hoe ik dat voor me moet zien (zij ook niet, trouwens), maar het klinkt in mijn oren als een relatie beginnen en maar zien of het bevalt of niet. Met haar kinderwens in mijn achterhoofd, ben ik er ontzettend bang voor dat ze haar verliefdheid groter laat lijken dan het werkelijk is, met hem verder gaat en een gezin wil gaan opbouwen. Ik kan voor haar geen keuzes maken, ik kan haar ook niet vertellen wat ze wel en niet moet doen, maar ik ben vreselijk bang haar definitief kwijt te zijn.
Ik weet niet wat ik hier mee moet. Het voelt alsof mijn wereld volledig instort. Degene met wie ik oud wilde worden en een gezin wil stichten, ondanks haar twijfels over mijn oprechtheid daarin, zegt me ineens dat ze gek is op een ander. Ze gaat voorlopig naar elders, maar in de tussentijd zit ik in een huis met haar spullen en in een huis vol herinneringen van haar en mij samen. En erger: beelden in mijn hoofd van haar en hem samen, weet ik wat ze allemaal uitvreten.
De komende dagen moet ik maar eens bij mezelf te raden gaan wat nu. Of ik het financiëel ga redden, of ik dat ik op zoek moet naar een andere baan of woning. Dat laatste zou misschien wel prettig zijn in verband met alle herinneringen die hier zijn gemaakt, die me aan haar doen denken. En ze is er niet meer. Ook moet ik heel erg nadenken over of ik haar wel of niet terug zou willen, mocht Mr. X tegenvallen. Maar dat is misschien wat voorbarig. Mocht het zover komen, dan moet ik dan maar zien wat ik doe en hoe ik me erover voel.
Ik heb haar verteld dat ik haar geen deadline wil geven, maar dat ik niet aan het lijntje gehouden wil worden. Ik denk dat dat haar in haar keuze heeft gestuurd om te vertrekken. Daar baal ik van, maar aan de andere kant wil ik niet samenwonen of in 1 bed liggen met iemand die in gedachten bij een ander is. Ik zou graag contact met haar blijven houden, maar ik wil absoluut niets weten over Mr. X en haar. Hooguit wil ik het weten wanneer dat op niets uitloopt. Al zou ik me dan denk ik tweede keus voelen.
Ik weet het allemaal niet meer. Ik moest in ieder geval gewoon mij ei even kwijt.
Reacties zijn welkom.
donderdag 21 januari 2010 om 00:07
Ik vind dat je het in elk geval erg helder hebt verwoord. Knap geschreven! En voor jezelf vast ook prettig om alles op een rijtje te hebben. Ik kan je helaas geen adviezen geven, want alles wat je momenteel kunt doen is al in gang gezet.
Zij neemt nu tijd voor zichzelf, maar dat zul jij ook moeten doen!
Voor wat het verder waard is: een dikke en ik hoop dat je er in elk geval voor jezelf uit zult komen. Of dit nu met of zonder haar is. Meer dan wat je nu doet kun jij niet doen...
Zij neemt nu tijd voor zichzelf, maar dat zul jij ook moeten doen!
Voor wat het verder waard is: een dikke en ik hoop dat je er in elk geval voor jezelf uit zult komen. Of dit nu met of zonder haar is. Meer dan wat je nu doet kun jij niet doen...
donderdag 21 januari 2010 om 00:08
Hey JB, wat heb jij een engelengeduld want op mij komt het een beetje anders over.
Misschien zit ik er helemaal naast maar het lijkt alsof ze Mr X even wil uitproberen en bevalt het niet kan ze altijd weer terug naar jou.
In mijn ogen houdt ze je aan het lijntje, en jij laat je aan het lijntje houden.
Dat bedoel ik niet lullig maar als mijn partner me zou vertellen dat hij verliefd was op een ander, maar mij niet kwijt zou willen dan werken we samen aan een oplossing
mi redt je een relatie niet door ergens anders te gaan wonen en eens op je gemak te gaan onderzoeken of het gras ergens anders groener is
Je bent meer waard dan dat toch?
Misschien zit ik er helemaal naast maar het lijkt alsof ze Mr X even wil uitproberen en bevalt het niet kan ze altijd weer terug naar jou.
In mijn ogen houdt ze je aan het lijntje, en jij laat je aan het lijntje houden.
Dat bedoel ik niet lullig maar als mijn partner me zou vertellen dat hij verliefd was op een ander, maar mij niet kwijt zou willen dan werken we samen aan een oplossing
mi redt je een relatie niet door ergens anders te gaan wonen en eens op je gemak te gaan onderzoeken of het gras ergens anders groener is
Je bent meer waard dan dat toch?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 21 januari 2010 om 00:09
Dat ze een poosje alleen wil zijn, daar is op zich niets mis mee. Dat ze elke dag haar collega tegenkomt .... dat kán zowel voor als tegen hem pleiten.
Je kan wel - als je " durft " eisen stellen ; een deadline, bijvoorbeeld. ( Als je er na zoveel tijd niet uit bent beschouw ik het als over en uit en ben ik ook vrij om te doen en laten wat ik wil ) Of dat je eist dat zij en collega niet meer tijd met elkaar doorbrengen dan wat het werk betreft noodzakelijk is ; geen lunches, geen huisbezoekjes of strandwandelingen om te praten over hoe moeilijk en hoe zwaar het allemaal is en dat soort gedoe.
Heel veel sterkte.
Je kan wel - als je " durft " eisen stellen ; een deadline, bijvoorbeeld. ( Als je er na zoveel tijd niet uit bent beschouw ik het als over en uit en ben ik ook vrij om te doen en laten wat ik wil ) Of dat je eist dat zij en collega niet meer tijd met elkaar doorbrengen dan wat het werk betreft noodzakelijk is ; geen lunches, geen huisbezoekjes of strandwandelingen om te praten over hoe moeilijk en hoe zwaar het allemaal is en dat soort gedoe.
Heel veel sterkte.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 21 januari 2010 om 00:17
Als je samen verder wilt, of elkaar een eerlijke kans wilt gunnen moet je in gesprek blijven. Zij gaat ergens anders heen. Dat is iets anders.
Op mij komt het ook over alsof ze haar heil bij meneer collega wil testen, en jou achter de hand houdt.
Wat me opvalt is dat jij met haar verder wil, mits zij verder wil met je. Sinds wanneer laat je je (on)geluk van een ander afhangen? Is het niet veel verstandiger om te kijken wat jij wilt/kunt met deze informatie en het gedrag/besluit van je vriendin hierin?
Op mij komt het ook over alsof ze haar heil bij meneer collega wil testen, en jou achter de hand houdt.
Wat me opvalt is dat jij met haar verder wil, mits zij verder wil met je. Sinds wanneer laat je je (on)geluk van een ander afhangen? Is het niet veel verstandiger om te kijken wat jij wilt/kunt met deze informatie en het gedrag/besluit van je vriendin hierin?
donderdag 21 januari 2010 om 00:20
Hee luitjes.
Ik hou te veel van haar om haar onder druk te gaan zetten. Dat werkt, haar kennende, averechts en ik weet hoe moeilijk ze het hier mee heeft.
Haar terugnemen wanneer ze de collega heetft "uitgeprobeerd" lijkt me geen optie. In ieder geval niet wanneer het echt op een met hem gefaalde relatie zou uitdraaien. Hoe ze het wel gaat aanpakken, weet ik niet. Op het moment is het een behoorlijke storm in mijn hoofd. Dingen van me af schrijven helpt inderdaad wel, maar ik voel me er niet minder klote onder.
Ik kan nou eenmaal niks anders doen dan met de stroom meegaan. Er tegen in gaan, is als tegen een orkaan in fietsen. Knap vermoeiend en je komt er geen steek verder mee.
"Je bent meer waard dan dat toch?"
Dank je wel.
Het is precies de reden dat ze me gaat verlaten, omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen.
Ik verwacht dat we de komende tijd nog wel een aantal pittige gesprekken gaan hebben. Laten we hopen dat dat wat oplevert. Meer nieuws volgt, wellicht.
Voor nu ga ik proberen wat te maffen, voor de laatste keer met haar in hetzelfde bed. Zucht...
Later.
Ik hou te veel van haar om haar onder druk te gaan zetten. Dat werkt, haar kennende, averechts en ik weet hoe moeilijk ze het hier mee heeft.
Haar terugnemen wanneer ze de collega heetft "uitgeprobeerd" lijkt me geen optie. In ieder geval niet wanneer het echt op een met hem gefaalde relatie zou uitdraaien. Hoe ze het wel gaat aanpakken, weet ik niet. Op het moment is het een behoorlijke storm in mijn hoofd. Dingen van me af schrijven helpt inderdaad wel, maar ik voel me er niet minder klote onder.
Ik kan nou eenmaal niks anders doen dan met de stroom meegaan. Er tegen in gaan, is als tegen een orkaan in fietsen. Knap vermoeiend en je komt er geen steek verder mee.
"Je bent meer waard dan dat toch?"
Dank je wel.
Het is precies de reden dat ze me gaat verlaten, omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen.
Ik verwacht dat we de komende tijd nog wel een aantal pittige gesprekken gaan hebben. Laten we hopen dat dat wat oplevert. Meer nieuws volgt, wellicht.
Voor nu ga ik proberen wat te maffen, voor de laatste keer met haar in hetzelfde bed. Zucht...
Later.
donderdag 21 januari 2010 om 00:22
Hoe zag zij jou in de relatie? Hielt ze evenveel van jou als jij van haar? Het lijkt er een beetje op dat ze, nu blijkt dat collega haar ziet zitten, het wel aandurft om daar iets mee te gaan doen. Het lijkt een beetje alsof jij niet haar prioriteit was, maar meer een veilige haven..( waar ze nu ook weer naar terug kan keren)
Klopt dat?
Klopt dat?
donderdag 21 januari 2010 om 00:27
quote:jamesblond schreef op 21 januari 2010 @ 00:20:
"Je bent meer waard dan dat toch?"
Dank je wel.
Het is precies de reden dat ze me gaat verlaten, omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen.
Dat komt manipulatief over. Op het moment dat ik dat soort uitspraken naar mijn vriend toe doe, is mijn liefde over. Wat een onzin om hier tijdens het beëindigen van een relatie al zo tegenaan te kunnen kijken.
Voor nu ga ik proberen wat te maffen, voor de laatste keer met haar in hetzelfde bed. Zucht...
Later.
Waarom niet op de bank? Beter, zij op de bank. Zij wil weg.. opsouten dan. Je mag best boos zijn om hoe de dingen lopen, dat is menselijk. Je omschrijft alles heel mooi, begripvol, liefdevol.
Ik zou pissig zijn. En ook geen reden zien om dat te verbergen. Ze kán gevoelens hebben voor een ander, en dat is dan waarschijnlijk buiten haar schuld. Maar .. (en maar doet alles teniet wat ervoor staat), zij kiest ervoor om bij je weg te gaan omdat ze jóu beter gunt? Ze gunt zichzelf iets anders. Geloof me.
Been there, done that. En mijn t-shirt is in de was gekrompen.
"Je bent meer waard dan dat toch?"
Dank je wel.
Het is precies de reden dat ze me gaat verlaten, omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen.
Dat komt manipulatief over. Op het moment dat ik dat soort uitspraken naar mijn vriend toe doe, is mijn liefde over. Wat een onzin om hier tijdens het beëindigen van een relatie al zo tegenaan te kunnen kijken.
Voor nu ga ik proberen wat te maffen, voor de laatste keer met haar in hetzelfde bed. Zucht...
Later.
Waarom niet op de bank? Beter, zij op de bank. Zij wil weg.. opsouten dan. Je mag best boos zijn om hoe de dingen lopen, dat is menselijk. Je omschrijft alles heel mooi, begripvol, liefdevol.
Ik zou pissig zijn. En ook geen reden zien om dat te verbergen. Ze kán gevoelens hebben voor een ander, en dat is dan waarschijnlijk buiten haar schuld. Maar .. (en maar doet alles teniet wat ervoor staat), zij kiest ervoor om bij je weg te gaan omdat ze jóu beter gunt? Ze gunt zichzelf iets anders. Geloof me.
Been there, done that. En mijn t-shirt is in de was gekrompen.
donderdag 21 januari 2010 om 00:32
....Het is precies de reden dat ze me gaat verlaten, omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen.....
Sorry, deze logica ontgaat me volledig...
Als je van iemand houdt ga je er niet bij weg...dan los je issues samen op, jank je samen de ogen uit je kop en ga je samen door een dal...
Aan de andere kant...ze zegt ook niet dat ze van je houdt
En als ik jou was zou dat me nog het meeste pijn doen
Het klinkt verdorie alsof ze het over een kennis heeft in plaats van over haar geliefde
"ik waardeer je zo"
Hoe wil je een pittig gesprek met haar gaan voeren dan?
Want je zegt zelf al dat je haar geen ultimatum gaat stellen, haar niet te de haren gaat instrijken en je alleen met de stroom mee wilt gaan...
Dan plaats je jezelf wel heel erg in the underdog positie en kan ik je op een briefje geven dat ze voorlopig geen keuze zal maken
Waarom zou ze ook, ze heeft nu beide
één man waar ze verliefd op is, en één man die ze zo waardeert.
Denk goed na hoe je jezelf neer wilt zetten in deze situatie...
Weltrusten in ieder geval
Sorry, deze logica ontgaat me volledig...
Als je van iemand houdt ga je er niet bij weg...dan los je issues samen op, jank je samen de ogen uit je kop en ga je samen door een dal...
Aan de andere kant...ze zegt ook niet dat ze van je houdt
En als ik jou was zou dat me nog het meeste pijn doen
Het klinkt verdorie alsof ze het over een kennis heeft in plaats van over haar geliefde
"ik waardeer je zo"
Hoe wil je een pittig gesprek met haar gaan voeren dan?
Want je zegt zelf al dat je haar geen ultimatum gaat stellen, haar niet te de haren gaat instrijken en je alleen met de stroom mee wilt gaan...
Dan plaats je jezelf wel heel erg in the underdog positie en kan ik je op een briefje geven dat ze voorlopig geen keuze zal maken
Waarom zou ze ook, ze heeft nu beide
één man waar ze verliefd op is, en één man die ze zo waardeert.
Denk goed na hoe je jezelf neer wilt zetten in deze situatie...
Weltrusten in ieder geval
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 21 januari 2010 om 07:47
Beste James.... een onwijze K-situatie... helaas kan ik hier vanuit eigen ervaring zeggen dat ik jou situatie helemaal begrijp... wat ik ook vanuit eigen ervaring kan zeggen...."Kap ermee!!!" He moeilijk ook...
Had dat nl zelf niet gedaan, en ben zo uiteindelijk 2 jaar aan het lijntje gehouden (althans, zo voelt het voor mij....maar ik was er natuurlijk ook gewoon bij!). mijn toenmalige vriendin had (een week voor we gingen tekenen voor ons huis) gezegd dat ze veel van mij hield, maar haar ex als haar ware liefde zag... alleen ze had voor mij gekozen zei ze... een relatie tussen haar en haar ex kon niet... klotesituatie, maar ze had voor mij gekozen zei ze... alleen was dat niet zo... althans, niet geestelijk...(maar dit zeg ik achteraf).. en ik hield nog steeds veel van haar... zodoende vond ik heeel veel goed, zodat ze maar steeds meer van mij zou gaan houden (wat een utopie was)...
Dus kappen, hoe moeilijk die keuze ook is!!!! maar uiteindelijk heb je alleen jezelf ermee!!!
Had dat nl zelf niet gedaan, en ben zo uiteindelijk 2 jaar aan het lijntje gehouden (althans, zo voelt het voor mij....maar ik was er natuurlijk ook gewoon bij!). mijn toenmalige vriendin had (een week voor we gingen tekenen voor ons huis) gezegd dat ze veel van mij hield, maar haar ex als haar ware liefde zag... alleen ze had voor mij gekozen zei ze... een relatie tussen haar en haar ex kon niet... klotesituatie, maar ze had voor mij gekozen zei ze... alleen was dat niet zo... althans, niet geestelijk...(maar dit zeg ik achteraf).. en ik hield nog steeds veel van haar... zodoende vond ik heeel veel goed, zodat ze maar steeds meer van mij zou gaan houden (wat een utopie was)...
Dus kappen, hoe moeilijk die keuze ook is!!!! maar uiteindelijk heb je alleen jezelf ermee!!!
donderdag 21 januari 2010 om 08:13
Hey James.
Leuk om je hier weer eens te zien! Jammer dat de reden zo een K reden is.
Maar euh........wil je, je graag voor de gek laten houden? dan moet je hier mee door gaan. Aan het lijntje heeft ze je nu wel. en een "veilige"haven om in terug te keren.
Als je de eer aan jezelf wil houden dan geef je haar niet de kans om er een punt achter te zetten, als zij besluit het toch met de collega te willen proberen. Maar zet je er zelf een punt achter. Heeft zij de tijd en de ruimte om te kijken of ze echt iets voor die collega voelt, jij de tijd en de ruimte om je wonden te likken en verder te gaan.........
Sterkte en succes
Leuk om je hier weer eens te zien! Jammer dat de reden zo een K reden is.
Maar euh........wil je, je graag voor de gek laten houden? dan moet je hier mee door gaan. Aan het lijntje heeft ze je nu wel. en een "veilige"haven om in terug te keren.
Als je de eer aan jezelf wil houden dan geef je haar niet de kans om er een punt achter te zetten, als zij besluit het toch met de collega te willen proberen. Maar zet je er zelf een punt achter. Heeft zij de tijd en de ruimte om te kijken of ze echt iets voor die collega voelt, jij de tijd en de ruimte om je wonden te likken en verder te gaan.........
Sterkte en succes
donderdag 21 januari 2010 om 08:24
Zoals je zegt wil ze een tijdje stoppen met de relatie. Dus dan heb je niks te eisen, zoals anderen opperen hier. Volgens mij heb je het wel aardig op een rijtje en heb je niks aan onze adviezen. Jij kan nu even niks, behalve zien hoe zij er even tussenuit piept en dan maar aankijken welke kant het op gaat. Want dat is wat je gaat doen merk ik. Als je er klaar mee was zou je haar wel duidelijk hebben gemaakt dat dit omonkeerbaar is. Maar dat ben je niet, dus moet je idd met de stroom mee en kijken waar het schip strandt. Erg klote voor je. Ik ken het gevoel (jaaaren geleden zelfde meegemaakt met exvriend) maar ik heb toen beslist dat het onomkeerbaar was, voor mij. Hij kreeg spijt, maar zijn keuze toendertijd werd mijn keuze in de toekomst. Succes en hang in there!!
donderdag 21 januari 2010 om 08:25
Dit klinkt, hoe hard ook, inderdaad alsof jij er als de verliezer uit gaat komen. Waarom draai je het niet om: Of je gaat met mij proberen eruit te komen, of je hoeft niet meer terug te komen. Als mensen worden geconfronteerd worden met een mogelijk verlies volgt meestal een herwaardering van wat ze hebben. Ik denk dat op deze manier handelen eerder een kans gaat brengen tot een mogelijk herstel van je relatie.
Als je dit aandurft (want angst regeert nu), kun je misschien aankaarten een relatietherapeut in te schakelen. Want, stel dat ze blijft, dan gaat de situatie hoogst waarschijnlijk doorsukkelen. Haar gedachten worden namelijk vertroebeld door haar verliefdheid. Gesprekken met een relatietherapeut zullen haar dwingen door die vertroebeling heen te kijken.
Als je dit aandurft (want angst regeert nu), kun je misschien aankaarten een relatietherapeut in te schakelen. Want, stel dat ze blijft, dan gaat de situatie hoogst waarschijnlijk doorsukkelen. Haar gedachten worden namelijk vertroebeld door haar verliefdheid. Gesprekken met een relatietherapeut zullen haar dwingen door die vertroebeling heen te kijken.
donderdag 21 januari 2010 om 08:48
Sluit me helemaal bij de andere posters aan. Deze dame komt op mij over alsof ze bang is een kans te laten lopen, maar dan wel met een garantie dat ze jou niet verliest. Vind het nogal eh, weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar het stoort me. Verwend, misschien is dat het goede woord. Ook dat het kennelijk allemaal om haar gevoelens en verwardheid moet draaien. Als je niet aan het lijntje wil worden gehouden, laat dat dan ook niet gebeuren. Beschouw het echt als over, richt je op je eigen toekomst. dat klinkt misschien koud en kil, maar zo bedoel ik het niet. Plan wat er moet gaan gebeuren (ander huis, andere baan etc) en houdt je maar even niet teveel bezig met wat zij wil.
(Maar goed, ik ben zelf altijd erg van het 'uit is ook echt uit'.
(Maar goed, ik ben zelf altijd erg van het 'uit is ook echt uit'.
donderdag 21 januari 2010 om 09:23
Zij wil helemaal niet een tijdje stoppen met de relatie om na te denken over wat ze wil... ....ze kleedt het alleen voor jou zo in om het leed wat te verzachten.....
Sorry, zij weet allang wat ze wil en wat er gaat gebeuren, denk ik.
Ze wil dat misschien (ook voor zichzelf!) nog niet helemaal toegeven, maar dit is een duidelijke zaak, lijkt me.
Sorry, zij weet allang wat ze wil en wat er gaat gebeuren, denk ik.
Ze wil dat misschien (ook voor zichzelf!) nog niet helemaal toegeven, maar dit is een duidelijke zaak, lijkt me.
donderdag 21 januari 2010 om 09:27
Mogge.
@ Ringelding: Long time no see! How's life?
Vannacht bijzonder slecht geslapen, mede door een enorme Jetlag (ik ben net terug van 12 dagen Florida - in mijn uppie). Inmiddels ben ik "wakker"; dwz: ik heb mijn ogen open. Zij is naar haar werk (ik ben nog een dag vrij, begin morgen weer) en ze komt vanavond wat spullen halen.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik jullie punt goed begrijp: zij besluit te kappen. Dan stop je er dus ook helemaal mee en laat je het niet doorsudderen in de hoop dat je iemand achter de hand hebt als de "office-fling" mislukt. Ik kan me daar ergens wel in vinden en ik denk ook dat dat de verstandigste optie is. Ik voel me daar ook te goed voor. Ik ben alleen zo verrekte slecht in breken met mensen waar ik waanzinnig veel om geef. True: ik had een vermoeden dat dit aan de hand was, maar natuurlijk 0,0 bewijs en ze was me voor met het bekennen.
Zij zit straks elders. Ik heb dan goed de tijd om na te denken over wat ik verder wil en kan. Of ik nog met haar verder wil of niet. Op dit moment zou ik als voorwaarde stellen dat ze uit de buurt van collega blijft, maar daar heb ik geen invloed op. En ik wil daar ook helemaal niet over in hoeven zitten.
@ Summerdance:
"...omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen..."
Dit is wat onhandig uitgedrukt door mij. Haar woorden waren dat ze te veel om me geeft om bij me te blijven terwijl zij niet 100% voor me kan kiezen.
Ik zou er inderdaad voor kiezen om het ofwel samen op te lossen, ofwel te breken. Op dit moment neig ik naar "jammer dan, pech gehad". Ik ben er nog niet uit. Het is nog te vers. Komt wel.
Ze komt wat spullen halen. Misschien die gelegenheid maar eens aangrijpen om weer eens goed te praten. Dat hebben we tenslotte nog niet gedaan, de laatste maanden...
@ Ringelding: Long time no see! How's life?
Vannacht bijzonder slecht geslapen, mede door een enorme Jetlag (ik ben net terug van 12 dagen Florida - in mijn uppie). Inmiddels ben ik "wakker"; dwz: ik heb mijn ogen open. Zij is naar haar werk (ik ben nog een dag vrij, begin morgen weer) en ze komt vanavond wat spullen halen.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik jullie punt goed begrijp: zij besluit te kappen. Dan stop je er dus ook helemaal mee en laat je het niet doorsudderen in de hoop dat je iemand achter de hand hebt als de "office-fling" mislukt. Ik kan me daar ergens wel in vinden en ik denk ook dat dat de verstandigste optie is. Ik voel me daar ook te goed voor. Ik ben alleen zo verrekte slecht in breken met mensen waar ik waanzinnig veel om geef. True: ik had een vermoeden dat dit aan de hand was, maar natuurlijk 0,0 bewijs en ze was me voor met het bekennen.
Zij zit straks elders. Ik heb dan goed de tijd om na te denken over wat ik verder wil en kan. Of ik nog met haar verder wil of niet. Op dit moment zou ik als voorwaarde stellen dat ze uit de buurt van collega blijft, maar daar heb ik geen invloed op. En ik wil daar ook helemaal niet over in hoeven zitten.
@ Summerdance:
"...omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen..."
Dit is wat onhandig uitgedrukt door mij. Haar woorden waren dat ze te veel om me geeft om bij me te blijven terwijl zij niet 100% voor me kan kiezen.
Ik zou er inderdaad voor kiezen om het ofwel samen op te lossen, ofwel te breken. Op dit moment neig ik naar "jammer dan, pech gehad". Ik ben er nog niet uit. Het is nog te vers. Komt wel.
Ze komt wat spullen halen. Misschien die gelegenheid maar eens aangrijpen om weer eens goed te praten. Dat hebben we tenslotte nog niet gedaan, de laatste maanden...
donderdag 21 januari 2010 om 10:40
James.... Je zou zo mijn man kunnen zijn...
Die is nl ook onvoorwaarderlijk in zn liefde naar
mij toe. Oftewel, door mij los te kunnen laten en dat ik
mijn liefde met anderen mag delen daar zijn we in
onze relatie alleen maar liefdevoller naar elkaar toe
door geworden.
Mijn korte visie is dat je meer bereikt met het
'loslaten'van je vriendin dan haar krampachtig
vast te willen houden.
Je bent echt prachtmens en ik hoop dat je
vriendin dit ook na verloop van tijd gaat zien.
Mss dat je er wat aan hebt om eens te lezen
op www.polyamory.nl, nog beter is mss dat je
vriendin het gaat lezen, zo zal ze in ieder geval
jou beter kunnen begrijpen en zelf ook veel dingen
gaan herkennen.
Die is nl ook onvoorwaarderlijk in zn liefde naar
mij toe. Oftewel, door mij los te kunnen laten en dat ik
mijn liefde met anderen mag delen daar zijn we in
onze relatie alleen maar liefdevoller naar elkaar toe
door geworden.
Mijn korte visie is dat je meer bereikt met het
'loslaten'van je vriendin dan haar krampachtig
vast te willen houden.
Je bent echt prachtmens en ik hoop dat je
vriendin dit ook na verloop van tijd gaat zien.
Mss dat je er wat aan hebt om eens te lezen
op www.polyamory.nl, nog beter is mss dat je
vriendin het gaat lezen, zo zal ze in ieder geval
jou beter kunnen begrijpen en zelf ook veel dingen
gaan herkennen.
donderdag 21 januari 2010 om 11:29
JB,
Sterkte kerel. Ik ben vrees dat de dames van de richting van Dekenau, Madhe, Summerdance gelijk hebben, maar het hoeft niet persé.
Het gras is altijd groener ..., lijkt me hier ook van toepassing.
Ik wil je geen valse hoop geven, maar in mijn kennissenkring is bij een stel dat ik ken ook iets dergelijks voorgevallen. De vriendin verliet hem, omdat zij een ander had ontmoet. Zij is er toen achter gekomen dat de vriend die zij had verlaten voor een ander tóch de ware is. De andere man, waarvoor ze haar vriend had verlaten, bleek een lapswans/player te zijn. Zij kwam er achter dat zij een verschrikkelijke fout had gemaakt en is teruggekeerd bij haar vriend en zij zijn later getrouwd. Heel haar schoonfamilie weet dat dit is voorgevallen. Toch heeft hij haar nog terug laten komen. Ik vind niet dat hij daardoor tweede keus is geworden en ik vind hen een leuk echtpaar.
Elke situatie is anders. Ik wil niet zeggen dat dit kan gebeuren en ik wil geen valse hoop geven.
Sterkte kerel. Ik ben vrees dat de dames van de richting van Dekenau, Madhe, Summerdance gelijk hebben, maar het hoeft niet persé.
Het gras is altijd groener ..., lijkt me hier ook van toepassing.
Ik wil je geen valse hoop geven, maar in mijn kennissenkring is bij een stel dat ik ken ook iets dergelijks voorgevallen. De vriendin verliet hem, omdat zij een ander had ontmoet. Zij is er toen achter gekomen dat de vriend die zij had verlaten voor een ander tóch de ware is. De andere man, waarvoor ze haar vriend had verlaten, bleek een lapswans/player te zijn. Zij kwam er achter dat zij een verschrikkelijke fout had gemaakt en is teruggekeerd bij haar vriend en zij zijn later getrouwd. Heel haar schoonfamilie weet dat dit is voorgevallen. Toch heeft hij haar nog terug laten komen. Ik vind niet dat hij daardoor tweede keus is geworden en ik vind hen een leuk echtpaar.
Elke situatie is anders. Ik wil niet zeggen dat dit kan gebeuren en ik wil geen valse hoop geven.
donderdag 21 januari 2010 om 11:54
@ Summerdance:
"...omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen..."
Dit is wat onhandig uitgedrukt door mij. Haar woorden waren dat ze te veel om me geeft om bij me te blijven terwijl zij niet 100% voor me kan kiezen.
Dan blijft mijn reactie hetzelfde
Iemand blijft bij je omdat hij/zij ontzettend veel van je houdt!
Laten zien dat je van iemand houdt doe je mi niet door ergens anders te gaan wonen en tegelijk nog wat verliefde gevoelens met een andere meneer gaat delen.
Ze liest niet 100% voor je
Vraag is, neem jij genoegen met de paar % die ze je nu toewerpt als soort van vangnet voor haar?
"...omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen..."
Dit is wat onhandig uitgedrukt door mij. Haar woorden waren dat ze te veel om me geeft om bij me te blijven terwijl zij niet 100% voor me kan kiezen.
Dan blijft mijn reactie hetzelfde
Iemand blijft bij je omdat hij/zij ontzettend veel van je houdt!
Laten zien dat je van iemand houdt doe je mi niet door ergens anders te gaan wonen en tegelijk nog wat verliefde gevoelens met een andere meneer gaat delen.
Ze liest niet 100% voor je
Vraag is, neem jij genoegen met de paar % die ze je nu toewerpt als soort van vangnet voor haar?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 21 januari 2010 om 12:34
Een mens is nu eenmaal niet van nature monogaam.
Vandaar dat er zoveel mensen vreemdgaan en dat
is eigenlijk niet zo vreemd. Het vreemde er aan is
wel dan men zelfs niet open durft te zijn naar eigen
partner.
Een mens mag van de maatschappij niet van
meerdere mensen houden. Monogamie is ons
opgelegd en is ons aangeleerd.
Vandaar dat er zoveel mensen vreemdgaan en dat
is eigenlijk niet zo vreemd. Het vreemde er aan is
wel dan men zelfs niet open durft te zijn naar eigen
partner.
Een mens mag van de maatschappij niet van
meerdere mensen houden. Monogamie is ons
opgelegd en is ons aangeleerd.
donderdag 21 januari 2010 om 13:05
Niet met je eens Sandra
Monogamie is een keuze in mijn optiek.
Tuurlijk kan je verliefd worden op een ander
De keuze daarin echter is wat je ermee doet.
Zijn de gevoelens zo sterk dan is er vervolgens de keuze daar stiekem mee door te gaan op het te vertellen aan je partner
En DIE heeft dan vervolgens de keuze om de relatie te verbreken of het te accepteren dat hij/zij niet meer de enige is
Ik zou het altijd willen weten als mijn partner verliefd zou zijn op een ander, en zeker als hij er mee naar bed zou gaan
Mijn keuze zal altijd zijn...zij of ik
Ik geloof in eerlijk zullen we alles delen, maar ik trek de grens bij het delen van mijn man.
En dat is me niet opgelegd dat is wat ik zelf voel
Monogamie is een keuze in mijn optiek.
Tuurlijk kan je verliefd worden op een ander
De keuze daarin echter is wat je ermee doet.
Zijn de gevoelens zo sterk dan is er vervolgens de keuze daar stiekem mee door te gaan op het te vertellen aan je partner
En DIE heeft dan vervolgens de keuze om de relatie te verbreken of het te accepteren dat hij/zij niet meer de enige is
Ik zou het altijd willen weten als mijn partner verliefd zou zijn op een ander, en zeker als hij er mee naar bed zou gaan
Mijn keuze zal altijd zijn...zij of ik
Ik geloof in eerlijk zullen we alles delen, maar ik trek de grens bij het delen van mijn man.
En dat is me niet opgelegd dat is wat ik zelf voel
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
donderdag 21 januari 2010 om 13:20
@ Sandra1960
Polyamorie/polygamie is niets voor mij. Ik weet dat het bestaat, dat er subculturen zijn die vrolijk swingen en partners delen, maar daar doe ik niet aan mee. Ik hou van vrouwen, maar emotioneel, niet louter fysiek. Ik zou het niet kunnen verdragen dat mijn vriendin het met anderen doet, puur voor de fun. Überhaupt niet, eigenlijk.
Het verhaal van Sophiepapa stemt me ietwat positief. Het is in lijn met een gesprek wat ik eerder vandaag met iemand had. De maatschappij is een consumentenmaatschappij. Niet alleen voedsel, muziek en energie worden geconsumeerd, maar ook relaties. Mensen hebben vandaag de dag al gauw de neiging om het bijltje er bij neer te leggen en op zoek te gaan naar iets nieuws als het even te moeilijk wordt. Misschien ben ik wel heel erg "oldschool", maar ik kies niet voor een relatie voor zolang het leuk en makkelijk is. Op een gegeven moment ben je op een punt aangekomen waarop het zo goed en duurzaam voelt, dat je er voor wilt knokken. Ik tenminste wel. De bottomline van het verhaal was dat iemand best uit een relatie kan stappen om vervolgens aan een nieuwe te beginnen, waarin hij/zij vreselijk afknapt, zich realiserend dat de vorige partner toch de ware was.
Dat gaat dan niet om het romantische idee van de eerste en hevigste liefde zijn, maar eerder over de laatste en blijvende. Dat klinkt natuurlijk allemaal heel mooi en voor sommigen van jullie knap idioot (in de zin van de afgelikte boterham). Ik weet ook nog niet wat ik er mee doe. Ik heb inmiddels geleerd dat ik dan wel licht autistisch ben, maar dat ik wel dondersgoed op mijn gevoel kan vertrouwen. Dus dat doe ik dan maar. Ik neem 1 stap tegelijk en ik zie wel hoe het loopt en hoe ik me er bij voel.
Voorlopig heb ik wat wonden te likken en het nodige uitzoekwerk te doen.
Update: ze komt vanavond wat spullen halen. Ik kreeg net een sms met de vraag of ik het ok vind dat ze blijft eten. Ik heb nog niet geantwoord, maar ben geneigd "nee" te zeggen. Al hebben we een hoop te bespreken...
Waarom is dit zo verdomde lastig??
Polyamorie/polygamie is niets voor mij. Ik weet dat het bestaat, dat er subculturen zijn die vrolijk swingen en partners delen, maar daar doe ik niet aan mee. Ik hou van vrouwen, maar emotioneel, niet louter fysiek. Ik zou het niet kunnen verdragen dat mijn vriendin het met anderen doet, puur voor de fun. Überhaupt niet, eigenlijk.
Het verhaal van Sophiepapa stemt me ietwat positief. Het is in lijn met een gesprek wat ik eerder vandaag met iemand had. De maatschappij is een consumentenmaatschappij. Niet alleen voedsel, muziek en energie worden geconsumeerd, maar ook relaties. Mensen hebben vandaag de dag al gauw de neiging om het bijltje er bij neer te leggen en op zoek te gaan naar iets nieuws als het even te moeilijk wordt. Misschien ben ik wel heel erg "oldschool", maar ik kies niet voor een relatie voor zolang het leuk en makkelijk is. Op een gegeven moment ben je op een punt aangekomen waarop het zo goed en duurzaam voelt, dat je er voor wilt knokken. Ik tenminste wel. De bottomline van het verhaal was dat iemand best uit een relatie kan stappen om vervolgens aan een nieuwe te beginnen, waarin hij/zij vreselijk afknapt, zich realiserend dat de vorige partner toch de ware was.
Dat gaat dan niet om het romantische idee van de eerste en hevigste liefde zijn, maar eerder over de laatste en blijvende. Dat klinkt natuurlijk allemaal heel mooi en voor sommigen van jullie knap idioot (in de zin van de afgelikte boterham). Ik weet ook nog niet wat ik er mee doe. Ik heb inmiddels geleerd dat ik dan wel licht autistisch ben, maar dat ik wel dondersgoed op mijn gevoel kan vertrouwen. Dus dat doe ik dan maar. Ik neem 1 stap tegelijk en ik zie wel hoe het loopt en hoe ik me er bij voel.
Voorlopig heb ik wat wonden te likken en het nodige uitzoekwerk te doen.
Update: ze komt vanavond wat spullen halen. Ik kreeg net een sms met de vraag of ik het ok vind dat ze blijft eten. Ik heb nog niet geantwoord, maar ben geneigd "nee" te zeggen. Al hebben we een hoop te bespreken...
Waarom is dit zo verdomde lastig??
