Relaties
alle pijlers
Verliefd op personal trainer...
dinsdag 12 januari 2010 om 21:00
Hoi allemaal,
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
vrijdag 29 januari 2010 om 13:07
Ik heb eens wat rondgeneusd in het Psyche forum en zag daar het topic 'Afwijzingen'. Veel dingen die ik daar las herkende ik erg goed bij mezelf. Ik heb vroeger veel afwijzingen gehad en viel vaak buiten de boot. Hierdoor heb ik een soort beschermingsmechanisme opgebouwd, ik zorg er gewoon voor dat mensen niet de kans krijgen om me af te wijzen.
Ik geef wel hints, maar niet te veel, want stel dat het echt overduidelijk wordt --> mogelijkheid tot afwijzing. En ga zo maar door!
Daarom heb ik hier ook aan de ene kant de frustratie, dat ik wil weten hoe het zit maar die is niet groot genoeg om mijn angst voor afwijzing te overstijgen.
En hoe erg is die afwijzing nou helemaal? Ik weet dat ik er op den duur wel weer overheen kom, maar het proces daarnaartoe. Mocht hij me afwijzen dan durf ik niet meer daar te sporten, niet meer met hem te sporten, ik zou het contact aardig gaan missen enz. enz. Het is zo extreem dat zelfs al zou blijken dat hij een vriendin heeft, ik dat al als een afwijzing zie.
Brrr ik word er gewoon helemaal eng van als ik bedenk hoe ik eigenlijk in elkaar zit.
Ik wil hier echt heel graag overheen komen! Op zich door sommige stappen die ik al gezet heb voel ik me al beter. Ik heb geen zin meer om altijd maar in die angst voor afwijzing te blijven hangen en niks te ondernemen, ik zie alles aan me voorbij gaan!
(sorry moest dit even kwijt, over de PT'er geen spannende updates, ben ziek en dus niet meer geweest)
Ik geef wel hints, maar niet te veel, want stel dat het echt overduidelijk wordt --> mogelijkheid tot afwijzing. En ga zo maar door!
Daarom heb ik hier ook aan de ene kant de frustratie, dat ik wil weten hoe het zit maar die is niet groot genoeg om mijn angst voor afwijzing te overstijgen.
En hoe erg is die afwijzing nou helemaal? Ik weet dat ik er op den duur wel weer overheen kom, maar het proces daarnaartoe. Mocht hij me afwijzen dan durf ik niet meer daar te sporten, niet meer met hem te sporten, ik zou het contact aardig gaan missen enz. enz. Het is zo extreem dat zelfs al zou blijken dat hij een vriendin heeft, ik dat al als een afwijzing zie.
Brrr ik word er gewoon helemaal eng van als ik bedenk hoe ik eigenlijk in elkaar zit.
Ik wil hier echt heel graag overheen komen! Op zich door sommige stappen die ik al gezet heb voel ik me al beter. Ik heb geen zin meer om altijd maar in die angst voor afwijzing te blijven hangen en niks te ondernemen, ik zie alles aan me voorbij gaan!
(sorry moest dit even kwijt, over de PT'er geen spannende updates, ben ziek en dus niet meer geweest)
vrijdag 29 januari 2010 om 13:28
Ik ben er klaar mee!
Heb mijn vorige post nog eens gelezen, het hele topic en al mijn gemier en jullie geduldige, bemoedigende woorden nog eens gelezen.
We hadden nog geen vervolgafspraak gemaakt vorige keer dus ik heb gesmst: volgende afspraak weer op dinsdag en zullen we daarna samen gaan lunchen?
Voor de herkenbaarheid is het natuurlijk niet zo handig dat ik het hier letterlijk neerzet maar schijt, de rest van het topic laat ook al niks te raden over!
HAHA I did it. En nu... buikpijn
Heb mijn vorige post nog eens gelezen, het hele topic en al mijn gemier en jullie geduldige, bemoedigende woorden nog eens gelezen.
We hadden nog geen vervolgafspraak gemaakt vorige keer dus ik heb gesmst: volgende afspraak weer op dinsdag en zullen we daarna samen gaan lunchen?
Voor de herkenbaarheid is het natuurlijk niet zo handig dat ik het hier letterlijk neerzet maar schijt, de rest van het topic laat ook al niks te raden over!
HAHA I did it. En nu... buikpijn
vrijdag 29 januari 2010 om 13:42
Marla wat goed dat je het gedaan hebt, nu is hij aan zet.
Het is alleen maar een compliment voor hem dat jij hem leuk vindt dus alleen maar positief. Helpt dit tegen de buikpijn?
Wanneer heb je hem dit gesmst? Heb je al antwoord?
Als hij nu niet reageert gooi je hem gewoon in de groencontainer.
Ik hoop voor je dat het een gezellige (en vruchtbare ha,ha) lunch wordt.
Hij zal best heel erg gevleid zijn met je sms- je.
Het is alleen maar een compliment voor hem dat jij hem leuk vindt dus alleen maar positief. Helpt dit tegen de buikpijn?
Wanneer heb je hem dit gesmst? Heb je al antwoord?
Als hij nu niet reageert gooi je hem gewoon in de groencontainer.
Ik hoop voor je dat het een gezellige (en vruchtbare ha,ha) lunch wordt.
Hij zal best heel erg gevleid zijn met je sms- je.
wees jezelf, er zijn genoeg anderen.
vrijdag 29 januari 2010 om 13:59
Waaaaaahh!!! Vandaag voor het eerst je topic gelezen...super spannend...ben er een uur mee bezig geweest snap de vlinders wel!!!
Hahahaha...ik ga je volgen en voor je duimen.
Ik heb ook ooit een crush voor een sportinstructeur gehad...wel een die verboden was...zowel hij als ik zijn getrouwd...heb er ook verder niks mee gedaan...alleen maar van een afstand lopen kwijlen en van zijn aandacht genoten...ondertussen kreeg ik een geweldig lijf...hahahaha!!!
Nu een iets minder geweldig lijf maar gelukkig wel weer heel blij met eigen hubbie!!!
Hahahaha...ik ga je volgen en voor je duimen.
Ik heb ook ooit een crush voor een sportinstructeur gehad...wel een die verboden was...zowel hij als ik zijn getrouwd...heb er ook verder niks mee gedaan...alleen maar van een afstand lopen kwijlen en van zijn aandacht genoten...ondertussen kreeg ik een geweldig lijf...hahahaha!!!
Nu een iets minder geweldig lijf maar gelukkig wel weer heel blij met eigen hubbie!!!
vrijdag 29 januari 2010 om 14:00
Marla wat goeoeoeoeoeddddd!!!!!!!!!!!!!!!
Ik heb je topic gevolgd en ben er zelfs irl mee bezig....dwz een aantal jaren geleden had ik zelf ook een PT en die deed ook wel wat met me....vannacht heb ik weer van hem gedroomd ha ha!
Bij ons was er echter absoluut geen sprake van een eventuele relatie; we waren (zijn) beiden bezet en ik vond hem ook niet echt relatiemateriaal. Te jong. Maar was wel nieuwsgierig hoe " het" zou zijn met hem en kon lekker met hem kletsen en ook lachen. Hij was overigens niet eens knap hoor. Wel een goede body natuurlijk.
Meid,ik zou je het liefst een schop onder je afgetrainde kont willen geven GA ER VOOR!!! (**stiekem een beetje jaloers omdat ik zelf geen "kans " met PT heb gehad**)
succes!!!!
Ik heb je topic gevolgd en ben er zelfs irl mee bezig....dwz een aantal jaren geleden had ik zelf ook een PT en die deed ook wel wat met me....vannacht heb ik weer van hem gedroomd ha ha!
Bij ons was er echter absoluut geen sprake van een eventuele relatie; we waren (zijn) beiden bezet en ik vond hem ook niet echt relatiemateriaal. Te jong. Maar was wel nieuwsgierig hoe " het" zou zijn met hem en kon lekker met hem kletsen en ook lachen. Hij was overigens niet eens knap hoor. Wel een goede body natuurlijk.
Meid,ik zou je het liefst een schop onder je afgetrainde kont willen geven GA ER VOOR!!! (**stiekem een beetje jaloers omdat ik zelf geen "kans " met PT heb gehad**)
succes!!!!
vrijdag 29 januari 2010 om 14:16
Woehoe! Bedankt allemaal voor jullie reacties en eigen ervaringen haha ja ik denk dat veel mensen wel een zwak hebben voor hun fitnessinstructeurs, logisch ook, je gaat zo intensief met elkaar om en vaak zien ze er ook niet vervelend uit
Ik ga er alleen stapje (of 10) verder in....
Nog steeds geen reactie.. half uur voorbij...
Ik wissel tussen woede: 'waar ben ik aan begonnen' en een gevoel van overwinning, ik heb het toch maar mooi gedaan! Ondanks onzekerheid en angst. Ik wil het, ik wil het, ik wil het!
Ik ga er alleen stapje (of 10) verder in....
Nog steeds geen reactie.. half uur voorbij...
Ik wissel tussen woede: 'waar ben ik aan begonnen' en een gevoel van overwinning, ik heb het toch maar mooi gedaan! Ondanks onzekerheid en angst. Ik wil het, ik wil het, ik wil het!
vrijdag 29 januari 2010 om 14:29
Marla wat een stoere actie!! Wees trots op jezelf!
Ik vind je helemaal niet extreem. Iedereen is bang voor afwijzing, dat is gewoon een klotegevoel. Er is bij jou zoveel opgebouwd in al die maanden dat je hiermee bezig bent.
De enige manier om van die angst af te komen, is precies wat je nu gedaan hebt! Het is niet erg om die angst te voelen, het hoort erbij en je wilt jezelf beschermen voor teleurstelling en afwijzing, logisch!
Maar stel dat hij nu afwijzend reageert, dan kun je ervaren dat je ook zelfs hier weer een keer overheen komt.
Wow, ik vind het zo spannend voor je... Duimen dat hij goed reageert. Zo niet, dan is hij gewoon een stomme loser die tegenstrijdige signalen heeft uitgezonden waardoor jij het ook niet meer kon weten. Dan kijk je naar jezelf in de spiegel en zeg je in gedachten tegen hem: 'Wat ben JIJ dom dat je MIJ laat lopen.'
O zo.
Veel succes & plezier!
Ik vind je helemaal niet extreem. Iedereen is bang voor afwijzing, dat is gewoon een klotegevoel. Er is bij jou zoveel opgebouwd in al die maanden dat je hiermee bezig bent.
De enige manier om van die angst af te komen, is precies wat je nu gedaan hebt! Het is niet erg om die angst te voelen, het hoort erbij en je wilt jezelf beschermen voor teleurstelling en afwijzing, logisch!
Maar stel dat hij nu afwijzend reageert, dan kun je ervaren dat je ook zelfs hier weer een keer overheen komt.
Wow, ik vind het zo spannend voor je... Duimen dat hij goed reageert. Zo niet, dan is hij gewoon een stomme loser die tegenstrijdige signalen heeft uitgezonden waardoor jij het ook niet meer kon weten. Dan kijk je naar jezelf in de spiegel en zeg je in gedachten tegen hem: 'Wat ben JIJ dom dat je MIJ laat lopen.'
O zo.
Veel succes & plezier!
vrijdag 29 januari 2010 om 14:39
Het leuke van dit topic nu pas openen is dat je het in een ruk kunt doorlezen zonder te lang in spanning te hoeven zitten.
Jammer genoeg nu nog een cliffhanger hahaha
Op zo'n smsje is maar 1 antwoord mogelijk hoor nl Ja leuk doen we ...toch?!
ondertussen f5 f5 f5. Ik hoop voor je dat hij snel antwoord dit keer.
Jammer genoeg nu nog een cliffhanger hahaha
Op zo'n smsje is maar 1 antwoord mogelijk hoor nl Ja leuk doen we ...toch?!
ondertussen f5 f5 f5. Ik hoop voor je dat hij snel antwoord dit keer.
vrijdag 29 januari 2010 om 15:08
Hi Marla,
Ik heb net pas je topic ontdekt en ook in 1 ruk doorgelezen. Meid, wat heb jij voor jezelf al stappen gemaakt, en ook als er niets uitkomt (hoop ik niet natuurlijk!!!) heb je voor jezelf in ieder geval al heel wat overwonnen.
En nu wachten op de ontknoping, spannend... ik duim voor je voor een goed afloop!
You go girl!!!
Ik heb net pas je topic ontdekt en ook in 1 ruk doorgelezen. Meid, wat heb jij voor jezelf al stappen gemaakt, en ook als er niets uitkomt (hoop ik niet natuurlijk!!!) heb je voor jezelf in ieder geval al heel wat overwonnen.
En nu wachten op de ontknoping, spannend... ik duim voor je voor een goed afloop!
You go girl!!!
vrijdag 29 januari 2010 om 15:49
Ik heb een reactie:
Hooi *MarlaSinger*, leuk lunchen, doen we , tot dinsdag! xxxx
yeeeeeeessssss whoehoeeeeee! Resultaat! Goed ik stuiter zo maar gelijk het weekend in!
*Wolkje drijft alweer verder en ik roep nog uit de verte: fijn weekend ladies en thanks!! zonder jullie had ik het niet gedaan! *
WHAHAHAHA YESSSSSS!
Hooi *MarlaSinger*, leuk lunchen, doen we , tot dinsdag! xxxx
yeeeeeeessssss whoehoeeeeee! Resultaat! Goed ik stuiter zo maar gelijk het weekend in!
*Wolkje drijft alweer verder en ik roep nog uit de verte: fijn weekend ladies en thanks!! zonder jullie had ik het niet gedaan! *
WHAHAHAHA YESSSSSS!
vrijdag 29 januari 2010 om 15:50
quote:love2dance schreef op 29 januari 2010 @ 14:39:
Het leuke van dit topic nu pas openen is dat je het in een ruk kunt doorlezen zonder te lang in spanning te hoeven zitten.
Jammer genoeg nu nog een cliffhanger hahaha
!
ondertussen f5 f5 f5. Ik hoop voor je dat hij snel antwoord dit keer.Ja maar het duurde wel een uur voor ik het helemaal door had gespit...hahahaha...en ondertussen geen was weg gevouwen...
Het leuke van dit topic nu pas openen is dat je het in een ruk kunt doorlezen zonder te lang in spanning te hoeven zitten.
Jammer genoeg nu nog een cliffhanger hahaha
!
ondertussen f5 f5 f5. Ik hoop voor je dat hij snel antwoord dit keer.Ja maar het duurde wel een uur voor ik het helemaal door had gespit...hahahaha...en ondertussen geen was weg gevouwen...
