Kinderen
alle pijlers
Hoe lang duurde het bij jou?
dinsdag 16 februari 2010 om 11:44
Dag allemaal,
Ik heb besloten dat ik klaar ben om moeder te worden! Ben er al maanden mee bezig en loop nu tegen de mening van manlief aan dat hij het "nog niet het juiste moment" vindt. Dus nu ben ik bezig met het vergaren van zoveel mogelijk info omtrent kinderen krijgen, zodat ik gefundeerde argumenten heb als het gesprek met manlief op het onderwerp 'kind' komt .
Eén van mijn argumenten is dat ik nu 33 jaar oud ben en ik de mening van manlief dat hij 'nog een jaartje of 2 wil wachten' niet deel, omdat ik - mocht het niet direct lukken - in dat geval misschien wel 36 of 37 ben voordat ik mijn eerste kind krijg. Ik heb meer dan 12 jaar de pil geslikt en heb sinds 3 jaar een mirena-spiraal. Wat ik me nu afvroeg: toen jullie na zo'n lange tijd met de pil stopten of de spiraal lieten verwijderen, hoe lang duurde het toen nog voordat jullie zwanger waren?
Ik weet dat het bij iedereen verschillend is en dat het dus voor mij allemaal niet hoeft te gelden, maar ik wil gewoon eens polsen hoe het gemiddelde ligt.
Ik heb besloten dat ik klaar ben om moeder te worden! Ben er al maanden mee bezig en loop nu tegen de mening van manlief aan dat hij het "nog niet het juiste moment" vindt. Dus nu ben ik bezig met het vergaren van zoveel mogelijk info omtrent kinderen krijgen, zodat ik gefundeerde argumenten heb als het gesprek met manlief op het onderwerp 'kind' komt .
Eén van mijn argumenten is dat ik nu 33 jaar oud ben en ik de mening van manlief dat hij 'nog een jaartje of 2 wil wachten' niet deel, omdat ik - mocht het niet direct lukken - in dat geval misschien wel 36 of 37 ben voordat ik mijn eerste kind krijg. Ik heb meer dan 12 jaar de pil geslikt en heb sinds 3 jaar een mirena-spiraal. Wat ik me nu afvroeg: toen jullie na zo'n lange tijd met de pil stopten of de spiraal lieten verwijderen, hoe lang duurde het toen nog voordat jullie zwanger waren?
Ik weet dat het bij iedereen verschillend is en dat het dus voor mij allemaal niet hoeft te gelden, maar ik wil gewoon eens polsen hoe het gemiddelde ligt.
dinsdag 16 februari 2010 om 12:29
quote:dangeensuus schreef op 16 februari 2010 @ 12:21:
en niet miepen als je straks toch zwanger bent en je man wil het nog steeds niet. Ik vind heel eerlijk gezegd dat je een groot risico neemt door te stoppen met de pil omdat JIJ er klaar voor bent. Je legt het risico bij hem neer, maar wees je er terdege van bewust dat JIJ dan het risico loopt alleen met een kindje achter te blijven. Dit even als advies.
Ik vind dat het er aan ligt of je dat overlegt c.q. meedeelt of dat je het stiekem doet.
Als manlief weet dat zijn vrouw gaat stoppen met anticonceptie dan kan hij zelf maatregelen treffen.
Die van mij heb ik op een bepaald moment meegedeeld dat ik ging stoppen met de pil omdat ik geen behoefte meer had aan die troep in mijn lijf. Vanaf dat moment gebruiken we condooms.
Wel met in ons achterhoofd dat áls het misgaat (dus dat er een zwangerschap uit voortkomt) dat we dan de consequenties (een kind) aanvaarden.
Blijkbaar vond mijn vriend dat voldoende, want hij had niet per se de behoefte om zichzelf te laten steriliseren (of hoe noem je dat?).
en niet miepen als je straks toch zwanger bent en je man wil het nog steeds niet. Ik vind heel eerlijk gezegd dat je een groot risico neemt door te stoppen met de pil omdat JIJ er klaar voor bent. Je legt het risico bij hem neer, maar wees je er terdege van bewust dat JIJ dan het risico loopt alleen met een kindje achter te blijven. Dit even als advies.
Ik vind dat het er aan ligt of je dat overlegt c.q. meedeelt of dat je het stiekem doet.
Als manlief weet dat zijn vrouw gaat stoppen met anticonceptie dan kan hij zelf maatregelen treffen.
Die van mij heb ik op een bepaald moment meegedeeld dat ik ging stoppen met de pil omdat ik geen behoefte meer had aan die troep in mijn lijf. Vanaf dat moment gebruiken we condooms.
Wel met in ons achterhoofd dat áls het misgaat (dus dat er een zwangerschap uit voortkomt) dat we dan de consequenties (een kind) aanvaarden.
Blijkbaar vond mijn vriend dat voldoende, want hij had niet per se de behoefte om zichzelf te laten steriliseren (of hoe noem je dat?).
dinsdag 16 februari 2010 om 12:35
@Yraatje, jouw vriend was dus vooraf volledig op de hoogte ( net als de man van TO neem ik aan) wat ik prima vind, maar ik vind het voor TO ( en jou) in kwestie best een risico dat je neemt. Als jouw vriend de consequentie ( een kind) als risico aanvaardbaar vind dan is er geen probleem. UIt de posting van TO haal ik echter dat manlief op dit moment geen kind wil, ik weet dus niet of de consequentie voor hem aanvaardbaar is, dat zal TO dan even heel duidelijk moeten krijgen middels een goed ( of meerdere goede) gesprekken met haar partner.
dinsdag 16 februari 2010 om 12:42
Doe het altijd in goed overleg, maar dat je minder vruchtbaar wordt met de jaren is natuurlijk wel een goed argument, maar voor een baby te krijgen heb je twee ja's nodig, en maar één nee om er niet aan te beginnen. In een goede relatie natuurlijk bedoel ik hiermee.
(was binnen een maand zwanger, nadat we besloten hadden ervoor te gaan, ben één van de gelukkige)
(was binnen een maand zwanger, nadat we besloten hadden ervoor te gaan, ben één van de gelukkige)
dinsdag 16 februari 2010 om 12:45
Ik heb 20 jaar de pil geslikt, het duurde 5 maanden voordat ik een normale cyclus had en de 6e maand was ik zwanger.
Het geldt niet voor iedereen maar hou er rekening mee dat het even kan duren voordat je weer een normale cyclus hebt. En hoe ouder je bent, hoe kostbaarder de tijd. Maw: stop op tijd met de pil en gebruik eventueel ter overbrugging condooms.
Het geldt niet voor iedereen maar hou er rekening mee dat het even kan duren voordat je weer een normale cyclus hebt. En hoe ouder je bent, hoe kostbaarder de tijd. Maw: stop op tijd met de pil en gebruik eventueel ter overbrugging condooms.
dinsdag 16 februari 2010 om 12:52
quote:dangeensuus schreef op 16 februari 2010 @ 12:21:
en niet miepen als je straks toch zwanger bent en je man wil het nog steeds niet. Ik vind heel eerlijk gezegd dat je een groot risico neemt door te stoppen met de pil omdat JIJ er klaar voor bent. Je legt het risico bij hem neer, maar wees je er terdege van bewust dat JIJ dan het risico loopt alleen met een kindje achter te blijven. Dit even als advies.Dit vind ik een beetje onzin. Zij heeft jaren de verantwoordelijkheid gehad voor de anticonceptie, wat is er mis mee om die verantwoordelijkheid nu bij hem neer te leggen? Uiteraard dien je dit met hem te bespreken, maar we leven in een wereld waar anticonceptie en zeker binnen een relatie, niet meer alleen de verantwoordelijkheid van de vrouw is.. En geloof mij maar een man die echt nog niet wil, die zorgt echt wel dat hij een condoom omdoet. Weet het uit ervaring. UIteindelijk wilde mijn man wel heel graag een kindje, maar hebben wij toch nog wel bijna een jaar met condooms gevreeen voordat hij ook zover was.
en niet miepen als je straks toch zwanger bent en je man wil het nog steeds niet. Ik vind heel eerlijk gezegd dat je een groot risico neemt door te stoppen met de pil omdat JIJ er klaar voor bent. Je legt het risico bij hem neer, maar wees je er terdege van bewust dat JIJ dan het risico loopt alleen met een kindje achter te blijven. Dit even als advies.Dit vind ik een beetje onzin. Zij heeft jaren de verantwoordelijkheid gehad voor de anticonceptie, wat is er mis mee om die verantwoordelijkheid nu bij hem neer te leggen? Uiteraard dien je dit met hem te bespreken, maar we leven in een wereld waar anticonceptie en zeker binnen een relatie, niet meer alleen de verantwoordelijkheid van de vrouw is.. En geloof mij maar een man die echt nog niet wil, die zorgt echt wel dat hij een condoom omdoet. Weet het uit ervaring. UIteindelijk wilde mijn man wel heel graag een kindje, maar hebben wij toch nog wel bijna een jaar met condooms gevreeen voordat hij ook zover was.
dinsdag 16 februari 2010 om 13:11
quote:dangeensuus schreef op 16 februari 2010 @ 12:35:
@Yraatje, jouw vriend was dus vooraf volledig op de hoogte ( net als de man van TO neem ik aan) wat ik prima vind, maar ik vind het voor TO ( en jou) in kwestie best een risico dat je neemt. Als jouw vriend de consequentie ( een kind) als risico aanvaardbaar vind dan is er geen probleem. UIt de posting van TO haal ik echter dat manlief op dit moment geen kind wil, ik weet dus niet of de consequentie voor hem aanvaardbaar is, dat zal TO dan even heel duidelijk moeten krijgen middels een goed ( of meerdere goede) gesprekken met haar partner.
Mijn vriend wil op dit moment geen kinderen, maar hij heeft wel naar aanleiding van een aantal praktijkvoorbeelden aangegeven dat hij een "ongelukje" voor lief neemt en nooit iets van een abortus o.i.d. zou willen.
Ik vind ook niet dat ik altijd voor anticonceptie moet zorgen, zeker niet als HIJ degene is die ze niet wil
Maar goed... in mijn geval hebben we het er wel vaker over gehad... ik zou zelf nooit zomaar gaan stoppen met een voorbehoedmiddel... ik zou het wel kenbaar maken...
@Yraatje, jouw vriend was dus vooraf volledig op de hoogte ( net als de man van TO neem ik aan) wat ik prima vind, maar ik vind het voor TO ( en jou) in kwestie best een risico dat je neemt. Als jouw vriend de consequentie ( een kind) als risico aanvaardbaar vind dan is er geen probleem. UIt de posting van TO haal ik echter dat manlief op dit moment geen kind wil, ik weet dus niet of de consequentie voor hem aanvaardbaar is, dat zal TO dan even heel duidelijk moeten krijgen middels een goed ( of meerdere goede) gesprekken met haar partner.
Mijn vriend wil op dit moment geen kinderen, maar hij heeft wel naar aanleiding van een aantal praktijkvoorbeelden aangegeven dat hij een "ongelukje" voor lief neemt en nooit iets van een abortus o.i.d. zou willen.
Ik vind ook niet dat ik altijd voor anticonceptie moet zorgen, zeker niet als HIJ degene is die ze niet wil
Maar goed... in mijn geval hebben we het er wel vaker over gehad... ik zou zelf nooit zomaar gaan stoppen met een voorbehoedmiddel... ik zou het wel kenbaar maken...
dinsdag 16 februari 2010 om 13:15
quote:gizz schreef op 16 februari 2010 @ 12:52:
[...]
Dit vind ik een beetje onzin. Zij heeft jaren de verantwoordelijkheid gehad voor de anticonceptie, wat is er mis mee om die verantwoordelijkheid nu bij hem neer te leggen? Uiteraard dien je dit met hem te bespreken, maar we leven in een wereld waar anticonceptie en zeker binnen een relatie, niet meer alleen de verantwoordelijkheid van de vrouw is.. En geloof mij maar een man die echt nog niet wil, die zorgt echt wel dat hij een condoom omdoet. Weet het uit ervaring. UIteindelijk wilde mijn man wel heel graag een kindje, maar hebben wij toch nog wel bijna een jaar met condooms gevreeen voordat hij ook zover was.
Er is niets mis met het neerleggen van de verantwoordelijkheden bij hem, er kleven echter soms ( en daarbij spreek ik weer uit ervaring) vervelende consequenties aan. Bijvoorbeeld, TO stopt met pil, manlief weet er van, en dient condooms te gebruiken. Condoom knapt of wat dan ook en TO gaat geen MAP halen want TO heeft wel een kinderwens, manlief niet, een zwangerschap ontstaat en wat dan. Dan heb je dus de situatie die hier keer op keer op keer besproken word, vrouw is zwanger, man wil geen kind. Ik wijs haar erop dat er ook vervelende gevolgen kunnen kleven aan deze beslissing. Niets meer, niets minder.
Verder eens met Yraatje.
[...]
Dit vind ik een beetje onzin. Zij heeft jaren de verantwoordelijkheid gehad voor de anticonceptie, wat is er mis mee om die verantwoordelijkheid nu bij hem neer te leggen? Uiteraard dien je dit met hem te bespreken, maar we leven in een wereld waar anticonceptie en zeker binnen een relatie, niet meer alleen de verantwoordelijkheid van de vrouw is.. En geloof mij maar een man die echt nog niet wil, die zorgt echt wel dat hij een condoom omdoet. Weet het uit ervaring. UIteindelijk wilde mijn man wel heel graag een kindje, maar hebben wij toch nog wel bijna een jaar met condooms gevreeen voordat hij ook zover was.
Er is niets mis met het neerleggen van de verantwoordelijkheden bij hem, er kleven echter soms ( en daarbij spreek ik weer uit ervaring) vervelende consequenties aan. Bijvoorbeeld, TO stopt met pil, manlief weet er van, en dient condooms te gebruiken. Condoom knapt of wat dan ook en TO gaat geen MAP halen want TO heeft wel een kinderwens, manlief niet, een zwangerschap ontstaat en wat dan. Dan heb je dus de situatie die hier keer op keer op keer besproken word, vrouw is zwanger, man wil geen kind. Ik wijs haar erop dat er ook vervelende gevolgen kunnen kleven aan deze beslissing. Niets meer, niets minder.
Verder eens met Yraatje.
dinsdag 16 februari 2010 om 13:47
Meer dan 15 jaar de pil geslikt, 1 normale cyclus en toen binnen een maand zwanger. Ik was toen overigens 35. Daarna condooms en toen ik 37 was weer binnen 2 maanden zwanger. Heel veel mazzel dus. Het kan dus wel met die leeftijd maar ook ik weet dat de risico's steeds groter worden, je steeds minder vruchtbaar bent en je steeds moeilijker zwanger wordt. Dat is ook de reden dat ik met nummer 2 niet zo lang gewacht heb.
Ik zou ook condooms gaan gebruiken nu. Even geen hormonen meer, kijken hoe je lichaam reageert en hoe je cyclus wordt en is. Met 33 jaar heb je niet meer alle tijd van de wereld en dat moet je vriend ook beseffen.
Ik zou ook condooms gaan gebruiken nu. Even geen hormonen meer, kijken hoe je lichaam reageert en hoe je cyclus wordt en is. Met 33 jaar heb je niet meer alle tijd van de wereld en dat moet je vriend ook beseffen.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
dinsdag 16 februari 2010 om 14:00
Hier nog een mega-vruchtbaar-type. 8-9 jaar lang heb ik de pil geslikt. En bij beide kinderen was ik de eerste maand na de stopweek zwanger.
Ik was 25 toen ik moeder werd van de eerste.
Houd er wel rekening mee dat je vruchtbaakheid na je 30-35 vrij snel afneemt. De kans op een zwangerschap wordt dan steeds kleiner. Misschien dat het daarom dan ook wat langer kan duren.
Ik was 25 toen ik moeder werd van de eerste.
Houd er wel rekening mee dat je vruchtbaakheid na je 30-35 vrij snel afneemt. De kans op een zwangerschap wordt dan steeds kleiner. Misschien dat het daarom dan ook wat langer kan duren.
dinsdag 16 februari 2010 om 14:02
Mannen hebben geen rammelende eierstokken en twijfelen altijd. Ik vind dat niet zo heel raar hoor. Beter een keer teveel nagedacht dan te weinig. Het krijgen van een kind is ook zeker niet zomaar iets. Alleen kun je ook te lang wachten en te lang twijfelen natuurlijk.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
dinsdag 16 februari 2010 om 14:05
quote:Chica34 schreef op 16 februari 2010 @ 14:02:
Mannen hebben geen rammelende eierstokken en twijfelen altijd. Ik vind dat niet zo heel raar hoor. Beter een keer teveel nagedacht dan te weinig. Het krijgen van een kind is ook zeker niet zomaar iets. Alleen kun je ook te lang wachten en te lang twijfelen natuurlijk.Ik vind het alleen maar goed om er over na te denken, maar als je partner 33 is en dan wil je nog 2 jaar wachten, pffff, dat vind ik niet handig.
Mannen hebben geen rammelende eierstokken en twijfelen altijd. Ik vind dat niet zo heel raar hoor. Beter een keer teveel nagedacht dan te weinig. Het krijgen van een kind is ook zeker niet zomaar iets. Alleen kun je ook te lang wachten en te lang twijfelen natuurlijk.Ik vind het alleen maar goed om er over na te denken, maar als je partner 33 is en dan wil je nog 2 jaar wachten, pffff, dat vind ik niet handig.
dinsdag 16 februari 2010 om 14:05
Nukje, Ik ben overigens wel benieuwd wanneer het voor jouw man dan wél het moment is om aan kinderen te beginnen. Is hij veel jonger dan jij? Ik vraag me af welke argumenten hij daarvoor aandraagt. Waarom wil hij nog 2 jaar wachten? Financien op orde brengen? Eerst nog willen trouwen / verhuizen? Carriere maken?
dinsdag 16 februari 2010 om 14:06
Ik zou, zeker als je weet dat je vriend wel kinderen wil, niet te lang wachten met beginnen. Je weet niet hoe lang het duurt en je weet niet of je een 2e of 3e wil.
Hier na stoppen met de pil meteen regelmatig. 1,5 jaar geduurd in totaal;
11 maanden voor eerste zwangerschap, miskraam met 10 weken en daarna 4 maanden voor 2e zwangerschap.
Hier na stoppen met de pil meteen regelmatig. 1,5 jaar geduurd in totaal;
11 maanden voor eerste zwangerschap, miskraam met 10 weken en daarna 4 maanden voor 2e zwangerschap.
dinsdag 16 februari 2010 om 14:10
ik ben jaren geleden gestopt met de pil omdat ik van die troep afwilde...gelukkig maar want ik had ruim 1,5 jaar nodig om te ontpillen, had hem 8 jaar geslikt.. Toen ik stopte had ik nog geen kinderwens.. mn man wel. Nu willen we het allebei graag en zijn we nu vijf maanden aan het proberen zwanger te worden. Als ik dit allemaal had geweten had ik mss wel eerder de knoop doorgehakt! (terwijl vijf maanden nog onder het gemiddelde ligt...begin je toch al te denken wat als...)
Ik denk dat je in je handen mag knijpen als je het geluk hebt binnen een paar maanden zwanger te raken zoals een aantal meiden boven mij schrijven... Duss als ik je een advies mag geven; stop met die pil, dan kun je in ieder geval kijken hoe je lichaam reageert.
Ik denk dat je in je handen mag knijpen als je het geluk hebt binnen een paar maanden zwanger te raken zoals een aantal meiden boven mij schrijven... Duss als ik je een advies mag geven; stop met die pil, dan kun je in ieder geval kijken hoe je lichaam reageert.
dinsdag 16 februari 2010 om 14:15
Ik hoefde niet eens te stoppen.
Ik was 23 en kreeg een antibioticakuur...(wist ik toen veel)
en 9 maanden later was de 1e er, wel inmiddels 14 jaar geleden, toen ik nogal jong en naïef was hahaha..
En de 2e keer had ik een buikloop en toen was de 2e er na 9 maand.
We zitten nog altijd te grappen van zeg maar nee, krijg je er 2.
Blijkbaar erg vruchtbaar.
Had toen al wel een stabiele relatie, huisje, boompje, beestje en nog steeds.
maar toen was het wel ff schrikken voor ons, dus zo kan het ook.
Maar het waren wel 2 enorm welkome ongelukjes.
Ik was 23 en kreeg een antibioticakuur...(wist ik toen veel)
en 9 maanden later was de 1e er, wel inmiddels 14 jaar geleden, toen ik nogal jong en naïef was hahaha..
En de 2e keer had ik een buikloop en toen was de 2e er na 9 maand.
We zitten nog altijd te grappen van zeg maar nee, krijg je er 2.
Blijkbaar erg vruchtbaar.
Had toen al wel een stabiele relatie, huisje, boompje, beestje en nog steeds.
maar toen was het wel ff schrikken voor ons, dus zo kan het ook.
Maar het waren wel 2 enorm welkome ongelukjes.
dinsdag 16 februari 2010 om 14:53
quote:Ikbenanoniem schreef op 16 februari 2010 @ 12:48:
TO, wil je man nu nog geen kinderen of bedoelt hij dat hij ze sowieso niet wil?
Hij wil zeker te weten kinderen, gelukkig. Alleen nu nog niet...
quote:pollekepiekhaar schreef op 16 februari 2010 @ 14:05:
Nukje, Ik ben overigens wel benieuwd wanneer het voor jouw man dan wél het moment is om aan kinderen te beginnen. Is hij veel jonger dan jij? Waarom wil hij nog 2 jaar wachten? Financien op orde brengen? Eerst nog willen trouwen / verhuizen? Carriere maken?
Man is ook 33 en de financiën wegen voor hem het zwaarst. En dat terwijl we helemaal niet zo veel meer hebben om 'op orde te brengen': allebei een vaste baan met een redelijk tot goed inkomen, eigen huis en getrouwd. We hebben alleen nog niet veel gereisd en dat steekt hem als we het over kinderen hebben.
@ Dangeensuus, je schreef ergens: en niet miepen als je straks toch zwanger bent en je man wil het nog steeds niet. Ik vind heel eerlijk gezegd dat je een groot risico neemt door te stoppen met de pil omdat JIJ er klaar voor bent.
Ik heb echter al een paar jaar een spiraaltje en ben ook niet van plan om dat er zomaar uit te laten halen. Dus misschien verwar je me met iemand anders...?
We hebben het er wel eens over gehad, hoor, zo van stel dat ik ongepland zwanger zou worden en dan zegt hij steeds dingen als "ja, dat zou op dit moment helemaal niet goed uitkomen". Als ik dan vraag wat hij daarmee bedoelt, zegt hij dat we er eerst financieel iets beter voor moeten staan. Terwijl ik vind dat we er financieel prima voorstaan...
Volgens mij is hij gewoon bang voor de veranderingen ofzo...
TO, wil je man nu nog geen kinderen of bedoelt hij dat hij ze sowieso niet wil?
Hij wil zeker te weten kinderen, gelukkig. Alleen nu nog niet...
quote:pollekepiekhaar schreef op 16 februari 2010 @ 14:05:
Nukje, Ik ben overigens wel benieuwd wanneer het voor jouw man dan wél het moment is om aan kinderen te beginnen. Is hij veel jonger dan jij? Waarom wil hij nog 2 jaar wachten? Financien op orde brengen? Eerst nog willen trouwen / verhuizen? Carriere maken?
Man is ook 33 en de financiën wegen voor hem het zwaarst. En dat terwijl we helemaal niet zo veel meer hebben om 'op orde te brengen': allebei een vaste baan met een redelijk tot goed inkomen, eigen huis en getrouwd. We hebben alleen nog niet veel gereisd en dat steekt hem als we het over kinderen hebben.
@ Dangeensuus, je schreef ergens: en niet miepen als je straks toch zwanger bent en je man wil het nog steeds niet. Ik vind heel eerlijk gezegd dat je een groot risico neemt door te stoppen met de pil omdat JIJ er klaar voor bent.
Ik heb echter al een paar jaar een spiraaltje en ben ook niet van plan om dat er zomaar uit te laten halen. Dus misschien verwar je me met iemand anders...?
We hebben het er wel eens over gehad, hoor, zo van stel dat ik ongepland zwanger zou worden en dan zegt hij steeds dingen als "ja, dat zou op dit moment helemaal niet goed uitkomen". Als ik dan vraag wat hij daarmee bedoelt, zegt hij dat we er eerst financieel iets beter voor moeten staan. Terwijl ik vind dat we er financieel prima voorstaan...
Volgens mij is hij gewoon bang voor de veranderingen ofzo...
woensdag 17 februari 2010 om 09:02
quote:bibi72 schreef op 16 februari 2010 @ 14:58:
Voor mij zou ook zwaar meewegen of ik meer dan 1 kind zou willen. Als je "pas" op je 37ste aan de eerste begint is de kans aanwezig dat een tweede nooit komt.Ja precies, daar denk ik dus ook steeds over na. Vooral omdat manlief wel eens heeft gezegd dat als de eerste een meisje zou worden, hij sowieso een tweede wil omdat hij ook graag een jongentje zou willen . Daarom vraag ik me sowieso af waarom hij dan nog wil wachten...
Voor mij zou ook zwaar meewegen of ik meer dan 1 kind zou willen. Als je "pas" op je 37ste aan de eerste begint is de kans aanwezig dat een tweede nooit komt.Ja precies, daar denk ik dus ook steeds over na. Vooral omdat manlief wel eens heeft gezegd dat als de eerste een meisje zou worden, hij sowieso een tweede wil omdat hij ook graag een jongentje zou willen . Daarom vraag ik me sowieso af waarom hij dan nog wil wachten...
woensdag 17 februari 2010 om 14:21
