Kinderen
alle pijlers
Onder lichte druk.....
maandag 22 februari 2010 om 09:12
Ik heb een vraag, ik woon samen met mijn vriendin en dat gaat met pieken en dalen. Door persoonlijke omstandigheden is het een tijd erg moeilijk gegaan omdat ik kampte met een depressie.
Nu is dat wel van de baan en mijn vriendin geeft aan graag een kindje te willen wat ik natuurlijk een enorme eer vind hoor want het is heel bijzonder om samen een kind te hebben. Maar ik reageer er niet echt op en ze spreekt me daar steeds meer op aan, haar kinderwens is ineens heel erg groot zeker omdat vriendinnen van haar ook allemaal zwanger zijn of net bevallen zijn.
Persoonlijk voel ik momenteel nog niet zoveel voor een zwangerschap en het weer vader worden en dat heeft niets met haar te maken maar met een aantal situaties.
Om een lang verhaal kort te maken we krijgen daar dus ruzie over of ze voelt zich niet begrepen wat ik soms wel kan snappen. Maar is het zo raar dat je soms de boot even af aan het houden bent. Ik heb het idee dat om deze reden de relatie nog wel eens stuk zou kunnen of is dat wel heel ver gezocht van me
Nu is dat wel van de baan en mijn vriendin geeft aan graag een kindje te willen wat ik natuurlijk een enorme eer vind hoor want het is heel bijzonder om samen een kind te hebben. Maar ik reageer er niet echt op en ze spreekt me daar steeds meer op aan, haar kinderwens is ineens heel erg groot zeker omdat vriendinnen van haar ook allemaal zwanger zijn of net bevallen zijn.
Persoonlijk voel ik momenteel nog niet zoveel voor een zwangerschap en het weer vader worden en dat heeft niets met haar te maken maar met een aantal situaties.
Om een lang verhaal kort te maken we krijgen daar dus ruzie over of ze voelt zich niet begrepen wat ik soms wel kan snappen. Maar is het zo raar dat je soms de boot even af aan het houden bent. Ik heb het idee dat om deze reden de relatie nog wel eens stuk zou kunnen of is dat wel heel ver gezocht van me
maandag 22 februari 2010 om 11:20
Volgens de een niet, volgens een ander wel.
Het is nog steeds vrij normaal dat vrouwen een parttime baan hebben nadat ze moeder worden. Zeker als haar inkomen op of boven bijstandsniveau ligt mag zij haar prio's zodanig stellen dat ze liever zorgt of thuis blijft, dan werkt. Daaronder valt te discussieren over afhankelijkheid.
Als jij het gevoel hebt dat je te veel inbrengt in de gezamenlijke financiele huishouding, kun je hierover afspraken maken middels een samenlevingscontract. Al lijkt het mij persoonlijk lastig om als er eenmaal een kind is iets anders te doen dan alle inkomsten op een grote hoop te gooien.
Het gaat er niet om of wij je redelijk of onredelijk vinden. Het gaat erom of jij de kloof tussen jou en haar wilt dichten. En daar zie ik niet de minste beweging naartoe. In die zin is jullie zaak nogal hopeloos.
Het is nog steeds vrij normaal dat vrouwen een parttime baan hebben nadat ze moeder worden. Zeker als haar inkomen op of boven bijstandsniveau ligt mag zij haar prio's zodanig stellen dat ze liever zorgt of thuis blijft, dan werkt. Daaronder valt te discussieren over afhankelijkheid.
Als jij het gevoel hebt dat je te veel inbrengt in de gezamenlijke financiele huishouding, kun je hierover afspraken maken middels een samenlevingscontract. Al lijkt het mij persoonlijk lastig om als er eenmaal een kind is iets anders te doen dan alle inkomsten op een grote hoop te gooien.
Het gaat er niet om of wij je redelijk of onredelijk vinden. Het gaat erom of jij de kloof tussen jou en haar wilt dichten. En daar zie ik niet de minste beweging naartoe. In die zin is jullie zaak nogal hopeloos.
maandag 22 februari 2010 om 11:59
Het lijkt me, afgezien van je andere bezwaren op het moment, wel heel belangrijk om het er van te voren over eens te zijn hoe jullie werk en zorg gaan verdelen. Het is nogal een probleem als jij graag een gelijke verdeling wil, en zij wil thuisblijven voor de kinderen. Jullie moeten beiden inzien dat die kwestie wel opgelost moet worden voordat er uberhaupt met de pil of wat dan ook wordt gestopt. En dat is echt niet alleen haar keus, ook jij hebt daar net zoveel over te zeggen.
maandag 22 februari 2010 om 13:06
>> Ze gaf al aan als ze een kindje heeft partime te gaan werken, dat is haar keus ik vind het achterhaald en wil gewoon dat de basis ook financieel goed en gezond is.
Als ze dat aangeeft dan lijkt me dit een zeer ernstig verschil in toekomstvisie. Je zal haar waarschijnlijk niet op andere gedachten kunnen brengen. Ze zal eerder een andere partner zoeken, vermoed ik.
Als ze dat aangeeft dan lijkt me dit een zeer ernstig verschil in toekomstvisie. Je zal haar waarschijnlijk niet op andere gedachten kunnen brengen. Ze zal eerder een andere partner zoeken, vermoed ik.
maandag 22 februari 2010 om 13:07
Volgens mij moeten jullie sowieso maar eens een serieus gesprek hebben over verantwoordelijkheden en verwachtingen.
Hoe bedoel je dat ze geen rekening hoeft te houden met vaste lasten? Regel jij alles? Misschien dat toch eens samen beter verdelen dan?
Hoe bedoel je dat ze geen rekening hoeft te houden met vaste lasten? Regel jij alles? Misschien dat toch eens samen beter verdelen dan?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 22 februari 2010 om 14:37
Ik wilde op een gegeven moment dolgraag een kind. Mijn man (toen nog vriend) niet. Niet op dat moment ten minste. Wij hebben ook vreselijke ruzie erover gehad. En dat was niet omdat hij het op dat moment niet wilde, maar omdat hij zo vaag en onduidelijk bleef in zijn communicatie. Ik ergerde me vooral aan de non communicatie en de vaagheid van alles. Mijn vriend klapte meteen dicht bij het onderwerp en dat terwijl dat onderwerp voor mij zo'n beetje alle emoties vertegenwoordigde die ik in me had.
Dus begin eens met normaal erover te praten met haar. Wellicht dat dat al een hoop scheelt.
Dus begin eens met normaal erover te praten met haar. Wellicht dat dat al een hoop scheelt.
maandag 22 februari 2010 om 21:25
Soms lijkt het wel of ik zo onredelijk ben.
Krijg steeds van die leuke verwijten naar mijn hoofd, ja mijn vriendinnen hebben nu kinderen en dan krijg ik er straks misschien 1 en dan zijn die andere al 10 kunnen ze lekker met elkaar spelen NOT. Nou ja die opmerkingen doen gewoon echt pijn heeft ze denk ik niet door. Ben ik nou echt zo onredelijk.
Heb het globaal wel bij mijn notaris en financieel adviseurs neergelegt wat in mijn situatie het beste is in de vorm van evt samenlevingsovereenkomst.
Krijg steeds van die leuke verwijten naar mijn hoofd, ja mijn vriendinnen hebben nu kinderen en dan krijg ik er straks misschien 1 en dan zijn die andere al 10 kunnen ze lekker met elkaar spelen NOT. Nou ja die opmerkingen doen gewoon echt pijn heeft ze denk ik niet door. Ben ik nou echt zo onredelijk.
Heb het globaal wel bij mijn notaris en financieel adviseurs neergelegt wat in mijn situatie het beste is in de vorm van evt samenlevingsovereenkomst.
maandag 22 februari 2010 om 21:32
Ik probeer er echt over te praten maar het is net of dat allemaal aan de kant geschoven word zodra het niet naar haar zin is. Ik geef aan dat het wel komt en nog voordat ik verder kan praten krijg ik al te horen "het waait er niet in"of ik zie weer iets langskomen in de zin van "dan zoek ik wel een andere vader voor mijn kinderen" ik had een zware depressie achter de rug en die zinnen werken dan niet echt goed mee.
Nee zonder gekheid ik wil het ook wel maar niet op dit moment Ik ben 25 jaar heb een bedrijf en kom om in het werk. Zit midden in een juridisch gevecht met mijn ex over omgangsregeling om mijn dochter te kunnen zien, nu is dat echt losstaande van dit allemaal maar ik vind wel dat er ook iets rekening gehouden moet worden met wat ik voel. En ik krijg ernstig het idee dat het financiele plaatje haar niet zo uitmaakt. Ik vind best dat ik een redelijk punt heb als ik wil dat ze eerst maar eens meer gaat werken. Kijk met een kindje partime werken vind ik echt helemaal geen probleem maar als je altijd al parttime werkt met een bepaald inkomen en dan over een kind bezigblijft dan denk ik eerlijk gezegd kom op dit is niet haalbaar wat je nu wilt.
Ze draagt ook echt wel bij hoor in huishouden maar ik neem wel het meeste voor mijn rekening omdat ik ook niet wil dat ze zelf niets kan doen omdat alles opgaat aan vaste lasten.
De communicatie is er dus wel maar is altijd overschaduwd door verwijten waardoor ik verdrietig ga worden en me terug trek. net als nu dus ik ben aan het lezen en typ dit....ondertussen 100000 dingen in mijn hoofd.
Nee zonder gekheid ik wil het ook wel maar niet op dit moment Ik ben 25 jaar heb een bedrijf en kom om in het werk. Zit midden in een juridisch gevecht met mijn ex over omgangsregeling om mijn dochter te kunnen zien, nu is dat echt losstaande van dit allemaal maar ik vind wel dat er ook iets rekening gehouden moet worden met wat ik voel. En ik krijg ernstig het idee dat het financiele plaatje haar niet zo uitmaakt. Ik vind best dat ik een redelijk punt heb als ik wil dat ze eerst maar eens meer gaat werken. Kijk met een kindje partime werken vind ik echt helemaal geen probleem maar als je altijd al parttime werkt met een bepaald inkomen en dan over een kind bezigblijft dan denk ik eerlijk gezegd kom op dit is niet haalbaar wat je nu wilt.
Ze draagt ook echt wel bij hoor in huishouden maar ik neem wel het meeste voor mijn rekening omdat ik ook niet wil dat ze zelf niets kan doen omdat alles opgaat aan vaste lasten.
De communicatie is er dus wel maar is altijd overschaduwd door verwijten waardoor ik verdrietig ga worden en me terug trek. net als nu dus ik ben aan het lezen en typ dit....ondertussen 100000 dingen in mijn hoofd.
maandag 22 februari 2010 om 21:37
Als ze verwijten gaat uiten dan kun je misschien om een time out vragen in de discussie en iets anders gaan doen.
Neem haar anders eens mee naar een gesprek met een notaris en/of een financieel adviseur en laat hem/haar dan ook voorspiegelen hoe het zit als jullie niet bij elkaar blijven.
En als je eens zegt "Zoek dan maar een andere vader voor je kinderen"? Ik vind haar opmerking namelijk echt niet kunnen.
Neem haar anders eens mee naar een gesprek met een notaris en/of een financieel adviseur en laat hem/haar dan ook voorspiegelen hoe het zit als jullie niet bij elkaar blijven.
En als je eens zegt "Zoek dan maar een andere vader voor je kinderen"? Ik vind haar opmerking namelijk echt niet kunnen.
maandag 22 februari 2010 om 21:43
Als ik wat zeg? Iets wat rot uit de hoek komt....nou ja rot ik zeg gewoon dat ze niet zo moet drammen iedere keer als er een baby op tv is of wat dan ook dan krijgen we het weer. Een vriendin van haar is week terug bevallen en het is dus nu continu.
Bedoel niet echt drammen maar heb er dan gewoon ff genoeg van
Bedoel niet echt drammen maar heb er dan gewoon ff genoeg van
maandag 22 februari 2010 om 21:46
Net letterlijk eens gezegd of het handig eens een gesprekje tussen haar mij en deskundige te doen op gebied van een samenlevingsovereenkomst met oog op onze financiele posities nu en bij een evt kindje ook met oog op dat ik al een kindje heb.
Nou ik kreeg een reactie waar de honden geen brood van lusten.
Nou ik kreeg een reactie waar de honden geen brood van lusten.
maandag 22 februari 2010 om 21:46
Je bent 25 en je hebt net een depressie achter de rug, je probeert met hard werken je bedrijf goed te laten draaien en daarnaast ben je bezig om een goede omgangsregeling te regelen met je ex. Logisch dat je hoofd niet direct naar direct nog een kindje staat. Eerst alles op een rijtje krijgen en de boel regelen lijkt me veel beter. Daarnaast vind ik wel dat het financiele plaatje een issue is. Dat geldt voor allebei je bent beide verantwoordelijk ook voor de financien en al helemaal als je een kindje op de wereld zet. Ik denk dat je beter alles goed moet regelen voordat je aan kinderen begint en dat geldt zeker voor de communicatie tussen jullie. Duidelijk maken wat je wilt en niet wilt en elkaar verwijten maken daar help je elkaar niet mee.
maandag 22 februari 2010 om 21:50
Ik kan me goed voorstellen dat je eerst de omgangsregeling met je dochtertje geregeld wilt hebben. Ook ben je druk met je bedrijf. Je hoofd staat er helemaal niet naar. Het is niet zo dat ze qua eierstokken op 5 voor 12 staat dus daar zou ze wel wat begrip voor mogen hebben.
Hoeveel uur ze nu werkt en hoeveel ze bijdraagt aan het financiële huishoudboekje lijkt me overigens niet zo relevant.
Als je voor een kind kiest samen zou dat een financieel kwestie-tje moeten overstijgen.
Vertel haar hoe je je voelt. Dat haar niet aflatende druk over dit onderwerp je verdrietig maakt. Jouw gevoelens zijn ook belangrijk, niet alleen die van haar, dat moet ze kunnen inzien. Als ze dat niet kan is ze wellicht, nog, te zelfgericht om aan een kind te beginnen. Een kind doet immers ook niet altijd alles zoals jij het wilt.
Hoeveel uur ze nu werkt en hoeveel ze bijdraagt aan het financiële huishoudboekje lijkt me overigens niet zo relevant.
Als je voor een kind kiest samen zou dat een financieel kwestie-tje moeten overstijgen.
Vertel haar hoe je je voelt. Dat haar niet aflatende druk over dit onderwerp je verdrietig maakt. Jouw gevoelens zijn ook belangrijk, niet alleen die van haar, dat moet ze kunnen inzien. Als ze dat niet kan is ze wellicht, nog, te zelfgericht om aan een kind te beginnen. Een kind doet immers ook niet altijd alles zoals jij het wilt.
maandag 22 februari 2010 om 21:51
Nee, ik bedoel als je zegt dat het pijn doet.
Maar toch is het handiger denk ik als je eens serieus met haar gaat praten. Eerst afspraken maken over het gesprek zelf, geen verwijten, geen stemverheffingen, elkaar uit laten praten, niet huilen, etc. En als dat lijkt te lukken, neem een time out en ga pas weer verder als het echt kan. Vermijd woorden als altijd, nooit, moeten, waarom.
Maak dan duidelijk zoals op dit topic waarom jij nog niet wil en hoe je je voelt. Vanuit jezelf, dus wel "Ik voel me rot als je zegt dat je dan wel een andere vader gaat zoeken" en niet "Jij zegt altijd maar dat je een ander gaat zoeken en daarom voel ik me rot".
Visualiseer het gesprek, stel voor jezelf vast wat het minimale is dat je er uit wilt halen. Zeg alleen wat je vooraf had bedacht te willen zeggen, je kunt waarschijnlijk beter niet alles wat je op je hart heb gelijk ter tafel brengen, first things first.
Maar toch is het handiger denk ik als je eens serieus met haar gaat praten. Eerst afspraken maken over het gesprek zelf, geen verwijten, geen stemverheffingen, elkaar uit laten praten, niet huilen, etc. En als dat lijkt te lukken, neem een time out en ga pas weer verder als het echt kan. Vermijd woorden als altijd, nooit, moeten, waarom.
Maak dan duidelijk zoals op dit topic waarom jij nog niet wil en hoe je je voelt. Vanuit jezelf, dus wel "Ik voel me rot als je zegt dat je dan wel een andere vader gaat zoeken" en niet "Jij zegt altijd maar dat je een ander gaat zoeken en daarom voel ik me rot".
Visualiseer het gesprek, stel voor jezelf vast wat het minimale is dat je er uit wilt halen. Zeg alleen wat je vooraf had bedacht te willen zeggen, je kunt waarschijnlijk beter niet alles wat je op je hart heb gelijk ter tafel brengen, first things first.
maandag 22 februari 2010 om 21:53
quote:withonelook schreef op 22 februari 2010 @ 21:46:
Net letterlijk eens gezegd of het handig eens een gesprekje tussen haar mij en deskundige te doen op gebied van een samenlevingsovereenkomst met oog op onze financiele posities nu en bij een evt kindje ook met oog op dat ik al een kindje heb.
Nou ik kreeg een reactie waar de honden geen brood van lusten.
Maar hoe stelt zij zich de toekomst voor dan?
Weet je wel zeker dat je met haar een kind wil?
Net letterlijk eens gezegd of het handig eens een gesprekje tussen haar mij en deskundige te doen op gebied van een samenlevingsovereenkomst met oog op onze financiele posities nu en bij een evt kindje ook met oog op dat ik al een kindje heb.
Nou ik kreeg een reactie waar de honden geen brood van lusten.
Maar hoe stelt zij zich de toekomst voor dan?
Weet je wel zeker dat je met haar een kind wil?
maandag 22 februari 2010 om 21:57
Ik weet even niets zeker en dat komt puur door haar opmerkingen ik wil gewoonweg niet onder druk staan. Even kort tegenover @Serafina ik vind het plaatje financieel wel degelijk van belang. Ze heeft altijd thuis gewoond en kunnen doen wat ze wilde. Nu komt alles een groot deel op mij neer en dat is geen kwestie van een paar tientjes. Het gaat me NIET om het geld het gaat me om het gevoel van verantwoordelijkheid nemen. je kan ook zeggen ik ga meer werken we kijken hoe dat allemaal gaat en hoe het tussen ons gaan en gaan dan kijken of we een kindje kunnen krijgen en dan gaat ze partime werken. even duidelijk het gaat me niet om het geld! het gaat om het princiepe is dat zo gek?
Ze ziet het redelijk simpel:
ze wil gewoon een normale relatie, papa, mama, klaar
en verder zien we wel.
Ze ziet het redelijk simpel:
ze wil gewoon een normale relatie, papa, mama, klaar
en verder zien we wel.
maandag 22 februari 2010 om 22:05
quote:withonelook schreef op 22 februari 2010 @ 21:57:
IZe ziet het redelijk simpel:
ze wil gewoon een normale relatie, papa, mama, klaar
en verder zien we wel.
Wel simpel inderdaad.
Vraag eens aan haar vriendinnen hoe zij het hebben geregeld, er zal er toch wel eentje zijn die iets heeft geregeld met de vader?
Ik zou toch eens verder vragen aan haar hoor. Hoe ze het voor zich ziet als jij bijvoorbeeld failliet gaat, arbeidsongeschikt raakt, zij verliefd wordt op een ander, etc.
IZe ziet het redelijk simpel:
ze wil gewoon een normale relatie, papa, mama, klaar
en verder zien we wel.
Wel simpel inderdaad.
Vraag eens aan haar vriendinnen hoe zij het hebben geregeld, er zal er toch wel eentje zijn die iets heeft geregeld met de vader?
Ik zou toch eens verder vragen aan haar hoor. Hoe ze het voor zich ziet als jij bijvoorbeeld failliet gaat, arbeidsongeschikt raakt, zij verliefd wordt op een ander, etc.
maandag 22 februari 2010 om 22:08
Misschien is het een idee om een gesprek te beginnen die echt oplossingsgericht is?
Dus: ik wil heel graag een kindje met jou, en jij met mij, hoe gaan we dat aanpakken?
Dan vertel je waar je je zorgen over maakt en vraag je aan haar of zij zich ook zorgen over bepaalde dingen maakt.
Zo maak je het gesprek wat positiever, dan alleen maar bij je eigen standpunt te blijven.
Zo benader je het op een positieve manier ipv een negatieve.
Jullie willen allebei, misschien niet op hetzelfde moment, maar jullie willen wel! Praat over de obstakels, hoe zij dat ziet en wat jouw zorgen zijn. Geef ook aan dat sommige opmerkingen je kwetsen, en dat je dit ook alleen maar doet omdat jij je toekomstige gezin het beste wil kunnen geven, maar dat dat niet meteen 1,2,3 haalbaar is op dit moment. Vraag haar wat zij zou kunnen bijdragen om het beter te maken.
Probeer eerlijk te zijn, en als ze boos wordt, neem dan even afstand. Laat haar even, en kom er op een rustiger moment op terug.
Op dit moment loopt het steeds op ruzie uit, maar dat hoeft echt niet!
Sterkte!
Dus: ik wil heel graag een kindje met jou, en jij met mij, hoe gaan we dat aanpakken?
Dan vertel je waar je je zorgen over maakt en vraag je aan haar of zij zich ook zorgen over bepaalde dingen maakt.
Zo maak je het gesprek wat positiever, dan alleen maar bij je eigen standpunt te blijven.
Zo benader je het op een positieve manier ipv een negatieve.
Jullie willen allebei, misschien niet op hetzelfde moment, maar jullie willen wel! Praat over de obstakels, hoe zij dat ziet en wat jouw zorgen zijn. Geef ook aan dat sommige opmerkingen je kwetsen, en dat je dit ook alleen maar doet omdat jij je toekomstige gezin het beste wil kunnen geven, maar dat dat niet meteen 1,2,3 haalbaar is op dit moment. Vraag haar wat zij zou kunnen bijdragen om het beter te maken.
Probeer eerlijk te zijn, en als ze boos wordt, neem dan even afstand. Laat haar even, en kom er op een rustiger moment op terug.
Op dit moment loopt het steeds op ruzie uit, maar dat hoeft echt niet!
Sterkte!
maandag 22 februari 2010 om 22:14
Krijg net letterlijk dit naar mijn hoofd
ach ik mag niet zeuren om een kind
dat is toch godverdomme niet normaal!
zoek dan een ander die dat allemaal prima vind!
dan moet je echt gewoon een studentje zoeken die nog niet
volwassen wil zijn, een gezinnetje wil hebben enzo!!!!
Want ik wil dat wel!!!!
Sorry hoor ik ben er even klaar mee.
Ik stelde voor te praten over de situatie en hoe en wat ze het in gedachte had met werk inkomsten enz allemaal gewoon hoe ze het in haar hoofd had gewoon open een gesprek met een deskundige erbij maar ho maar. Dit kan nog wel eens een vervelende discussie gaan worden.
Ik blijf rustig maar ik denk dat menig man al ontploft was.
ach ik mag niet zeuren om een kind
dat is toch godverdomme niet normaal!
zoek dan een ander die dat allemaal prima vind!
dan moet je echt gewoon een studentje zoeken die nog niet
volwassen wil zijn, een gezinnetje wil hebben enzo!!!!
Want ik wil dat wel!!!!
Sorry hoor ik ben er even klaar mee.
Ik stelde voor te praten over de situatie en hoe en wat ze het in gedachte had met werk inkomsten enz allemaal gewoon hoe ze het in haar hoofd had gewoon open een gesprek met een deskundige erbij maar ho maar. Dit kan nog wel eens een vervelende discussie gaan worden.
Ik blijf rustig maar ik denk dat menig man al ontploft was.
maandag 22 februari 2010 om 22:18
Mijn man was niet ontploft hoor, maar wel van d'r af.
Zei jij soms dat ze zeurde?
Volwassen zijn heeft niet zo veel met het hebben/willen van een gezin te maken, maar wel alles met constructief kunnen/willen communiceren en je eigen broek ophouden.
Je vriendin gedraagt zich als een klein kind. Dat hoef je niet te accepteren hoor.
Zei jij soms dat ze zeurde?
Volwassen zijn heeft niet zo veel met het hebben/willen van een gezin te maken, maar wel alles met constructief kunnen/willen communiceren en je eigen broek ophouden.
Je vriendin gedraagt zich als een klein kind. Dat hoef je niet te accepteren hoor.
maandag 22 februari 2010 om 22:19
quote:withonelook schreef op 22 februari 2010 @ 22:14:
Krijg net letterlijk dit naar mijn hoofd
ach ik mag niet zeuren om een kind
dat is toch godverdomme niet normaal!
zoek dan een ander die dat allemaal prima vind!
dan moet je echt gewoon een studentje zoeken die nog niet
volwassen wil zijn, een gezinnetje wil hebben enzo!!!!
Want ik wil dat wel!!!!
ach man, hoeveel mensen worden zwanger zonder dat ze het weten! (dingen met samenlevingscontract enz)
maar laat maar!
ben heel verdrietig maar het boeit je NIKS!
Jij zit alleen te zeiken over juridisch gezeik!!!!
man, neem een kind en voed het op zoals het hoort.
ik reageer niet meer.
ben er klaar mee. zoek het wel uit allemaal.
Sorry hoor ik ben er even klaar mee.
Ik stelde voor te praten over de situatie en hoe en wat ze het in gedachte had met werk inkomsten enz allemaal gewoon hoe ze het in haar hoofd had gewoon open een gesprek met een deskundige erbij maar ho maar. Dit kan nog wel eens een vervelende discussie gaan worden.
Ik blijf rustig maar ik denk dat menig man al ontploft was.
Krijg net letterlijk dit naar mijn hoofd
ach ik mag niet zeuren om een kind
dat is toch godverdomme niet normaal!
zoek dan een ander die dat allemaal prima vind!
dan moet je echt gewoon een studentje zoeken die nog niet
volwassen wil zijn, een gezinnetje wil hebben enzo!!!!
Want ik wil dat wel!!!!
ach man, hoeveel mensen worden zwanger zonder dat ze het weten! (dingen met samenlevingscontract enz)
maar laat maar!
ben heel verdrietig maar het boeit je NIKS!
Jij zit alleen te zeiken over juridisch gezeik!!!!
man, neem een kind en voed het op zoals het hoort.
ik reageer niet meer.
ben er klaar mee. zoek het wel uit allemaal.
Sorry hoor ik ben er even klaar mee.
Ik stelde voor te praten over de situatie en hoe en wat ze het in gedachte had met werk inkomsten enz allemaal gewoon hoe ze het in haar hoofd had gewoon open een gesprek met een deskundige erbij maar ho maar. Dit kan nog wel eens een vervelende discussie gaan worden.
Ik blijf rustig maar ik denk dat menig man al ontploft was.
