Liefdesverdriet!

Highs and lows ik ken het. Gewoon veel hier schrijven wanneer je dipjes hebt en ook hier schrijven als het wat beter gaat. En super lullig dat je relatie in principe door timing niet gaat lukken. Maar lag tenminste niet aan jou. Minder slecht voor de ego enzo, maar nog steeds heel vervelend natuurlijk. Maar dat het uit is betekend helaas geen contact (en dat zeg ik! schokkend ik weet het) en heb ook gemerkt dat de juiste afsluiting er toch nooit is. Gister wilde ik hem kwellen met het idee dat ik zn forum had gevonden en vandaag wil ik hem nog steeds in zn ballen trappen, maar daar heb ik dromen voor. Maar zal er toch zelf doorheen moeten zoals de lieve dames op dit forum hebben gezegd en aan contact met hem heb ik dan helemaal niets voor de afsluiting. Moeten het zelf een plekje geven en doordat je een heeeleboel fases doorgaat met liefdesverdriet zijn er ook veel momenten dat je afsluiting wil En vorige week was dat voor mij nog een laatste knuffel en sex en nu wil ik hem slaan. Dus maar beter nergens aan toegeven en hopen dat het volgende week weer anders/beter is!

Knuff

De timing, inderdaad! Konden wij maar zeggen dat we liefde er niet was, of dat we niet bij elkaar pasten....misschien zou het dat iets makkelijker maken dan dit.

Al die fases in liefdesverdriet, ik mag toch hopen dat die niet al te lang duren. Ik ben het helemaal zat! Heb er genoeg van om me rot te voelen, heb bijna continu hoofdpijn van het denken, analyseren, malen..en ik schiet er niks mee op, weet het!

Ben een control freak, en denk dat ik op een of andere manier het onder controle probeer te houden, dat ik er invloed op kan hebben, en het voor mezelf iets draaglijker kan maken.

Maar net wat je zeg, we moeten het zelf een plek geven!

Ik geloof er ook wel in dat het goedkomt met ons, en dat we er weer dingen van leren.



Ik heb ook gelezen ja dat jij dat forum gevonden had waar je ex op schreef. Mijn 1e reactie was: niet doen! Je bereikt er niets mee, en geeft hem een reden om te zeggen 'zie je wel'.

Dat ben je niet waard..dat hij dit doet zegt zoveel over hem. Komt onvolwassen over, en daar wil je toch niet mee samenleven?



Ach, je weet het verstandelijk allemaal best wel. Wij allemaal..helaas gaat het gevoel soms de andere kant op!

Ja verschrikkelijk he dat gevoel! Ik ben altijd de verstandige en de persoon met de weloverwogen keuzes en alles analyseert en wil heeel erg alles onder controle hebben en overzicht hebben. Daarom wil ik waarschijnlijk ook nog zo graag weten waar hij mee bezig is en wil ik invloed hebben op hoe hij zich voelt. En omdat het voor mij opzich ook best plotseling uit was is dat wel ineens heel erg afkicken als je eerst wel constant wist wat hem bezighield.



Heb ook niet gereageerd op zijn forum. Bereik ik inderdaad niets mee. Maar is weer een punt van invloed hebben op hoe hij zich voelt en het feit dat ik geen controle heb over het feit dat die mensen op het forum nu vanalles over mij denken. Wil mezelf uitleggen en verklaren en verdedigen om ook ergens invloed te hebben op wat ze van mij denken. Vind het zo oneerlijk dat hij zijn eenzijdige verhaaltje heeft verteld. Maar ook dat zal ik een plekje moeten geven....



En die fases... Sommige duren lang, sommige minder dan een dag. En dan wisselen ze elkaar ook nog af en dan komen gedane fases ook nog eens terug. Ik weet het. Om knettergek van te worden. Maar daarom is dat forum zo fijn. Sommige in een andere fase, sommige in een verdere fase en dus met goede adviezen. Dus blijven posten!

En geloof me als de liefde weg zou zijn van 1 kant dan doet het nog steeds zeer.

Enige wat misschien beter was geweest denk ik soms als de kaars was opgebrand.. Dat je allebei weet dat het beter is. Niet dat 1 de kaars zomaar uitblaast.

Hoi meiden,



Ik moet echt even mijn verhaal kwijt. Ik heb ongeveer 2 weken geleden (of bijna 2 weken geleden, ik weet het niet meer precies) hier mijn verhaal geschreven en hoe mijn ex er van de een op de andere dag vandoor ging. (ondertussen bijna elke dag jullie verhalen gelezen) Hij zei ik ga werken schat, zie je vanavond, hou van je.. en kwam niet meer terug. De dag voor valentijnsdag stond hij ineens voor de deur met het nieuws dat hij zoveel van mij (en mijn kindje) houd en bij ons terug wil komen. Dat we er samen aan moeten werken, dat hij ons niet los kan laten en dat hij denkt dat we een mooie toekomst samen kunnen hebben. Ik heb naar hem geluisterd, hem verteld dat hoe hij weg is gegaan gewoon echt niet kan en dat ik daar ook nog steeds boos om ben. Tot die maandag is hij gebleven. 2 dagen heel veel gepraat en ja ik was zo stom om te denken dat we er samen wel uit zouden komen. Vorige week ging het redelijk. Ik ben nog steeds heel erg gefrustreerd door de manier waar op hij weg is gegaan. Dat vind ik gewoon laf. Maar goed hij deed zijn best. Hij liet echt zien dat hij terug wilde komen (we hebben afgesproken dat we er eerst samen aan moeten werken voor hij terug kan komen) Tot afgelopen vrijdag. Hij vertelde dat hij even naar wat vrienden ging en daar wat ging drinken. Zaterdag eind van de middag belde hij een keer toen hij uitgeslapen was. Sorry maar ik vind dat niet echt een normale manier van een relatie. Als iemand zegt tegen mij ik bel je straks en ik sms hem nog van bel even als je weer veilig bij je ouders bent en krijg nergens reactie op dan ben ik best boos. Vooral omdat hij in het begin van onze relatie nog wel eens nachten weg bleef zonder wat te zeggen heb ik het daar gewoon erg moeilijk mee en dat weet hij. De volgende dag heb ik hem heel duidelijk gezegd dat hij kan kiezen tussen samen aan de relatie werken wat dus ook betekent gewoon reageren op smsjes of je telefoon op nemen wanneer je bij vrienden bent of er een punt achter zetten. Toen zei hij natuurlijk dat hij spijt had, dat hij bang was dat ik zou gaan zeuren dat hij naar huis moest gaan en daarom niet op nam. Weer ben ik er in gestonken. Hij is zaterdag hier blijven slapen. Zondag zijn we lekker met z'n 3tjes wat leuks gaan doen en daarna is hij naar zijn ouders gegaan. Heeft me nog gebeld gisteravond dat hij even bij een vriend langs ging omdat die hem nodig had. Heb hem later een sms gestuurd dat ik niet wilde wachten op zijn telefoontje dat hij thuis was omdat ik ging slapen en kreeg een sms terug dat hij zielsveel van ons houd. Verder niks meer van hem gehoord. Het is voor mij heel duidelijk. Ik wil niet op deze manier verder met hem en zet er nu ook echt een punt achter. Alleen doet het zooo vreselijk veel pijn om hem los te laten. Ik wil hem verrot schelden en hem slaan. Ik wil dat hij voelt wat ik voel maar ook vandaag reageert hij nergens op.. ik weet dat ik het moet accepteren maar het doet echt pijn. Hij is nu al 4 weken weg hier en ja tussendoor wel geweest maar ik krijg de klap gewoon weer.. terwijl ik eigenlijk diep in mijn hart al wist dat ik hem los moest laten. Ik voel me weer zo down..



sorry ik denk dat het een beetje een warrig verhaal is maar ik moet het echt kwijt, ik heb alleen maar de neiging om hem te bellen terwijl ik weet dat hij niet op neemt.. en is misschien maar beter ook.. misschien kan ik hem dan nu wel los laten..

Vooral dat ik wil dat hij voelt wat ik voel kan ik heel goed begrijpen.

Heb even je vorige posts terug gelezen en zag een heleboel ups en downs. Eerste wilde je hem terug als hij maar zn best deed en toen stond hij voor de deur en miste hij jullie al. Toen weer week later stond hij weer voor de deur en weer heleboel gepraat.



Dat jij nu besloten hebt dat je er klaar mee bent is een grote stap denk ik en je moet daar helemaal achter staan. Dat zal je helpen om het los te laten. En hij klinkt beetje onvolwassen met uitgaan met zn vrienden en dan helemaal niets laten horen. Kan natuurlijk gebeuren, maar niet als je dag ervoor nog zegt dat hij met jou nog een keer wil proberen.

Is het trouwens zijn kind? Want zo ja dan kan je nooit helemaal om hem heen en zo nee dan is het wel zo eerlijk voor je kind als je niet duidelijk bent tegenover haar/hem of hij deel is van jullie leven. Is je kind oud genoeg om het allemaal te begrijpen?

Wanneer hij recht tegenover mij staat en als ik dan zie hoe hij met mijn kind om gaat heb ik echt het gevoel dat hij meent wat hij zegt. Het is niet zijn kind nee. Haar vader heeft nooit naar haar om gekeken, hij en ik weten beide hoe het is om zonder vader op te groeien dus ik weet zeker van hem dat hij haar nooit in de steek zal laten. Hij belt haar regelmatig en komt ook vaak langs om haar alleen even in te stoppen als ze naar bed gaat of even een kusje te geven als ze hem mist. Dus ik geloof niet dat hij haar in de steek zal laten en dat is ook iets wat ik niet van haar af wil pakken.

Hij heeft haar het weekend ook gevraagd of zij het goed vind als hij over een tijdje weer bij ons komt wonen, doe je ook niet zomaar denk ik dan? Om eerlijk te zijn weet ik niet of ik het meen dat ik er echt klaar mee ben. Maar ik wil het zo graag. Ik wil zo graag verder gaan, dan maar zonder hem. Ik weet dat ik er uiteindelijk wel overheen zal komen alleen doet het zoveel pijn als iemand bijna elke dag zegt dat ie zoveel van je houd en er zo graag samen aan wil werken en dan vervolgens je zo weer laat zitten. Ik wil er zo graag klaar mee zijn. Ik wil zo graag weer gelukkig zijn.. ook al betekent dat alleen zijn.. maar ik ben een vechter.. vooral doordat hij zegt dat hij ons niet los kan laten en voor ons wil vechten.. daardoor kan ik nog moeilijker op geven.



Mijn dochter is trouwens 6 dus ze begrijpt aardig wat er aan de hand is..

en dat wat ik bedoelde met dat ik wil dat hij voelt wat ik voel.. ik denk dat als ik hem een paar goede klappen geef.. hij nog steeds niet zal voelen wat ik voel.. ik ben van binnen helemaal kapot.. en eerlijk gezegd voel ik me op dit punt zo kinderachtig dat ik hem het zelfde aan wil doen..

Maar als je alleen doorgaat dan is hij er ook niet meer voor je dochter toch? Want ookal gaat hij er nu zo leuk mee om, dat is echt heel veel gevraagd. Wat had je daar voor in gedachten? Want als hij al tegen haar heeft gezegd dat hij weer komt wonen en zij is oud genoeg om dat te begrijpen is het nogal oneerlijk.



Vrees dat je er nog niet helemaal uit bent inderdaad. En hem face to face zien maakt het natuurlijk nooit makkelijker want dan neemt je hart het over en niet je verstand. Misschien een brief sturen? Of samen blijven praten op een neutrale plek. Niet thuis gaan zitten, altijd het idee dat die nare/moeilijke/lastige sfeer dan blijft hangen.

quote:Diay schreef op 22 februari 2010 @ 21:59:

en dat wat ik bedoelde met dat ik wil dat hij voelt wat ik voel.. ik denk dat als ik hem een paar goede klappen geef.. hij nog steeds niet zal voelen wat ik voel.. ik ben van binnen helemaal kapot.. en eerlijk gezegd voel ik me op dit punt zo kinderachtig dat ik hem het zelfde aan wil doen..Snap ik. Had ik ook. Wou hem met dat forum confronteren zodat hij daar maar eens overna kon denken. Dat hij er net zo mee bezig was als ik dat was... Maar heeft echt geen zin. Ben er ondertussen wel van overtuigd dat als ik het had gedaan ik me nu nog niet veel beter had gevoeld. Had het alleen maar ingewikkeld gemaakt.

Dat klopt, daar heb je gelijk in. Ik weet zelf heel duidelijk wat ik wil. Ik wil er voor vechten en er samen uit komen, al heb ik hem de laatste 2 dagen heel duidelijk gemaakt dat hij er ook voor moet vechten en als eerste eens op moet houden met mij te negeren wanneer hij een avondje weg is. Maar als hij dat al niet kan op brengen.. als dat al te veel gevraagd is wil ik het niet. Als iemand echt van mij houd en ook van mijn kindje, dan zal hij er toch meer voor moeten doen. Wij zijn meer waard dan dit.. Alleen snap ik dan niet dat hij mijn kind vraagt of hij terug mag komen en vervolgens mama zoveel pijn doet.. pff ik wil hem zooo graag los laten. Ik wil zo graag tegen hem zeggen: haha het is te laat, ik ben klaar met jou.. maar ik kan het niet, ik ben er nog niet klaar voor en dat weet ik. Maar hoe lang moet ik nog pijn verdragen voor ik er klaar mee ben dan? Ben ik niet sterk genoeg om los te laten? Hij liet ons achter, hij liet ons zitten.. waarom kan ik hem niet los laten dan?? Het doet zoveel pijn.. ik ben echt kapot

Ik heb zelf geen kinderen dus kan me er niet zoveel bij voorstellen, maar zulke beslissingen moeten dan helaas wel sneller genomen worden omdat je nog met extra mensen rekening moet houden.

Je kan het niet nog even aankijken zegmaar. Maar niemand zegt dat je vanavond moet beslissen. Morgen zie je het vast weer anders. Zeggen ze hier tegen mij ook altijd.



En het moet inderdaad van 2 kanten komen en dat verdienen jij en je kind ook! Daar moet je het zeker nogmaals met hem over hebben. Al is het maar dat jij weet dat je alles geprobeerd hebt. En hij mag zulke dingen niet meer tegen je dochter zeggen. Dit schept bij haar verwarring en is niet eerlijk. Uiteindelijk eerlijk een gesprek hebben met je dochter wat je besloten hebt en je daar aan houden. Kinderen hebben meer door dan je denkt.

Kan het zijn dat hij dat gezegd heeft om bij jou verwarring te planten? Dat hij dat zei zodat het voor jou moeilijker is om de knoop door te hakken?? Ken hem verder niet, dus is maar gokje.

En nogmaals vanavond hoef je niets te beslissen. Deze week zelfs niet. Neem de tijd en praat met hem ergens op een neutrale plek zonder je dochter. Dikke knuffel!!

Dat is zo, ik moet ook eigenlijk niet vanavond beslissen want ik ben aan de ene kant in staat dat ik hem een sms stuur dat hij zijn laatste spullen bij de vuilnis kan vinden maar aan de andere kant ben ik bang dat ik daar morgen spijt van krijg. Ik ben niet iemand die zoiets per sms of voicemail doet. Ik zeg het liever recht in zijn gezicht. Ik weet niet wat hij denkt en ik weet niet eens meer hoe hij is. Ik dacht hem te kennen na 2 jaar maar zoals hij de laatste tijd doet, zo ken ik hem niet. Nadat hij hier weg is gegaan heb ik hem in gedachten 2 weken gegeven. Voor mijn gevoel zou ik er na 2 weken de stekker uit trekken als er geen verbetering in zat. Toen kwam hij dus het weekend dat hij ow zo veel van ons houd en ons niet kwijt wil, voor ons wil vechten en zelfs dat hij nog steeds wil trouwen. (ik had hem ondertussen mijn verlovingsring terug gegeven met de boodschap dat hij hem of weg moet gooien of hem terug moest geven wanneer hij er zeker van was dat hij met mij verder wilde. Ik kreeg de ring dus ook terug en op dat moment ging hij weer op zijn knieen en vroeg of ik met hem wilde trouwen. Natuurlijk sprongen de tranen weer in mijn ogen en geloofde ik al zijn praatjes. Eerlijk gezegd geloof ik die "praatjes" nog steeds.. ik geloof echt dat hij meende wat hij zei de laatste dagen. alleen vraag ik me af waar hij nu mee bezig is.. nu hij vanaf gister al niks van zich heeft laten horen en mij totaal negeerd. Ik wil echt dat hij weet dat ik dit niet pik.. maar ik ben zo zwak.. ik voel me zo zwak.. het voelt alsof ik moet vechten en blijven vechten voor hem terwijl mijn verstand zegt laat het gaan.. Ik ga de keus niet nu maken. Ik ga hem niet nu per sms vertellen dat ik niet met hem verder wil.. ik wacht eerst morgen maar af. Bedankt voor je steun broccoli.. en jullie allemaal voor het lezen van mijn " gezeur"

Graag gedaan. Altijd makkelijker om van buitenaf advies te geven en te bekijken, maar snap dat het heel anders is als je er midden in zit. Maar op dit forum zijn we er om elkaar dr doorheen te slepen. En je bent niet zwak. Het is heel sterk dat je je gevoelens onder ogen ziet. Vrouwen zat die zichzelf wegcijferen en de makkelijke weg kiezen. Was er bijna zelf een geworden. En ookal zijn je gevoelens nu heel warrig, je bent wel sterk dat je ermee aan de slag wil.

Truste alvast!

Meiden, even voor jullie allemaal een hele dikke knuffel!!! Er is zoveel bijgeschreven en zoveel nieuwe mensen dat ik echt kilometers achterloop. Maar jullie klinken sterk, vergeet dat ook niet. Hoe zwaar het ook is, jullie zijn stuk voor stuk beresterk, ook al geloof je het zelf niet, het is zo!



You go girls!!!!!

Hellow ladies.. laatste tijd vooral veel mee gelezen/weinig gereageerd. Dus heb even de posts van afgelopen week doorgelezen omdat het niet echt zin heeft om op hele oude posts te reageren.



@Monkeymonkey: Wat een slappe zak zeg, na 2 jaar binnen een week andere meiden bij je laten slapen laat wel zien wat zijn mentaliteit is. Mannen kunnen soms zo hard zijn!!



@Brocoli: Aiii, kan me goed voorstellen dat je het hem niet gunt om zulke peptalk te krijgen waar zijn zelfvertrouwen beter van wordt. Maar zoals je zelf al zegt, je verdient beter!! Probeer dat forum links te laten liggen want wat levert het jouw op? Niets, je krijgt er alleen een hoop woede en verdriet voor terug en dat moet je jezelf niet aan willen doen. Toevallig heb ik laatst ook die aflevering gezien van SATC, I love you, but I love me more! Dus vergeet dat forum, probeer te bedenken dat hij dit schijnbaar nodig heeft.. wat hij daar allemaal zegt is niet per definitie waarheid. Waarschijnlijk wil hij ook alleen maar steun/begrip. Laat hem!! Echt!! Anders maak je jezelf alleen maar gek. Sterkte!



@Sann76: Je hebt helemaal gelijk hoor. Als zij ineens hele andere plannen ervan maken dan is dat niet tof. Lekker doen waar jij zin in hebt hoor!! Voor jezelf kiezen is heel belangrijk! Die ups en downs blijven lastig.. maar dromen over een andere man is zeker een begin!!



@Prinsesje1983: Je klinkt lekker positief! Fijn om te lezen zeg. Volgens mij begin je het wel een plekje te geven en het te accepteren. Alles rondom het huis is nu toch geregeld?? Dus nu kan je echt verder toch? Lekker vooruitzicht! Lekker doen en laten wat jij wilt, wat jou gelukkig maakt!



@Yulia, Granny27, Daiy: Ik heb jullie verhalen nog niet helemaal door kunnen lezen. Vandaar dat ik alleen wil zeggen, heel veel sterkte en dikke knuffel voor jullie. Ik zal van de week even verder lezen.





Hier gaat het redelijk goed. Althans ik zit niet in een mega dip maar voel me ook niet hellemaal top, mijn gevoel en verstand zijn nog flink tegen elkaar aan het strijden. M’n ex heeft laten weten dat hij zichzelf heeft terug gevonden dat hij nu weet hoe hij mij gelukkig kan maken, mij de aandacht kan geven die ik verdien (dat klonk wel heel lief *bloos*) en dat hij hier 200% van overtuigd is.. dat het echt nog niet over is tussen ons en dat hij mij dat gaat bewijzen. Mijn verstand zegt nee het is over en voorbij, we passen niet bij elkaar, hebben allebei een andere kijk op het leven, andere normen en waarden en dit matcht niet. De toekomst die ik voor ogen zal met hem moeilijk zijn. Anderzijds ben ik 3,5 jaar lang waanzinnig gek op hem geweest en hij op mij, er was altijd heel veel passie en houden veel van elkaar en die momenten met hem samen mis ik. De liefde tussen ons is ook echt niet over. Hij houdt nog altijd van mij en ik van hem. Daardoor raak ik steeds zwakker in mijn schoenen.. Ik zag met hem echt een toekomst, we zouden nu ongeveer samen wonen, en dan was een hondje en vervolgens een kindje daarna gekomen. Die toekomst is er nu niet meer en dat doet pijn. Dan heb ik nog m’n date. Hij daarentegen matcht absoluut, zelfde humor, interesses, passies en vooral een gelijk karakter. We zien elkaar nu zo 2 a 3 keer per week, we drinken wat of spreken bij hem thuis af, deze week gaan we naar de film. Met Valentijn heb ik ook een roos van hem gekregen en we hebben het echt leuk samen. Toch ben ik bang, onzeker en twijfelachtig. Waar moet ik nu voor gaan? Iedereen zou mij ongelofelijk domme trien vinden als ik mijn ex nog eens een kans zou geven. Me date wil binnenkort ook ongetwijfeld weten hoe het tussen ons zit en meer duidelijkheid hier in hebben. Dit vindt ik erg moeilijk. Op het moment dat ik voor date kies is het dus echt definitief over met mijn ex.

Ik blijf ook vooral met de vraag in mijn hoofd zitten dat hoe het kan dat je zoveel van elkaar kunt houden en dat een relatie toch niet werkt.. ik kom hier maar niet uit. Als ik die vraag zou kunnen beantwoorden zou dat voor mijn gevoel veel duidelijkheid geven. Ik wil binnenkort eigenlijk een keer met ex wat drinken, ik heb hem in die 11 weken dat het nu uit is 1x tijdens het stappen gezien. Misschien dat dit mij meer duidelijkheid kan brengen. Mijn date neemt me trouwens over 3 weken mee naar een officieel avondje van zijn werk met klanten dus dat zegt ook wel iets. Zucht, ik zit wat dat betreft zo met mezelf en wat ik wil en voel in de knoop. Er wordt door mijn hele omgeving ook zoveel druk op gelegd. Ik krijg iedere dag wel meerdere keren per dag de vraag of date en ik al een stelletje zijn en wordt er echt benauwd van. Ik heb het zo leuk met hem, juist doordat hij er geen druk achter zet en mijn omgeving zorgt ervoor dat ik er niet lekker rustig van kan genieten maar geeft mij het gevoel dat ik moet kiezen, een etiket er op moet plakken.. Sorry voor mijn egopost. Ik hoop dat het niet al te crue klinkt dat ik tussen twee mannen moet kiezen. Geloof mij, zo blij ben ik niet met deze situatie. Voor allebei heb ik nu gevoelens, en dat gaat hem niet worden. Iemand nog suggesties/tips om deze situatie voor mezelf wat meer helder te krijgen?

Pffff....ik zit weer even in een dipje.....ik mis hem en het gevoel heeft nu even de overhand tov het verstand....ik mis het contact...ik probeer nu zoveel mogelijk contact met andere mensen te hebben, maar het oude specifieke contact met juist hem mis ik evenals alle leuke dingen uit de oude tijd.....



Knuffel voor jullie allemaal!

quote:suus72 schreef op 23 februari 2010 @ 08:50:

Pffff....ik zit weer even in een dipje.....ik mis hem en het gevoel heeft nu even de overhand tov het verstand....ik mis het contact...ik probeer nu zoveel mogelijk contact met andere mensen te hebben, maar het oude specifieke contact met juist hem mis ik evenals alle leuke dingen uit de oude tijd.....



Knuffel voor jullie allemaal!Ik snap precies wat je bedoelt! Maar ook dit wordt op een gegeven moment minder. Ik zat zaterdagmorgen ook nog in een enorme dip maar ben er gelukkig weer uit gekrabbelt. Probeer je lekker op jezelf te richten! Dat ben je waard... wij allemaal trouwens. Liefs Prinsesje

Ben ook bijna door mn dipje heen. Niet meer de behoefte om iets naar hem te sturen in ieder geval. Mis wel de knuffel en een zoen en de sex! Nooit gedacht. Eerst weet je niet wat je mist en nu ineens mis je dat of all things... Maar hem mis niet. Dat is alweer een stapje vooruit.



@prinsesje: blij te horen dat het met jou ook weer wat beter gaat! We komen er wel. Trouwens nog een vraagje.. Heb je oude topics bekeken..Ben je weer bij hem teruggegaan? Snap het ook als je er niet teveel over kwijt wil.



@suus72: Heel veel sterkte vandaag. Zijn helaas van die dagen waar je doorheen moet. Gister zelf ook hele dag als zombie rondgelopen. Savonds heleboel op dit forum. Gewoon omdat het makkelijker is om over anderen na te denken dat je eigen situatie teveel te over analyseren. En het is leuker dan studeren En het is heel logisch dat je de leuke dingen mist, maar onthoud goed waarom je het uitgemaakt hebt en ook jij verdient iemand die totaal voor jou gaat en dezelfde ideeen heeft voor de toekomst. Die leuke dingen zoals naast iemand in slaap vallen is iets wat bij elk volgend vriendje ook wel weer gaat lukken.



Dikke knuffel allemaal!

Blijf nog veel in de beurt van het forum. Deze week tentamens en dit is mijn studie ontwijkend gedrag.

@Prinsesje: dank je wel voor je begrip. Het wordt waarschijnlijk wel weer beter, maar nu even niet.



@ Brocoli: Ik hoop dat ik het gevoel van bellen, smsen en mailen ook snel weer onder controle heb... Ik weet dat ik na het bel moment ook altijd weer heb van dit heeft ook niet echt opgelucht. Meestal ben ik dan verdrietiger, maar wel weer rustiger van het is zo.

@ Miss Silver: Bijna alles rondom het huisje is gelukkig geregeld ja. Nu op zoek naar iets voor mezelf. En moet zeggen dat ik ook nog wel rotmomenten heb hoor. Nu bijvoorbeeld voel ik me ook niet echt happy, maar ja hoort er allemaal bij vrees ik. En er is natuurlijk een reden dat het uit is gegaan tussen jullie. Zou je denken dat dingen nu anders zouden zijn? Ik heb daar eerlijk gezegd een hard hoofd in hoor. Hoe graag je dingen ook zou willen. Volgens mij is het heel moeilijk om dingen te veranderen en het dan ook nog zo te houden.



@ Brocoli: Ik ben inderdaad toendertijd naar hem terug gegaan. Een vakantie naar Indonesie stond gepland en hij heeft toen heel erg zijn best gedaan om me terug te krijgen. Maargoed achteraf gezien had ik er toen al helemaal mee moeten kappen, maargoed daar hebben we nu niets aan natuurlijk.



Suus? Gaat ie alweer wat beter?



Liefs Prinsesje

Ja, was geen topdag vandaag, maar nu gaat het gelukkig wel weer. Ik had gewoon weer een megadip, die best wel lang duurde. Gelukkig ging het beter toen ik afleiding zocht in dingen doen, in de tuin opruimen en in huis iets schoonmaken. Straks een vriendin op bezoek altijd gezellig.

Hoe is het met jou?

Hey ladies!

Eerst over mezelf. Met mij is vandaag omgevlogen. Of ik me nou geweldig voel de hele dag... Beetje in een roes.



@suus72. Balen zeg dat je een dipje had vandaag. Goed dat je afleiding hebt gezocht, was je dag toch nog beetje productief en heel erg veel plezier met die vriendin vanavond! Gelukt om hem niet te bellen? Snap wel wat je bedoeld dat je daar rustiger van wordt dan ben je die gevoelens die op de oppervlakte liggen even kwijt. Maar volgens mij schud je dan een heleboel andere gevoelens op die eindelijk weer beetje rustig waren.



@prinsesje. Ja achteraf gepraat heb je niets aan inderdaad. Ik ook nog ronde twee gehad met mn nu echt ex. Heb ik geen spijt van. Want ookal is het stom afgelopen er zaten in die 1.5 nog een heleboel momenten die zo leuk waren! Maar die maken het ook weer moeilijker om hem nu te vergeten, maar nog steeds geen spijt van. Anders blijf je helemaal met de What if vragen hangen denk ik. Nu weet ik (weet niet of het voor jou ook zo geldt) dat het echt voorbij is. Voelt meer afgesloten.



@silver. Snap dat je nu teveel gevoelens door je hoofd hebt spelen. Kan allebei die mannen niet, dus zou niet weten wat je moet beslissen. Weet ook niet waarom het is uitgegaan en of je geloofd dat hij echt veranderd is. Snap dat het allemaal heel ingewikkeld is. Dikke knuffel!



Verder vroeg ik me nog iets af voor de dames die ook het idee hebben dat het te plotseling was/te snel afgekapt.

Ik mis zo ontzettend om verliefd te zijn. Weet nu hoe het is om liefde te geven en te ontvangen en ben bang dat de volgende de al bekende rebound gaat zijn omdat de liefde die nu nog over is voor mijn ex op hem geprojecteerd wordt. Klinkt dat logisch? Hebben jullie dat ook?

Hey,brocoli...het is juist de winst om te weten hoe het is om liefde te geven en ontvangen toch? Dan weet je dat je dat kunt..zo zie ik het hoor. En ja,ik mis dat verliefd zijn ook hoor...ben ook wel eens bang dat ik de liefde die ik ergens deep down nog voor m'n ex voel en nu niet meer kwijt kan,op iemand anders wil projecteren...snap je wel. Weet ook niet of dat zo werkt...ben daar nog niet uit.Denk dat je bij een eventuele nieuwe liefde eerst nog wel gaat vergelijken...en das niet goed! Want dan krijgt diegene geen eerlijke kans..of de balans moet zo in het voordeel van the new man uitslaan hahaha..dat de herinnering aan ex ineens verbleekt! Moeten het gewoon ervaren zodra we er klaar voor zijn,i think...

En brocoli,mail je hoor! Heb je mailadres ontvangen,komt goed!

Liefs,Mirre

Mirre! Blij wat van jou te horen. Was al bang dat ik je had afgeschrikt met het idee dat ik je mijn lange verhaal ging mailen. Maar jij bent waarschijnlijk gewoon een stuk drukker dat arme ik in een tentamenweek met niets beters te doen dan boodschappen, wassen en leren en slapen!

En tijd zal leren inderdaad hoe het bij de volgende zal gaan. Weet jij nog hoe het bij je vorige relaties ging. Bleef de nasleep van de vorige nog doorgaan in de volgende? Vrees dat dit mijn eerste relatie was en dat ik nu al helemaal niet meer weet hoe ik met jongens/mannen om moet gaan

Mij schrik je niet zo snel af hoor... no worries! Werk nu een dag of 4 achter elkaar,onregelmatig,zit in de zorg.Dus vandaar soms ff wat minder tijd,kids ook thuis nu,hebben vakantie.Ik heb meerdere relaties gehad,1 keer getrouwd geweest zelfs.En ja,een verbroken relatie heeft altijd een nasleep...emotioneel maar ook zakelijk/praktisch. Als er kids in het spel zijn is het nog gecompliceerder natuurlijjk..Maar ik ben nog nooit zo kapot geweest van een relatiebreuk (gevoelsmatig) als deze keer...andere keren was het ook verdrietig maar was ik degene die er een eind aan maakte.En dan ben je erin je hoofd al veel langer mee bezig.Nu maakte hij het uit..AUW! Das andere koek....Ben nu ruim 5 maand verder maar ow,ow zou ze niet meer over willen doen..It really sucks! Het positieve is dat ik weer heel veel geleerd heb over mezelf en over relaties in het algemeen...maar wat een harde lessen,blegh...Het zal z'n reden hebben...