Psyche
alle pijlers
Gevangen in mijn spraak...
vrijdag 5 februari 2010 om 23:30
Beste forummers,
Ik heb een probleem waar ik al heel lang mee zit.. Ik ben op dit moment 26 jaar en ongeveer sinds mijn 4e stotter ik. Ik ben altijd een ster geweest in het verbergen.. Of ik praatte heel weinig of gebruikte synoniemen.. Helaas ging ik telefoongesprekken en sociale contacten vaak uit de weg.. Allemaal uit schaamte.. Als ik vriendjes kreeg vonden ze me altijd mooi, maar veel gesprekstof had ik niet. Mijn zinnen zijn kort en bondig.. Wat wil ik veel zeggen, maar dan komt de stottermonster naar boven, dus hield ik maar vaak mijn mond..
Ondertussen heb ik logopedie gehad, helaas zonder resultaat.. Na 3 jaar ben ik weer begonnen, maar echt helpt het niet.. Ik heb HBO gestudeerd, maar doe maar simpel werk met de smoes dat ik nog een vak moet doen. Dat is ook zo, maar eigenlijk ben ik bang om te spreken.. Tijdens werken moet je natuurlijk vaak bellen en communiceren en ja... Dat kan ik niet..
Nu heb ik op mijn werk een nieuwe functie gekregen waarbij ik vaak moet bellen! Maar bellen doe ik niet graag. Ik zei dat ik niet van bellen hield (de leidinggevende is niet op de hoogte van mijn stotteren). Hij zei dat ik het wel kon met mijn opleiding, maar van binnen schreeuwde ik: IK WIL NIET!!!!
Telkens als ik probeer het toch wel te doen sta ik voor schut en word ik erg verdrietig.. Ik wil graag aan mijn stotteren werken, maar weet niet hoe. Bovendien lijkt het of ik de enige ben.. Zo ben ik verloofd, maar zelfs hij weet niet dat ik stotter.. Want als ik zeg dat ik stotter hoor ik men vaak zeggen: stel je niet aan! Maar als ze eens wisten hoe ik me voelde.. Zo eenzaam... Wie herkent zich in mij en hoe gaan jullie met het stotteren om?
Fijne avond!
Ik heb een probleem waar ik al heel lang mee zit.. Ik ben op dit moment 26 jaar en ongeveer sinds mijn 4e stotter ik. Ik ben altijd een ster geweest in het verbergen.. Of ik praatte heel weinig of gebruikte synoniemen.. Helaas ging ik telefoongesprekken en sociale contacten vaak uit de weg.. Allemaal uit schaamte.. Als ik vriendjes kreeg vonden ze me altijd mooi, maar veel gesprekstof had ik niet. Mijn zinnen zijn kort en bondig.. Wat wil ik veel zeggen, maar dan komt de stottermonster naar boven, dus hield ik maar vaak mijn mond..
Ondertussen heb ik logopedie gehad, helaas zonder resultaat.. Na 3 jaar ben ik weer begonnen, maar echt helpt het niet.. Ik heb HBO gestudeerd, maar doe maar simpel werk met de smoes dat ik nog een vak moet doen. Dat is ook zo, maar eigenlijk ben ik bang om te spreken.. Tijdens werken moet je natuurlijk vaak bellen en communiceren en ja... Dat kan ik niet..
Nu heb ik op mijn werk een nieuwe functie gekregen waarbij ik vaak moet bellen! Maar bellen doe ik niet graag. Ik zei dat ik niet van bellen hield (de leidinggevende is niet op de hoogte van mijn stotteren). Hij zei dat ik het wel kon met mijn opleiding, maar van binnen schreeuwde ik: IK WIL NIET!!!!
Telkens als ik probeer het toch wel te doen sta ik voor schut en word ik erg verdrietig.. Ik wil graag aan mijn stotteren werken, maar weet niet hoe. Bovendien lijkt het of ik de enige ben.. Zo ben ik verloofd, maar zelfs hij weet niet dat ik stotter.. Want als ik zeg dat ik stotter hoor ik men vaak zeggen: stel je niet aan! Maar als ze eens wisten hoe ik me voelde.. Zo eenzaam... Wie herkent zich in mij en hoe gaan jullie met het stotteren om?
Fijne avond!
woensdag 14 april 2010 om 02:22
Hallo Forummers!
Al zoekend naar infomatie over de uitzending op ZDF over Del Ferro kwam ik op deze pagina. Ook al ben ik een man(viva is voor vrouwen toch?;)) heb ik een aantal van jullie reacties gelezen. Zeer herkenbaar allemaal omdat ik zelf ook mijn hele leven min de afgelopen 6 maanden heb gestotterd. Ik las ook dat iemand van jullie het stotteren helemaal zat was en overwoog om de Del Ferro methode te gaan doen. Vandaar ook dat ik reageer...
Mijn hele leven heb ik gestotterd, ben er nooit echt mee gepest, maar het beperkte me enorm! Je wilt jezelf zijn! Maar (nieuwe/onbekende) mensen zien je niet als jouzelf, maar als die gene die stottert! Ook al zeggen ze het niet, je voelt/weet het, en dan jezelf maar weer zelfvertrouwen inpraten na een middagje lekker stotteren, ik mag der ook zo wel zijn ik ben een goed mens, mensen mogen me graag, ik bereik men doelen, enz. Een energie dat dat kost!! Ik was het zat!
Eind augustus vorig jaar heb ik de Del Ferro methode gevolgd Graag vertel ik het een en ander over wat de methode inhoud en hoe het voor mij was/is.
De Del Ferro methode is een intensieve! methode, waarbij je volledig van het stotteren af komt. Alleen als je dát wilt heeft de methode ook zin! het is alles of niets!
Communiceren gaat een tijd op een totaal andere manier dan dat je gewend bent, je moet veel geduld van je zelf en je omgeving vragen, en daarbij pas je een methode toe waarvan mensen niet weten wat het is/wat je aan het doen bent(en dat zal niet altijd even makkelijk zijn) maar f*ck it! Stotteren is ook vervelend! stotteren vergt ook veel geduld! Met stotteren voel je ook lang niet altijd even lekker! Maar het leuke is: je spreekt vloeiend! en belangrijker nog! het is tijdelijk! je zal dus ook zeker tijdelijk een 'ander' leven meemaken. Als ik eerlijk ben waren de eerste 2 maanden spreken met de methode niet leuker dan toen ik stotterde(het kost zo veel energie!).. maar daarna.. toen werd het leuk:D.
Het is namelijk zo dat tijdens de cursus je een methode wordt aangeleerd waarmee je niet meer hoeft te stotteren! Ik geloofde het ook niet maar heb het aan den lijve moge ondervinden.
Op de eerste plaats leert men je lichamelijk juist te spreken, op een uitademing en met een lage ademhaling(je ribben moeten naar buiten bewegen je borstkas moet stil blijven). De andere helft van de methode is dat je spreekt zonder onzekerheid(zonder dat je denkt, ojee een moeilijk woord ik ga stotteren). Als het lichamelijk goed zit, en je voelt geen onzekerheid dan stotter je niet! het kan zo simpel zijn:)
Deze manier van spreken(de methode) moet je vanaf de eerste dag van de cursus toepassen, altijd! en overal! Even denken van.. nu even niet! en beginnen te stotteren is fataal.. je weet weer hoe het is om te stotteren en je valt terug.. dagen/weken hard werken naar de kl*te.
Maar het leuke is! Alles wat je zegt, en waar je het ook zegt, je spreekt het vloeiend uit! Het spreken zonder onzekerheid(ojee ik ga stotteren) te voelen gaat steeds sneller en als je een heel aantal weken helemaal niet gestotterd hebt ben je klaar om naar een volgende fase te gaan, waarin het spreken al weer 2x zo snel gaat. In de 2e fase kon ik met recht zeggen: 'Yes dit is al veel fijner spreken dan stotteren!' En dan wordt het alleen nog maar leuker!
Ikzelf zit nu in de laatste fase van de methode(sinds een paar dagen Oleee oleee:D), nog steeds helemaal vloeiend en zonder onzekerheid! en bijna net zo snel als normaal spreken! Echt puuuur genieten! Even naar de bakker? Even naar de kapper? Doe ik even. Nooit gedacht dat ik ooit zonder angst al die dingen zou kunnen doen!
Als ik eerlijk ben was ik de maanden vóór deze fase nog altijd sceptisch over de werking van de methode geweest(het klinkt gewoon te mooi om waar te zijn) en ik stagneerde ook een periode in mijn voortgang. Maar na 2 weken 100% mijn best doen! En niet even denken het gaat goed het kan wel even met wat minder moeite, ben ik erdoorheen gekomen en zit ik in de laatste fase! En nu weet ik ook zeker! de methode werkt! Die bevestiging aan mijzelf kunnen/durven geven was echt heerlijk!
Wat de 10-daagse cursus zo goed is maakt is dat men je de methode uitlegt en daarbij motiveert om hem toe te passen. Daarbij heb je ene groep waarmee je hetzelfde doormaakt, door je stotteren heb je veel gemeen, je doet iets 'aparts', iets wat nieuw voor je is, en dat levert gewoon leuke situaties op waar je met zen allen hard om kan lachen! Dat maakt het leuk! Daarbij worden de lessen gegeven door een leuke(doch noodzakelijke strenge) docent, die altijd zijn best doet voor een goede sfeer en om de lessen niet saai te laten worden.
Verder hebben jullie gelezen dat ik nu 6 maanden bezig ben, dit is een een behoorlijke tijd, maar de tijd dat het duurt hangt van jezelf af! Hoe gemotiveerder je bent! en hoe consequenter je de methode toepast! hoe eerder je van dat verrekte stotteren af bent! (De 'ergste' stotteraar uit mijn groep(waarschijnlijk ook de gemotiveerste) maakte het snelste vooruitgang!)
En dan nog! al zou je er 2 jaar over doen? Je stottert niet meer! EN: de jaren daarna kan je net zo praten als al die mensen waar je altijd zo jaloers op bent geweest! Geen beperkingen meer! Je kan laten zien wie je ECHT bent! De wereld ligt aan je voeten!
Het berichtje is wat langer geworden dan ik van plan was.. maargoed:D enthousiasme denk ik;)
Twijfelaars over de DFM: gewoon doen! Gun het jezelf! Doe het voor jezelf! en ga dervoor! Succes!
Groeten!
Al zoekend naar infomatie over de uitzending op ZDF over Del Ferro kwam ik op deze pagina. Ook al ben ik een man(viva is voor vrouwen toch?;)) heb ik een aantal van jullie reacties gelezen. Zeer herkenbaar allemaal omdat ik zelf ook mijn hele leven min de afgelopen 6 maanden heb gestotterd. Ik las ook dat iemand van jullie het stotteren helemaal zat was en overwoog om de Del Ferro methode te gaan doen. Vandaar ook dat ik reageer...
Mijn hele leven heb ik gestotterd, ben er nooit echt mee gepest, maar het beperkte me enorm! Je wilt jezelf zijn! Maar (nieuwe/onbekende) mensen zien je niet als jouzelf, maar als die gene die stottert! Ook al zeggen ze het niet, je voelt/weet het, en dan jezelf maar weer zelfvertrouwen inpraten na een middagje lekker stotteren, ik mag der ook zo wel zijn ik ben een goed mens, mensen mogen me graag, ik bereik men doelen, enz. Een energie dat dat kost!! Ik was het zat!
Eind augustus vorig jaar heb ik de Del Ferro methode gevolgd Graag vertel ik het een en ander over wat de methode inhoud en hoe het voor mij was/is.
De Del Ferro methode is een intensieve! methode, waarbij je volledig van het stotteren af komt. Alleen als je dát wilt heeft de methode ook zin! het is alles of niets!
Communiceren gaat een tijd op een totaal andere manier dan dat je gewend bent, je moet veel geduld van je zelf en je omgeving vragen, en daarbij pas je een methode toe waarvan mensen niet weten wat het is/wat je aan het doen bent(en dat zal niet altijd even makkelijk zijn) maar f*ck it! Stotteren is ook vervelend! stotteren vergt ook veel geduld! Met stotteren voel je ook lang niet altijd even lekker! Maar het leuke is: je spreekt vloeiend! en belangrijker nog! het is tijdelijk! je zal dus ook zeker tijdelijk een 'ander' leven meemaken. Als ik eerlijk ben waren de eerste 2 maanden spreken met de methode niet leuker dan toen ik stotterde(het kost zo veel energie!).. maar daarna.. toen werd het leuk:D.
Het is namelijk zo dat tijdens de cursus je een methode wordt aangeleerd waarmee je niet meer hoeft te stotteren! Ik geloofde het ook niet maar heb het aan den lijve moge ondervinden.
Op de eerste plaats leert men je lichamelijk juist te spreken, op een uitademing en met een lage ademhaling(je ribben moeten naar buiten bewegen je borstkas moet stil blijven). De andere helft van de methode is dat je spreekt zonder onzekerheid(zonder dat je denkt, ojee een moeilijk woord ik ga stotteren). Als het lichamelijk goed zit, en je voelt geen onzekerheid dan stotter je niet! het kan zo simpel zijn:)
Deze manier van spreken(de methode) moet je vanaf de eerste dag van de cursus toepassen, altijd! en overal! Even denken van.. nu even niet! en beginnen te stotteren is fataal.. je weet weer hoe het is om te stotteren en je valt terug.. dagen/weken hard werken naar de kl*te.
Maar het leuke is! Alles wat je zegt, en waar je het ook zegt, je spreekt het vloeiend uit! Het spreken zonder onzekerheid(ojee ik ga stotteren) te voelen gaat steeds sneller en als je een heel aantal weken helemaal niet gestotterd hebt ben je klaar om naar een volgende fase te gaan, waarin het spreken al weer 2x zo snel gaat. In de 2e fase kon ik met recht zeggen: 'Yes dit is al veel fijner spreken dan stotteren!' En dan wordt het alleen nog maar leuker!
Ikzelf zit nu in de laatste fase van de methode(sinds een paar dagen Oleee oleee:D), nog steeds helemaal vloeiend en zonder onzekerheid! en bijna net zo snel als normaal spreken! Echt puuuur genieten! Even naar de bakker? Even naar de kapper? Doe ik even. Nooit gedacht dat ik ooit zonder angst al die dingen zou kunnen doen!
Als ik eerlijk ben was ik de maanden vóór deze fase nog altijd sceptisch over de werking van de methode geweest(het klinkt gewoon te mooi om waar te zijn) en ik stagneerde ook een periode in mijn voortgang. Maar na 2 weken 100% mijn best doen! En niet even denken het gaat goed het kan wel even met wat minder moeite, ben ik erdoorheen gekomen en zit ik in de laatste fase! En nu weet ik ook zeker! de methode werkt! Die bevestiging aan mijzelf kunnen/durven geven was echt heerlijk!
Wat de 10-daagse cursus zo goed is maakt is dat men je de methode uitlegt en daarbij motiveert om hem toe te passen. Daarbij heb je ene groep waarmee je hetzelfde doormaakt, door je stotteren heb je veel gemeen, je doet iets 'aparts', iets wat nieuw voor je is, en dat levert gewoon leuke situaties op waar je met zen allen hard om kan lachen! Dat maakt het leuk! Daarbij worden de lessen gegeven door een leuke(doch noodzakelijke strenge) docent, die altijd zijn best doet voor een goede sfeer en om de lessen niet saai te laten worden.
Verder hebben jullie gelezen dat ik nu 6 maanden bezig ben, dit is een een behoorlijke tijd, maar de tijd dat het duurt hangt van jezelf af! Hoe gemotiveerder je bent! en hoe consequenter je de methode toepast! hoe eerder je van dat verrekte stotteren af bent! (De 'ergste' stotteraar uit mijn groep(waarschijnlijk ook de gemotiveerste) maakte het snelste vooruitgang!)
En dan nog! al zou je er 2 jaar over doen? Je stottert niet meer! EN: de jaren daarna kan je net zo praten als al die mensen waar je altijd zo jaloers op bent geweest! Geen beperkingen meer! Je kan laten zien wie je ECHT bent! De wereld ligt aan je voeten!
Het berichtje is wat langer geworden dan ik van plan was.. maargoed:D enthousiasme denk ik;)
Twijfelaars over de DFM: gewoon doen! Gun het jezelf! Doe het voor jezelf! en ga dervoor! Succes!
Groeten!
vrijdag 16 april 2010 om 23:21
Hmm, zou Temp voor De Ferro werken?
Hoe gaat het met iedereen? Wat is het weer stil hier...
@Soul: hoe gaat het met je ontspanningsoefeningen? Heb je je ademhaling al iets beter onder controle?
Lieve woorden, maar zo sterk ben ik niet hoor! Ik heb af en toe momenten van optimisme, maar ben eigenlijk heel pessimistisch ingesteld aangelegd. Ik moet morgen naar de opendag van de hogeschool om me te oriënteren, maar heb zo'n idee dat ik niet ga. Stom he?
Laten jullie weer even iets van jullie horen? Ben echt benieuwd hoe het met iedereen gaat.
Hoe gaat het met iedereen? Wat is het weer stil hier...
@Soul: hoe gaat het met je ontspanningsoefeningen? Heb je je ademhaling al iets beter onder controle?
Lieve woorden, maar zo sterk ben ik niet hoor! Ik heb af en toe momenten van optimisme, maar ben eigenlijk heel pessimistisch ingesteld aangelegd. Ik moet morgen naar de opendag van de hogeschool om me te oriënteren, maar heb zo'n idee dat ik niet ga. Stom he?
Laten jullie weer even iets van jullie horen? Ben echt benieuwd hoe het met iedereen gaat.
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
zaterdag 17 april 2010 om 00:03
Precies mijn gedachten Twis. Ik heb even geen zin in DF merk ik en reageer daarom maar niet.
Nou, inderdaad stil hier zeg. Ik was al bang dat ik iets verkeerd had gezegd of zo, maar dat zijn waarschijnlijk mijn eigen hersenkronkels
Ik hoop dat ik je niet gekwetst heb met mijn opmerking over dat ik vind dat je zo sterk en positief bent. Het komt in ieder geval uit een goed hart
Ik ken je natuurlijk helemaal niet, maar door je bericht over alles wat je ging ondernemen kreeg ik heel sterk het gevoel dat je veel vechtlust hebt.
Herken mezelf trouwens wel erg in wat je omschrijft hoor. Ben zelf ook (wel met vlagen) heel pessimistisch. Kan me dan ook echt depressief voelen, waardoor het erg moeilijk wordt om dingen te ondernemen.
Waarom denk je dat je niet wilt gaan morgen?
Is trouwens niet stom hoor, ik kan me voorstellen dat zo'n oriëntatie een hele grote stap is, nu je niet lekker in je vel zit.
Soms zie ik ook ergens vreselijk tegenop, als ik het dan toch doe (en soms ook niet hoor...) ben ik ongelooflijk trots op mezelf, en dat voelt dan wel goed. Maar het lukt me ook niet altijd om dat gevoel vast te houden voor een volgende keer. Lastig hoor.
Meis, ik kan alleen maar zeggen, doe waar je je goed bij voelt ook als dat betekent dat eventuele toekomststappen even moeten worden uitgesteld. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.
Ontspanningsoefeningen lukken nog niet zo. Ik kom er niet diep genoeg in, teveel onrust in m'n lijf. Nog veel oefenen dus, dan gaat het hopelijk vanzelf beter.
Komen de andere stotterladies weer lekker meeschrijven hier? Dat lijkt me wel gezellig
Fijn weekend allemaal!
Nou, inderdaad stil hier zeg. Ik was al bang dat ik iets verkeerd had gezegd of zo, maar dat zijn waarschijnlijk mijn eigen hersenkronkels
Ik hoop dat ik je niet gekwetst heb met mijn opmerking over dat ik vind dat je zo sterk en positief bent. Het komt in ieder geval uit een goed hart
Ik ken je natuurlijk helemaal niet, maar door je bericht over alles wat je ging ondernemen kreeg ik heel sterk het gevoel dat je veel vechtlust hebt.
Herken mezelf trouwens wel erg in wat je omschrijft hoor. Ben zelf ook (wel met vlagen) heel pessimistisch. Kan me dan ook echt depressief voelen, waardoor het erg moeilijk wordt om dingen te ondernemen.
Waarom denk je dat je niet wilt gaan morgen?
Is trouwens niet stom hoor, ik kan me voorstellen dat zo'n oriëntatie een hele grote stap is, nu je niet lekker in je vel zit.
Soms zie ik ook ergens vreselijk tegenop, als ik het dan toch doe (en soms ook niet hoor...) ben ik ongelooflijk trots op mezelf, en dat voelt dan wel goed. Maar het lukt me ook niet altijd om dat gevoel vast te houden voor een volgende keer. Lastig hoor.
Meis, ik kan alleen maar zeggen, doe waar je je goed bij voelt ook als dat betekent dat eventuele toekomststappen even moeten worden uitgesteld. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.
Ontspanningsoefeningen lukken nog niet zo. Ik kom er niet diep genoeg in, teveel onrust in m'n lijf. Nog veel oefenen dus, dan gaat het hopelijk vanzelf beter.
Komen de andere stotterladies weer lekker meeschrijven hier? Dat lijkt me wel gezellig
Fijn weekend allemaal!
.
zaterdag 17 april 2010 om 14:07
Soul, je hebt me zeker niet gekwetst met je opmerking. Ik vond het juist heel lief, maar vind het niet op mij van toepassing.
Ik ben uiteraard niet naar de opendag gegaan. Ik werd behoorlijk ellendig wakker, dus heb de boel afgeblazen. Heb besloten om binnenkort een afspraak te maken met een decaan ofzo. Volgens mij kan dat namelijk wel.
Het is prachtig weer, maar ik heb nergens zin in. Ff een kutdag. Sorry voor mijn negativiteit hier.
Ik weet niet waarom ik dat dacht van Temp, kreeg er een slecht gevoel bij. Grappig dat jij dat ook hebt.
Fijn weekend iedereen!
Ik ben uiteraard niet naar de opendag gegaan. Ik werd behoorlijk ellendig wakker, dus heb de boel afgeblazen. Heb besloten om binnenkort een afspraak te maken met een decaan ofzo. Volgens mij kan dat namelijk wel.
Het is prachtig weer, maar ik heb nergens zin in. Ff een kutdag. Sorry voor mijn negativiteit hier.
Ik weet niet waarom ik dat dacht van Temp, kreeg er een slecht gevoel bij. Grappig dat jij dat ook hebt.
Fijn weekend iedereen!
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
zaterdag 17 april 2010 om 14:59
He lieve meiden!
Wat een héérlijk weer hé?
Hier is het de laatste tijd erg druk geweest, StJef was jarig, en zit sowieso niet lekker in zijn vel, en huilt weer heel veel. Dochter is daardoor ook van de leg, en druk op het werk dus de dagen vliegen voorbij hier.
Van de week kwam er een man op m'n werk langs om een contract te tekenen, en die stotterde/haperde behoorlijk. O daar kan ik echt slecht mee omgaan, voel meteen hoe hij zich moet voelen. Weet dan ook niet waar ik moet kijken, en durf zowat zelf niets te zeggen omdat ik dan bang ben dat hij denkt dat ik hem in zeik zit te nemen, omdat ik maar heel af toe 1 letter haper.
Maar goed, Twister, goed dat je evengoed een afspraak gaat maken met een decaan om eens te kijken wat je wil gaan doen. Klinkt heerlijk, een middag op het dakterras met prosecco!
Soulcats: Vind het zo rot voor je dat je je zo voelt. Ontspanningsoefeningen zijn sowieso goed om in slaap te komen. Ik hoop dat het wat helpt, en dat je kunt gaan accepteren dat je een tijdje uit de roulatie bent hiermee. Het is niet niks, en ik hoop dat je echt de tijd neemt om te herstellen en er nog sterker uit te komen!
Kitty: Wat goed dat je al met je stotteren wat makkelijker om kan gaan. Misschien dat HD net het zetje geeft om een presentatie makkelijker te maken voor je. Enne zo'n eenmalige stotter, who cares?!
Temp: echt top voor je dat je zo tevreden bent over de DF. Ik krijg af en toe het idee dat er gewoon mensen op ons topic afgestuurd worden, om zieltjes te winnen.
Nou, DFF, mijn zieltje krijg je moooi niet
Jef is weer wakker, we moeten zo nog naar een oudtante van man, ze is jarig. Lekker met een stel andere bejaarden in een heel klein benauwd flatje zitten, de kinderen weghouden van alle snuisterijen, en believe me, dat zijn er veel Nou ja, misschien ga ik me wel te buiten aan een fles advocaat
tot later ladies!
Wat een héérlijk weer hé?
Hier is het de laatste tijd erg druk geweest, StJef was jarig, en zit sowieso niet lekker in zijn vel, en huilt weer heel veel. Dochter is daardoor ook van de leg, en druk op het werk dus de dagen vliegen voorbij hier.
Van de week kwam er een man op m'n werk langs om een contract te tekenen, en die stotterde/haperde behoorlijk. O daar kan ik echt slecht mee omgaan, voel meteen hoe hij zich moet voelen. Weet dan ook niet waar ik moet kijken, en durf zowat zelf niets te zeggen omdat ik dan bang ben dat hij denkt dat ik hem in zeik zit te nemen, omdat ik maar heel af toe 1 letter haper.
Maar goed, Twister, goed dat je evengoed een afspraak gaat maken met een decaan om eens te kijken wat je wil gaan doen. Klinkt heerlijk, een middag op het dakterras met prosecco!
Soulcats: Vind het zo rot voor je dat je je zo voelt. Ontspanningsoefeningen zijn sowieso goed om in slaap te komen. Ik hoop dat het wat helpt, en dat je kunt gaan accepteren dat je een tijdje uit de roulatie bent hiermee. Het is niet niks, en ik hoop dat je echt de tijd neemt om te herstellen en er nog sterker uit te komen!
Kitty: Wat goed dat je al met je stotteren wat makkelijker om kan gaan. Misschien dat HD net het zetje geeft om een presentatie makkelijker te maken voor je. Enne zo'n eenmalige stotter, who cares?!
Temp: echt top voor je dat je zo tevreden bent over de DF. Ik krijg af en toe het idee dat er gewoon mensen op ons topic afgestuurd worden, om zieltjes te winnen.
Nou, DFF, mijn zieltje krijg je moooi niet
Jef is weer wakker, we moeten zo nog naar een oudtante van man, ze is jarig. Lekker met een stel andere bejaarden in een heel klein benauwd flatje zitten, de kinderen weghouden van alle snuisterijen, en believe me, dat zijn er veel Nou ja, misschien ga ik me wel te buiten aan een fles advocaat
tot later ladies!
zondag 18 april 2010 om 10:50
Hoi leuke stotteraars!
Wat fijn om te zien dat dit topic nog niet doodbloedt! Ik zit het zelf nu te lezen op de iPhone in het zonnetje (heeeeerlijk inderdaad).
Ik was een beetje flabbergasted door Temp's verhaal. Prachtig natuurlijk dat hij er op dit moment van het stotteren mee af is gekomen, maar geloof dat hij de minder fijne ervaringen van DF van sommigen hier een beetje over het hoofd zag.
Mette Mare: als ik een stotteraar irl tegenkom, vind ik dat altijd wel interessant! Kijken hoe diegene er mee omgaat... Maar durf zelf bijna nooit erover te beginnen natuurlijk... Zijn meestal wel mannelijke stotteraars ( die zijn er procentueel veel meer, geloof ik).
Twister: herken het wel erg, hoor, dat je dan uiteindelijk niet gaat, heb zelf ook zo'n periode gekend. Maar een gesprek met de decaan lijkt me toch ook prima, misschien wel beter?!
Soulcats: wat schrijf je toch mooi en goed advies!
Zelf ben ik de hele werk grieperig geweest, maar kon me niet ziekmelden in deze drukke week. Weinig energie door al dat snot en dat merkte ik maar al te goed. Zelfs een keer geen afhaal-capuccino gehaald, omdat ik voelde dat ik daar helemaal niet uit zou komen (is ook een rotwoord!) en daar ff geen energie voor had. Ben nu eindelijk aan de beterende Hans en heb zoveel mogelijk m'n afspraken voor maandag en dinsdag verzet... Even wat tijd voor mezelf. Ga wel vanuit huis werken, maar dat is toch altijd relaxter...
Ik ga nog even wat zonneenergie opsnuiven! Tot gauw!
Wat fijn om te zien dat dit topic nog niet doodbloedt! Ik zit het zelf nu te lezen op de iPhone in het zonnetje (heeeeerlijk inderdaad).
Ik was een beetje flabbergasted door Temp's verhaal. Prachtig natuurlijk dat hij er op dit moment van het stotteren mee af is gekomen, maar geloof dat hij de minder fijne ervaringen van DF van sommigen hier een beetje over het hoofd zag.
Mette Mare: als ik een stotteraar irl tegenkom, vind ik dat altijd wel interessant! Kijken hoe diegene er mee omgaat... Maar durf zelf bijna nooit erover te beginnen natuurlijk... Zijn meestal wel mannelijke stotteraars ( die zijn er procentueel veel meer, geloof ik).
Twister: herken het wel erg, hoor, dat je dan uiteindelijk niet gaat, heb zelf ook zo'n periode gekend. Maar een gesprek met de decaan lijkt me toch ook prima, misschien wel beter?!
Soulcats: wat schrijf je toch mooi en goed advies!
Zelf ben ik de hele werk grieperig geweest, maar kon me niet ziekmelden in deze drukke week. Weinig energie door al dat snot en dat merkte ik maar al te goed. Zelfs een keer geen afhaal-capuccino gehaald, omdat ik voelde dat ik daar helemaal niet uit zou komen (is ook een rotwoord!) en daar ff geen energie voor had. Ben nu eindelijk aan de beterende Hans en heb zoveel mogelijk m'n afspraken voor maandag en dinsdag verzet... Even wat tijd voor mezelf. Ga wel vanuit huis werken, maar dat is toch altijd relaxter...
Ik ga nog even wat zonneenergie opsnuiven! Tot gauw!
zondag 18 april 2010 om 13:01
Hallo lieve dames!
Ik volg de topic nog steeds hoor! Het doet me goed dat jullie hier blijven posten. Ben stuk voor stuk benieuwd naar jullie! Ik heb het de laatste tijd erg druk gehad en een terugval in mijn eetprobleem. Ben weer wat bovenop gekrabbeld en neem de tijd om even te reageren.
@ Twister: Uit je woorden kom je heel positief over, maar soms wordt je gewoon een beetje pessimistisch. Moet zeggen dat stotteren je leven behoorlijk kan beïnvloeden, dus zo gek is dat niet. Probeer toch het beste ervan te maken altijd! Jammer dat je niet naar de open dag geweest bent… Maar dit vooral omdat je je niet zo ok voelt. Denk eerst aan jezelf en forceer jezelf niet van alles. Al komen we onder sommige dingen niet uit. Enig idee hoe het komt dat je je down voelde?
@ Soulcats: Wat goed dat je de stap hebt genomen om iets aan je dipje te doen. Maar blijft lastig he.. Ontspannen gaat niet zo een twee drie. Maar ik weet zeker dat het je stap voor stap gaat lukken met die oefeningen. Je klinkt altijd zo hoopvol met alles! Helaas herken ik je perioden van depressieve gevoelens maar al te goed. Denk je dat het mede door het stotteren komt of door andere dingen. Ik zit er nu ook middenin en dit vraag ik me toch wel af. Ik gun je zo dat je je beter zult voelen! Je lijkt me een pittige tante!
@ Mette Mare: Gaat het al wat beter met (St)Jef? Je kan trouwens ook gewoon Jef ervan maken. Ik heb ook heel vaak dat ik namen niet kan uitspreken, zo frustrerend! Lukt het zelfs niet met de DF methode? Dat je bv de techniek alleen daarbij gebruikt? Heb je het nog leuk gehad met de verjaardag? Tussen de bejaarden gebleven of toch even buiten geweest aan de advocaat?
@ Astair: Hoop dat je je inmiddels beter voelt? Ziek zijn en nog doorwerken is geen pretje. Ook vooral omdat je tijdens je zwakke perioden meer stottert of niet? Als ik ziek ben heb ik er meer last van, merkte jij dat ook? Hmmm, afhaalcappuccino? Heb je ook moeite met cappuccino alleen? Dan zou ik die afhaal weglaten als het kan haha! Trucjes en stuntjes zijn af en toe handig, maar soms kan je ze gewoon niet gebruiken!
@ Temp: Wat fijn om te horen dat de DF voor jou de uitkomst was om van het stotteren af te komen! Zoals je hebt kunnen lezen zijn de meningen over de methode verdeeld. Ik wil de cursus graag doen, heb me erin verdiept en wil ondanks de negatieve reacties toch de cursus volgen. Was de methode wel een beetje toe te passen in het dagelijks leven? Maar al met al ben ik blij voor jou en iedereen die erin geslaagd is van het stotteren af te komen in met de DF.
Lieve mensen, met mij gaat het met ups en downs. Van het spreken heb ik vrij veel last. Omzeilen van woorden, situaties vermijden. Heb geen genoeg kracht meer om te vechten. Zelfs mijn beroep wordt erdoor bepaald. Als ik stotter blokkeer ik gewoon. Ik spreek voor de rest best vloeiend, er zijn mensen die mij goed vinden spreken. Ben een typische verborgen stotteraar. Kost het stotteren bij jullie ook zoveel energie? Ik wil graag de DF volgen, maar begrijp me niet verkeerd he. Iedereen die er niet in is geslaagd moet natuurlijk niet denken dat het aan hun zelf ligt. Zoveel stotteraars en zoveel methoden.. wat voor de een werkt, werkt niet voor de ander. Maar ik heb gezien dat mensen er baat bij hebben gehad.. Daarom vind ik het eerlijk gezegd wel jammer als er negatief over de methode word gepraat. Als ik er niet in slaag met de DF methode zou ik eerder zeggen dat het komt doordat de methode niet bij me past. Mensen die wel zijn geslaagd vertellen ook dat het niet makkelijk is en dat ze weleens een terugval hadden. Dit klinkt best realistisch vinden jullie niet? Als ze zouden zeggen dat je er makkelijk vanaf komt met de DF zou het anders zijn. Het gaat niet zonder slag of stoot en mocht het niet gaan zijn ze bereid je te helpen. Bovendien wordt de methode (deels) vergoed door de zorgverzekeraar.. Als het helemaal niet zou werken zouden ze dat toch niet doen.. Kunnen jullie mij vertellen waar jullie tegenaan liepen met de methode? Ik wil dit dolgraag weten. En nogmaals zeg ik absoluut niet dat het aan jullie ligt he! Jullie komen allemaal heel sterk over, dus wekt het wel twijfel bij me op of ik de DF wel moet doen. Maar ben het zat om op zoek te gaan naar de geschikte therapie. De HD lijkt me niks voor mij.. De extreme lage tempo van spreken, de locatie (is wel erg ver)…
Voor de rest ben ik opgebrand.. Mijn eetstoornis steekt de kop weer op.. Ben energieloos.. Wil graag een nieuwe baan, maar daarvoor staat de DF op de planning..
Wens iedereen een fijne middag!
Liefs
Ik volg de topic nog steeds hoor! Het doet me goed dat jullie hier blijven posten. Ben stuk voor stuk benieuwd naar jullie! Ik heb het de laatste tijd erg druk gehad en een terugval in mijn eetprobleem. Ben weer wat bovenop gekrabbeld en neem de tijd om even te reageren.
@ Twister: Uit je woorden kom je heel positief over, maar soms wordt je gewoon een beetje pessimistisch. Moet zeggen dat stotteren je leven behoorlijk kan beïnvloeden, dus zo gek is dat niet. Probeer toch het beste ervan te maken altijd! Jammer dat je niet naar de open dag geweest bent… Maar dit vooral omdat je je niet zo ok voelt. Denk eerst aan jezelf en forceer jezelf niet van alles. Al komen we onder sommige dingen niet uit. Enig idee hoe het komt dat je je down voelde?
@ Soulcats: Wat goed dat je de stap hebt genomen om iets aan je dipje te doen. Maar blijft lastig he.. Ontspannen gaat niet zo een twee drie. Maar ik weet zeker dat het je stap voor stap gaat lukken met die oefeningen. Je klinkt altijd zo hoopvol met alles! Helaas herken ik je perioden van depressieve gevoelens maar al te goed. Denk je dat het mede door het stotteren komt of door andere dingen. Ik zit er nu ook middenin en dit vraag ik me toch wel af. Ik gun je zo dat je je beter zult voelen! Je lijkt me een pittige tante!
@ Mette Mare: Gaat het al wat beter met (St)Jef? Je kan trouwens ook gewoon Jef ervan maken. Ik heb ook heel vaak dat ik namen niet kan uitspreken, zo frustrerend! Lukt het zelfs niet met de DF methode? Dat je bv de techniek alleen daarbij gebruikt? Heb je het nog leuk gehad met de verjaardag? Tussen de bejaarden gebleven of toch even buiten geweest aan de advocaat?
@ Astair: Hoop dat je je inmiddels beter voelt? Ziek zijn en nog doorwerken is geen pretje. Ook vooral omdat je tijdens je zwakke perioden meer stottert of niet? Als ik ziek ben heb ik er meer last van, merkte jij dat ook? Hmmm, afhaalcappuccino? Heb je ook moeite met cappuccino alleen? Dan zou ik die afhaal weglaten als het kan haha! Trucjes en stuntjes zijn af en toe handig, maar soms kan je ze gewoon niet gebruiken!
@ Temp: Wat fijn om te horen dat de DF voor jou de uitkomst was om van het stotteren af te komen! Zoals je hebt kunnen lezen zijn de meningen over de methode verdeeld. Ik wil de cursus graag doen, heb me erin verdiept en wil ondanks de negatieve reacties toch de cursus volgen. Was de methode wel een beetje toe te passen in het dagelijks leven? Maar al met al ben ik blij voor jou en iedereen die erin geslaagd is van het stotteren af te komen in met de DF.
Lieve mensen, met mij gaat het met ups en downs. Van het spreken heb ik vrij veel last. Omzeilen van woorden, situaties vermijden. Heb geen genoeg kracht meer om te vechten. Zelfs mijn beroep wordt erdoor bepaald. Als ik stotter blokkeer ik gewoon. Ik spreek voor de rest best vloeiend, er zijn mensen die mij goed vinden spreken. Ben een typische verborgen stotteraar. Kost het stotteren bij jullie ook zoveel energie? Ik wil graag de DF volgen, maar begrijp me niet verkeerd he. Iedereen die er niet in is geslaagd moet natuurlijk niet denken dat het aan hun zelf ligt. Zoveel stotteraars en zoveel methoden.. wat voor de een werkt, werkt niet voor de ander. Maar ik heb gezien dat mensen er baat bij hebben gehad.. Daarom vind ik het eerlijk gezegd wel jammer als er negatief over de methode word gepraat. Als ik er niet in slaag met de DF methode zou ik eerder zeggen dat het komt doordat de methode niet bij me past. Mensen die wel zijn geslaagd vertellen ook dat het niet makkelijk is en dat ze weleens een terugval hadden. Dit klinkt best realistisch vinden jullie niet? Als ze zouden zeggen dat je er makkelijk vanaf komt met de DF zou het anders zijn. Het gaat niet zonder slag of stoot en mocht het niet gaan zijn ze bereid je te helpen. Bovendien wordt de methode (deels) vergoed door de zorgverzekeraar.. Als het helemaal niet zou werken zouden ze dat toch niet doen.. Kunnen jullie mij vertellen waar jullie tegenaan liepen met de methode? Ik wil dit dolgraag weten. En nogmaals zeg ik absoluut niet dat het aan jullie ligt he! Jullie komen allemaal heel sterk over, dus wekt het wel twijfel bij me op of ik de DF wel moet doen. Maar ben het zat om op zoek te gaan naar de geschikte therapie. De HD lijkt me niks voor mij.. De extreme lage tempo van spreken, de locatie (is wel erg ver)…
Voor de rest ben ik opgebrand.. Mijn eetstoornis steekt de kop weer op.. Ben energieloos.. Wil graag een nieuwe baan, maar daarvoor staat de DF op de planning..
Wens iedereen een fijne middag!
Liefs
zondag 18 april 2010 om 23:13
Hoi lieve meiden, wat een gezellige drukte hier.
@Twister, rot voor je dat je zo'n kutdag had gisteren. Gaat het inmiddels weer iets beter? Heb je nog van het mooie weer kunnen genieten vandaag?
Voel je alsjeblieft nooit bezwaard hier te schrijven, ook (juist!) niet als het even wat minder gaat. Denk dat het juist goed is als je die negativiteit eruit 'gooit'. Mij helpt het in ieder geval wel, om op die manier even stoom af te blazen.
En ik hoop niet dat je het jezelf kwalijk neemt dat je niet naar de open dag bent gegaan gisteren. Je was er gewoon niet toe in staat. Punt. In plaats daarvan doe je toch weer een stapje vooruit, namelijk de beslissing nemen binnenkort een afspraak met je decaan te maken. Probeer het positieve daarvan in te zien.
Verder weer een omdat ik gewoon vind dat je die even nodig hebt.
Oh enne.... Temp wie?
@Mette Mare, leuk dat je weer even mee komt kletsen!
Die Stjef houden we erin he, hij is zo leuk
Trouwens nog gefeliciteerd met de verjaardag van je zoon!
Heb je de verjaardag gisteren en de fles advocaat overleefd?
Dank je wel voor je lieve woorden. Ik begin langzaam te beseffen dat ik best een tijdje uit de roulatie zal zijn en dat er inderdaad (veel) tijd nodig zal zijn om te herstellen. Hopelijk lukken de ontspanningsoefeningen binnenkort beter, zodat ik er ook echt baat bij heb.
@Astair, volledig met je eens v.w.b. Temp's verhaal... verder ga ik er geen woorden aan vuil maken
Ben je alweer een beetje opgeknapt? Fijn dat je de komende dagen thuis kunt werken en hopelijk ben je snel weer helemaal beter. Vandaag nog wat zonne-energie opgedaan?
Die afhaalcappuccino had ik wel voor je kunnen halen Als jij dan voor mij voortaan de koffie verkeerd besteld. Drink ik het allerliefste, maar op een of andere manier eindig ik altijd met een cappuccino voor m'n neus. Lekker logisch
Bedankt voor je lieve compliment. Maar om de woorden van Twister te gebruiken, ik vind het niet op mij van toepassing
@Iremgul, vervelend dat je eetprobleem je weer parten speelt. Kan me niet herinneren er iets over te hebben gelezen hier, maar heb je hier hulp voor?
Heb je sowieso niet veel te veel hooi op je vork, meisje? Je schrijft dat je geen kracht meer hebt om te vechten, opgebrand bent en energieloos. Daar schrik ik wel van.
Denk dat jij ook moet proberen alles stapje voor stapje te doen en af en toe zeker ook even tijd voor jezelf proberen te nemen.
Tuurlijk kost het stotteren veel energie, maar - hierover is al eerder gesproken hier - ligt voor een groot deel toch wel in acceptatie.
Laat je niet leiden over wat wij over de DF-methode vinden, volg je eigen weg. Weet je nog?: de ene keuze sluit de andere niet uit. Als jij vindt dat DF voor jou nu de goede keus is, volg dan vooral je pad. Je zult het toch echt zelf moeten proberen.
Ik zelf ben door DF wel een stuk beter gaan spreken. Maar de hele methode (het is je eigen schuld als je na DF blijft stotteren...) staat me gewoon tegen.
Maar meis, nogmaals doe wat je hart je ingeeft.
Hoe ver ben je met het uitzoeken van je trouwjurk? En lukt het met alle voorbereidingen voor de bruiloft?
In ieder geval erg bedankt voor je lieve woorden. Helaas ben ik (meestal) verre van een pittige tante
Ik heb laat vaak over me heen lopen en ben echt heel onzeker. Probeer het beste van het leven te maken, maar het valt me wel zwaar. Vooral nu heb ik totaal geen vechtlust meer. Maar kan gelukkig wel altijd lichtpuntjes zien, en erop vertrouwen dat het weer goedkomt en ik de kracht zal vinden om er sterker uit te komen.
Ik denk eigenlijk niet dat het stotteren er veel mee te maken heeft dat ik nu in een dip zit. Misschien alleen in die zin, dat er natuurlijk altijd wel spanning in m'n lijf zit, om zo goed mogelijk te praten, maar het zijn vooral privé- en werkgerelateerde dingen die de emmer hebben doen overlopen.
Ik hoop dat je snel weer beter in je vel zit en de juiste keuzes voor jezelf kunt maken. Let op jezelf!
Laterrrrrrrrr allemaal!
@Twister, rot voor je dat je zo'n kutdag had gisteren. Gaat het inmiddels weer iets beter? Heb je nog van het mooie weer kunnen genieten vandaag?
Voel je alsjeblieft nooit bezwaard hier te schrijven, ook (juist!) niet als het even wat minder gaat. Denk dat het juist goed is als je die negativiteit eruit 'gooit'. Mij helpt het in ieder geval wel, om op die manier even stoom af te blazen.
En ik hoop niet dat je het jezelf kwalijk neemt dat je niet naar de open dag bent gegaan gisteren. Je was er gewoon niet toe in staat. Punt. In plaats daarvan doe je toch weer een stapje vooruit, namelijk de beslissing nemen binnenkort een afspraak met je decaan te maken. Probeer het positieve daarvan in te zien.
Verder weer een omdat ik gewoon vind dat je die even nodig hebt.
Oh enne.... Temp wie?
@Mette Mare, leuk dat je weer even mee komt kletsen!
Die Stjef houden we erin he, hij is zo leuk
Trouwens nog gefeliciteerd met de verjaardag van je zoon!
Heb je de verjaardag gisteren en de fles advocaat overleefd?
Dank je wel voor je lieve woorden. Ik begin langzaam te beseffen dat ik best een tijdje uit de roulatie zal zijn en dat er inderdaad (veel) tijd nodig zal zijn om te herstellen. Hopelijk lukken de ontspanningsoefeningen binnenkort beter, zodat ik er ook echt baat bij heb.
@Astair, volledig met je eens v.w.b. Temp's verhaal... verder ga ik er geen woorden aan vuil maken
Ben je alweer een beetje opgeknapt? Fijn dat je de komende dagen thuis kunt werken en hopelijk ben je snel weer helemaal beter. Vandaag nog wat zonne-energie opgedaan?
Die afhaalcappuccino had ik wel voor je kunnen halen Als jij dan voor mij voortaan de koffie verkeerd besteld. Drink ik het allerliefste, maar op een of andere manier eindig ik altijd met een cappuccino voor m'n neus. Lekker logisch
Bedankt voor je lieve compliment. Maar om de woorden van Twister te gebruiken, ik vind het niet op mij van toepassing
@Iremgul, vervelend dat je eetprobleem je weer parten speelt. Kan me niet herinneren er iets over te hebben gelezen hier, maar heb je hier hulp voor?
Heb je sowieso niet veel te veel hooi op je vork, meisje? Je schrijft dat je geen kracht meer hebt om te vechten, opgebrand bent en energieloos. Daar schrik ik wel van.
Denk dat jij ook moet proberen alles stapje voor stapje te doen en af en toe zeker ook even tijd voor jezelf proberen te nemen.
Tuurlijk kost het stotteren veel energie, maar - hierover is al eerder gesproken hier - ligt voor een groot deel toch wel in acceptatie.
Laat je niet leiden over wat wij over de DF-methode vinden, volg je eigen weg. Weet je nog?: de ene keuze sluit de andere niet uit. Als jij vindt dat DF voor jou nu de goede keus is, volg dan vooral je pad. Je zult het toch echt zelf moeten proberen.
Ik zelf ben door DF wel een stuk beter gaan spreken. Maar de hele methode (het is je eigen schuld als je na DF blijft stotteren...) staat me gewoon tegen.
Maar meis, nogmaals doe wat je hart je ingeeft.
Hoe ver ben je met het uitzoeken van je trouwjurk? En lukt het met alle voorbereidingen voor de bruiloft?
In ieder geval erg bedankt voor je lieve woorden. Helaas ben ik (meestal) verre van een pittige tante
Ik heb laat vaak over me heen lopen en ben echt heel onzeker. Probeer het beste van het leven te maken, maar het valt me wel zwaar. Vooral nu heb ik totaal geen vechtlust meer. Maar kan gelukkig wel altijd lichtpuntjes zien, en erop vertrouwen dat het weer goedkomt en ik de kracht zal vinden om er sterker uit te komen.
Ik denk eigenlijk niet dat het stotteren er veel mee te maken heeft dat ik nu in een dip zit. Misschien alleen in die zin, dat er natuurlijk altijd wel spanning in m'n lijf zit, om zo goed mogelijk te praten, maar het zijn vooral privé- en werkgerelateerde dingen die de emmer hebben doen overlopen.
Ik hoop dat je snel weer beter in je vel zit en de juiste keuzes voor jezelf kunt maken. Let op jezelf!
Laterrrrrrrrr allemaal!
.
maandag 19 april 2010 om 17:56
Hoi allemaal!
Iremgul: fijn om were even te lezen hoe het met jou is...minder fijn hoe het met je gaat Wat rot dat je weer met je eet-probleem zat. Je schrijft dat je eruit bent gekrabbeld. Misschien heb je er al eerder over verteld, maar krijg je hulp bij je eetstoornis? Ik kan me voorstellen dat het heel veel energie kost! En dat dan naast het stotteren, wat ook al veel energie kost...pfoe!
Ik hoop dat je wat rustig aan kan doen!!
Van DF weet je inmiddels hoe ik er over denk, maar wil toch nog even zeggen, dat als jij je hier goed bij voelt, als het je aanspreekt, dat je het dan gewoon moet gaan proberen, hoor!
Ik zal het zelf nooit weer doen, maar ben benieuwd hoe jij het gaat ervaren, dus als je bent begonnen met de cursus: let us know!!
Volgens mij mag je ook vrijblijvend een les (passief) bijwonen...heb je dat al eens gedaan?
Soulcats: haha, ik vind het altijd wel leuk als mensen een heel verhaal schrijven, hoor! Hebben we weer wat te lezen! Hoe gata het nu met jou? (Dat las ik dan weer niet echt )
Over die afhaalcappuccino: ik vind het woord cappuccino echt een K*Twoord! Als ik me goed voel en rustig spreek komt het er goed uit, hoor. Maar zoals vorige week, een hoofd vol snot en heel erg moe: nope, dan waag ik me er niet aan. Gelukkig hebben we ook een Nespresso op het werk, waar je zelf lekkere koffie kunt maken
Bestellen jullie wel eens iets niet, omdat je angst hebt voor een bepaald woord/letter op dat moment?
Ik merk wel dat ik me vorige week wat voorbij heb gelopen. Vandaag vanuit huis gewerkt, maar nog steeds wel wat snotterig en erg moe nog van de week ervoor. Ben vandaag een beetje snel aangebrand
Ik werk freelance en daardoor is het soms nog wel eens moeilijk om 'nee' tegen werk te zeggen, omdat je niet weet of het aanbod nog een keer komt...
Iremgul: fijn om were even te lezen hoe het met jou is...minder fijn hoe het met je gaat Wat rot dat je weer met je eet-probleem zat. Je schrijft dat je eruit bent gekrabbeld. Misschien heb je er al eerder over verteld, maar krijg je hulp bij je eetstoornis? Ik kan me voorstellen dat het heel veel energie kost! En dat dan naast het stotteren, wat ook al veel energie kost...pfoe!
Ik hoop dat je wat rustig aan kan doen!!
Van DF weet je inmiddels hoe ik er over denk, maar wil toch nog even zeggen, dat als jij je hier goed bij voelt, als het je aanspreekt, dat je het dan gewoon moet gaan proberen, hoor!
Ik zal het zelf nooit weer doen, maar ben benieuwd hoe jij het gaat ervaren, dus als je bent begonnen met de cursus: let us know!!
Volgens mij mag je ook vrijblijvend een les (passief) bijwonen...heb je dat al eens gedaan?
Soulcats: haha, ik vind het altijd wel leuk als mensen een heel verhaal schrijven, hoor! Hebben we weer wat te lezen! Hoe gata het nu met jou? (Dat las ik dan weer niet echt )
Over die afhaalcappuccino: ik vind het woord cappuccino echt een K*Twoord! Als ik me goed voel en rustig spreek komt het er goed uit, hoor. Maar zoals vorige week, een hoofd vol snot en heel erg moe: nope, dan waag ik me er niet aan. Gelukkig hebben we ook een Nespresso op het werk, waar je zelf lekkere koffie kunt maken
Bestellen jullie wel eens iets niet, omdat je angst hebt voor een bepaald woord/letter op dat moment?
Ik merk wel dat ik me vorige week wat voorbij heb gelopen. Vandaag vanuit huis gewerkt, maar nog steeds wel wat snotterig en erg moe nog van de week ervoor. Ben vandaag een beetje snel aangebrand
Ik werk freelance en daardoor is het soms nog wel eens moeilijk om 'nee' tegen werk te zeggen, omdat je niet weet of het aanbod nog een keer komt...
maandag 19 april 2010 om 19:55
maandag 19 april 2010 om 22:48
Hahahha ik werk voor Del Ferro;) grapjurken!
Mette mare & Astair dank voor jullie genuanceerdere/leukere reacties.. Maar Astair, ik begrijp het niet zo goed? Waarom heb ik de reacties van de mensen die negatief over DFM waren over het hoofd gezien?
Ik heb ze juist goed gelezen. En ik dacht ZONDE. Iremgul(de topicstarter) denkt er over om de DFM te doen en dan krijgt ze voor het grootste gedeelte negatieve reacties. Terwijl er ook mensen zijn die er wel heel positief over zijn.. Vandaar mijn post.
En het lijkt wel alsof ik jullie(de mensen die negatief over DFM waren) beledigd heb door mijn verhaal? How come?
Het klopt dat ze de negatieve kanten van stotteren belichten om je te motiveren. Maar geef ze is ongelijk, je hebt alle motivatie nodig als je van je stotteren af wilt komen.
In mijn optiek zijn er 2 mogelijkheden om om te gaan met je stotteren. 1. is logepedie en vooral je stotteren accepteren! Als je dat doet zal je spraak verbeteren. 2. is volledig van je stotteren af komen dmv de DFM. Het deert dan niet dat je een hekel hebt/krijgt aan stotteren, als je der van af wilt komen en daarvoor alles wilt doen stotter je ook niet meer.
Maargoed.. ik schreef mijn post voor Iremgul
Iremgul: Super goed dat je DFM wilt gaan doen! Zoals je weet juich ik het alleen maar toe;)
Jah het was wel moeilijk om het toe te passen in het dagelijks leven 1. omdat ik (dan wel met bekende mensen) graag mocht praten en erg hield van ouwehoeren. En dat kan niet met de methode, even snel iets zeggen kan niet. En 2. een zin zeggen kost best wat voorbereiding(de methode) en ivm stotteren weten mensen niet wat je aan het doen bent dus je wordt wel eens aangekeken van 'wat doe je?' Gelukkig als je het uitlegt reageren mensen alleen maar positief! Dan weten ze wat je doet en hebben ze ook alle respect en geduld om je de methode toe te laten passen. Dus dat was voor mijzelf even aanpassen, ik moest even een knop omdraaien van 'ik doe dit voor mijzelf, dus schijt aan wat mensen allemaal zullen denken.' Als je die knop eenmaal om hebt gezet is het prima toe te passen allemaal. Tijdens de 10-daagse cursus wordt het toepassen van de methode je ook geleerd, je moet ook uitdagingen(best eng in het begin haha) gaan doen enzo zodat je zelfvertrouwen krijgt in het toepassen in die siuaties. Je bent met een groep en iedereen doet hetzelfde dat helpt echt!
Wat misschien ook de negatieve reacties van de anderen kan verklaren is dat de methode er tegenwoordig heel anders uitziet dan vroeger. 'Vroeger' Was er een wekelijkse cursus, 1u in de week ging je dan langs bij het instituut. De voortgang ging dan ook heel erg langzaam, zo moest je 2 maanden met je handen in je zij spreken wat nu slechts 2 dagen is!
Een ander ding wat misschien goed om te weten is: op de site van Del Ferro heb je filmpjes van mensen die spreken met de methode(heb je vast bekeken), je ziet ze alleen spreken, het voorbereidende werk laten ze niet zien. In werkelijkheid is het dus iets minder rooskleurig. Dit is ook het enige minpuntje wat ik heb over Del Ferro!
Ikzelf ben trouwens nog niet van het stotteren af! Ik heb al maanden niet meer gestotterd maar gebruik nog steeds de methode(zei het de laatste fase en dat gaat gewoon supersnel!)
Als je nog vragen hebt Iremgul, mag je me ook een berichtje sturen, dan mail ik je wel terug.(Mag ook als je al met de cursus begonnen bent).
Vooralsnog.. super veel succes en spreekplezier! You go girl!:P
Mette mare & Astair dank voor jullie genuanceerdere/leukere reacties.. Maar Astair, ik begrijp het niet zo goed? Waarom heb ik de reacties van de mensen die negatief over DFM waren over het hoofd gezien?
Ik heb ze juist goed gelezen. En ik dacht ZONDE. Iremgul(de topicstarter) denkt er over om de DFM te doen en dan krijgt ze voor het grootste gedeelte negatieve reacties. Terwijl er ook mensen zijn die er wel heel positief over zijn.. Vandaar mijn post.
En het lijkt wel alsof ik jullie(de mensen die negatief over DFM waren) beledigd heb door mijn verhaal? How come?
Het klopt dat ze de negatieve kanten van stotteren belichten om je te motiveren. Maar geef ze is ongelijk, je hebt alle motivatie nodig als je van je stotteren af wilt komen.
In mijn optiek zijn er 2 mogelijkheden om om te gaan met je stotteren. 1. is logepedie en vooral je stotteren accepteren! Als je dat doet zal je spraak verbeteren. 2. is volledig van je stotteren af komen dmv de DFM. Het deert dan niet dat je een hekel hebt/krijgt aan stotteren, als je der van af wilt komen en daarvoor alles wilt doen stotter je ook niet meer.
Maargoed.. ik schreef mijn post voor Iremgul
Iremgul: Super goed dat je DFM wilt gaan doen! Zoals je weet juich ik het alleen maar toe;)
Jah het was wel moeilijk om het toe te passen in het dagelijks leven 1. omdat ik (dan wel met bekende mensen) graag mocht praten en erg hield van ouwehoeren. En dat kan niet met de methode, even snel iets zeggen kan niet. En 2. een zin zeggen kost best wat voorbereiding(de methode) en ivm stotteren weten mensen niet wat je aan het doen bent dus je wordt wel eens aangekeken van 'wat doe je?' Gelukkig als je het uitlegt reageren mensen alleen maar positief! Dan weten ze wat je doet en hebben ze ook alle respect en geduld om je de methode toe te laten passen. Dus dat was voor mijzelf even aanpassen, ik moest even een knop omdraaien van 'ik doe dit voor mijzelf, dus schijt aan wat mensen allemaal zullen denken.' Als je die knop eenmaal om hebt gezet is het prima toe te passen allemaal. Tijdens de 10-daagse cursus wordt het toepassen van de methode je ook geleerd, je moet ook uitdagingen(best eng in het begin haha) gaan doen enzo zodat je zelfvertrouwen krijgt in het toepassen in die siuaties. Je bent met een groep en iedereen doet hetzelfde dat helpt echt!
Wat misschien ook de negatieve reacties van de anderen kan verklaren is dat de methode er tegenwoordig heel anders uitziet dan vroeger. 'Vroeger' Was er een wekelijkse cursus, 1u in de week ging je dan langs bij het instituut. De voortgang ging dan ook heel erg langzaam, zo moest je 2 maanden met je handen in je zij spreken wat nu slechts 2 dagen is!
Een ander ding wat misschien goed om te weten is: op de site van Del Ferro heb je filmpjes van mensen die spreken met de methode(heb je vast bekeken), je ziet ze alleen spreken, het voorbereidende werk laten ze niet zien. In werkelijkheid is het dus iets minder rooskleurig. Dit is ook het enige minpuntje wat ik heb over Del Ferro!
Ikzelf ben trouwens nog niet van het stotteren af! Ik heb al maanden niet meer gestotterd maar gebruik nog steeds de methode(zei het de laatste fase en dat gaat gewoon supersnel!)
Als je nog vragen hebt Iremgul, mag je me ook een berichtje sturen, dan mail ik je wel terug.(Mag ook als je al met de cursus begonnen bent).
Vooralsnog.. super veel succes en spreekplezier! You go girl!:P
woensdag 21 april 2010 om 19:01
HALLO Twister en anderen
Pfff, ik weet niet meer wat ik allemaal geschreven heb gisteren, maar het kwam er een beetje op neer dat ik Iremgul een hart onder de riem probeerde te steken met het feit dat onze opmerkingen (mijn opmerkingen in ieder geval) over DF niet bedoeld zijn om het af te kraken maar eerlijk om onze ervaringen te vertellen. Het is een mooie methoden maar het blijvende resultaat van een sturcturele gedragsverandering is helaas maar laag. Dat is aangetoond en bovendien heel menselijk. Bovendien vind ik de werkwijze van 'het ligt niet aan de methode maar aan jou' laf en lullig ten opzichte van mensen die toch al een laag zelfbeeld hebben.
Wil niet zeggen dat er geen mensen zijn die het redden en ik hoop van harte dat Iremgul daar bij hoort!
Bovendien maak ik me zorgen om haar met alles wat er gaande is; trouwen, werk, eetstoornis en noem maar op.
Later meer; eerst dit posten.
Pfff, ik weet niet meer wat ik allemaal geschreven heb gisteren, maar het kwam er een beetje op neer dat ik Iremgul een hart onder de riem probeerde te steken met het feit dat onze opmerkingen (mijn opmerkingen in ieder geval) over DF niet bedoeld zijn om het af te kraken maar eerlijk om onze ervaringen te vertellen. Het is een mooie methoden maar het blijvende resultaat van een sturcturele gedragsverandering is helaas maar laag. Dat is aangetoond en bovendien heel menselijk. Bovendien vind ik de werkwijze van 'het ligt niet aan de methode maar aan jou' laf en lullig ten opzichte van mensen die toch al een laag zelfbeeld hebben.
Wil niet zeggen dat er geen mensen zijn die het redden en ik hoop van harte dat Iremgul daar bij hoort!
Bovendien maak ik me zorgen om haar met alles wat er gaande is; trouwen, werk, eetstoornis en noem maar op.
Later meer; eerst dit posten.
donderdag 22 april 2010 om 11:08
Goeiemorgen ladies, zit lekker aan de koffie en dus tijd om even bij te kletsen.
Maandag een collega langsgeweest voor de lunch, dat was erg gezellig. Dinsdag een paar kleine snoeiklussen gegaan in de tuin, waarna ik volledig uitgeput was, argggh, die grenzen!
Gisteren een wasmachinereparateur over de vloer, want machine stuk. Gelukkig is deze te repareren en komt hij volgende week de onderdelen erop zetten.
Vanmiddag komt een vriendin eten, en gaan we de velden (ik woon midden in de bollenvelden en da's erg mooi nu) in om foto's te nemen.
Morgenochtend naar de bedrijfsarts (ben best een beetje nerveus...) en dan morgenmiddag weer naar therapie.
Mijn week is redelijk druk dus tot nu toe, en merk alweer dat het een beetje veel is en ik even gas terug moet nemen.
Aankomend weekend dus maar weer lekker bijkomen
@Astair, voel je je iets beter inmiddels?
De laatste jaren gebeurt het gelukkig niet vaak dat ik iets niet bestel, terwijl ik het wel graag hebben wil. Maar mijn valkuilen blijven dus koffie verkeerd en zoiets als bijvoorbeeld carpaccio. Dat laatste vind ik een mondenbreker, terwijl ik dus wel cappuccino zonder problemen kan uitspreken. Onbegrijpelijk, toch?
@Kitty, oh balen is dat! Is mij ook al een paar keer overkomen en erg frustrerend. Ben het overigens helemaal met je eens wat Irem betreft, ik maak me ook echt zorgen om haar.
Alles goed met jou?
@Twister, *zwaaizwaai* hou je haaks meid! En neem je rust. Hoop je snel weer te zien hier.
.
donderdag 22 april 2010 om 20:06
@ Soulcats: Het doet echt wat met me wat je schrijft. Toch vind ik dat je een pittige tante bent. Je hebt het misschien destijds over je heen laten lopen en ben je onzeker, maar besef je wel dat je zo sterk bent dat je blijft vechten en op zoek bent naar oplossingen? Je blijft een lichtpuntje zien zeg je. Heel erg mooi gezegd! Ook vind ik dat je anderen goed kan motiveren. Let je wel op dat je het rustiger aan doet af en toe? Rust is erg belangrijk hè
@ Astair: Toch uiteindelijk kunnen genieten van de cappuccino? Ik begrijp heel goed wat je bedoeld. Persoonlijk heb ik geen moeite met de K, maar uiteraard wel met andere letters. Het komt zeker voor dat ik iets niet bestel uit angst. Als ik alleen ben bestel ik het toch, omdat ik er lak aan heb.. Maar bij anderen hou ik me in.. Probeer ik een omweg.. Als dat niet lukt hou ik maar mijn mond.. Best frustrerend. Ben je inmiddels wat beter geworden?
@ Temp: Ontzettend bedankt voor je duidelijke berichtjes. Je geeft ook aan dat het niet makkelijk is, dat maakt het allemaal geloofwaardig. Iedereen heeft natuurlijk een mening en dat respecteer ik allemaal. Al ben ik wel met de instelling van DF eens. Stotteren is nu eenmaal lastig niet waar? Maar voor diegene die het wil accepteren respecteer ik uiteraard hun keuze. Lijkt me trouwens erg moeilijk om niet zomaar spontaan te kunnen spreken. Pas je de methode ook toe bij de woorden waarbij je niet stottert? Betekend het dus dat ik nergens meer spontaan op kan reageren? Hoelang doe je ongeveer over een zin? Nu gebruik je nog steeds de methode zeg je? Goed om te horen dat je niet meer stottert. Kost het je niet veel moeite om nog steeds met de methode te spreken? Kortom, is het wel haalbaar allemaal? Heb je weleens een terugval gehad? Gun je het beste met stotterloos spreken!
@ Kitty74: Ik weet niet zo goed meer wat ik over de DF moet denken. Meningen lopen zo uiteen.. Ik begrijp hun mentaliteit wel. Als ze zouden zeggen dat je stotteren moet accepteren zou de methode toch niet werken. Dit lijkt me vrij logisch of niet? Bovendien steunen ze je als je terugvalt. Je kan onbeperkt nazorg krijgen en ze blijven je begeleiden. Meer kunnen ze toch niet doen? Natuurlijk kan ik ook op mijn bek gaan met de methode, maar toch wil ik het proberen. Heb jij overigens de methode ook gevolgd? Waar ging het precies fout? Het volhouden? Bedankt voor je reactie!
Beste allemaal, ondanks de drukte reageer ik. Het is echt niet nodig dat jullie zorgen maken, al raakt het me wel.. Moet gewoon door een drukke periode. Zit eventjes met privédingen waar ik jullie niet mee wil lastigvallen. Het is niet makkelijk, maar we slaan ons er doorheen. Heb af en toe nog wel eetbuien, maar lang niet meer zo erg als eerst. Eigenlijk moet ik daarom blij zijn, al vraag ik me af wanneer ik er helemaal vanaf kom.. vind het nogmaals erg lief van jullie dat jullie nog aan me hebben gedacht. Ik hoop dat het goed gaat met jullie. Blijf aub posten. Ik volg alle verhalen met belangstelling.
Veel liefs!
@ Astair: Toch uiteindelijk kunnen genieten van de cappuccino? Ik begrijp heel goed wat je bedoeld. Persoonlijk heb ik geen moeite met de K, maar uiteraard wel met andere letters. Het komt zeker voor dat ik iets niet bestel uit angst. Als ik alleen ben bestel ik het toch, omdat ik er lak aan heb.. Maar bij anderen hou ik me in.. Probeer ik een omweg.. Als dat niet lukt hou ik maar mijn mond.. Best frustrerend. Ben je inmiddels wat beter geworden?
@ Temp: Ontzettend bedankt voor je duidelijke berichtjes. Je geeft ook aan dat het niet makkelijk is, dat maakt het allemaal geloofwaardig. Iedereen heeft natuurlijk een mening en dat respecteer ik allemaal. Al ben ik wel met de instelling van DF eens. Stotteren is nu eenmaal lastig niet waar? Maar voor diegene die het wil accepteren respecteer ik uiteraard hun keuze. Lijkt me trouwens erg moeilijk om niet zomaar spontaan te kunnen spreken. Pas je de methode ook toe bij de woorden waarbij je niet stottert? Betekend het dus dat ik nergens meer spontaan op kan reageren? Hoelang doe je ongeveer over een zin? Nu gebruik je nog steeds de methode zeg je? Goed om te horen dat je niet meer stottert. Kost het je niet veel moeite om nog steeds met de methode te spreken? Kortom, is het wel haalbaar allemaal? Heb je weleens een terugval gehad? Gun je het beste met stotterloos spreken!
@ Kitty74: Ik weet niet zo goed meer wat ik over de DF moet denken. Meningen lopen zo uiteen.. Ik begrijp hun mentaliteit wel. Als ze zouden zeggen dat je stotteren moet accepteren zou de methode toch niet werken. Dit lijkt me vrij logisch of niet? Bovendien steunen ze je als je terugvalt. Je kan onbeperkt nazorg krijgen en ze blijven je begeleiden. Meer kunnen ze toch niet doen? Natuurlijk kan ik ook op mijn bek gaan met de methode, maar toch wil ik het proberen. Heb jij overigens de methode ook gevolgd? Waar ging het precies fout? Het volhouden? Bedankt voor je reactie!
Beste allemaal, ondanks de drukte reageer ik. Het is echt niet nodig dat jullie zorgen maken, al raakt het me wel.. Moet gewoon door een drukke periode. Zit eventjes met privédingen waar ik jullie niet mee wil lastigvallen. Het is niet makkelijk, maar we slaan ons er doorheen. Heb af en toe nog wel eetbuien, maar lang niet meer zo erg als eerst. Eigenlijk moet ik daarom blij zijn, al vraag ik me af wanneer ik er helemaal vanaf kom.. vind het nogmaals erg lief van jullie dat jullie nog aan me hebben gedacht. Ik hoop dat het goed gaat met jullie. Blijf aub posten. Ik volg alle verhalen met belangstelling.
Veel liefs!
vrijdag 23 april 2010 om 23:14
Iremgul, je klinkt een stuk steviger dan de vorige keren!
Ik zal je de volgende keer precies uitleggen hoe het mij is vergaan na DF, nu te moe. Maar blij om te horen dat het beter gaat.
Je kunt alles aan als je hoop hebt of ergens kracht uit put en ik heb het gevoel dat dat zo is. Of dat DF is, maakt niet uit. Overigens ga je nooit op je bek na zoiets. Het is moedig dat je de stap neemt om eraan te werken en ik heb het geloof ik al eerder gezegd, maar je neemt zeker wat mee naar huis! Al is het misschien niet de zekerheid dat je het eeuwig vol blijft houden. Je leert er altijd van, al is het uit het contact met anderen.
Ik zal je de volgende keer precies uitleggen hoe het mij is vergaan na DF, nu te moe. Maar blij om te horen dat het beter gaat.
Je kunt alles aan als je hoop hebt of ergens kracht uit put en ik heb het gevoel dat dat zo is. Of dat DF is, maakt niet uit. Overigens ga je nooit op je bek na zoiets. Het is moedig dat je de stap neemt om eraan te werken en ik heb het geloof ik al eerder gezegd, maar je neemt zeker wat mee naar huis! Al is het misschien niet de zekerheid dat je het eeuwig vol blijft houden. Je leert er altijd van, al is het uit het contact met anderen.
zaterdag 24 april 2010 om 00:02
Hoi allemaal,
Ik ben er nog wel hoor.. maar erg druk geweest de laatste tijd.. Te druk, ik probeer nu gas terug te nemen. Voor de verandering wilde ik weer 's te veel (volgeplande weekenden, weinig slaap, veel werken, leuke dingen met de kinderen, huis op orde.. tot ik mezelf trillend bij de afwas 'zag staan').
Moet nu eigenlijk studeren voor een cursus van m'n werk, maar heb gekozen uit te rusten. Leer ik zondag of maandagavond wel (examen is dinsdagavond).
@Temp: je schrijft heel duidelijk over DF. Ik heb het destijds een jaar fanatiek geprobeerd, maar ik denk dat ik er psychisch niet aan toe was. Was 18, zat op heel veel vlakken met mezelf in de knoop en was niet voorbereid op het trage spreektempo in de maanden na de methode en de negatieve reacties die dat opleverde.
@Mette Mare: ik heb dat ook dat als iemand stottert ik voorzichtig ben wat ik terugzeg. Zo stond ik laatst bij een frisdrank automaat. Een collega die ik niet kende sprak me hevig stotterend aan. Ik heb toen ook het 'makkelijke' antwoord gegeven. Ik wilde ook niet dat hij dacht dat ik hem na zat te doen.
@Soulcats: hoe was het bij de bedrijfsarts vandaag?
Tot zover even.. ik ga proberen het weer wat meer bij te houden hier en mee te schrijven.
Groet,
Bibaboe
Ik ben er nog wel hoor.. maar erg druk geweest de laatste tijd.. Te druk, ik probeer nu gas terug te nemen. Voor de verandering wilde ik weer 's te veel (volgeplande weekenden, weinig slaap, veel werken, leuke dingen met de kinderen, huis op orde.. tot ik mezelf trillend bij de afwas 'zag staan').
Moet nu eigenlijk studeren voor een cursus van m'n werk, maar heb gekozen uit te rusten. Leer ik zondag of maandagavond wel (examen is dinsdagavond).
@Temp: je schrijft heel duidelijk over DF. Ik heb het destijds een jaar fanatiek geprobeerd, maar ik denk dat ik er psychisch niet aan toe was. Was 18, zat op heel veel vlakken met mezelf in de knoop en was niet voorbereid op het trage spreektempo in de maanden na de methode en de negatieve reacties die dat opleverde.
@Mette Mare: ik heb dat ook dat als iemand stottert ik voorzichtig ben wat ik terugzeg. Zo stond ik laatst bij een frisdrank automaat. Een collega die ik niet kende sprak me hevig stotterend aan. Ik heb toen ook het 'makkelijke' antwoord gegeven. Ik wilde ook niet dat hij dacht dat ik hem na zat te doen.
@Soulcats: hoe was het bij de bedrijfsarts vandaag?
Tot zover even.. ik ga proberen het weer wat meer bij te houden hier en mee te schrijven.
Groet,
Bibaboe
zaterdag 24 april 2010 om 14:33
@ Kitty74: Misschien klink ik wel even stevig, maar de afgelopen dagen zijn er wat dingetjes gebeurd. Het uitzendbureau had een fout gemaakt in de einddatum van mijn opdracht bij mijn werkgever. Deze is nu 2 weken vroeger dan verwacht.. Had ook nog wat verlofdagen staan, dus gisteren was mijn laatste dag! Heb heel veel lieve reacties gehad van collega’s en heb goed afscheid van ze genomen. Het is alleen zo snel gegaan allemaal. Op dit moment zit ik dus zonder werk, nog 2 daagjes geleden wist ik van niks. Ik wilde het niet, maar greep weer naar eten. Heb me zo overgegeten dat ik een beetje heb gebraakt. Maar acheraf dacht ik genoeg geweest! Heb om eerlijk te zijn ook niet heel erg ertegen gevochten dit keer. Leek wel of ik het liet gebeuren. Vandaag zou ik naar DF bijeenkomst gaan, maar kon niet gaan door de misselijkheid. Heb wel netjes afgebeld. Denk dat ik me gewoon ga aanmelden voor de cursus in juli. Wel probeer ik de volgende bijeenkomst bij te wonen. Ik hoop dat mijn eetprobleem de cursus niet zal beïnvloeden. Het is een tijdje erg goed gegaan, maar het terugvallen is zo vervelend!
Ik ben erg benieuwd naar je ervaring met de DF. Lijkt me zeker geen makkelijke methode, maar stotteren is dat evenmin. Toch hoop ik dat het je iets gebracht heeft. Misschien dat je nu beter ademhaalt?
@ Bibaboe: Tijdje niks van je gehoord. Fijn dat je reageert! Pas je wel op meid.. Trillend achter de afwas is wel een stopsignaal he.. Een goede stap om te kiezen voor rust. Ik hoop dat je de cursus met succes zult afronden! Hoe gaat het met het spreken?
Wat vervelend dat de DF niet aansloeg bij je. Kan me heel goed voorstellen dat het zo lastig is om het af en toe toe te passen. Negatieve reacties doen toch wel wat met de mens. We zijn immers niet van steen he! Heb je dat daar aangegeven destijds? Voor zover ik weet had je ook een eetprobleem? Was dat in die periode? Achttien is echt een leeftijd waarop je dingen wel aantrekt.. Nog net volwassen, maar meningen van anderen zijn vaak wel van belang. Ik hoop met heel mijn hart dat je van je eetprobleem verlost bent.. Ik weet wat je hebt moeten doormaken, heb er jammer genoeg nog steeds weleens last van. Dit gun ik niemand! Ik merk dat ik meer op slot zit met spreken als het minder gaat met eten. Dit houdt duidelijk verband.
Wens je heel veel succes met de voorbereidingen van de cursus!
De rest.. Genieten maar van het mooie weer buiten!
Ik ben erg benieuwd naar je ervaring met de DF. Lijkt me zeker geen makkelijke methode, maar stotteren is dat evenmin. Toch hoop ik dat het je iets gebracht heeft. Misschien dat je nu beter ademhaalt?
@ Bibaboe: Tijdje niks van je gehoord. Fijn dat je reageert! Pas je wel op meid.. Trillend achter de afwas is wel een stopsignaal he.. Een goede stap om te kiezen voor rust. Ik hoop dat je de cursus met succes zult afronden! Hoe gaat het met het spreken?
Wat vervelend dat de DF niet aansloeg bij je. Kan me heel goed voorstellen dat het zo lastig is om het af en toe toe te passen. Negatieve reacties doen toch wel wat met de mens. We zijn immers niet van steen he! Heb je dat daar aangegeven destijds? Voor zover ik weet had je ook een eetprobleem? Was dat in die periode? Achttien is echt een leeftijd waarop je dingen wel aantrekt.. Nog net volwassen, maar meningen van anderen zijn vaak wel van belang. Ik hoop met heel mijn hart dat je van je eetprobleem verlost bent.. Ik weet wat je hebt moeten doormaken, heb er jammer genoeg nog steeds weleens last van. Dit gun ik niemand! Ik merk dat ik meer op slot zit met spreken als het minder gaat met eten. Dit houdt duidelijk verband.
Wens je heel veel succes met de voorbereidingen van de cursus!
De rest.. Genieten maar van het mooie weer buiten!
zaterdag 24 april 2010 om 22:32
@Bibaboe, wat leuk dat je weer mee komt schrijven. Heel verstandig dat je nu even rust neemt om weer tot jezelf te komen. Trillend achter de afwas klinkt niet goed meid, maar goed dat je de signalen herkent en gas terug neemt.
Hoop dat het je morgen en/of maandagavond nog lukt om te leren, en alvast heel veel succes met je examen dinsdagavond!
Het bezoek aan de bedrijfsarts viel gelukkig ontzettend mee, het was een aardige man. Met m'n praten ging het ook goed, ik kon alles heel rustig vertellen en heb niet veel gestotterd.
Ik heb alleen maar even kort verteld hoe het nu gaat en wat uitleg gegeven over de therapie die ik volg. Hij leek er wel achter te staan en wil me over 2 weken terug zien. Er is dus totaal geen druk op me gelegd of zo, wat ik wel erg fijn vind. Ook meteen even wat collega's gesproken en ouderwets gelachen, dat voelde wel goed.
@Irem, ik was (net als Kitty) van plan te schrijven dat ik het fijn vond te lezen dat je naar mijn idee weer een beetje opgekrabbeld was. Maar heb net ook je bericht van vanmiddag gelezen en dat klinkt natuurlijk alweer een stuk minder goed
Wat vervelend voor je dat je weer een terugval hebt gehad. Kan me voorstellen dat het als een schok is gekomen, dat je zo snel afscheid moest nemen van je baan. Wel fijn dat je collega's je een goed afscheid hebben gegeven.
M.b.t. je eetprobleem, ik hoop dat je bij een soort van (zelf)hulpgroep zit, zodat er iemand is met wie je contact op kan nemen en die je kan helpen als je zo'n terugval hebt? Ik weet heel weinig van eetstoornissen, en wil je zo graag een hart onder de riem steken en je helpen, maar weet niet hoe...
Goed van je, dat je de volgende keer naar een bijeenkomst van DF wil gaan. We hebben allemaal wel eens mindere dagen moet je maar denken. Wanneer is de volgende bijeenkomst gepland?
Hou je haaks meid! Wat zijn nu je plannen m.b.t. een baan?
Nog bedankt voor jouw lieve woorden trouwens, ik ben inderdaad wel iemand die altijd lichtpuntjes blijft zien (gelukkig maar). Fijn om te horen dat je me een pittige tante vindt omdat ik blijf vechten en zoeken naar oplossingen. Zo had ik het zelf nog niet bekeken Goed om te horen, zulk soort dingen!
@Allemaal, met mij gaat het weer even wat minder, helaas. Inderdaad teveel hooi op m'n vork gehad de afgelopen week. Vrijdagmiddag was ik bij de therapeut, maar de ontspanningsoefening lukte helemaal niet.
Door (blijkbaar) alle stress van die week voelde ik me erg hyper en onrustig, m'n hart klopte heel snel waardoor mijn ademhaling ook heel snel ging en erg hoog zat.
We hebben de oefening dan ook afgekapt, omdat ze m'n hart echt tekeer kon zien gaan en ontspannen niet lukte.
Ze heeft toen uitleg gegeven over hoe ontregeld je lichaam kan worden van stress. Je lijf is zeg maar in een constante alarmstand, waardoor je dus roofbouw op je lijf gaat plegen omdat er continue teveel adrenaline door je lichaam stroomt, je hart constant te hard klopt en dit natuurlijk niet best is voor je gezondheid. Ben ik best van geschrokken. Ik voel me al een flink aantal jaren zo namelijk....
Maar nu snap ik eindelijk waarom ik me vooral 's avonds in bed zo naar voel (hart klopt te snel, hartkloppingen, ademhaling te gejaagd etc...).
Overdag concentreer je je op andere dingen en hebt deze signalen niet zo in de gaten. Maar 's avonds in bed wordt je niet afgeleid door andere dingen, waardoor je extra goed voelt dat je lijf onrustig en gejaagd is door alle adrealine die er doorheen stroomt.
Nu pas zie ik eigenlijk echt pas hoe belangrijk het is dat ik weer tot rust kom, en dat mijn hart weer op een normale snelheid gaat kloppen. Ik besef dat ik stress zwaar heb onderschat eigenlijk.... en dat het ook niet een, twee, drie is opgelost.
Een goede les dus! Ik sta weer even met beide benen op de grond, of moet ik zeggen in de harde realiteit
Vandaag heb ik dan ook echt rust genomen, wel even wat in de tuin gedaan vanochtend maar ook een paar uren liggen slapen vanmiddag. Ik voel dat ik het even nodig heb nu.
Ik wens jullie een zonnige zondag toe!
Liefs, Soul
PS ik ga me niet meer verontschuldigen voor mijn lange verhalen hoor. Ik zeg gewoon dat ik er niets aan kan doen
Hoop dat het je morgen en/of maandagavond nog lukt om te leren, en alvast heel veel succes met je examen dinsdagavond!
Het bezoek aan de bedrijfsarts viel gelukkig ontzettend mee, het was een aardige man. Met m'n praten ging het ook goed, ik kon alles heel rustig vertellen en heb niet veel gestotterd.
Ik heb alleen maar even kort verteld hoe het nu gaat en wat uitleg gegeven over de therapie die ik volg. Hij leek er wel achter te staan en wil me over 2 weken terug zien. Er is dus totaal geen druk op me gelegd of zo, wat ik wel erg fijn vind. Ook meteen even wat collega's gesproken en ouderwets gelachen, dat voelde wel goed.
@Irem, ik was (net als Kitty) van plan te schrijven dat ik het fijn vond te lezen dat je naar mijn idee weer een beetje opgekrabbeld was. Maar heb net ook je bericht van vanmiddag gelezen en dat klinkt natuurlijk alweer een stuk minder goed
Wat vervelend voor je dat je weer een terugval hebt gehad. Kan me voorstellen dat het als een schok is gekomen, dat je zo snel afscheid moest nemen van je baan. Wel fijn dat je collega's je een goed afscheid hebben gegeven.
M.b.t. je eetprobleem, ik hoop dat je bij een soort van (zelf)hulpgroep zit, zodat er iemand is met wie je contact op kan nemen en die je kan helpen als je zo'n terugval hebt? Ik weet heel weinig van eetstoornissen, en wil je zo graag een hart onder de riem steken en je helpen, maar weet niet hoe...
Goed van je, dat je de volgende keer naar een bijeenkomst van DF wil gaan. We hebben allemaal wel eens mindere dagen moet je maar denken. Wanneer is de volgende bijeenkomst gepland?
Hou je haaks meid! Wat zijn nu je plannen m.b.t. een baan?
Nog bedankt voor jouw lieve woorden trouwens, ik ben inderdaad wel iemand die altijd lichtpuntjes blijft zien (gelukkig maar). Fijn om te horen dat je me een pittige tante vindt omdat ik blijf vechten en zoeken naar oplossingen. Zo had ik het zelf nog niet bekeken Goed om te horen, zulk soort dingen!
@Allemaal, met mij gaat het weer even wat minder, helaas. Inderdaad teveel hooi op m'n vork gehad de afgelopen week. Vrijdagmiddag was ik bij de therapeut, maar de ontspanningsoefening lukte helemaal niet.
Door (blijkbaar) alle stress van die week voelde ik me erg hyper en onrustig, m'n hart klopte heel snel waardoor mijn ademhaling ook heel snel ging en erg hoog zat.
We hebben de oefening dan ook afgekapt, omdat ze m'n hart echt tekeer kon zien gaan en ontspannen niet lukte.
Ze heeft toen uitleg gegeven over hoe ontregeld je lichaam kan worden van stress. Je lijf is zeg maar in een constante alarmstand, waardoor je dus roofbouw op je lijf gaat plegen omdat er continue teveel adrenaline door je lichaam stroomt, je hart constant te hard klopt en dit natuurlijk niet best is voor je gezondheid. Ben ik best van geschrokken. Ik voel me al een flink aantal jaren zo namelijk....
Maar nu snap ik eindelijk waarom ik me vooral 's avonds in bed zo naar voel (hart klopt te snel, hartkloppingen, ademhaling te gejaagd etc...).
Overdag concentreer je je op andere dingen en hebt deze signalen niet zo in de gaten. Maar 's avonds in bed wordt je niet afgeleid door andere dingen, waardoor je extra goed voelt dat je lijf onrustig en gejaagd is door alle adrealine die er doorheen stroomt.
Nu pas zie ik eigenlijk echt pas hoe belangrijk het is dat ik weer tot rust kom, en dat mijn hart weer op een normale snelheid gaat kloppen. Ik besef dat ik stress zwaar heb onderschat eigenlijk.... en dat het ook niet een, twee, drie is opgelost.
Een goede les dus! Ik sta weer even met beide benen op de grond, of moet ik zeggen in de harde realiteit
Vandaag heb ik dan ook echt rust genomen, wel even wat in de tuin gedaan vanochtend maar ook een paar uren liggen slapen vanmiddag. Ik voel dat ik het even nodig heb nu.
Ik wens jullie een zonnige zondag toe!
Liefs, Soul
PS ik ga me niet meer verontschuldigen voor mijn lange verhalen hoor. Ik zeg gewoon dat ik er niets aan kan doen
.
zondag 25 april 2010 om 01:16
Iremgul:
Ja, niet spontaan kunnen spreken was idd erg lastig. Ik moest er echt aan wennen dat dat niet meer kon! Ja, ook bij woorden waarbij ik niet stotter pas ik de methode toe. Bij alles wat je spreekt gebruik je de methode(zingen mag wel;)). Je moet het zien als een totaalaanpak.. Je leert jezelf aan niet meer te (hoeven) stotteren in wat voor situatie dan ook. Het ten alle tijde consequent toepassen van de methode is daarin heel belangrijk!
In het begin ben je voor een zin wel 10sec bezig denk ik.. als je je heel onzeker voelt over een woord of letter duurt het waarschijnlijk langer. Je moet namelijk eerst de zin uit je hoofd leren die je wilt zeggen.. en daarna in je concentratie komen.. dit vergt tijd. Wrsch denk je nu: "My god 10 sec!!:O" haha. Jah echt 10 sec. Maar dit is echt nodig! Je went er ook verbazend snel aan. Het is iets waar je doorheen moet. Je leert er ook mee omgaan.. ik ben bv best goed geworden in gebarentaal haha(om even snel iets te kunnen zeggen bv). DIt kost allemaal veel energie ook.. na een dag veel praten was ik dan ook echt gesloopt en ging ik een avond alleen maar films kijken ofzo. Dit moet je ook vooral doen. Als je de moeite doen zat bent om te praten.. ga dan niet bezuinigen op consequent de methode toepassen..maar neem even tijd voor jezelf.. ga lekker uitrusten! Daarna kan je er weer fris tegenaan.
(Tip: plan je zelf na de 10-daagse cursus niet helemaal vol.. gun jezelf de tijd en rust om het goed te doen!)
Ik heb zeker wel eens een terugval gehad, soms gewoon doordat ik me niet lekker in mijn vel voelde(dan voel je opeens een stuk meer onzekerheid) of soms gewoon omdat ik niet consequent was met het toepassen van de methode.. dan krijg je de rekening meteen gepresenteerd.
Met al deze dingen begeleiden ze(del ferro) je ook heel goed. Je kunt ze altijd bellen/mailen. En ze regelen nazorgdagen zoveel als je nodig hebt(zit allemaal bij de prijs in). Op deze dagen kom je terug op het instituut(vaak zie je dna je groep weer.. erg leuk!) en wordt alles weer opgefrist en geven ze tips als je ergens tegenaan loopt. Je staat niet alleen!
Nu vind ik het niet moeilijk om altijd de methode toe te moeten passen.. het gaat ook gewoon supersnel!(bijna "normaal" spreektempo)
In het begin was dat wel moeilijk.. wennen vooral! Het leuke is daarna wordt het alleen maar beter. Als je een fase verder bent gaat het al 2x zo snel.. 2x zo snel en toch volledig zonder te stotteren! Dat geeft een heerlijk gevoel!
Kortom: makkelijk? Nee! zeker niet. Haalbaar? absoluut! Als jij van je stotteren af wilt komen en daar alles voor wilt doen.. dan kom je er vanaf!
HASTA LA VICTORIA! SIEMPRE! (Che Guevarra:P)
Ja, niet spontaan kunnen spreken was idd erg lastig. Ik moest er echt aan wennen dat dat niet meer kon! Ja, ook bij woorden waarbij ik niet stotter pas ik de methode toe. Bij alles wat je spreekt gebruik je de methode(zingen mag wel;)). Je moet het zien als een totaalaanpak.. Je leert jezelf aan niet meer te (hoeven) stotteren in wat voor situatie dan ook. Het ten alle tijde consequent toepassen van de methode is daarin heel belangrijk!
In het begin ben je voor een zin wel 10sec bezig denk ik.. als je je heel onzeker voelt over een woord of letter duurt het waarschijnlijk langer. Je moet namelijk eerst de zin uit je hoofd leren die je wilt zeggen.. en daarna in je concentratie komen.. dit vergt tijd. Wrsch denk je nu: "My god 10 sec!!:O" haha. Jah echt 10 sec. Maar dit is echt nodig! Je went er ook verbazend snel aan. Het is iets waar je doorheen moet. Je leert er ook mee omgaan.. ik ben bv best goed geworden in gebarentaal haha(om even snel iets te kunnen zeggen bv). DIt kost allemaal veel energie ook.. na een dag veel praten was ik dan ook echt gesloopt en ging ik een avond alleen maar films kijken ofzo. Dit moet je ook vooral doen. Als je de moeite doen zat bent om te praten.. ga dan niet bezuinigen op consequent de methode toepassen..maar neem even tijd voor jezelf.. ga lekker uitrusten! Daarna kan je er weer fris tegenaan.
(Tip: plan je zelf na de 10-daagse cursus niet helemaal vol.. gun jezelf de tijd en rust om het goed te doen!)
Ik heb zeker wel eens een terugval gehad, soms gewoon doordat ik me niet lekker in mijn vel voelde(dan voel je opeens een stuk meer onzekerheid) of soms gewoon omdat ik niet consequent was met het toepassen van de methode.. dan krijg je de rekening meteen gepresenteerd.
Met al deze dingen begeleiden ze(del ferro) je ook heel goed. Je kunt ze altijd bellen/mailen. En ze regelen nazorgdagen zoveel als je nodig hebt(zit allemaal bij de prijs in). Op deze dagen kom je terug op het instituut(vaak zie je dna je groep weer.. erg leuk!) en wordt alles weer opgefrist en geven ze tips als je ergens tegenaan loopt. Je staat niet alleen!
Nu vind ik het niet moeilijk om altijd de methode toe te moeten passen.. het gaat ook gewoon supersnel!(bijna "normaal" spreektempo)
In het begin was dat wel moeilijk.. wennen vooral! Het leuke is daarna wordt het alleen maar beter. Als je een fase verder bent gaat het al 2x zo snel.. 2x zo snel en toch volledig zonder te stotteren! Dat geeft een heerlijk gevoel!
Kortom: makkelijk? Nee! zeker niet. Haalbaar? absoluut! Als jij van je stotteren af wilt komen en daar alles voor wilt doen.. dan kom je er vanaf!
HASTA LA VICTORIA! SIEMPRE! (Che Guevarra:P)
zondag 25 april 2010 om 19:39
Dag lieve stotterkoppen!
Ik kom me ook even melden. Afgelopen week heb ik kennis gemaakt met de 2 therapeuten van "mijn" groep. Ik vond ze wel aardig, maar was toch behoorlijk zenuwachtig. Over een aantal weken mag ik instromen. Ik vind dit echt doodeng. Ik hou niet van groepen en al helemaal niet van praten over mijn problemen. Maar goed, iedereen zegt dat dit het beste voor me is, dus daar ga ik dan maar vanuit. Ik sta er ook wel achter hoor, anders zou ik het niet doen. Maar dit valt zo buiten het oude vertrouwde dat ik er bijna paniekaanvallen van krijg. Adem in, adem uit...
@Soul: ik kreeg al het idee dat je wel erg veel hooi op je vork nam. Luister toch alsjeblieft naar je lichaam en zorg voor jezelf! Het lijkt me erg schrikken als je beseft hoe je jarenlang roofbouw op je lichaam hebt gepleegd. Ik hoop dat je snel iets meer rust vindt en dat je de ontspanningsoefeningen wél kunt toepassen. Ik heb er alle vertrouwen in, meis!
@Bibaboe: ik hoop dat je vandaag wel de energie hebt (gehad) om te studeren. Heel veel succes i.i.g. dinsdag!
@Iremgul: meisje meisje meisje toch! Wat speelt er toch veel in jouw leven momenteel. Wat vervelend dat het zo gelopen is met je werk. Heb je er inmiddels iets mee vrede mee?
Hoe gaat het met de bruiloft? Heb je al een jurk?
Ik vraag me ook af of je hulp hebt voor je eetprobleem. Het kan zo overheersend zijn. Echt vreselijk. Ik hoop dat je je ten tijde van de volgende DF-meeting wat beter voelt. Ik begrijp hoe je je voelt. Ik voelde me ook heel rot toen ik niet naar de opendag van de hogeschool was gegaan, maar kon het gewoon even niet opbrengen.
@Kitty: hoe is het nu met jou?
Ik kom me ook even melden. Afgelopen week heb ik kennis gemaakt met de 2 therapeuten van "mijn" groep. Ik vond ze wel aardig, maar was toch behoorlijk zenuwachtig. Over een aantal weken mag ik instromen. Ik vind dit echt doodeng. Ik hou niet van groepen en al helemaal niet van praten over mijn problemen. Maar goed, iedereen zegt dat dit het beste voor me is, dus daar ga ik dan maar vanuit. Ik sta er ook wel achter hoor, anders zou ik het niet doen. Maar dit valt zo buiten het oude vertrouwde dat ik er bijna paniekaanvallen van krijg. Adem in, adem uit...
@Soul: ik kreeg al het idee dat je wel erg veel hooi op je vork nam. Luister toch alsjeblieft naar je lichaam en zorg voor jezelf! Het lijkt me erg schrikken als je beseft hoe je jarenlang roofbouw op je lichaam hebt gepleegd. Ik hoop dat je snel iets meer rust vindt en dat je de ontspanningsoefeningen wél kunt toepassen. Ik heb er alle vertrouwen in, meis!
@Bibaboe: ik hoop dat je vandaag wel de energie hebt (gehad) om te studeren. Heel veel succes i.i.g. dinsdag!
@Iremgul: meisje meisje meisje toch! Wat speelt er toch veel in jouw leven momenteel. Wat vervelend dat het zo gelopen is met je werk. Heb je er inmiddels iets mee vrede mee?
Hoe gaat het met de bruiloft? Heb je al een jurk?
Ik vraag me ook af of je hulp hebt voor je eetprobleem. Het kan zo overheersend zijn. Echt vreselijk. Ik hoop dat je je ten tijde van de volgende DF-meeting wat beter voelt. Ik begrijp hoe je je voelt. Ik voelde me ook heel rot toen ik niet naar de opendag van de hogeschool was gegaan, maar kon het gewoon even niet opbrengen.
@Kitty: hoe is het nu met jou?
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
maandag 26 april 2010 om 20:51
Tja Twister...... spijker op z'n kop, helaas.
Ben afgelopen weekend keihard tegen m'n grenzen aangelopen doordat ik dacht die 'paar dingetjes' wel aan te kunnen. Niet dus.
Ik ben compleet ingestort. Heb veel geslapen afgelopen weekend en ook vandaag nog en deze week doe ik het heel rustig aan en ga ik voor de verandering eens goed voor mezelf zorgen.
Ja, ik ben echt geschrokken. Vooral inderdaad van het feit dat ik echt al jarenlang roofbouw pleeg op mijn lichaam en niet stil heb gestaan bij alle signalen die ik kreeg. Gewoon 'lekker' kop in 't zand steken en niet over nadenken. Oerstom natuurlijk.
Hoe meer in me inlees in stress en de gevolgen ervan hoe minder vrolijk ik er van word eerlijk gezegd. Al die stresshormonen (cortisol e.d.) doen geen goede dingen met je lijf en geest.
Daar maak ik me wel zorgen over, vooral over of het met m'n geheugen wel goed komt. Ik zit nu al een uur te zwoegen op deze paar zinnen, m'n hoofd is zó'n warboel en het lukt me gewoon niet om logisch na te denken
Wat ik me vandaag realiseerde, is dat ik nu bijna 3,5 week thuis ben maar er nog geen moment is geweest dat ik me ontspannen heb gevoeld. Ben blij dat mijn therapeute weer terug is, donderdag zie ik haar weer en hoop dat ze me op m'n hart kan drukken dat het echt goed komt allemaal, want nu zit ik echt even stuk.
In ieder geval knuffel ik mijn katten heel veel, dat schijnt de hartslag te verlagen
Goed jou weer te lezen hier. Kan me voorstellen dat je zenuwachtig was voor de ontmoeting met je therapeuten. Het lijkt me toch een soort van met de billen bloot. Maar je hebt het toch maar gedaan!
Krijg je een soort van cognitieve gedragstherapie?
Ik ben zelf ook totaal geen groepsmens en over gevoelens praten uh? wat is dat? , dus begrijp zó goed dat je het doodeng vindt.
Probeer te blijven ademen meid, de eerste keren zullen misschien zenuwslopend zijn, maar je zult zien dat het dan minder eng wordt en je er hopelijk veel beter door gaat voelen.
Stroom je in in een bestaande groep? Ik hoop in ieder geval dat het mensen zijn bij wie je je veilig voelt en dat het een fijne groep is waarin je echt je ei kwijt kunt. Spannend hoor!
Ben afgelopen weekend keihard tegen m'n grenzen aangelopen doordat ik dacht die 'paar dingetjes' wel aan te kunnen. Niet dus.
Ik ben compleet ingestort. Heb veel geslapen afgelopen weekend en ook vandaag nog en deze week doe ik het heel rustig aan en ga ik voor de verandering eens goed voor mezelf zorgen.
Ja, ik ben echt geschrokken. Vooral inderdaad van het feit dat ik echt al jarenlang roofbouw pleeg op mijn lichaam en niet stil heb gestaan bij alle signalen die ik kreeg. Gewoon 'lekker' kop in 't zand steken en niet over nadenken. Oerstom natuurlijk.
Hoe meer in me inlees in stress en de gevolgen ervan hoe minder vrolijk ik er van word eerlijk gezegd. Al die stresshormonen (cortisol e.d.) doen geen goede dingen met je lijf en geest.
Daar maak ik me wel zorgen over, vooral over of het met m'n geheugen wel goed komt. Ik zit nu al een uur te zwoegen op deze paar zinnen, m'n hoofd is zó'n warboel en het lukt me gewoon niet om logisch na te denken
Wat ik me vandaag realiseerde, is dat ik nu bijna 3,5 week thuis ben maar er nog geen moment is geweest dat ik me ontspannen heb gevoeld. Ben blij dat mijn therapeute weer terug is, donderdag zie ik haar weer en hoop dat ze me op m'n hart kan drukken dat het echt goed komt allemaal, want nu zit ik echt even stuk.
In ieder geval knuffel ik mijn katten heel veel, dat schijnt de hartslag te verlagen
Goed jou weer te lezen hier. Kan me voorstellen dat je zenuwachtig was voor de ontmoeting met je therapeuten. Het lijkt me toch een soort van met de billen bloot. Maar je hebt het toch maar gedaan!
Krijg je een soort van cognitieve gedragstherapie?
Ik ben zelf ook totaal geen groepsmens en over gevoelens praten uh? wat is dat? , dus begrijp zó goed dat je het doodeng vindt.
Probeer te blijven ademen meid, de eerste keren zullen misschien zenuwslopend zijn, maar je zult zien dat het dan minder eng wordt en je er hopelijk veel beter door gaat voelen.
Stroom je in in een bestaande groep? Ik hoop in ieder geval dat het mensen zijn bij wie je je veilig voelt en dat het een fijne groep is waarin je echt je ei kwijt kunt. Spannend hoor!
.
dinsdag 27 april 2010 om 09:59
Even kort een bericht van mij.
Ik vind dat Temp heel erg eerlijk en duidelijk schrijft over de Del Ferro methode. Dat het niet makkelijk is, heel veel energie kost en je een flinke periode zeker wel 10 sec nodig hebt per zin. Verder hoor ik in zijn verhaal heel erg de woorden doorklinken van Patrick, Monique en Ingrid... de docenten van mij destijds. Niks mis mee, maar het herinnert me wel aan het gevoel dat ik had 'gehersenspoeld' te worden. Zeker de opmerking die Temp ook schrijft 'Als jij van je stotteren af wilt komen en daar alles voor wilt doen.. dan kom je er vanaf!' heeft me veel verdriet gedaan en me destijds echt een minderwaardigheidsgevoel gegeven. In mijn ogen heb ik er alles aan gedaan (10-daagse cursus, een jaar lang op en neervoor een wekelijkse sessie en heeeeel veeeeeel oefenen) en toch is het me niet gelukt.
@ Temp: bedankt voor je eerlijke verhaal! Ik ben erg blij dat de methode voor jouw zo'n geweldig effect heeft gehad. Succes met de laatste loodjes!
Groet,
Bibaboe
ps. het examen ga ik vanavond niet doen. Ik heb me afgemeld. Ik heb geluisterd naar m'n lichaam en dat voelt goed.
Ik vind dat Temp heel erg eerlijk en duidelijk schrijft over de Del Ferro methode. Dat het niet makkelijk is, heel veel energie kost en je een flinke periode zeker wel 10 sec nodig hebt per zin. Verder hoor ik in zijn verhaal heel erg de woorden doorklinken van Patrick, Monique en Ingrid... de docenten van mij destijds. Niks mis mee, maar het herinnert me wel aan het gevoel dat ik had 'gehersenspoeld' te worden. Zeker de opmerking die Temp ook schrijft 'Als jij van je stotteren af wilt komen en daar alles voor wilt doen.. dan kom je er vanaf!' heeft me veel verdriet gedaan en me destijds echt een minderwaardigheidsgevoel gegeven. In mijn ogen heb ik er alles aan gedaan (10-daagse cursus, een jaar lang op en neervoor een wekelijkse sessie en heeeeel veeeeeel oefenen) en toch is het me niet gelukt.
@ Temp: bedankt voor je eerlijke verhaal! Ik ben erg blij dat de methode voor jouw zo'n geweldig effect heeft gehad. Succes met de laatste loodjes!
Groet,
Bibaboe
ps. het examen ga ik vanavond niet doen. Ik heb me afgemeld. Ik heb geluisterd naar m'n lichaam en dat voelt goed.
