Kinderen
alle pijlers
Commentaar omdat ik geen kinderen wil...
dinsdag 20 april 2010 om 13:27
Nooit verwacht dat ik iets op de kinderpijler zou plaatsen, maar nu is het toch zo.
Hier het volgende: Ik heb geen kinderwens en mijn vriend denkt er net zo over. Mooi toch?
Maar waarom moet de rest van de wereld dan commentaar geven? Mijn baas zegt: "Ach, later als jullie wat ouder zijn dan komt dat wel."
Uhm?! Ik word volgende week 26 en mijn vriend is 28… Alsof we daar dan nog niet serieus over na hebben kunnen denken? Alsof we te jong en onvolwassen zijn?
Vriendinnen zeggen: "Maar dan word je ook nooit oma!"…. Ja? Moet ik daar nú al over nadenken?
Mijn moeder en zus vinden het niet cool dat ik geen kinderen wil en die proberen het ook weg te wuiven met opmerkingen van: "Ach, ooit krijg jij wel kinderen."
Is het dan zo gek om bewust niet te kiezen voor kinderen? Mijn redenen om geen kinderen te willen zijn ook duidelijk en daaruit blijkt dat ik er goed over na heb gedacht.
Ik word daar zo moe van, mensen die zeggen: "Ach, dat komt wel." Alsof ik nog een onbezonnen kind ben, die dat zomaar roept om aandacht te trekken.
Vreselijk vind ik dat…
Zijn er meer mensen die hun duidelijk niet-kinderwens kenbaar hebben gemaakt en ook zulke opmerkingen kregen?
Gewoon maar niet meer over praten dan?
Hm, misschien hoort dit helemaal niet thuis op de kinderpijler bedenk ik me nu.. Daar komen eerder toch mensen die juist wél kinderen willen.
Dan maar op 'overig'.
Groetjes Thila
Hier het volgende: Ik heb geen kinderwens en mijn vriend denkt er net zo over. Mooi toch?
Maar waarom moet de rest van de wereld dan commentaar geven? Mijn baas zegt: "Ach, later als jullie wat ouder zijn dan komt dat wel."
Uhm?! Ik word volgende week 26 en mijn vriend is 28… Alsof we daar dan nog niet serieus over na hebben kunnen denken? Alsof we te jong en onvolwassen zijn?
Vriendinnen zeggen: "Maar dan word je ook nooit oma!"…. Ja? Moet ik daar nú al over nadenken?
Mijn moeder en zus vinden het niet cool dat ik geen kinderen wil en die proberen het ook weg te wuiven met opmerkingen van: "Ach, ooit krijg jij wel kinderen."
Is het dan zo gek om bewust niet te kiezen voor kinderen? Mijn redenen om geen kinderen te willen zijn ook duidelijk en daaruit blijkt dat ik er goed over na heb gedacht.
Ik word daar zo moe van, mensen die zeggen: "Ach, dat komt wel." Alsof ik nog een onbezonnen kind ben, die dat zomaar roept om aandacht te trekken.
Vreselijk vind ik dat…
Zijn er meer mensen die hun duidelijk niet-kinderwens kenbaar hebben gemaakt en ook zulke opmerkingen kregen?
Gewoon maar niet meer over praten dan?
Hm, misschien hoort dit helemaal niet thuis op de kinderpijler bedenk ik me nu.. Daar komen eerder toch mensen die juist wél kinderen willen.
Dan maar op 'overig'.
Groetjes Thila
dinsdag 20 april 2010 om 14:07
quote:starz schreef op 20 april 2010 @ 14:05:
Oh, ik herken het zo! Ik ben wel iets ouder en er ook bijna zeker uit dat ik geen kinderen wil. Bijna, omdat ik me toch wel soms iets aantrek van een ander. En dan weer niet. Goed, laten we zeggen, nú in ieder geval niet!
Wat mij zo opvalt, is dat heel veel mensen (vooral met jonge kinderen) zeggen: "Oh meid, wat heerlijk zeg, geen kinderen, ik ben jaloers!!!" En dan dat geklaag: "ik heb het zo zwaar, ik heb geen eigen leven, dit zijn wel de tropenjaren hoor, ik ben kapot, mijn partner helpt niet, blablabla". Dan zeg ik: "ja, en dat is nou net waarom ik géén kinderen heb". Maar dan krijg je altijd het antwoord: "maar je krijgt er zooooooveel voor terug". En als ik dan vraag wát precies, zegt bijna iedereen: "ja, dat is niet uit te leggen, dat moet je voelen.".
Ik moet zeggen dat ik het risco íets te groot vind om voor kinderen te gaan om dat ene gevoel te krijgen dat niet uit te leggen is. Tja.Helemaal mee eens! En zolang voor mij de voordelen nog niet opwegen tegen de nadelen, komt er nog steeds geen kind(eren).
Oh, ik herken het zo! Ik ben wel iets ouder en er ook bijna zeker uit dat ik geen kinderen wil. Bijna, omdat ik me toch wel soms iets aantrek van een ander. En dan weer niet. Goed, laten we zeggen, nú in ieder geval niet!
Wat mij zo opvalt, is dat heel veel mensen (vooral met jonge kinderen) zeggen: "Oh meid, wat heerlijk zeg, geen kinderen, ik ben jaloers!!!" En dan dat geklaag: "ik heb het zo zwaar, ik heb geen eigen leven, dit zijn wel de tropenjaren hoor, ik ben kapot, mijn partner helpt niet, blablabla". Dan zeg ik: "ja, en dat is nou net waarom ik géén kinderen heb". Maar dan krijg je altijd het antwoord: "maar je krijgt er zooooooveel voor terug". En als ik dan vraag wát precies, zegt bijna iedereen: "ja, dat is niet uit te leggen, dat moet je voelen.".
Ik moet zeggen dat ik het risco íets te groot vind om voor kinderen te gaan om dat ene gevoel te krijgen dat niet uit te leggen is. Tja.Helemaal mee eens! En zolang voor mij de voordelen nog niet opwegen tegen de nadelen, komt er nog steeds geen kind(eren).
dinsdag 20 april 2010 om 14:08
quote:elninjoo schreef op 20 april 2010 @ 13:36:
Als mensen je tot vervelens toe aan je kop blijven zeuren hierover, doe bij hen dan 't zelfde, maar dan met de vraag waarom ze in godsnaam wél kinderen willen, inclusief 'n opsomming van alle nadelen.
Das een goeie.
Ikzelf heb nooit een kinderwens gehad en kreeg zeker te maken met hetzelfde geneuzel. (ik heb inmiddels wel één dochtertje)
Dat was geheel onverwachts (mijn dochtertje), en ik ben nu erg blij met het moederschap. Al valt het me soms heel zwaar en kan ik nog met weemoed terug denken aan de tijd waarin ik dingen impulsief kon beslissen, bakken met geld in de horeca en het nachtleven verdiende en nog eens lekker spontaan ver op reis ging. Ik heb maanden, al dan niet zeker anderhalf jaar, ontzettend veel moeite gehad met de verandering in mijn leven.
Er komt dan ook geen tweede.
In zekere zin heeft men dus wat mij betreft wel gelijk gekregen. Maar zoals men nu tegen mij zemelt dat het tijd wordt voor een tweede kan ik mij zo goed voor de geest halen hoe men zemelde om de eerste. En hoe vermoeiend het is om telekens weer te moeten uit leggen dat er geen kinderwens is.
Het is soms net of je er niet bijhoort als je die wens niet koesterd.
Als mensen je tot vervelens toe aan je kop blijven zeuren hierover, doe bij hen dan 't zelfde, maar dan met de vraag waarom ze in godsnaam wél kinderen willen, inclusief 'n opsomming van alle nadelen.
Das een goeie.
Ikzelf heb nooit een kinderwens gehad en kreeg zeker te maken met hetzelfde geneuzel. (ik heb inmiddels wel één dochtertje)
Dat was geheel onverwachts (mijn dochtertje), en ik ben nu erg blij met het moederschap. Al valt het me soms heel zwaar en kan ik nog met weemoed terug denken aan de tijd waarin ik dingen impulsief kon beslissen, bakken met geld in de horeca en het nachtleven verdiende en nog eens lekker spontaan ver op reis ging. Ik heb maanden, al dan niet zeker anderhalf jaar, ontzettend veel moeite gehad met de verandering in mijn leven.
Er komt dan ook geen tweede.
In zekere zin heeft men dus wat mij betreft wel gelijk gekregen. Maar zoals men nu tegen mij zemelt dat het tijd wordt voor een tweede kan ik mij zo goed voor de geest halen hoe men zemelde om de eerste. En hoe vermoeiend het is om telekens weer te moeten uit leggen dat er geen kinderwens is.
Het is soms net of je er niet bijhoort als je die wens niet koesterd.
dinsdag 20 april 2010 om 14:08
ninon: 
Kan me voorstellen dat je dan iets uit te leggen hebt.
Ik vind het gewoon zo jammer dat mensen niet gewoon hun oordeel voor zich kunnen houden.
Als ik iets niet wil, of juist wel wil, dan ís dat zo. Klaar.
En ik wil de discussie best aangaan, maar vaak vált er gewoon niet te oordelen, maar krijg je de meest stomme opmerkingen naar je hoofd.
blegh..
Kan me voorstellen dat je dan iets uit te leggen hebt.
Ik vind het gewoon zo jammer dat mensen niet gewoon hun oordeel voor zich kunnen houden.
Als ik iets niet wil, of juist wel wil, dan ís dat zo. Klaar.
En ik wil de discussie best aangaan, maar vaak vált er gewoon niet te oordelen, maar krijg je de meest stomme opmerkingen naar je hoofd.
blegh..
dinsdag 20 april 2010 om 14:09
quote:Nammma schreef op 20 april 2010 @ 14:03:
Ik krijg de neiging om dan te zeggen (als iemand zegt zwanger te zijn of te willen worden): Waarom? Dát hoeft een vrouw namelijk nooit uit te leggen...
Ik moet zo vaak op het puntje van mijn tong bijten om niet - na een zwangerschapsaankondiging - te vragen 'Waarom wil jij (nu) zwanger worden?'
Ik krijg de neiging om dan te zeggen (als iemand zegt zwanger te zijn of te willen worden): Waarom? Dát hoeft een vrouw namelijk nooit uit te leggen...
Ik moet zo vaak op het puntje van mijn tong bijten om niet - na een zwangerschapsaankondiging - te vragen 'Waarom wil jij (nu) zwanger worden?'
dinsdag 20 april 2010 om 14:09
quote:ninon schreef op 20 april 2010 @ 14:06:
Wij hebben bewust geen kinderen, we zijn niet getrouwd en we hebben allebei geen rijbewijs, dan heb je ook nogal wat uit te leggen Oh ja, Het Rijbewijs. Dat wil ik dus óók al niet. Nou, dan doen ze net of je van een andere planeet komt. DERTIG! en geen rijbewijs. Nounou...
Wij hebben bewust geen kinderen, we zijn niet getrouwd en we hebben allebei geen rijbewijs, dan heb je ook nogal wat uit te leggen Oh ja, Het Rijbewijs. Dat wil ik dus óók al niet. Nou, dan doen ze net of je van een andere planeet komt. DERTIG! en geen rijbewijs. Nounou...
dinsdag 20 april 2010 om 14:10
quote:Nammma schreef op 20 april 2010 @ 14:03:
Ik krijg de neiging om dan te zeggen (als iemand zegt zwanger te zijn of te willen worden): Waarom? Dát hoeft een vrouw namelijk nooit uit te leggen...
De eerste vriendin die tegen me zei dat ze zwanger was heb ik getracteerd op de opmerking "Oh jee, en nu?" Pas toen ze zei dat ze er erg blij mee was viel het kwartje. Inmiddels heb ik mezelf aangeleerd om "gefeliciteerd" te zeggen.
Ik krijg de neiging om dan te zeggen (als iemand zegt zwanger te zijn of te willen worden): Waarom? Dát hoeft een vrouw namelijk nooit uit te leggen...
De eerste vriendin die tegen me zei dat ze zwanger was heb ik getracteerd op de opmerking "Oh jee, en nu?" Pas toen ze zei dat ze er erg blij mee was viel het kwartje. Inmiddels heb ik mezelf aangeleerd om "gefeliciteerd" te zeggen.
dinsdag 20 april 2010 om 14:12
dinsdag 20 april 2010 om 14:14
quote:Nastik schreef op 20 april 2010 @ 14:08:
[...]
Het is soms net of je er niet bijhoort als je die wens niet koesterd.Maar je hóórt er ook niet bij. Das nou net het hele punt. Als je niet voldoet aan de norm, hoor je niet bij de norm. Dat is logisch. Als ik al een nadeel moest noemen van geen kinderen hebben, is het dat het zo verdomd lastig is mensen te vinden die indezelfde fase zitten als jij. En mensen met kinderen zitten dat gewoon niet.
[...]
Het is soms net of je er niet bijhoort als je die wens niet koesterd.Maar je hóórt er ook niet bij. Das nou net het hele punt. Als je niet voldoet aan de norm, hoor je niet bij de norm. Dat is logisch. Als ik al een nadeel moest noemen van geen kinderen hebben, is het dat het zo verdomd lastig is mensen te vinden die indezelfde fase zitten als jij. En mensen met kinderen zitten dat gewoon niet.
dinsdag 20 april 2010 om 14:14
Haha, Evidenza. Dat komt ook gek over.
In mijn familie zijn de laatste jaren erg veel kinderen geboren en er zijn er nog een aantal onderweg.
Neven en nichten kunnen over niets anders meer praten dan kinderen, kinderen, kinderen, kinderen.
En het ergste is nog dat die kinderen er ook áltijd bij zijn en dat daardoor de aandacht van oma, ooms, tantes en ook mijn ouders continu bij die o zo leuke kindertjes zijn.
Het ZIJN niet eens leuke kindertjes. Ze zijn geprogrammeerd. "Fiekje, wat doet papa als hij slaapt?" En Fiekje begint braaf snurkgeluidjes te maken.
Wat is daar nu leuk aan?
Interesse in mij of elkaar, hoe het met mijn verkoop van het huis is, hoe mijn nieuwe studie bevalt… niks hoor… daar hoef ik echt niet op te hopen.
In mijn familie zijn de laatste jaren erg veel kinderen geboren en er zijn er nog een aantal onderweg.
Neven en nichten kunnen over niets anders meer praten dan kinderen, kinderen, kinderen, kinderen.
En het ergste is nog dat die kinderen er ook áltijd bij zijn en dat daardoor de aandacht van oma, ooms, tantes en ook mijn ouders continu bij die o zo leuke kindertjes zijn.
Het ZIJN niet eens leuke kindertjes. Ze zijn geprogrammeerd. "Fiekje, wat doet papa als hij slaapt?" En Fiekje begint braaf snurkgeluidjes te maken.
Wat is daar nu leuk aan?
Interesse in mij of elkaar, hoe het met mijn verkoop van het huis is, hoe mijn nieuwe studie bevalt… niks hoor… daar hoef ik echt niet op te hopen.
dinsdag 20 april 2010 om 14:16
Als je er zoooveel voor terugkrijgt, waarom dan toch iedere keer de klaagbel aan, vraag ik me af.
Ik weet sinds mijn 26e zeker dat ik geen kinderen wil. Mijn partner is gelijk opgegaan met me. En ik vind het niet zozeer vervelend dan wel opvallend dat ik steeds de vraag krijg: "En, jullie ook al aan de kids?". (Alsof dat logischerwijs de volgende stap moet zijn in mijn leven.) Om vervolgens de lamgeslagen gezichten te zien als ik zeg dat ik daar niet aan begin. Ik geniet met volle teugen van mijn vrijheid en niemand doet me wat. Nou ja, misschien later, als ik oud en alleen ben... ;p
Ik weet sinds mijn 26e zeker dat ik geen kinderen wil. Mijn partner is gelijk opgegaan met me. En ik vind het niet zozeer vervelend dan wel opvallend dat ik steeds de vraag krijg: "En, jullie ook al aan de kids?". (Alsof dat logischerwijs de volgende stap moet zijn in mijn leven.) Om vervolgens de lamgeslagen gezichten te zien als ik zeg dat ik daar niet aan begin. Ik geniet met volle teugen van mijn vrijheid en niemand doet me wat. Nou ja, misschien later, als ik oud en alleen ben... ;p
dinsdag 20 april 2010 om 14:16
Raar, ik heb jarenlang geen kinderwens gehad maar daar is nooit door iemand naar gevraagd noch 'raar'over gedaan. Toch begon het ineens bij mij te kriebelen toen ik 32 was. Ben dus toen bij mijn partner weggegaan (hij wilde nog steeds geen kinderen wat zijn goed recht was) en mijn huidige partner ontmoet. Inmiddels heb ik vier kinderen.
Ik zou zelf nooit aan iemand vragen of ze kinderen willen. VInd het zo'n kulvraag. Heb die vraag dus zelf ook nooit gehad in al die jaren.
Ik maakte mijn 'niet kinderwens'ook nooit kenbaar. En waarom zou ik ook. Ik wilde destijds gewoon geen kinderen en was er niet mee bezig. Net zoals ik niemand zou zeggen dat ik geen hond wil (omdat ik daar niet mee bezig ben) zei ik dus ook nooit iemand dat ik geen kinderen wilde. Simple as that. Het leefde gewoon niet bij me en het was dus nooit een gespreksonderwerp.
Ik zou zelf nooit aan iemand vragen of ze kinderen willen. VInd het zo'n kulvraag. Heb die vraag dus zelf ook nooit gehad in al die jaren.
Ik maakte mijn 'niet kinderwens'ook nooit kenbaar. En waarom zou ik ook. Ik wilde destijds gewoon geen kinderen en was er niet mee bezig. Net zoals ik niemand zou zeggen dat ik geen hond wil (omdat ik daar niet mee bezig ben) zei ik dus ook nooit iemand dat ik geen kinderen wilde. Simple as that. Het leefde gewoon niet bij me en het was dus nooit een gespreksonderwerp.
dinsdag 20 april 2010 om 14:17
[quote]Thila schreef op 20 april 2010 @ 14:14:
Haha, Evidenza. Dat komt ook gek over.
quote]
Ik bedoelde dus je reactie op die eerste zwangere vriendin.
Wat je zegt over dat nadeel, het vinden van gelijkgestemden... ja, daar heb je wel gelijk in denk ik.
Nu op dit moment heb ik overigens nog geen vriendinnen met kinderen. Een tijdje terug zat ik met vriendinnen ergens te eten en een vriendin mét kinderwens zat nú al te klagen over opvang en dergelijke, dat dat allemaal zo raar geregeld is...
ze heeft nog niet eens kinderen en klaagt nu al. Dan vraag ik me echt af waarom ze in godsnaam kinderen wil.
Haha, Evidenza. Dat komt ook gek over.
quote]
Ik bedoelde dus je reactie op die eerste zwangere vriendin.
Wat je zegt over dat nadeel, het vinden van gelijkgestemden... ja, daar heb je wel gelijk in denk ik.
Nu op dit moment heb ik overigens nog geen vriendinnen met kinderen. Een tijdje terug zat ik met vriendinnen ergens te eten en een vriendin mét kinderwens zat nú al te klagen over opvang en dergelijke, dat dat allemaal zo raar geregeld is...
ze heeft nog niet eens kinderen en klaagt nu al. Dan vraag ik me echt af waarom ze in godsnaam kinderen wil.
dinsdag 20 april 2010 om 14:19
quote:Nastik wrote on 20 April 2010 @ 14:09:
[...]
Oh ja, Het Rijbewijs. Dat wil ik dus óók al niet. Nou, dan doen ze net of je van een andere planeet komt. DERTIG! en geen rijbewijs. Nounou...Ja, sjee, inderdaad! Ik heb ook geen rijbewijs. En ik huur ook nog, omdat ik geen zin heb om mijn leven te wijden aan afbetalen van een huis, waarvan ik niet eens weet of ik daar zo lang zal blijven wonen. Wat moet er van mij worden?...
[...]
Oh ja, Het Rijbewijs. Dat wil ik dus óók al niet. Nou, dan doen ze net of je van een andere planeet komt. DERTIG! en geen rijbewijs. Nounou...Ja, sjee, inderdaad! Ik heb ook geen rijbewijs. En ik huur ook nog, omdat ik geen zin heb om mijn leven te wijden aan afbetalen van een huis, waarvan ik niet eens weet of ik daar zo lang zal blijven wonen. Wat moet er van mij worden?...
dinsdag 20 april 2010 om 14:19
dinsdag 20 april 2010 om 14:22
quote:Nastik schreef op 20 april 2010 @ 14:09:
[...]
Oh ja, Het Rijbewijs. Dat wil ik dus óók al niet. Nou, dan doen ze net of je van een andere planeet komt. DERTIG! en geen rijbewijs. Nounou...Probeer me een voorstelling te maken hoe het leven er zonder rijbewijs uit zou zijn. Maar meennnnnnnnn wat bespaar je dan in ieder geval een geld
[...]
Oh ja, Het Rijbewijs. Dat wil ik dus óók al niet. Nou, dan doen ze net of je van een andere planeet komt. DERTIG! en geen rijbewijs. Nounou...Probeer me een voorstelling te maken hoe het leven er zonder rijbewijs uit zou zijn. Maar meennnnnnnnn wat bespaar je dan in ieder geval een geld
Heb ik dat?!
dinsdag 20 april 2010 om 14:22
Je hebt gelijk Ligeia, maar ik ben altijd wel gevoelig voor wat andere mensen vinden.
Dat maakt het zo lastig. Ik wil ze dan ergens van overtuigen,maar ze blijven 'tegen'.
Afgelopen week had ik het er met mijn vriend over en hij zei: "We doen gewoon wat WIJ willen, wat voor ons goed voelt, wij SAMEN..."
Ja, dat raakte me wel. Ben blij dat hij er hetzelfde over denkt als ik.
Dat maakt het zo lastig. Ik wil ze dan ergens van overtuigen,maar ze blijven 'tegen'.
Afgelopen week had ik het er met mijn vriend over en hij zei: "We doen gewoon wat WIJ willen, wat voor ons goed voelt, wij SAMEN..."
Ja, dat raakte me wel. Ben blij dat hij er hetzelfde over denkt als ik.
dinsdag 20 april 2010 om 14:24
quote:Thila schreef op 20 april 2010 @ 14:17:
[quote]Thila schreef op 20 april 2010 @ 14:14:
Haha, Evidenza. Dat komt ook gek over.
quote]
Ik bedoelde dus je reactie op die eerste zwangere vriendin.
Wat je zegt over dat nadeel, het vinden van gelijkgestemden... ja, daar heb je wel gelijk in denk ik.Nu op dit moment heb ik overigens nog geen vriendinnen met kinderen. Een tijdje terug zat ik met vriendinnen ergens te eten en een vriendin mét kinderwens zat nú al te klagen over opvang en dergelijke, dat dat allemaal zo raar geregeld is...
ze heeft nog niet eens kinderen en klaagt nu al. Dan vraag ik me echt af waarom ze in godsnaam kinderen wil.Ik vind dat dus oprecht jammer. Ik ben in de verre omtrek de enige die geen kinderen wil/heeft. Daarnaast heb ik ook nog een afwijkend beroep. Gelijkgestemden heb ik nog niet gevonden. De vriendinnen die ik heb, hebben dus kinderen. En natuurlijk zitten we op één lijn, anders waren we geen vriendinnen geworden, maar we zitten niet in dezelfde fase. Zij hebben een hoop interesses en bezigheden die me geen bal boeien. Dus een deel van hun leven krijg ik wel zijdelings mee, maar ik heb er niets mee. Ik wil het wel weten overigens, omdat ik mijn vriendinnen belangrijk vind en dus hun kinderen en perikelen ook, maar ik kan er niks mee.
[quote]Thila schreef op 20 april 2010 @ 14:14:
Haha, Evidenza. Dat komt ook gek over.
quote]
Ik bedoelde dus je reactie op die eerste zwangere vriendin.
Wat je zegt over dat nadeel, het vinden van gelijkgestemden... ja, daar heb je wel gelijk in denk ik.Nu op dit moment heb ik overigens nog geen vriendinnen met kinderen. Een tijdje terug zat ik met vriendinnen ergens te eten en een vriendin mét kinderwens zat nú al te klagen over opvang en dergelijke, dat dat allemaal zo raar geregeld is...
ze heeft nog niet eens kinderen en klaagt nu al. Dan vraag ik me echt af waarom ze in godsnaam kinderen wil.Ik vind dat dus oprecht jammer. Ik ben in de verre omtrek de enige die geen kinderen wil/heeft. Daarnaast heb ik ook nog een afwijkend beroep. Gelijkgestemden heb ik nog niet gevonden. De vriendinnen die ik heb, hebben dus kinderen. En natuurlijk zitten we op één lijn, anders waren we geen vriendinnen geworden, maar we zitten niet in dezelfde fase. Zij hebben een hoop interesses en bezigheden die me geen bal boeien. Dus een deel van hun leven krijg ik wel zijdelings mee, maar ik heb er niets mee. Ik wil het wel weten overigens, omdat ik mijn vriendinnen belangrijk vind en dus hun kinderen en perikelen ook, maar ik kan er niks mee.
dinsdag 20 april 2010 om 14:25
quote:Evidenza schreef op 20 april 2010 @ 14:14:
[...]
Maar je hóórt er ook niet bij. Das nou net het hele punt. Als je niet voldoet aan de norm, hoor je niet bij de norm. Dat is logisch. Als ik al een nadeel moest noemen van geen kinderen hebben, is het dat het zo verdomd lastig is mensen te vinden die indezelfde fase zitten als jij. En mensen met kinderen zitten dat gewoon niet.
True.
Hoezeer ik ook mijn best doe om de onafhankelijke, impulsieve, feestende, flirtende en flexibele vriendin te zijn die ik wil zijn; er blijft een frequentieverschil tussen de kinder- hebbenden en -lozen.
Het is toch allemaal anders, want je vult alles in om de behoeften van het kind heen. Zelfs als je deze een nacht of dag hebt uitbesteedt.
Ik praat met vriendinnen zonder kinderen ook veel minder over mijn kind. Ik wéét dat dat irritant is en er zijn zoveel meer dingen in het leven om over te beppen.
[...]
Maar je hóórt er ook niet bij. Das nou net het hele punt. Als je niet voldoet aan de norm, hoor je niet bij de norm. Dat is logisch. Als ik al een nadeel moest noemen van geen kinderen hebben, is het dat het zo verdomd lastig is mensen te vinden die indezelfde fase zitten als jij. En mensen met kinderen zitten dat gewoon niet.
True.
Hoezeer ik ook mijn best doe om de onafhankelijke, impulsieve, feestende, flirtende en flexibele vriendin te zijn die ik wil zijn; er blijft een frequentieverschil tussen de kinder- hebbenden en -lozen.
Het is toch allemaal anders, want je vult alles in om de behoeften van het kind heen. Zelfs als je deze een nacht of dag hebt uitbesteedt.
Ik praat met vriendinnen zonder kinderen ook veel minder over mijn kind. Ik wéét dat dat irritant is en er zijn zoveel meer dingen in het leven om over te beppen.
dinsdag 20 april 2010 om 14:26
quote:Ligeia schreef op 20 april 2010 @ 14:19:
[...]
Ja, sjee, inderdaad! Ik heb ook geen rijbewijs. En ik huur ook nog, omdat ik geen zin heb om mijn leven te wijden aan afbetalen van een huis, waarvan ik niet eens weet of ik daar zo lang zal blijven wonen. Wat moet er van mij worden?...
Oooooooooooh ja, het Koophuis.
Ik ben dus dertigert en heb geen Koophuis. Nooit gehad ook. dan ben je ook een soort Afvallige hoor!
[...]
Ja, sjee, inderdaad! Ik heb ook geen rijbewijs. En ik huur ook nog, omdat ik geen zin heb om mijn leven te wijden aan afbetalen van een huis, waarvan ik niet eens weet of ik daar zo lang zal blijven wonen. Wat moet er van mij worden?...
Oooooooooooh ja, het Koophuis.
Ik ben dus dertigert en heb geen Koophuis. Nooit gehad ook. dan ben je ook een soort Afvallige hoor!
