Kinderen
alle pijlers
Commentaar omdat ik geen kinderen wil...
dinsdag 20 april 2010 om 13:27
Nooit verwacht dat ik iets op de kinderpijler zou plaatsen, maar nu is het toch zo.
Hier het volgende: Ik heb geen kinderwens en mijn vriend denkt er net zo over. Mooi toch?
Maar waarom moet de rest van de wereld dan commentaar geven? Mijn baas zegt: "Ach, later als jullie wat ouder zijn dan komt dat wel."
Uhm?! Ik word volgende week 26 en mijn vriend is 28… Alsof we daar dan nog niet serieus over na hebben kunnen denken? Alsof we te jong en onvolwassen zijn?
Vriendinnen zeggen: "Maar dan word je ook nooit oma!"…. Ja? Moet ik daar nú al over nadenken?
Mijn moeder en zus vinden het niet cool dat ik geen kinderen wil en die proberen het ook weg te wuiven met opmerkingen van: "Ach, ooit krijg jij wel kinderen."
Is het dan zo gek om bewust niet te kiezen voor kinderen? Mijn redenen om geen kinderen te willen zijn ook duidelijk en daaruit blijkt dat ik er goed over na heb gedacht.
Ik word daar zo moe van, mensen die zeggen: "Ach, dat komt wel." Alsof ik nog een onbezonnen kind ben, die dat zomaar roept om aandacht te trekken.
Vreselijk vind ik dat…
Zijn er meer mensen die hun duidelijk niet-kinderwens kenbaar hebben gemaakt en ook zulke opmerkingen kregen?
Gewoon maar niet meer over praten dan?
Hm, misschien hoort dit helemaal niet thuis op de kinderpijler bedenk ik me nu.. Daar komen eerder toch mensen die juist wél kinderen willen.
Dan maar op 'overig'.
Groetjes Thila
Hier het volgende: Ik heb geen kinderwens en mijn vriend denkt er net zo over. Mooi toch?
Maar waarom moet de rest van de wereld dan commentaar geven? Mijn baas zegt: "Ach, later als jullie wat ouder zijn dan komt dat wel."
Uhm?! Ik word volgende week 26 en mijn vriend is 28… Alsof we daar dan nog niet serieus over na hebben kunnen denken? Alsof we te jong en onvolwassen zijn?
Vriendinnen zeggen: "Maar dan word je ook nooit oma!"…. Ja? Moet ik daar nú al over nadenken?
Mijn moeder en zus vinden het niet cool dat ik geen kinderen wil en die proberen het ook weg te wuiven met opmerkingen van: "Ach, ooit krijg jij wel kinderen."
Is het dan zo gek om bewust niet te kiezen voor kinderen? Mijn redenen om geen kinderen te willen zijn ook duidelijk en daaruit blijkt dat ik er goed over na heb gedacht.
Ik word daar zo moe van, mensen die zeggen: "Ach, dat komt wel." Alsof ik nog een onbezonnen kind ben, die dat zomaar roept om aandacht te trekken.
Vreselijk vind ik dat…
Zijn er meer mensen die hun duidelijk niet-kinderwens kenbaar hebben gemaakt en ook zulke opmerkingen kregen?
Gewoon maar niet meer over praten dan?
Hm, misschien hoort dit helemaal niet thuis op de kinderpijler bedenk ik me nu.. Daar komen eerder toch mensen die juist wél kinderen willen.
Dan maar op 'overig'.
Groetjes Thila
dinsdag 20 april 2010 om 14:27
Mensen bemoeien zich overal mee. Ik had laatst iemand op bezoek die mijn kamer ging "herinrichten". Dit moest anders, dat moest weg, ik moest die tafel omdraaien, de bovenkant van de boekenplanken moest weg (krankzinnig). Oh ja, die woordenboeken konden ook wel weg, had ik niet meer nodig en nog veel meer. Compleet idioot.
dinsdag 20 april 2010 om 14:28
quote:Sgaapie schreef op 20 april 2010 @ 14:22:
[...]
Probeer me een voorstelling te maken hoe het leven er zonder rijbewijs uit zou zijn. Maar meennnnnnnnn wat bespaar je dan in ieder geval een geld
Lekker rustig, veel door weer en wind ploeteren op de fiets, ik hoef nooit te lijnen en inderdaad; het zou geld kunnen besparen. (als manlief niet zo graag in zuipende 8-cilinders reed)
Ik heb gekozen voor een ploegje eigen paarden, dus geen geld voor een auto.
[...]
Probeer me een voorstelling te maken hoe het leven er zonder rijbewijs uit zou zijn. Maar meennnnnnnnn wat bespaar je dan in ieder geval een geld
Lekker rustig, veel door weer en wind ploeteren op de fiets, ik hoef nooit te lijnen en inderdaad; het zou geld kunnen besparen. (als manlief niet zo graag in zuipende 8-cilinders reed)
Ik heb gekozen voor een ploegje eigen paarden, dus geen geld voor een auto.
dinsdag 20 april 2010 om 14:30
dinsdag 20 april 2010 om 14:32
quote:yasuko wrote on 20 April 2010 @ 14:27:
Mensen bemoeien zich overal mee. Ik had laatst iemand op bezoek die mijn kamer ging "herinrichten". Dit moest anders, dat moest weg, ik moest die tafel omdraaien, de bovenkant van de boekenplanken moest weg (krankzinnig). Oh ja, die woordenboeken konden ook wel weg, had ik niet meer nodig en nog veel meer. Compleet idioot.Haha! Ik heb zelfs mijn school- en kinderboeken in de boekenkasten staan. Da's natuurlijk ook haske not done...
Mensen bemoeien zich overal mee. Ik had laatst iemand op bezoek die mijn kamer ging "herinrichten". Dit moest anders, dat moest weg, ik moest die tafel omdraaien, de bovenkant van de boekenplanken moest weg (krankzinnig). Oh ja, die woordenboeken konden ook wel weg, had ik niet meer nodig en nog veel meer. Compleet idioot.Haha! Ik heb zelfs mijn school- en kinderboeken in de boekenkasten staan. Da's natuurlijk ook haske not done...
dinsdag 20 april 2010 om 14:33
dinsdag 20 april 2010 om 14:33
quote:Nastik schreef op 20 april 2010 @ 14:25:
[...]
True.
Hoezeer ik ook mijn best doe om de onafhankelijke, impulsieve, feestende, flirtende en flexibele vriendin te zijn die ik wil zijn; er blijft een frequentieverschil tussen de kinder- hebbenden en -lozen.
Het is toch allemaal anders, want je vult alles in om de behoeften van het kind heen. Zelfs als je deze een nacht of dag hebt uitbesteedt.
Ik praat met vriendinnen zonder kinderen ook veel minder over mijn kind. Ik wéét dat dat irritant is en er zijn zoveel meer dingen in het leven om over te beppen.
Ja, kan ik me voorstellen.
Maar weet je, ik feest ook al niet, zuip niet, ben zo flexibel als een deur en op impulsiviteit ben ik ook al lang niet meer betrapt. Dus net zo als niet elke moeder een wandelende luierbaal wordt, zijn niet alle kindvrijen aan de rol.
Het gaat veel diepen dan dat. Ik investeer heel veel in mijn werk, creativiteit en in vooruit komen op alle vlakken. Vind maar eens iemand met kinderen die daar net zo over denkt én ook nog eens de tijd heeft.
[...]
True.
Hoezeer ik ook mijn best doe om de onafhankelijke, impulsieve, feestende, flirtende en flexibele vriendin te zijn die ik wil zijn; er blijft een frequentieverschil tussen de kinder- hebbenden en -lozen.
Het is toch allemaal anders, want je vult alles in om de behoeften van het kind heen. Zelfs als je deze een nacht of dag hebt uitbesteedt.
Ik praat met vriendinnen zonder kinderen ook veel minder over mijn kind. Ik wéét dat dat irritant is en er zijn zoveel meer dingen in het leven om over te beppen.
Ja, kan ik me voorstellen.
Maar weet je, ik feest ook al niet, zuip niet, ben zo flexibel als een deur en op impulsiviteit ben ik ook al lang niet meer betrapt. Dus net zo als niet elke moeder een wandelende luierbaal wordt, zijn niet alle kindvrijen aan de rol.
Het gaat veel diepen dan dat. Ik investeer heel veel in mijn werk, creativiteit en in vooruit komen op alle vlakken. Vind maar eens iemand met kinderen die daar net zo over denkt én ook nog eens de tijd heeft.
dinsdag 20 april 2010 om 14:33
quote:yasuko schreef op 20 april 2010 @ 14:27:
Mensen bemoeien zich overal mee. Ik had laatst iemand op bezoek die mijn kamer ging "herinrichten". Dit moest anders, dat moest weg, ik moest die tafel omdraaien, de bovenkant van de boekenplanken moest weg (krankzinnig). Oh ja, die woordenboeken konden ook wel weg, had ik niet meer nodig en nog veel meer. Compleet idioot.Je hebt 't anders wel lang door laten gaan, zo te lezen. Niet ingegrepen halverwege?
Mensen bemoeien zich overal mee. Ik had laatst iemand op bezoek die mijn kamer ging "herinrichten". Dit moest anders, dat moest weg, ik moest die tafel omdraaien, de bovenkant van de boekenplanken moest weg (krankzinnig). Oh ja, die woordenboeken konden ook wel weg, had ik niet meer nodig en nog veel meer. Compleet idioot.Je hebt 't anders wel lang door laten gaan, zo te lezen. Niet ingegrepen halverwege?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 20 april 2010 om 14:36
Ik word door mensen met kinderen altijd een soort jaloerserig aangegaapt, wanneer ik te kennen geef andere keuzes in het leven te maken (dan kinderen). Of verbeeld ik me dat nou en kijken ze gewoon scheel van ergernis en vermoeidheid?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 20 april 2010 om 14:37
dinsdag 20 april 2010 om 14:41
Mijn ervaring is ook dat er altijd wat te zeuren valt.
Van mijn 25e tot mijn 30e:
- "Waarom hebben jullie geen kinderen?"
- "Wanneer beginnen jullie aan kinderen?" (ook van vrij onbekende figuren)
- Meelevende zwangeren die mij om 22.00 opbelden met het nieuws dat zij zwanger was/waren en dat nieuws heel omzichtig uit de doeken deden ("Goh, wij hadden altijd gedacht dat jullie er geen konden krijgen, vandaar")
Nu ben ik zwanger van de eerste, bijna 31:
- "Ben je niet bang dat je te oud bent?"
- "Je laat je toch wel testen op afwijkingen, je bent een dertiger"
- "welk geslacht heeft je voorkeur?" (ander antwoord dan 'als het maar gezond is' is niet geaccepteerd)
- "Dat wordt wel haasten voor een tweede" (pardon??)
- Vrouwen die mij vroeger straal negeerden komen ineens bij mij staan, sturen kaartjes en babyspul.(Zelfs een kaart met letterlijke tekst: welkom bij de club)
- "Je gaat toch wel parttime werken?"
En ik verwacht na de geboorte ook de vragen wanneer de tweede volgt. En waarom ik fulltime werk. En diverse vragen over opvoeding.
Voor sommige mensen doe je het toch nooit goed. Een tip die al vaker is gegeven vond ik ook altijd goed werken: als mensen onbeschoft vragen waarom ik nog geen kinderen had, vroeg ik altijd waarom zij wel kinderen hadden. Tot dusver maar 2 of 3 vrouwen gehoord die iets anders konden zeggen dan "dat vraag je toch niet"/"gewoon, die drang he"/"ja, hoort bij het leven".
Van mijn 25e tot mijn 30e:
- "Waarom hebben jullie geen kinderen?"
- "Wanneer beginnen jullie aan kinderen?" (ook van vrij onbekende figuren)
- Meelevende zwangeren die mij om 22.00 opbelden met het nieuws dat zij zwanger was/waren en dat nieuws heel omzichtig uit de doeken deden ("Goh, wij hadden altijd gedacht dat jullie er geen konden krijgen, vandaar")
Nu ben ik zwanger van de eerste, bijna 31:
- "Ben je niet bang dat je te oud bent?"
- "Je laat je toch wel testen op afwijkingen, je bent een dertiger"
- "welk geslacht heeft je voorkeur?" (ander antwoord dan 'als het maar gezond is' is niet geaccepteerd)
- "Dat wordt wel haasten voor een tweede" (pardon??)
- Vrouwen die mij vroeger straal negeerden komen ineens bij mij staan, sturen kaartjes en babyspul.(Zelfs een kaart met letterlijke tekst: welkom bij de club)
- "Je gaat toch wel parttime werken?"
En ik verwacht na de geboorte ook de vragen wanneer de tweede volgt. En waarom ik fulltime werk. En diverse vragen over opvoeding.
Voor sommige mensen doe je het toch nooit goed. Een tip die al vaker is gegeven vond ik ook altijd goed werken: als mensen onbeschoft vragen waarom ik nog geen kinderen had, vroeg ik altijd waarom zij wel kinderen hadden. Tot dusver maar 2 of 3 vrouwen gehoord die iets anders konden zeggen dan "dat vraag je toch niet"/"gewoon, die drang he"/"ja, hoort bij het leven".
dinsdag 20 april 2010 om 14:42
quote:yasuko schreef op 20 april 2010 @ 14:37:
[...]Wat had ik het beste kunnen zeggen?
Ik ben totaal niet bestand tegen brutaliteit.
En ook merk ik dat een reaktie bij mij pas heel laat op gang komt,Ik snap dat je overdonderd raakt hoor Het viel me gewoon op dat je iets wat je idioot vindt, zo lang hebt aangehoord. Zonde van je tijd. Had je net zo goed kinderen kunnen nemen
[...]Wat had ik het beste kunnen zeggen?
Ik ben totaal niet bestand tegen brutaliteit.
En ook merk ik dat een reaktie bij mij pas heel laat op gang komt,Ik snap dat je overdonderd raakt hoor Het viel me gewoon op dat je iets wat je idioot vindt, zo lang hebt aangehoord. Zonde van je tijd. Had je net zo goed kinderen kunnen nemen
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 20 april 2010 om 14:46
quote:JohnnyCake schreef op 20 april 2010 @ 14:26:
Gek dat mannen onderling daar helemaal geen last van hebben. Ik heb nog nooit een collega mij horen vragen waarom we nog geen kinderen hebben. Volgens mij hebben de vrouwen die dat vragen gewoon PMS. Ontoerekeningsvatbaar en zo.
Nou, mijn man kreeg wel 'lollige' opmerkingen/vragen:
- Ik wil je het wel eens komen voordoen
- Volgens mij zwemmen ze niet zo goed
- Mag je er niet op ofzo
*Voetbalkantine humor ofzo?/Penopauze?*
Gek dat mannen onderling daar helemaal geen last van hebben. Ik heb nog nooit een collega mij horen vragen waarom we nog geen kinderen hebben. Volgens mij hebben de vrouwen die dat vragen gewoon PMS. Ontoerekeningsvatbaar en zo.
Nou, mijn man kreeg wel 'lollige' opmerkingen/vragen:
- Ik wil je het wel eens komen voordoen
- Volgens mij zwemmen ze niet zo goed
- Mag je er niet op ofzo
*Voetbalkantine humor ofzo?/Penopauze?*
dinsdag 20 april 2010 om 14:46
dinsdag 20 april 2010 om 14:49
dinsdag 20 april 2010 om 14:49
dinsdag 20 april 2010 om 14:50
quote:Thila schreef op 20 april 2010 @ 14:47:
Jemig Lemoos,
wat irritant...
Kan me voorstellen dat je daar een beetje (HEEEL ERG) moe van wordt.
Ik beantwoord de vraag waarom ik geen kinderen wil voortaan met de wedervraag waarom diegene ze wél wil. Alleen toepassen als ze al kinderen hebben, anders moet je allerlei roze wolken aanhoren...
Jemig Lemoos,
wat irritant...
Kan me voorstellen dat je daar een beetje (HEEEL ERG) moe van wordt.
Ik beantwoord de vraag waarom ik geen kinderen wil voortaan met de wedervraag waarom diegene ze wél wil. Alleen toepassen als ze al kinderen hebben, anders moet je allerlei roze wolken aanhoren...