Jaloezie

Ik denk eigenlijk dat dit soort gevoelens heel normaal zijn, zeker na jouw miskramen. Zolang je alleen jaloers bent en het ze niet misgunt denk ik niet dat het ongewoon is. Veel sterkte met zwanger raken!

Moeilijk! Ten eerste wil ik zeggen dat ik het heel erg rot voor je vind dat je je zo voelt en dat je 2 miskramen hebt gehad.



Ik zit 'aan de andere kant' zeg maar...ik ben nu zwanger van de 2e en ik ben er ongelooflijk blij mee. Een vriendin van mij probeert ook al een tijdje zwanger te worden, maar dat wil op de een of andere manier ook niet lukken. Ik heb het idee dat het toch een beetje tussen ons in staat, het contact is stukken minder dan voorheen. We spraken er wel eens over (haar zus is ook zwanger van de 2e) en toen zei ze letterlijk 'ik gun het mijzelf meer'....en dat snap ik dus niet.



Misschien komt het wel omdat ik nooit een allesoverheersende kinderwens heb gehad. Ik wilde altijd wel graag kinderen en ik werd spontaan en heel snel zwanger beide keren. Ik weet dus niet hoe het is om naar zoiets te verlangen en het maar niet te krijgen.



Hebben jij en je vriend/man zich al laten onderzoeken?

quote:Flo83 schreef op 21 april 2010 @ 11:48:

@ Jackie23



Het is bij mij absoluut niet dat ik het de andere mensen niet gun....Of het mezelf meer gun...Mijn zus heeft ook net een kleine en daar ging het ook heel snel en alles goed en ik ben helemaal verliefd op mijn kleine nichtje...Maar daardoor zie ik wel weer hoe mooi ik het vind en hoe graag ik het zelf ook wil zeg maar.... Dat vind ik persoonlijk begrijpelijk en menselijk...je wordt met je neus op de feiten gedrukt en zelf wil je ook gewoon heel graag. Bij mijn vriendin stak het mij een beetje dat ze letterlijk zei dat ze het zichzelf meer gunt dan dat ze het een ander gunt, maar dat komt misschien ook omdat ik zelf 2 probleemlozen zwangerschappen heb (gehad) en heel snel zwanger raakte.



Als ik dan anderen zie die wel allemaal van die mooie buikjes hebben, dan voel ik me soms gewoon jaloers...Terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet wil...



Ik en m'n vriend hebben al een aantal onderzoeken gehad en daar komt niks naar voren...Waarschijnlijk hele domme pech...Mocht het een derde keer weer gebeuren dan gaan ze weer verder dingen onderzoeken...

Flo, ik begrijp precies wat je bedoelt. Ik ben nu zwanger van mijn 2e echter het duurde bijna 2 jaar tot ik zwanger raakte van nr 1, en bij nr 2 duurde het "slechts" 9 maanden.



Mijn schoonzusje daarentegen was 2 keer binnen 1 maand zwanger. De eerste keer was een ongelukje, de 2e keer moest ze er nog subtiel bij vertellen dat ze maar 2 keer geneukt hadden....



Vooral door die miskramen voelt het oneerlijk.. tuurlijk wil je dat andere mensen ook geluk hebben, en misgun je het ze niet... maar jaloezie is een heel normaal iets en je moet jezelf ook gewoon de kans geven dit te voelen. Is een stukje verwerkingsproces.



jackie, als je zelf 2 keer probleemloos bent zwanger geraakt dan begrijp je dat gevoel ook niet. Voordat ik zwanger raakte van de eerste heb ik ook een miskraam gehad en heb ik 2 operaties gehad die het allebei nog wat extra bemoeilijkte. Het gevoel van"niet lukken terwijl het bij de rest allemaal vanzelf gaat" is heel pijnlijk en wakkert dat groene monster nog een beetje aan.



En ik snap het jezelf meer gunnen als een ander ook wel... Ik zie het een beetje als bijvoorbeeld met geld..



Als je zelf alle eindjes aan elkaar moet knopen en het net net red met het water tot aan de lippen. En je buren die geld als water hebben winnen 10.000,- euro denk je ook.. jeetje, ik kan het beter gebruiken.... dan gun je het jezelf toch eigenlijk ook een beetje meer??



T is erg ingewikkeld... en ik kan niet meer dan TO een geven..

Ik kan het me heel goed voorstellen, ik vind het ook geen slechte jaloezie. Ik was zelf bij de 1e na 7 maanden en bij de 2e na 8 maanden zwanger. Mijn zus kreeg een miskraam vorig jaar zomer en een paar maanden later kwam ik met de boodschap zwanger te zijn. Ik vond het erg moeilijk haar dit te vertellen. Mijn zus reageerde heel lief, maar gaf ook toe dat ze wel een beetje jaloers was. Niet raar dus, je misgunt het volgens mij een ander niet alleen je wil zelf ook gewoon heel graag zwanger raken. Natuurlijk maken de miskramen het verlangen nog groter. Ik hoop dat je snel zwanger zult zijn!!

Hoezo vind je je jaloezie onterecht? Jaloezie is een heel normale menselijke emotie maar blijkbaar ook een 'verboden' emotie. Het is ook maar net wat je ermee doet en hoe je het uit. Als je tegen iemand die haar zwangerschap aankondigt je jaloezie teveel uit is dat natuurlijk niet netjes, maar thuis bij je partner moet je toch stoom af kunnen blazen. Je gevoel schakel je nu eenmaal niet zo snel uit.



Ik herken je verhaal trouwens heel goed, ik ben al net zo lang bezig om zwanger te worden als jij. Wij zitten inmiddels al in een ziekenhuistraject omdat er bij mij duidelijk problemen zijn. Ik vind het ook moeilijk als er weer iemand in de omgeving zwanger is en ja, soms gun ik het mezelf toch meer dan de ander. Ik vind het dan ook moeilijk om oprecht blij te zijn voor iemand, en dat vind ik dan ook weer niet aardig van mezelf. Gelukkig gaat dat dan wel weer beter als ik aan het idee gewend ben.



Wij hebben onze beste vrienden en familie ook op de hoogte gesteld, en dat is voor ons heel prettig. Ik wil er zo open mogelijk over zijn, iedereen mag alles vragen. Soms heb ik geen zin om erover te praten of wil ik iets niet vertellen, maar dan zeg ik dat ook. Maar het feit dat alles bespreekbaar is voelt heel goed.

Eens met Mirre



Ik ken je gevoel heel goed. Zeker toen ik na een jaar eindelijk zwanger was en het met 10 weken misging. Mijn collega was 2 maanden daarna zwanger en ik was zo jaloers. Zij ging verder waar ik het niet kon. Ik voelde me ook echt een kneus. Daarnaast was ik ook op andere jaloers maar dit stond het dichts bij.



Hoe shit het ook is, je doet er niet veel aan. Zij hebben iets dat jij wilt, en dan wordt je jaloers. Voel je niet schuldig dat je dit gevoel hebt en praat erover met je vriend. Hou daarnaast de relaties met de zwangeren zo goed mogelijk, maar je mag best eens zeggen dat je het moeilijk vindt.



Oh en ik heb ook wel eens tegen mijn vriend gezegd 'ik gun het ons gewoon het meest". Vind ik best normaal als je je zo shit voelt, en dat voelde ik me echt.



Sterkte met alles, hoop dat je snel weet zwanger bent en de 12 weken voorbij.

Ik vind trouwens het "jezelf meer gunnen" iets compleet anders dan het een ander misgunnen. Het is eerste is begrijpelijk en een normale menselijke reactie.