Kinderen
alle pijlers
Time-out; echt een goede methode?
woensdag 21 april 2010 om 14:41
Ik vroeg me af of de time-out methode die nu zo populair is wel echt zo goed is als wordt beweerd.
De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.
Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.
Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.
Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.
Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?
Ik zal het artikel eens zoeken.
De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.
Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.
Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.
Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.
Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?
Ik zal het artikel eens zoeken.
donderdag 22 april 2010 om 11:19
Nee, de methode van mrscaricos vind ik absurd.
Een tik op de billen of handen vind ik dan minder schokkend.
Maar dat is dus wat ik bedoel, of het een of het ander en zelden een middenweg.
Er zijn situaties geweest waarin ik om tekst en uitleg vroeg maar ook situaties waar ik wel eens een tik gaf.
Na een tweetal waarschuwingen nog steeds iets pakken wat niet mag is een tik op de vingers. Ik ga niet een ellenlang gesprek aan met een drie jarige over waarom hij er af moet blijven. Nee is nee.
Dat laatste gebeurt allang niet meer, mijn zoon is nu tien en een "straf" als binnen blijven werkt prima. Hoewel dat dan weer zelden nodig is.
Een tik op de billen of handen vind ik dan minder schokkend.
Maar dat is dus wat ik bedoel, of het een of het ander en zelden een middenweg.
Er zijn situaties geweest waarin ik om tekst en uitleg vroeg maar ook situaties waar ik wel eens een tik gaf.
Na een tweetal waarschuwingen nog steeds iets pakken wat niet mag is een tik op de vingers. Ik ga niet een ellenlang gesprek aan met een drie jarige over waarom hij er af moet blijven. Nee is nee.
Dat laatste gebeurt allang niet meer, mijn zoon is nu tien en een "straf" als binnen blijven werkt prima. Hoewel dat dan weer zelden nodig is.
donderdag 22 april 2010 om 11:21
Ik zie trouwens vandaag de dag zoveel brutale respectloze ongehoorzame kinderen die bv de winkel op stelten zetten met hun gekrijs en gezeur en dan maar zeggen dat e zo "pedagogisch" bezig zijn.....
E ja zeker van ouders die zeggen niet te diciplineren en al die rare methodes van "tegenwoordig" erbij halen.
Het opvoeden van kinderen wordt een heel circus van 'babygebaren' tot 'how2talk2kids' en deze methode en die methode en die pedagoog of onderzoek zegt dat.....
Ik vind het allemaal hele grote onzin en lariekoek!
Het maakt van opvoeden iets wat het niet is en het zorgt ervoor dat je kinderen krijgt die menen dat alles om hen draait en gewoon verwent worden. Het gezin draait alleen om de kinderen, die mogen vooral door niks beschadigd worden en worden overbeschermt.
Dit mag je niet zeggen want dat is slecht voor hun zelfvertrouwen, belonen met woorden mag ook al niet meer....
En wat krijg je? volwassenen die niet weten wat terechtwijzing is, kinderen die met alles wegkomen en nooit de pijnlijke consequenties van ongehorzaamheid hebben meegemaakt.
Zien jullie niet dat je je kinderen door zo te overbeschermen helemaal niet maakt tot respectvolle "nette" kinderen?
De crimineeltjes worden steeds jonger, leraren zelfs op de basisschool worden uitgescholden of zelfs bedreigt, ik noem maar een vorbeeld van de zovele, maar nee straffen mag niet.
Diciplineren is een eng vies woord geworden, en respect? nee dat heeft niemand tegenwoordig meer lijkt het!
Ik zie dat overal om me heen.
Kinderen spelen en verbreken wetten en moeders doen niks, want oh hun zelfvertrouwen, hun self-esteem......
Nee het gaat oh zo goed tegenwordig......ahum!
Kinderen moeten luisteren, klaar! want er is namelijk 1 'Lawgiver' die absoluut niet met Zich laat spotten!
En als je mijn kinderen ziet zie je dat ik hele normale kinderen heb, die heel erg blij en gelukkig zijn omdat ze precies weten wat kan en niet kan.
Het zijn de meest blije en gelukkige kinderen die je zal zien omdat ze regels hebben en dat geeft zekerheid.
En we houden ontzettend veel van hen en we hebben een ontzettend goede, liefdevolle vertrouwensband met onze kinderen.
Veel beter dan menig "modern gezin"
E ja zeker van ouders die zeggen niet te diciplineren en al die rare methodes van "tegenwoordig" erbij halen.
Het opvoeden van kinderen wordt een heel circus van 'babygebaren' tot 'how2talk2kids' en deze methode en die methode en die pedagoog of onderzoek zegt dat.....
Ik vind het allemaal hele grote onzin en lariekoek!
Het maakt van opvoeden iets wat het niet is en het zorgt ervoor dat je kinderen krijgt die menen dat alles om hen draait en gewoon verwent worden. Het gezin draait alleen om de kinderen, die mogen vooral door niks beschadigd worden en worden overbeschermt.
Dit mag je niet zeggen want dat is slecht voor hun zelfvertrouwen, belonen met woorden mag ook al niet meer....
En wat krijg je? volwassenen die niet weten wat terechtwijzing is, kinderen die met alles wegkomen en nooit de pijnlijke consequenties van ongehorzaamheid hebben meegemaakt.
Zien jullie niet dat je je kinderen door zo te overbeschermen helemaal niet maakt tot respectvolle "nette" kinderen?
De crimineeltjes worden steeds jonger, leraren zelfs op de basisschool worden uitgescholden of zelfs bedreigt, ik noem maar een vorbeeld van de zovele, maar nee straffen mag niet.
Diciplineren is een eng vies woord geworden, en respect? nee dat heeft niemand tegenwoordig meer lijkt het!
Ik zie dat overal om me heen.
Kinderen spelen en verbreken wetten en moeders doen niks, want oh hun zelfvertrouwen, hun self-esteem......
Nee het gaat oh zo goed tegenwordig......ahum!
Kinderen moeten luisteren, klaar! want er is namelijk 1 'Lawgiver' die absoluut niet met Zich laat spotten!
En als je mijn kinderen ziet zie je dat ik hele normale kinderen heb, die heel erg blij en gelukkig zijn omdat ze precies weten wat kan en niet kan.
Het zijn de meest blije en gelukkige kinderen die je zal zien omdat ze regels hebben en dat geeft zekerheid.
En we houden ontzettend veel van hen en we hebben een ontzettend goede, liefdevolle vertrouwensband met onze kinderen.
Veel beter dan menig "modern gezin"
donderdag 22 april 2010 om 11:21
donderdag 22 april 2010 om 11:22
quote:weatherwax schreef op 22 april 2010 @ 10:50:
Dat alles in het kader van opvoeden met de methode 'wat u niet wilt dat u geschiedt...' (komt die ook niet uit de bijbel? Hm... zie de kinderen van ms.. al met een houten latje bij pa en moe aan komen, denk niet dat dat geaccepteerd wordt, zelfs niet als het 'liefdevol' gebeurd door de kinders...)Mijn complimenten voor het oh zo goed uit het verband trekken van deze tekst.
Dat alles in het kader van opvoeden met de methode 'wat u niet wilt dat u geschiedt...' (komt die ook niet uit de bijbel? Hm... zie de kinderen van ms.. al met een houten latje bij pa en moe aan komen, denk niet dat dat geaccepteerd wordt, zelfs niet als het 'liefdevol' gebeurd door de kinders...)Mijn complimenten voor het oh zo goed uit het verband trekken van deze tekst.
donderdag 22 april 2010 om 11:23
lonki, dan zijn we het redelijk eens volgens mij. Onze zoon van 12 mag een week lang geen tv kijken (en hij heeft al niet veel tv-tijd; een half uur per dag) en computeren omdat we gisteren wéér een rest brood ergens aantroffen (hij heeft er een handje van om zijn eten soms weg te moffelen op de vreemdste plekken als hij geen trek meer heeft). En van zo'n maatregel is hij echt even stuk, maar ik wil dat wij betrouwbaar zijn en dus consequent; je eten weggooien is een week geen tv/computer. (en ook proberen we hem duidelijk te maken dat we dat stiekeme niet pikken; als hij gewoon zou vragen of hij de rest niet meer op hoeft te eten, dan is daar echt wel over te praten).
donderdag 22 april 2010 om 11:24
quote:mrscaricos schreef op 22 april 2010 @ 11:21:
Ik zie trouwens vandaag de dag zoveel brutale respectloze ongehoorzame kinderen die bv de winkel op stelten zetten met hun gekrijs en gezeur en dan maar zeggen dat e zo "pedagogisch" bezig zijn.....
E ja zeker van ouders die zeggen niet te diciplineren en al die rare methodes van "tegenwoordig" erbij halen.
Het opvoeden van kinderen wordt een heel circus van 'babygebaren' tot 'how2talk2kids' en deze methode en die methode en die pedagoog of onderzoek zegt dat.....
Ik vind het allemaal hele grote onzin en lariekoek!
Het maakt van opvoeden iets wat het niet is en het zorgt ervoor dat je kinderen krijgt die menen dat alles om hen draait en gewoon verwent worden. Het gezin draait alleen om de kinderen, die mogen vooral door niks beschadigd worden en worden overbeschermt.
Dit mag je niet zeggen want dat is slecht voor hun zelfvertrouwen, belonen met woorden mag ook al niet meer....
En wat krijg je? volwassenen die niet weten wat terechtwijzing is, kinderen die met alles wegkomen en nooit de pijnlijke consequenties van ongehorzaamheid hebben meegemaakt.
Zien jullie niet dat je je kinderen door zo te overbeschermen helemaal niet maakt tot respectvolle "nette" kinderen?
De crimineeltjes worden steeds jonger, leraren zelfs op de basisschool worden uitgescholden of zelfs bedreigt, ik noem maar een vorbeeld van de zovele, maar nee straffen mag niet.
Diciplineren is een eng vies woord geworden, en respect? nee dat heeft niemand tegenwoordig meer lijkt het!
Ik zie dat overal om me heen.
Kinderen spelen en verbreken wetten en moeders doen niks, want oh hun zelfvertrouwen, hun self-esteem......
Nee het gaat oh zo goed tegenwordig......ahum!
Kinderen moeten luisteren, klaar! want er is namelijk 1 'Lawgiver' die absoluut niet met Zich laat spotten!
En als je mijn kinderen ziet zie je dat ik hele normale kinderen heb, die heel erg blij en gelukkig zijn omdat ze precies weten wat kan en niet kan.
Het zijn de meest blije en gelukkige kinderen die je zal zien omdat ze regels hebben en dat geeft zekerheid.
En we houden ontzettend veel van hen en we hebben een ontzettend goede, liefdevolle vertrouwensband met onze kinderen.
Veel beter dan menig "modern gezin"Blablabla...de jeugd van tegenwoordig ook! Hier klaagden ze al ove r in het oude griekenland. Elke oudere generatie vindt de jongere generatie maar brutaal, ongehoorzaam en lastig. Dat is inherent aan het oud worden en jong zijn.
Ik zie trouwens vandaag de dag zoveel brutale respectloze ongehoorzame kinderen die bv de winkel op stelten zetten met hun gekrijs en gezeur en dan maar zeggen dat e zo "pedagogisch" bezig zijn.....
E ja zeker van ouders die zeggen niet te diciplineren en al die rare methodes van "tegenwoordig" erbij halen.
Het opvoeden van kinderen wordt een heel circus van 'babygebaren' tot 'how2talk2kids' en deze methode en die methode en die pedagoog of onderzoek zegt dat.....
Ik vind het allemaal hele grote onzin en lariekoek!
Het maakt van opvoeden iets wat het niet is en het zorgt ervoor dat je kinderen krijgt die menen dat alles om hen draait en gewoon verwent worden. Het gezin draait alleen om de kinderen, die mogen vooral door niks beschadigd worden en worden overbeschermt.
Dit mag je niet zeggen want dat is slecht voor hun zelfvertrouwen, belonen met woorden mag ook al niet meer....
En wat krijg je? volwassenen die niet weten wat terechtwijzing is, kinderen die met alles wegkomen en nooit de pijnlijke consequenties van ongehorzaamheid hebben meegemaakt.
Zien jullie niet dat je je kinderen door zo te overbeschermen helemaal niet maakt tot respectvolle "nette" kinderen?
De crimineeltjes worden steeds jonger, leraren zelfs op de basisschool worden uitgescholden of zelfs bedreigt, ik noem maar een vorbeeld van de zovele, maar nee straffen mag niet.
Diciplineren is een eng vies woord geworden, en respect? nee dat heeft niemand tegenwoordig meer lijkt het!
Ik zie dat overal om me heen.
Kinderen spelen en verbreken wetten en moeders doen niks, want oh hun zelfvertrouwen, hun self-esteem......
Nee het gaat oh zo goed tegenwordig......ahum!
Kinderen moeten luisteren, klaar! want er is namelijk 1 'Lawgiver' die absoluut niet met Zich laat spotten!
En als je mijn kinderen ziet zie je dat ik hele normale kinderen heb, die heel erg blij en gelukkig zijn omdat ze precies weten wat kan en niet kan.
Het zijn de meest blije en gelukkige kinderen die je zal zien omdat ze regels hebben en dat geeft zekerheid.
En we houden ontzettend veel van hen en we hebben een ontzettend goede, liefdevolle vertrouwensband met onze kinderen.
Veel beter dan menig "modern gezin"Blablabla...de jeugd van tegenwoordig ook! Hier klaagden ze al ove r in het oude griekenland. Elke oudere generatie vindt de jongere generatie maar brutaal, ongehoorzaam en lastig. Dat is inherent aan het oud worden en jong zijn.
donderdag 22 april 2010 om 11:28
Mamzelle, toch werkt het hier wel. Laatst was het ook mis (broccoli op een onmogelijk plek aangetroffen) en toen heeft hij in zijn tv-loze week heerlijk buitengespeeld. Hij mokt daar echt niet lang over, vindt het ook rechtvaardig volgens mij. Mirjamman vond het gisteren wel heel zielig; zoon was echt geschokt dat we consequent waren en de straf weer oplegden. Maar nu heeft hij zijn Nintendo (die mag wel) herontdekt. En we besteden dan ook extra aandacht aan hem door spelletjes te doen etc. We zijn verder niet kwaad, maar voeren uit wat we hebben voorzegd. Duidelijk voor hem en ooit zal het kwartje wel vallen misschien..(hij heeft een ASS waardoor sommig gedrag vrij hardnekkig is..)
donderdag 22 april 2010 om 11:28
quote:Zwieber schreef op 22 april 2010 @ 11:24:
[...]
Blablabla...de jeugd van tegenwoordig ook! Hier klaagden ze al ove r in het oude griekenland. Elke oudere generatie vindt de jongere generatie maar brutaal, ongehoorzaam en lastig. Dat is inherent aan het oud worden en jong zijn.
Het is heel erg typerend voor deze tijd dat mensen zelfzuchtig zijn,hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, liefdeloos, trouweloos, onhandelbaar, afkerig van het goede, roekeloos en ga zo maar door.....
Dat was vroeger echt niet zo.
En een mens is slecht van zichzelf en daarom moet het gediciplineerd worden.
[...]
Blablabla...de jeugd van tegenwoordig ook! Hier klaagden ze al ove r in het oude griekenland. Elke oudere generatie vindt de jongere generatie maar brutaal, ongehoorzaam en lastig. Dat is inherent aan het oud worden en jong zijn.
Het is heel erg typerend voor deze tijd dat mensen zelfzuchtig zijn,hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, liefdeloos, trouweloos, onhandelbaar, afkerig van het goede, roekeloos en ga zo maar door.....
Dat was vroeger echt niet zo.
En een mens is slecht van zichzelf en daarom moet het gediciplineerd worden.
donderdag 22 april 2010 om 11:30
quote:Mirjam762 schreef op 22 april 2010 @ 11:23:
lonki, dan zijn we het redelijk eens volgens mij. Onze zoon van 12 mag een week lang geen tv kijken (en hij heeft al niet veel tv-tijd; een half uur per dag) en computeren omdat we gisteren wéér een rest brood ergens aantroffen (hij heeft er een handje van om zijn eten soms weg te moffelen op de vreemdste plekken als hij geen trek meer heeft). En van zo'n maatregel is hij echt even stuk, maar ik wil dat wij betrouwbaar zijn en dus consequent; je eten weggooien is een week geen tv/computer. (en ook proberen we hem duidelijk te maken dat we dat stiekeme niet pikken; als hij gewoon zou vragen of hij de rest niet meer op hoeft te eten, dan is daar echt wel over te praten).
Ik zie het verband niet tussen brood en computer/tv tijd.
Is het niet "pedagogisch" gezien zo dat de strafregel te maken moet hebben met wat het kind gedaan heeft?
Als je toch zo pedagogisch verantwoord bezig wilt zijn.
lonki, dan zijn we het redelijk eens volgens mij. Onze zoon van 12 mag een week lang geen tv kijken (en hij heeft al niet veel tv-tijd; een half uur per dag) en computeren omdat we gisteren wéér een rest brood ergens aantroffen (hij heeft er een handje van om zijn eten soms weg te moffelen op de vreemdste plekken als hij geen trek meer heeft). En van zo'n maatregel is hij echt even stuk, maar ik wil dat wij betrouwbaar zijn en dus consequent; je eten weggooien is een week geen tv/computer. (en ook proberen we hem duidelijk te maken dat we dat stiekeme niet pikken; als hij gewoon zou vragen of hij de rest niet meer op hoeft te eten, dan is daar echt wel over te praten).
Ik zie het verband niet tussen brood en computer/tv tijd.
Is het niet "pedagogisch" gezien zo dat de strafregel te maken moet hebben met wat het kind gedaan heeft?
Als je toch zo pedagogisch verantwoord bezig wilt zijn.
donderdag 22 april 2010 om 11:30
quote:mrscaricos schreef op 22 april 2010 @ 11:28:
[...]
Het is heel erg typerend voor deze tijd dat mensen zelfzuchtig zijn,hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, liefdeloos, trouweloos, onhandelbaar, afkerig van het goede, roekeloos en ga zo maar door.....
Dat was vroeger echt niet zo.
En een mens is slecht van zichzelf en daarom moet het gediciplineerd worden.Wanneer was dat vroeger?
[...]
Het is heel erg typerend voor deze tijd dat mensen zelfzuchtig zijn,hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, liefdeloos, trouweloos, onhandelbaar, afkerig van het goede, roekeloos en ga zo maar door.....
Dat was vroeger echt niet zo.
En een mens is slecht van zichzelf en daarom moet het gediciplineerd worden.Wanneer was dat vroeger?
donderdag 22 april 2010 om 11:31
donderdag 22 april 2010 om 11:32
quote:mrscaricos schreef op 22 april 2010 @ 11:30:
[...]
Ik zie het verband niet tussen brood en computer/tv tijd.
Is het niet "pedagogisch" gezien zo dat de strafregel te maken moet hebben met wat het kind gedaan heeft?
Als je toch zo pedagogisch verantwoord bezig wilt zijn.
Dat hoef jij ook niet te zien. Hij ziet het wel en daarom werkt dit voor hem. We raken hem met iets waar hij erg van houdt en dat pakken we een weekje van hem af. We hebben de afspraak laatst met een handdruk bezegeld; hij weet ervan.
Wat heeft een houten latje met vervelend gedrag te maken? Die link zie ik al helemaal niet..
[...]
Ik zie het verband niet tussen brood en computer/tv tijd.
Is het niet "pedagogisch" gezien zo dat de strafregel te maken moet hebben met wat het kind gedaan heeft?
Als je toch zo pedagogisch verantwoord bezig wilt zijn.
Dat hoef jij ook niet te zien. Hij ziet het wel en daarom werkt dit voor hem. We raken hem met iets waar hij erg van houdt en dat pakken we een weekje van hem af. We hebben de afspraak laatst met een handdruk bezegeld; hij weet ervan.
Wat heeft een houten latje met vervelend gedrag te maken? Die link zie ik al helemaal niet..
donderdag 22 april 2010 om 11:32
quote:mrscaricos schreef op 22 april 2010 @ 11:28:
[...]
Het is heel erg typerend voor deze tijd dat mensen zelfzuchtig zijn,hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, liefdeloos, trouweloos, onhandelbaar, afkerig van het goede, roekeloos en ga zo maar door.....
Dat was vroeger echt niet zo.
En een mens is slecht van zichzelf en daarom moet het gediciplineerd worden.
Wooooooooow, gaan we nu een human nature is slecht of goed discussie voeren? Vroeger was dit dus ook zo. Lees de oude literatuur er maar op naar. Zelfs in oude Romeinse teksten werd hier over geklaagd.
*gaat even comfortabel zitten*
[...]
Het is heel erg typerend voor deze tijd dat mensen zelfzuchtig zijn,hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, liefdeloos, trouweloos, onhandelbaar, afkerig van het goede, roekeloos en ga zo maar door.....
Dat was vroeger echt niet zo.
En een mens is slecht van zichzelf en daarom moet het gediciplineerd worden.
Wooooooooow, gaan we nu een human nature is slecht of goed discussie voeren? Vroeger was dit dus ook zo. Lees de oude literatuur er maar op naar. Zelfs in oude Romeinse teksten werd hier over geklaagd.
*gaat even comfortabel zitten*
donderdag 22 april 2010 om 11:35
quote:Mirjam762 schreef op 22 april 2010 @ 11:28:
Mamzelle, toch werkt het hier wel. Laatst was het ook mis (broccoli op een onmogelijk plek aangetroffen) en toen heeft hij in zijn tv-loze week heerlijk buitengespeeld. Hij mokt daar echt niet lang over, vindt het ook rechtvaardig volgens mij. Mirjamman vond het gisteren wel heel zielig; zoon was echt geschokt dat we consequent waren en de straf weer oplegden. Maar nu heeft hij zijn Nintendo (die mag wel) herontdekt. En we besteden dan ook extra aandacht aan hem door spelletjes te doen etc. We zijn verder niet kwaad, maar voeren uit wat we hebben voorzegd. Duidelijk voor hem en ooit zal het kwartje wel vallen misschien..(hij heeft een ASS waardoor sommig gedrag vrij hardnekkig is..)Ik heb niet heel het topic gelezen, maar ik vraag me nav deze post iets af. Hoe is je zoon in staat broccoli te vertoppen?!
Mamzelle, toch werkt het hier wel. Laatst was het ook mis (broccoli op een onmogelijk plek aangetroffen) en toen heeft hij in zijn tv-loze week heerlijk buitengespeeld. Hij mokt daar echt niet lang over, vindt het ook rechtvaardig volgens mij. Mirjamman vond het gisteren wel heel zielig; zoon was echt geschokt dat we consequent waren en de straf weer oplegden. Maar nu heeft hij zijn Nintendo (die mag wel) herontdekt. En we besteden dan ook extra aandacht aan hem door spelletjes te doen etc. We zijn verder niet kwaad, maar voeren uit wat we hebben voorzegd. Duidelijk voor hem en ooit zal het kwartje wel vallen misschien..(hij heeft een ASS waardoor sommig gedrag vrij hardnekkig is..)Ik heb niet heel het topic gelezen, maar ik vraag me nav deze post iets af. Hoe is je zoon in staat broccoli te vertoppen?!
donderdag 22 april 2010 om 11:41
quote:Mirjam762 schreef op 22 april 2010 @ 11:32:
[...]
We raken hem met iets waar hij erg van houdt en dat pakken we een weekje van hem af.
Dat is, net zo goed als slaan met een latje, niet de manier waarop ik met mijn kind om wil gaan: hem raken, afpakken ... Ik zou het niet prettig vinden om in de omgang met mijn kind na te denken over manieren om hem te raken.
Ik ben ook niet van het eindeloos overleggen (soms moeten dingen gewoon), maar bij zoiets als eten verstoppen zou ik toch wel willen proberen er een vinger achter te krijgen waarom hij dat doet: lijkt me best eigenaardig gedrag.
[...]
We raken hem met iets waar hij erg van houdt en dat pakken we een weekje van hem af.
Dat is, net zo goed als slaan met een latje, niet de manier waarop ik met mijn kind om wil gaan: hem raken, afpakken ... Ik zou het niet prettig vinden om in de omgang met mijn kind na te denken over manieren om hem te raken.
Ik ben ook niet van het eindeloos overleggen (soms moeten dingen gewoon), maar bij zoiets als eten verstoppen zou ik toch wel willen proberen er een vinger achter te krijgen waarom hij dat doet: lijkt me best eigenaardig gedrag.
donderdag 22 april 2010 om 11:41
quote:wallace schreef op 22 april 2010 @ 11:35:
[...]
Ik heb niet heel het topic gelezen, maar ik vraag me nav deze post iets af. Hoe is je zoon in staat broccoli te vertoppen?!Wil je dat echt weten ? Hij moest naar de sporttraining, was aan de late kant en ging zich boven in zijn kamer omkleden, ging gauw met zijn bord naar boven. En onder zijn bed zitten lades. Do I need to say more?
[...]
Ik heb niet heel het topic gelezen, maar ik vraag me nav deze post iets af. Hoe is je zoon in staat broccoli te vertoppen?!Wil je dat echt weten ? Hij moest naar de sporttraining, was aan de late kant en ging zich boven in zijn kamer omkleden, ging gauw met zijn bord naar boven. En onder zijn bed zitten lades. Do I need to say more?
donderdag 22 april 2010 om 11:44
quote:Miffy schreef op 22 april 2010 @ 11:41:
[...]
Dat is, net zo goed als slaan met een latje, niet de manier waarop ik met mijn kind om wil gaan: hem raken, afpakken ... Ik zou het niet prettig vinden om in de omgang met mijn kind na te denken over manieren om hem te raken.
Ik ben ook niet van het eindeloos overleggen (soms moeten dingen gewoon), maar bij zoiets als eten verstoppen zou ik toch wel willen proberen er een vinger achter te krijgen waarom hij dat doet: lijkt me best eigenaardig gedrag.Miffy, geloof me, het is ook niet leuk. Maar bij een kind met een ASS moet je soms een beetje onconventioneel zijn. Dit lijkt redelijk te werken (hij heeft nu in ieder geval door dat we consequent zijn). Hij zit niet in zak en as maar hij baalt hier genoeg van. Wij doen normaal en gezellig (geven positieve aandacht door extra spelletjes te doen etc.) alleen die maatregel loopt op de achtergrond door.
[...]
Dat is, net zo goed als slaan met een latje, niet de manier waarop ik met mijn kind om wil gaan: hem raken, afpakken ... Ik zou het niet prettig vinden om in de omgang met mijn kind na te denken over manieren om hem te raken.
Ik ben ook niet van het eindeloos overleggen (soms moeten dingen gewoon), maar bij zoiets als eten verstoppen zou ik toch wel willen proberen er een vinger achter te krijgen waarom hij dat doet: lijkt me best eigenaardig gedrag.Miffy, geloof me, het is ook niet leuk. Maar bij een kind met een ASS moet je soms een beetje onconventioneel zijn. Dit lijkt redelijk te werken (hij heeft nu in ieder geval door dat we consequent zijn). Hij zit niet in zak en as maar hij baalt hier genoeg van. Wij doen normaal en gezellig (geven positieve aandacht door extra spelletjes te doen etc.) alleen die maatregel loopt op de achtergrond door.
donderdag 22 april 2010 om 11:50
quote:Mirjam762 schreef op 22 april 2010 @ 11:44:
[...]
Miffy, geloof me, het is ook niet leuk. Maar bij een kind met een ASS moet je soms een beetje onconventioneel zijn.
Ah, ok, dat wist ik niet.
Met kinderen met een ASS heb ik absoluut geen ervaring, maar ik kan me best voorstellen dat jullie in zo'n situatie zitten als ik eerder bedoelde toen ik schreef: "uiteindelijk is mijn aversie tegen sommige soorten gedrag wel nog wat groter dan mijn aversie tegen straffen."
[...]
Miffy, geloof me, het is ook niet leuk. Maar bij een kind met een ASS moet je soms een beetje onconventioneel zijn.
Ah, ok, dat wist ik niet.
Met kinderen met een ASS heb ik absoluut geen ervaring, maar ik kan me best voorstellen dat jullie in zo'n situatie zitten als ik eerder bedoelde toen ik schreef: "uiteindelijk is mijn aversie tegen sommige soorten gedrag wel nog wat groter dan mijn aversie tegen straffen."
donderdag 22 april 2010 om 11:51
donderdag 22 april 2010 om 11:51
Overigens hebben wij tot in den treuren geprobeerd te achterhalen waarom hij dit soort dingen doet (dit speelt al jaren). Natuurlijk, daar begin je mee. Hij kan het niet goed uitleggen waarom hij het doet en ik wil niet dat er op een gegeven moment ratten door ons huis lopen omdat hij overal eten weggooit. Ook al kan hij het niet goed uitleggen, het gedrag moet wel degelijk stoppen. We drukken hem aan de ene kant op het hart om eerlijk te zijn (het gewoon aan te geven als hij geen trek meer heeft, dan valt er altijd een mouw aan te passen) en om het desnoods dan maar in de prullenbak weg te gooien als hij die drang heeft. Maar niet op de vloer/in een la/achter een kastje.
donderdag 22 april 2010 om 11:52
quote:annetd schreef op 22 april 2010 @ 11:51:
Maar kun je dan niet beter ingrijpen op het moment dat hij met zijn bord eten naar boven gaat? Om te vóórkomen dat het eten ergens verstopt wordt. Eten doe je aan tafel, je bord blijft op tafel. Dat is toch beter dan hem toestaan met eten te lopen met als risico dat hij het verstopt.Inderdaad, dat is ook zo. Hij eet zijn warme eten ook 364 dagen aan tafel en dit was kennelijk de 365e dag. We hebben er (opnieuw..) van geleerd.
Maar kun je dan niet beter ingrijpen op het moment dat hij met zijn bord eten naar boven gaat? Om te vóórkomen dat het eten ergens verstopt wordt. Eten doe je aan tafel, je bord blijft op tafel. Dat is toch beter dan hem toestaan met eten te lopen met als risico dat hij het verstopt.Inderdaad, dat is ook zo. Hij eet zijn warme eten ook 364 dagen aan tafel en dit was kennelijk de 365e dag. We hebben er (opnieuw..) van geleerd.
donderdag 22 april 2010 om 12:13
Bij het opvoeden zonder straffen en belonen is het uitgangspunt juist dat een kind van nature het goede wil doen. Niet verenigbaar met het latje dus, op geen enkele manier.
Ik zag ergens staan dat je een tussenweg tussen een 'watjesopvoeding' en kindermishandeling zou moeten vinden. In mijn opvoeding is het niet het een of het ander, het is allebei niet. Het is niet soft (en al helemaal niet de gemakkelijkste weg) om te luisteren naar je kind en je kind zelf beslissingen te laten nemen over wat goed is en wat niet.
Het is niet zo dat ik niet straf omdat ik dat zielig vind of zo, maar ik straf niet (en een time-out is ook gewoon een straf, het ontzeggen van ouderlijke aandacht) omdat dat totaal niet past bij hoe ik naar mijn kind kijk. En daarbij zijn er dus voldoende aanwijzingen dat time-outs wel degelijk schadelijk zijn voor een kind, niet traumatiserend nee, maar zoals ik al eerder schreef, het heeft invloed op o.a. het zelfvertrouwen en de morele ontwikkeling van een kind. Vind ik persoonlijk geen kattenpis, eigenlijk.
Dat voorbeeld van het verstopte eten (even los van het ASS-verhaal, daar heb ik geen verstand van, dus hoe dit in de praktijk werkt weet ik niet), het lijkt mij veel belangrijker om te weten waarom je kind eten verstopt. En wat is er dan consequent aan geen tv mogen kijken omdat je eten verstopt hebt? Wat is daar voor een kind de logica van, en wat leert hij ervan? Dat als hij iets doet wat niet mag, hem iets leuks ontzegd wordt. Oftewel, alleen als hij zich gedraagt zoals zijn ouders willen, mogen de leuke dingen. Zo train je je kind wel om precies te doen wat jij wil, maar niet om na te denken over de gevolgen van het verstoppen van eten, of om gehoord te worden over zijn redenen om eten te verstoppen.
En dat hij het blijkbaar nog een keer deed, zegt toch al dat de maatregel niet werkt?
Overigens is dat dus geen afspraak, maar een eenzijdig opgelegde maatregel. Ik neem tenminste niet aan dat je zoon hier zelf inspraak in heeft gehad? Dat hoeft niet erg te zijn, als je ervoor kiest om zo op te voeden, maar door het een afspraak te noemen suggereer je dat hij dat wel gehad heeft.
Ik zag ergens staan dat je een tussenweg tussen een 'watjesopvoeding' en kindermishandeling zou moeten vinden. In mijn opvoeding is het niet het een of het ander, het is allebei niet. Het is niet soft (en al helemaal niet de gemakkelijkste weg) om te luisteren naar je kind en je kind zelf beslissingen te laten nemen over wat goed is en wat niet.
Het is niet zo dat ik niet straf omdat ik dat zielig vind of zo, maar ik straf niet (en een time-out is ook gewoon een straf, het ontzeggen van ouderlijke aandacht) omdat dat totaal niet past bij hoe ik naar mijn kind kijk. En daarbij zijn er dus voldoende aanwijzingen dat time-outs wel degelijk schadelijk zijn voor een kind, niet traumatiserend nee, maar zoals ik al eerder schreef, het heeft invloed op o.a. het zelfvertrouwen en de morele ontwikkeling van een kind. Vind ik persoonlijk geen kattenpis, eigenlijk.
Dat voorbeeld van het verstopte eten (even los van het ASS-verhaal, daar heb ik geen verstand van, dus hoe dit in de praktijk werkt weet ik niet), het lijkt mij veel belangrijker om te weten waarom je kind eten verstopt. En wat is er dan consequent aan geen tv mogen kijken omdat je eten verstopt hebt? Wat is daar voor een kind de logica van, en wat leert hij ervan? Dat als hij iets doet wat niet mag, hem iets leuks ontzegd wordt. Oftewel, alleen als hij zich gedraagt zoals zijn ouders willen, mogen de leuke dingen. Zo train je je kind wel om precies te doen wat jij wil, maar niet om na te denken over de gevolgen van het verstoppen van eten, of om gehoord te worden over zijn redenen om eten te verstoppen.
En dat hij het blijkbaar nog een keer deed, zegt toch al dat de maatregel niet werkt?
Overigens is dat dus geen afspraak, maar een eenzijdig opgelegde maatregel. Ik neem tenminste niet aan dat je zoon hier zelf inspraak in heeft gehad? Dat hoeft niet erg te zijn, als je ervoor kiest om zo op te voeden, maar door het een afspraak te noemen suggereer je dat hij dat wel gehad heeft.