Overig
alle pijlers
Jouw begravenis
dinsdag 27 april 2010 om 14:55
Ik lees net Bordies topic over het niet uitgenodigd zijn op de crematie van haar ex-mans nieuwe vlam.
Gisteren heb ik toevallig net een complete lijst ingevuld voor hoe ik mijn begrafenis zou willen en in de kluis gelegd. Hoe mijn kist eruit moet zien (boeit me niet zo), de rouwauto (boeit me ook niet, als ik maar niet hoef te lopen) etc. etc.
Ook heb ik daar ingevuld wie ik absoluut NIET op mijn begrafenis wil hebben, en dat waren er eigenlijk best wel wat. Nou vond Ziziman dit best wel grof, het is tenslotte een begrafenis, als mensen verdrietig zijn mogen ze toch komen? Nou nee, van mij niet. Het is mijn laatste feestje en ik wil dat het gaat zoals ik wil dat het gaat. Ziziman daarintegen maakt het allemaal niet uit, ik mag dat allemaal beslissen voor hem, en hoewel ik dat respecteer, vind ik (de eeuwige controlfreak) dat toch een beetje jammer.
Hebben jullie ook al een wensenlijstje voor je begrafenis gemaakt? En hebben jullie dan speciale eisen/wensen? Moet het een feestje worden of mag het lekker somber zijn? Of willen jullie er ook helemaal nog niet over nadenken?
Dit uit pure zwartgallige interesse en, toegegeven, een beetje verveling.
Gisteren heb ik toevallig net een complete lijst ingevuld voor hoe ik mijn begrafenis zou willen en in de kluis gelegd. Hoe mijn kist eruit moet zien (boeit me niet zo), de rouwauto (boeit me ook niet, als ik maar niet hoef te lopen) etc. etc.
Ook heb ik daar ingevuld wie ik absoluut NIET op mijn begrafenis wil hebben, en dat waren er eigenlijk best wel wat. Nou vond Ziziman dit best wel grof, het is tenslotte een begrafenis, als mensen verdrietig zijn mogen ze toch komen? Nou nee, van mij niet. Het is mijn laatste feestje en ik wil dat het gaat zoals ik wil dat het gaat. Ziziman daarintegen maakt het allemaal niet uit, ik mag dat allemaal beslissen voor hem, en hoewel ik dat respecteer, vind ik (de eeuwige controlfreak) dat toch een beetje jammer.
Hebben jullie ook al een wensenlijstje voor je begrafenis gemaakt? En hebben jullie dan speciale eisen/wensen? Moet het een feestje worden of mag het lekker somber zijn? Of willen jullie er ook helemaal nog niet over nadenken?
Dit uit pure zwartgallige interesse en, toegegeven, een beetje verveling.
dinsdag 27 april 2010 om 16:52
Ik heb ook een lijstje. Ik weet niet of het nog kan, maar die vond ik op de site van 'Over Mijn Lijk' (BNN) en staat in mijn mailbox.
Toevallig had ik het er met mijn vriendin gister over en zij durft/wil er niet over praten. 's Avonds heb ik het ook tegen mijn vriend gezegd en ook hij vindt het moeilijk en laat het onderwerp liever op afstand. Dat is zijn goed recht natuurlijk. Ik vind het belangrijk dat andere mensen weten wat ik wil als er morgen iets ergs gebeurt. Mijn lijstje is wat ik NU wil en mocht ik hopelijk gezond 90 worden dan zal het lijstje nog wel een paar keer aangepast worden.
Ik heb er bijvoorbeeld instaan dat ik wil dat mijn vader afdingt op de prijs van de kist (eigenlijk op alles). En dat mijn bloemen niet op zo'n stom veldje mogen liggen verwelken.
Toevallig had ik het er met mijn vriendin gister over en zij durft/wil er niet over praten. 's Avonds heb ik het ook tegen mijn vriend gezegd en ook hij vindt het moeilijk en laat het onderwerp liever op afstand. Dat is zijn goed recht natuurlijk. Ik vind het belangrijk dat andere mensen weten wat ik wil als er morgen iets ergs gebeurt. Mijn lijstje is wat ik NU wil en mocht ik hopelijk gezond 90 worden dan zal het lijstje nog wel een paar keer aangepast worden.
Ik heb er bijvoorbeeld instaan dat ik wil dat mijn vader afdingt op de prijs van de kist (eigenlijk op alles). En dat mijn bloemen niet op zo'n stom veldje mogen liggen verwelken.
anoniem_5603 wijzigde dit bericht op 27-04-2010 16:53
Reden: t-je ipv d-tje
Reden: t-je ipv d-tje
% gewijzigd
dinsdag 27 april 2010 om 16:54
Ik denk dat je ook als nabestaande niet helemaal kunt doen wat je zelf wilt, want de huidige tendens om een blij "feestje" te maken van je uitvaart, compleet met alcohol en dergelijken zal bij de oudere generatie denk ik totaal niet lekker vallen.
Dus als oma van 85 wordt begraven dan doe je dat denk ik dan toch meer in haar stijl, compleet met koffie en cake en "waarheen leidt de weg" van Mieke Telkamp.
Dus als oma van 85 wordt begraven dan doe je dat denk ik dan toch meer in haar stijl, compleet met koffie en cake en "waarheen leidt de weg" van Mieke Telkamp.
dinsdag 27 april 2010 om 17:00
Vooropgesteld dat ik niet geloof dat mijn man een "blij" feestje zou maken van mijn uitvaart, denk ik dat hij zeer zeker wel voor mij een uitvaart zal regelen waar HIJ iets aan heeft. Ik weet zeker dat hij dat in samenspraak met mijn ouders en onze kinderen zal doen, en wie er verder dan nog iets van vindt heeft dikke pech. Mijn gezin neemt afscheid van mij en het gaat er dus om wat ZIJ willen. Als ze me in een putje willen gooien en hard "doei" willen roepen, dan moeten ze dat doen, en als ze er iets van willen maken dat hen troost biedt, dan moeten ze dat ook doen. Hun beslissing.
.
dinsdag 27 april 2010 om 17:01
quote:iris1969 schreef op 27 april 2010 @ 16:56:
Kun je afdingen voor je kist? Daar zou ik echt niet bij stil staan denk ik, maar ik wil toch al iets sobers en sober is meestal lekker goedkoop .
Natuurlijk kan dat
Ook de uitvaart business is gewoon een business met concurrentie. Precies om de reden dat je hoofd wel naar iets anders staat, betaal je (te) veel geld voor een kist of uit een soort respect ofzo. Mijn vader is een zakenman en hij moet afdingen! Dan koopt hij maar meer rozen als hij zich schuldig voelt over een ding dat toch de oven in gaat.
Kun je afdingen voor je kist? Daar zou ik echt niet bij stil staan denk ik, maar ik wil toch al iets sobers en sober is meestal lekker goedkoop .
Natuurlijk kan dat
Ook de uitvaart business is gewoon een business met concurrentie. Precies om de reden dat je hoofd wel naar iets anders staat, betaal je (te) veel geld voor een kist of uit een soort respect ofzo. Mijn vader is een zakenman en hij moet afdingen! Dan koopt hij maar meer rozen als hij zich schuldig voelt over een ding dat toch de oven in gaat.
dinsdag 27 april 2010 om 17:09
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 16:38:
Niet zo'n lange tenen Nessemeisje!
Eerlijk gezegd ben ik weleens bij een uitvaart geweest die iemand zelf geregeld had, zij had kanker en wist dat ze dood zou gaan, ze heeft zelfs zelf de kaart ontworpen, dat was heel mooi.
Maar wat Iris zegt bedoel ik inderdaad, je bent kerngezond, hebt met een beetje geluk nog een aantal decennia te leven, maakt het niet meer mee (!!!) en dan nóg wil je er je stempel op drukken.
Vooral "dan komen er wat persoonlijke anekdotes want ik heb nou eenmaal best wat betekend in het leven van andere mensen" vond ik echt briljant
(het is waarschijnlijk wel waar, daar niet van, ik vind het alleen erg grappig dat er mensen op deze manier mee bezig zijn en opeens kwam het me voor dat het best wel narcistisch is om het idd. na je dood nog naar je eigen zin te hebben)
Maar dan ga je ervan uit dat mensen het regelen om zelf een vinger in de pap te hebben. Dat is niet zo (in mijn geval niet), want ik ben hartstikke dood dus krijg er toch niets meer van mee. Maar ik wil het mijn nabestaanden besparen (die me absoluut goed kennen, maar mijn ouders weten bijvoorbeeld echt niet wat voor muziek ik mooi vind) om in zo'n moment van rouw met dit soort dingen bezig te zijn.
Vandaar dat ik het regel. Heeft niets met narcisme te maken. (en overigens kun je heel veel alsnog aan je nabestaanden overlaten, kun je allemaal aangeven)
Niet zo'n lange tenen Nessemeisje!
Eerlijk gezegd ben ik weleens bij een uitvaart geweest die iemand zelf geregeld had, zij had kanker en wist dat ze dood zou gaan, ze heeft zelfs zelf de kaart ontworpen, dat was heel mooi.
Maar wat Iris zegt bedoel ik inderdaad, je bent kerngezond, hebt met een beetje geluk nog een aantal decennia te leven, maakt het niet meer mee (!!!) en dan nóg wil je er je stempel op drukken.
Vooral "dan komen er wat persoonlijke anekdotes want ik heb nou eenmaal best wat betekend in het leven van andere mensen" vond ik echt briljant
(het is waarschijnlijk wel waar, daar niet van, ik vind het alleen erg grappig dat er mensen op deze manier mee bezig zijn en opeens kwam het me voor dat het best wel narcistisch is om het idd. na je dood nog naar je eigen zin te hebben)
Maar dan ga je ervan uit dat mensen het regelen om zelf een vinger in de pap te hebben. Dat is niet zo (in mijn geval niet), want ik ben hartstikke dood dus krijg er toch niets meer van mee. Maar ik wil het mijn nabestaanden besparen (die me absoluut goed kennen, maar mijn ouders weten bijvoorbeeld echt niet wat voor muziek ik mooi vind) om in zo'n moment van rouw met dit soort dingen bezig te zijn.
Vandaar dat ik het regel. Heeft niets met narcisme te maken. (en overigens kun je heel veel alsnog aan je nabestaanden overlaten, kun je allemaal aangeven)
dinsdag 27 april 2010 om 17:09
quote:Zizia schreef op 27 april 2010 @ 15:22:
De meesten zien het dus toch iets als zijnde iets voor de nabestaanden. Ik zie het echt meer als mijn laatste feestje. Ik heb gemerkt dat nabestaanden toch de begrafenis uitvaart willen regelen zoals zij denken dat de overledene het zou hebben gewild, dus ze doen het helemaal niet zoals zij het willen, ze doen het zoals zij denken dat jij het wilt. En ook al is het inderdaad hun afscheid, meestal staat hun hoofd er helemaal niet na om dat allemaal te gaan regelen. Maar misschien ben ik ook gewoon een te grote controlfreak.
Precies hierom denk ik dat het goed is om bij leven en welzijn met je partner, of kinderen of ouders, in ieder geval eens te praten over wat je wilt en belangrijk vindt. Een lijstje wat tot in het laatste detail geregeld is, dat is misschien een beetje overdreven.
Het is voor de nabestaanden belangrijker dan voor jou, maar juist omdat zíj op dat moment stikken van verdriet én onder tijdsdruk dat 'feestje' moeten organiseren, praat ik hier af en toe wel over met mijn man zodat we ongeveer weten wat we perse wel en niet willen.
Als ik trouwens morgen ziek werd en de boodschap kreeg 'mevrouw, u heeft nog 3 maanden', dán zou ik waarschijnlijk wél mezelf als een idiote controlfreak op míjn feestje storten... Maar dan zou ik ook voor mijn 35e doodgaan en dat is niet normaal!
De meesten zien het dus toch iets als zijnde iets voor de nabestaanden. Ik zie het echt meer als mijn laatste feestje. Ik heb gemerkt dat nabestaanden toch de begrafenis uitvaart willen regelen zoals zij denken dat de overledene het zou hebben gewild, dus ze doen het helemaal niet zoals zij het willen, ze doen het zoals zij denken dat jij het wilt. En ook al is het inderdaad hun afscheid, meestal staat hun hoofd er helemaal niet na om dat allemaal te gaan regelen. Maar misschien ben ik ook gewoon een te grote controlfreak.
Precies hierom denk ik dat het goed is om bij leven en welzijn met je partner, of kinderen of ouders, in ieder geval eens te praten over wat je wilt en belangrijk vindt. Een lijstje wat tot in het laatste detail geregeld is, dat is misschien een beetje overdreven.
Het is voor de nabestaanden belangrijker dan voor jou, maar juist omdat zíj op dat moment stikken van verdriet én onder tijdsdruk dat 'feestje' moeten organiseren, praat ik hier af en toe wel over met mijn man zodat we ongeveer weten wat we perse wel en niet willen.
Als ik trouwens morgen ziek werd en de boodschap kreeg 'mevrouw, u heeft nog 3 maanden', dán zou ik waarschijnlijk wél mezelf als een idiote controlfreak op míjn feestje storten... Maar dan zou ik ook voor mijn 35e doodgaan en dat is niet normaal!
dinsdag 27 april 2010 om 17:26
Ik heb ook wel een lijstje gemaakt met wat punten. Dat heb ik gedaan nadat mijn oma was overleden, dat was eigenlijk de eerste begrafenis waar ik bij was die een beetje persoonlijk gemaakt was. Zo droeg de hele familie een roze shirt/overhemd/blouse, waren alle bloemen roze, werd ze gedragen door haar kinderen en twee oudste kleinkinderen etc. Allemaal zaken die het heel persoonlijk maken, vond ik. Dus toen heb ik maar eens goed nagedacht en zelf ook wat dingen opgeschreven die ik fijn zou vinden. Dat is ook fijn voor m;n nabestaanden, hoeven zij zich niet te gaan bedenken wat ik mooie liedjes vond enzo, want dat staat er allemaal al in.
..
dinsdag 27 april 2010 om 17:26
quote:nessemeisje schreef op 27 april 2010 @ 17:09:
[...]
Maar dan ga je ervan uit dat mensen het regelen om zelf een vinger in de pap te hebben. Dat is niet zo (in mijn geval niet), want ik ben hartstikke dood dus krijg er toch niets meer van mee. Maar ik wil het mijn nabestaanden besparen (die me absoluut goed kennen, maar mijn ouders weten bijvoorbeeld echt niet wat voor muziek ik mooi vind) om in zo'n moment van rouw met dit soort dingen bezig te zijn.
Vandaar dat ik het regel. Heeft niets met narcisme te maken. (en overigens kun je heel veel alsnog aan je nabestaanden overlaten, kun je allemaal aangeven)Maar welke muziek jij mooi vindt is toch helemaal niet relevant? Het gaat toch om de muziek die jouw nabestaanden troost biedt? Als dat, in mijn geval, de hardrockmuziek van mijn oudste zoon is, die hij geweldig vindt en ik hartgrondig haat, dan vind ik dat prima. Als hij er troost uit put: mooi.
[...]
Maar dan ga je ervan uit dat mensen het regelen om zelf een vinger in de pap te hebben. Dat is niet zo (in mijn geval niet), want ik ben hartstikke dood dus krijg er toch niets meer van mee. Maar ik wil het mijn nabestaanden besparen (die me absoluut goed kennen, maar mijn ouders weten bijvoorbeeld echt niet wat voor muziek ik mooi vind) om in zo'n moment van rouw met dit soort dingen bezig te zijn.
Vandaar dat ik het regel. Heeft niets met narcisme te maken. (en overigens kun je heel veel alsnog aan je nabestaanden overlaten, kun je allemaal aangeven)Maar welke muziek jij mooi vindt is toch helemaal niet relevant? Het gaat toch om de muziek die jouw nabestaanden troost biedt? Als dat, in mijn geval, de hardrockmuziek van mijn oudste zoon is, die hij geweldig vindt en ik hartgrondig haat, dan vind ik dat prima. Als hij er troost uit put: mooi.
.
dinsdag 27 april 2010 om 17:27
dinsdag 27 april 2010 om 17:31
Maar Mariannas, even een gedachtengang.
Een bruiloft regel je ook in de puntjes (of dat nu in spijkerbroek is of in prinsessenjurk maakt niet uit).Je geboorte hebben anderen voor jou geregeld. Je verjaardag regel je zelf. Is jouw gedachtengang dan: ik maak het niet mee dus ze doen maar of denk je 'ze weten toch wat ik leuk vind' of misschien zelfs 'ik lig daar dan wel dood in mijn kist het gaat niet langer om mij'? Ik vermoed het laatste..probeer je te begrijpen.
Een bruiloft regel je ook in de puntjes (of dat nu in spijkerbroek is of in prinsessenjurk maakt niet uit).Je geboorte hebben anderen voor jou geregeld. Je verjaardag regel je zelf. Is jouw gedachtengang dan: ik maak het niet mee dus ze doen maar of denk je 'ze weten toch wat ik leuk vind' of misschien zelfs 'ik lig daar dan wel dood in mijn kist het gaat niet langer om mij'? Ik vermoed het laatste..probeer je te begrijpen.
dinsdag 27 april 2010 om 17:32
Muziek is voor mij belangrijk. Dus als er op mijn begrafenis ineens alleen maar nummers te horen zijn waarvan mijn vrienden en kennissen weten dat ik daar een hekel aan heb, dan klopt het voor mij ook niet. Kunnen en mogen ook nummers gekozen door de nabestaanden zijn, maar moet ook iets 'in mijn geest' bij zitten.
dinsdag 27 april 2010 om 17:39
dinsdag 27 april 2010 om 17:44
quote:Mariannanas schreef op 27 april 2010 @ 17:00:
Vooropgesteld dat ik niet geloof dat mijn man een "blij" feestje zou maken van mijn uitvaart, denk ik dat hij zeer zeker wel voor mij een uitvaart zal regelen waar HIJ iets aan heeft. Ik weet zeker dat hij dat in samenspraak met mijn ouders en onze kinderen zal doen, en wie er verder dan nog iets van vindt heeft dikke pech. Mijn gezin neemt afscheid van mij en het gaat er dus om wat ZIJ willen. Als ze me in een putje willen gooien en hard "doei" willen roepen, dan moeten ze dat doen, en als ze er iets van willen maken dat hen troost biedt, dan moeten ze dat ook doen. Hun beslissing.
Hahaha...! Dat in een putje gooien en hard doei roepen
Maar verder eens: mijn gezin zal ervoor zorgen dat zij afscheid van mij nemen zoals zij het graag willen en op de manier waarop zij er iets aan hebben.
De enige bepaling die ik meegeef, is dat ik niet wil dat ik na overlijden nog bekeken kan worden.
Vooropgesteld dat ik niet geloof dat mijn man een "blij" feestje zou maken van mijn uitvaart, denk ik dat hij zeer zeker wel voor mij een uitvaart zal regelen waar HIJ iets aan heeft. Ik weet zeker dat hij dat in samenspraak met mijn ouders en onze kinderen zal doen, en wie er verder dan nog iets van vindt heeft dikke pech. Mijn gezin neemt afscheid van mij en het gaat er dus om wat ZIJ willen. Als ze me in een putje willen gooien en hard "doei" willen roepen, dan moeten ze dat doen, en als ze er iets van willen maken dat hen troost biedt, dan moeten ze dat ook doen. Hun beslissing.
Hahaha...! Dat in een putje gooien en hard doei roepen
Maar verder eens: mijn gezin zal ervoor zorgen dat zij afscheid van mij nemen zoals zij het graag willen en op de manier waarop zij er iets aan hebben.
De enige bepaling die ik meegeef, is dat ik niet wil dat ik na overlijden nog bekeken kan worden.
dinsdag 27 april 2010 om 17:47
Toen mijn man ziek werd en wist dat hij zou overlijden kreeg ik de opdracht om hem op een plank met een laken eroverheen in het vuur te schuiven en vooral niemand uit te nodigen. Nou vond ik dat natuurlijk een beetje akelig, en dan niet voor hem maar voor mij ,dus heb ik gelijk gezegd dat dat iig niet ging gebeuren! Ik ben het dan ook helemaal eens met het overlaten aan de nabestaanden, want ik ben er ook achter gekomen dat de uitvaart (vooral de muziek) voor mij een grote rol speelde en speelt in het verwerkingsproces. Ik heb uiteindelijk in de 2e nacht na zijn overlijden mijn verhaal op papier gezet en de 3 nummers uitgezocht. De uitvaart is opgenomen op CD en eens in de zoveel tijd speel ik hem en heb daar veel steun aan.
Dus ik heb helemaal niks geregeld.....
Dus ik heb helemaal niks geregeld.....
