Jouw begravenis

27-04-2010 14:55 169 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik lees net Bordies topic over het niet uitgenodigd zijn op de crematie van haar ex-mans nieuwe vlam.



Gisteren heb ik toevallig net een complete lijst ingevuld voor hoe ik mijn begrafenis zou willen en in de kluis gelegd. Hoe mijn kist eruit moet zien (boeit me niet zo), de rouwauto (boeit me ook niet, als ik maar niet hoef te lopen) etc. etc.



Ook heb ik daar ingevuld wie ik absoluut NIET op mijn begrafenis wil hebben, en dat waren er eigenlijk best wel wat. Nou vond Ziziman dit best wel grof, het is tenslotte een begrafenis, als mensen verdrietig zijn mogen ze toch komen? Nou nee, van mij niet. Het is mijn laatste feestje en ik wil dat het gaat zoals ik wil dat het gaat. Ziziman daarintegen maakt het allemaal niet uit, ik mag dat allemaal beslissen voor hem, en hoewel ik dat respecteer, vind ik (de eeuwige controlfreak) dat toch een beetje jammer.



Hebben jullie ook al een wensenlijstje voor je begrafenis gemaakt? En hebben jullie dan speciale eisen/wensen? Moet het een feestje worden of mag het lekker somber zijn? Of willen jullie er ook helemaal nog niet over nadenken?



Dit uit pure zwartgallige interesse en, toegegeven, een beetje verveling.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb alles geregeld, samen met een groepje mensen die dichtbij mij staan.

Een aantal dingen veranderen af en toe, maar de grote lijn blijft staan. Voor de twee jongetjes waar ik 7 jaar voor heb mogen zorgen ligt er ook een brief. En hun 'logboeken' die ik tot op de dag van vandaag voor ze bijhoud.



Wij vonden het zwaar om te doen, maar er is die avonden ook erg veel gelachen. 'Mijn' plekje heb ik ook al en daar staan nu bloemetjes op te bloeien. Omdat ik mijn nabestaanden niet wil verplichten om mijn plekje te onderhouden komt er een deksteen.



Ik hoop dat de enveloppe nog heel lang gesloten in de la met belangrijke paperassen mag blijven liggen.
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
Mijn moeder is onverwachts overleden en wij wisten helemaal niets van haar wensen. Puur per toeval had ik een paar weken voor haar overlijden gevraagd wat ze zou willen. Begraven of cremeren. Maar verder moesten zussen en ik dus alles zelf bedenken. Advertentie? Wie uitnodigen? Koffietafel? Muziek? Speech? Volgauto's? Gedenkteken? bedank kaartjes? Kleffe cake? Bloemen? Enz, enz,

Het is gewoon enorm veel wat je in zeer korte periode moet beslissen. En ja wij wilden zowel rekening houden met de geest van mijn moeder maar ook dingen uitzoeken waar wij troost in konden vinden. Zo enorm moeilijk. Zelfs nu vraag ik wel eens aan haar in mijn hoofd of ze tevreden is met de keuzes en of ze het zo gewild zou hebben.



Mensen die aangeven te willen dat er een feest van gemaakt zou worden. Dat lijkt me zo moeilijk voor de nabestaanden. Want ik kan me voorstellen dat hun helemaal geen feest willen maar wel willen huilen en in het zwart een kleffe plak cake weg willen werken. Maar misschien kijk ik er gewoon erg traditioneel tegenaan hoor.



Voor mezelf heb ik wel wat dingen op papier. Ik wil begraven worden en veel rode en witte rozen krijgen. Ook heb ik ideeën voor de muziek en wat meer de traditionele gedachtes. Zo hoeven zich er niet aan te houden wanneer hun het anders zien maar mochten ze inspiratie willen dan weten ze het te vinden. Heb het op internet staan bij mijn dela account dus daar komen ze hoe dan ook bij.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
(Coole queenava, koningin eenoog, Festen)





Duurt nog minstens 10 jaar hoor, want zo lang heb ik garantie op mijn stofzuiger.
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
Alle reacties Link kopieren
wensen lijst voor je uitvaart. Staat op de site van over mijn lijk, van Bnn.
Dat was mijn spreekbeurt, zijn er nog vragen?!
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
Mijn ouders hebben wel eens aangegeven het prettig te vinden als er een bepaald "wensen lijstje" klaar ligt. (voordat dit heel luguber overkomt; bij overlijden van een familielid kwam dit ter sprake, en gaven zij aan dit prettig te vinden.) Ik heb geen partner of kinderen. Daarom heb ik een aantal dingen op geschreven die ik prettig zou vinden. Geen eisen, wel wat suggesties. Muziek die ik goed vind (voornamelijk bands, zodat nummerkeuze vrij is, wel 2 specifieke nummers die ik erg goed vind/die echt iets voor mij betekenen), waar mijn voorkeur naar uitgaat w.b.t. begraven/cremeren. Maar ook voor beide opties aangegeven wat ik mooi vind qua steen of urn. En ook een paar dingen die ik niet zo zie zitten (zo'n zwarte koets met compleet-in-het-zwart paarden ervoor bijvoorbeeld. De horror. Achter op de hooikar, in een bolderkar, waar mijn nabestaanden zich maar prettig bij voelen, alles prima, maar die paarden.. nee, dat hoeft voor mij niet)
Alle reacties Link kopieren
Festen, had t nog gelezen wat je gisteravond schreef en gelachen hoor. Thx
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
Alle reacties Link kopieren
Naar aanleiding van dit topic heb ik die lijst van BNN ingevuld. Toch wel handig voor mijn man als ik onverwacht ga.



Ik zou namelijk heel graag in een soort familiegraf willen liggen met mijn man en zoon. Omdat de kans klein is dat hij een normaal leven krijgt en zelf gaat trouwen oid, en ik zou niet willen dat hij ergens alleen ligt, zonder ons. Dat is voor mij wel belangrijk. Zouden we nog andere kinderen krijgen die gezond zijn, die mogen dat zelf beslissen. En ik wil graag een milieuvriendelijke kist, van gevlochten wilgentenen ofzoiets.



Ik vind dit gedicht zo mooi:



Zet alle klokken stil, zet het gerinkel af!

Deel vette kluiven uit, zodat geen hond meer blaft;

Sluit de piano, sla de trom en draag

De kist naar buiten, mensen treur vandaag.



Schrijf in het hemelblauw een tekst, heel groot

Met witte vliegtuigletters: HIJ IS DOOD;

Doe alle duiven van de stad een rouwband om hun nek,

En laat verkeersagenten surveilleren in jaquet.



Hij was mijn noord, mijn zuid, mijn west, mijn oost,

Mijn werken door de week, mijn ’s zondagstroost;

Mijn overdag, mijn nacht, mijn woord, mijn lied

Liefde voor eeuwig, dacht ik – maar zo was het niet.



Ik hoef geen sterren meer, laat ze vergaan,

Vernietig ook de zon, doe weg de maan;

Giet leeg de oceaan en kap het woud,

Want er is niets dat nu zijn waarde nog behoudt.



Dat iemand (liefst mij man) dat opleest (als het lukt).



ik wil trouwens ook niet dat er een feest wordt gevierd. Feesten doe je als je blij bent, ik hoop niet dat mensen zin hebben om te feesten als ik dood ben
Stressed is just desserts spelled backwards
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het niet zo'n gek idee hoor, om bepaalde dingen vast te leggen. Mijn broer had ook veel vastgelegd, en zijn lijst hebben we als basis genomen. Natuurlijk is het zo dat ook de nabestaanden zich er prettig bij moeten voelen. We vinden allemaal nog steeds dat het erg goed gelukt is om een goede middenweg te kiezen.
Alle reacties Link kopieren
Ik 'beheer' de foto die mijn moeder later op haar kaart wil. Ze vindt de foto's op kaarten nl. niet altijd al te best en deze foto staat ze goed op.
Alle reacties Link kopieren
Even iets heel andres mss.

Hebben jullie ook wel ens gedacht aan de beschikbaarheid van donatie van organen e.d.



Heb zelf een brief bij huisarts in p.c. en altijd dnor codiciel bij.



Heb dit besproken met mijn kinderen en dit is echt mijn laatste ding wat ik graag gedan wil hebben.



Zo b lijft er in andere mensen iets leven van mij en worden er hopelijk andere mensen leven die anders zouden sterven omdat er te weinig donaties zijn.



Ze weten verder wel over begrafenis zoals bv bepaalde bloemen.



Verder is het deels voor mijn kinderen wat zij graag willen en deels van mij.



Maar als er iets is wat zij beslst wel of niet willen vind ik dit ok.

Het gaat er immers ook om dat het voor hun ook een deel van het rouw proces is en dat zij er met een goed gevoel op

kunnen terug kijken.



Liefst met een lach en een traan mbt herinneringen
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik heb een donorcodicil en zowel mijn moeder als mijn vriend weten dat.
Alle reacties Link kopieren
Och, ik zet hem hier ook maar even neer:



Hemel op aarde



Was ik maar Foppe mijn heerlijke haan;

het dier heeft niets te klagen.

Hij heeft bij mij een droombestaan,

kent enkel dierendagen.



Hij is populair, een allemansvriend

Foppe is zeer geliefd.

Wordt vertroeteld, geaaid, op zijn wenken bediend

en mag schijten waar hij maar blieft.



Zijn exclusieve harem bevat

drie knuffelzachte hennen.

Hierdoor heeft hij orgasmes zat.

Ook daar kan ik aan wennen.



Hij kent geen honger of verdriet

gebreken, angst of zorgen.

Wie wil zo’n heerlijk leven niet?

Zo veilig en geborgen.



Te reïncarneren in mijn haan

dat lijkt me een mooi streven.

Daarom ga ik niet naar de maan

na het einde van mijn leven.



Wanneer ik overleden ben

zal mijn wens in vervulling gaan.

Al wat nodig is is een broedse hen

en een kwakje van de haan.



Mijn as zal in mijn tuin worden uitgestrooid

nadat men is uitgerouwd.

Want alles wat op de grond is gegooid

wordt door de kippen als voer beschouwd.



Na een aantal weken in een ei

is mijn transformatie een feit.

Mijn toom een schattige kip erbij.

En ik ben mijn zorgen kwijt.



Dan ben ik net zo’n rotverwende haan

en heb ik niets te klagen.

Begin ik aan een droombestaan

met louter dierendagen.
Ik vind hier dingen van.
Alle reacties Link kopieren
Maar nu serieus. Bij de uitvaarten die ik heb meegemaakt heb ik gemerkt dat het de nabestaanden een goed gevoel gaf alles geregeld te hebben zoals de overledene 'het gewild zou hebben'. Bij de uitvaart van mijn vader ervaarde ik hetzelfde. Naast verdriet bleek ik zomaar ook zoiets te kunnen voelen als voldoening, omdat de plechtigheden geheel in het teken stonden van hem. Hij was te herkennen in elk lied dat was uitgekozen, muziek waar hij zelf van hield, in iedere tekst, in ieder ritueel. Het gaf een goed gevoel dat we, naar onze mening, alles uit de kast hadden getrokken om hem echt een laatste eer te bewijzen. Dat verdiende hij. Het ging om hem, hij stond centraal. Van hem namen we afscheid. En ik was zo trots, dat de persoon over wie zo lovend werd gesproken wel even MIJN vader was. Als het hele plaatje klopt, kan een uitvaart zelfs mooi zijn.



Ik zou het niet prettig hebben gevonden als ik als nabestaande in het middelpunt zou hebben gestaan. Het is het laatste wat je voor iemand kunt doen. Een wensenlijst is alleen maar handig. We vinden het normaal om een testament te maken of voogdij te regelen. Waarom dan ook niet een paar hints over je uitvaart?
Ik vind hier dingen van.
Alle reacties Link kopieren
Mij maakt het allemaal niet uit wat ze met me willen doen Ik ben er immers toch niet meer, dus al maken ze hondenvoer van me , so what?

Wat betreft mijn geboorte daar had ik óók niets over te vertellen, dus eigenlijk in dit geval óók niet
Alle reacties Link kopieren
Toen mijn schoonvader overleed waren we maar wat blij met alle wensen die hij op papier had staan. De advertentie in de krant, de muziek, de dienst in de kerk, alles zoals hij het graag wilde.



Ook ik heb mijn wensen al wel kenbaar gemaakt. Zo wil ik bijvoorbeeld niet dat iedereen mij nog komt bekijken na het overlijden, alleen de naaste familie, verder niemand.

Ook wil ik geen grote kransen en boeketten maar 1 mooi stuk (veldboeket) op de kist en verder kan iedereen doneren voor een goed doel zoals Kika.

Ook mijn muziekkeuze heb ik doorgegeven (kan nog veranderen hoor). En als ik gecremeerd wordt (dat weet ik nog niet zeker) dan wil ik niet uitgestrrooid worden. Het liefst in een urn maar mijn man vind het idee van een urn in huis niets.

Dus dat moet ik nog bedenken.
Alle reacties Link kopieren
Ik wil hetzelfde gedicht als Maleficient, maar dan in het engels:





Stop all the clocks, cut off the telephone,

Prevent the dog from barking with a juicy bone,

Silence the pianos and with muffled drum

Bring out the coffin, let the mourners come.



Let aeroplanes circle moaning overhead

Scribbling on the sky the message He is Dead,

Put crepe bows round the white necks of the public doves,

Let the traffic policemen wear black cotton gloves.



He was my North, my South, my East and West,

My working week and my Sunday rest,

My noon, my midnight, my talk, my song;

I thought that love would last forever; I was wrong.



The stars are not wanted now; put out every one:

Pack up the moon and dismantle the sun;

Pour away the ocean and sweep up the woods:

For nothing now can ever come to any good
MILF in the making ;-)
Ik zag net dit op de site van over mijn lijk. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden. Een email schrijven aan je geliefden met alles wat je nog had willen zeggen. Dat wordt dan na je overlijden verstuurd. Ik denk dat mensen zich een kweetnietwat schrikken als ze een paar weken na je overlijden een email van je krijgen. Aan de ene kant is het wel de manier om alles uitgesproken te hebben, aan de andere kant weten je geliefden toch alles van je..als het goed is dan.

Heb wel heel ontroerende brieven gelezen op die site.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven