Overig
alle pijlers
Jouw begravenis
dinsdag 27 april 2010 om 14:55
Ik lees net Bordies topic over het niet uitgenodigd zijn op de crematie van haar ex-mans nieuwe vlam.
Gisteren heb ik toevallig net een complete lijst ingevuld voor hoe ik mijn begrafenis zou willen en in de kluis gelegd. Hoe mijn kist eruit moet zien (boeit me niet zo), de rouwauto (boeit me ook niet, als ik maar niet hoef te lopen) etc. etc.
Ook heb ik daar ingevuld wie ik absoluut NIET op mijn begrafenis wil hebben, en dat waren er eigenlijk best wel wat. Nou vond Ziziman dit best wel grof, het is tenslotte een begrafenis, als mensen verdrietig zijn mogen ze toch komen? Nou nee, van mij niet. Het is mijn laatste feestje en ik wil dat het gaat zoals ik wil dat het gaat. Ziziman daarintegen maakt het allemaal niet uit, ik mag dat allemaal beslissen voor hem, en hoewel ik dat respecteer, vind ik (de eeuwige controlfreak) dat toch een beetje jammer.
Hebben jullie ook al een wensenlijstje voor je begrafenis gemaakt? En hebben jullie dan speciale eisen/wensen? Moet het een feestje worden of mag het lekker somber zijn? Of willen jullie er ook helemaal nog niet over nadenken?
Dit uit pure zwartgallige interesse en, toegegeven, een beetje verveling.
Gisteren heb ik toevallig net een complete lijst ingevuld voor hoe ik mijn begrafenis zou willen en in de kluis gelegd. Hoe mijn kist eruit moet zien (boeit me niet zo), de rouwauto (boeit me ook niet, als ik maar niet hoef te lopen) etc. etc.
Ook heb ik daar ingevuld wie ik absoluut NIET op mijn begrafenis wil hebben, en dat waren er eigenlijk best wel wat. Nou vond Ziziman dit best wel grof, het is tenslotte een begrafenis, als mensen verdrietig zijn mogen ze toch komen? Nou nee, van mij niet. Het is mijn laatste feestje en ik wil dat het gaat zoals ik wil dat het gaat. Ziziman daarintegen maakt het allemaal niet uit, ik mag dat allemaal beslissen voor hem, en hoewel ik dat respecteer, vind ik (de eeuwige controlfreak) dat toch een beetje jammer.
Hebben jullie ook al een wensenlijstje voor je begrafenis gemaakt? En hebben jullie dan speciale eisen/wensen? Moet het een feestje worden of mag het lekker somber zijn? Of willen jullie er ook helemaal nog niet over nadenken?
Dit uit pure zwartgallige interesse en, toegegeven, een beetje verveling.
dinsdag 27 april 2010 om 17:51
quote:Mariannanas schreef op 27 april 2010 @ 17:26:
[...]
Maar welke muziek jij mooi vindt is toch helemaal niet relevant? Het gaat toch om de muziek die jouw nabestaanden troost biedt?
Het lijkt me wel belangrijk voor de nagedachtenis dat er geen Marco Borsato wordt gedraaid, juist voor de nabestaanden. Ik heb namelijk een gruwelijke hekel aan Marco Borsato. En dan is het dus een beetje raar dat het dan wel gedraaid wordt. Laat ik het zo zeggen, als op de uitvaart van mijn dierbare een nummer wordt gedraaid dat helemaal niet bij diegene past, biedt mij dat geen troost.
Maar als jij het niet zelf wilt regelen en aan je nabestaanden wilt overlaten, is dat jouw goed recht. Nogmaals, ook dat kun je gewoon in je polis opnemen.
[...]
Maar welke muziek jij mooi vindt is toch helemaal niet relevant? Het gaat toch om de muziek die jouw nabestaanden troost biedt?
Het lijkt me wel belangrijk voor de nagedachtenis dat er geen Marco Borsato wordt gedraaid, juist voor de nabestaanden. Ik heb namelijk een gruwelijke hekel aan Marco Borsato. En dan is het dus een beetje raar dat het dan wel gedraaid wordt. Laat ik het zo zeggen, als op de uitvaart van mijn dierbare een nummer wordt gedraaid dat helemaal niet bij diegene past, biedt mij dat geen troost.
Maar als jij het niet zelf wilt regelen en aan je nabestaanden wilt overlaten, is dat jouw goed recht. Nogmaals, ook dat kun je gewoon in je polis opnemen.
dinsdag 27 april 2010 om 17:56
Toen een familielid van mij overleed een aantal jaar geleden had hij de opdracht gegeven aan een nabestaande om vooral niets te regelen.
Alles was maar geldklopperij.
Het werd een crematie. Z
onder muziek. Zonder rede. Zonder priester. Zonder wat dan ook.
Behalve dan een kist. De goedkoopste. 6 stukkies spaanplaat. En ook alleen maar omdat ze de handvatten die hem de kachel in moesten helpen niet aan zijn ledematen vastgemaakt konden worden.
Er was geen reet an.
Voor niemand.
En iedereen is eigenlijk een beetje boos erom.
Maar hey, regel gerust je eigen begrafenis, zoals jij dat wilt. Tot in de puntjes.
Grote kans dat de mensen je herinneren als die zeikerd.
Alles was maar geldklopperij.
Het werd een crematie. Z
onder muziek. Zonder rede. Zonder priester. Zonder wat dan ook.
Behalve dan een kist. De goedkoopste. 6 stukkies spaanplaat. En ook alleen maar omdat ze de handvatten die hem de kachel in moesten helpen niet aan zijn ledematen vastgemaakt konden worden.
Er was geen reet an.
Voor niemand.
En iedereen is eigenlijk een beetje boos erom.
Maar hey, regel gerust je eigen begrafenis, zoals jij dat wilt. Tot in de puntjes.
Grote kans dat de mensen je herinneren als die zeikerd.
dinsdag 27 april 2010 om 18:03
dinsdag 27 april 2010 om 18:04
quote:kjong schreef op 27 april 2010 @ 17:56:
Maar hey, regel gerust je eigen begrafenis, zoals jij dat wilt. Tot in de puntjes. Grote kans dat de mensen je herinneren als die zeikerd.Pardon? Als je je eigen uitvaart regelt ben je een zeikerd? Ik mag hopen dat je dat niet meent. Meestal regel je zoiets overigens in samenspraak met je partner of familie. Dat hebben mijn oma, tante en al die andere mensen waarvan ik inmiddels een uitvaart van bijgewoond heb in ieder geval wel gedaan. En dat waren geen zeikerds, maar stuk voor stuk hele lieve mensen die veel te vroeg zijn overleden.
Maar hey, regel gerust je eigen begrafenis, zoals jij dat wilt. Tot in de puntjes. Grote kans dat de mensen je herinneren als die zeikerd.Pardon? Als je je eigen uitvaart regelt ben je een zeikerd? Ik mag hopen dat je dat niet meent. Meestal regel je zoiets overigens in samenspraak met je partner of familie. Dat hebben mijn oma, tante en al die andere mensen waarvan ik inmiddels een uitvaart van bijgewoond heb in ieder geval wel gedaan. En dat waren geen zeikerds, maar stuk voor stuk hele lieve mensen die veel te vroeg zijn overleden.
dinsdag 27 april 2010 om 18:14
quote:nessemeisje schreef op 27 april 2010 @ 17:09:
[...]
Maar dan ga je ervan uit dat mensen het regelen om zelf een vinger in de pap te hebben. Dat is niet zo (in mijn geval niet), want ik ben hartstikke dood dus krijg er toch niets meer van mee. Maar ik wil het mijn nabestaanden besparen (die me absoluut goed kennen, maar mijn ouders weten bijvoorbeeld echt niet wat voor muziek ik mooi vind) om in zo'n moment van rouw met dit soort dingen bezig te zijn.
Vandaar dat ik het regel. Heeft niets met narcisme te maken. (en overigens kun je heel veel alsnog aan je nabestaanden overlaten, kun je allemaal aangeven)Die gedachtegang begrijp ik wel. Zelf heb ik nog nooit meegemaakt dat het vervelend was om te regelen en geen steun bracht, ikzelf vond het juist heel prettig die tijd en met elkaar praten over muziek die een meerwaarde heeft, mooie gedichten of teksten, wat je op de kaart zet, etc. Ik kan me voorstellen dat als je heel erg onverwacht zou overlijden, bv. morgen onder de bus lopen, dat je nabestaanden dan zo compleet uit het veld geslagen zijn dat ze niets kunnen regelen en blij zijn als er iets geregeld is. Maar die kans is (hoop ik) zo klein dat ik me daar niet mee bezig wil houden. Tegelijkertijd kan ik me ook voorstellen dat als je zo onverwachts overlijdt dat dan bepaalde ideeën van je toch niet uitgevoerd kunnen worden, misschien zijn de mensen die jij graag wilt laten spreken wel niet in staat een persoonlijk woordje te doen omdat ze compleet in shock zijn, om maar iets te noemen.
[...]
Maar dan ga je ervan uit dat mensen het regelen om zelf een vinger in de pap te hebben. Dat is niet zo (in mijn geval niet), want ik ben hartstikke dood dus krijg er toch niets meer van mee. Maar ik wil het mijn nabestaanden besparen (die me absoluut goed kennen, maar mijn ouders weten bijvoorbeeld echt niet wat voor muziek ik mooi vind) om in zo'n moment van rouw met dit soort dingen bezig te zijn.
Vandaar dat ik het regel. Heeft niets met narcisme te maken. (en overigens kun je heel veel alsnog aan je nabestaanden overlaten, kun je allemaal aangeven)Die gedachtegang begrijp ik wel. Zelf heb ik nog nooit meegemaakt dat het vervelend was om te regelen en geen steun bracht, ikzelf vond het juist heel prettig die tijd en met elkaar praten over muziek die een meerwaarde heeft, mooie gedichten of teksten, wat je op de kaart zet, etc. Ik kan me voorstellen dat als je heel erg onverwacht zou overlijden, bv. morgen onder de bus lopen, dat je nabestaanden dan zo compleet uit het veld geslagen zijn dat ze niets kunnen regelen en blij zijn als er iets geregeld is. Maar die kans is (hoop ik) zo klein dat ik me daar niet mee bezig wil houden. Tegelijkertijd kan ik me ook voorstellen dat als je zo onverwachts overlijdt dat dan bepaalde ideeën van je toch niet uitgevoerd kunnen worden, misschien zijn de mensen die jij graag wilt laten spreken wel niet in staat een persoonlijk woordje te doen omdat ze compleet in shock zijn, om maar iets te noemen.
dinsdag 27 april 2010 om 18:15
Ik wil er ook niet iedereen bij hebben, maakt me niet uit of die personen dan van me balen of niet. Maak ik toch niet meer mee.
Verder heb ik wel wat wensen ten aanzien van mijn begrafenis/crematie (ben ik nog niet uit). Het liefst heb ik helemaal geen dienst/herdenking, maar dat schijnt ook raar te zijn.
Verder heb ik wel wat wensen ten aanzien van mijn begrafenis/crematie (ben ik nog niet uit). Het liefst heb ik helemaal geen dienst/herdenking, maar dat schijnt ook raar te zijn.
dinsdag 27 april 2010 om 18:18
Ik ga er trouwens vanuit dat mensen het doen om zelf een vinger in de pap te hebben omdat er zinnetjes voorbij komen als "als er muziek gedraaid wordt die ik nooit mooi vond, dan klopt dat voor mij niet". Eh... het hele punt van dood zijn is toch juist dat jij er niet meer bent.....? Dus dat jij ook niet meer in staat bent iets kloppend te vinden of leuk of fout of whatever? Dit concept vond ik trouwens vroeger wel moeilijk te vatten hoor, maar ik dacht dat iedereen het zo rond zijn twaalfde wel door had
Maar ik wil niet akelig doen en iedereen moet het vooral lekker regelen als hij het wil, ik lach er alleen een beetje om (net als om de bruid die alvast de familie laat weten wat ze absoluut wél in de stukjes wil en wat niet zeg maar), en mocht een familielid van mij het helemaal geregeld hebben zou ik er ook om lachen als ik dat dan tegenkwam na zijn dood, en denken "het moet niet gekker worden", maar verder niets hoor, heel onschuldig lach ik hier om.
Maar ik wil niet akelig doen en iedereen moet het vooral lekker regelen als hij het wil, ik lach er alleen een beetje om (net als om de bruid die alvast de familie laat weten wat ze absoluut wél in de stukjes wil en wat niet zeg maar), en mocht een familielid van mij het helemaal geregeld hebben zou ik er ook om lachen als ik dat dan tegenkwam na zijn dood, en denken "het moet niet gekker worden", maar verder niets hoor, heel onschuldig lach ik hier om.
dinsdag 27 april 2010 om 18:19
Ik wil gecremeerd worden, maar wil niet dat mijn as wordt uitgestrooid. Ik wil vooral dat het "bij elkaar blijft". Het liefst in een mooie vaas of pot. Waar die urn vervolgens komt te staan maakt mij niet zoveel uit.
verder wil ik een klein feestje, met mensen die echt van mij hebben gehouden. Ze mogen best huilen, maar moeten het vooral gezellig hebben. Leuke muziek, lekker eten, gezellig praten en dansen.
verder wil ik een klein feestje, met mensen die echt van mij hebben gehouden. Ze mogen best huilen, maar moeten het vooral gezellig hebben. Leuke muziek, lekker eten, gezellig praten en dansen.
dinsdag 27 april 2010 om 18:21
dinsdag 27 april 2010 om 18:23
Trouwens, vooruitplanners, een vraagje: hebben jullie andere uitvaarten meegemaakt? En zo ja, hebben jullie die in kunnen vullen zoals voor jullie goed voelde, of hadden jullie ook een draaiboek gekregen van de overledene?
Als ik bv. lees over welke muziek mooi is voor begrafenissen en welke niet, dan herken ik dat wel, maar dat doe ik dan nu. Mijn ouders zijn gelukkig nog niet dood maar bij mijn grootouders hebben we muziek uitgezocht die we mooi vonden, de koffietafel zoals wij die wilden, enzovoort. Waarom wachten tot je zelf dood bent daarmee...?
Als ik bv. lees over welke muziek mooi is voor begrafenissen en welke niet, dan herken ik dat wel, maar dat doe ik dan nu. Mijn ouders zijn gelukkig nog niet dood maar bij mijn grootouders hebben we muziek uitgezocht die we mooi vonden, de koffietafel zoals wij die wilden, enzovoort. Waarom wachten tot je zelf dood bent daarmee...?
dinsdag 27 april 2010 om 18:25
Ik zal ook niet vastleggen dat bepaalde mensen een praatje moeten doen, dat vind ik zelf ook raar.. Maar meer de optie dat er mensen eventueel konden spreken. Niet van: die en die mag wat zeggen. Dat vind ik namelijk ook wat ver gaan, want wie weet zit diegene daar helemaal niet op te wachten.
En ik hoef het overigens ook niet tot in de puntjes te regelen, ik ga bijvoorbeeld niet bepalen wat voor bloemen mensen meebrengen. Of wat ze moeten dragen. Of wie er niet mag komen.
Maar wel muziek, soort urn, plek waar ik neergezet wil worden (urn dus) en koffie/dranktafel.
En ik hoef het overigens ook niet tot in de puntjes te regelen, ik ga bijvoorbeeld niet bepalen wat voor bloemen mensen meebrengen. Of wat ze moeten dragen. Of wie er niet mag komen.
Maar wel muziek, soort urn, plek waar ik neergezet wil worden (urn dus) en koffie/dranktafel.
dinsdag 27 april 2010 om 18:25
quote:Yraatje schreef op 27 april 2010 @ 18:21:
[...]
Nou, en ik vind het superkil dat niemand iets over de overledene zegt, al is het maar een toepasselijk gedichtje...
Nou, dat vind ik toevallig ook, maar het is toch iets wat uit iemand zelf moet komen hè? Als jij dood bent en niemand wil wat zeggen, omdat ze toevallig heel kille gevoelens hadden, of omdat ze er niet toe in staat zijn omdat ze van verdriet niet kunnen praten, dan is dat zo en dan kan jij er echt niets meer aan doen, hoe graag je ook zou willen. Jammer de pammer.
Dat maakt dit soort dingen vantevoren 'afdwingen' een beetje surrealistisch vind ik.
[...]
Nou, en ik vind het superkil dat niemand iets over de overledene zegt, al is het maar een toepasselijk gedichtje...
Nou, dat vind ik toevallig ook, maar het is toch iets wat uit iemand zelf moet komen hè? Als jij dood bent en niemand wil wat zeggen, omdat ze toevallig heel kille gevoelens hadden, of omdat ze er niet toe in staat zijn omdat ze van verdriet niet kunnen praten, dan is dat zo en dan kan jij er echt niets meer aan doen, hoe graag je ook zou willen. Jammer de pammer.
Dat maakt dit soort dingen vantevoren 'afdwingen' een beetje surrealistisch vind ik.
dinsdag 27 april 2010 om 18:27
quote:nessemeisje schreef op 27 april 2010 @ 18:25:
Ik zal ook niet vastleggen dat bepaalde mensen een praatje moeten doen, dat vind ik zelf ook raar.. Maar meer de optie dat er mensen eventueel konden spreken. Niet van: die en die mag wat zeggen. (...)
Maar als je niets vastlegt is die optie toch ook nog compleet open?
En wat nou als (sorry) je morgen onder een bus loopt en je man en kinderen een beetje van je as in een kettinkje willen doen en altijd bij zich willen dragen (of er een tattoo van maken )? Waarom zou jij er mee zitten dat je dan niet meer neergezet wordt waar jij dacht dat het een mooi plekje zou zijn?
Geloof je dat je daar zelf nog iets van meekrijgt?
Ik zal ook niet vastleggen dat bepaalde mensen een praatje moeten doen, dat vind ik zelf ook raar.. Maar meer de optie dat er mensen eventueel konden spreken. Niet van: die en die mag wat zeggen. (...)
Maar als je niets vastlegt is die optie toch ook nog compleet open?
En wat nou als (sorry) je morgen onder een bus loopt en je man en kinderen een beetje van je as in een kettinkje willen doen en altijd bij zich willen dragen (of er een tattoo van maken )? Waarom zou jij er mee zitten dat je dan niet meer neergezet wordt waar jij dacht dat het een mooi plekje zou zijn?
Geloof je dat je daar zelf nog iets van meekrijgt?
dinsdag 27 april 2010 om 18:28
Wat grappig Bergje, ik wil echt totaal geen feestje, maar iets sobers, met een paar mensen die dan huilend rond mijn kist staan. Natuurlijk in het zwart en liefst ook in de regen. Ik vrees dat ik maar wat van die beroepshuilers moet gaan regelen .
Maar even zonder gekheid: als zij blij worden van een praalbegrafenis met alles er op en eraan, dan kennen ze me slecht, maar als dat ze troost biedt vind ik het verder prima.
Maar even zonder gekheid: als zij blij worden van een praalbegrafenis met alles er op en eraan, dan kennen ze me slecht, maar als dat ze troost biedt vind ik het verder prima.
dinsdag 27 april 2010 om 18:32
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:27:
[...]
Maar als je niets vastlegt is die optie toch ook nog compleet open?
Als ik vastleg dat mijn nabestaanden mogen beslissen of er toespraken gehouden mogen worden (mag mijn man beslissen) dan is dat toch niet open?
En wat nou als (sorry) je morgen onder een bus loopt en je man en kinderen een beetje van je as in een kettinkje willen doen en altijd bij zich willen dragen (of er een tattoo van maken )? Waarom zou jij er mee zitten dat je dan niet meer neergezet wordt waar jij dacht dat het een mooi plekje zou zijn?
Geloof je dat je daar zelf nog iets van meekrijgt?Als mijn man en kind een beetje van mijn as in een kettinkje willen doen, prima. Maar ik wil graag bij mijn familie in de buurt staan. En nee, ik krijg daar niets meer van mee, maar mijn resterende familie wel. En als mijn man zou overwegen om een tattoo te maken van mijn as in plaats van in een mooie urn, dan heb ik me ernstig in hem vergist...
[...]
Maar als je niets vastlegt is die optie toch ook nog compleet open?
Als ik vastleg dat mijn nabestaanden mogen beslissen of er toespraken gehouden mogen worden (mag mijn man beslissen) dan is dat toch niet open?
En wat nou als (sorry) je morgen onder een bus loopt en je man en kinderen een beetje van je as in een kettinkje willen doen en altijd bij zich willen dragen (of er een tattoo van maken )? Waarom zou jij er mee zitten dat je dan niet meer neergezet wordt waar jij dacht dat het een mooi plekje zou zijn?
Geloof je dat je daar zelf nog iets van meekrijgt?Als mijn man en kind een beetje van mijn as in een kettinkje willen doen, prima. Maar ik wil graag bij mijn familie in de buurt staan. En nee, ik krijg daar niets meer van mee, maar mijn resterende familie wel. En als mijn man zou overwegen om een tattoo te maken van mijn as in plaats van in een mooie urn, dan heb ik me ernstig in hem vergist...
dinsdag 27 april 2010 om 18:37
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:23:
Trouwens, vooruitplanners, een vraagje: hebben jullie andere uitvaarten meegemaakt? En zo ja, hebben jullie die in kunnen vullen zoals voor jullie goed voelde, of hadden jullie ook een draaiboek gekregen van de overledene?
Als ik bv. lees over welke muziek mooi is voor begrafenissen en welke niet, dan herken ik dat wel, maar dat doe ik dan nu. Mijn ouders zijn gelukkig nog niet dood maar bij mijn grootouders hebben we muziek uitgezocht die we mooi vonden, de koffietafel zoals wij die wilden, enzovoort. Waarom wachten tot je zelf dood bent daarmee...?
Ja, en nee. En de nee slaat op het niet kunnen plannen zoals ik/ we dachten dat het de overledene recht zou doen. Meerdere uitvaarten, meerdere redenen, er waren geen draaiboeken aanwezig en geen laatste wensen en daarom ging het "fout". Maar ik zou heel blij zijn geweest als de overledene voor zijn/ haar dood iets had opgeschreven.
Ja, ik heb er dus zelf al over nagedacht. Wat ik een beetje mis in het verhaal: je kan ook meedenken met je nabestaanden omdat deze niet 1 homogene groep vormen. Mijn moeder denkt er heel anders over dan mijn vriend. Ja, ik heb dus bij beide aangegeven wat ik belangrijk vind. Nee, hier hoeven ze zich niet aan te houden maar het zorgt er wel voor dat mogelijke conflicten kunnen worden opgelost.Nee, de muziek heb ik bijvoorbeeld niet uitgezocht omdat dit juist iets heel persoonlijks voor de nabestaanden is. Ja, ik heb wel al aangegeven dat ik gecremeerd wil worden en dat ik niet wil dat er geld wordt uitgegeven aan een kist.
Trouwens, vooruitplanners, een vraagje: hebben jullie andere uitvaarten meegemaakt? En zo ja, hebben jullie die in kunnen vullen zoals voor jullie goed voelde, of hadden jullie ook een draaiboek gekregen van de overledene?
Als ik bv. lees over welke muziek mooi is voor begrafenissen en welke niet, dan herken ik dat wel, maar dat doe ik dan nu. Mijn ouders zijn gelukkig nog niet dood maar bij mijn grootouders hebben we muziek uitgezocht die we mooi vonden, de koffietafel zoals wij die wilden, enzovoort. Waarom wachten tot je zelf dood bent daarmee...?
Ja, en nee. En de nee slaat op het niet kunnen plannen zoals ik/ we dachten dat het de overledene recht zou doen. Meerdere uitvaarten, meerdere redenen, er waren geen draaiboeken aanwezig en geen laatste wensen en daarom ging het "fout". Maar ik zou heel blij zijn geweest als de overledene voor zijn/ haar dood iets had opgeschreven.
Ja, ik heb er dus zelf al over nagedacht. Wat ik een beetje mis in het verhaal: je kan ook meedenken met je nabestaanden omdat deze niet 1 homogene groep vormen. Mijn moeder denkt er heel anders over dan mijn vriend. Ja, ik heb dus bij beide aangegeven wat ik belangrijk vind. Nee, hier hoeven ze zich niet aan te houden maar het zorgt er wel voor dat mogelijke conflicten kunnen worden opgelost.Nee, de muziek heb ik bijvoorbeeld niet uitgezocht omdat dit juist iets heel persoonlijks voor de nabestaanden is. Ja, ik heb wel al aangegeven dat ik gecremeerd wil worden en dat ik niet wil dat er geld wordt uitgegeven aan een kist.
dinsdag 27 april 2010 om 18:38
Ik denk dat als je zelf alles in de puntjes wilt regelen je moet oppassen dat je het niet overorganiseert en zo de ruimte die mensen nodig hebben om hun eigen gevoel erin te leggen wegneemt.
Uiteraard kan het geen kwaad om de hoofdlijnen uit te zetten, maar het lijkt me niet goed om er een soort van overgeregiseerd toneelstukje van de maken, compleet met draaiboek enzo. Ik zie dit ook bij sommige bruiloften en dat neemt toch een stukje oprechte emotie weg.
Uiteraard kan het geen kwaad om de hoofdlijnen uit te zetten, maar het lijkt me niet goed om er een soort van overgeregiseerd toneelstukje van de maken, compleet met draaiboek enzo. Ik zie dit ook bij sommige bruiloften en dat neemt toch een stukje oprechte emotie weg.
dinsdag 27 april 2010 om 18:39
Ik snap het niet, als je niets regelt beslissen de nabestaanden of er gesproken wordt, en als je vastlegt dat de nabestaanden dat moeten beslissen doen ze dat ook. Dat is uiteindelijk toch hetzelfde?
Ik wil niet allerlei wat-als scenario's bedenken, maar het komt er op neer dat ik denk dat er zo enorm veel dingen kunnen gebeuren na je dood die je nooit had kunnen voorzien, dat het zinloos is dat niet vast te leggen.
Even praktisch gezien, kan je het wel 'afdwingen'? Stel ik leg vast dat ik na mijn dood gecremeerd wil worden en in een urn op de schouw bij mijn broer gezet wil worden want daar komt de hele familie samen. Als mijn broer me niet meer wil, of als mijn broer naar Kuala Lumpur verhuist en me meeneemt... dan is er in principe wettelijk weinig wat daartegen gedaan kan worden of niet? Mijn wensen hebben wettelijk geen waarde meer omdat ik niet meer besta? Of is dat niet zo?
Ik wil niet allerlei wat-als scenario's bedenken, maar het komt er op neer dat ik denk dat er zo enorm veel dingen kunnen gebeuren na je dood die je nooit had kunnen voorzien, dat het zinloos is dat niet vast te leggen.
Even praktisch gezien, kan je het wel 'afdwingen'? Stel ik leg vast dat ik na mijn dood gecremeerd wil worden en in een urn op de schouw bij mijn broer gezet wil worden want daar komt de hele familie samen. Als mijn broer me niet meer wil, of als mijn broer naar Kuala Lumpur verhuist en me meeneemt... dan is er in principe wettelijk weinig wat daartegen gedaan kan worden of niet? Mijn wensen hebben wettelijk geen waarde meer omdat ik niet meer besta? Of is dat niet zo?
dinsdag 27 april 2010 om 18:41
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:23:
Trouwens, vooruitplanners, een vraagje: hebben jullie andere uitvaarten meegemaakt? En zo ja, hebben jullie die in kunnen vullen zoals voor jullie goed voelde, of hadden jullie ook een draaiboek gekregen van de overledene?
Als ik bv. lees over welke muziek mooi is voor begrafenissen en welke niet, dan herken ik dat wel, maar dat doe ik dan nu. Mijn ouders zijn gelukkig nog niet dood maar bij mijn grootouders hebben we muziek uitgezocht die we mooi vonden, de koffietafel zoals wij die wilden, enzovoort. Waarom wachten tot je zelf dood bent daarmee...?
Ja, ik heb andere uitvaarten meegemaakt, en ja, die zijn grotendeels ingevuld zoals WIJ (nabestaanden) het wilden. Daarbij geen draaiboek van de overledene, wat in sommige gevallen best lastig was... Om een voorbeeld te noemen: Opa wilde géén advertentie in de krant, oma had daarover niets te vertellen toen een aantal van haar kinderen besloot dat er tóch een advertentie in de krant moest komen. Heb je iets vastgelegd, dan is dat toch makkelijker om aan vast te houden...
Muziek... tja... mijn ene oma hield niet echt van muziek (heb ik in ieder geval nooit op muziekluisteren kunnen betrappen), dus er kwamen allerlei muziekstukken die wel mooi waren, maar die voor elke willekeurige persoon gebruikt zouden kunnen worden.
Mijn andere oma hield meer van Schlagermuziek, maar daar werd muziek gedraaid die totaal niet bij haar paste... Tja...
Daarom heb ik ook een brief geschreven aan mijn familieleden/directe naasten, die ik bewaar in mijn agenda. Hierin heb ik een aantal richtlijnen gezet om hen er doorheen te loodsen. Ze mogen er aan alle kanten vanaf wijken. Het enige wat ik erg vind is wanneer ik word begraven.
Ik heb ooit een "eng" verhaal gehoord over iemand die zich in zijn graf had omgedraaid en sindsdien ben ik als de dood om levend te worden begraven.
Dus in mijn brief heb ik gezet dat ik liever wil worden gecremeerd, máár dat als mijn familie mij liever wil begraven dat dat ook oké is, maar dat ik dan wel een opgeladen mobiel met bereik en beltegoed mee wil in de kist.....
In mijn ogen probeert een familie toch een begrafenis/uitvaart te regelen zoals ze denken dat de overledene het gewild zou hebben. Daarom heb ik wat richtlijnen opgesteld...
Niet omdat mijn uitvaart er per se zo strak geregeld uit moet zien...
Trouwens, vooruitplanners, een vraagje: hebben jullie andere uitvaarten meegemaakt? En zo ja, hebben jullie die in kunnen vullen zoals voor jullie goed voelde, of hadden jullie ook een draaiboek gekregen van de overledene?
Als ik bv. lees over welke muziek mooi is voor begrafenissen en welke niet, dan herken ik dat wel, maar dat doe ik dan nu. Mijn ouders zijn gelukkig nog niet dood maar bij mijn grootouders hebben we muziek uitgezocht die we mooi vonden, de koffietafel zoals wij die wilden, enzovoort. Waarom wachten tot je zelf dood bent daarmee...?
Ja, ik heb andere uitvaarten meegemaakt, en ja, die zijn grotendeels ingevuld zoals WIJ (nabestaanden) het wilden. Daarbij geen draaiboek van de overledene, wat in sommige gevallen best lastig was... Om een voorbeeld te noemen: Opa wilde géén advertentie in de krant, oma had daarover niets te vertellen toen een aantal van haar kinderen besloot dat er tóch een advertentie in de krant moest komen. Heb je iets vastgelegd, dan is dat toch makkelijker om aan vast te houden...
Muziek... tja... mijn ene oma hield niet echt van muziek (heb ik in ieder geval nooit op muziekluisteren kunnen betrappen), dus er kwamen allerlei muziekstukken die wel mooi waren, maar die voor elke willekeurige persoon gebruikt zouden kunnen worden.
Mijn andere oma hield meer van Schlagermuziek, maar daar werd muziek gedraaid die totaal niet bij haar paste... Tja...
Daarom heb ik ook een brief geschreven aan mijn familieleden/directe naasten, die ik bewaar in mijn agenda. Hierin heb ik een aantal richtlijnen gezet om hen er doorheen te loodsen. Ze mogen er aan alle kanten vanaf wijken. Het enige wat ik erg vind is wanneer ik word begraven.
Ik heb ooit een "eng" verhaal gehoord over iemand die zich in zijn graf had omgedraaid en sindsdien ben ik als de dood om levend te worden begraven.
Dus in mijn brief heb ik gezet dat ik liever wil worden gecremeerd, máár dat als mijn familie mij liever wil begraven dat dat ook oké is, maar dat ik dan wel een opgeladen mobiel met bereik en beltegoed mee wil in de kist.....
In mijn ogen probeert een familie toch een begrafenis/uitvaart te regelen zoals ze denken dat de overledene het gewild zou hebben. Daarom heb ik wat richtlijnen opgesteld...
Niet omdat mijn uitvaart er per se zo strak geregeld uit moet zien...
dinsdag 27 april 2010 om 18:43
quote:marie_liselotte1981 schreef op 27 april 2010 @ 17:31:
Maar Mariannas, even een gedachtengang.
Een bruiloft regel je ook in de puntjes (of dat nu in spijkerbroek is of in prinsessenjurk maakt niet uit).Je geboorte hebben anderen voor jou geregeld. Je verjaardag regel je zelf. Is jouw gedachtengang dan: ik maak het niet mee dus ze doen maar of denk je 'ze weten toch wat ik leuk vind' of misschien zelfs 'ik lig daar dan wel dood in mijn kist het gaat niet langer om mij'? Ik vermoed het laatste..probeer je te begrijpen.
Ik heb volgens mij al uitgelegd dat een uitvaart voor mij is: de gelegenheid om afscheid te nemen van een dierbaar iemand. Voor de nabestaanden dus. En dus wil ik dat mijn man de muziek draait waarin hij troost zoekt, en dat mijn zoon zijn hardrockvrienden een moppie gitaar laat spelen als mijn zoon daar troost in vindt, en dat mijn dochter een enorm roze jurk mag dragen als zij daar troost in vindt, etc. Het gaat er helemaal niet om wat ik leuk/mooi/passend vind, het gaat erom wat mijn dierbaren steun biedt.
Ik snap de vergelijking met een huwelijk niet. Cruciaal bij een huwelijk is wel dat er, als het goed is, niemand getroost hoeft te worden.
Maar Mariannas, even een gedachtengang.
Een bruiloft regel je ook in de puntjes (of dat nu in spijkerbroek is of in prinsessenjurk maakt niet uit).Je geboorte hebben anderen voor jou geregeld. Je verjaardag regel je zelf. Is jouw gedachtengang dan: ik maak het niet mee dus ze doen maar of denk je 'ze weten toch wat ik leuk vind' of misschien zelfs 'ik lig daar dan wel dood in mijn kist het gaat niet langer om mij'? Ik vermoed het laatste..probeer je te begrijpen.
Ik heb volgens mij al uitgelegd dat een uitvaart voor mij is: de gelegenheid om afscheid te nemen van een dierbaar iemand. Voor de nabestaanden dus. En dus wil ik dat mijn man de muziek draait waarin hij troost zoekt, en dat mijn zoon zijn hardrockvrienden een moppie gitaar laat spelen als mijn zoon daar troost in vindt, en dat mijn dochter een enorm roze jurk mag dragen als zij daar troost in vindt, etc. Het gaat er helemaal niet om wat ik leuk/mooi/passend vind, het gaat erom wat mijn dierbaren steun biedt.
Ik snap de vergelijking met een huwelijk niet. Cruciaal bij een huwelijk is wel dat er, als het goed is, niemand getroost hoeft te worden.
.
dinsdag 27 april 2010 om 18:45
Ok jullie hebben dus uitvaarten meegemaakt waarbij er gekissebis was over hoe en wat. Dan snap ik het wel dat je dat wilt voorkomen. Ikzelf ken dat niet, bij de uitvaarten die ik meegemaakt heb is het allemaal heel erg harmonieus en prettig geregeld met de directe familie, en de rest had er niets mee te maken.
Niet lullig bedoeld, maar als je bang bent levend te worden begraven, hoe kun je dan levend te worden verbrand een fijner alternatief vinden? Dan kan je beter een mobieltje laten meebegraven
Niet lullig bedoeld, maar als je bang bent levend te worden begraven, hoe kun je dan levend te worden verbrand een fijner alternatief vinden? Dan kan je beter een mobieltje laten meebegraven
dinsdag 27 april 2010 om 18:47
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:39:
Ik snap het niet, als je niets regelt beslissen de nabestaanden of er gesproken wordt, en als je vastlegt dat de nabestaanden dat moeten beslissen doen ze dat ook. Dat is uiteindelijk toch hetzelfde?
Ik wil niet allerlei wat-als scenario's bedenken, maar het komt er op neer dat ik denk dat er zo enorm veel dingen kunnen gebeuren na je dood die je nooit had kunnen voorzien, dat het zinloos is dat niet vast te leggen.
Even praktisch gezien, kan je het wel 'afdwingen'? Stel ik leg vast dat ik na mijn dood gecremeerd wil worden en in een urn op de schouw bij mijn broer gezet wil worden want daar komt de hele familie samen. Als mijn broer me niet meer wil, of als mijn broer naar Kuala Lumpur verhuist en me meeneemt... dan is er in principe wettelijk weinig wat daartegen gedaan kan worden of niet? Mijn wensen hebben wettelijk geen waarde meer omdat ik niet meer besta? Of is dat niet zo?Nee, dus. "Mijn" nabestaanden zijn niet zo'n groep die het allemaal met elkaar eens gaat zijn. Dus ja, het is prima als ze met zijn allen besluiten iets anders te doen. Nee, het is niet prima als groep 1x wil en groep 2 y. Dan wil ik graag er na mijn dood nog voor zorgen dat ze geen ruzie krijgen. Dus een houvast of leidraad waar na mijn dood vanaf kan worden geweken als iedereen het met elkaar eens is. Zoiets?
Ik snap het niet, als je niets regelt beslissen de nabestaanden of er gesproken wordt, en als je vastlegt dat de nabestaanden dat moeten beslissen doen ze dat ook. Dat is uiteindelijk toch hetzelfde?
Ik wil niet allerlei wat-als scenario's bedenken, maar het komt er op neer dat ik denk dat er zo enorm veel dingen kunnen gebeuren na je dood die je nooit had kunnen voorzien, dat het zinloos is dat niet vast te leggen.
Even praktisch gezien, kan je het wel 'afdwingen'? Stel ik leg vast dat ik na mijn dood gecremeerd wil worden en in een urn op de schouw bij mijn broer gezet wil worden want daar komt de hele familie samen. Als mijn broer me niet meer wil, of als mijn broer naar Kuala Lumpur verhuist en me meeneemt... dan is er in principe wettelijk weinig wat daartegen gedaan kan worden of niet? Mijn wensen hebben wettelijk geen waarde meer omdat ik niet meer besta? Of is dat niet zo?Nee, dus. "Mijn" nabestaanden zijn niet zo'n groep die het allemaal met elkaar eens gaat zijn. Dus ja, het is prima als ze met zijn allen besluiten iets anders te doen. Nee, het is niet prima als groep 1x wil en groep 2 y. Dan wil ik graag er na mijn dood nog voor zorgen dat ze geen ruzie krijgen. Dus een houvast of leidraad waar na mijn dood vanaf kan worden geweken als iedereen het met elkaar eens is. Zoiets?
