Overig
alle pijlers
Jouw begravenis
dinsdag 27 april 2010 om 14:55
Ik lees net Bordies topic over het niet uitgenodigd zijn op de crematie van haar ex-mans nieuwe vlam.
Gisteren heb ik toevallig net een complete lijst ingevuld voor hoe ik mijn begrafenis zou willen en in de kluis gelegd. Hoe mijn kist eruit moet zien (boeit me niet zo), de rouwauto (boeit me ook niet, als ik maar niet hoef te lopen) etc. etc.
Ook heb ik daar ingevuld wie ik absoluut NIET op mijn begrafenis wil hebben, en dat waren er eigenlijk best wel wat. Nou vond Ziziman dit best wel grof, het is tenslotte een begrafenis, als mensen verdrietig zijn mogen ze toch komen? Nou nee, van mij niet. Het is mijn laatste feestje en ik wil dat het gaat zoals ik wil dat het gaat. Ziziman daarintegen maakt het allemaal niet uit, ik mag dat allemaal beslissen voor hem, en hoewel ik dat respecteer, vind ik (de eeuwige controlfreak) dat toch een beetje jammer.
Hebben jullie ook al een wensenlijstje voor je begrafenis gemaakt? En hebben jullie dan speciale eisen/wensen? Moet het een feestje worden of mag het lekker somber zijn? Of willen jullie er ook helemaal nog niet over nadenken?
Dit uit pure zwartgallige interesse en, toegegeven, een beetje verveling.
Gisteren heb ik toevallig net een complete lijst ingevuld voor hoe ik mijn begrafenis zou willen en in de kluis gelegd. Hoe mijn kist eruit moet zien (boeit me niet zo), de rouwauto (boeit me ook niet, als ik maar niet hoef te lopen) etc. etc.
Ook heb ik daar ingevuld wie ik absoluut NIET op mijn begrafenis wil hebben, en dat waren er eigenlijk best wel wat. Nou vond Ziziman dit best wel grof, het is tenslotte een begrafenis, als mensen verdrietig zijn mogen ze toch komen? Nou nee, van mij niet. Het is mijn laatste feestje en ik wil dat het gaat zoals ik wil dat het gaat. Ziziman daarintegen maakt het allemaal niet uit, ik mag dat allemaal beslissen voor hem, en hoewel ik dat respecteer, vind ik (de eeuwige controlfreak) dat toch een beetje jammer.
Hebben jullie ook al een wensenlijstje voor je begrafenis gemaakt? En hebben jullie dan speciale eisen/wensen? Moet het een feestje worden of mag het lekker somber zijn? Of willen jullie er ook helemaal nog niet over nadenken?
Dit uit pure zwartgallige interesse en, toegegeven, een beetje verveling.
dinsdag 27 april 2010 om 18:53
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:45:
Ok jullie hebben dus uitvaarten meegemaakt waarbij er gekissebis was over hoe en wat. Dan snap ik het wel dat je dat wilt voorkomen. Ikzelf ken dat niet, bij de uitvaarten die ik meegemaakt heb is het allemaal heel erg harmonieus en prettig geregeld met de directe familie, en de rest had er niets mee te maken.
Niet lullig bedoeld, maar als je bang bent levend te worden begraven, hoe kun je dan levend te worden verbrand een fijner alternatief vinden? Dan kan je beter een mobieltje laten meebegraven
Nee, ik snap het wel hoor Hoor ik wel meer... Mijn redenering: Als ik levend word begraven lig ik nog heel lang heel bang te zijn en te hopen dat iemand mij vindt. Als ik in de kist in een oven lig kan ik hooguit denken: "Oh shit... ik leef nog" en dan is het ook over...
Maar goed... ik moet wel zeggen dat ik de laatste tijd wat meer mensen heb zien overlijden en dat heeft mijn angst wel een beetje weggenomen... Want je ziet écht wel of iemand al dan niet dood is....
Ok jullie hebben dus uitvaarten meegemaakt waarbij er gekissebis was over hoe en wat. Dan snap ik het wel dat je dat wilt voorkomen. Ikzelf ken dat niet, bij de uitvaarten die ik meegemaakt heb is het allemaal heel erg harmonieus en prettig geregeld met de directe familie, en de rest had er niets mee te maken.
Niet lullig bedoeld, maar als je bang bent levend te worden begraven, hoe kun je dan levend te worden verbrand een fijner alternatief vinden? Dan kan je beter een mobieltje laten meebegraven
Nee, ik snap het wel hoor Hoor ik wel meer... Mijn redenering: Als ik levend word begraven lig ik nog heel lang heel bang te zijn en te hopen dat iemand mij vindt. Als ik in de kist in een oven lig kan ik hooguit denken: "Oh shit... ik leef nog" en dan is het ook over...
Maar goed... ik moet wel zeggen dat ik de laatste tijd wat meer mensen heb zien overlijden en dat heeft mijn angst wel een beetje weggenomen... Want je ziet écht wel of iemand al dan niet dood is....
dinsdag 27 april 2010 om 18:53
dinsdag 27 april 2010 om 18:56
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:45:
Ok jullie hebben dus uitvaarten meegemaakt waarbij er gekissebis was over hoe en wat. Dan snap ik het wel dat je dat wilt voorkomen. Ikzelf ken dat niet, bij de uitvaarten die ik meegemaakt heb is het allemaal heel erg harmonieus en prettig geregeld met de directe familie, en de rest had er niets mee te maken.
Nou, ik heb het voorbeeld al ergens anders aangehaald. Nee, er was geen gekissebis maar ja ik wordt er nog steeds erg pissig van.
Moeder en zoon, dat is beide directe familie van de vader. Vader was wel gelovig maar niet kerkelijk, had een hekel aan de kerk en wilde er ook niet heen. Maar hij had tijdens zijn leven wel vaker aangehaald dat hij dacht te leven zoals een hogere macht dat zou willen en dat hij het een stuk beter deed dan sommige kerkgangers. Zijn zoon heeft dezelfde houding. Zijn moeder was echter wel een kerkganger. Die heeft bedacht en uitgevoerd dat het fijn zou zijn om een voorganger en de dominee uit te nodigen (want zij als nabestaande...). Haar zoon wilde dat niet, maar durfde op dat moment ook er niet tegenin te gaan (om dat gekissebis dus te voorkomen). Resultaat: een voorganger die erg kwetsende dingen heeft gezegd (een huis kan je niet op zand bouwen, alleen op steen en vader heeft zijn huis op zand gebouwd want hij ging niet naar de kerk. Oh, en van een ongelovige boom kunnen geen goede vruchten komen. En nee, meneer gaat niet naar de hemel). Een zoon die echt pissig was erna. En de vader die dit dus inderdaad had kunnen voorkomen door van tevoren aan te geven dat hij dit niet had gewild (of wel, dan was het zijn wens geweest en waarschijnlijk minder kwetsend).
Ok jullie hebben dus uitvaarten meegemaakt waarbij er gekissebis was over hoe en wat. Dan snap ik het wel dat je dat wilt voorkomen. Ikzelf ken dat niet, bij de uitvaarten die ik meegemaakt heb is het allemaal heel erg harmonieus en prettig geregeld met de directe familie, en de rest had er niets mee te maken.
Nou, ik heb het voorbeeld al ergens anders aangehaald. Nee, er was geen gekissebis maar ja ik wordt er nog steeds erg pissig van.
Moeder en zoon, dat is beide directe familie van de vader. Vader was wel gelovig maar niet kerkelijk, had een hekel aan de kerk en wilde er ook niet heen. Maar hij had tijdens zijn leven wel vaker aangehaald dat hij dacht te leven zoals een hogere macht dat zou willen en dat hij het een stuk beter deed dan sommige kerkgangers. Zijn zoon heeft dezelfde houding. Zijn moeder was echter wel een kerkganger. Die heeft bedacht en uitgevoerd dat het fijn zou zijn om een voorganger en de dominee uit te nodigen (want zij als nabestaande...). Haar zoon wilde dat niet, maar durfde op dat moment ook er niet tegenin te gaan (om dat gekissebis dus te voorkomen). Resultaat: een voorganger die erg kwetsende dingen heeft gezegd (een huis kan je niet op zand bouwen, alleen op steen en vader heeft zijn huis op zand gebouwd want hij ging niet naar de kerk. Oh, en van een ongelovige boom kunnen geen goede vruchten komen. En nee, meneer gaat niet naar de hemel). Een zoon die echt pissig was erna. En de vader die dit dus inderdaad had kunnen voorkomen door van tevoren aan te geven dat hij dit niet had gewild (of wel, dan was het zijn wens geweest en waarschijnlijk minder kwetsend).
dinsdag 27 april 2010 om 18:58
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:49:
Dat snap ik. Maar juridisch gezien is het niets meer dan een advies toch? Je moet dan toch vertrouwen op het ethische gevoel van je nabestaanden om daar in mee te gaan, dat kan niet juridisch afgedwongen worden. Of wel?
Wat mij betreft is het écht een advies... Alleen heb ik wel een aantal "sterkere" richtlijnen erin gezet... dus zaken die wel beter bij mij passen. Zoals geen sjieke kleding, maar gewoon alledaagse kleding, waar ik me prettig in voelde.
Liever geen dank je wels in een overlijdenskaart (onze speciale dank gaat uit naar...), vind ik altijd zo raar staan...
Ik heb ook liever geen koffietafel met broodjes... maar gewoon iets met taart erbij en dat mijn nabestaanden dan op mijn kosten (van het geld dat ik dan nog op mijn rekening heb staan) lekker uit eten gaan ofzo...
Van mij mogen ze er een gigantisch feest van maken, of iets heel verdrietigs, zolang ze het maar wel uit mijn gedachte doen
Dat snap ik. Maar juridisch gezien is het niets meer dan een advies toch? Je moet dan toch vertrouwen op het ethische gevoel van je nabestaanden om daar in mee te gaan, dat kan niet juridisch afgedwongen worden. Of wel?
Wat mij betreft is het écht een advies... Alleen heb ik wel een aantal "sterkere" richtlijnen erin gezet... dus zaken die wel beter bij mij passen. Zoals geen sjieke kleding, maar gewoon alledaagse kleding, waar ik me prettig in voelde.
Liever geen dank je wels in een overlijdenskaart (onze speciale dank gaat uit naar...), vind ik altijd zo raar staan...
Ik heb ook liever geen koffietafel met broodjes... maar gewoon iets met taart erbij en dat mijn nabestaanden dan op mijn kosten (van het geld dat ik dan nog op mijn rekening heb staan) lekker uit eten gaan ofzo...
Van mij mogen ze er een gigantisch feest van maken, of iets heel verdrietigs, zolang ze het maar wel uit mijn gedachte doen
dinsdag 27 april 2010 om 19:00
Als de nabestaanden persé hun eigen plan trekken zijn ze in mijn ogen egocentrisch bezig. Tuurlijk moet je er troost uit kunnen putten, maar iets doen tegen de geest van de overledene is het andere uiterste.
Ik zou het dus echt niet leuk vinden als ik kerkelijk begraven zou worden, maar ik reken erop dat mijn nabestaanden dit niet zullen doen, ook niet als ze dat graag zelf willen.
Ik zou het dus echt niet leuk vinden als ik kerkelijk begraven zou worden, maar ik reken erop dat mijn nabestaanden dit niet zullen doen, ook niet als ze dat graag zelf willen.
dinsdag 27 april 2010 om 19:06
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:23:
Trouwens, vooruitplanners, een vraagje: hebben jullie andere uitvaarten meegemaakt? En zo ja, hebben jullie die in kunnen vullen zoals voor jullie goed voelde, of hadden jullie ook een draaiboek gekregen van de overledene?
Liever een draaiboek als ruzie in de familie over de muziek, het gebak, degene die mag speechen en dat soort belachelijke dingen die ik heb mogen mee maken.
Ik heb het na de crematie van mijn moeder allemaal vast gelegd en mijn beste vriendin de regie gegeven. Waarom? omdat ik het verschrikkerijk vond te moeten beslissen wat mijn moeder zou dragen, welke muziek ze eigenlijk wilde wisten we ook niet. Ik had graag een soort van draaiboek gehad.
Trouwens, vooruitplanners, een vraagje: hebben jullie andere uitvaarten meegemaakt? En zo ja, hebben jullie die in kunnen vullen zoals voor jullie goed voelde, of hadden jullie ook een draaiboek gekregen van de overledene?
Liever een draaiboek als ruzie in de familie over de muziek, het gebak, degene die mag speechen en dat soort belachelijke dingen die ik heb mogen mee maken.
Ik heb het na de crematie van mijn moeder allemaal vast gelegd en mijn beste vriendin de regie gegeven. Waarom? omdat ik het verschrikkerijk vond te moeten beslissen wat mijn moeder zou dragen, welke muziek ze eigenlijk wilde wisten we ook niet. Ik had graag een soort van draaiboek gehad.
Heb ik dat?!
dinsdag 27 april 2010 om 19:14
quote:fontein schreef op 27 april 2010 @ 19:02:
Iets heel anders: wat ik beslist niet wil is een uitvaartbedrijf waarvan de mensen met de naam van de firma geborduurd op de uniformjasjes lopen. Smakeloze reclame.Helaas is dat nu eenmaal verplicht om bedrijfskleding niet als inkomen aangerekend te krijgen
Iets heel anders: wat ik beslist niet wil is een uitvaartbedrijf waarvan de mensen met de naam van de firma geborduurd op de uniformjasjes lopen. Smakeloze reclame.Helaas is dat nu eenmaal verplicht om bedrijfskleding niet als inkomen aangerekend te krijgen
Heb ik dat?!
dinsdag 27 april 2010 om 19:17
quote:fontein schreef op 27 april 2010 @ 19:02:
Iets heel anders: wat ik beslist niet wil is een uitvaartbedrijf waarvan de mensen met de naam van de firma geborduurd op de uniformjasjes lopen. Smakeloze reclame.daar zou ik dan weer geen problemen mee hebben. het ís gewoon een bedrijf en eentje waar goede winst wordt gemaakt. ik vind zo'n uniform niet anders dan bijvoorbeeld van een piloot.
Iets heel anders: wat ik beslist niet wil is een uitvaartbedrijf waarvan de mensen met de naam van de firma geborduurd op de uniformjasjes lopen. Smakeloze reclame.daar zou ik dan weer geen problemen mee hebben. het ís gewoon een bedrijf en eentje waar goede winst wordt gemaakt. ik vind zo'n uniform niet anders dan bijvoorbeeld van een piloot.
dinsdag 27 april 2010 om 19:26
dinsdag 27 april 2010 om 19:45
Ik heb wel een groot deel geregeld. Ik wil graag in hetzelfde graf als mijn moeder begraven worden en ik heb ook vast laten leggen dat ik het heel fijn zou vinden als mijn zoon als ie 135 is en dood gaat dan het laatste plekje komt bewonen. Ik hoop ook echt dat hij dat te zijner tijd ook wil, maar ik heb er ook bij gezet dat het niet hóeft, dat hij vrij is om zijn eigen plan te trekken. Ik heb wel vast laten leggen (in overleg met vader en broer) dat mijn zoon de enige is die aanspraak op dat laatste graf mag maken (voor zichzelf, of god verhoede een van zijn kinderen bijvoorbeeld).
Verder heb ik een tekst voor mijn zoon die ik graag op mijn begrafenis voorgedragen wil hebben.
Qua muziek heb ik twee suggesties, maar die hoeven niet per se tijdens de dienst gespeeld te worden, ik wil gewoon graag dat mijn nabestaanden (in casu eigenlijk vooral mijn zoon) weten wat die nummers voor mij betekenen en ik hoop dat daar troost uit geput zal worden te zijner tijd.
En ik heb wat geregeld van hoe ik eruit wil zien, wat voor soort kist, wat voor soort kleding ik zelf aan wil, dat soort dingen.
Oh ja, en ik heb vast laten leggen dat ik een traditionele begrafenis wil, dus opgebaard worden door een speciale Surinaamse vereniging met alle rituelen die daar bij horen.
Ik heb dat vooral vast laten leggen voor mijn zoon, mijn broer bijvoorbeeld weet al die dingen wel en als ik 93 word zal mijn zoon ook al die dingen wel weten, maar goed, je weet maar nooit.
Verder mogen mijn zoon en mijn andere nabestaanden vooral doen waar zij zich prettig bij voelen en ik ben heel erg ruim verzekerd.
Verder heb ik een tekst voor mijn zoon die ik graag op mijn begrafenis voorgedragen wil hebben.
Qua muziek heb ik twee suggesties, maar die hoeven niet per se tijdens de dienst gespeeld te worden, ik wil gewoon graag dat mijn nabestaanden (in casu eigenlijk vooral mijn zoon) weten wat die nummers voor mij betekenen en ik hoop dat daar troost uit geput zal worden te zijner tijd.
En ik heb wat geregeld van hoe ik eruit wil zien, wat voor soort kist, wat voor soort kleding ik zelf aan wil, dat soort dingen.
Oh ja, en ik heb vast laten leggen dat ik een traditionele begrafenis wil, dus opgebaard worden door een speciale Surinaamse vereniging met alle rituelen die daar bij horen.
Ik heb dat vooral vast laten leggen voor mijn zoon, mijn broer bijvoorbeeld weet al die dingen wel en als ik 93 word zal mijn zoon ook al die dingen wel weten, maar goed, je weet maar nooit.
Verder mogen mijn zoon en mijn andere nabestaanden vooral doen waar zij zich prettig bij voelen en ik ben heel erg ruim verzekerd.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 27 april 2010 om 19:57
quote:Margaretha2 schreef op 27 april 2010 @ 18:45:
Ok jullie hebben dus uitvaarten meegemaakt waarbij er gekissebis was over hoe en wat. Dan snap ik het wel dat je dat wilt voorkomen. Ikzelf ken dat niet, bij de uitvaarten die ik meegemaakt heb is het allemaal heel erg harmonieus en prettig geregeld met de directe familie, en de rest had er niets mee te maken.
Ik had nog niet alles gelezen, maar ik sta er net zo in als jij. De enige reden waarom ik toch dingen heb "geregeld" is vooral omdat het de laatste keer zal zijn dat ik nog zelf iets tegen mijn nabestaanden kan "zeggen".
Ik heb vrij kort na mijn moeder overleden was de meeste dingen vastgelegd, en toen was mijn zoon nog een baby. De dingen die ik heb vastgelegd zijn dus vooral een afscheid van mij aan hem, en niet andersom. Ik hoop dat hij te zijner tijd, wat er verder in de tussentijd ook allemaal in ons leven gebeurd zal zijn, de dingen die ik heb vastgelegd zal ervaren als mijn laatste cadeau aan hem.
Ok jullie hebben dus uitvaarten meegemaakt waarbij er gekissebis was over hoe en wat. Dan snap ik het wel dat je dat wilt voorkomen. Ikzelf ken dat niet, bij de uitvaarten die ik meegemaakt heb is het allemaal heel erg harmonieus en prettig geregeld met de directe familie, en de rest had er niets mee te maken.
Ik had nog niet alles gelezen, maar ik sta er net zo in als jij. De enige reden waarom ik toch dingen heb "geregeld" is vooral omdat het de laatste keer zal zijn dat ik nog zelf iets tegen mijn nabestaanden kan "zeggen".
Ik heb vrij kort na mijn moeder overleden was de meeste dingen vastgelegd, en toen was mijn zoon nog een baby. De dingen die ik heb vastgelegd zijn dus vooral een afscheid van mij aan hem, en niet andersom. Ik hoop dat hij te zijner tijd, wat er verder in de tussentijd ook allemaal in ons leven gebeurd zal zijn, de dingen die ik heb vastgelegd zal ervaren als mijn laatste cadeau aan hem.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 27 april 2010 om 20:01
Ik heb voor mijn kinderen een brief geschreven, voor het geval dat ik plotsklaps kom te overlijden. Die brieven wijzig ik overigens 1 keer per jaar ofzo, want dan zijn ze weer wat ouder geworden, en dan verandert de toon van mijn brieven aan hen. Die brieven hoeven niet tijdens mijn uitvaart voorgelezen te worden, want erg persoonlijk, maar mijn man en 1 vriendin weten waar ze liggen dus als ik morgen onder een trein kom, hebben alle kinderen een persoonlijke brief van mij aan hen.
.
dinsdag 27 april 2010 om 20:19
quote:Yraatje schreef op 27 april 2010 @ 18:41:
[...]
sindsdien ben ik als de dood om levend te worden begraven.
Dus in mijn brief heb ik gezet dat ik liever wil worden gecremeerd, máár dat als mijn familie mij liever wil begraven dat dat ook oké is, maar dat ik dan wel een opgeladen mobiel met bereik en beltegoed mee wil in de kist.....
Wettelijk moet een graf minstens 2 meter diep zijn.
Ik denk dat geen enkele telefoon daar bereik heeft.
Misschien moet u vragen om, vóór de begrafenis, uw hoofd af te hakken?
[...]
sindsdien ben ik als de dood om levend te worden begraven.
Dus in mijn brief heb ik gezet dat ik liever wil worden gecremeerd, máár dat als mijn familie mij liever wil begraven dat dat ook oké is, maar dat ik dan wel een opgeladen mobiel met bereik en beltegoed mee wil in de kist.....
Wettelijk moet een graf minstens 2 meter diep zijn.
Ik denk dat geen enkele telefoon daar bereik heeft.
Misschien moet u vragen om, vóór de begrafenis, uw hoofd af te hakken?
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
dinsdag 27 april 2010 om 20:50
Zoals een aantal mogelijk weten is mijn vader ruim twee weken geleden vrij onverwacht overleden. Ruim een decennium geleden gaf hij mij een envelop met zijn wensen ( een aantal maar) en zaken die na zijn overlijden geregeld moesten worden.
Mijn moeder en ik hebben daar veel steun aan gehad, we hebben veel beslissingen zelf moeten nemen, maar de zaken die hij had benoemd hebben wij opgevolgd.
Dat was fijn omdat we al zoveel moesten beslissen en ook omdat wij dát konden doen wat hij zich gewenst had.
Ik wil zelf maar een aantal zaken op papier zetten, in en uit principe mag men doen met mij wat men wil. Het lijkt me fijn voor evt nabestaanden dat ze een leidraad hebben.
Het liefst wil ik dat ze me helemaal leeg halen en flink wat doneren. Eens dood merk ik er toch niets meer van.
Mijn moeder en ik hebben daar veel steun aan gehad, we hebben veel beslissingen zelf moeten nemen, maar de zaken die hij had benoemd hebben wij opgevolgd.
Dat was fijn omdat we al zoveel moesten beslissen en ook omdat wij dát konden doen wat hij zich gewenst had.
Ik wil zelf maar een aantal zaken op papier zetten, in en uit principe mag men doen met mij wat men wil. Het lijkt me fijn voor evt nabestaanden dat ze een leidraad hebben.
Het liefst wil ik dat ze me helemaal leeg halen en flink wat doneren. Eens dood merk ik er toch niets meer van.
Known to cause insanity in laboratory mice
dinsdag 27 april 2010 om 21:12
quote:Mariannanas schreef op 27 april 2010 @ 20:01:
Ik heb voor mijn kinderen een brief geschreven, voor het geval dat ik plotsklaps kom te overlijden. Die brieven wijzig ik overigens 1 keer per jaar ofzo, want dan zijn ze weer wat ouder geworden, en dan verandert de toon van mijn brieven aan hen. Die brieven hoeven niet tijdens mijn uitvaart voorgelezen te worden, want erg persoonlijk, maar mijn man en 1 vriendin weten waar ze liggen dus als ik morgen onder een trein kom, hebben alle kinderen een persoonlijke brief van mij aan hen.Dit vind ik zo mooi en gaaf en alle superlatieven die je maar kunt bedenken. Ik wil dat ook! Ik ga morgen iets verzinnen. Ik vraag me alleen af... waar bewaar je die brieven? En staan er dan ook wensen voor je uitvaart in??
Ik heb voor mijn kinderen een brief geschreven, voor het geval dat ik plotsklaps kom te overlijden. Die brieven wijzig ik overigens 1 keer per jaar ofzo, want dan zijn ze weer wat ouder geworden, en dan verandert de toon van mijn brieven aan hen. Die brieven hoeven niet tijdens mijn uitvaart voorgelezen te worden, want erg persoonlijk, maar mijn man en 1 vriendin weten waar ze liggen dus als ik morgen onder een trein kom, hebben alle kinderen een persoonlijke brief van mij aan hen.Dit vind ik zo mooi en gaaf en alle superlatieven die je maar kunt bedenken. Ik wil dat ook! Ik ga morgen iets verzinnen. Ik vraag me alleen af... waar bewaar je die brieven? En staan er dan ook wensen voor je uitvaart in??
dinsdag 27 april 2010 om 21:17
Bergje: de brieven heb ik gestopt in een map met spullen die sowieso belangrijk zijn als ik overleden ben (paspoort, burgerservicenummer, jaaropgaven, etc.) en daarnaast weten mijn man en 1 vriendin van de plaats van die brieven af. Als ik onverhoopt onverwacht kom te overlijden, zullen de brieven dus vrij snel "gevonden" worden en aan mijn kinderen gegeven.
In die brieven staan, zoals ik al schreef, geen wensen voor mijn uitvaart.
In die brieven staan, zoals ik al schreef, geen wensen voor mijn uitvaart.
.
dinsdag 27 april 2010 om 21:25
ik denk dat het voor mijn nabestaanden een aantal dingen makkelijker zal maken als ik laat weten wat ik zou willen. De uitvaarten die ik heb meegemaakt waarbij ik ook bij het regelen was betrokken, werden zo georganiseerd als dat we dachten dat de overledene het graag gewild zou hebben en recht zouden doen aan de overledene. Van te voren dingen al laten weten, maakt het naar mijn idee alleen maar makkelijker voor de nabestaanden
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 27 april 2010 om 21:50
quote:ArtemisDCS schreef op 27 april 2010 @ 15:38:
http://www.youtube.com/watch?v=xpjuEZbyIIw
Dit nummer graag.
Wauw! Prachtig, met die viool...
Ik vind dit erg mooi:
http://www.youtube.com/watch?v=49hhA2UdOQ0
en deze
http://www.youtube.com/watch?v=R1EaWA6E0Q4
Ja, ik houd wel van een beetje drama...
Maar ik ga eerst maar eens muziek voor onze bruiloft uitzoeken .
http://www.youtube.com/watch?v=xpjuEZbyIIw
Dit nummer graag.
Wauw! Prachtig, met die viool...
Ik vind dit erg mooi:
http://www.youtube.com/watch?v=49hhA2UdOQ0
en deze
http://www.youtube.com/watch?v=R1EaWA6E0Q4
Ja, ik houd wel van een beetje drama...
Maar ik ga eerst maar eens muziek voor onze bruiloft uitzoeken .
