Relaties
alle pijlers
Verliefd op personal trainer...
dinsdag 12 januari 2010 om 21:00
Hoi allemaal,
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
zondag 18 april 2010 om 22:37
een bezitterige man heeft dit gedrag altijd om een bepaalde reden en vroeg of laat gaat het mis. Blijkbaar is er iets met zijn zelfvertrouwen en uit hij dit naar buiten toe.
Ik snap dat het moeilijk is om een leuke relatie te beeindigen. Aan de andere kant zeg je dat je nu al consessies moet doen en ik vraag me af of dat wel hoort in het begin van een relatie....
Ik snap dat het moeilijk is om een leuke relatie te beeindigen. Aan de andere kant zeg je dat je nu al consessies moet doen en ik vraag me af of dat wel hoort in het begin van een relatie....
maandag 19 april 2010 om 01:04
Hey Marla,
Fijn om weet iets van je te lezen..
Hmm, veel gebeurd dus de laatste tijd. Wat anderen cq. vrienden over hem menen boeit niet, het gaat erom wat jij ervan vindt en hoe hij jou behandelt.
Persoonlijk zou ik degene met wie in m'n partner in bed vind ook van het balkon donderen, en waarschijnlijk zullen veel mensen dat doen. Bovendien is dat vroeger voorgevallen, zulke dingen hoeven zich niet te herhalen. Jij gedraagt je in deze relatie vast ook anders dan in de voorgaande.
Concessies doen in relaties vind ik ook niet heel vreemd. De meeste mensen zien hun vrienden de eerste tijd wat minder omdat ze zo opgaan in hun nieuwe liefde, dat moet kunnen. Dingen die ik met mijn mannelijke vrienden doe als ik vrijgezel ben pas ik toch wel aan tijdens een relatie. Uit respect voor mijn vriend ga ik niet uitgebreid (aangeschoten bijv.) staan knuffelen.
Maargoed, in PT's geval liggen de dingen toch anders.
Als jij je zo onprettig voelt rondom deze dingen moet je er met hem over praten, of er een eind aan maken.
Van wat ik zo gelezen over PT is hij nog vrij jong, onzeker, jaloers en liggen gebeurtenissen uit het verleden nog vers in zijn geheugen. Hij moet blijkbaar nog veel leren en de vraag is of jij daar bij wilt zijn.
Je moet absoluut niet aarzelen om hem aan de kant te zetten omdat je bang bent dat hij "uit z'n stekker" gaat. Ik denk dat hij je fysiek niet zo snel iets zal aandoen als ik het zo lees.
Als het je echt niet lekker zit spreek je af op een publieke plek of zet je iemand op de uitkijk. Je kunt het ook thuis doen en bijvoorbeeld boven iemand op wacht laten staan. Desnoods komen ik en de forumdames wel boksen
Wat jij wilt Marla, en waar jij je goed bij voelt. Alles hoeft ook niet meteen he..
Fijn om weet iets van je te lezen..
Hmm, veel gebeurd dus de laatste tijd. Wat anderen cq. vrienden over hem menen boeit niet, het gaat erom wat jij ervan vindt en hoe hij jou behandelt.
Persoonlijk zou ik degene met wie in m'n partner in bed vind ook van het balkon donderen, en waarschijnlijk zullen veel mensen dat doen. Bovendien is dat vroeger voorgevallen, zulke dingen hoeven zich niet te herhalen. Jij gedraagt je in deze relatie vast ook anders dan in de voorgaande.
Concessies doen in relaties vind ik ook niet heel vreemd. De meeste mensen zien hun vrienden de eerste tijd wat minder omdat ze zo opgaan in hun nieuwe liefde, dat moet kunnen. Dingen die ik met mijn mannelijke vrienden doe als ik vrijgezel ben pas ik toch wel aan tijdens een relatie. Uit respect voor mijn vriend ga ik niet uitgebreid (aangeschoten bijv.) staan knuffelen.
Maargoed, in PT's geval liggen de dingen toch anders.
Als jij je zo onprettig voelt rondom deze dingen moet je er met hem over praten, of er een eind aan maken.
Van wat ik zo gelezen over PT is hij nog vrij jong, onzeker, jaloers en liggen gebeurtenissen uit het verleden nog vers in zijn geheugen. Hij moet blijkbaar nog veel leren en de vraag is of jij daar bij wilt zijn.
Je moet absoluut niet aarzelen om hem aan de kant te zetten omdat je bang bent dat hij "uit z'n stekker" gaat. Ik denk dat hij je fysiek niet zo snel iets zal aandoen als ik het zo lees.
Als het je echt niet lekker zit spreek je af op een publieke plek of zet je iemand op de uitkijk. Je kunt het ook thuis doen en bijvoorbeeld boven iemand op wacht laten staan. Desnoods komen ik en de forumdames wel boksen
Wat jij wilt Marla, en waar jij je goed bij voelt. Alles hoeft ook niet meteen he..
maandag 19 april 2010 om 07:41
Concessies doen in een relatie, omdat je vreest dat je partner anders "uit zijn stekker gaat" is niet goed.
Je mannelijke vrienden niet meer zien, omdat je bang bent dat je partner anders "uit zijn stekker gaat" is niet goed.
Een goede vriend van je partner (die hem al langer kent dan jij) die je waarschuwt voor mogelijk gewelddadig gedrag van je partner als je hem triggert, is niet goed.
Hoe erg het ook is als je door de partner bedrogen wordt, geweldpleging en letsel toebrengen, is niet goed.
Een relatie niet durven te verbreken uit angst voor de reactie daarop, is niet goed.
Wanneer ga je je oogkleppen afgooien en zie je in dat je in een riskante situatie zit? Als je oogkleppen vervangen worden door dichtgeslagen ogen? Meid, je bent meer waard dan dit. Blijf niet op je tenen lopen, maar gebruik je voeten om weg te lopen uit deze situatie.....
Je mannelijke vrienden niet meer zien, omdat je bang bent dat je partner anders "uit zijn stekker gaat" is niet goed.
Een goede vriend van je partner (die hem al langer kent dan jij) die je waarschuwt voor mogelijk gewelddadig gedrag van je partner als je hem triggert, is niet goed.
Hoe erg het ook is als je door de partner bedrogen wordt, geweldpleging en letsel toebrengen, is niet goed.
Een relatie niet durven te verbreken uit angst voor de reactie daarop, is niet goed.
Wanneer ga je je oogkleppen afgooien en zie je in dat je in een riskante situatie zit? Als je oogkleppen vervangen worden door dichtgeslagen ogen? Meid, je bent meer waard dan dit. Blijf niet op je tenen lopen, maar gebruik je voeten om weg te lopen uit deze situatie.....
anoniem_82004 wijzigde dit bericht op 19-04-2010 09:47
Reden: Onterecht gequote. Quote dus verwijderd.
Reden: Onterecht gequote. Quote dus verwijderd.
% gewijzigd
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
maandag 19 april 2010 om 10:18
De reacties van jullie; noahtb en ayla, verwoorden precies de beide kanten die ik voel aan dit verhaal. Echt precies en nog beter dan ik het zelf kan uitleggen.
Ayla; ik zou het niet echt 'angst' noemen over dat hij wellicht boos wordt. Zoals noahtb ook al zei heb ik niet het gevoel dat hij dat snel op mij af zal reageren. Het is meer rekening houden met dan angst, ik wil hem niet kwetsen of een vervelend gevoel geven omdat ik aanvoel dat sommige dingen bij hem gewoon nog niet lekker liggen.
Aan de andere kant, ik denk dat de meeste vrouwen in gewelddadige relaties niet het gevoel hadden dat hun man dat ooit zou doen?
Na mijn heldere moment van gisteren en een nacht slapen heb ik besloten dat ik in ieder geval met hem erover zal praten. Ik wil eigenlijk vragen wat er nou precies gebeurd is met zijn ex en ik wil vertellen dat ik me soms afvraag hoe het precies zit met zijn gedrag.
Ayla; ik zou het niet echt 'angst' noemen over dat hij wellicht boos wordt. Zoals noahtb ook al zei heb ik niet het gevoel dat hij dat snel op mij af zal reageren. Het is meer rekening houden met dan angst, ik wil hem niet kwetsen of een vervelend gevoel geven omdat ik aanvoel dat sommige dingen bij hem gewoon nog niet lekker liggen.
Aan de andere kant, ik denk dat de meeste vrouwen in gewelddadige relaties niet het gevoel hadden dat hun man dat ooit zou doen?
Na mijn heldere moment van gisteren en een nacht slapen heb ik besloten dat ik in ieder geval met hem erover zal praten. Ik wil eigenlijk vragen wat er nou precies gebeurd is met zijn ex en ik wil vertellen dat ik me soms afvraag hoe het precies zit met zijn gedrag.
maandag 19 april 2010 om 10:29
quote:MarlaSinger schreef op 19 april 2010 @ 10:18:
Na mijn heldere moment van gisteren en een nacht slapen heb ik besloten dat ik in ieder geval met hem erover zal praten. Ik wil eigenlijk vragen wat er nou precies gebeurd is met zijn ex en ik wil vertellen dat ik me soms afvraag hoe het precies zit met zijn gedrag.
Ik ben 't vooral eens met de post van Noahtb!
Praat gewoon met 'm over je gevoelens en vertel 'm bijv. dat je je er vervelend bij voelt dat je op eieren moet lopen als 't over jouw mannelijke vrienden aankomt.
Ik zou het niet meteen uitmaken hoor; zo te lezen zijn jullie wel gek op elkaar.
Na mijn heldere moment van gisteren en een nacht slapen heb ik besloten dat ik in ieder geval met hem erover zal praten. Ik wil eigenlijk vragen wat er nou precies gebeurd is met zijn ex en ik wil vertellen dat ik me soms afvraag hoe het precies zit met zijn gedrag.
Ik ben 't vooral eens met de post van Noahtb!
Praat gewoon met 'm over je gevoelens en vertel 'm bijv. dat je je er vervelend bij voelt dat je op eieren moet lopen als 't over jouw mannelijke vrienden aankomt.
Ik zou het niet meteen uitmaken hoor; zo te lezen zijn jullie wel gek op elkaar.
maandag 19 april 2010 om 10:39
Lieve Marla,
Ik wil helemaal niet beweren dat je het nu a la minute uit moet maken (al zou ik dat persoonlijk wel doen. Sterker nog: heb het ook gedaan). Maar houd goed in gedachten dat hij je niet eerst netjes zal mededelen dat hij je gaat slaan of anderszins pijn gaat doen voordat hij explodeert.
En houdt er rekening mee dat je nooit van tevoren weet wat de trigger zal zijn. Hij gaat een keer boos op je worden, dat is onvermijdelijk in een relatie. De vraag is dan HOE boos gaat hij worden.... Een verkeerde blik of beweging (let wel: dit is geheel onderhevig aan zijn eigen interpretatie!) kan voldoende zijn. Gewelddadig gedrag zal zich nooit concreet van tevoren aankondigen met de waarschuwing: ik ga je nu pijn doen. Je krijgt echter al wel allerlei signalen en zelfs een zeer concrete waarschuwing van iemand die jij nog maar net kent nu en het is aan jou wat je daarmee doet.
Houdt er ook rekening mee, dat als je met hem gaat praten hij natuurlijk NOOIT gaat zeggen dat hij jou ooit met 1 vinger aan zou raken. Het zou me dan ook niets verbazen als hij daarop zelfs enigszins beledigd gaat reageren als je dat aankaart. Want hoe kun je nou zoiets van hem denken etc. etc...
Geweld binnen een relatie bestaat ook niet puur en alleen uit fysieke handelingen he. Psychisch geweld bestaat ook nog.
Dus nogmaals: als jij niet wegwilt, ga je niet. Dat is aan jou. Maar een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Ik wil helemaal niet beweren dat je het nu a la minute uit moet maken (al zou ik dat persoonlijk wel doen. Sterker nog: heb het ook gedaan). Maar houd goed in gedachten dat hij je niet eerst netjes zal mededelen dat hij je gaat slaan of anderszins pijn gaat doen voordat hij explodeert.
En houdt er rekening mee dat je nooit van tevoren weet wat de trigger zal zijn. Hij gaat een keer boos op je worden, dat is onvermijdelijk in een relatie. De vraag is dan HOE boos gaat hij worden.... Een verkeerde blik of beweging (let wel: dit is geheel onderhevig aan zijn eigen interpretatie!) kan voldoende zijn. Gewelddadig gedrag zal zich nooit concreet van tevoren aankondigen met de waarschuwing: ik ga je nu pijn doen. Je krijgt echter al wel allerlei signalen en zelfs een zeer concrete waarschuwing van iemand die jij nog maar net kent nu en het is aan jou wat je daarmee doet.
Houdt er ook rekening mee, dat als je met hem gaat praten hij natuurlijk NOOIT gaat zeggen dat hij jou ooit met 1 vinger aan zou raken. Het zou me dan ook niets verbazen als hij daarop zelfs enigszins beledigd gaat reageren als je dat aankaart. Want hoe kun je nou zoiets van hem denken etc. etc...
Geweld binnen een relatie bestaat ook niet puur en alleen uit fysieke handelingen he. Psychisch geweld bestaat ook nog.
Dus nogmaals: als jij niet wegwilt, ga je niet. Dat is aan jou. Maar een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
maandag 19 april 2010 om 10:58
Hoi Marla,
Naar aanleiding van de laatste berichten op dit topic (niet eerder gevolgd) ben ik eens wat van jouw berichten gaan lezen. Als ik het goed begrijp hebben jullie nog maar een paar maanden een relatie. Maar wat is er al veel gebeurd!
Ik ben er natuurlijk niet bij, maar van wat ik lees, gaan de rillingen over mijn lijf lopen. Ik denk niet dat jij op een leuke manier oud met hem gaat worden. Daarmee bedoel ik te zeggen dat dit hoe dan ook een keer fout gaat lopen. Met zo iemand als jouw PT valt op den duur namelijk niet op een prettige manier samen te leven. Misschien wel als jij jezelf en je eigen wensen wegcijfert, maar is dat jou deze relatie waard? Bedenk je dat alsjeblieft goed.
Naar aanleiding van de laatste berichten op dit topic (niet eerder gevolgd) ben ik eens wat van jouw berichten gaan lezen. Als ik het goed begrijp hebben jullie nog maar een paar maanden een relatie. Maar wat is er al veel gebeurd!
Ik ben er natuurlijk niet bij, maar van wat ik lees, gaan de rillingen over mijn lijf lopen. Ik denk niet dat jij op een leuke manier oud met hem gaat worden. Daarmee bedoel ik te zeggen dat dit hoe dan ook een keer fout gaat lopen. Met zo iemand als jouw PT valt op den duur namelijk niet op een prettige manier samen te leven. Misschien wel als jij jezelf en je eigen wensen wegcijfert, maar is dat jou deze relatie waard? Bedenk je dat alsjeblieft goed.
dinsdag 27 april 2010 om 19:24
Hey allemaal,
Ik heb met PT gepraat voor het weekend. Ik vroeg hem wat er gebeurd was met z'n ex vriendin en hij heeft het verhaal verteld, hij had het al eerder erover gehad maar nu weet ik de details van toen hij haar daadwerkelijk betrapte. Hij heeft haar huis en die jongen helemaal kort en klein geslagen. Hij vertelde dat hij eigenlijk haar een klap wilde verkopen maar dat uiteindelijk afreageerde op haar huis. Terwijl zijn vriend mij vertelde dat hij haar wel heeft geslagen en zelfs hoe, want hij stond erbij.
Toen PT erover vertelde werd hij helemaal rood, echt, het vuur stond in z'n ogen.
Ik snap dat je ontzettend boos wordt als je zo verraden wordt maar dat het zo erg wordt dat je jezelf niet meer in de hand hebt? Volgens mij heeft lang niet iedereen dat. Ik zei hem dat ook en dat ik niet wist hoe ik met die kant van hem om moest gaan. Waarop hij zei: 'Dan moet je zorgen dat die kant niet naar boven komt he?'. Ik vond dat zo ontzettend lomp! En ook aardig triest want hij neemt dus geen verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag. Hij vroeg me ook hoe ik er eigenlijk op kwam en ik vertelde dat het in een gesprek met z'n vriend naar boven was gekomen. Daar was hij ook al niet vrolijk over, ik zal de details maar besparen. Uiteindelijk kwam het gesprek erop neer dat hij er genoeg van had dat ik elke keer maar twijfelde of het allemaal wel goed zou komen. Ik gaf hem wel gelijk... voor mij was het ook verre van ideaal om altijd maar *dingen in mijn achterhoofd* te houden.
Hij zei dat ik er helemaal voor moest gaan of helemaal niet, maar niet half/half en met twijfels en vanwege de twijfels rustig aan doen. Ik heb eerlijk gezegd dat ik niet wist of ik dat wel kon en hij is weggegaan
. Dus ik heb heel het weekend zitten sippen en eigenlijk wilde ik hem constant bellen (er was een vriendin bij me die ervoor zorgde dat ik dat niet deed). Nu mis ik hem echt heel erg maar ik doe er niks mee. Als ik denk aan zijn blik toen hij vertelde over zijn ex, liegen over of hij haar geslagen heeft, geen verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen gedrag, dan denk ik dat ik wel beter af ben.
Oke dit zijn grote praatjes en ik zet dit allemaal wel zo leuk neer maar ik voel me wel goed rot erover .
Maar oke, ik laat het gewoon zo.
Ik heb met PT gepraat voor het weekend. Ik vroeg hem wat er gebeurd was met z'n ex vriendin en hij heeft het verhaal verteld, hij had het al eerder erover gehad maar nu weet ik de details van toen hij haar daadwerkelijk betrapte. Hij heeft haar huis en die jongen helemaal kort en klein geslagen. Hij vertelde dat hij eigenlijk haar een klap wilde verkopen maar dat uiteindelijk afreageerde op haar huis. Terwijl zijn vriend mij vertelde dat hij haar wel heeft geslagen en zelfs hoe, want hij stond erbij.
Toen PT erover vertelde werd hij helemaal rood, echt, het vuur stond in z'n ogen.
Ik snap dat je ontzettend boos wordt als je zo verraden wordt maar dat het zo erg wordt dat je jezelf niet meer in de hand hebt? Volgens mij heeft lang niet iedereen dat. Ik zei hem dat ook en dat ik niet wist hoe ik met die kant van hem om moest gaan. Waarop hij zei: 'Dan moet je zorgen dat die kant niet naar boven komt he?'. Ik vond dat zo ontzettend lomp! En ook aardig triest want hij neemt dus geen verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag. Hij vroeg me ook hoe ik er eigenlijk op kwam en ik vertelde dat het in een gesprek met z'n vriend naar boven was gekomen. Daar was hij ook al niet vrolijk over, ik zal de details maar besparen. Uiteindelijk kwam het gesprek erop neer dat hij er genoeg van had dat ik elke keer maar twijfelde of het allemaal wel goed zou komen. Ik gaf hem wel gelijk... voor mij was het ook verre van ideaal om altijd maar *dingen in mijn achterhoofd* te houden.
Hij zei dat ik er helemaal voor moest gaan of helemaal niet, maar niet half/half en met twijfels en vanwege de twijfels rustig aan doen. Ik heb eerlijk gezegd dat ik niet wist of ik dat wel kon en hij is weggegaan
. Dus ik heb heel het weekend zitten sippen en eigenlijk wilde ik hem constant bellen (er was een vriendin bij me die ervoor zorgde dat ik dat niet deed). Nu mis ik hem echt heel erg maar ik doe er niks mee. Als ik denk aan zijn blik toen hij vertelde over zijn ex, liegen over of hij haar geslagen heeft, geen verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen gedrag, dan denk ik dat ik wel beter af ben. Oke dit zijn grote praatjes en ik zet dit allemaal wel zo leuk neer maar ik voel me wel goed rot erover .
Maar oke, ik laat het gewoon zo.
dinsdag 27 april 2010 om 19:27
Flinke voor jou.
Ookal voelt het nu niet zo, je hebt echt een wijs besluit genomen meid. En nu niet meer overstag gaan inderdaad, want het is nu helemaal duidelijk met wat voor type man je te maken had. Een gevaarlijk type man en dat moet je niet willen voor jezelf. Jij bent vele malen meer waard.
Sterkte meid.
Ookal voelt het nu niet zo, je hebt echt een wijs besluit genomen meid. En nu niet meer overstag gaan inderdaad, want het is nu helemaal duidelijk met wat voor type man je te maken had. Een gevaarlijk type man en dat moet je niet willen voor jezelf. Jij bent vele malen meer waard.
Sterkte meid.
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
dinsdag 27 april 2010 om 19:31
Ach meis.. Wat vervelend zeg..
Het is heel wat, hetgeen dat hij vertelde. Als jij je daar niet prettig bij voelt, of daar moeilijk mee kunt omgaan; moet je voor jezelf kiezen.
Knap dat je dat gedaan hebt. Liefdesverdriet is gewoon zwaar kut, dus je mag je rot voelen.
Sterkte, en ik hoop ik de loop van de tijd nog iets van je te horen.
Het is heel wat, hetgeen dat hij vertelde. Als jij je daar niet prettig bij voelt, of daar moeilijk mee kunt omgaan; moet je voor jezelf kiezen.
Knap dat je dat gedaan hebt. Liefdesverdriet is gewoon zwaar kut, dus je mag je rot voelen.
Sterkte, en ik hoop ik de loop van de tijd nog iets van je te horen.
dinsdag 27 april 2010 om 19:46
Ah Marla, wat sneu voor je! Ik vind het wel heel stoer van je dat je inziet dat het niet kan, dat gedrag. Er zijn ook zat mensen die er langzaamaan in mee gaan, gewoon omdat ze zo verliefd zijn. Heb je zijn vriend ingeseind? Lijkt me verstandig met zijn verleden, want zijn vriend heeft nu zijn relatie min of meer om zeep geholpen door het te vertellen.
dinsdag 27 april 2010 om 20:44
Marla... hoe verdrietig je ook bent... het is serieus beter dat je van deze vent af bent!
Wat ik op dit topic lees:
- Hij was jaloers over jouw mannelijke vrienden. Is een alarmbel in mijn ogen.
- Jij liep op je tenen om hem niet boos te maken
- Hij wilde al supersnel samenwonen (claimgedrag!) terwijl jij die boot wilde afhouden.
- Hij heeft zijn agressie duidelijk niet in de hand, en hij is ook nog niet van plan om er iets aan te doen (dan moeten andere mensen me maar niet boos maken. - Ja dahag!!)
Wat ik op dit topic lees:
- Hij was jaloers over jouw mannelijke vrienden. Is een alarmbel in mijn ogen.
- Jij liep op je tenen om hem niet boos te maken
- Hij wilde al supersnel samenwonen (claimgedrag!) terwijl jij die boot wilde afhouden.
- Hij heeft zijn agressie duidelijk niet in de hand, en hij is ook nog niet van plan om er iets aan te doen (dan moeten andere mensen me maar niet boos maken. - Ja dahag!!)
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 27 april 2010 om 20:47
Wat vind ik jou stoer Marla....
Echt, wat een kracht.
Het is niet leuk, liefdesverdriet maar een leven met iemand die onberekenbaar is in emoties/gedrag en zelfs fysiek geweld gebruikt (als het misgaat) is nog veel minder leuk.
Ik heb je volgens mij eens verteld dat ik ook samenleefde met een man die 'een goeie jongen' was maar met randjes tot en met. Een joviale knul waar iedereen mee wegliep. Prima lijf, prachtkop maar een karakter waar je uiteindelijk als partner helemaal kapot aan ging.
Veel dingen zijn voor mij herkenbaar. Het negatief doen over je vrienden, zeuren dat je niet thuis bent aan de telefoon, zielig doen en slachtofferig dat je er niet bent om bij hem te zijn als je iets doet wat voor jou belangrijk is en dat 'vuur in die ogen'. Dat is angstaanjagend want ik heb dat vuur in de ogen van mijn ex ook regelmatig zien branden. Vuur van woede en blinde razernij.
Je gaat bij zo iemand na verloop van tijd op je tenen lopen en dat begint met, wat jij beschrijft als 'rekening houden met hem'. Doe maar niet dit of dat want dan wordt Pietje boos, of daar houdt Pietje niet van, dat vindt Pietje niet fijn enzovoort.
Leuke man, aantrekkelijk ongetwijfeld maar niet om een relatie mee te hebben omdat je er op den duur gewoon niet gelukkig mee wordt. Er is nu, in de korte tijd dat jullie samen zijn, al veel te veel niet zo heel leuke dingen gebeurd, ondanks ook de fijne tijden. Te veel gezeur al en ook wantrouwen van jou jegens hem. Het verhaal van de vriend, wat ook nog bleek te kloppen helpt natuurlijk ook niet bij het verkrijgen van een positief beeld van iemand.
Vraag je goed af of je met deze man oud wil worden en wees heel eerlijk. Maar dat ben je wel, dat zie ik duidelijk aan wat je schrijft.
Laat je het ook weten als je het weer met hem probeert? Dat is geen schande namelijk hoor, al weet je misschien zelf ook wel dat het niet de meest wijze beslissing zou zijn.
Veel sterkte!
Echt, wat een kracht.
Het is niet leuk, liefdesverdriet maar een leven met iemand die onberekenbaar is in emoties/gedrag en zelfs fysiek geweld gebruikt (als het misgaat) is nog veel minder leuk.
Ik heb je volgens mij eens verteld dat ik ook samenleefde met een man die 'een goeie jongen' was maar met randjes tot en met. Een joviale knul waar iedereen mee wegliep. Prima lijf, prachtkop maar een karakter waar je uiteindelijk als partner helemaal kapot aan ging.
Veel dingen zijn voor mij herkenbaar. Het negatief doen over je vrienden, zeuren dat je niet thuis bent aan de telefoon, zielig doen en slachtofferig dat je er niet bent om bij hem te zijn als je iets doet wat voor jou belangrijk is en dat 'vuur in die ogen'. Dat is angstaanjagend want ik heb dat vuur in de ogen van mijn ex ook regelmatig zien branden. Vuur van woede en blinde razernij.
Je gaat bij zo iemand na verloop van tijd op je tenen lopen en dat begint met, wat jij beschrijft als 'rekening houden met hem'. Doe maar niet dit of dat want dan wordt Pietje boos, of daar houdt Pietje niet van, dat vindt Pietje niet fijn enzovoort.
Leuke man, aantrekkelijk ongetwijfeld maar niet om een relatie mee te hebben omdat je er op den duur gewoon niet gelukkig mee wordt. Er is nu, in de korte tijd dat jullie samen zijn, al veel te veel niet zo heel leuke dingen gebeurd, ondanks ook de fijne tijden. Te veel gezeur al en ook wantrouwen van jou jegens hem. Het verhaal van de vriend, wat ook nog bleek te kloppen helpt natuurlijk ook niet bij het verkrijgen van een positief beeld van iemand.
Vraag je goed af of je met deze man oud wil worden en wees heel eerlijk. Maar dat ben je wel, dat zie ik duidelijk aan wat je schrijft.
Laat je het ook weten als je het weer met hem probeert? Dat is geen schande namelijk hoor, al weet je misschien zelf ook wel dat het niet de meest wijze beslissing zou zijn.
Veel sterkte!
woensdag 28 april 2010 om 00:40
Wow Marla. Ik sluit me graag aan bij Eleonora (en alle andere schrijvers voor haar). Wat vind ik jou (ook) stoer! Stoer dat je steeds weer de moeilijke gesprekken aangaat met PT en dat je je onderbuikgevoel niet negeert. Dat getuigt van kracht en zelfrespect.
Balen. Dat wel. To good to be true lijkt dus erg op hem van toepassing
Balen. Dat wel. To good to be true lijkt dus erg op hem van toepassing
woensdag 28 april 2010 om 06:37
Heel veel respect voor jou Marla! Om het nu op basis van je verstand af te kappen terwijl je gevoel waarschijnlijk nog iets heel anders zegt.
Juist om wat Eleonora schrijft:
quote:eleonora schreef op 27 april 2010 @ 20:47:
Leuke man, aantrekkelijk ongetwijfeld maar niet om een relatie mee te hebben omdat je er op den duur gewoon niet gelukkig mee wordt.Zo moeilijk. Afkappen met een leuke aantrekkelijke man omdat je wel weet dat het uiteindelijk fout gaat lopen. En je er nu beter uit kan stappen zonder teveel pijn en ellende. Sterkte!
Juist om wat Eleonora schrijft:
quote:eleonora schreef op 27 april 2010 @ 20:47:
Leuke man, aantrekkelijk ongetwijfeld maar niet om een relatie mee te hebben omdat je er op den duur gewoon niet gelukkig mee wordt.Zo moeilijk. Afkappen met een leuke aantrekkelijke man omdat je wel weet dat het uiteindelijk fout gaat lopen. En je er nu beter uit kan stappen zonder teveel pijn en ellende. Sterkte!
woensdag 28 april 2010 om 09:09
woensdag 28 april 2010 om 10:15
woensdag 28 april 2010 om 10:18
Vandaag gaat het niet zo goed. Ik heb net een smsje gehad van PT of ik zin heb om een terras te pakken vanmiddag, no strings attached heeft hij erbij gezet. Ik weet wel beter...
Maar ik zie de zon buiten, heb zin om een terras te pakken en heb ook zin om met hem te zijn .
Ik denk dat ik gewoon naar de sportschool ga vanmiddag, als het goed is, is hij er dan niet en maar ga sporten om wat afleiding te vinden.
Ik vind het zo leuk dat iedereen me stoer noemt maar ik voel me echt naar van tijd tot tijd. Vooral nu na zijn smsje. Het is gewoon zo dubbel want hij is inderdaad zo leuk, iedereen loopt met hem weg inclusief ik, er is nog niet echt iets grondig fout gegaan tussen ons en dan toch ermee stoppen echt grrr... frustrerend en moeilijk vol te houden.
Ik geef het liever niet toe maar ik moet eerlijk blijven, vooral tegenover mezelf.
Maar ik zie de zon buiten, heb zin om een terras te pakken en heb ook zin om met hem te zijn .
Ik denk dat ik gewoon naar de sportschool ga vanmiddag, als het goed is, is hij er dan niet en maar ga sporten om wat afleiding te vinden.
Ik vind het zo leuk dat iedereen me stoer noemt maar ik voel me echt naar van tijd tot tijd. Vooral nu na zijn smsje. Het is gewoon zo dubbel want hij is inderdaad zo leuk, iedereen loopt met hem weg inclusief ik, er is nog niet echt iets grondig fout gegaan tussen ons en dan toch ermee stoppen echt grrr... frustrerend en moeilijk vol te houden.
Ik geef het liever niet toe maar ik moet eerlijk blijven, vooral tegenover mezelf.
woensdag 28 april 2010 om 10:49
Hoi Marla,
Wat balen dat het zo loopt, en wat eerlijk naar jezelf toe. Wat ik me nog afvroeg, heb je ook met hem besproken dat je hem komende tijd niet wilt zien, of dat je afstand wilt? Ik kan me voorstellen dat het anders best lastig is om dat in de praktijk te brengen. Heel veel sterkte! Liefdesverdriet is gewoon klote. Sporten helpt, en leuke dingen doen met vriendinnen. Hoe is het om te gaan sporten op de sportschool waar PT dan ook werkt?
Als je eerlijk bent naar jezelf, is die afstand inderdaad het beste. Knap hoe je het doet, hou vol! Nu door een moeilijke periode heen, maar als je elkaar toch telkens weer even ziet, ga je die moeilijke periode oprekken en heb je alleen maar meer verdriet.
Sterkte!
Wat balen dat het zo loopt, en wat eerlijk naar jezelf toe. Wat ik me nog afvroeg, heb je ook met hem besproken dat je hem komende tijd niet wilt zien, of dat je afstand wilt? Ik kan me voorstellen dat het anders best lastig is om dat in de praktijk te brengen. Heel veel sterkte! Liefdesverdriet is gewoon klote. Sporten helpt, en leuke dingen doen met vriendinnen. Hoe is het om te gaan sporten op de sportschool waar PT dan ook werkt?
Als je eerlijk bent naar jezelf, is die afstand inderdaad het beste. Knap hoe je het doet, hou vol! Nu door een moeilijke periode heen, maar als je elkaar toch telkens weer even ziet, ga je die moeilijke periode oprekken en heb je alleen maar meer verdriet.
Sterkte!
woensdag 28 april 2010 om 11:40
Marla, dappere, je hoeft niks!
Je mág gewoon met hem doorgaan en doen wat je wilt hoor!
Onthoud dat alsjeblieft, je bent een vrije vrouw.
Lezend wat jij schrijft bekruipt mij en anderen het gevoel dat jouw vrijheid in het geding komt. Maar dan nóg is het jouw leven, jouw gevoel en doe voorál wat jij denkt dat goed is, voor jou.
Mijn ervaring leert me (en ik leer heel veel de laatste weken) dat hoe vrijer ik mezelf laat, hoe verstandiger ik word.
Hoe meer ik mezelf dingen opleg, hoe moeilijker ik het vind om verstandig te zijn. Laat ik mezelf 'los' dan doe ik bijna instinctief wat goed is.
Dus als jij jezelf niet te veel gaat zitten tegenhouden dan zou het mij niks verbazen als je werkelijk voelt dat dit uiteindelijk niet gelukkig gaat maken. Maar het moet wel echt uit jezelf komen, dat gevoel. Snap je wat ik bedoel?
Je mág gewoon met hem doorgaan en doen wat je wilt hoor!
Onthoud dat alsjeblieft, je bent een vrije vrouw.
Lezend wat jij schrijft bekruipt mij en anderen het gevoel dat jouw vrijheid in het geding komt. Maar dan nóg is het jouw leven, jouw gevoel en doe voorál wat jij denkt dat goed is, voor jou.
Mijn ervaring leert me (en ik leer heel veel de laatste weken) dat hoe vrijer ik mezelf laat, hoe verstandiger ik word.
Hoe meer ik mezelf dingen opleg, hoe moeilijker ik het vind om verstandig te zijn. Laat ik mezelf 'los' dan doe ik bijna instinctief wat goed is.
Dus als jij jezelf niet te veel gaat zitten tegenhouden dan zou het mij niks verbazen als je werkelijk voelt dat dit uiteindelijk niet gelukkig gaat maken. Maar het moet wel echt uit jezelf komen, dat gevoel. Snap je wat ik bedoel?
woensdag 28 april 2010 om 11:44
quote:eleonora schreef op 28 april 2010 @ 11:40:
Marla, dappere, je hoeft niks!
Je mág gewoon met hem doorgaan en doen wat je wilt hoor!
Onthoud dat alsjeblieft, je bent een vrije vrouw.
Lezend wat jij schrijft bekruipt mij en anderen het gevoel dat jouw vrijheid in het geding komt. Maar dan nóg is het jouw leven, jouw gevoel en doe voorál wat jij denkt dat goed is, voor jou.
Mijn ervaring leert me (en ik leer heel veel de laatste weken) dat hoe vrijer ik mezelf laat, hoe verstandiger ik word.
Hoe meer ik mezelf dingen opleg, hoe moeilijker ik het vind om verstandig te zijn. Laat ik mezelf 'los' dan doe ik bijna instinctief wat goed is.
Dus als jij jezelf niet te veel gaat zitten tegenhouden dan zou het mij niks verbazen als je werkelijk voelt dat dit uiteindelijk niet gelukkig gaat maken. Maar het moet wel echt uit jezelf komen, dat gevoel. Snap je wat ik bedoel?
Kunnen we jou niet ergens nomineren voor "forummer met de meeste mooie, respectvolle en zinvolle posts" of zo? Jeetje vrouw, wat weet jij de dingen toch altijd mooi te verwoorden. Ik lees je graag.
Sorry voor de offtopic MarlaS, maar ik moest dit heel even kwijt. Voor jou nog maar weer even een dikke omdat ik echt oprecht rot voor je vind dat je nu in deze situatie zit.
Marla, dappere, je hoeft niks!
Je mág gewoon met hem doorgaan en doen wat je wilt hoor!
Onthoud dat alsjeblieft, je bent een vrije vrouw.
Lezend wat jij schrijft bekruipt mij en anderen het gevoel dat jouw vrijheid in het geding komt. Maar dan nóg is het jouw leven, jouw gevoel en doe voorál wat jij denkt dat goed is, voor jou.
Mijn ervaring leert me (en ik leer heel veel de laatste weken) dat hoe vrijer ik mezelf laat, hoe verstandiger ik word.
Hoe meer ik mezelf dingen opleg, hoe moeilijker ik het vind om verstandig te zijn. Laat ik mezelf 'los' dan doe ik bijna instinctief wat goed is.
Dus als jij jezelf niet te veel gaat zitten tegenhouden dan zou het mij niks verbazen als je werkelijk voelt dat dit uiteindelijk niet gelukkig gaat maken. Maar het moet wel echt uit jezelf komen, dat gevoel. Snap je wat ik bedoel?
Kunnen we jou niet ergens nomineren voor "forummer met de meeste mooie, respectvolle en zinvolle posts" of zo? Jeetje vrouw, wat weet jij de dingen toch altijd mooi te verwoorden. Ik lees je graag.
Sorry voor de offtopic MarlaS, maar ik moest dit heel even kwijt. Voor jou nog maar weer even een dikke omdat ik echt oprecht rot voor je vind dat je nu in deze situatie zit.
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
woensdag 28 april 2010 om 12:13
Geeft niks Ayla, eleonora heeft ook zeker mijn stem voor die titel.
Ik begrijp wat je bedoeld eleonora, dat mijn gevoel ook moet snappen wat mijn verstand probeert duidelijk te maken anders blijf ik naar hem toe willen gaan. Ik krijg ook wel steeds meer het gevoel dat ik het ook niet wil, ik wil mezelf helemaal laten gaan als ik verliefd ben en bij hem kon dat gewoon niet.
Gelukkig heeft een vriendin me net ook gesmst en ik ga lekker met haar op een terras zitten, afleiding + lekker naar buiten - PT = goed idee lijkt me
.
We hebben nog helemaal niks besproken over hoe het eruit gaat zien, Inventora. En over de sportschool heb ik ook wel even mijn hoofd gebroken, het lijkt me op z'n zachtst gezegd ongemakkelijk om hem steeds tegen te komen. Maar de sportschool zelf is heel fijn en ik heb er ook andere contacten opgebouwd, ik voel me daar heel goed en dat heb ik niet vaak met sportscholen dus eigenlijk wil ik wel doorgaan. Ik probeer vooral op tijden te gaan dat hij er niet is denk ik voorlopig.
Maar ik twijfel nu wel of ik nog met hem moet bespreken hoe we dat gaan doen met het contact? Ik was eigenlijk van plan om het even aan te kijken, kijken of hij nog veel contact opneemt, zo niet hoef ik ook niets te zeggen erover.
Ik begrijp wat je bedoeld eleonora, dat mijn gevoel ook moet snappen wat mijn verstand probeert duidelijk te maken anders blijf ik naar hem toe willen gaan. Ik krijg ook wel steeds meer het gevoel dat ik het ook niet wil, ik wil mezelf helemaal laten gaan als ik verliefd ben en bij hem kon dat gewoon niet.
Gelukkig heeft een vriendin me net ook gesmst en ik ga lekker met haar op een terras zitten, afleiding + lekker naar buiten - PT = goed idee lijkt me
. We hebben nog helemaal niks besproken over hoe het eruit gaat zien, Inventora. En over de sportschool heb ik ook wel even mijn hoofd gebroken, het lijkt me op z'n zachtst gezegd ongemakkelijk om hem steeds tegen te komen. Maar de sportschool zelf is heel fijn en ik heb er ook andere contacten opgebouwd, ik voel me daar heel goed en dat heb ik niet vaak met sportscholen dus eigenlijk wil ik wel doorgaan. Ik probeer vooral op tijden te gaan dat hij er niet is denk ik voorlopig.
Maar ik twijfel nu wel of ik nog met hem moet bespreken hoe we dat gaan doen met het contact? Ik was eigenlijk van plan om het even aan te kijken, kijken of hij nog veel contact opneemt, zo niet hoef ik ook niets te zeggen erover.
