Relaties
alle pijlers
Wat te doen met mijn ex...
zondag 11 april 2010 om 12:17
Hallo,
Ik zit erg in de knoop met de situatie rond mijn ex.
Nu heb ik weinig ervaring op dit gebied, en ik zou graag van jullie horen wat jullie ervan denken.
Mijn ex heeft het 4 maanden geleden uitgemaakt na een relatie van wat meer dan 2 jaar, met als reden dat hij niet meer wist wat hij wou.
Ergens kon ik me daar wel bij inleven, we waren van ons 16e bij elkaar. Zagen elkaar veel (wat we naar mijn idee beide wilden), en we riepen al jaren dat we samen wilden wonen, trouwen enz; dat we het echt voor elkaar waren. Maar ja, toch brak het mijn hart, en ben ik er dus nog lang niet over heen...
Nu geniet hij echt van het vrijgezellen leven met zijn vrienden... Denk aan flink veel feesten, lange nachten en veel bier... (we wonen nog geen 5 min bij elkaar vandaan in een klein dorp, dus er wordt nogal gepraat helaas...)
Nu zien we elkaar af en toe, zo kwam hij 2 weken terug eventjes wat afgeven en zijn we toch nog 2 uur samen geweest, kletsen en zo. En dan voelt alles zo fijn en vertouwd. En dan hebben we het zo leuk samen en zit hij zelfs met me te flirten. Dan voel ik weer dat hij naast 'mijn liefje' ook gewoon mijn beste maatje was.
Dan vraagt hij erna of we misschien nog eens wat kunnen afspreken, en laat hij vervolgens weer een week niks van zich horen!
Ook wil hij vaak weten waar ik ben, met wie ik ben, en of ik al met anderen gezoend heb, voor 'als' het 'misschien' weer 'ooit' goed komt. (dan zou hij me waarschijnlijk niet meer terug willen, hij is behoorlijk jaloers namelijk)
Nu maakt me dit steeds zo kapot. Dat doen of hij me terug wil als hij bij me is, en vervolgens tijden niks laten weten en me steeds 'uithoren'. Mijn eetlust is weg, ik kan niet slapen en mijn concentratie is ook 0,0.
Ik studeer nu in Antwerpen, waar ik door de weeks ben. Dan gaat het redelijk met me. Maar zodra ik in het weekend thuis ben voel in me gewoon niet meer op mijn gemak, zo dicht bij hem in de buurt.
Zou het nu het beste zijn om hem voor het blok te zetten (waar hij eigenlijk een hekel aan heeft, maar wat de enige manier zal zijn om duidelijkheid te krijgen). Hem zeggen dat ik me een speeltje voel dat er is wanneer hij er zin in heeft. Dat ik geen vrienden wil zijn en niet aan het lijntje gehouden wil worden. (waar ik hem ook niet voor aan zie, hij heeft altijd het beste met me voor en dat is 100% zeker. Maar hij zal het misschien onbewust doen. Mij bij zich proberen te houden, door mij steeds bijna weer verliefd te laten worden, zodat ik niks met een ander krijg/wil. En dat wanneer hij weer toe is aan een vriendin, ik er nog voor hem ben)
Ik zou hem dan kunnen zeggen dat als hij wil dat het goedkomt, hij het gewoon letterlijk moet zeggen, en me anders met rust moet laten.
Maar is dit verstandig om te doen? Ik ben ontzettend bang om afgewezen te worden. Want stiekem vind ik het zo fijn om bij hem te zijn... ook al doet het me erna zoveel pijn...
Het liefst zou ik hem terug willen, ook al moest ik wachten tot hij er aan toen is.
Wat lijkt jullie de 'juiste' keuze (die er vast niet is.. ik weet het...) in deze situatie?
Alvast bedankt!
Ik zit erg in de knoop met de situatie rond mijn ex.
Nu heb ik weinig ervaring op dit gebied, en ik zou graag van jullie horen wat jullie ervan denken.
Mijn ex heeft het 4 maanden geleden uitgemaakt na een relatie van wat meer dan 2 jaar, met als reden dat hij niet meer wist wat hij wou.
Ergens kon ik me daar wel bij inleven, we waren van ons 16e bij elkaar. Zagen elkaar veel (wat we naar mijn idee beide wilden), en we riepen al jaren dat we samen wilden wonen, trouwen enz; dat we het echt voor elkaar waren. Maar ja, toch brak het mijn hart, en ben ik er dus nog lang niet over heen...
Nu geniet hij echt van het vrijgezellen leven met zijn vrienden... Denk aan flink veel feesten, lange nachten en veel bier... (we wonen nog geen 5 min bij elkaar vandaan in een klein dorp, dus er wordt nogal gepraat helaas...)
Nu zien we elkaar af en toe, zo kwam hij 2 weken terug eventjes wat afgeven en zijn we toch nog 2 uur samen geweest, kletsen en zo. En dan voelt alles zo fijn en vertouwd. En dan hebben we het zo leuk samen en zit hij zelfs met me te flirten. Dan voel ik weer dat hij naast 'mijn liefje' ook gewoon mijn beste maatje was.
Dan vraagt hij erna of we misschien nog eens wat kunnen afspreken, en laat hij vervolgens weer een week niks van zich horen!
Ook wil hij vaak weten waar ik ben, met wie ik ben, en of ik al met anderen gezoend heb, voor 'als' het 'misschien' weer 'ooit' goed komt. (dan zou hij me waarschijnlijk niet meer terug willen, hij is behoorlijk jaloers namelijk)
Nu maakt me dit steeds zo kapot. Dat doen of hij me terug wil als hij bij me is, en vervolgens tijden niks laten weten en me steeds 'uithoren'. Mijn eetlust is weg, ik kan niet slapen en mijn concentratie is ook 0,0.
Ik studeer nu in Antwerpen, waar ik door de weeks ben. Dan gaat het redelijk met me. Maar zodra ik in het weekend thuis ben voel in me gewoon niet meer op mijn gemak, zo dicht bij hem in de buurt.
Zou het nu het beste zijn om hem voor het blok te zetten (waar hij eigenlijk een hekel aan heeft, maar wat de enige manier zal zijn om duidelijkheid te krijgen). Hem zeggen dat ik me een speeltje voel dat er is wanneer hij er zin in heeft. Dat ik geen vrienden wil zijn en niet aan het lijntje gehouden wil worden. (waar ik hem ook niet voor aan zie, hij heeft altijd het beste met me voor en dat is 100% zeker. Maar hij zal het misschien onbewust doen. Mij bij zich proberen te houden, door mij steeds bijna weer verliefd te laten worden, zodat ik niks met een ander krijg/wil. En dat wanneer hij weer toe is aan een vriendin, ik er nog voor hem ben)
Ik zou hem dan kunnen zeggen dat als hij wil dat het goedkomt, hij het gewoon letterlijk moet zeggen, en me anders met rust moet laten.
Maar is dit verstandig om te doen? Ik ben ontzettend bang om afgewezen te worden. Want stiekem vind ik het zo fijn om bij hem te zijn... ook al doet het me erna zoveel pijn...
Het liefst zou ik hem terug willen, ook al moest ik wachten tot hij er aan toen is.
Wat lijkt jullie de 'juiste' keuze (die er vast niet is.. ik weet het...) in deze situatie?
Alvast bedankt!
maandag 26 april 2010 om 13:58
Meisje, die ex van jou klinkt als een vreselijke kleuter.. Bel z'n moeder, zodat zij hem aan zijn oren kan meeslepen en vervolgens een schop onder z'n kont geven...
Maar even serieus, wat moet dit vreselijk vermoeiend zijn.. Logisch dat je er onzeker van wordt, je blijft hangen in de situatie en daar maakt hij dankbaar gebruik van. Het einde van een relatie doet altijd pijn en om dat te verwerken kost tijd. Ik kan me goed voorstellen dat het moeilijk is los te laten, maar je zou het jezelf zoveel makkelijker maken als je dat zou doen! Hij gaat niet voor je, bedenk dat je wel beter verdient dan aan het lijntje te worden gehouden. Veel afleiding zoeken helpt, leuke dingen met vriendinnen doen enzo,
succes!
Maar even serieus, wat moet dit vreselijk vermoeiend zijn.. Logisch dat je er onzeker van wordt, je blijft hangen in de situatie en daar maakt hij dankbaar gebruik van. Het einde van een relatie doet altijd pijn en om dat te verwerken kost tijd. Ik kan me goed voorstellen dat het moeilijk is los te laten, maar je zou het jezelf zoveel makkelijker maken als je dat zou doen! Hij gaat niet voor je, bedenk dat je wel beter verdient dan aan het lijntje te worden gehouden. Veel afleiding zoeken helpt, leuke dingen met vriendinnen doen enzo,
succes!
maandag 26 april 2010 om 14:34
Sluit me aan bij bovenstaande reacties. Wat een kleuterkonijn, die ex van jou. Hij is absoluut niet (meer) in de positie om wat dan ook van jou te vragen en je privéleven gaat hem al helemaal geen zak aan. Als hij de consequenties van zijn eigen keuze niet aan kan...wat een slappe!
Succes Meisje, gewoon lekker doorgaan met je leven en hem links laten liggen. Ik weet zeker dat je een veel leuker en liever persoon tegen gaat komen!
Succes Meisje, gewoon lekker doorgaan met je leven en hem links laten liggen. Ik weet zeker dat je een veel leuker en liever persoon tegen gaat komen!
zondag 2 mei 2010 om 11:58
aaah, ik weet niet wat ik moet doen 
Hij smst me hoe koninginnedag was en of een boek van hem en een geluksding van hem (dat ik gekregen had) nog bij mij liggen. Dt 2e wel, heb ik een doos op zolder gesmeten met alle andere spullen die ik van m gekregen heb...
waarom smst ie nou ineens zo vriendelijk zeg met xxx'jes
Maar moet ik nu terug smsen of niet
Ik ben niet eens thuis, al in Antwerpen...
Mijn hart gaat tekeer en mn handen shaken helemaal
Hij smst me hoe koninginnedag was en of een boek van hem en een geluksding van hem (dat ik gekregen had) nog bij mij liggen. Dt 2e wel, heb ik een doos op zolder gesmeten met alle andere spullen die ik van m gekregen heb...
waarom smst ie nou ineens zo vriendelijk zeg
met xxx'jes Maar moet ik nu terug smsen of niet
Ik ben niet eens thuis, al in Antwerpen...
Mijn hart gaat tekeer en mn handen shaken helemaal
zondag 2 mei 2010 om 12:09
Ja, je hebt gelijk... eigenlijk niet.
Ik ben nog steeds boos op hem hoe hij reageerde op mijn mails, en nu weer vrolijk doet alsof er niet is.
En als ik dit nu terug geef, komt er over een maand vast weer iets wat hij terug moet hebben...
Maar ik vind het zo verschrikkelijk wat voor impact hij nu nog op me heeft. Steeds hoop ik dat hij weer zal smsen, dat ie bang is voor een ander zodat ik hem fijn hard kan negeren en hij zich ook eens gekwetst voelt.
Maar dan smst hij, en ben ik degene die letterlijk helemaal zit te shaken
Ik ben nog steeds boos op hem hoe hij reageerde op mijn mails, en nu weer vrolijk doet alsof er niet is.
En als ik dit nu terug geef, komt er over een maand vast weer iets wat hij terug moet hebben...
Maar ik vind het zo verschrikkelijk wat voor impact hij nu nog op me heeft. Steeds hoop ik dat hij weer zal smsen, dat ie bang is voor een ander zodat ik hem fijn hard kan negeren en hij zich ook eens gekwetst voelt.
Maar dan smst hij, en ben ik degene die letterlijk helemaal zit te shaken
zondag 2 mei 2010 om 12:16
Ja niet terug smsen! En dat beetje gevoel wat je hebt negeren. Lekker even komende tijd met jezelf bezig zijn. En niet als een trouw hondje zijn smsjes beantwoorden, en het is logisch dat hij die impact op je heeft, je hebt om hem gegeven, dus dat is je eigen gevoel wat je nu voelt, je eigen liefde, dus ben daar lekker trots op en koppel dat niet allemaal aan hem, zijn gedrag verdient het namelijk niet meer.
zondag 2 mei 2010 om 12:24
Meisje, je bent echt goed bezig! Ik vind je stoer!
En ik weet hoe moeilijk het is, want je hebt van die jongen gehouden, of in ieder geval van degene die je dacht dat hij was. En je onthoudt nu vooral alleen de mooie dingen van jullie samen, maar bedenk je ook hoe hij NU met je omgaat!
Hij maakt het uit, waarschijnlijk op zoek naar iets beters, maar als dat misschien niet voorbij komt, wil hij dat jij op hem zit te wachten. En wel onbezoedeld. Oftewel: JIJ mag vooral niet met je leven doorgaan (en bij elk eventueel teken daarvan hoor je ineens weer iets van hem), maar HIJ doet dat wel.
Hij heeft het uitgemaakt maar houdt je aan het lijntje door te zeggen dat het misschien wel weer aangaat. En als jij om duidelijkheid vraagt, ben JIJ ineens degene die moeilijk doet?
Hij kiest niet voor je, dat doet ie nu al die hele tijd niet, geeft je zelfs geen antwoorden als je zegt dat je pijn hebt, negeert die opmerkingen (wil je echt zo'n vriendje?). Maar vertelt je wel hoe je je hoort te gedragen voor als hij je eventueel toch nog terugwil??
Meisje, je bent niet zijn eerste keus (want dan zou hij nu voor je gaan), je bent zijn 2e keus, voor als er echt niets beters langskomt.. en wil je dat echt zijn..?
Heel veel sterkte, want vergeten kost tijd. Probeer een baantje in Antwerpen te vinden, en bouw daar een leven op, want afstand helpt een hoop!
En ik weet hoe moeilijk het is, want je hebt van die jongen gehouden, of in ieder geval van degene die je dacht dat hij was. En je onthoudt nu vooral alleen de mooie dingen van jullie samen, maar bedenk je ook hoe hij NU met je omgaat!
Hij maakt het uit, waarschijnlijk op zoek naar iets beters, maar als dat misschien niet voorbij komt, wil hij dat jij op hem zit te wachten. En wel onbezoedeld. Oftewel: JIJ mag vooral niet met je leven doorgaan (en bij elk eventueel teken daarvan hoor je ineens weer iets van hem), maar HIJ doet dat wel.
Hij heeft het uitgemaakt maar houdt je aan het lijntje door te zeggen dat het misschien wel weer aangaat. En als jij om duidelijkheid vraagt, ben JIJ ineens degene die moeilijk doet?
Hij kiest niet voor je, dat doet ie nu al die hele tijd niet, geeft je zelfs geen antwoorden als je zegt dat je pijn hebt, negeert die opmerkingen (wil je echt zo'n vriendje?). Maar vertelt je wel hoe je je hoort te gedragen voor als hij je eventueel toch nog terugwil??
Meisje, je bent niet zijn eerste keus (want dan zou hij nu voor je gaan), je bent zijn 2e keus, voor als er echt niets beters langskomt.. en wil je dat echt zijn..?
Heel veel sterkte, want vergeten kost tijd. Probeer een baantje in Antwerpen te vinden, en bouw daar een leven op, want afstand helpt een hoop!
zondag 2 mei 2010 om 12:51
dankje voor de reacties
en trouwens, hij mailde niet terug op mijn belangrijke vraag (of hij het nog wil proberen), dus waarom zou ik terug smsen op zijn onbelangrijke vraag Nee, hij verdient het niet!
Ik hoop dat ie de komende dagen niet nog eens (hierover) smst.. ik blijf ervan 'overhoop' gehaald worden...
en trouwens, hij mailde niet terug op mijn belangrijke vraag (of hij het nog wil proberen), dus waarom zou ik terug smsen op zijn onbelangrijke vraag Nee, hij verdient het niet!
Ik hoop dat ie de komende dagen niet nog eens (hierover) smst.. ik blijf ervan 'overhoop' gehaald worden...
zondag 2 mei 2010 om 12:54
Wake up! Je ex is echt een zak, het spijt me dat ik het zo moet zeggen. Hij is onvolwassen, jaloers, bezitterig, onzeker en hij is geen minuut van je tijd meer waard.
Het is tijd om weg te gaan uit deze benauwende situatie, ook in dat dorp waar je vandaan komt. Zoek werk in Antwerpen ipv elk weekend verplicht terug moeten naar je ouders. Ga shoppen, feesten, genieten en heel erg veel mannen versieren.
Het is tijd om weg te gaan uit deze benauwende situatie, ook in dat dorp waar je vandaan komt. Zoek werk in Antwerpen ipv elk weekend verplicht terug moeten naar je ouders. Ga shoppen, feesten, genieten en heel erg veel mannen versieren.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
zondag 2 mei 2010 om 20:11
nee, dan zou ik het gewoon opsturen met de post 
Ik ben er al uit dat ik zeker geen sms stuur, en het aan de deur afgeven ben ik ook zeker niet van plan.
Maar ik weet dus niet echt of ie 'het recht' heeft om dat terug te krijgen. Dat ding heeft ie toen ie klein was ooit gevonden en aan mij gegeven tijdens de examens geloof ik, een jaartje terug.
Neeeh, dat heeft ie niet. Wat maat mij het uit, hij kan stikken
Ik ben er al uit dat ik zeker geen sms stuur, en het aan de deur afgeven ben ik ook zeker niet van plan.
Maar ik weet dus niet echt of ie 'het recht' heeft om dat terug te krijgen. Dat ding heeft ie toen ie klein was ooit gevonden en aan mij gegeven tijdens de examens geloof ik, een jaartje terug.
Neeeh, dat heeft ie niet. Wat maat mij het uit, hij kan stikken
maandag 17 mei 2010 om 11:07
En ja.. weer een smsje... Het kriebelt meteen weer om gelijk terug te smsen, dus ik probeer hier weer even van me af te schrijven, zodat dat 'gekriebel' misschien verdwijnt..
Gek he, ik dacht de hele week al zóveel aan hem en droom weer bijna elke nacht over hem (verschrikkelijk ), juist ómdat hij niet meer smste oid.
Ik dacht constant, is dit nu écht het einde? (terwijl het dat al 5 maanden is) denkt hij niet meer aan me? is hij me vergeten? wil hij zelf niks meer met me te maken hebben? Is ie boos? en most of all: hij heeft vast een nieuwe vriendin...
Dus het is zo gek, ergens is het een opluchting dat ik tóch nog wat van hem hoor.
Hij smste: 'ik weet dat je mijn smsjes en alles stug negeert... maar ons mam zei gister dat ze t leuk zou vinden als je een x wat kwam drinken...' (geen x'jes meer!)
Ik vraag me af of hij dit zelf verzonnen heeft, om wat te smsen... Want zijn moeder heeft me 3 weken terug nog gesmst of ik wat ging drinken met haar, en ik heb toen dus terug gestuurd dat me dat niet verstandig leek... Of ze heeft het wel gezegd, maar zonder bijbedoelingen. Maar waarom smst hij het dan..?!? Ze kan zelf ook smsen...
Hij weet volgens mij heel goed dat de enige manier op contact nog zou zijn; anoniem bellen, of terug mailen op mijn mail van 3 weken geleden...
*zucht* ik weet het niet meer... Hem moet ik iig niet smsen... Maar zijn moeder? Om na te vragen en te zeggen dat ik echt afstand wil??
Ik weet het niet.... Ik zou zo graag mn bed in kruipen, en morgen wakker worden zonder al dit gedoe. Gewoon, alsof hij nooit heeft bestaan.
Gek he, ik dacht de hele week al zóveel aan hem en droom weer bijna elke nacht over hem (verschrikkelijk ), juist ómdat hij niet meer smste oid.
Ik dacht constant, is dit nu écht het einde? (terwijl het dat al 5 maanden is) denkt hij niet meer aan me? is hij me vergeten? wil hij zelf niks meer met me te maken hebben? Is ie boos? en most of all: hij heeft vast een nieuwe vriendin...
Dus het is zo gek, ergens is het een opluchting dat ik tóch nog wat van hem hoor.
Hij smste: 'ik weet dat je mijn smsjes en alles stug negeert... maar ons mam zei gister dat ze t leuk zou vinden als je een x wat kwam drinken...' (geen x'jes meer!)
Ik vraag me af of hij dit zelf verzonnen heeft, om wat te smsen... Want zijn moeder heeft me 3 weken terug nog gesmst of ik wat ging drinken met haar, en ik heb toen dus terug gestuurd dat me dat niet verstandig leek... Of ze heeft het wel gezegd, maar zonder bijbedoelingen. Maar waarom smst hij het dan..?!? Ze kan zelf ook smsen...
Hij weet volgens mij heel goed dat de enige manier op contact nog zou zijn; anoniem bellen, of terug mailen op mijn mail van 3 weken geleden...
*zucht* ik weet het niet meer... Hem moet ik iig niet smsen... Maar zijn moeder? Om na te vragen en te zeggen dat ik echt afstand wil??
Ik weet het niet.... Ik zou zo graag mn bed in kruipen, en morgen wakker worden zonder al dit gedoe. Gewoon, alsof hij nooit heeft bestaan.
maandag 17 mei 2010 om 11:18
Blokkeer zijn nummer in je telefoon, krijg je ook geen sms-jes meer van hem.
Negeer hem en ga door met je leven!
En natuurlijk heeft zijn moeder dat niet gezegd! Hij probeert je gewoon nog steeds te manipuleren.
Kap ermee en blijf dat ook tegen jezelf zeggen, zodra je merkt dat je aan hem moet denken. Ga dan iets doen waardoor je afgeleid wordt.
Liefdesverdriet is niet leuk, doet pijn, maar het slijt en over een tijdje denk je eraan terug met de gedachte: Zo, de wereld is niet vergaan, ik ben er nog en waarom heb ik mijn tijd verdaan door mezelf druk te maken over die sukkel!?!
Negeer hem en ga door met je leven!
En natuurlijk heeft zijn moeder dat niet gezegd! Hij probeert je gewoon nog steeds te manipuleren.
Kap ermee en blijf dat ook tegen jezelf zeggen, zodra je merkt dat je aan hem moet denken. Ga dan iets doen waardoor je afgeleid wordt.
Liefdesverdriet is niet leuk, doet pijn, maar het slijt en over een tijdje denk je eraan terug met de gedachte: Zo, de wereld is niet vergaan, ik ben er nog en waarom heb ik mijn tijd verdaan door mezelf druk te maken over die sukkel!?!
Nope
maandag 17 mei 2010 om 17:45
Oei, ik geloof dat ik je (tegen wil en dank), dat voorop, compleet begrijp. Nadat het uitging met mijn ex, ben ik hem blijven zien, met dezelfde hoop als jij. En jawel, dat werkte, na een half jaar 'aangerommeld' te hebben besloot hij weer voor me te gaan. Om me daarna weer genadeloos aan de kant te zetten.
Ik begreep zelf ook wel dat het op was en ben daarna een paar maanden gaan reizen. Daarna weer veel afgesproken en aangerommeld, tot een maand geleden. Meneer kon het niet aan, was druk bezig met afstuderen, vandaar het aanrommelen.
Maar, een maand geleden dus, kwam hij met het grote nieuws, ik heb iemand leren kennen. Verliefd? Nee, dat is ie niet, maar wel erg onder de indruk van zijn nieuwe chick. Daarbij sta ik blijkbaar nog steeds op zijn reserve-lijst, want meneer wil me erg graag blijven kennen, ik zit in zijn hart en meer van die loze woorden. Ook hij is nog steeds jaloers naar anderen toe, aan een wederzijdse vriend heeft hij wel 3 x gevraagd of we hadden gezoend, en wat ik dan wel niet aan had toen ik daar bleef slapen???!!!!
En ondanks dat ik begrijp dat dit meer dan loos is, ben ook ik bang om die deur compleet dicht te doen en eindelijk eens voor mezelf te kiezen. Waarvan ik donders goed weet dat ik dat zou moeten doen. Vrienden geven aan dat ze dit helemaal niet bij me vinden passen, wat zeker terecht is.
Desalniettemin heb ik nu wel wat meer rust. Hij had het altijd over 'de duif moet fladderen' en meer duif-gerelateerde uitspraken. Toen ik na weer een oh-wat-is-het-toch-allemaal-verdrietig-dag uit de bus stapte, stapte ik zowat op een compleet platgereden duif. Daarna, in de kroeg, stond er op de muur geschreven : roekoe, BOE duif.
Noem me een zweefteef, mag, maar daardoor dacht ik wel, het heeft ook allemaal geen zin. Maar toch daarentegen, ik wil m nu heel graag zien, om hem te vertellen dat het allemaal wel ok is en we voorlopig geen contact moeten hebben. En ik baal van mezelf, want WTF voorlopig? Ik wou dat ik die deur recht in zijn gezicht dicht kon smijten, maar ik geloof niet dat ik daar nu al sterk genoeg voor ben.
Ik wens je heel veel sterkte, en hoop dat je sterker in je schoenen staat dan mij, en wel het lef hebt om die deur dicht te doen. Het is het allemaal niet waard, en doodvermoeiend!
Ik begreep zelf ook wel dat het op was en ben daarna een paar maanden gaan reizen. Daarna weer veel afgesproken en aangerommeld, tot een maand geleden. Meneer kon het niet aan, was druk bezig met afstuderen, vandaar het aanrommelen.
Maar, een maand geleden dus, kwam hij met het grote nieuws, ik heb iemand leren kennen. Verliefd? Nee, dat is ie niet, maar wel erg onder de indruk van zijn nieuwe chick. Daarbij sta ik blijkbaar nog steeds op zijn reserve-lijst, want meneer wil me erg graag blijven kennen, ik zit in zijn hart en meer van die loze woorden. Ook hij is nog steeds jaloers naar anderen toe, aan een wederzijdse vriend heeft hij wel 3 x gevraagd of we hadden gezoend, en wat ik dan wel niet aan had toen ik daar bleef slapen???!!!!
En ondanks dat ik begrijp dat dit meer dan loos is, ben ook ik bang om die deur compleet dicht te doen en eindelijk eens voor mezelf te kiezen. Waarvan ik donders goed weet dat ik dat zou moeten doen. Vrienden geven aan dat ze dit helemaal niet bij me vinden passen, wat zeker terecht is.
Desalniettemin heb ik nu wel wat meer rust. Hij had het altijd over 'de duif moet fladderen' en meer duif-gerelateerde uitspraken. Toen ik na weer een oh-wat-is-het-toch-allemaal-verdrietig-dag uit de bus stapte, stapte ik zowat op een compleet platgereden duif. Daarna, in de kroeg, stond er op de muur geschreven : roekoe, BOE duif.
Noem me een zweefteef, mag, maar daardoor dacht ik wel, het heeft ook allemaal geen zin. Maar toch daarentegen, ik wil m nu heel graag zien, om hem te vertellen dat het allemaal wel ok is en we voorlopig geen contact moeten hebben. En ik baal van mezelf, want WTF voorlopig? Ik wou dat ik die deur recht in zijn gezicht dicht kon smijten, maar ik geloof niet dat ik daar nu al sterk genoeg voor ben.
Ik wens je heel veel sterkte, en hoop dat je sterker in je schoenen staat dan mij, en wel het lef hebt om die deur dicht te doen. Het is het allemaal niet waard, en doodvermoeiend!
donderdag 20 mei 2010 om 11:31
So, klinkt alsof het bij jou al meer dan een jaar aan de gang is!
Haha, je duif uitspraak is wel leuk. Ik ben ook niet het type zweefteef, maar dat zou me toch een beetje aan het denken zetten
Ja, bij een goede vriendin van mij gaat/ging het ook bijna precies hetzelfde. Het is al maanden uit en ze bleven elkaar maar zien; gezellig en vertrouwd, maar ondertussen zag hij ook tig andere meiden. Terwijl zei maar zat te hopen dat het goed kwam... Steeds lieve woordjes, en later dingen als 'je bent toch niet het juiste meisje voor mij, maarrrrr ik hou nog wel heel erg veel van je'
Op een feestje (waar ex ook was) stond die vriendin met een goede vriend te dansen, express zo ver mogelijk van de ex om hem niet te kwetsen. Trekt hij haar toch mee: 'ik heb zo'n spijt, je bent zo leuk, ik heb het wel met een 20tal (!) meisjes geprobeerd maar niks voelt hetzelfde als jou, ik denk dat ik weer terug wil'. Vriendin helemaal in de war, en daarna super blij. Volgende dag een afspraak en ze zegt nog van te voren tegen me, als ik terug kom straks zal alles weer goed zijn en kunnen we alles weer langzaam opbouwen En tuurlijk komt ze helemaal kapot vn verdriet terug, want hij had toch een beetje veel op die avond en was jaloers en ja, ze is toch niet het juiste meisje. Vorige week kreeg ze een sms: 'ik heb een nieuwe vriendin
'
Pfffff, nou ik ben blij dat ik het juist zover niet heb laten komen. Zij is er helemaal kapot van, en ik zou me ook ontzettend &#$**#! voelen. Ik ben er trots op dat ik voor mezelf gekozen heb. Ik wil geen 2e keus zijn, en ik kon totaal niet verder met mijn leven zoals ik bleef hangen in de situatie. Het afspreken was super leuk, maar daarna was ik kapot van verdriet dat we niet samen waren.
Ik hoop voor je dat je ook snel voor jezelf kan kiezen, want ik vind dat niemand het verdient om 2e keus te zijn en maar zit af te wachten (en ja, ik heb nog genoeg buien dat ik denk: ik wil wel 2e keus zijn, als er maar een kans is dat het goed komt, ik zal er alles aan doen om te zorgen dat het nog goed kan komen). Dus ja, nog wel veel dieptepunten en veel zwakke momenten, maar ik weet dat ik er meer zou hebben als ik nog wel contact met hem had.
Ik heb die beslissing juist ook genomen toen ik nog zóveel twijfels had en hem nog heel graag terug wou, ik stond totaal niet steving in mijn schoenen. Maar nu juist meer, nu ik los aan het komen ben van hem
Lees je post (en vooral de laatste zin) eens over, want je lijkt volgens mij goed te weten wat het beste is
Sterkte!
Haha, je duif uitspraak is wel leuk. Ik ben ook niet het type zweefteef, maar dat zou me toch een beetje aan het denken zetten
Ja, bij een goede vriendin van mij gaat/ging het ook bijna precies hetzelfde. Het is al maanden uit en ze bleven elkaar maar zien; gezellig en vertrouwd, maar ondertussen zag hij ook tig andere meiden. Terwijl zei maar zat te hopen dat het goed kwam... Steeds lieve woordjes, en later dingen als 'je bent toch niet het juiste meisje voor mij, maarrrrr ik hou nog wel heel erg veel van je'
Op een feestje (waar ex ook was) stond die vriendin met een goede vriend te dansen, express zo ver mogelijk van de ex om hem niet te kwetsen. Trekt hij haar toch mee: 'ik heb zo'n spijt, je bent zo leuk, ik heb het wel met een 20tal (!) meisjes geprobeerd maar niks voelt hetzelfde als jou, ik denk dat ik weer terug wil'. Vriendin helemaal in de war, en daarna super blij. Volgende dag een afspraak en ze zegt nog van te voren tegen me, als ik terug kom straks zal alles weer goed zijn en kunnen we alles weer langzaam opbouwen En tuurlijk komt ze helemaal kapot vn verdriet terug, want hij had toch een beetje veel op die avond en was jaloers en ja, ze is toch niet het juiste meisje. Vorige week kreeg ze een sms: 'ik heb een nieuwe vriendin
' Pfffff, nou ik ben blij dat ik het juist zover niet heb laten komen. Zij is er helemaal kapot van, en ik zou me ook ontzettend &#$**#! voelen. Ik ben er trots op dat ik voor mezelf gekozen heb. Ik wil geen 2e keus zijn, en ik kon totaal niet verder met mijn leven zoals ik bleef hangen in de situatie. Het afspreken was super leuk, maar daarna was ik kapot van verdriet dat we niet samen waren.
Ik hoop voor je dat je ook snel voor jezelf kan kiezen, want ik vind dat niemand het verdient om 2e keus te zijn en maar zit af te wachten (en ja, ik heb nog genoeg buien dat ik denk: ik wil wel 2e keus zijn, als er maar een kans is dat het goed komt, ik zal er alles aan doen om te zorgen dat het nog goed kan komen). Dus ja, nog wel veel dieptepunten en veel zwakke momenten, maar ik weet dat ik er meer zou hebben als ik nog wel contact met hem had.
Ik heb die beslissing juist ook genomen toen ik nog zóveel twijfels had en hem nog heel graag terug wou, ik stond totaal niet steving in mijn schoenen. Maar nu juist meer, nu ik los aan het komen ben van hem
Lees je post (en vooral de laatste zin) eens over, want je lijkt volgens mij goed te weten wat het beste is
Sterkte!
donderdag 20 mei 2010 om 13:18
Pffff lastig lastig lastig...
Ik weet niet hoe de band met je ex-schoonmoeder was maar als die goed was zou ik niet op zijn smsje reageren maar direct naar zijn moeder, en dan smsen met, ik hoorde van X dat het u gezellig leek om wat te drinken, mij lijkt het ook gezellig om binnenkort met zijn 2en een terrasje te pakken...
En waarom? omdat je die moeder dan haarfijn en netjes gaat uitleggen dat je aan het lijntje gehouden wordt door haar zoon en dit niet meer wilt... dat je haar wilt vragen om hem duidelijk te maken dat hij je keer op keer weer pijn doet...
Ik denk dat dit de beste manier is om alle contacten met hem te verbreken...
Succes! het is en blijft moeilijk.....
en owja.... Het lijkt nu niet zo, maar er zijn zoveel leuke andere mannen... ik dacht ook dat ze er niet waren maar ga stappen! en je zal zien dat er zat leuke jongens rondlopen om je aandacht te verzetten!
Ik weet niet hoe de band met je ex-schoonmoeder was maar als die goed was zou ik niet op zijn smsje reageren maar direct naar zijn moeder, en dan smsen met, ik hoorde van X dat het u gezellig leek om wat te drinken, mij lijkt het ook gezellig om binnenkort met zijn 2en een terrasje te pakken...
En waarom? omdat je die moeder dan haarfijn en netjes gaat uitleggen dat je aan het lijntje gehouden wordt door haar zoon en dit niet meer wilt... dat je haar wilt vragen om hem duidelijk te maken dat hij je keer op keer weer pijn doet...
Ik denk dat dit de beste manier is om alle contacten met hem te verbreken...
Succes! het is en blijft moeilijk.....
en owja.... Het lijkt nu niet zo, maar er zijn zoveel leuke andere mannen... ik dacht ook dat ze er niet waren maar ga stappen! en je zal zien dat er zat leuke jongens rondlopen om je aandacht te verzetten!
