Relaties
alle pijlers
**LDR deel 14**
zaterdag 8 mei 2010 om 13:54
Het is iets dat Bassist nog niet wil zeggen. Hij komt uit een ontzettend kloterige rotrelatie en had voor zichzelf besloten nu eerst een tijd geen relatie te willen. En toen kwam hij mij tegen. Hij worstelt daar ook erg mee want inderdaad, we noemen het geen relatie maar wat is het dan? De middenweg die we gevonden hebben: we noemen elkaar geliefden/lovers. Maar geen vriendje/vriendinnetje dus nog.
Ja natuurlijk maakt dat me ook onzeker en zou ik het liever helemaal uitspreken. Maar ik snap erg goed waar zijn relatie-angst vandaan komt.
Ik kom stukje bij beetje er achter hoe extreem zijn leven in het teken van zijn gekke ex heeft gestaan de afgelopen twee jaar, dat ging echt ver. En nog ben ik bang dat dat niet helemaal afgelopen was ook al laat ze nu al een tijdje niets meer van zich horen. Zij was echt extreem. Weten jullie nog dat zij dronken 's nachts bij hem langs was gekomen, hij haar hardhandig de deur uit gezet en zij hem toen wilde aangeven voor assault? Wat ik niet wist was dat zij in die ruzie keihard de deur in zijn gezicht had gegooid, kennelijk toen hij haar niet binnen wilde laten. Hij had nu een camera bij zich en daar stonden ook oudere foto's op en opeens zag ik een foto van hem met een snee in zijn voorhoofd, en je kan er nu als je goed kijkt inderdaad nog een litteken van zien, hoewel het bijna genezen is. Dat had hij me er helemaal niet bij verteld, maar ze smeet zo hard de deur in zijn gezicht dat hij er een snee van opliep.
Zo extreem is zij.
En ze is niet zijn eerste extreme vriendinnetje, hij kiest t soms kennelijk nogal ongelukkig uit. Dus hij is daarin heel duidelijk: hij had vlak voor hij mij ontmoette besloten dat hij nu niet meer zijn leven in het teken van een ander wilde zetten, maar nu een tijd voor zichzelf wil kiezen. Hij wil zich niet verplicht voelen rekening te houden met een ander, hij wil nu eerst zijn eigen koers bepalen want hij heeft het idee dat hij nu verder moet komen met zijn vak en zijn leven.
En toen was ik daar. En toen had hij voor zichzelf een probleem.
En ik denk helemaal niet dat er veel verschil is tussen het een relatie noemen en het geen relatie noemen, want natuurlijk houdt hij nu al wél rekening met mij. Maar als hij dit nodig heeft op dit moment in zijn leven snap ik dat en is dat goed.
Maar ja, ergens maakt me dat wel een beetje extra onzeker nog weer.
Maar misschien is de afstand tussen ons daarom ook bijna iets dat goed uitkomt. Zo heeft hij toch de afstand, het dingen alleen doen en op zichzelf zijn.
Maar het maakt het plannen maken ook lastiger. Soms maakt hij plannen en dat is prima, maar als ik plannen maak kan het hem zomaar afschrikken. Ik heb dat vorige week daarom maar in het extreme getrokken, en ben met hem gaan plannen hoeveel kinderen we zouden krijgen en hoe we ze zouden gaan opvoeden. Eerst schrok hij zich het lazerus toen ik opeens over kinderen begon. Daarna begreep hij precies wat ik bedoelde en speelde het spelletje mee. We tasten elkaar gewoon heel voorzichtig af. Als ik een ding niet wil is hem benauwen of druk op hem uitoefenen. Als hij een ding niet wil is het mij kwetsen. Wat we allebei niet willen is zonder elkaar zijn. Dus we dansen heel behoedzaam om de hete brij heen.
Maar dat ik dan moeilijk doe hier. Ja, dat komt omdat het moeilijk is.
Waarom doorgaan met iets dat zo moeilijk is? Omdat het zo vreselijk vreselijk de moeite waard is!
Ja natuurlijk maakt dat me ook onzeker en zou ik het liever helemaal uitspreken. Maar ik snap erg goed waar zijn relatie-angst vandaan komt.
Ik kom stukje bij beetje er achter hoe extreem zijn leven in het teken van zijn gekke ex heeft gestaan de afgelopen twee jaar, dat ging echt ver. En nog ben ik bang dat dat niet helemaal afgelopen was ook al laat ze nu al een tijdje niets meer van zich horen. Zij was echt extreem. Weten jullie nog dat zij dronken 's nachts bij hem langs was gekomen, hij haar hardhandig de deur uit gezet en zij hem toen wilde aangeven voor assault? Wat ik niet wist was dat zij in die ruzie keihard de deur in zijn gezicht had gegooid, kennelijk toen hij haar niet binnen wilde laten. Hij had nu een camera bij zich en daar stonden ook oudere foto's op en opeens zag ik een foto van hem met een snee in zijn voorhoofd, en je kan er nu als je goed kijkt inderdaad nog een litteken van zien, hoewel het bijna genezen is. Dat had hij me er helemaal niet bij verteld, maar ze smeet zo hard de deur in zijn gezicht dat hij er een snee van opliep.
Zo extreem is zij.
En ze is niet zijn eerste extreme vriendinnetje, hij kiest t soms kennelijk nogal ongelukkig uit. Dus hij is daarin heel duidelijk: hij had vlak voor hij mij ontmoette besloten dat hij nu niet meer zijn leven in het teken van een ander wilde zetten, maar nu een tijd voor zichzelf wil kiezen. Hij wil zich niet verplicht voelen rekening te houden met een ander, hij wil nu eerst zijn eigen koers bepalen want hij heeft het idee dat hij nu verder moet komen met zijn vak en zijn leven.
En toen was ik daar. En toen had hij voor zichzelf een probleem.
En ik denk helemaal niet dat er veel verschil is tussen het een relatie noemen en het geen relatie noemen, want natuurlijk houdt hij nu al wél rekening met mij. Maar als hij dit nodig heeft op dit moment in zijn leven snap ik dat en is dat goed.
Maar ja, ergens maakt me dat wel een beetje extra onzeker nog weer.
Maar misschien is de afstand tussen ons daarom ook bijna iets dat goed uitkomt. Zo heeft hij toch de afstand, het dingen alleen doen en op zichzelf zijn.
Maar het maakt het plannen maken ook lastiger. Soms maakt hij plannen en dat is prima, maar als ik plannen maak kan het hem zomaar afschrikken. Ik heb dat vorige week daarom maar in het extreme getrokken, en ben met hem gaan plannen hoeveel kinderen we zouden krijgen en hoe we ze zouden gaan opvoeden. Eerst schrok hij zich het lazerus toen ik opeens over kinderen begon. Daarna begreep hij precies wat ik bedoelde en speelde het spelletje mee. We tasten elkaar gewoon heel voorzichtig af. Als ik een ding niet wil is hem benauwen of druk op hem uitoefenen. Als hij een ding niet wil is het mij kwetsen. Wat we allebei niet willen is zonder elkaar zijn. Dus we dansen heel behoedzaam om de hete brij heen.
Maar dat ik dan moeilijk doe hier. Ja, dat komt omdat het moeilijk is.
Waarom doorgaan met iets dat zo moeilijk is? Omdat het zo vreselijk vreselijk de moeite waard is!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 8 mei 2010 om 13:58
Ik denk dat mensen misschien zeggen dat je moeilijk doet omdat het lijkt of je vooral denkt in problemen en niet in oplossingen. Wat natuurlijk kan komen omdat iedereen zo laaiend enthousiast is dat jij je dan wel gedwongen voelt te zeggen "ja maar, ik heb ook nog dit en dat en dan is er nog zus en zo". Dat hou je altijd een beetje als je gewoon je gedachten spuit denk ik, je hebt het nog niet op een rijtje en compleet duidelijk en dat geeft ook helemaal niet.
Verder eens met Isiss, over relaties (al vind ik relatie meteen heel zwaar klinken, mijn ouders hebben een relatie, ik nu ook wel, maar toen ik net verkering kreeg noemde ik het niet zo hoor).
Verder eens met Isiss, over relaties (al vind ik relatie meteen heel zwaar klinken, mijn ouders hebben een relatie, ik nu ook wel, maar toen ik net verkering kreeg noemde ik het niet zo hoor).
zaterdag 8 mei 2010 om 13:59
quote:Punica schreef op 08 mei 2010 @ 12:58:
Oh ja, ik was aan het aftellen!
[afbeelding]
Toepasselijk hmm
Dit weekend mijn hele huis poetsen!Zo heerlijk voor je dat je aan het aftellen bent! Minder dan een week nog maar, en dan is hij hier een hele tijd he! Moet wel die stomme aswolk even doorwaaien...
Oh ja, ik was aan het aftellen!
[afbeelding]
Toepasselijk hmm
Dit weekend mijn hele huis poetsen!Zo heerlijk voor je dat je aan het aftellen bent! Minder dan een week nog maar, en dan is hij hier een hele tijd he! Moet wel die stomme aswolk even doorwaaien...
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 8 mei 2010 om 14:03
Oh, je post stond er nog niet net. Ik snap het wel al blijft het natuurlijk jezelf voor de gek houden. Vroeger werd ik altijd zwaar zenuwachtig als we een wiskundeproefwerk hadden en ik met vraag 1 c zat te worstelen en dan één of andere rotzak achterin zijn vinger opstak om te vragen "meneer, bij vraag 5b, bedoelt u dan dit of dat". Tot ik mezelf vertelde "Oh, Pietje leest eerst het proefwerk even door voor hij begint". Ook als we al een half uur bezig waren. Werkte prima
Ik denk dat wanneer je het gevoel hebt rekening met iemand te moeten houden of je leven om een ander te laten draaien, dat een duidelijk signaal is dat je een verkeerde weg in slaat. Ik denk dat wanneer je besluit te verhuizen naar het buitenland omdat daar je lover zit, en je het gevoel hebt dat je dat voor jezelf doet en precies doet waar je zin in hebt (zoals toch vrijwel iedereen hier), je dan goed zit. En dan boeit het verder niet hoe je het noemt en of je het een naam wil geven per se.
Al snap ik best dat wanneer je uit elkaar zit dat soort dingen toch een soort strohalm zijn, door hardop te zeggen "dit is mijn vriend" of "dit is mijn partner" wordt het echter en het lijkt dan minder onstabiel en onzeker. Maarja, ook dat is jezelf voor de gek houden
Ik denk dat wanneer je het gevoel hebt rekening met iemand te moeten houden of je leven om een ander te laten draaien, dat een duidelijk signaal is dat je een verkeerde weg in slaat. Ik denk dat wanneer je besluit te verhuizen naar het buitenland omdat daar je lover zit, en je het gevoel hebt dat je dat voor jezelf doet en precies doet waar je zin in hebt (zoals toch vrijwel iedereen hier), je dan goed zit. En dan boeit het verder niet hoe je het noemt en of je het een naam wil geven per se.
Al snap ik best dat wanneer je uit elkaar zit dat soort dingen toch een soort strohalm zijn, door hardop te zeggen "dit is mijn vriend" of "dit is mijn partner" wordt het echter en het lijkt dan minder onstabiel en onzeker. Maarja, ook dat is jezelf voor de gek houden
zaterdag 8 mei 2010 om 14:11
Shit! Die aswolk Vriendlief gaat over twee weken vliegen en ik hoop echt echt echt dat het dan geen probleem gaat opleveren... want ik heb er echt zo'n behoefte aan om hem weer te zien, want het is nu bijna 5 maanden geleden dat we elkaar hebben vastgehouden. En ik mis hem zo verdomd veel, dat ik hier in een hoekje een beetje aan het huilen ben. En dat vind ik stom van mezelf, want ik mag niet zielig doen. Maar vooral nu zou ik het extra fijn vinden als hij er zou zijn, want ik voel me ziek (moe moe moe; maar daar wil ik niet aan toegeven) en ik raak nogal onzeker van de communicatie met de nieuwe mensen hier.
Spijker; wat zijn de redenen dat je niet naar Canada kunt gaan zoals je half hebt gepland?
Punica; super dat het nog maar 5 nachtjes slapen is!!!! En helemaal omdat hij zo lang kan blijven!
En dat wat marg zegt dat je beter in oplossingen kunt denken dan in problemen vind ik eigenlijk wel een heel mooi inzicht; dat ga ik hier zelf ook proberen toe te passen.
Spijker; wat zijn de redenen dat je niet naar Canada kunt gaan zoals je half hebt gepland?
Punica; super dat het nog maar 5 nachtjes slapen is!!!! En helemaal omdat hij zo lang kan blijven!
En dat wat marg zegt dat je beter in oplossingen kunt denken dan in problemen vind ik eigenlijk wel een heel mooi inzicht; dat ga ik hier zelf ook proberen toe te passen.
zaterdag 8 mei 2010 om 14:20
Marg, ergens komen die rare gesprekken over 'wat is het' ook juist door mij. Doordat ik toen ik hem ontmoette ook net uit een relatie kwam en geen relatie wilde en al helemáál geen zin had in iets op afstand. Dus zei ik hem meteen: maar ga alsjeblieft niets van me verwachten en ga er maar van uit dat we elkaar nooit meer terugzien. Dat dacht ik ook écht de tweede keer dat ik hem ontmoette, dat het een supergoeie one night stand zou zijn. En misschien een soort rebound voor waar ik net uitkwam. Dat heb ik toen ook duidelijk gemaakt want ik wilde niet met zijn gevoelens spelen.
Dat zei hij ook afgelopen week nog: "zo grappig voor ik je voor het eerst durfde te zoenen heb je me zo ongeveer laten verklaren geen probleem met een one night stand te hebben".
Ik dacht toen echt dat dat het was. Dat we leuk facebookvriendjes zouden blijven met een leuk weekend en dat was het. Wist ik veel dat ik volgende maand opeens een derde keer daarheen ging, dat stond nooit in de planning.
En toen spraken we weer af en toen was er ineens iets anders. Toen waren er ineens allerlei gevoelens. Toen was ik verbaast over hoe heerlijk het was hem terug te zien. Dat had ik niet gedacht. Dat had ik niet bedoeld. Hij zei mij aan het einde van dat weekend: ik heb nogal een crush op je. Ik heb dat toen niet echt beantwoord, want ik wilde dat eigenlijk niet.
Pas toen ik weer thuis was heb ik de telefoon gepakt om te zeggen: ik ook op jou, laten we elkaar terugzien.
Nou ja, en toen kwam het hele gekke-ex-verhaal er tussendoor en toen waren we opeens 4 maanden verder.
In die 4 maanden liep het tussen hem en gekke ex zo uit de hand dat hij behoorlijk gesterkt werd in zijn overtuiging nu eerst voor zichzelf te moeten kiezen, zoals hij het noemt.
Maar toen hij me na een tijd radiostilte weer opbelde heb ik natuurlijk wel gevraagd: wat denk je dan van mij?
Dus ja ik ben verliefd en dat weet hij, en ik heb hem al lang gezegd dat ik terug ben gekomen van wat ik eerst tegen hem zei.
En hij is ook verliefd, dat heeft hij gezegd. En hij ziet het wel wat worden tussen ons, maar hij wil tijd en ruimte. Dat heeft hij nu echt nodig. Dus prima.
We hadden elkaar gewoon twee jaar eerder moeten ontmoeten. Of een jaar later. Maar ja, wat doe je er aan?
Dat zei hij ook afgelopen week nog: "zo grappig voor ik je voor het eerst durfde te zoenen heb je me zo ongeveer laten verklaren geen probleem met een one night stand te hebben".
Ik dacht toen echt dat dat het was. Dat we leuk facebookvriendjes zouden blijven met een leuk weekend en dat was het. Wist ik veel dat ik volgende maand opeens een derde keer daarheen ging, dat stond nooit in de planning.
En toen spraken we weer af en toen was er ineens iets anders. Toen waren er ineens allerlei gevoelens. Toen was ik verbaast over hoe heerlijk het was hem terug te zien. Dat had ik niet gedacht. Dat had ik niet bedoeld. Hij zei mij aan het einde van dat weekend: ik heb nogal een crush op je. Ik heb dat toen niet echt beantwoord, want ik wilde dat eigenlijk niet.
Pas toen ik weer thuis was heb ik de telefoon gepakt om te zeggen: ik ook op jou, laten we elkaar terugzien.
Nou ja, en toen kwam het hele gekke-ex-verhaal er tussendoor en toen waren we opeens 4 maanden verder.
In die 4 maanden liep het tussen hem en gekke ex zo uit de hand dat hij behoorlijk gesterkt werd in zijn overtuiging nu eerst voor zichzelf te moeten kiezen, zoals hij het noemt.
Maar toen hij me na een tijd radiostilte weer opbelde heb ik natuurlijk wel gevraagd: wat denk je dan van mij?
Dus ja ik ben verliefd en dat weet hij, en ik heb hem al lang gezegd dat ik terug ben gekomen van wat ik eerst tegen hem zei.
En hij is ook verliefd, dat heeft hij gezegd. En hij ziet het wel wat worden tussen ons, maar hij wil tijd en ruimte. Dat heeft hij nu echt nodig. Dus prima.
We hadden elkaar gewoon twee jaar eerder moeten ontmoeten. Of een jaar later. Maar ja, wat doe je er aan?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 8 mei 2010 om 14:23
quote:Spijker schreef op 08 mei 2010 @ 14:20:
(...). En hij ziet het wel wat worden tussen ons, maar hij wil tijd en ruimte. (...)
We hadden elkaar gewoon twee jaar eerder moeten ontmoeten. Of een jaar later. Maar ja, wat doe je er aan?Ja want tijd en ruimte is nou net het enige wat je bij een LDR niet hebt
(...). En hij ziet het wel wat worden tussen ons, maar hij wil tijd en ruimte. (...)
We hadden elkaar gewoon twee jaar eerder moeten ontmoeten. Of een jaar later. Maar ja, wat doe je er aan?Ja want tijd en ruimte is nou net het enige wat je bij een LDR niet hebt
zaterdag 8 mei 2010 om 14:23
Oh MZ, ik had helemaal gemist dat je hem over 2 weken alweer gaat zien. Dat is hartstikke snel joh! En die aswolk hangt aan de andere kant van de wereld hoor, maar je geen zorgen. En die levert nu alleen vertraging op hierheen, maar de vluchten gaan wel gewoon.
Jammer dat de communicatie je zo tegenvalt, maar ik denk dat je heel snel een vreemde taal oppikt als je er middenin zit en wel moet. Je bent pas helemaal net verhuist toch? Dan moet je altijd even wennen!
Jammer dat de communicatie je zo tegenvalt, maar ik denk dat je heel snel een vreemde taal oppikt als je er middenin zit en wel moet. Je bent pas helemaal net verhuist toch? Dan moet je altijd even wennen!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 8 mei 2010 om 14:24
quote:Margaretha2 schreef op 08 mei 2010 @ 14:23:
[...]
Ja want tijd en ruimte is nou net het enige wat je bij een LDR niet hebt Vandaar ook: misschien is dit afstandsgebeuren juist wel een uitkomst. Voor hém dan. Voor hem is dit eigenlijk ideaal, hoewel hij mij ook erg mist en ook worstelt met hoe we hier verder mee zullen gaan.
[...]
Ja want tijd en ruimte is nou net het enige wat je bij een LDR niet hebt Vandaar ook: misschien is dit afstandsgebeuren juist wel een uitkomst. Voor hém dan. Voor hem is dit eigenlijk ideaal, hoewel hij mij ook erg mist en ook worstelt met hoe we hier verder mee zullen gaan.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 8 mei 2010 om 14:26
Wat dat betreft ben ik het dus erg eens met Kjong. ook al zouden jullie echt het hardst van stapel lopen van alle stellen ter wereld, dan zal het nog in een slakkentempo gaan.
Ik las eens een verhaal van een stewardess die verliefd was geworden op een man op lokatie. Zij liepen heel hard van stapel en hadden natuurlijk ook alles mee, zij vloog gratis en hij hoefde geen visum aan te vragen voor vakantie, zij had een vaste baan en ze konden daarom een verblijfsvergunning aanvragen voor hem.
In die eerste verliefde periode zagen ze elkaar, tatataaaa........... 1 of 2 keer per maand. Als zij op die (transatlantische) bestemming kon vliegen. Na een aantal maandjes is hij op lange vakantie gekomen naar Nederland. Daarna mag je er weer een maand of drie niet in. Zij zijn toen aan de verblijfsvergunningsprocedure begonnen waarbij zij beiden aan alle eisen voldeden. In de tijd dat je alle papieren bij elkaar hebt en de vergunning indient zit wel een maand ofzo. Daarna nog een tijd wachten op de IND. Uiteindelijk zat tussen verliefd worden en emigreren een jaar.
En dat zijn dus mensen die enorm hard van stapel zijn gelopen.
Dus ben maar niet bang dat het "te snel" zal gaan Spijker!
(eerlijk gezegd vind ik dit zo lollig dat ik hardop zit te lachen. Hoe lang lees je al mee hier?)
Ik las eens een verhaal van een stewardess die verliefd was geworden op een man op lokatie. Zij liepen heel hard van stapel en hadden natuurlijk ook alles mee, zij vloog gratis en hij hoefde geen visum aan te vragen voor vakantie, zij had een vaste baan en ze konden daarom een verblijfsvergunning aanvragen voor hem.
In die eerste verliefde periode zagen ze elkaar, tatataaaa........... 1 of 2 keer per maand. Als zij op die (transatlantische) bestemming kon vliegen. Na een aantal maandjes is hij op lange vakantie gekomen naar Nederland. Daarna mag je er weer een maand of drie niet in. Zij zijn toen aan de verblijfsvergunningsprocedure begonnen waarbij zij beiden aan alle eisen voldeden. In de tijd dat je alle papieren bij elkaar hebt en de vergunning indient zit wel een maand ofzo. Daarna nog een tijd wachten op de IND. Uiteindelijk zat tussen verliefd worden en emigreren een jaar.
En dat zijn dus mensen die enorm hard van stapel zijn gelopen.
Dus ben maar niet bang dat het "te snel" zal gaan Spijker!
(eerlijk gezegd vind ik dit zo lollig dat ik hardop zit te lachen. Hoe lang lees je al mee hier?)
zaterdag 8 mei 2010 om 16:11
Ik kijk geen nieuws meer tot donderdag
Die stomme as wolk moet echt niet niet niet hierheen komen! Ik hoop samen met mevrouwtjezonneschijn dat hij als sneeuw(as) voor de zon(neschijn) verdwijnt!
Ik moet NIET naar nu.nl Geen teletekst! En gewoon rustig aan denken "dat waait wel weer over" voor woensdag (en donderdag ochtend)
En ik ben het met margaretha eens: al wil je het snel, het gaat niet al zou je t willen Alles duurt altijd ellendig lang in LDR
Die stomme as wolk moet echt niet niet niet hierheen komen! Ik hoop samen met mevrouwtjezonneschijn dat hij als sneeuw(as) voor de zon(neschijn) verdwijnt!
Ik moet NIET naar nu.nl Geen teletekst! En gewoon rustig aan denken "dat waait wel weer over" voor woensdag (en donderdag ochtend)
En ik ben het met margaretha eens: al wil je het snel, het gaat niet al zou je t willen Alles duurt altijd ellendig lang in LDR
zaterdag 8 mei 2010 om 17:09
zaterdag 8 mei 2010 om 17:10
Goed, ook weer opgelost. Mijn moeder belde me net met haar mobiel en toen hoorde ik alleen maar gekke geluiden. Tien keer haar geprobeerd te bellen (vast en mobiel) maar niks. Ik wist dat de kans groot was dat er gewoon een knopje ingedrukt werd in haar tas, maar dan ga ik toch bedenken dat ze misschien wel met een hartinfarct op de grond ligt dood te gaan. En ik wil niet drie dagen later ontdekken dat ze dood is en ik niks gedaan heb. Dat was dus niet het geval. Weer eens paniek om niks.
Tsja, relatie of lovers, volgens mij zijn het etiketjes die verdomd weinig verschil maken, maar jullie moeten vooral waar jullie je goed bij voelen.
Ik meen me te herinneren dat je schreef dat je had geconcludeerd dat het mogelijk zou zijn om een half jaar weg te gaan en dat het dus alleen afhing van of je wilde, maar dat zal ik dan wel verkeerd begrepen hebben.
Ik ga iets kritisch zeggen, als je het niet wilt lezen moet je het even skippen
Als jij nu gaat wachten tot jullie het een relatie mogen noemen en jij alle onderwerpen mag aansnijden die je wilt, dan maak je je meer afhankelijk van hem dan wanneer je daar een half jaar gaat zitten.
Ik heb een ldr gehad met iemand die net uit een belachelijke relatie (huwelijk eigenlijk) kwam, en ik heb dat te lang wel gebruikt als excuus voor gebrek aan inzet. Ik zeg niet dat dat hier het geval is, maar ik denk dat een ldr heel moeilijk is als het geen relatie mag zijn of er niet nagedacht mag worden over de toekomst en verdere stappen.
Volgens mij wil jij er hartstikke graag vol voor gaan, maar loop je op eierschalen vanwege hem. Klopt dat of zit ik er vreselijk naast?
Tsja, relatie of lovers, volgens mij zijn het etiketjes die verdomd weinig verschil maken, maar jullie moeten vooral waar jullie je goed bij voelen.
Ik meen me te herinneren dat je schreef dat je had geconcludeerd dat het mogelijk zou zijn om een half jaar weg te gaan en dat het dus alleen afhing van of je wilde, maar dat zal ik dan wel verkeerd begrepen hebben.
Ik ga iets kritisch zeggen, als je het niet wilt lezen moet je het even skippen
Als jij nu gaat wachten tot jullie het een relatie mogen noemen en jij alle onderwerpen mag aansnijden die je wilt, dan maak je je meer afhankelijk van hem dan wanneer je daar een half jaar gaat zitten.
Ik heb een ldr gehad met iemand die net uit een belachelijke relatie (huwelijk eigenlijk) kwam, en ik heb dat te lang wel gebruikt als excuus voor gebrek aan inzet. Ik zeg niet dat dat hier het geval is, maar ik denk dat een ldr heel moeilijk is als het geen relatie mag zijn of er niet nagedacht mag worden over de toekomst en verdere stappen.
Volgens mij wil jij er hartstikke graag vol voor gaan, maar loop je op eierschalen vanwege hem. Klopt dat of zit ik er vreselijk naast?
zaterdag 8 mei 2010 om 17:13
Lief Spijk, dank je. Er was dus niks. Ik merk alleen dat het superirritant is als je ouders ouder worden en ze alleen zijn. Ik denk dat we gewoon een webcam moeten ophangen.
Ik bedoel mijn teksten trouwens niet onaardig, hoor, maar ik vind het zo zielig dat het allemaal zo ingewikkeld is en je zo twijfelt en dubt. Dingen zijn soms minder erg als je ze minder zwaar bekijkt.
Ik bedoel mijn teksten trouwens niet onaardig, hoor, maar ik vind het zo zielig dat het allemaal zo ingewikkeld is en je zo twijfelt en dubt. Dingen zijn soms minder erg als je ze minder zwaar bekijkt.
zaterdag 8 mei 2010 om 17:27
Nee ik loop niet op eierschalen vanwege hem. Het is lastig om het hier onder woorden te brengen in een paar korte posts, wat IRL bestaat uit lange gesprekken, korte opmerkingen, en heel ons doen en laten.
Het is gewoon lastig. Het is alsof we allebei in ieder geval geen relatie met elkaar wilden, maar niet om elkaar heen kunnen.
Dus we doen allebei moeilijk.
Soms wil ik er vol voor gaan. Maar ik ben erg impulsief, misschien soms te. Dat heeft me in het verleden al wel eens in problemen gebracht. Dus misschien heb ik best ooit geschreven: ik kan gaan. Want ik kán natuurlijk ook, ik heb altijd de instelling dat alles kan. Maar realistisch gezien: als ik nu ga bezorg ik mezelf een behoorlijk lastige situatie.
Ik zie bij hem geen gebrek aan inzet. Hij belde me gisteren en zegt dan meteen: zal ik je morgen deze tijd weer bellen?
Ik kwam daarheen en toen ik daar was zei hij meteen dat hij naar Nederland wilde komen.
Dat hij de week vrij heeft gekregen had nogal wat voeten in de aarde en het geld voor het reisje had hij ook niet zomaar liggen.
Oh, en had ik al verteld dat hij graag Nederlands zou willen leren?
Hij zou graag dit najaar opnieuw naar Europa komen, dan eerst in Nederland afspreken en daarna samen naar een andere stad, een soort vakantie. Als hij dan hier is wil hij graag ook wat dingen uitzoeken over mogelijkheden voor hem om hier te werken.
Kortom. We maken wel plannen. Maar ik ben er ook heel onzeker over, en hij ook. We houden allebei een beetje een slag om de arm. Waarom dat is? Misschien omdat we allebei al wel eens behoorlijk op ons bek zijn gegaan.
Ik geloof hem. Ik geloof totaal dat hij huiverig is voor 'relatie' vanwege de afgelopen jaren. Ik geloof ook dat we iets bijzonders hebben. Hij weet niet wat hij daarmee moet. Ik weet ook niet wat ik daarmee moet. Mijn reactie is: dan ga ik alles op scherp zetten om zo snel mogelijk uit te vinden wat ik daarmee moet en dan is het alles of niets. Hij remde me af: waarom moet het alles of niets zijn, waarom kunnen we niet zo doorgaan als we nu doen en dan zien we wel? Hij legde daarmee volledig de vinger op de zere plek, dat was een rare mindset van mij. Ik dacht: alles of niets en dan bezorgt het me maar veel problemen maar ik MOET daar deze zomer voor een langere periode heen. Nu denk ik: goed dat hij me met mn voeten op de grond zet (en jullie ook) want er zijn meer opties.
Ben ik enigszins begrijpelijk?
Hij twijfelt en ik twijfel. Niet door wat we voelen maar volledig door de omstandigheden. De omstandigheden werken zo tegen dat als het minder hevig zou voelen, we dit nooit gedaan zouden hebben. Zijn reactie daarop is: het geen relatie willen noemen. Mijn reactie daarop is: drastische stappen willen nemen. Maar dat begrijpen we wel van elkaar en we zijn gewoon zoekende. Ik denk dat we allebei niet weten hoe dit moet, dus we zoeken.
Het is gewoon lastig. Het is alsof we allebei in ieder geval geen relatie met elkaar wilden, maar niet om elkaar heen kunnen.
Dus we doen allebei moeilijk.
Soms wil ik er vol voor gaan. Maar ik ben erg impulsief, misschien soms te. Dat heeft me in het verleden al wel eens in problemen gebracht. Dus misschien heb ik best ooit geschreven: ik kan gaan. Want ik kán natuurlijk ook, ik heb altijd de instelling dat alles kan. Maar realistisch gezien: als ik nu ga bezorg ik mezelf een behoorlijk lastige situatie.
Ik zie bij hem geen gebrek aan inzet. Hij belde me gisteren en zegt dan meteen: zal ik je morgen deze tijd weer bellen?
Ik kwam daarheen en toen ik daar was zei hij meteen dat hij naar Nederland wilde komen.
Dat hij de week vrij heeft gekregen had nogal wat voeten in de aarde en het geld voor het reisje had hij ook niet zomaar liggen.
Oh, en had ik al verteld dat hij graag Nederlands zou willen leren?
Hij zou graag dit najaar opnieuw naar Europa komen, dan eerst in Nederland afspreken en daarna samen naar een andere stad, een soort vakantie. Als hij dan hier is wil hij graag ook wat dingen uitzoeken over mogelijkheden voor hem om hier te werken.
Kortom. We maken wel plannen. Maar ik ben er ook heel onzeker over, en hij ook. We houden allebei een beetje een slag om de arm. Waarom dat is? Misschien omdat we allebei al wel eens behoorlijk op ons bek zijn gegaan.
Ik geloof hem. Ik geloof totaal dat hij huiverig is voor 'relatie' vanwege de afgelopen jaren. Ik geloof ook dat we iets bijzonders hebben. Hij weet niet wat hij daarmee moet. Ik weet ook niet wat ik daarmee moet. Mijn reactie is: dan ga ik alles op scherp zetten om zo snel mogelijk uit te vinden wat ik daarmee moet en dan is het alles of niets. Hij remde me af: waarom moet het alles of niets zijn, waarom kunnen we niet zo doorgaan als we nu doen en dan zien we wel? Hij legde daarmee volledig de vinger op de zere plek, dat was een rare mindset van mij. Ik dacht: alles of niets en dan bezorgt het me maar veel problemen maar ik MOET daar deze zomer voor een langere periode heen. Nu denk ik: goed dat hij me met mn voeten op de grond zet (en jullie ook) want er zijn meer opties.
Ben ik enigszins begrijpelijk?
Hij twijfelt en ik twijfel. Niet door wat we voelen maar volledig door de omstandigheden. De omstandigheden werken zo tegen dat als het minder hevig zou voelen, we dit nooit gedaan zouden hebben. Zijn reactie daarop is: het geen relatie willen noemen. Mijn reactie daarop is: drastische stappen willen nemen. Maar dat begrijpen we wel van elkaar en we zijn gewoon zoekende. Ik denk dat we allebei niet weten hoe dit moet, dus we zoeken.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 8 mei 2010 om 17:40
quote:Spijker schreef op 08 mei 2010 @ 17:28:
Webcam, dat zullen je ouders leuk vinden
Eigen schuld moet ze maar om leren gaan met een mobiele telefoon. Dan was het hele euvel verholpen. Dan hoeven we niet meer de buren te bellen die dan zeggen: 'je moeder? Die zit hier koffie te drinken. Wil je haar spreken?' Euh nee bedankt, doeg.
Ik begrijp het.
Slagen om de arm in prille relaties (of hoe je het wilt noemen ) vind ik gewoon zo zonde.
Webcam, dat zullen je ouders leuk vinden
Eigen schuld moet ze maar om leren gaan met een mobiele telefoon. Dan was het hele euvel verholpen. Dan hoeven we niet meer de buren te bellen die dan zeggen: 'je moeder? Die zit hier koffie te drinken. Wil je haar spreken?' Euh nee bedankt, doeg.
Ik begrijp het.
Slagen om de arm in prille relaties (of hoe je het wilt noemen ) vind ik gewoon zo zonde.
zaterdag 8 mei 2010 om 19:04
't is een beetje clichee en anderen hebben het ook al gezegd (dus k val mis seen beetje in herhaling), maar het klinkt als een geluk bij een ongeluk dat jullie juist niet bij elkaar op de hoek wonen. Dat hij zijn dingen kan oplossen en jij jou studie afmaken. Dat je nu nog niet hoeft te kiezen over hoe & wat, maar dat je daar ook wel nog even over kan nadenken, want heel clichee (en andere hier hebben ook het ook al gezegd) er gaan meer wegen naar rome. Jij hoeft niet nu direct daar heen te gaan en hij hoeft ook niet direct naar hier te komen voor altijd. Misschien later; maar ook daar hoef je nu niet echt over te beslissen; dat kan over een half jaar ook wel. Ik weet dat het moeilijk is, juist omdat je zelf aangeeft dat het niet in je karakter zit; maar soms is het denk ik beter om dingen even te laten rusten en dan komt de 'oplossing' wel.
En over dat je zegt dat hij het geen relatie wilt noemen; ik kan me voorstellen dat dat je heel onzeker maakt. Maar aan de ander kant geeft hij wel echt super signalen af. Hij komt zomaar naar NL!!! En denkt na over hier werk vinden.... En met wat jezelf al zei dat je niet om elkaar heen kunt, omdat je elkaar te leuk vind, ziet het er naar uit dat het wel goed komt. Natuurlijk is afstand kut, maar juist door die afstand kun je hem wel een stuk makkelijker de tijd en de ruimte geven om de dingen in zijn leven op de rails te krijgen....
Ik heb net nog wel gelukkig met vriendlief kunnen skypen; en met een big big smile Doet me altijd weer goed om hem te zien ook al is maar via skype en het vooruitzicht dat ik hem over week of drie zie is het gewoon echt superfijn! Hij gaat eerst naar Spanje voor werk en dan naar BE en dan ga ik daar ook heen... denk dan ook nog langs mijn ouders Dus wel echt een gaaf vooruitzicht.
Met de vulkaan komt 't ook wel goed hoor punica! Er gaan nog wel transatlantische vluchten, ook als is het met vertraging! 't komt goed!
Oh jah en met dat Duits leren moet het gewoon lukken. Ik ga het gewoon proberen. Maar snel zal het niet gaan vanwege mijn gehoorprobleempjes Heb een cursus gehaald, het bijhorende boekje ingegeken en de laaste oefeningen kan ik wel al begrijpen op tekst... dus dat maakt het alweer wat makkelijker (met dank aan de rampzalige lessen duits op de middelbare school).
En over dat je zegt dat hij het geen relatie wilt noemen; ik kan me voorstellen dat dat je heel onzeker maakt. Maar aan de ander kant geeft hij wel echt super signalen af. Hij komt zomaar naar NL!!! En denkt na over hier werk vinden.... En met wat jezelf al zei dat je niet om elkaar heen kunt, omdat je elkaar te leuk vind, ziet het er naar uit dat het wel goed komt. Natuurlijk is afstand kut, maar juist door die afstand kun je hem wel een stuk makkelijker de tijd en de ruimte geven om de dingen in zijn leven op de rails te krijgen....
Ik heb net nog wel gelukkig met vriendlief kunnen skypen; en met een big big smile Doet me altijd weer goed om hem te zien ook al is maar via skype en het vooruitzicht dat ik hem over week of drie zie is het gewoon echt superfijn! Hij gaat eerst naar Spanje voor werk en dan naar BE en dan ga ik daar ook heen... denk dan ook nog langs mijn ouders Dus wel echt een gaaf vooruitzicht.
Met de vulkaan komt 't ook wel goed hoor punica! Er gaan nog wel transatlantische vluchten, ook als is het met vertraging! 't komt goed!
Oh jah en met dat Duits leren moet het gewoon lukken. Ik ga het gewoon proberen. Maar snel zal het niet gaan vanwege mijn gehoorprobleempjes Heb een cursus gehaald, het bijhorende boekje ingegeken en de laaste oefeningen kan ik wel al begrijpen op tekst... dus dat maakt het alweer wat makkelijker (met dank aan de rampzalige lessen duits op de middelbare school).
zaterdag 8 mei 2010 om 19:46
Ik was aan het multi-tasken: schoonmaken met in te lopen pumps aan. Nu heb ik al een paar dagen een zere voet met hakken aan (zonder hakken ook, maar minder) en nou zat ik eens goed te kijken: ik heb gewoon een dikke enkel. Mijn enkel verzwikt zonder het door te hebben. Ik vind mezelf soms zo'n aanfluiting.
zaterdag 8 mei 2010 om 20:00
(dat multi-tasken dan hè)
Pff, ja, en ouders zijn vermoeiend als ze ouder worden. Had 't er van de week nog met 'n vriendin over, hoe 't moet als ze -over lange tijd- echt oud worden, of als er voor die tijd iets gebeurt, hoe verandert ons eigen leven dan, dat soort dingen.
Spijker, het komt goed. Volgende week zijn de scherpe randjes van 't afscheid nemen af en doet 't wat minder zeer en voelt 't wat minder gecompliceerd. Bassist is trouwens wel 'n lieverd, dat ie ook al NLs wil gaan leren.
(oh shit, wat is R. dan?!)
Nemo! Waar ben je gebleven? Drukdrukdruk?
Ine: ben jij d'r ook nog ergens? Mis je!
RP/TR ook trouwens!
En Cadi ook!
quote:Margaretha2 schreef op 08 mei 2010 @ 13:58:
Verder eens met Isiss, over relaties (al vind ik relatie meteen heel zwaar klinken, mijn ouders hebben een relatie, ik nu ook wel, maar toen ik net verkering kreeg noemde ik het niet zo hoor).Nee gek, toen ik 17 was noemde ik m'n vriendje ook geen relatie, maar nu ik twee keer zo oud ben heb ik wel 'n relatie.
Pff, ja, en ouders zijn vermoeiend als ze ouder worden. Had 't er van de week nog met 'n vriendin over, hoe 't moet als ze -over lange tijd- echt oud worden, of als er voor die tijd iets gebeurt, hoe verandert ons eigen leven dan, dat soort dingen.
Spijker, het komt goed. Volgende week zijn de scherpe randjes van 't afscheid nemen af en doet 't wat minder zeer en voelt 't wat minder gecompliceerd. Bassist is trouwens wel 'n lieverd, dat ie ook al NLs wil gaan leren.
(oh shit, wat is R. dan?!)
Nemo! Waar ben je gebleven? Drukdrukdruk?
Ine: ben jij d'r ook nog ergens? Mis je!
RP/TR ook trouwens!
En Cadi ook!
quote:Margaretha2 schreef op 08 mei 2010 @ 13:58:
Verder eens met Isiss, over relaties (al vind ik relatie meteen heel zwaar klinken, mijn ouders hebben een relatie, ik nu ook wel, maar toen ik net verkering kreeg noemde ik het niet zo hoor).Nee gek, toen ik 17 was noemde ik m'n vriendje ook geen relatie, maar nu ik twee keer zo oud ben heb ik wel 'n relatie.
zaterdag 8 mei 2010 om 20:48
Zeg jullie maken het niet makkelijker nu Isiss en Marg! Alleen maar moeilijker
Ik vind het een relatie als je de ander je vriend(in) noemt.
En hij is nog niet mijn vriend, maar wel mijn geliefde. Want we vinden elkaar lief. En we willen elkaar regelmatig bespringen. Dus die combi maakt het meer dan een vriendschap en meer dan een scharrel maar minder dan een relatie.
Nou goed?
Ik vind het een relatie als je de ander je vriend(in) noemt.
En hij is nog niet mijn vriend, maar wel mijn geliefde. Want we vinden elkaar lief. En we willen elkaar regelmatig bespringen. Dus die combi maakt het meer dan een vriendschap en meer dan een scharrel maar minder dan een relatie.
Nou goed?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
