Het gaat toch goed zo??!
maandag 10 mei 2010 om 21:13
TO komt inderdaad niet zo sterk en zelfstandig over en ze vraagt inderdaad erg vaak om bevestiging, maar ik vind hem erg vaag wat betreft de toekomst.
Hij is al 38 en zij is nu 29, dus ik vind het niet zo vreemd dat ze graag wil weten WANNEER ze aan kinderen gaan beginnen. Ik heb het gevoel dat hij haar een beetje aan het lijntje houdt met zijn opmerkingen over dat hij ze ooit wel een keertje wil.
Ik heb verder het gevoel dat er bij hem een beetje de klat in is gekomen wat betreft hun relatie en dat hij daarom bewust wat vaag is over hun toekomst, om een slag om de arm te houden.
Hij is al 38 en zij is nu 29, dus ik vind het niet zo vreemd dat ze graag wil weten WANNEER ze aan kinderen gaan beginnen. Ik heb het gevoel dat hij haar een beetje aan het lijntje houdt met zijn opmerkingen over dat hij ze ooit wel een keertje wil.
Ik heb verder het gevoel dat er bij hem een beetje de klat in is gekomen wat betreft hun relatie en dat hij daarom bewust wat vaag is over hun toekomst, om een slag om de arm te houden.
maandag 10 mei 2010 om 21:18
quote:iris1969 schreef op 10 mei 2010 @ 21:13:
Ik heb verder het gevoel dat er bij hem een beetje de klat in is gekomen wat betreft hun relatie en dat hij daarom bewust wat vaag is over hun toekomst, om een slag om de arm te houden.Als hij elke keer dat onzekere gezeur over zich heen krijgt, waarbij het nooit genoeg is voor TO, dan snap ik best dat hij zijn toekomst met haar vaag ziet.
Ik heb verder het gevoel dat er bij hem een beetje de klat in is gekomen wat betreft hun relatie en dat hij daarom bewust wat vaag is over hun toekomst, om een slag om de arm te houden.Als hij elke keer dat onzekere gezeur over zich heen krijgt, waarbij het nooit genoeg is voor TO, dan snap ik best dat hij zijn toekomst met haar vaag ziet.
maandag 10 mei 2010 om 21:20
maandag 10 mei 2010 om 21:25
quote:Omen schreef op 10 mei 2010 @ 21:20:
Hij heeft aangegeven dat hij ergens voor zijn 45e aan kinderen wil beginnen. Dat is tussen nu en over zes jaar. Wat is daar zo weinig concreet aan? Dat zij nog niet te horen heeft gekregen dat zij vanaf vandaag de pil in haar la kan laten liggen?
Precies!
Daarnaast kennen ze elkaar pas 1 jaar en 10 maanden, waarin er al 1x een breuk is geweest. Vind het niet gek dat hij nog geen exact jaartal kan noemen hoor over het eventueel starten van een gezin.
Hij heeft aangegeven dat hij ergens voor zijn 45e aan kinderen wil beginnen. Dat is tussen nu en over zes jaar. Wat is daar zo weinig concreet aan? Dat zij nog niet te horen heeft gekregen dat zij vanaf vandaag de pil in haar la kan laten liggen?
Precies!
Daarnaast kennen ze elkaar pas 1 jaar en 10 maanden, waarin er al 1x een breuk is geweest. Vind het niet gek dat hij nog geen exact jaartal kan noemen hoor over het eventueel starten van een gezin.
maandag 10 mei 2010 om 21:27
quote:Madhe schreef op 10 mei 2010 @ 21:18:
[...]
Als hij elke keer dat onzekere gezeur over zich heen krijgt, waarbij het nooit genoeg is voor TO, dan snap ik best dat hij zijn toekomst met haar vaag ziet.En daarover kan hij uiteraard ook niet eerlijk zijn, want dan gaat ze nog meer vragen stellen en is het zijn schuld dat zij zo onzeker is/wordt?!
[...]
Als hij elke keer dat onzekere gezeur over zich heen krijgt, waarbij het nooit genoeg is voor TO, dan snap ik best dat hij zijn toekomst met haar vaag ziet.En daarover kan hij uiteraard ook niet eerlijk zijn, want dan gaat ze nog meer vragen stellen en is het zijn schuld dat zij zo onzeker is/wordt?!
maandag 10 mei 2010 om 21:57
Ik vind vooral dat je hem heel moeilijke vragen stelt. Niet concreet. Je verwacht van hem hele analyses.
Ken je het voorbeeld van het stel dat onderweg in de auto zit? Zij wil koffie. Maar ze zegt het niet. Ze vraagt aan hem "hoe denk jij over een pauze?". Hij zegt "neuh, we rijden toch lekker?"
Zij boos en gekwetst, want ze wilde koffie, en ze had hem toch gevráágd om te stoppen?
Fout. Als ze had willen stoppen, had ze moeten zeggen "Ik wil graag koffie, wil je even stoppen daar?". Nu heeft hij letterlijk gereageerd op haar vraag: hoe hij over een pauze dacht. Dat hoefde voor hem niet zo. Als hij had geweten dat zij wilde stoppen had hij dat best voor haar willen doen.
En dat doe jij ook. Ik zeg niet dat hij heus wel kinderen wil, maar ik zeg dat je heel moeizaam communiceert als je van die vage vragen stelt. Hij voelt donders goed aan dat er iets achter zit, maar hij weet niet wát, dus hij houdt zich liever op de vlakte.
Ken je het voorbeeld van het stel dat onderweg in de auto zit? Zij wil koffie. Maar ze zegt het niet. Ze vraagt aan hem "hoe denk jij over een pauze?". Hij zegt "neuh, we rijden toch lekker?"
Zij boos en gekwetst, want ze wilde koffie, en ze had hem toch gevráágd om te stoppen?
Fout. Als ze had willen stoppen, had ze moeten zeggen "Ik wil graag koffie, wil je even stoppen daar?". Nu heeft hij letterlijk gereageerd op haar vraag: hoe hij over een pauze dacht. Dat hoefde voor hem niet zo. Als hij had geweten dat zij wilde stoppen had hij dat best voor haar willen doen.
En dat doe jij ook. Ik zeg niet dat hij heus wel kinderen wil, maar ik zeg dat je heel moeizaam communiceert als je van die vage vragen stelt. Hij voelt donders goed aan dat er iets achter zit, maar hij weet niet wát, dus hij houdt zich liever op de vlakte.
maandag 10 mei 2010 om 22:30
quote:loisnvt schreef op 10 mei 2010 @ 21:25:
[...]
Precies!
Daarnaast kennen ze elkaar pas 1 jaar en 10 maanden, waarin er al 1x een breuk is geweest. Vind het niet gek dat hij nog geen exact jaartal kan noemen hoor over het eventueel starten van een gezin.Ik heb hem ook niet om een exact jaartal gevraagd hoor, heb alleen aangegeven dat de wens naar een gezinnetje bij mij is opgekomen...
[...]
Precies!
Daarnaast kennen ze elkaar pas 1 jaar en 10 maanden, waarin er al 1x een breuk is geweest. Vind het niet gek dat hij nog geen exact jaartal kan noemen hoor over het eventueel starten van een gezin.Ik heb hem ook niet om een exact jaartal gevraagd hoor, heb alleen aangegeven dat de wens naar een gezinnetje bij mij is opgekomen...
maandag 10 mei 2010 om 22:35
quote:fashionchicky schreef op 10 mei 2010 @ 22:28:
Alleen wordt mijn zelfvertrouwen niet bepaald groter door het feit dat mijn vriend zich moeilijk uit en niet of nauwelijks over zichzelf kan praten...Of dus over hoe hij zijn/onze teokomst ziet..
Onzin, als jij normaal kunt communiceren zonder verborgen agenda (bevestiging eruit slepen) zal hij ook gewoon kunnen praten. Nu moet ie op zijn tellen passen.
Jouw onzekerheid máák je groter door steeds bevestiging te vragen. En hij is gelukkig niet zo'n sul om daar nog mee te gaan helpen ook nog. Ben daar blij mee, waardeer dat.
Verder zeg je zelf dat hij elke dag vertelt dat hij van je houdt (even voor de duidelijkheid, dat is toch echt een uiting van zijn gevoel), wonen jullie samen en hebben jullie een samenlevingscontract. Wat nou onduidelijkheid over de toekomst?
quote:Ik heb het hier natuurlijk ook heus wel met vriendinnen over en dan ligt het dus echt niet aan mij dat ik graag toekomstplannen wil maken, dat herkennen zij ook en bepsreken dit ook met hun partner dus... hoezo stel ik moeilijke vragen?Ik denk dat je je eerst tot het heden, en jouw onzekerheid moet gaan beperken. Werk daar aan, en ga dan pas nadenken over een toekomst. Anders ben je alleen maar benauwend. Niet in de zin dat je elke dag met hem mee zou moeten naar zijn werk, maar met je verwachtingen.
Alleen wordt mijn zelfvertrouwen niet bepaald groter door het feit dat mijn vriend zich moeilijk uit en niet of nauwelijks over zichzelf kan praten...Of dus over hoe hij zijn/onze teokomst ziet..
Onzin, als jij normaal kunt communiceren zonder verborgen agenda (bevestiging eruit slepen) zal hij ook gewoon kunnen praten. Nu moet ie op zijn tellen passen.
Jouw onzekerheid máák je groter door steeds bevestiging te vragen. En hij is gelukkig niet zo'n sul om daar nog mee te gaan helpen ook nog. Ben daar blij mee, waardeer dat.
Verder zeg je zelf dat hij elke dag vertelt dat hij van je houdt (even voor de duidelijkheid, dat is toch echt een uiting van zijn gevoel), wonen jullie samen en hebben jullie een samenlevingscontract. Wat nou onduidelijkheid over de toekomst?
quote:Ik heb het hier natuurlijk ook heus wel met vriendinnen over en dan ligt het dus echt niet aan mij dat ik graag toekomstplannen wil maken, dat herkennen zij ook en bepsreken dit ook met hun partner dus... hoezo stel ik moeilijke vragen?Ik denk dat je je eerst tot het heden, en jouw onzekerheid moet gaan beperken. Werk daar aan, en ga dan pas nadenken over een toekomst. Anders ben je alleen maar benauwend. Niet in de zin dat je elke dag met hem mee zou moeten naar zijn werk, maar met je verwachtingen.
maandag 10 mei 2010 om 22:37
quote:fashionchicky schreef op 10 mei 2010 @ 22:30:
[...]
Ik heb hem ook niet om een exact jaartal gevraagd hoor, heb alleen aangegeven dat de wens naar een gezinnetje bij mij is opgekomen...En nu zit je te mokken omdat ie je niet dolgelukkig in de armen heeft genomen, en je niet naar bed heeft gesleurd om zo'n ding te gaan maken. Ga je je afvragen of ie wel echt van je houdt, want "boehoehoe, hij geeft me niet wat ik wil dus nu ga ik twijfelen"
[...]
Ik heb hem ook niet om een exact jaartal gevraagd hoor, heb alleen aangegeven dat de wens naar een gezinnetje bij mij is opgekomen...En nu zit je te mokken omdat ie je niet dolgelukkig in de armen heeft genomen, en je niet naar bed heeft gesleurd om zo'n ding te gaan maken. Ga je je afvragen of ie wel echt van je houdt, want "boehoehoe, hij geeft me niet wat ik wil dus nu ga ik twijfelen"
dinsdag 11 mei 2010 om 08:24
quote:fashionchicky schreef op 10 mei 2010 @ 22:30:
[...]
Ik heb hem ook niet om een exact jaartal gevraagd hoor, heb alleen aangegeven dat de wens naar een gezinnetje bij mij is opgekomen...Komt toch op hetzelfde neer? Wat had hij dan moeten zeggen......leuk voor jou, maar ik ben nog niet zover? Was weer een fout antwoord geweest in jouw ogen......
[...]
Ik heb hem ook niet om een exact jaartal gevraagd hoor, heb alleen aangegeven dat de wens naar een gezinnetje bij mij is opgekomen...Komt toch op hetzelfde neer? Wat had hij dan moeten zeggen......leuk voor jou, maar ik ben nog niet zover? Was weer een fout antwoord geweest in jouw ogen......
dinsdag 11 mei 2010 om 16:43
Mijn vriend is ook geen prater. Toen ik een tijd geleden niet lekker in mijn vel zat (depri ) deed hij in mijn ogen alles fout. We hadden dan ook continu woorden. Omdat ik me niet goed voelde, ging ik naar de huisarts en hij verwees me door naar een, ja hoe noem je dat, sociaal werker geloof ik. Hij opende mijn ogen; mijn vriend deed niets verkeerd en hij begreep mij niet als ik weer eens boos op hem werd. Voor hem erg frustrerend. Ik leerde inzien dat het probleem bij mij lag.
Oplossing: praten. Ik heb tegen mijn vriend gezegd dat ik ergens mee zat (dat wist hij natuurlijk wel) en met hem wilde praten. TV en PC uit en letterlijk aan tafel gaan zitten. (ik heb de indruk dat 'praten' bij jullie tussen de dagelijkse dingen gebeurt dat was bij ons ook, dan kreeg ik ook een vaag antwoord). Vertellen wat je voelt. Open zijn en niet beschuldigen. Voorbeelden geven; als jij zusenzo doet/zegt, dan voel ik mij xxx en komt dat xxx op mij over. Ik zou liever hebben dat xxx wat vind jij daarvan?
Mijn vriend bleek het goed te begrijpen, het ging steeds beter en we zijn nog samen Het was dan ook eigenlijk geen relatieprobleem, maar het gevolg van een ander probleem. Met mij gaat het ook weer goed trouwens
Oplossing: praten. Ik heb tegen mijn vriend gezegd dat ik ergens mee zat (dat wist hij natuurlijk wel) en met hem wilde praten. TV en PC uit en letterlijk aan tafel gaan zitten. (ik heb de indruk dat 'praten' bij jullie tussen de dagelijkse dingen gebeurt dat was bij ons ook, dan kreeg ik ook een vaag antwoord). Vertellen wat je voelt. Open zijn en niet beschuldigen. Voorbeelden geven; als jij zusenzo doet/zegt, dan voel ik mij xxx en komt dat xxx op mij over. Ik zou liever hebben dat xxx wat vind jij daarvan?
Mijn vriend bleek het goed te begrijpen, het ging steeds beter en we zijn nog samen Het was dan ook eigenlijk geen relatieprobleem, maar het gevolg van een ander probleem. Met mij gaat het ook weer goed trouwens
dinsdag 11 mei 2010 om 19:33
Ik zou dit ook een lastige situatie vinden. Zijn kinderwens lijkt me in ieder geval niet erg sterk, eerlijk gezegd. Hij is nu al 38 en hij is er "nog niet aan toe." Wanneer denkt hij er dan wél aan toe te zijn? Rond zijn 45e, maar wie zegt dat hij dan niet nog steeds zegt dat hij er niet aan toe is.
Ik vind het een beetje klinken als mannen die op hun datingsiteprofiel zetten "kinderwens: weet niet/misschien" terwijl ze de 30 gepasseerd zijn. Ik denk dan altijd dat dat eerder naar "nee" neigt dan naar "ja" (en ik haak dan ook af, want ik wil niet iets opbouwen met een man wiens "misschien" over 5 jaar toch "neen" blijkt te zijn).
Ik vind het een beetje klinken als mannen die op hun datingsiteprofiel zetten "kinderwens: weet niet/misschien" terwijl ze de 30 gepasseerd zijn. Ik denk dan altijd dat dat eerder naar "nee" neigt dan naar "ja" (en ik haak dan ook af, want ik wil niet iets opbouwen met een man wiens "misschien" over 5 jaar toch "neen" blijkt te zijn).