Relaties
alle pijlers
kom niet los....
donderdag 13 mei 2010 om 13:31
Kort mijn situatie:
Mijn ex en ik hadden een jaar een leuke relatie. Woonden vrij snel samen en waren bezig met kinderen. Na een ruzie draaide hij ineens finaal om en werd hij van een leuke partner een denigerend persoon. Werkelijk niks deed ik goed. Na drie maanden zo te hebben geleefd zijn we uit elkaar gegaan.
Met kerst wilde hij me terug, dus hebben we het een week geprobeerd. Toen wilde hij het toch niet. In februari wist hij het zeker, ik was het voor hem. Na veel gepraat te hebben het toch weer geprobeerd en na 4 dagen was zijn gevoel weer weg.
Nu heeft hij al ruim een maand aangegeven mij terug te willen, tot stalken aan toe (voor de deur staan, smsen, bellen, mailen, noem het maar op). In dit contact gaf hij aan hoe graag hij me terug wilde, hoe hij de toekomst voor ons samen zag en dat hij kinderen met me wilde, enz. Ik heb op het laatste gedreigd de politie te bellen als hij niet zou stoppen, omdat negeren en zelf zeggen dat hij moest stoppen geen effect hadden.
En het stomme is, ik kom maar niet los van hem. Ik droom er iedere nacht over, mis hem en wil hem gevoelsmatig weer terug, terwijl mijn hele verstand schreeuwt dit niet te doen. ( en geloof me, dat doe ik ook echt niet). Ik wil alleen zo graag verder en op de een of andere manier lukt het me niet. Is het nog te vroeg, of gooi ik een kans weg (hij gaat nu naar een psycholoog en wilde graag dat ik een keer mee ging om te praten). Ik weet het even niet meer.
Mijn ex en ik hadden een jaar een leuke relatie. Woonden vrij snel samen en waren bezig met kinderen. Na een ruzie draaide hij ineens finaal om en werd hij van een leuke partner een denigerend persoon. Werkelijk niks deed ik goed. Na drie maanden zo te hebben geleefd zijn we uit elkaar gegaan.
Met kerst wilde hij me terug, dus hebben we het een week geprobeerd. Toen wilde hij het toch niet. In februari wist hij het zeker, ik was het voor hem. Na veel gepraat te hebben het toch weer geprobeerd en na 4 dagen was zijn gevoel weer weg.
Nu heeft hij al ruim een maand aangegeven mij terug te willen, tot stalken aan toe (voor de deur staan, smsen, bellen, mailen, noem het maar op). In dit contact gaf hij aan hoe graag hij me terug wilde, hoe hij de toekomst voor ons samen zag en dat hij kinderen met me wilde, enz. Ik heb op het laatste gedreigd de politie te bellen als hij niet zou stoppen, omdat negeren en zelf zeggen dat hij moest stoppen geen effect hadden.
En het stomme is, ik kom maar niet los van hem. Ik droom er iedere nacht over, mis hem en wil hem gevoelsmatig weer terug, terwijl mijn hele verstand schreeuwt dit niet te doen. ( en geloof me, dat doe ik ook echt niet). Ik wil alleen zo graag verder en op de een of andere manier lukt het me niet. Is het nog te vroeg, of gooi ik een kans weg (hij gaat nu naar een psycholoog en wilde graag dat ik een keer mee ging om te praten). Ik weet het even niet meer.
donderdag 13 mei 2010 om 13:35
Dikke knuffel voor je. Je hebt nu het gevoel dat je tegen je gevoel in gaat en dat is niet makkelijk. Maar eigenlijk, is het zo dat naast je verstand, ook je gevoel roept dat je dit niet moet doen. Want je bent (waarschijnlijk terecht) bang om weer gekwetst te worden. Angst is je emotie, niet je verstand.
Dus bedenk; zowel je verstand als je gevoel vertellen je dat je niet met hem verder moet/kunt nu. Misschien nooit, maar zeker niet nu.
Dus bedenk; zowel je verstand als je gevoel vertellen je dat je niet met hem verder moet/kunt nu. Misschien nooit, maar zeker niet nu.
donderdag 13 mei 2010 om 13:47
Je bent in je hoofd nog zo met hem bezig omdat hij je niet met rust laat. Dan krijg je ook geen tijd om de dingen te verwerken. Hij moet jou met rust laten en je niet de hele tijd lastig vallen dat is stap 1, dan kan je beginnen met verwerken. Probeer dus al het contact te verbreken en laat je niet meer verleiden tot gesprekken enz. Je hebt hem kansen genoeg gegeven, jullie hebben genoeg gepraat. Hoelang wil je jezelf nog laten behandelen als een deurmat???
Succes meis. Hou jezelf voor dat je meer waard bent.
Succes meis. Hou jezelf voor dat je meer waard bent.
donderdag 13 mei 2010 om 14:08
quote:colalight schreef op 13 mei 2010 @ 13:39:
idd, een vierde kans maar nu met professionele hulp erbij. Mijn vraag is meer, hoe kom ik los van hem. Ik ben in mijn hoofd nog zo met hem bezig, zowel bewust als onbewust. Ik wil zo graag verder.
Loskomen van hem kan alleen door de keuze te maken om hem los te laten. Dat is geen kwestie van kunnen, maar van willen.
Als je iets wil, moet je het doen. Een ander zal het niet voor je regelen. Neem afstand, ben duidelijk naar hem toe en reageer niet meer op hem. Al zet hij een tentje in je voortuin.
idd, een vierde kans maar nu met professionele hulp erbij. Mijn vraag is meer, hoe kom ik los van hem. Ik ben in mijn hoofd nog zo met hem bezig, zowel bewust als onbewust. Ik wil zo graag verder.
Loskomen van hem kan alleen door de keuze te maken om hem los te laten. Dat is geen kwestie van kunnen, maar van willen.
Als je iets wil, moet je het doen. Een ander zal het niet voor je regelen. Neem afstand, ben duidelijk naar hem toe en reageer niet meer op hem. Al zet hij een tentje in je voortuin.
donderdag 13 mei 2010 om 15:05
waarom samen naar prof hulp? Laat hem dat zelf doen. Reden temeer om er voorlopig niet meer aan te beginnen met hem. en inderdaad lijkt verdergaan me erg lastig zo. Probeer het contact te verbreken, desnoods mbv politie, hoe shit ook. Heel veel sterkte.
Oh ja, dat wat volgens mij Madhe schreef over gevoel en verstand lijkt me een goeie om in je hoofd te houden..
Oh ja, dat wat volgens mij Madhe schreef over gevoel en verstand lijkt me een goeie om in je hoofd te houden..
donderdag 13 mei 2010 om 15:07
Ik vind het niet zo gek dat je moelijk van hem los komt. Als hij constant contact blijft zoeken en dus een deel van je leven uit maakt (gewild of ongewild) dan is het niet raar dat je met hem bezig bent.
Wel denk ik dat er iets niet klopt met het aantrekken en afstoten. Ook al gaat hij naar de psycholoog en werkt hij aan zichzelf. Denk ik niet dat dit even zomaar is opgelost. Als ik je verhaal zo lees, dan denk ik dat je inderdaad voor nu er goed aan doet om naar je verstand te luisteren. Is het wel echt zo dat je gevoelsmatig hem terug wilt? Of is er niet nog een onderliggende reden? (medelijden, niet alleen willen zijn bv)
Wel denk ik dat er iets niet klopt met het aantrekken en afstoten. Ook al gaat hij naar de psycholoog en werkt hij aan zichzelf. Denk ik niet dat dit even zomaar is opgelost. Als ik je verhaal zo lees, dan denk ik dat je inderdaad voor nu er goed aan doet om naar je verstand te luisteren. Is het wel echt zo dat je gevoelsmatig hem terug wilt? Of is er niet nog een onderliggende reden? (medelijden, niet alleen willen zijn bv)
donderdag 13 mei 2010 om 15:35
Ook wel de angst om alleen over te blijven. Wil net als hij graag kinderen en hij biedt mij constant die mogelijkheid aan. En dan moet ik heel sterk in mijn schoenen staan wil ik daartegen kunnen. Doe ik wel, maar het is en blijft verdomde lastig. Heb nu gelukkig al een week niets meer gehoord, maar hij is idd al een half jaar aanhet aantrekken en afstoten.
donderdag 13 mei 2010 om 18:14
quote:colalight schreef op 13 mei 2010 @ 18:09:
maar wat als hij het nu echt meent?Colalight, je hebt naar onze mening gevraagd en die gekregen, het klinkt echter alsof je toch op zoek bent naar iemand die je vertelt naar hem terug te gaan omdat het dit keer vast wél goed gaat. Vind je zelf niet dat dit toch wel een beetje wanhopig overkomt?
maar wat als hij het nu echt meent?Colalight, je hebt naar onze mening gevraagd en die gekregen, het klinkt echter alsof je toch op zoek bent naar iemand die je vertelt naar hem terug te gaan omdat het dit keer vast wél goed gaat. Vind je zelf niet dat dit toch wel een beetje wanhopig overkomt?
donderdag 13 mei 2010 om 18:16
Weet je colalight, met zulk soort dinegn is het pas klaar als het klaar is. Zo heeft het bij mij althans wel altijd gewerkt. Soms ging ik achteraf gezien door tegen beter weten in misschien, maar toen het dan eenmaal klaar was, was het ook echt klaar zonder twijfel.
Jij laat hem in ieder geval niet koud en hij wil professionele hulp. Ik zou denken; wat heb je te verliezen als je het gesprek aangaat? Als je er misschien achter komt wat er nu aan de hand was, dat hij opeens omsloeg? Want dat wil je natuurlijk niet nog een keer meemaken.
Het hoeft toch ook niet meteen alles of niets te zijn? Je kunt toch het gesprek aangaan, zonder dat dat betekent dat jullie meteen weer een relatie hebben? Ik zou wel even heel rustig aan doen met die kinderen... Dan zit je natuurlijk wel levenslang aan hem vast en dat moet je natuurlijk wel willen. En wens je de man die hij is, als vader voor je kinderen?
Met dit soort dingen moet je natuurlijk vooral afgaan op wat je zelf voelt, een buitenstaander kan nooit weten hoe jullie relatie in elkaar steekt.
Wees vooral eerlijk naar jezelf. Wil je het echt nog met hem, of is het de angst alleen over te blijven??
Jij laat hem in ieder geval niet koud en hij wil professionele hulp. Ik zou denken; wat heb je te verliezen als je het gesprek aangaat? Als je er misschien achter komt wat er nu aan de hand was, dat hij opeens omsloeg? Want dat wil je natuurlijk niet nog een keer meemaken.
Het hoeft toch ook niet meteen alles of niets te zijn? Je kunt toch het gesprek aangaan, zonder dat dat betekent dat jullie meteen weer een relatie hebben? Ik zou wel even heel rustig aan doen met die kinderen... Dan zit je natuurlijk wel levenslang aan hem vast en dat moet je natuurlijk wel willen. En wens je de man die hij is, als vader voor je kinderen?
Met dit soort dingen moet je natuurlijk vooral afgaan op wat je zelf voelt, een buitenstaander kan nooit weten hoe jullie relatie in elkaar steekt.
Wees vooral eerlijk naar jezelf. Wil je het echt nog met hem, of is het de angst alleen over te blijven??
donderdag 13 mei 2010 om 18:45
donderdag 13 mei 2010 om 18:55
quote:colalight schreef op 13 mei 2010 @ 15:35:
Wil net als hij graag kinderen en hij biedt mij constant die mogelijkheid aan.
Wil je kinderen met een volwassen man, die standvastig in zijn liefde voor jou is, die niet meent denigrerend te moeten doen, en die jou niet pas echt wil als jij niet meer wilt? Of wil je kinderen met een lamlul? Misschien zou je in het laatste geval aan je toekomstige kinderen kunnen denken, in plaats van je eigen verlangen.
Overigens geloof ik nooit zo in: 'nu is het echt, echt anders'. Gewoon een zoethoudertje.
Wil net als hij graag kinderen en hij biedt mij constant die mogelijkheid aan.
Wil je kinderen met een volwassen man, die standvastig in zijn liefde voor jou is, die niet meent denigrerend te moeten doen, en die jou niet pas echt wil als jij niet meer wilt? Of wil je kinderen met een lamlul? Misschien zou je in het laatste geval aan je toekomstige kinderen kunnen denken, in plaats van je eigen verlangen.
Overigens geloof ik nooit zo in: 'nu is het echt, echt anders'. Gewoon een zoethoudertje.
donderdag 13 mei 2010 om 19:05
Je kunt het toch gewoon aanzien hoe het loopt, zonder meteen heel je gevoel erin te leggen, laat hem maar zn best doen en dan kun je het langzaam aan zien, toch. En als hij weer omdraait, nou dan lach je het gewoon weg, maar heb je niet meer die twijfels en kun je ook echt verder. En ik denk dat hij dan zo uit je hoofd is. Ben het met rafaelle eens, iest is pas echt over als het over is. Succes met je keuze.
donderdag 13 mei 2010 om 22:51
Loslaten kan heel moeilijk zijn maar dit gaat echt niet werken dat weet je zelf ook. Dus vermijdt alle contact en ga JEZELF gelukkig maken. Doe alleen maar dingen die jij leuk vind en wees lief voor jezelf. En als je merkt dat hij weer in je hoofd zit, hoe jezelf bezig, ga sporten, boekje lezen, filmpje kijken, spreek af met vrienden, familie, zing keihard mee met je lievelingsliedje, doe een dom dansje weet ik veel... maar echt het helpt. Ik heb mijn ex ook 3 x de kans gegeven en het is nu weer over maar nu voorgoed!!
vrijdag 14 mei 2010 om 00:24
Denk jij dat jij (of je ex) in staat is om een relatie van laten we zeggen 20 jaar aan te kunnen met elkaar? Als je daar niet een zeker gevoel over hebt, zou IK er in ieder geval niet aan beginnen. Ik vind dat een kind het verdiend om op te groeien in een stabiele/liefdevolle relatie tussen de ouders.
vrijdag 14 mei 2010 om 06:47
quote:rafaella schreef op 13 mei 2010 @ 18:16:
Weet je colalight, met zulk soort dinegn is het pas klaar als het klaar is. Zo heeft het bij mij althans wel altijd gewerkt. Soms ging ik achteraf gezien door tegen beter weten in misschien, maar toen het dan eenmaal klaar was, was het ook echt klaar zonder twijfel.
Mee eens!
Weet je colalight, met zulk soort dinegn is het pas klaar als het klaar is. Zo heeft het bij mij althans wel altijd gewerkt. Soms ging ik achteraf gezien door tegen beter weten in misschien, maar toen het dan eenmaal klaar was, was het ook echt klaar zonder twijfel.
Mee eens!
vrijdag 14 mei 2010 om 17:15
Bij elkaar komen is geen isue, daar is te veel voor gebeurd. Ik wil aleen zo graag verder, maar droom bijvoorbeeld iedere nacht over hem en dat zijn dan van die hele dichtbij belevende dromen (weet niet zo goed hoe ik he tmoet omschrijven, maar ze kosten je in ieder geval veel energie).
Beckie; goed stukje. Ik ga gewoon door met daten
Beckie; goed stukje. Ik ga gewoon door met daten
