Relaties
alle pijlers
Wat is dit voor gedrag?
zondag 16 mei 2010 om 00:16
Ik heb inmiddels 2 jaar een relatie waarbij het het 1e jaar goed ging en daarna bergafwaarts. Ben behoorlijk radeloos. Dat is de reden dat ik hier post en ik hoop dat jullie mij hier meer inzicht/advies kunnen geven. Vorig jaar raakte mijn vriend zijn baan kwijt en toen veranderde er behoorlijk veel. Hij werd in mijn ogen claimerig, wilde alles ineens samen doen, werd achterdochtig, een beetje obsessief zelfs. Begreep ik niet goed. Ik ben erg van eigen dingen doen ook. Hij staat natuurlijk op nr 1 maar hoeft van mij niet 24u per dag. Hij snapt dit vaak niet goed. Daar zijn we uitgekomen, ga nu helemaal voor hem en mijn hobby´s, vriendinnen en hij, daar zit een ok-balans in.
Het had bij mij tijd nodig om daar een weg in te vinden en dat ging helemaal prima.
Zag hem zo vaak mogelijk en vond dat heerlijk. Hij raakte ook beetje in een dipje maar hier zijn we ook uitgekomen. Door omstandigheden heeft hij tijdje bij mij gewoond en dat ging goed. Omdat ik te klein woon kwamen we overeen dat het goed was dat hij zijn eigen ruimte ging zoeken. Hij heeft nu weer een baan en in die plaats ook woonruimte gevonden. Is een uur bij mij vandaan.
Sinds 3 maanden woont hij daar en dat is best wennen. Proberen doordeweeks paar keer af te spreken en in het weekend. Althans ik dacht dat dat de bedoeling was. Daar hadden we over gesproken. Ik wil hem ook de ruimte geven. Alleen...ik heb amper het idee dat wij nog een relatie hebben. Het wordt steeds vrijblijvender. Wij hebben daar gesprekken over gevoerd dat ik dit niet prettig vond en hij wil dat ook niet. Ik heb hem maar 2 volle weekenden gezien in deze tijd. De laatste weken gaat het zo koel. Hij was hier 2 dagen van de wk, waren moeilijke gesprekken. Veel onbegrip bij elkaar..om de kleinste dingen kregen we ruzie. Hij moe, wilde niets ondernemen.
Er was ook geen enkele affiniteit. Heb hem paar keer een knuffel gegeven maar kreeg niets terug. Heel vaag omdat als we elkaar zien wij daar wel behoefte aan hadden. Vooral als we elkaar paar dagen niet hadden gezien, hadden dan altijd wel sex.
Vandaag had ik een cursus en we zouden vanavond en morgen vrij laten voor elkaar. Ik kreeg vandaag sms of ik in zijn nieuwe woonplaats naar de kroeg wilde gaan. Ik belde hem en zei ja leuk hoe laat zal ik naar je toekomen? Toen zei hij dat hij nog 2 vrienden ook had gesmst dus ff afwachten of zij komen. Okay dacht ik toen...vind dat wat jammer omdat we de quality time nodig hebben. Dat heb ik hem laatst ook gezegd. Hij zei toen van dat ik altijd zei dat hij een eigen leven moet hebben en dat is hij nu aan het doen. Wat houdt dat in? Het maakt me nu zo onzeker. Hij belde later dat die vrienden sowieso naar de kroeg kwamen. Ik heb het even laten gaan. Is dit verwend gedrag van mij? Ik zei van okay ik dacht alleen dat we samen zouden zijn vanavond en morgen. Toen zei hij van oh doe ik het weer niet goed? Moet het weer gaan zoals jij wilt. Daarna hebben we opgehangen.
Het frustreert me zo. Heb al meerdere keren gevraagd waarom hij zo koel doet, wat er aan de hand is, heeft hij nog wel genoeg gevoelens, hij vindt het prima gaan. Moet er zijn weg in vinden. Hij vond het van de week ook relaxt, terwijl ik dat dus helemaal niet zo ervaarde. Normaal gesproken zouden we dit uitpraten maar dit gebeurt ook niet. Had ik vanavond wel moeten gaan?
Zie hem nu zo veranderen, en wij samen...zo voelt het helemaal niet meer. Ik vind het heel goed dat hij nu ook zijn eigen dingen heeft maar lijkt wel of hij de relatie laat doodbloeden? Of zie ik het niet meer helder? Zo tegenstrijdig ook. Hij kan wantrouwig zijn en nu schept ie zelf afstand. Heel verhaal dit, hoop dat jullie mij kunnen helpen. Waar ik mee zit is dat er bijna geen tijd meer voor elkaar is. Terwijl wij dat wel wilden. En dit gebeurt niet...baart me gewoon zorgen.
Het had bij mij tijd nodig om daar een weg in te vinden en dat ging helemaal prima.
Zag hem zo vaak mogelijk en vond dat heerlijk. Hij raakte ook beetje in een dipje maar hier zijn we ook uitgekomen. Door omstandigheden heeft hij tijdje bij mij gewoond en dat ging goed. Omdat ik te klein woon kwamen we overeen dat het goed was dat hij zijn eigen ruimte ging zoeken. Hij heeft nu weer een baan en in die plaats ook woonruimte gevonden. Is een uur bij mij vandaan.
Sinds 3 maanden woont hij daar en dat is best wennen. Proberen doordeweeks paar keer af te spreken en in het weekend. Althans ik dacht dat dat de bedoeling was. Daar hadden we over gesproken. Ik wil hem ook de ruimte geven. Alleen...ik heb amper het idee dat wij nog een relatie hebben. Het wordt steeds vrijblijvender. Wij hebben daar gesprekken over gevoerd dat ik dit niet prettig vond en hij wil dat ook niet. Ik heb hem maar 2 volle weekenden gezien in deze tijd. De laatste weken gaat het zo koel. Hij was hier 2 dagen van de wk, waren moeilijke gesprekken. Veel onbegrip bij elkaar..om de kleinste dingen kregen we ruzie. Hij moe, wilde niets ondernemen.
Er was ook geen enkele affiniteit. Heb hem paar keer een knuffel gegeven maar kreeg niets terug. Heel vaag omdat als we elkaar zien wij daar wel behoefte aan hadden. Vooral als we elkaar paar dagen niet hadden gezien, hadden dan altijd wel sex.
Vandaag had ik een cursus en we zouden vanavond en morgen vrij laten voor elkaar. Ik kreeg vandaag sms of ik in zijn nieuwe woonplaats naar de kroeg wilde gaan. Ik belde hem en zei ja leuk hoe laat zal ik naar je toekomen? Toen zei hij dat hij nog 2 vrienden ook had gesmst dus ff afwachten of zij komen. Okay dacht ik toen...vind dat wat jammer omdat we de quality time nodig hebben. Dat heb ik hem laatst ook gezegd. Hij zei toen van dat ik altijd zei dat hij een eigen leven moet hebben en dat is hij nu aan het doen. Wat houdt dat in? Het maakt me nu zo onzeker. Hij belde later dat die vrienden sowieso naar de kroeg kwamen. Ik heb het even laten gaan. Is dit verwend gedrag van mij? Ik zei van okay ik dacht alleen dat we samen zouden zijn vanavond en morgen. Toen zei hij van oh doe ik het weer niet goed? Moet het weer gaan zoals jij wilt. Daarna hebben we opgehangen.
Het frustreert me zo. Heb al meerdere keren gevraagd waarom hij zo koel doet, wat er aan de hand is, heeft hij nog wel genoeg gevoelens, hij vindt het prima gaan. Moet er zijn weg in vinden. Hij vond het van de week ook relaxt, terwijl ik dat dus helemaal niet zo ervaarde. Normaal gesproken zouden we dit uitpraten maar dit gebeurt ook niet. Had ik vanavond wel moeten gaan?
Zie hem nu zo veranderen, en wij samen...zo voelt het helemaal niet meer. Ik vind het heel goed dat hij nu ook zijn eigen dingen heeft maar lijkt wel of hij de relatie laat doodbloeden? Of zie ik het niet meer helder? Zo tegenstrijdig ook. Hij kan wantrouwig zijn en nu schept ie zelf afstand. Heel verhaal dit, hoop dat jullie mij kunnen helpen. Waar ik mee zit is dat er bijna geen tijd meer voor elkaar is. Terwijl wij dat wel wilden. En dit gebeurt niet...baart me gewoon zorgen.
dinsdag 18 mei 2010 om 23:49
De porno viel zwaar omdat ik me zo alleen voelde vannacht. Had hem zo nodig...ik in tranen en hij deed dus dat..
Vind het moeilijk wat er nu gebeurt maar ik kan hier niet meer mee omgaan. Hij is zo achterdochtig dat hij achter veel dingen wat zoekt. Gevoelens zullen er zeker zijn maar je moet iemand ook leren vertrouwen, en dat ben ik. Hij is zo bang dat ik iemand anders heb.
Vind het moeilijk wat er nu gebeurt maar ik kan hier niet meer mee omgaan. Hij is zo achterdochtig dat hij achter veel dingen wat zoekt. Gevoelens zullen er zeker zijn maar je moet iemand ook leren vertrouwen, en dat ben ik. Hij is zo bang dat ik iemand anders heb.
woensdag 19 mei 2010 om 00:11
Natuurlijk doet hij dat zelf ook en daarom word ik er ook gek van. Ik ben oprecht naar hem. Ben nog nooit vreemdgegaan en hij in eerdere relaties wel. Al doe ik maar iets dat op hem ´verdacht´ overkom dan gaat de knop bij hem om en is het oorlog. Kan er niet meer tegen. Zeiden gister dat we goed bij elkaar passen. Dat klopt ook maar niet zolang er duidelijk dingen veranderen. Kan dit niet meer zo. Zit aan mijn tax. En zal nu emotioneel niet heel sterk zijn maar ik weet niet meer wat ik moet doen. Hij liet nog weten dat hij het erg verdrietig vindt en zonde van de energie die hij erin heeft gestoken. Dat hij me heel erg zou missen maar ergens ook weer helemaal niet....
woensdag 19 mei 2010 om 00:46
yvon, ik vind hem raar. Hij steunt je niet op de sterfdag van je vader (en hij heeft het meegemaakt vorig jaar), hij meet met 2 maten en hij is enorm wisselvallig en is kwetsend (je missen en ook helemaal niet, wat een kutopmerking). Ik denk dat er aardig wat mis is bij hem en ik denk dat je keuze voor jezelf heel goed is en dat je prima aanvoelt dat het nu genoeg is.
woensdag 19 mei 2010 om 02:13
Yvon
Reactie op je openingspost, heb niet alles verder gelezen.
Misschien had je vriend in de periode dat hij geen baan had en tijdelijk bij je inwoonde toch meer moeite met zijn afhankelijke positie. Jij bleef je eigen weg gaan, en hij zocht wat meer bevestiging bij jou.
Nu heeft hij zijn leven weer meer op orde, kan best dat hij toch onbewust even zijn gram wil halen en nu koeltjes doet. Zo van toen ik je nodig had, had jij mij niet nodig. Nu neem ik wat afstand. Ik denk dat je hem weer voor je moet winnen. Laten zien dat je niet zonder hem wil, en ook al ben je zelfstandig je hem wel nodig hebt. Hij kan het best als bedreigend hebben ervaren die periode. Zonder werk zitten doet wel wat met je eigenwaarde en als je vriendin dan gewoon haar gang gaat en alles op orde heeft...
Ik heb iets soortgelijks meegemaakt met mijn ex. Niet helemaal hetzelfde maar ook iets waarin hij zeg niet gekend voelde en van mij steun had verwacht. Toen heeft hij me nadat dat voorbij was en hij er boven op een tijdje "straf" gegeven door koel en ongeinteresseerd te doen. Echt heel suf. Hij moest zijn gram halen om het balans te herstellen. Later begreep ik pas hoe hij zich in zijn mannelijkheid voelde aangetast of hoe je het wilt noemen. En mijn ex is nog wel een leuke vlotte zelfredzame geemancipeerde vent, maar wel ontzettend trots.
Reactie op je openingspost, heb niet alles verder gelezen.
Misschien had je vriend in de periode dat hij geen baan had en tijdelijk bij je inwoonde toch meer moeite met zijn afhankelijke positie. Jij bleef je eigen weg gaan, en hij zocht wat meer bevestiging bij jou.
Nu heeft hij zijn leven weer meer op orde, kan best dat hij toch onbewust even zijn gram wil halen en nu koeltjes doet. Zo van toen ik je nodig had, had jij mij niet nodig. Nu neem ik wat afstand. Ik denk dat je hem weer voor je moet winnen. Laten zien dat je niet zonder hem wil, en ook al ben je zelfstandig je hem wel nodig hebt. Hij kan het best als bedreigend hebben ervaren die periode. Zonder werk zitten doet wel wat met je eigenwaarde en als je vriendin dan gewoon haar gang gaat en alles op orde heeft...
Ik heb iets soortgelijks meegemaakt met mijn ex. Niet helemaal hetzelfde maar ook iets waarin hij zeg niet gekend voelde en van mij steun had verwacht. Toen heeft hij me nadat dat voorbij was en hij er boven op een tijdje "straf" gegeven door koel en ongeinteresseerd te doen. Echt heel suf. Hij moest zijn gram halen om het balans te herstellen. Later begreep ik pas hoe hij zich in zijn mannelijkheid voelde aangetast of hoe je het wilt noemen. En mijn ex is nog wel een leuke vlotte zelfredzame geemancipeerde vent, maar wel ontzettend trots.
woensdag 19 mei 2010 om 22:29
