Relaties
alle pijlers
Kwetsende ouders
woensdag 19 mei 2010 om 14:26
Mijn zus en ik (we schelen bijna zes jaar, zij is de jongste) zijn allebei redelijk "uithuizig" en hebben dan ook zo af en toe het verwijt gekregen van onze ouders dat wij het huis gebruiken als hotel. Zij is redelijk vaak bij haar vriendin (=partner) en ik bij mijn vriend (=flink ouder dan ik). Ons jongste zusje is nu anderhalf jaar (echt na-komertje). Afgelopen maandag kregen we van onze ouders een SMS met de boodschap dat er serieus gesproken moest worden, en dat we allebei 's avonds thuis moesten komen. (Nou is dat op maandag sowieso standaard voor ons allebei, dus waarom de vraag?)
Na het eten begonnen ze met HET gesprek. Als inleiding een verhandeling over de blijdschap over de geboorte van de jongste en dat het opvoeden van een kind in deze veranderde tijd anders moet dan toen wij klein waren. De opvoeding MOET namelijk wel anders, omdat de jongste niet met zo'n verkeerde instelling en wereldbeleving als "jullie" (zus en ik) in de wereld moet komen te staan.
Kortgezegd, wat hebben ze fout gedaan in onze opvoeding dat "beide dochters" niet in staat waren om een normale opleiding te volgen (zij richting sociaal/maatschappelijk, ik richting sport), abnormale relaties te hebben en gedoemd zijn om te mislukken in de maatschappij. Zeker bij mijn zusje zou er iets vreselijk mis gegaan zijn, want homoseksualiteit is geen ziekte, volgens de huisarts, dus dan moet het wel aan de opvoeding gelegen hebben. (Okee, ze heeft wel breezer-achtige "streken" uitgehaald, paar jaar geleden, maar nu al hele tijd "samen" met haar vriendin.) Vader neemt het zich zelf erg kwalijk weinig aandacht voor mij gehad te hebben, waardoor ik nu aan een vader-figuur ben blijven hangen. (Zit misschien een kern van waarheid in?)
Mijn zusje keek vol ongeloof en ook ik wist niet wat ik hiervan moest zeggen. Ik voelde me zó triest, miskend en de goot in getrapt. We zijn opgestaan en hebben (vóór het eerst samen) op bed zitten huilen. (Gedeeld verdriet geeft een band, normaal vind ik ehm is ehm vind ik het een kreng)
Ik weet al heel lang dat mijn ouders mijn relatie niet goedkeuren en een beetje om de relatie van mijn zus heen praten, maar waarom deze vraag? Ik ken dit kwetsende gedrag van mijn ouders niet. Het hele verhaal kwam zo plotseling, zo hard en onverwacht. Blijkbaar was het echt de bedoeling om een soort eenmalig statement te maken, want verder zijn ze er niet meer op terug gekomen.
Ondertussen, het is nu immers al woensdag, en heb ik al weer "verlichtende" gesprekken met mijn lief gevoerd, ben ik de klap al wel weer te boven, maar vraag me af - met name aan iedereen met "oudere kinderen" - wat de reden kan zijn om zo'n verhaal te houden.
Is het van hun nu echt heel naief vragen welke fouten ze gemaakt hebben, of de ultime manier van kwetsen (omdat zij zich wellicht gekwetst voelen door onze keuzes)?
Na het eten begonnen ze met HET gesprek. Als inleiding een verhandeling over de blijdschap over de geboorte van de jongste en dat het opvoeden van een kind in deze veranderde tijd anders moet dan toen wij klein waren. De opvoeding MOET namelijk wel anders, omdat de jongste niet met zo'n verkeerde instelling en wereldbeleving als "jullie" (zus en ik) in de wereld moet komen te staan.
Kortgezegd, wat hebben ze fout gedaan in onze opvoeding dat "beide dochters" niet in staat waren om een normale opleiding te volgen (zij richting sociaal/maatschappelijk, ik richting sport), abnormale relaties te hebben en gedoemd zijn om te mislukken in de maatschappij. Zeker bij mijn zusje zou er iets vreselijk mis gegaan zijn, want homoseksualiteit is geen ziekte, volgens de huisarts, dus dan moet het wel aan de opvoeding gelegen hebben. (Okee, ze heeft wel breezer-achtige "streken" uitgehaald, paar jaar geleden, maar nu al hele tijd "samen" met haar vriendin.) Vader neemt het zich zelf erg kwalijk weinig aandacht voor mij gehad te hebben, waardoor ik nu aan een vader-figuur ben blijven hangen. (Zit misschien een kern van waarheid in?)
Mijn zusje keek vol ongeloof en ook ik wist niet wat ik hiervan moest zeggen. Ik voelde me zó triest, miskend en de goot in getrapt. We zijn opgestaan en hebben (vóór het eerst samen) op bed zitten huilen. (Gedeeld verdriet geeft een band, normaal vind ik ehm is ehm vind ik het een kreng)
Ik weet al heel lang dat mijn ouders mijn relatie niet goedkeuren en een beetje om de relatie van mijn zus heen praten, maar waarom deze vraag? Ik ken dit kwetsende gedrag van mijn ouders niet. Het hele verhaal kwam zo plotseling, zo hard en onverwacht. Blijkbaar was het echt de bedoeling om een soort eenmalig statement te maken, want verder zijn ze er niet meer op terug gekomen.
Ondertussen, het is nu immers al woensdag, en heb ik al weer "verlichtende" gesprekken met mijn lief gevoerd, ben ik de klap al wel weer te boven, maar vraag me af - met name aan iedereen met "oudere kinderen" - wat de reden kan zijn om zo'n verhaal te houden.
Is het van hun nu echt heel naief vragen welke fouten ze gemaakt hebben, of de ultime manier van kwetsen (omdat zij zich wellicht gekwetst voelen door onze keuzes)?
anoniem_104649 wijzigde dit bericht op 19-05-2010 14:27
Reden: typo
Reden: typo
% gewijzigd
Viva la vida
woensdag 19 mei 2010 om 15:16
700 euro kostgeld? Das heeeeeel veel en je kunt daarvan echt op jezelf gaan wonen (kamer 300, zorgverz 100, eten en de rest 300)
Kom op meid, ga het huis uit. Ik zou zo diep beledigd zijn..... pffffft
Doe posting van houvanjezelf is ook goed, vraag ze maar waarom de opvoeding nu anders moet want de schuld dat jullie zo geworden zijn leggen ze immers bij jullie.....
Kom op meid, ga het huis uit. Ik zou zo diep beledigd zijn..... pffffft
Doe posting van houvanjezelf is ook goed, vraag ze maar waarom de opvoeding nu anders moet want de schuld dat jullie zo geworden zijn leggen ze immers bij jullie.....
woensdag 19 mei 2010 om 15:17
quote:ndh86 schreef op 19 mei 2010 @ 15:12:
[...]
Ik betaal - op eigen initiatief - 700 euro per maand aan kostgeld, en doe de boodschapjes "tussendoor" gewoon ook van mijn eigen geld.
Dat lijkt me volkomen normaal.
Maar waarom woon je eigenlijk nog steeds daar? Je hebt dus vreselijke ouders, je woont in een achterlijk dorp, met je zus bots je ook enorm, en financieel kan je het blijkbaar prima dragen om elders te gaan wonen.
[...]
Ik betaal - op eigen initiatief - 700 euro per maand aan kostgeld, en doe de boodschapjes "tussendoor" gewoon ook van mijn eigen geld.
Dat lijkt me volkomen normaal.
Maar waarom woon je eigenlijk nog steeds daar? Je hebt dus vreselijke ouders, je woont in een achterlijk dorp, met je zus bots je ook enorm, en financieel kan je het blijkbaar prima dragen om elders te gaan wonen.
woensdag 19 mei 2010 om 15:18
quote:Maja82 schreef op 19 mei 2010 @ 15:14:
[...]
Hoeveel?!?!
Mèn daar kan je een best fatsoenlijk huis voor huren.Ja, dat is weer een ander punt van discussie. Zal ik niemand mee vermoeien (familie geschiedenis zit wat rommelig in elkaar) maar naast mijn werk inkomsten heb ik een "gemakkelijke" toelage van de familie waar mijn ouders geen contact mee willen, omdat die familieleden HUN relatie indertijd afkeurden. (mijn sort-of grootouders)
[...]
Hoeveel?!?!
Mèn daar kan je een best fatsoenlijk huis voor huren.Ja, dat is weer een ander punt van discussie. Zal ik niemand mee vermoeien (familie geschiedenis zit wat rommelig in elkaar) maar naast mijn werk inkomsten heb ik een "gemakkelijke" toelage van de familie waar mijn ouders geen contact mee willen, omdat die familieleden HUN relatie indertijd afkeurden. (mijn sort-of grootouders)
Viva la vida
woensdag 19 mei 2010 om 15:18
Jeetje op je leeftijd kies je er toch zelf voor met wie je een relatie begint. En je ouders hebben toch niet te verwachten dat je de relatie verbreekt als de persoon hen niet aanstaat.
Tevens van het kostgeld wat jij betaalt en de boodschappen die je doet moet je makkelijk op jezelf kunnen gaan wonen. Vind het enorm veel trouwens om als kostgeld aan je kids te vragen. Je bent toch immers hun dochter.
Tevens van het kostgeld wat jij betaalt en de boodschappen die je doet moet je makkelijk op jezelf kunnen gaan wonen. Vind het enorm veel trouwens om als kostgeld aan je kids te vragen. Je bent toch immers hun dochter.
woensdag 19 mei 2010 om 15:18
quote:ndh86 schreef op 19 mei 2010 @ 15:11:
[...]
Wat het doel van het gesprek is, is voor ons ook niet duidelijk. Zeker niet nu mijn zusjelief gister iets probeerde uit te lokken door mijn kapster haar vriendin bij haar te laten slapen, zonder dat hier reactie op kwam. Nouja, mijn moeder dan: "dag kind, wil je ook thee?"Waarom proberen iets uit te lokken als je ook gewoon een gesprek aan kan gaan?
[...]
Wat het doel van het gesprek is, is voor ons ook niet duidelijk. Zeker niet nu mijn zusjelief gister iets probeerde uit te lokken door mijn kapster haar vriendin bij haar te laten slapen, zonder dat hier reactie op kwam. Nouja, mijn moeder dan: "dag kind, wil je ook thee?"Waarom proberen iets uit te lokken als je ook gewoon een gesprek aan kan gaan?
woensdag 19 mei 2010 om 15:19
woensdag 19 mei 2010 om 15:20
quote:Bar_Ba_Bella schreef op 19 mei 2010 @ 15:18:
Rider, vind je 700 euro kostgeld normaal?Mijn kinderen hebben niet de leeftijd dat ik me daar in heb moeten verdiepen, maar ik kan me levendig voorstellen dat je zo rond dat bedrag uit komt ja. Het lijkt me wat aan de steile kant, maar niet extreem.
Rider, vind je 700 euro kostgeld normaal?Mijn kinderen hebben niet de leeftijd dat ik me daar in heb moeten verdiepen, maar ik kan me levendig voorstellen dat je zo rond dat bedrag uit komt ja. Het lijkt me wat aan de steile kant, maar niet extreem.
woensdag 19 mei 2010 om 15:23
Rider : kom op, als je een huurhuis hebt en je bent met zijn vieren deel je de kosten gewoon door 4 en de andere kosten (water electriciteit ook nog). Verder moeten de kosten van de boodschappen ook worden gedeeld. Maar dan kom je toch nooit op 700 euro uit in totaal. Je kan toch enkel de werkelijke kost verhalen. En bovendien betaalt to ook nog wat boodschappen. Wat overdreven.
woensdag 19 mei 2010 om 15:24
quote:Bar_Ba_Bella schreef op 19 mei 2010 @ 15:21:
Wil je nog wel thuis blijven wonen? En zo ja, waarom dan
zo niet, waarom woon je nog thuis dan?
Met andere woorden, wat houd je tegen?
Dat ben ik ook een beetje voor mezelf aan het uitzoeken. Vandaar ook dat ik zo graag eens jullie mening wil horen. Als ik dit aan mijn collega's zou vragen, krijg ik elke dag van die vragen "En, hoe gaat het nou?" en "Heb je al wat gevonden?" enzo.
Zoals mijn lief zegt: "mind over matter"
Wil je nog wel thuis blijven wonen? En zo ja, waarom dan
zo niet, waarom woon je nog thuis dan?
Met andere woorden, wat houd je tegen?
Dat ben ik ook een beetje voor mezelf aan het uitzoeken. Vandaar ook dat ik zo graag eens jullie mening wil horen. Als ik dit aan mijn collega's zou vragen, krijg ik elke dag van die vragen "En, hoe gaat het nou?" en "Heb je al wat gevonden?" enzo.
Zoals mijn lief zegt: "mind over matter"
Viva la vida
woensdag 19 mei 2010 om 15:25
Ik heb niet alles gelezen (sorry), maar je verhaal kinkt niet alsof jullie in een warm nest wonen. Alsof jullie (jij je zus je vader en moeder) alle drie op een eiland leven. In zo'n geval vind ik het niet gek dat jullie weinig thuis zijn.
Hoe oud zijn je ouders? Ze lijken wel van een heel andere generatie (vader die weinig zegt en moeder die het huishouden doet). Wellicht liggen jullie denkbeelden wat te ver uit elkaar inmiddels.
Denk je dat je er met jou ouder over zou kunnen praten? Dat het jullie gekwetst heeft wat ze hebben gezegd? Zouden ze het begrijpen? En dat ook toegeven?.
Hoe oud zijn je ouders? Ze lijken wel van een heel andere generatie (vader die weinig zegt en moeder die het huishouden doet). Wellicht liggen jullie denkbeelden wat te ver uit elkaar inmiddels.
Denk je dat je er met jou ouder over zou kunnen praten? Dat het jullie gekwetst heeft wat ze hebben gezegd? Zouden ze het begrijpen? En dat ook toegeven?.
woensdag 19 mei 2010 om 15:25
quote:Witchke55 schreef op 19 mei 2010 @ 15:23:
Rider : kom op, als je een huurhuis hebt en je bent met zijn vieren deel je de kosten gewoon door 4 en de andere kosten (water electriciteit ook nog). Verder moeten de kosten van de boodschappen ook worden gedeeld. Maar dan kom je toch nooit op 700 euro uit in totaal. Je kan toch enkel de werkelijke kost verhalen. En bovendien betaalt to ook nog wat boodschappen. Wat overdreven.
Eens!
Sowieso, als ouder neem je van je kind toch geen 700 euro aan! Als je dan kostgeld vraagt, doe dan een redelijk bedrag.
Rider : kom op, als je een huurhuis hebt en je bent met zijn vieren deel je de kosten gewoon door 4 en de andere kosten (water electriciteit ook nog). Verder moeten de kosten van de boodschappen ook worden gedeeld. Maar dan kom je toch nooit op 700 euro uit in totaal. Je kan toch enkel de werkelijke kost verhalen. En bovendien betaalt to ook nog wat boodschappen. Wat overdreven.
Eens!
Sowieso, als ouder neem je van je kind toch geen 700 euro aan! Als je dan kostgeld vraagt, doe dan een redelijk bedrag.
Perfectionisme is niet perfect...
woensdag 19 mei 2010 om 15:26
ndh : je ouders doen me een beetje denken aan mijn ouders. Het kostgeld was enkel niet zo overdreven. Maar ze vonden dat ik ook maar op mijn eigen moest gaan wonen. Omdat ik veel uit wou gaan. Waren enkel nog strenger op dit vlak, maar een keer per week uitgaan tot 1 u s nachts; En mocht op 21jarige leeftijd niet bij mijn vriend in een kamer slapen. Verder moest ik ook mijn mond houden als de tv aanstond. En een gesprek was ook niet mogelijk.
Ben op 21 jarige leeftijd na de zoveelste kwetsende discussie het thuis maar ook afgestapt.
Nog altijd de beste beslissing die ik heb genomen.
Ben op 21 jarige leeftijd na de zoveelste kwetsende discussie het thuis maar ook afgestapt.
Nog altijd de beste beslissing die ik heb genomen.
