Relaties
alle pijlers
Nog nooit een vriend... herkenbaar?
zondag 30 mei 2010 om 18:35
Met enige schaamte toch besloten om anderen eens om hun ervaring te vragen.
Ik ben inmiddels 26 en heb nog nooit een vriend gehad. Pas 3x met iemand gezoend en verder dus geen ervaring op sexueel gebied.
Tuurlijk heb ik de behoefte aan een vriend en ook sexuele behoeften, maar als het dichtbij komt benauwd het me enorm. Dat levert stress op en die stress zorgt er uiteindelijk voor dat ik niet eens meer verliefd ben.
Ik kan dus echt verliefd zijn en iemand leuk vinden, maar zodra het wederzijds is vind ik het eng.
Komt iemand in de kroeg naar me toe en toont interesse, zelfde...
Dus op afstand kan ik iemand helemaal 'adoreren', maar verder dan dat lijkt wel een 'no go'.
Ik heb nooit nare ervaringen gehad met mannen of relaties, dus dat kan het niet zijn.
Ik ben wel erg controlebehoeftig en heb soms last van angst en dwang (met soms erge dips daarin). Ik weet dat ik m'n eigen veilige wereld heb gecreeerd om die angst en dwang binnen de perken te houden. Dus misschien dat ik het lastig vind iemand daarin toe te laten, maar dat is ook maar een wilde gok.
Zijn er meer mensen die op hun 26e nog nooit een vriend hebben gehad? Beetje taboe heb ik ervaren.
Iedereen zegt dan 'hoe kan een leuke meid als jij...?'. Tsja?
Ik ben inmiddels 26 en heb nog nooit een vriend gehad. Pas 3x met iemand gezoend en verder dus geen ervaring op sexueel gebied.
Tuurlijk heb ik de behoefte aan een vriend en ook sexuele behoeften, maar als het dichtbij komt benauwd het me enorm. Dat levert stress op en die stress zorgt er uiteindelijk voor dat ik niet eens meer verliefd ben.
Ik kan dus echt verliefd zijn en iemand leuk vinden, maar zodra het wederzijds is vind ik het eng.
Komt iemand in de kroeg naar me toe en toont interesse, zelfde...
Dus op afstand kan ik iemand helemaal 'adoreren', maar verder dan dat lijkt wel een 'no go'.
Ik heb nooit nare ervaringen gehad met mannen of relaties, dus dat kan het niet zijn.
Ik ben wel erg controlebehoeftig en heb soms last van angst en dwang (met soms erge dips daarin). Ik weet dat ik m'n eigen veilige wereld heb gecreeerd om die angst en dwang binnen de perken te houden. Dus misschien dat ik het lastig vind iemand daarin toe te laten, maar dat is ook maar een wilde gok.
Zijn er meer mensen die op hun 26e nog nooit een vriend hebben gehad? Beetje taboe heb ik ervaren.
Iedereen zegt dan 'hoe kan een leuke meid als jij...?'. Tsja?
zondag 30 mei 2010 om 18:38
zondag 30 mei 2010 om 18:52
Kan het met voorstellen.. Ik ben zelf 21 en heb sinds een aantal maanden wel een vriend maar ik kreeg al opmerkingen erover. (Had voor mijn vriend ook maar met 1 jongen gezoend)
En die opmerkingen inderdaad.. Je bent zn lieve mooi meid, Ben je misschien lesbisch, ben je band voor mannen/misbruikt etc
Ik geloof dat het zo met elkaar moet klikken dat je ''durft'' van iemand te houden. Dat heb ik zo in ieder geval zo ervaren.. mja de wereld is best groot, kom elkaar maar eens tegen!
En die opmerkingen inderdaad.. Je bent zn lieve mooi meid, Ben je misschien lesbisch, ben je band voor mannen/misbruikt etc
Ik geloof dat het zo met elkaar moet klikken dat je ''durft'' van iemand te houden. Dat heb ik zo in ieder geval zo ervaren.. mja de wereld is best groot, kom elkaar maar eens tegen!
zondag 30 mei 2010 om 19:01
quote:Zonnetje_1983 schreef op 30 mei 2010 @ 18:51:
Voor mij is het wel herkenbaar, ben ook 26 en nog geen vriend gehad.
Misschien dat je nu nog niet klaar bent voor een relatie, maar het komt vast goed en die leuke jongen komen we vast nog wel tegen
.Ik denk niet dat dát het probleem is. Iedereen (nou ja, bijna) komt een leuke partner tegen vroeger of later, maar als je van jezelf wéét dat je niet weet hoe je daarmee om moet gaan, hoe je contact moet leggen, etc, dan wordt het wel lastig om ook echt een relatie te beginnen met die partner.
Voor mij is het wel herkenbaar, ben ook 26 en nog geen vriend gehad.
Misschien dat je nu nog niet klaar bent voor een relatie, maar het komt vast goed en die leuke jongen komen we vast nog wel tegen
.Ik denk niet dat dát het probleem is. Iedereen (nou ja, bijna) komt een leuke partner tegen vroeger of later, maar als je van jezelf wéét dat je niet weet hoe je daarmee om moet gaan, hoe je contact moet leggen, etc, dan wordt het wel lastig om ook echt een relatie te beginnen met die partner.
zondag 30 mei 2010 om 19:04
Ik dacht, eens kijken of er al reacties zijn... al 7!!
Haha, ik had echt niks verwacht. Wel bijzonder om te horen dat ik niet de enige ben, in mijn omgeving hoor ik dit soort dingen nooit.
Misschien moet ik er inderdaad eens met iemand over gaan praten.
En ja, als het echt een goeie vent is dan heeft hij het er denk ik wel voor over om het rustig aan te pakken. Maar goed, als ik degene al voor dat stadium afkets... tsja. Maar leuk om eens te horen dat het niet uitzonderlijk is.
Haha, ik had echt niks verwacht. Wel bijzonder om te horen dat ik niet de enige ben, in mijn omgeving hoor ik dit soort dingen nooit.
Misschien moet ik er inderdaad eens met iemand over gaan praten.
En ja, als het echt een goeie vent is dan heeft hij het er denk ik wel voor over om het rustig aan te pakken. Maar goed, als ik degene al voor dat stadium afkets... tsja. Maar leuk om eens te horen dat het niet uitzonderlijk is.
zondag 30 mei 2010 om 19:28
Ook hier herkenbaar hoor.. ben ook 26. Heb nu sinds bijna een jaar een relatie met een hele leuke jongen, maar daarvoor was het record twee maanden en meestal maar een week of twee voordat ik wegrende
Ik denk eigenlijk dat het cliché wel waar is.. het komt wanneer het komt. En dat is heel vervelend, zeker als het lang duurt. Maar je kunt gevoelens nou eenmaal niet dwingen. Ik kan je alleen de tip geven om wel veel mensen te leren kennen etc. en te proberen om mensen een eerlijke kans te geven. Bij vriend en ik ging het overigens heel relaxed en vanzelfsprekend, gewoon zien wat er van kwam. Probeer er niet meteen te hoge verwachtingen van te hebben..
Ik denk eigenlijk dat het cliché wel waar is.. het komt wanneer het komt. En dat is heel vervelend, zeker als het lang duurt. Maar je kunt gevoelens nou eenmaal niet dwingen. Ik kan je alleen de tip geven om wel veel mensen te leren kennen etc. en te proberen om mensen een eerlijke kans te geven. Bij vriend en ik ging het overigens heel relaxed en vanzelfsprekend, gewoon zien wat er van kwam. Probeer er niet meteen te hoge verwachtingen van te hebben..
zondag 30 mei 2010 om 20:27
Probeer gewoon ontspannen mensen (mannen) te leren kennen zonder daarbij verder te willen gaan. Je kan mannen ook fysiek dichtbij houden en mentaal aan het oppervlak laten drijven ... je zult zien dat je dan vanzelf (na een tijdje) dingen los kunt laten.
Leer jezelf anders flirten met een man waarvan je zeker weet dat je er niet verder mee wil, maar toch het gevoel hebt het flirten spannend te vinden. Zo zijn er geen verwachtingen die je zelf waar hoeft te maken.
Leer jezelf anders flirten met een man waarvan je zeker weet dat je er niet verder mee wil, maar toch het gevoel hebt het flirten spannend te vinden. Zo zijn er geen verwachtingen die je zelf waar hoeft te maken.
zondag 30 mei 2010 om 20:50
Hier ook een!!
Ben 24 en heb ook nog nooit een vriend gehad.
Herken je precies in je verhaal.
En die opmerkingen die je dan krijgt uit je omgeving. Om gek van te worden.
Ze kunnen wel zo mooi zeggen, het komt wel goed, of er is nog nooit iemand alleen gebleven....of op elk potje past een deksel.
Zelf wil je het zo graag.
Maar het is wel fijn om te horen dat er meerdere mensen zijn.
Ben 24 en heb ook nog nooit een vriend gehad.
Herken je precies in je verhaal.
En die opmerkingen die je dan krijgt uit je omgeving. Om gek van te worden.
Ze kunnen wel zo mooi zeggen, het komt wel goed, of er is nog nooit iemand alleen gebleven....of op elk potje past een deksel.
Zelf wil je het zo graag.
Maar het is wel fijn om te horen dat er meerdere mensen zijn.
zondag 30 mei 2010 om 20:55
quote:Miesemaus schreef op 30 mei 2010 @ 18:35:
Ik ben wel erg controlebehoeftig en heb soms last van angst en dwang (met soms erge dips daarin). Ik weet dat ik m'n eigen veilige wereld heb gecreeerd om die angst en dwang binnen de perken te houden. Dus misschien dat ik het lastig vind iemand daarin toe te laten, maar dat is ook maar een wilde gok.
Volgens mij is dit niet zo`n wilde gok en sla je hier volkomen de spijker op zijn kop. Je hebt een relatie, gevoelens, liefde, afwijzing, etc niet onder controle en als je zo controlebehoeftig bent dan is dat doodeng.
Ik ben wel erg controlebehoeftig en heb soms last van angst en dwang (met soms erge dips daarin). Ik weet dat ik m'n eigen veilige wereld heb gecreeerd om die angst en dwang binnen de perken te houden. Dus misschien dat ik het lastig vind iemand daarin toe te laten, maar dat is ook maar een wilde gok.
Volgens mij is dit niet zo`n wilde gok en sla je hier volkomen de spijker op zijn kop. Je hebt een relatie, gevoelens, liefde, afwijzing, etc niet onder controle en als je zo controlebehoeftig bent dan is dat doodeng.
zondag 30 mei 2010 om 23:51
Misschien wel ja...
Ik kan mezelf wel uitdagen om te gaan/leren flirten, maar vind het doodeng. Stel dat iemand daar positief op reageert, terwijl dat niet m'n bedoeling was. Ik heb dan meteen het idee dat een ander verwachtingen van me heeft waar ik niet aan kan/wil voldoen. En ik vind het ook lastig om direct/assertief te zijn daarbij.
Ik heb wel de ervaring dat ik rustig aan wat verder durf te gaan bij iemand die ik oprecht erg leuk vind. Mits er niet van me verwacht wordt dat we volgende week al gaan trouwen (niet zo letterlijk natuurlijk, maar jullie snappen me denk ik wel).
Oef, volgens mij nog wat spijkers....
Ik kan mezelf wel uitdagen om te gaan/leren flirten, maar vind het doodeng. Stel dat iemand daar positief op reageert, terwijl dat niet m'n bedoeling was. Ik heb dan meteen het idee dat een ander verwachtingen van me heeft waar ik niet aan kan/wil voldoen. En ik vind het ook lastig om direct/assertief te zijn daarbij.
Ik heb wel de ervaring dat ik rustig aan wat verder durf te gaan bij iemand die ik oprecht erg leuk vind. Mits er niet van me verwacht wordt dat we volgende week al gaan trouwen (niet zo letterlijk natuurlijk, maar jullie snappen me denk ik wel).
Oef, volgens mij nog wat spijkers....
maandag 31 mei 2010 om 00:56
quote:Miesemaus schreef op 30 mei 2010 @ 19:04:
Ik dacht, eens kijken of er al reacties zijn... al 7!!
Haha, ik had echt niks verwacht. quote:Miesemaus schreef op 30 mei 2010 @ 23:51:
Ik kan mezelf wel uitdagen om te gaan/leren flirten, maar vind het doodeng. Stel dat iemand daar positief op reageert, terwijl dat niet m'n bedoeling was. Ik heb dan meteen het idee dat een ander verwachtingen van me heeft waar ik niet aan kan/wil voldoen. En ik vind het ook lastig om direct/assertief te zijn daarbij.
Vindt jij jezelf wel leuk, aantrekkelijk, lief? Relatiemateriaal?
Als jij jezelf niet zo hoog inschat, dan zal een ander dat ook niet doen...
Ik dacht, eens kijken of er al reacties zijn... al 7!!
Haha, ik had echt niks verwacht. quote:Miesemaus schreef op 30 mei 2010 @ 23:51:
Ik kan mezelf wel uitdagen om te gaan/leren flirten, maar vind het doodeng. Stel dat iemand daar positief op reageert, terwijl dat niet m'n bedoeling was. Ik heb dan meteen het idee dat een ander verwachtingen van me heeft waar ik niet aan kan/wil voldoen. En ik vind het ook lastig om direct/assertief te zijn daarbij.
Vindt jij jezelf wel leuk, aantrekkelijk, lief? Relatiemateriaal?
Als jij jezelf niet zo hoog inschat, dan zal een ander dat ook niet doen...
maandag 31 mei 2010 om 02:46
quote:Miesemaus schreef op 30 mei 2010 @ 23:51:
Ik kan mezelf wel uitdagen om te gaan/leren flirten, maar vind het doodeng. Stel dat iemand daar positief op reageert, terwijl dat niet m'n bedoeling was. Ik heb dan meteen het idee dat een ander verwachtingen van me heeft waar ik niet aan kan/wil voldoen. En ik vind het ook lastig om direct/assertief te zijn daarbij. Je kan ook flirten op plaatsen waar je makkelijk weg komt. Bijvoorbeeld in de supermarkt of tijdens het winkelen. Flirten begint al met een korte blik en een (glim)lach. Of als je wilt (of zin hebt) met een korte opmerking over de situatie waar jullie je in bevinden of een van jullie. Dat kan je al doen terwijl je aan het lopen bent en dus al wegloopt; zo heb je geen onverwachte momenten van aanspraak en "moeten" blijven hangen om verwachtingen waar te maken.quote:Miesemaus schreef op 30 mei 2010 @ 23:51:
Ik heb wel de ervaring dat ik rustig aan wat verder durf te gaan bij iemand die ik oprecht erg leuk vind. Mits er niet van me verwacht wordt dat we volgende week al gaan trouwen (niet zo letterlijk natuurlijk, maar jullie snappen me denk ik wel). Als je eenmaal ervaring en vertrouwen hebt in het flirten met onbekenden in korte momenten, kan je korte momenten van flirten toevoegen aan je contact met bekenden, relatiemateriaal of geen relatiemateriaal. De kans lijkt me dan groter dat de ander wat meer ervaring heeft in zulke dingen en best aardig jouw ervaring en gewenste tempo kan aanvoelen.
Is hij net zo onervaren/terughoudend/onzeker als jij, dan zullen jullie langzaam naar elkaar toegroeien (in het flirten/contact) als het wederzijds is. Dat ga je dan vanzelf merken. Je hebt dan alle tijd, denk ik.
Je zal het niet willen horen, maar ga het toch zeggen: Op elk potje past een deksel. En zal je alvast verklappen dat jouw toekomstige man jou helemaal geweldig gaat vinden ... inherent aan het feit natuurlijk en daarom al reden genoeg om voldoende zelfvertrouwen te hebben! Dat zelfvertrouwen zal je echt helpen.
Laatste tip: kijk hoe andere mensen flirten en/of met elkaar omgaan en bespreek zoiets met bijvoorbeeld een vriendin.
Allerlaatste tip: vraag een (goede) flirt hoe hij of zij een flirt normaal ervaart en wat in het algemeen de ervaringen zijn. Dan heb je in ieder geval een beeld van hoe zoiets werkt.
Zo, hoop dat er enige logica in zit op dit tijdstip en dat mijn verhaal niet van onjuistheid uit elkaar valt. Aanvullingen en correcties op mijn verhaal zijn welkom.
Ik ga slapen nu!
Ik kan mezelf wel uitdagen om te gaan/leren flirten, maar vind het doodeng. Stel dat iemand daar positief op reageert, terwijl dat niet m'n bedoeling was. Ik heb dan meteen het idee dat een ander verwachtingen van me heeft waar ik niet aan kan/wil voldoen. En ik vind het ook lastig om direct/assertief te zijn daarbij. Je kan ook flirten op plaatsen waar je makkelijk weg komt. Bijvoorbeeld in de supermarkt of tijdens het winkelen. Flirten begint al met een korte blik en een (glim)lach. Of als je wilt (of zin hebt) met een korte opmerking over de situatie waar jullie je in bevinden of een van jullie. Dat kan je al doen terwijl je aan het lopen bent en dus al wegloopt; zo heb je geen onverwachte momenten van aanspraak en "moeten" blijven hangen om verwachtingen waar te maken.quote:Miesemaus schreef op 30 mei 2010 @ 23:51:
Ik heb wel de ervaring dat ik rustig aan wat verder durf te gaan bij iemand die ik oprecht erg leuk vind. Mits er niet van me verwacht wordt dat we volgende week al gaan trouwen (niet zo letterlijk natuurlijk, maar jullie snappen me denk ik wel). Als je eenmaal ervaring en vertrouwen hebt in het flirten met onbekenden in korte momenten, kan je korte momenten van flirten toevoegen aan je contact met bekenden, relatiemateriaal of geen relatiemateriaal. De kans lijkt me dan groter dat de ander wat meer ervaring heeft in zulke dingen en best aardig jouw ervaring en gewenste tempo kan aanvoelen.
Is hij net zo onervaren/terughoudend/onzeker als jij, dan zullen jullie langzaam naar elkaar toegroeien (in het flirten/contact) als het wederzijds is. Dat ga je dan vanzelf merken. Je hebt dan alle tijd, denk ik.
Je zal het niet willen horen, maar ga het toch zeggen: Op elk potje past een deksel. En zal je alvast verklappen dat jouw toekomstige man jou helemaal geweldig gaat vinden ... inherent aan het feit natuurlijk en daarom al reden genoeg om voldoende zelfvertrouwen te hebben! Dat zelfvertrouwen zal je echt helpen.
Laatste tip: kijk hoe andere mensen flirten en/of met elkaar omgaan en bespreek zoiets met bijvoorbeeld een vriendin.
Allerlaatste tip: vraag een (goede) flirt hoe hij of zij een flirt normaal ervaart en wat in het algemeen de ervaringen zijn. Dan heb je in ieder geval een beeld van hoe zoiets werkt.
Zo, hoop dat er enige logica in zit op dit tijdstip en dat mijn verhaal niet van onjuistheid uit elkaar valt. Aanvullingen en correcties op mijn verhaal zijn welkom.
Ik ga slapen nu!
