Relaties
alle pijlers
Het tegenovergestelde willen van heb je hebt
maandag 31 mei 2010 om 12:16
Ik (man) zit al 3 jaar met twijfels over mijn relatie met mijn vriendin (we zijn 7 jaar samen).
Het rare van het verhaal is dat we sterke basis hebben; een zeer groot vertrouwen in elkaar, er staan voor elkaar in moeilijke periodes, een goede communicatie en elkaar voldoende vrijheid geven.
Ik weet dat dit al zeer positief is in een relatie maar toch heb ik het gevoel dat er dingen ontbreken.
Dit gemis kan ik in mijn huidige relatie niet opvullen en ik vind die dingen wel belangrijk maar ik weet ook wel dat ik in een andere relatie ook andere dingen zal/kan missen.
Dus dan denk ik vaak om terug vrijgezel te worden.
MAAR, waar ik bang voor ben, is dat ik, eens vrijgezel, mijn relatie ga missen.
Vroeger als vrijgezel wilde ik een relatie, toen ik een relatie had, wilde ik vrijgezel zijn.
Waarom wil men vaak het tegenovergestelde van wat men heeft ??
Het rare van het verhaal is dat we sterke basis hebben; een zeer groot vertrouwen in elkaar, er staan voor elkaar in moeilijke periodes, een goede communicatie en elkaar voldoende vrijheid geven.
Ik weet dat dit al zeer positief is in een relatie maar toch heb ik het gevoel dat er dingen ontbreken.
Dit gemis kan ik in mijn huidige relatie niet opvullen en ik vind die dingen wel belangrijk maar ik weet ook wel dat ik in een andere relatie ook andere dingen zal/kan missen.
Dus dan denk ik vaak om terug vrijgezel te worden.
MAAR, waar ik bang voor ben, is dat ik, eens vrijgezel, mijn relatie ga missen.
Vroeger als vrijgezel wilde ik een relatie, toen ik een relatie had, wilde ik vrijgezel zijn.
Waarom wil men vaak het tegenovergestelde van wat men heeft ??
maandag 31 mei 2010 om 15:18
Sorry, ben een beetje van de lange posten vandaag...
Meds: heel goed gesproken!
Ik denk dat het net zo is als bij een beginnende relatie/daten. Als je iemand echt leuk vindt, maken al die verschillen niet uit. Maar jij lijkt al die verschillen aan te grijpen als argumenten om alsnog uiteindelijk nu die knoop door te hakken.
Zoals Meds al zei: zij geeft jou wel die vrijheid, maar dat is voor jou niet voldoende. Maar je wilt het zelf ook niet aanpakken.
Hoe eerlijk is het tegenover haar als zij jou vanalles gunt, maar jij daar eigenlijk nooit tevreden mee bent?
Kan zij jou ooit tevreden krijgen, is dat ooit wel eens gebeurd de laatste tijd?
Jouw eisen naar haar liggen veel hoger dan wat zij jou realistischer wijze kan bieden. Om je relatie beter te krijgen moet zij niet avontuurlijker worden, maar moet jij realistischere verwachtingen van haar gaan krijgen. En zelf het heft in handen nemen.
Meds: heel goed gesproken!
Ik denk dat het net zo is als bij een beginnende relatie/daten. Als je iemand echt leuk vindt, maken al die verschillen niet uit. Maar jij lijkt al die verschillen aan te grijpen als argumenten om alsnog uiteindelijk nu die knoop door te hakken.
Zoals Meds al zei: zij geeft jou wel die vrijheid, maar dat is voor jou niet voldoende. Maar je wilt het zelf ook niet aanpakken.
Hoe eerlijk is het tegenover haar als zij jou vanalles gunt, maar jij daar eigenlijk nooit tevreden mee bent?
Kan zij jou ooit tevreden krijgen, is dat ooit wel eens gebeurd de laatste tijd?
Jouw eisen naar haar liggen veel hoger dan wat zij jou realistischer wijze kan bieden. Om je relatie beter te krijgen moet zij niet avontuurlijker worden, maar moet jij realistischere verwachtingen van haar gaan krijgen. En zelf het heft in handen nemen.
maandag 31 mei 2010 om 15:24
enjoy-your-life je doet je nick in ieder geval geen eer aan. Van je leven genieten is niet jezelf in de meest spannende en bizarre situaties begeven, het is tevreden en gelukkig zijn met wat er is.
Geluk zit in kleine dingen.
Want hoe gelukkig ben je met je druiper en je rugzak in de Andes als er niemand is met wie je je verhalen kan delen, en er niemand is die op je wacht en blij is dat je thuiskomt. Hoe gelukkig ben je als je niet dankbaar kan zijn voor gewone dingen zoals mooi weer, een lieve vriendin die met alle liefde weer voor jou de wekelijkse nasi klaarmaakt.
Geluk zit in kleine dingen.
Want hoe gelukkig ben je met je druiper en je rugzak in de Andes als er niemand is met wie je je verhalen kan delen, en er niemand is die op je wacht en blij is dat je thuiskomt. Hoe gelukkig ben je als je niet dankbaar kan zijn voor gewone dingen zoals mooi weer, een lieve vriendin die met alle liefde weer voor jou de wekelijkse nasi klaarmaakt.
maandag 31 mei 2010 om 15:37
@ meds; dank je voor je reacties, alle reacties zijn welkom en ik kan wel tegen een stootje maar soms heb ik het gevoel dat je niet begrijpt wat ik bedoel, dat je niet alles leest van wat ik schrijf en dat je die 'man' een dikke schop onder zijn kont wilt geven!! Daarmee bedoel ik niet, dat er geen waarheid is van wat je schrijft. Maar ik vind het vrij agressief.
@ Inventora; ik vind het zeer interessant om de verhalen van andere mensen met hetzelfde probleem (zo ben ik op deze site terecht geraakt en een paar topics gevolgd) te lezen.
Ik weet dat ik een keuze moet maken en iets zal moeten opgeven, waar ik bang voor ben, moest ik voor mijn relatie kiezen, is dat dat wat ik nu voel niet weg gaat en/of erger wordt, dat ik binnen 10 jaar met hetzelfde gevoel zit.
Ik heb er veel over gepraat met mijn vriendin en (dit zullen velen niet geloven) zij begrijpt mijn twijfels, maar ze kan niet veel aan de huidige situatie veranderen.
Wij hebben ondanks deze moelijke periode heel veel respect en liefde voor elkaar. Maar als we samen niet gelukkig kunnen zijn, moeten we een beslissing nemen. Zo denkt zij er ook over.
Maar daar ben ik nog niet uit.
@ Inventora; ik vind het zeer interessant om de verhalen van andere mensen met hetzelfde probleem (zo ben ik op deze site terecht geraakt en een paar topics gevolgd) te lezen.
Ik weet dat ik een keuze moet maken en iets zal moeten opgeven, waar ik bang voor ben, moest ik voor mijn relatie kiezen, is dat dat wat ik nu voel niet weg gaat en/of erger wordt, dat ik binnen 10 jaar met hetzelfde gevoel zit.
Ik heb er veel over gepraat met mijn vriendin en (dit zullen velen niet geloven) zij begrijpt mijn twijfels, maar ze kan niet veel aan de huidige situatie veranderen.
Wij hebben ondanks deze moelijke periode heel veel respect en liefde voor elkaar. Maar als we samen niet gelukkig kunnen zijn, moeten we een beslissing nemen. Zo denkt zij er ook over.
Maar daar ben ik nog niet uit.
maandag 31 mei 2010 om 15:40
quote:enjoy_your_life schreef op 31 mei 2010 @ 15:37:
@ meds; dank je voor je reacties, alle reacties zijn welkom en ik kan wel tegen een stootje maar soms heb ik het gevoel dat je niet begrijpt wat ik bedoel, dat je niet alles leest van wat ik schrijf en dat je die 'man' een dikke schop onder zijn kont wilt geven!! Daarmee bedoel ik niet, dat er geen waarheid is van wat je schrijft. Maar ik vind het vrij agressief.
Ik heb echt alles gelezen wat je schrijft, maar misschien schrijf je wel niet wat je zou moeten schrijven. Agressie is iets anders, als je je zo aangevallen voelt, dan zal ik wel behoorlijk dicht de waarheid naderen
@ Inventora; ik vind het zeer interessant om de verhalen van andere mensen met hetzelfde probleem (zo ben ik op deze site terecht geraakt en een paar topics gevolgd) te lezen.
Ik weet dat ik een keuze moet maken en iets zal moeten opgeven, waar ik bang voor ben, moest ik voor mijn relatie kiezen, is dat dat wat ik nu voel niet weg gaat en/of erger wordt, dat ik binnen 10 jaar met hetzelfde gevoel zit.
Ik heb er veel over gepraat met mijn vriendin en (dit zullen velen niet geloven) zij begrijpt mijn twijfels, maar ze kan niet veel aan de huidige situatie veranderen.
Nee zij kan zichzelf niet veranderen
Wij hebben ondanks deze moelijke periode heel veel respect en liefde voor elkaar. Maar als we samen niet gelukkig kunnen zijn, moeten we een beslissing nemen. Zo denkt zij er ook over.
Maar daar ben ik nog niet uit.Ach kom op, je blijft maar hangen in je gemiep over wat je allemaal mist en dat je zo avontuurlijk bent, uiteindelijk heb je de ballen niet om het alleen te doen.
@ meds; dank je voor je reacties, alle reacties zijn welkom en ik kan wel tegen een stootje maar soms heb ik het gevoel dat je niet begrijpt wat ik bedoel, dat je niet alles leest van wat ik schrijf en dat je die 'man' een dikke schop onder zijn kont wilt geven!! Daarmee bedoel ik niet, dat er geen waarheid is van wat je schrijft. Maar ik vind het vrij agressief.
Ik heb echt alles gelezen wat je schrijft, maar misschien schrijf je wel niet wat je zou moeten schrijven. Agressie is iets anders, als je je zo aangevallen voelt, dan zal ik wel behoorlijk dicht de waarheid naderen
@ Inventora; ik vind het zeer interessant om de verhalen van andere mensen met hetzelfde probleem (zo ben ik op deze site terecht geraakt en een paar topics gevolgd) te lezen.
Ik weet dat ik een keuze moet maken en iets zal moeten opgeven, waar ik bang voor ben, moest ik voor mijn relatie kiezen, is dat dat wat ik nu voel niet weg gaat en/of erger wordt, dat ik binnen 10 jaar met hetzelfde gevoel zit.
Ik heb er veel over gepraat met mijn vriendin en (dit zullen velen niet geloven) zij begrijpt mijn twijfels, maar ze kan niet veel aan de huidige situatie veranderen.
Nee zij kan zichzelf niet veranderen
Wij hebben ondanks deze moelijke periode heel veel respect en liefde voor elkaar. Maar als we samen niet gelukkig kunnen zijn, moeten we een beslissing nemen. Zo denkt zij er ook over.
Maar daar ben ik nog niet uit.Ach kom op, je blijft maar hangen in je gemiep over wat je allemaal mist en dat je zo avontuurlijk bent, uiteindelijk heb je de ballen niet om het alleen te doen.
maandag 31 mei 2010 om 15:45
Bepaalde kenmerken van jouw vriendin doen mij denken aan mijn man (die in het autistisch spectrum valt)...veranderen zal zij niet en ik begrijp dat je ondanks veel respect en liefde niet gelukkig bent. Heel veel van iemand houden is soms niet voldoende; jouw relatie moet jou blij maken en energie opleveren. Als je structureel geen energie krijgt....tja, volgens mij moet je dan echt een keuze gaan maken. Succes!
maandag 31 mei 2010 om 15:49
quote:Krokus69 schreef op 31 mei 2010 @ 15:45:
Bepaalde kenmerken van jouw vriendin doen mij denken aan mijn man (die in het autistisch spectrum valt)...veranderen zal zij niet en ik begrijp dat je ondanks veel respect en liefde niet gelukkig bent. Heel veel van iemand houden is soms niet voldoende; jouw relatie moet jou blij maken en energie opleveren. Als je structureel geen energie krijgt....tja, volgens mij moet je dan echt een keuze gaan maken. Succes!
Ik ben echt heel benieuwd welke kenmerken je hier bedoelt..... ?
De ander kun je nooit veranderen jezelf en hoe je tegen aan kijkt wel..... dus nee zij zal niet veranderen mist zij dat zelf wil en dit bij haar past
Bepaalde kenmerken van jouw vriendin doen mij denken aan mijn man (die in het autistisch spectrum valt)...veranderen zal zij niet en ik begrijp dat je ondanks veel respect en liefde niet gelukkig bent. Heel veel van iemand houden is soms niet voldoende; jouw relatie moet jou blij maken en energie opleveren. Als je structureel geen energie krijgt....tja, volgens mij moet je dan echt een keuze gaan maken. Succes!
Ik ben echt heel benieuwd welke kenmerken je hier bedoelt..... ?
De ander kun je nooit veranderen jezelf en hoe je tegen aan kijkt wel..... dus nee zij zal niet veranderen mist zij dat zelf wil en dit bij haar past
maandag 31 mei 2010 om 15:52
Enjoy-your-live
Vervelend voor je wat je schrijft. Het zijn wel allemaal punten waarvan het erg fijn (en voor mij ook belangrijk) is als je met je partner daarin een match bent. Ik vraag me af, waarom ben je destijds verliefd op haar geworden of is zij heel erg veranderd of ben jij heel erg veranderd?
Vervelend voor je wat je schrijft. Het zijn wel allemaal punten waarvan het erg fijn (en voor mij ook belangrijk) is als je met je partner daarin een match bent. Ik vraag me af, waarom ben je destijds verliefd op haar geworden of is zij heel erg veranderd of ben jij heel erg veranderd?
maandag 31 mei 2010 om 15:53
maandag 31 mei 2010 om 15:55
maandag 31 mei 2010 om 15:56
quote:meds schreef op 31 mei 2010 @ 15:24:
enjoy-your-life je doet je nick in ieder geval geen eer aan. Van je leven genieten is niet jezelf in de meest spannende en bizarre situaties begeven, het is tevreden en gelukkig zijn met wat er is.
Geluk zit in kleine dingen.
Want hoe gelukkig ben je met je druiper en je rugzak in de Andes als er niemand is met wie je je verhalen kan delen, en er niemand is die op je wacht en blij is dat je thuiskomt. Hoe gelukkig ben je als je niet dankbaar kan zijn voor gewone dingen zoals mooi weer, een lieve vriendin die met alle liefde weer voor jou de wekelijkse nasi klaarmaakt.Cliché. Volgens mij komt TO hier niet om op het strafbankje te zitten bij forummers die het zogenaamd allemaal goed doen in hun leven. Beetje inlevingsvermogen kan geen kwaad toch?
enjoy-your-life je doet je nick in ieder geval geen eer aan. Van je leven genieten is niet jezelf in de meest spannende en bizarre situaties begeven, het is tevreden en gelukkig zijn met wat er is.
Geluk zit in kleine dingen.
Want hoe gelukkig ben je met je druiper en je rugzak in de Andes als er niemand is met wie je je verhalen kan delen, en er niemand is die op je wacht en blij is dat je thuiskomt. Hoe gelukkig ben je als je niet dankbaar kan zijn voor gewone dingen zoals mooi weer, een lieve vriendin die met alle liefde weer voor jou de wekelijkse nasi klaarmaakt.Cliché. Volgens mij komt TO hier niet om op het strafbankje te zitten bij forummers die het zogenaamd allemaal goed doen in hun leven. Beetje inlevingsvermogen kan geen kwaad toch?
maandag 31 mei 2010 om 16:00
quote:Krokus69 schreef op 31 mei 2010 @ 15:55:
@liselore: vast eetpatroon (dus weinig variatie) en de sociale contacten. Het is meer als eye-opener bedoelt voor TO; zijn vriendin hoeft er natuurlijk niet in te vallen en elke autist is ook weer anders maar als je een k als je keer googelt misschien dat je dan nog meer ontdekt/leest.
Ik krijg persoonlijk een beetje jeuk als forummers autisten, narcisten, bordeliners en andere stoornissen menen te herkennen..... en dan nog? wat verandert er dan aan de situatie?
In de meeste psychische stoornissen kun je wel iemand of een beetje vanjezelf herkennen.... zegt helemaal niks.... ik krijg eerder het idee dat je een citoën voor je eigen peugoutje aanziet
@liselore: vast eetpatroon (dus weinig variatie) en de sociale contacten. Het is meer als eye-opener bedoelt voor TO; zijn vriendin hoeft er natuurlijk niet in te vallen en elke autist is ook weer anders maar als je een k als je keer googelt misschien dat je dan nog meer ontdekt/leest.
Ik krijg persoonlijk een beetje jeuk als forummers autisten, narcisten, bordeliners en andere stoornissen menen te herkennen..... en dan nog? wat verandert er dan aan de situatie?
In de meeste psychische stoornissen kun je wel iemand of een beetje vanjezelf herkennen.... zegt helemaal niks.... ik krijg eerder het idee dat je een citoën voor je eigen peugoutje aanziet
maandag 31 mei 2010 om 16:03
Ik weet ook best dat een persoon niet teveel kan en zelfs niet mag veranderen.
Zij is niet veel veranderd, hoor. Maar ik heb gemerkt dat mijn behoeftes zijn veranderd. Zeven jaar geleden wilde ik rust en stabiliteit en nu is het mij veel te rustig. Hoe ik nu leef, zo zou ik op latere leeftijd willen leven maar nu nog niet.
Daarom ook deze titel "het tegenovergestelde willen van wat je hebt"
Zij is niet veel veranderd, hoor. Maar ik heb gemerkt dat mijn behoeftes zijn veranderd. Zeven jaar geleden wilde ik rust en stabiliteit en nu is het mij veel te rustig. Hoe ik nu leef, zo zou ik op latere leeftijd willen leven maar nu nog niet.
Daarom ook deze titel "het tegenovergestelde willen van wat je hebt"
maandag 31 mei 2010 om 16:03
quote:meds schreef op 31 mei 2010 @ 15:40:
[...]
"Ik heb echt alles gelezen wat je schrijft, maar misschien schrijf je wel niet wat je zou moeten schrijven. Agressie is iets anders, als je je zo aangevallen voelt, dan zal ik wel behoorlijk dicht de waarheid naderen"
Ach kom op, je blijft maar hangen in je gemiep over wat je allemaal mist en dat je zo avontuurlijk bent, uiteindelijk heb je de ballen niet om het alleen te doen.Meds het lijkt wel alsof je hier zit om punten te scoren. Waarom val je TO zo aan. Pak een chocolaatje.
[...]
"Ik heb echt alles gelezen wat je schrijft, maar misschien schrijf je wel niet wat je zou moeten schrijven. Agressie is iets anders, als je je zo aangevallen voelt, dan zal ik wel behoorlijk dicht de waarheid naderen"
Ach kom op, je blijft maar hangen in je gemiep over wat je allemaal mist en dat je zo avontuurlijk bent, uiteindelijk heb je de ballen niet om het alleen te doen.Meds het lijkt wel alsof je hier zit om punten te scoren. Waarom val je TO zo aan. Pak een chocolaatje.
maandag 31 mei 2010 om 16:08
quote:liselore schreef op 31 mei 2010 @ 16:00:
[...]Ik krijg persoonlijk een beetje jeuk als forummers autisten, narcisten, bordeliners en andere stoornissen menen te herkennen..... en dan nog? wat verandert er dan aan de situatie?Jammer dat je jeuk krijgt! Zowel mijn man als mijn zoon hebben de diagnose en ik krijg er geen jeuk van. Je leert hun patronen te begrijpen, dat zij anders op prikkelingen reageren (bv als je ergens komt met veel mensen) en nog belangrijker je leert hun voordelen te waarderen!
[...]Ik krijg persoonlijk een beetje jeuk als forummers autisten, narcisten, bordeliners en andere stoornissen menen te herkennen..... en dan nog? wat verandert er dan aan de situatie?Jammer dat je jeuk krijgt! Zowel mijn man als mijn zoon hebben de diagnose en ik krijg er geen jeuk van. Je leert hun patronen te begrijpen, dat zij anders op prikkelingen reageren (bv als je ergens komt met veel mensen) en nog belangrijker je leert hun voordelen te waarderen!
maandag 31 mei 2010 om 16:21
quote:Krokus69 schreef op 31 mei 2010 @ 16:08:
[...]
Jammer dat je jeuk krijgt! Zowel mijn man als mijn zoon hebben de diagnose en ik krijg er geen jeuk van. Je leert hun patronen te begrijpen, dat zij anders op prikkelingen reageren (bv als je ergens komt met veel mensen) en nog belangrijker je leert hun voordelen te waarderen!
jammer dat jij niet begrijpend kunt lezen... ik krijg jeuk van mensen die menen dat zij op basis van een verhaal over een ander een stoornis menen te herkennen... niet van autisten zelf...
nogmaals je hebt een peugootje en ziet ineens overal peugootjes rijden
[...]
Jammer dat je jeuk krijgt! Zowel mijn man als mijn zoon hebben de diagnose en ik krijg er geen jeuk van. Je leert hun patronen te begrijpen, dat zij anders op prikkelingen reageren (bv als je ergens komt met veel mensen) en nog belangrijker je leert hun voordelen te waarderen!
jammer dat jij niet begrijpend kunt lezen... ik krijg jeuk van mensen die menen dat zij op basis van een verhaal over een ander een stoornis menen te herkennen... niet van autisten zelf...
nogmaals je hebt een peugootje en ziet ineens overal peugootjes rijden
maandag 31 mei 2010 om 16:35
quote:enjoy_your_life schreef op 31 mei 2010 @ 16:03:
Ik weet ook best dat een persoon niet teveel kan en zelfs niet mag veranderen.
Zij is niet veel veranderd, hoor. Maar ik heb gemerkt dat mijn behoeftes zijn veranderd. Zeven jaar geleden wilde ik rust en stabiliteit en nu is het mij veel te rustig. Hoe ik nu leef, zo zou ik op latere leeftijd willen leven maar nu nog niet.
Daarom ook deze titel "het tegenovergestelde willen van wat je hebt"
Ik kan me dat wel voorstellen, maar jij weet wat je nu hebt en wat je mist. Misschien voor jezelf bepalen wat zwaarder weegt. Ik denk wel dat als je nu al bijna drie jaar twijfelt, dat dat niet vanzelf ophoudt, daar zal je wat voor moeten doen (of je vriendin). Ik zou in ieder geval haar erbij betrekken en erover blijven praten. Misschien is ze ook niet helemaal blij moet hoe dingen nu gaan, maar praat ze daar niet uit zichzelf over. Daarnaast kan je ook niet in eens verwachten dat zij een spannende actieve sociale vrouw wordt, als ze dat nooit is geweest. En zij kan niet van jou verwachten dat je niet uit het leven haalt wat er in zit. Maar dan moet je dat wel durven Als jullie op een gegeven moment uitgepraat zijn maar niet verder komen...tja.. dan moet je misschien je hart volgen en minder je hoofd.
You win some, you lose some.
Ik weet ook best dat een persoon niet teveel kan en zelfs niet mag veranderen.
Zij is niet veel veranderd, hoor. Maar ik heb gemerkt dat mijn behoeftes zijn veranderd. Zeven jaar geleden wilde ik rust en stabiliteit en nu is het mij veel te rustig. Hoe ik nu leef, zo zou ik op latere leeftijd willen leven maar nu nog niet.
Daarom ook deze titel "het tegenovergestelde willen van wat je hebt"
Ik kan me dat wel voorstellen, maar jij weet wat je nu hebt en wat je mist. Misschien voor jezelf bepalen wat zwaarder weegt. Ik denk wel dat als je nu al bijna drie jaar twijfelt, dat dat niet vanzelf ophoudt, daar zal je wat voor moeten doen (of je vriendin). Ik zou in ieder geval haar erbij betrekken en erover blijven praten. Misschien is ze ook niet helemaal blij moet hoe dingen nu gaan, maar praat ze daar niet uit zichzelf over. Daarnaast kan je ook niet in eens verwachten dat zij een spannende actieve sociale vrouw wordt, als ze dat nooit is geweest. En zij kan niet van jou verwachten dat je niet uit het leven haalt wat er in zit. Maar dan moet je dat wel durven Als jullie op een gegeven moment uitgepraat zijn maar niet verder komen...tja.. dan moet je misschien je hart volgen en minder je hoofd.
You win some, you lose some.
maandag 31 mei 2010 om 16:39
quote:Krokus69 schreef op 31 mei 2010 @ 16:08:
[...]
Jammer dat je jeuk krijgt! Zowel mijn man als mijn zoon hebben de diagnose en ik krijg er geen jeuk van. Je leert hun patronen te begrijpen, dat zij anders op prikkelingen reageren (bv als je ergens komt met veel mensen) en nog belangrijker je leert hun voordelen te waarderen!
Baseer je dat uitsluitend op het huiverig zijn om nieuwe dingen te eten, het niet hebben van veel sociale contacten en het niet graag op reis gaan met het vliegtuig? Dan zouden wel heel veel mensen autistisch zijn.
Mijn zoon heeft overigens ook de diagnose, en hij eet graag nieuwe dingen, gaat heel graag op reis naar verre landen en houdt van feestjes waar veel mensen zijn.
Mijn man daarentegen houdt niet zo van exotische kost, houdt niet van vliegen en niet van drukke feestjes, maar hij is voor geen haar autistisch.
[...]
Jammer dat je jeuk krijgt! Zowel mijn man als mijn zoon hebben de diagnose en ik krijg er geen jeuk van. Je leert hun patronen te begrijpen, dat zij anders op prikkelingen reageren (bv als je ergens komt met veel mensen) en nog belangrijker je leert hun voordelen te waarderen!
Baseer je dat uitsluitend op het huiverig zijn om nieuwe dingen te eten, het niet hebben van veel sociale contacten en het niet graag op reis gaan met het vliegtuig? Dan zouden wel heel veel mensen autistisch zijn.
Mijn zoon heeft overigens ook de diagnose, en hij eet graag nieuwe dingen, gaat heel graag op reis naar verre landen en houdt van feestjes waar veel mensen zijn.
Mijn man daarentegen houdt niet zo van exotische kost, houdt niet van vliegen en niet van drukke feestjes, maar hij is voor geen haar autistisch.
maandag 31 mei 2010 om 17:17
Nee... mijn vriend houdt ook al niet van vliegen en zeker niet van het vertoeven in menigtes, al is hij met eten wel avontuurlijk.
Als er een diagnose gesteld zou zijn, dan had TO dat vast wel gemeld, aangezien die info me tamelijk relevant lijkt in het verhaal. Als niet, moeten we maar even aannemen dat de vriendin geen autist is, maar wel gesteld op regelmaat.
TO, van de ene kant begrijp ik best wel een 'kriebel' en een 'hang naar avontuur'. Wat belangrik is, is om voor jezelf goed uit te werken hoe dat avontuur eruit ziet. Vind jij inderdaad een dagje tokkelen van de ueromast avontuur, of een dagje Dance Valley? Of gaat het meer om wilde triootjes in de toiletten van een ruige discotheek, SM achtige orgies, of een wereldreis, even een jaar op jezelf en je rugzak aangewezen?
Sommige zaken -hoewel vast niet alles- zijn wel in een relatie te verwerken.
Je geeft aan dat je vriendin jou niet zozeer tegenhoudt, maar zelf niet mee wil naar jouw 'avontuur'. Je geeft ook aan dat zij in grote lijnen is wie ze was, toen jij verliefd op haar werd. Zij geeft je aan dat ze zich niet wil veranderen en dat ze jou ook niet wil veranderen.
Het is dus belangrijk dat jij bedenkt wat je nu precies wilt. Wat is dat 'avontuur' en beleef je dat ook als je met vrienden een dagje gaat motorcrossen, of beleef je dat alleen als je van huis en haard weggaat en jezelf gaat herontdekken?
Want avontuur is goed en mooi en heel erg leerzaam, maar bedenk wel dat waar je ook heengaat, je altijd jezelf mee neemt! Het is niet erg nuttig om naar Vietnam te reizen en daar te zitten denken 'was ik maar bij mijn vriendin gebleven'. Evenmin heeft het zin om hier over Vietnam te dromen.
Als je een droom hebt, kan ik niet anders zeggen dan 'ga je droom waarmaken'. Maar defnieer wel eerst de droom
Als er een diagnose gesteld zou zijn, dan had TO dat vast wel gemeld, aangezien die info me tamelijk relevant lijkt in het verhaal. Als niet, moeten we maar even aannemen dat de vriendin geen autist is, maar wel gesteld op regelmaat.
TO, van de ene kant begrijp ik best wel een 'kriebel' en een 'hang naar avontuur'. Wat belangrik is, is om voor jezelf goed uit te werken hoe dat avontuur eruit ziet. Vind jij inderdaad een dagje tokkelen van de ueromast avontuur, of een dagje Dance Valley? Of gaat het meer om wilde triootjes in de toiletten van een ruige discotheek, SM achtige orgies, of een wereldreis, even een jaar op jezelf en je rugzak aangewezen?
Sommige zaken -hoewel vast niet alles- zijn wel in een relatie te verwerken.
Je geeft aan dat je vriendin jou niet zozeer tegenhoudt, maar zelf niet mee wil naar jouw 'avontuur'. Je geeft ook aan dat zij in grote lijnen is wie ze was, toen jij verliefd op haar werd. Zij geeft je aan dat ze zich niet wil veranderen en dat ze jou ook niet wil veranderen.
Het is dus belangrijk dat jij bedenkt wat je nu precies wilt. Wat is dat 'avontuur' en beleef je dat ook als je met vrienden een dagje gaat motorcrossen, of beleef je dat alleen als je van huis en haard weggaat en jezelf gaat herontdekken?
Want avontuur is goed en mooi en heel erg leerzaam, maar bedenk wel dat waar je ook heengaat, je altijd jezelf mee neemt! Het is niet erg nuttig om naar Vietnam te reizen en daar te zitten denken 'was ik maar bij mijn vriendin gebleven'. Evenmin heeft het zin om hier over Vietnam te dromen.
Als je een droom hebt, kan ik niet anders zeggen dan 'ga je droom waarmaken'. Maar defnieer wel eerst de droom
maandag 31 mei 2010 om 17:33
TO,
Kun je er niet alleen een jaar tussenuit gaan? Als je de sleur van het dagelijkse leven te beklemmend vindt kun je daar iets aan doen.
Wat voor avontuur zoek je? Financiele risico's, eigen onderneming? Paragliding? Avontuurtjes?
Als je al jaren met twijfels rondloopt kun je misschien beter de zaak forceren, anders open je over vijf jaar een gefrustreerd topic.
Je hoeft je eigen idealen toch niet te verloochenen omdat je een op zich goede relatie hebt? Krijg je wel de ruimte van je vriendin om diverse projecten te ontwikkelen?
Kun je er niet alleen een jaar tussenuit gaan? Als je de sleur van het dagelijkse leven te beklemmend vindt kun je daar iets aan doen.
Wat voor avontuur zoek je? Financiele risico's, eigen onderneming? Paragliding? Avontuurtjes?
Als je al jaren met twijfels rondloopt kun je misschien beter de zaak forceren, anders open je over vijf jaar een gefrustreerd topic.
Je hoeft je eigen idealen toch niet te verloochenen omdat je een op zich goede relatie hebt? Krijg je wel de ruimte van je vriendin om diverse projecten te ontwikkelen?
maandag 31 mei 2010 om 17:43
@ wannalive; dank je voor je berichtjes, ik kan me heel goed vinden in je commentaar.
You win some, you lose some. Het is moeilijk dat 'lose' toe te geven.
@Vlam; mijn vriendin heeft geen last van de menigte, maar werkt in de verkoop, ziet de hele dag mensen en heeft daarom niet zoveel behoefte aan sociale contacten in onze relatie. En ja ze is gesteld op regelmaat en ze houd niet van het onbekende.
Je stelt de goede vragen en die zijn ook al zoveel maal in mijn hoofd gepasseerd en soms denk ik dan; denk ik niet teveel na?
Het voelt aan als een getouwtrek in mijn hoofd. De ene keer trekt het meer naar mijn relatie toe en de andere keer trekt het van mijn relatie weg.
Ik had gehoopt dat het met de tijd duidelijk zou worden maar dat is niet het geval, dus zullen we een knoop moeten doorhakken.
Hoe moeilijk dat ook zal zijn en wat ik ook zal verliezen.
You win some, you lose some. Het is moeilijk dat 'lose' toe te geven.
@Vlam; mijn vriendin heeft geen last van de menigte, maar werkt in de verkoop, ziet de hele dag mensen en heeft daarom niet zoveel behoefte aan sociale contacten in onze relatie. En ja ze is gesteld op regelmaat en ze houd niet van het onbekende.
Je stelt de goede vragen en die zijn ook al zoveel maal in mijn hoofd gepasseerd en soms denk ik dan; denk ik niet teveel na?
Het voelt aan als een getouwtrek in mijn hoofd. De ene keer trekt het meer naar mijn relatie toe en de andere keer trekt het van mijn relatie weg.
Ik had gehoopt dat het met de tijd duidelijk zou worden maar dat is niet het geval, dus zullen we een knoop moeten doorhakken.
Hoe moeilijk dat ook zal zijn en wat ik ook zal verliezen.
maandag 31 mei 2010 om 17:47
quote:enjoy_your_life schreef op 31 mei 2010 @ 15:53:
meds, er zit waarheid in wat je zegt, dat onken ik ook niet
ik weet dat ik een fantastische vriendin heb en dat ik tevreden zou moeten zijn, maar ik moet ook mezelf zijn.
Misschien heb ik de 'ballen' niet om die fantastische vriendin te laten gaan.dan moet blij zijn met wat je hebt
meds, er zit waarheid in wat je zegt, dat onken ik ook niet
ik weet dat ik een fantastische vriendin heb en dat ik tevreden zou moeten zijn, maar ik moet ook mezelf zijn.
Misschien heb ik de 'ballen' niet om die fantastische vriendin te laten gaan.dan moet blij zijn met wat je hebt
maandag 31 mei 2010 om 17:49
quote:enjoy_your_life schreef op 31 mei 2010 @ 16:03:
Ik weet ook best dat een persoon niet teveel kan en zelfs niet mag veranderen.
Zij is niet veel veranderd, hoor. Maar ik heb gemerkt dat mijn behoeftes zijn veranderd. Zeven jaar geleden wilde ik rust en stabiliteit en nu is het mij veel te rustig. Hoe ik nu leef, zo zou ik op latere leeftijd willen leven maar nu nog niet.
Daarom ook deze titel "het tegenovergestelde willen van wat je hebt"Ga met jezelf aan de slag, stap naar een therapeut en vraag je af wat je dan zo nodig nog moet en verdiep je eens in de midlife crisis
Ik weet ook best dat een persoon niet teveel kan en zelfs niet mag veranderen.
Zij is niet veel veranderd, hoor. Maar ik heb gemerkt dat mijn behoeftes zijn veranderd. Zeven jaar geleden wilde ik rust en stabiliteit en nu is het mij veel te rustig. Hoe ik nu leef, zo zou ik op latere leeftijd willen leven maar nu nog niet.
Daarom ook deze titel "het tegenovergestelde willen van wat je hebt"Ga met jezelf aan de slag, stap naar een therapeut en vraag je af wat je dan zo nodig nog moet en verdiep je eens in de midlife crisis
maandag 31 mei 2010 om 19:06
Ze is op regelmaat gesteld en jij wilt avontuur? Moet dat perse samen? Zoek je een vrouw die zo is ingesteld? En hoe uit zich dat dan? Een feestbeest, eentje die veel reist of een groot sociaal netwerk heeft?
Datgene wat jij zoekt, zoek je dus niet zozeer bij jezelf maar je wilt dat zij zo is. Maar waarom eigenlijk?
Of je houdt niet genoeg van haar en bent onbewust gaan zoeken naar haar mindere kanten en kwam hierop uit?
Datgene wat jij zoekt, zoek je dus niet zozeer bij jezelf maar je wilt dat zij zo is. Maar waarom eigenlijk?
Of je houdt niet genoeg van haar en bent onbewust gaan zoeken naar haar mindere kanten en kwam hierop uit?
