Het tegenovergestelde willen van heb je hebt

31-05-2010 12:16 65 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik (man) zit al 3 jaar met twijfels over mijn relatie met mijn vriendin (we zijn 7 jaar samen).

Het rare van het verhaal is dat we sterke basis hebben; een zeer groot vertrouwen in elkaar, er staan voor elkaar in moeilijke periodes, een goede communicatie en elkaar voldoende vrijheid geven.



Ik weet dat dit al zeer positief is in een relatie maar toch heb ik het gevoel dat er dingen ontbreken.



Dit gemis kan ik in mijn huidige relatie niet opvullen en ik vind die dingen wel belangrijk maar ik weet ook wel dat ik in een andere relatie ook andere dingen zal/kan missen.



Dus dan denk ik vaak om terug vrijgezel te worden.

MAAR, waar ik bang voor ben, is dat ik, eens vrijgezel, mijn relatie ga missen.

Vroeger als vrijgezel wilde ik een relatie, toen ik een relatie had, wilde ik vrijgezel zijn.



Waarom wil men vaak het tegenovergestelde van wat men heeft ??
Het gaat ook trouwens alleen maar over jou... ik wil dit, ik wil dat, ik mis zus en ik mis zo. En je zit al 3 jaar met twijfels en gaat vervolgens een forum langs. Jouw vriendin zou ook haar redenen hebben om te twijfelen aan jou.
Alle reacties Link kopieren
Omdat men hét nog niet heeft gevonden...
Alle reacties Link kopieren
Ik merk ook wel dat ik vaak het woord 'ik' gebruik, maar dat is toch normaal als ik mijn probleem probeer uit te leggen.

Ik zit vooral met de vraag, waarom zijn die twijfels ontstaan, omdat er reëel een probleem is of omdat het normaal is dat er op een bepaald moment wordt getwijfeld in een relatie.



Als ik dit topic heb geopend, is dit vooral om ervaringen van mensen te lezen die dezelfde problemen hebben of hebben gehad.
Alle reacties Link kopieren
quote:enjoy_your_life schreef op 01 juni 2010 @ 08:27:

Ik merk ook wel dat ik vaak het woord 'ik' gebruik, maar dat is toch normaal als ik mijn probleem probeer uit te leggen.

Ik zit vooral met de vraag, waarom zijn die twijfels ontstaan, omdat er reëel een probleem is of omdat het normaal is dat er op een bepaald moment wordt getwijfeld in een relatie.



Als ik dit topic heb geopend, is dit vooral om ervaringen van mensen te lezen die dezelfde problemen hebben of hebben gehad.Het is heel normaal dat je op een gegeven moment gaat twijfelen aan je relatie, en deze tijfels komen ook in fases terug. Je kan erin blijven hangen, een radicale keuze maken of gewoon kijken wat die twijfels je leren over jezelf. Het gaat namelijk niet over je partner het gaat over jouw ontevredenheid. JIj zoekt spanning, zoek dat dan zonder iets kapot te maken, ga studeren zoek een andere baan of ga motorrijden
Ik heb niet alles gelezen en wellicht is het al gezegd maar ik zou mij als vriendin aardig in de maling genomen voelen wanneer mijn vriend al 3 jaar twijfelde over onze relatie. En dit vervolgens op een forum ging bespreken, terwijl ik in de waan word gelaten dat alles koek en ei is.



Waarom laat je je vriendin niet het besluit voor je nemen? Moet je dan wel eerlijk tegen haar zijn.
Alle reacties Link kopieren
Beetje herkenbaar verhaal voor mij. Mijn vriend kwam een tijd geleden met het verhaal dat hij twijfelde...en dat ie er al een paar jaar (!) mee liep. Ik voel ook wel een beetje in de maling genomen ja. Zal het verhaal hier nog wel es posten binnenkort.
Dat is een goed idee smellycat, om je verhaal te posten. Er zullen genoeg vrouwen (en mannen) lering kunnen trekken uit jouw ervaring.
Ik zou eens even nagaan bij mezelf of je de ontevredenheid over je eigen leven niet projecteert op je relatie.



Of misschien heb je wel een 7 year itch en 30ers crisis ineen. Maar ik vind het een beetje typisch om het je vriendin te verwijten dat ze niet culinair avontuurlijk genoeg is.



en natuurlijk gebruik je vaak 'ik' als je een probleem uitlegt, maar wanneer het over je relatie gaat zou ik me ook afvragen hoe je jullie samen in de toekomst ziet. En dan ook in de praktische zin. Want veel mensen hebben wel een ideaal beeld van 'avontuurlijk', maar hebben helemaal niet zo'n zin in de onzekerheid die nieuwe dingen met zich mee kunnen brengen. Echt uit je comfortzone stappen houdt wel meer in dan een groepsreis naar Tanzania maken of eens iets spannenders dan kip Siam uit een pakje koken.
Alle reacties Link kopieren
@heejhallo; 7 jaar samen en ben nu 30 dus ja, alles ineen.

En neen, ik verwijt mijn vriendin niks, ik aanvaard haar hoe ze is maar ik heb twijfels over onze toekomst op korte of middellange termijn.

En ik neem haar niet in de maling, want zij is van alles op de hoogte en ze blij dat ik er met haar over communiceer.
Alle reacties Link kopieren
Ik krijg toch een beetje het " Knorr, dat breekt zo lekker de week " -idee.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
quote:enjoy_your_life schreef op 01 juni 2010 @ 12:21:

@heejhallo; 7 jaar samen en ben nu 30 dus ja, alles ineen.

En neen, ik verwijt mijn vriendin niks, ik aanvaard haar hoe ze is maar ik heb twijfels over onze toekomst op korte of middellange termijn.

En ik neem haar niet in de maling, want zij is van alles op de hoogte en ze blij dat ik er met haar over communiceer.En de lange lange termijn??? Dat was namelijk voor mezelf wel een paar jaar terug reden om een relatie na een aantal jaar uit te maken toen ik mid twintig was. Alles was leuk en aardig, ook al waren we verschillend in onze manier van doen en dingen aanpakken. Maar ik zag mezelf niet oud met hem worden en hij zichzelf denk ik ook niet met mij. Nu gaan we nog steeds goed vriendschappelijk goed met elkaar om hoor. Ik vind het een fantastische vent hoor, hoop dat hij heel gelukkig wordt met een ander.



Als je wel samen met haar in het bejaardenhuis wilt zitten, maar nu nog effe niet met haar verder wilt is het dan geen gewone 30-ers paniek van "Oh er is zo veel te doen in het leven , maar ik kan nooit alles doen"?



Wat ik nit kan rijmen trouwens is dat j ergens zegt dat julie elkaar zo vrij laten. Is die vrijheid niet genoeg voor jouw hang naar avontuur (wat die ook inhoudt)?
Wat voor een spanning en sociale contacten wil je? Wat let je om te gaan parachute springen en lid te worden van de bridgeclub?
Alle reacties Link kopieren
heejhallo, je hebt gelijk ivm de 30-ers paniek.

De manier waarop we nu leven, zou mij niet storen als we rond de 40 zijn met kinderen, maar nu wil ik inderdaad nog heel veel dingen doen. En ik weet best wel dat ik niet 'alles' zal kunnen doen.

Ja, ik krijg een zekere vrijheid om dingen te doen, maar dan zijn er nog grenzen en kan je veel dingen niet doen, anders zie je elkaar nooit (of niet veel) of ivm het sexuele, maar dan ga je vreemd en dat doe ik niet.
Alle reacties Link kopieren
nee dus zet dat rondneuken dan maar uit je hoofd, bedenk liever hoe je het tussen de lakens met je eigen vrouw weer spannend krijgt. Heb je haar al eens een tarzan gegeven?
Maar heb je voor jezelf wel op een rijtje hoer al die dingen die je wilt doen er dan uitzien? Heb je wel eens plannen gemaakt? echte plannen met een budget en zo? (Stel: ik wil nog een keer moter leren rijden, wat gaat me dat maandelijks kosten en heb ik de ruimte om een motor te stallen. Of: Ik wil een half jaaar backpacken in Zuid Amerika. Wat kost dat per dag en kan ik vrij krijgen van mijn werk.). Of is het allemaal maar een beetje een vaag gevoel van ontevredenheid maar niet weten wat? Ik zou het eens concreet maken voor jezelf wat je nou echt anders zou doen met alle praktische gevolgen van dien.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven