Kinderen
alle pijlers
Gewoon Thuis
zondag 30 mei 2010 om 22:21
maandag 31 mei 2010 om 10:30
Ik heb nu met de dierenarts afgesproken dat ik om de paar weken even met haar langsga, zodat hij kan bepalen hoe het met haar gaat. Ik zie natuurlijk ook een hoop, maar hij weet meer. Ik merk wel dat ze wat opgeknapt is sinds ze prednison krijgt, dat is nu twee weken. Waarschijnlijk had ze echt pijn en heeft ze dat nu niet meer. Verder eet ze nog redelijk en speelt ze soms ook nog. Maar wassen doet ze bijna niet meer en hoge afstanden springen doet ze ook niet meer. Ik ga er vanuit dat het een kwestie van maanden is. Het is een agressieve tumor. We gaan haar dus een mooie laatste zomer geven, met veel verwennerijtjes en extra knuffels.
Loretta is De Mol. Punt.
maandag 31 mei 2010 om 10:37
Kess
Dat is wel een fijne afspraak met de dierenarts. Ik weet nog dat Grijs Monster anderhalf jaar geleden ingeënt werd en de dierenarts vertelde dat er twee kiesjes getrokken moesten worden. Toen bleek ze al best lang pijn te hebben, maar omdat dat zo geleidelijk is gegaan, hadden we dat nauwelijks opgemerkt. Toen die kiesjes getrokken waren, was ze ineens veel drukker en springeriger. Daar heb ik me achteraf ook een beetje schuldig om gevoeld, terwijl we dat niet hadden kunnen zien waarschijnlijk.
Wel fijn dat je nu dus zo'n duidelijk verschil ziet vóór en tijdens de prednison. Klinkt alsof ze nu geen pijn heeft. Wel heel naar en verdrietig om te zien. Lekker veel knuffelen en verwennen dus
Hoe oud is ze eigenlijk?
Dat is wel een fijne afspraak met de dierenarts. Ik weet nog dat Grijs Monster anderhalf jaar geleden ingeënt werd en de dierenarts vertelde dat er twee kiesjes getrokken moesten worden. Toen bleek ze al best lang pijn te hebben, maar omdat dat zo geleidelijk is gegaan, hadden we dat nauwelijks opgemerkt. Toen die kiesjes getrokken waren, was ze ineens veel drukker en springeriger. Daar heb ik me achteraf ook een beetje schuldig om gevoeld, terwijl we dat niet hadden kunnen zien waarschijnlijk.
Wel fijn dat je nu dus zo'n duidelijk verschil ziet vóór en tijdens de prednison. Klinkt alsof ze nu geen pijn heeft. Wel heel naar en verdrietig om te zien. Lekker veel knuffelen en verwennen dus
Hoe oud is ze eigenlijk?
Peas on earth!
maandag 31 mei 2010 om 10:44
Ze is net jarig geweest. Negen jaar nu. En inderdaad, de pijn is er langzaam ingeslopen, denk ik. Dat gaat zo langzaam, dat je het niet opmerkt. Ik geef de prednison nu steeds door een stukje leverworst heen, dat is de enige manier waarop ze het pikt. Maar dat vind ik ook wel weer gewoon lekker kattig van haar.
Wat zielig ook, kiesjes trekken! Dat zijn ook van die dingen waar je zelf helemaal niet aan zou denken en wat een kat ook niet zelf aan kan geven!
Wat zielig ook, kiesjes trekken! Dat zijn ook van die dingen waar je zelf helemaal niet aan zou denken en wat een kat ook niet zelf aan kan geven!
Loretta is De Mol. Punt.
maandag 31 mei 2010 om 11:01
Oh, negen is helemaal niet zou oud . Niet dat het dan minder verdrietig zou zijn trouwens, maar het lijkt zo 'vroeg'
Ik denk dat Katje het slim aanpakt... ik zou ook alleen gaan voor zo'n pil als het in iets héél lekkers verpakt was
Bovendien, ze heeft het dan ook wel verdiend om nu lekkere dingen te krijgen
Ja, was best zielig van dat kiesjestrekken (ik mocht wel bij de operatie zijn, dat was heel interessant!). De dierenarts vertelde toen ook dat katten een van de dieren zijn waaraan mensen heel moeilijk kunnen merken of ze pijn hebben. Hij liet toen zien dat ze, als hij op haar kaakje duwde, haar hoofd een heel klein beetje wegtrok... maar ja.. of je dat soort dingen merkt als je er niet naar op zoek bent...?
Ik hoop dat Katje nog een paar fijne maanden heeft, met lekkere knuffels, eten en verzorging
Ik denk dat Katje het slim aanpakt... ik zou ook alleen gaan voor zo'n pil als het in iets héél lekkers verpakt was
Bovendien, ze heeft het dan ook wel verdiend om nu lekkere dingen te krijgen
Ja, was best zielig van dat kiesjestrekken (ik mocht wel bij de operatie zijn, dat was heel interessant!). De dierenarts vertelde toen ook dat katten een van de dieren zijn waaraan mensen heel moeilijk kunnen merken of ze pijn hebben. Hij liet toen zien dat ze, als hij op haar kaakje duwde, haar hoofd een heel klein beetje wegtrok... maar ja.. of je dat soort dingen merkt als je er niet naar op zoek bent...?
Ik hoop dat Katje nog een paar fijne maanden heeft, met lekkere knuffels, eten en verzorging
Peas on earth!
dinsdag 1 juni 2010 om 21:57
dinsdag 1 juni 2010 om 22:05
Ik maak bodem altijd op de gok trouwens, met bloem, wat zout en peper een ei en boter. Tot je er deegbal van kan kneden. Gaat altijd goed. Ier en Chica zijn alleen stom want die lusten sowieso geen hartige taart dus ik maak het bijna nooit. Laatst weer eens gedaan en toen aten ze allebei nauwelijks en zaten geniepig met elkaar te gniffelen om mijn vieze taart
Wat Supersmollie zegt vind ik ook 
woensdag 2 juni 2010 om 10:41
Vish, je mail mail is doorgestuurd!
Onze kinderen zijn ook niet echt van de hartige taarten. Ik wel, dus dat is best jammer. Voor de kinderen. Maar heb het de laatste tijd toch neit zo vaak gemaakt, vanwege vette bladerdeegbodem inderdaad. Alle punten tellen, he? Intussen 63 kilo, dus dat is -9!
Hier nog geen oranje straat, maar denk dat de buurman van de buurvoruw (snap je ut?) binnenkort echt helemaal los gaat. Denk ook dat hij de enige gaat zijn.
Erwt, heo ziet jouw dagplanning eruit? Ik geniet via jou even mee van je verlof. Hoeveel boeken heb je al gelezen? Vanmiddag lekker onder de parasol in de tuin? Doen joh!!
Loretta is De Mol. Punt.
woensdag 2 juni 2010 om 11:02
Wauw Kess, -9 is echt goed!
*kijkt jaloers naar beneden, naar buik*
Ik vind al dat oranje zó stom! Hier gelukkig nog niet, maar ik vrees het ergste binnenkort....
Ik heb sinds donderdag al 4 van mijn 5 biebboeken gelezen
De dagen gaan wel relaxed voorbij zo, een beetje rommelen in huis, boeken lezen, enveloppen voor geboortekaartjes schrijven, een fotoalbum maken van de afgelopen anderhalf jaar, naar de kapper, naar de verloskundige, af en toe een dutje. Best lekker eigenlijk
*kijkt jaloers naar beneden, naar buik*
Ik vind al dat oranje zó stom! Hier gelukkig nog niet, maar ik vrees het ergste binnenkort....
Ik heb sinds donderdag al 4 van mijn 5 biebboeken gelezen
De dagen gaan wel relaxed voorbij zo, een beetje rommelen in huis, boeken lezen, enveloppen voor geboortekaartjes schrijven, een fotoalbum maken van de afgelopen anderhalf jaar, naar de kapper, naar de verloskundige, af en toe een dutje. Best lekker eigenlijk
Peas on earth!
