Burn-out wie ook??? - deel 2

hoi allemaal,



Hier nog steeds erg moe helaas. Maar al wel gewandeld vanmorgen.



Browneyedgirl:Gefeliciteerd met je verjaardag!

Inderdaad je kunt niks plannen en dat vind ik zo moeilijk. Prive maar ook met mijn werk, de ochtenden staan vast wanneer ik moet komen. Ik merk dat ik er moeite mee heb om mijn werk af te zeggen ook al voel ik me niet erg goed. Vaak ga ik dan wel eerder weg. Moeilijk ook om de juiste beslissing te maken of je wel of niet moet gaan omdat je vaak achteraf pas weer merkt dat het te veel was. En ik wil me op mijn werk ook weer van goede wil tonen...



Pokery: Ben je alleen depressief of speelt een burnout ook mee, zijn toch twee verschillende dingen. Ook al kun je bij een burn out ook depressieve klachten hebben. Het is wel een grote stap verhuizen naar de andere kant van het land en een nieuwe baan terwijl je niet lekker in je vel zit. Al vind ik het wel goed dat je stappen ondernomen hebt om uit je oude situatie weg te kunnen. Ik hoop dat het de juiste beslissing voor jou is op dit moment.



Summerxx: fijn dat je duidelijkheid hebt over weer aan het werk gaat. Geeft je denk ik veel rust? Ik had vooral in het begin dat ik mijn dagen moeilijk door kwam. Nu alleen als ik me slecht voel want dan heb ik niet eens de puf om te wandelen etc. Maar probeer ook iedere dag even naar buiten te gaan om een half uur te wandelen. En doe vrij plichtsgetrouw mijn ontspanningsoefeningen 's avonds of yoga oefeningen. Verder ga ik af en toe naar de supermarkt en doe ik iedere dag een heel klein beetje in het huishouden. Ook zit ik veel op mijn balkon bij mooi weer, met Tijdschrift en tegenwoordig kan ik me ook weer concentreren op een boek. Bij slecht weer lig ik nog vaker op de bank. Probeer inderdaad ook op tijd op te staan en vroeg naar bed te gaan.



Kelinci: Fijn dat dit een opluchting voor je is. Verdere stappen?? Geen idee! Zit ik niet zo in!



Rendiertje: Fijn dat het gesprek bij de arbo arts mee viel. Contact houden is ook al best een grote stap. Zo gauw dat goed voelt, langzaam aan gaan opbouwen. Kun jij echt al een uur achter elkaar wandelen? Wat lang! Mijn max is echt 45minuten op mijn goede dagen!



Juiaatje: Dan werk je toch al best veel! Fijn dat je je steeds stabieler voel. Ik werk nu zo'n 10 uur in totaal denk ik. Mijn leidinggevende wil morgen bespreken of we weer kunnen uitbreiden maar dat zie ik absoluut nog niet zitten.



Sappie:Hoop dat je je weer wat beter voelt nu, gelukkig schijnt de zon lekker geniet van het mooie weer.



Mo: Hoe is het met jou nu?



Owja wat ik nog wilde vragen, zijn er mensen bij die vroeger ook de ziekte van pfeifer hebben gehad. Heb ergens gelezen dat er een verband tussen kan zijn. Ik dus wel rond mijn 17e en heb er heel lang last van gehad. Nooit echt meer helemaal de oude geworden, qua energie.



groetjes Kris

Wat ben ik toch blij met jullie meiden...en allemaal super bedankt voor de knuffels.

Ben zo blij dat ik hier van me af kan schrijven en dat jullie mij snappen.



Gaat hier wel iets beter. Maar heb het idee dat ik al die weken dat ik al thuis zit mijn burn out flink onderschat heb en misschien ook niet erkend heb. Lijkt of nu alles eruit komt....alle emoties en boosheid enzo van de afgelopen jaren.

Voel me heel leeg en zo afwezig en vergeetachtig. Had ik al toen ik thuis kwam te zitten maar veel minder erg.

De huisarts heeft mijn psycholoog nog gebeld en hij had tegen haar gezegd dat hij zich toch wel zorgen maakte om mij en of de behandeling versnelt kon worden...en niet nog maanden moet wachten. Had voor volgende week dinsdag een afspraak staan bij de psycholoog (om het te overbruggen tot aan de echte behandeling) en mag nu morgen al komen. Die van dinsdag laten we ook gewoon staan. Mijn man gaat, als het kan op zijn werk, met mij mee......vind ik wel heel fijn nu.



@ juiaatje...ik heb geen slaapmedicatie...maar als ik zo rot blijf slapen is dat misschien wel verstandig. Maar hoor vaak dat je dan overdag ook nog zo suf kan zijn en dat zie ik niet echt zitten.

Wat fijn dat het goed ging bij de bedrijfsarts. En nog 5 maanden totdat je weer op je normale uren bent...pfffff das een tijd. Hoeveel uur werk je normaal per week? 20 uur werken is al best wat hoor. Ik werk er normaal maar 27....dus zoveel scheelt dat niet....en moet er niet aan denken om dat alweer te gaan werken. Maar misschien werk jij full time, omdat de opbouw nog zo een tijd duurt.



@ brown eye.....GEFELICITEERD......vier je het ook vandaag?

En bedankt voor de zonnestralen...hahaha. Ze zijn aangekomen hier hoor.



@ summer.....dus voorlopig nog niet aan het werk. En het gaat dus helemaal niet lekker met jou...balen zeg. Maar probeer inderdaad een ritme voor jezelf aan te houden. En iedere dag naar buiten. Ik sloot mijzelf ook soms heel erg op in huis maar ga nu ook verplicht iedere dag even fietsen. Nu moet ik zeggen dat ik dat samen met mijn dochtertje iets gezelliger vind als zo in mijn eentje.

Doe lekker rustig aan en denk aan jezelf.



@ rendiertje...het is hier inderdaad ook al lekker weer (badje staat te vullen voor de kids) en ik ga zeker de tuin in vandaag.

En jij dus ook voorlopig nog niet aan het werk. Wel fijn om te weten dat dat voorlopig ook nog niet hoeft. Heb je een beetje rust wat dat betreft.

Ik zou deze week een beetje beginnen maar merk dat ik daar toch helemaal niet klaar voor was en dat speelde ook wel een klein beetje mee de laatste dagen.

En inderdaad regelmatig een bakkie gaan drinken op je werk....blijf je toch een beetje op de hoogte en zie je je collega's regelmatig. Ik wil dat ook gaan doen om de drempel wat lager te maken.



@ kelinci....je ontslag brief gekregen......fijn dat dit een opluchting voor je is. Maar wat je nu moet doen weet ik ook niet. Geen ervaring mee. Misschien iemand anders hier????



@ krisje.....ik heb vroeger ook pfeifer gehad maar had er pas last van toen de pfeifer al ver weg was bleek uit bloedonderzoek. Vond dat toen zo raar. Ik heb wel een vitamine B12 tekort (ben ik nog maar een jaar geleden achter gekomen) en krijg daar 1 x per 2 maanden een spuit voor.....mijn hele leven lang en ik blijk CMV te hebben......allebei die dingen helpt ook aardig mee om je moe te voelen.



Meiden, geniet allemaal van het mooie weer. Lekker met de beentjes gestrekt in de tuin met een boekje erbij.

toch apart, ik heb namelijk ook een b12 tekort waar ik spuiten voor krijg. Ik inderdaad ook 1x in de 2 maanden. Maar moet zeggen dat ik niet heel veel verschil merk door die spuiten. Alleen in het begin misschien even. Misschien hebben die drie dingen dan wel met elkaar te maken.. Ik herken dat de vermoeidheid nu anders voelt. Toen was het bij mij inderdaad ook puur lichamelijk en nu lichamelijk en geestelijk. Ik heb er nu ook veel meer andere lichamelijke klachten bij toen was het puur en alleen de vermoeidheid. Ook mij valt het nu een heel stuk zwaarder. Maar heb nu ook het idee dat ik veel meer verplichtingen heb moet nu voor mezelf zorgen en zelf geld verdienen...





Stukje uit het artikel:



In geen tijd voor burnout” legt Frank Schaper het verband tussen de ziekte van pfeiffer en burnout. In de leeftijdsgroep tussen 20 en 40 jaar met burnout, had 20% ooit de ziekte van pfeiffer gehad, een opvallend hoog percentage. Wat precies de relatie is, blijft onduidelijk. De ziekte van pfeiffer wordt veroorzaakt door een virus wat velen bij zich dragen, maar pas ziek makend is bij verminderde weerstand. Het is goed mogelijk dat op jongere leeftijd, 7-23 jaar, overspannenheid zich uit in de ziekte van pfeiffer.

Ik had nog nooit van B12 tekort gehoord toen ik het bleek te hebben en nu zijn er hier ook al een paar die het hebben.

Die b12 word niet meer door de darmen opgenomen, daarom het tekort. Maar kan stress niet de mede-oorzaak zijn van het slecht functioneren van de darmen? Weet het niet hoor. Maar als ik veel stress heb raken mijn darmen heel snel van slag.



Moest eigenlijk best lachen toen bleek dat ik voor mijn hele leven aan die b12 spuiten vast zit. Je moest eens weten hoe ik vroeger mijn kinder vaccinaties gekregen heb....ik ging gewoon overal aan hangen en ze moesten mij met 3 man vast houden...erg he. En nu moet ik regelmatig een spuit. Ga me nu niet meer overal aan vast klammen hoor...hahah.



Ga zo lekker de tuin in....op mijn ligbed liggen en misschien een beetje weg doezelen. Slecht geslapen vannacht en nu heel moe.

Wat een drukte hier vandaag.



@Kelinci, Balen dat je contract niet wordt verlengd, maar ik kan me enigzins wel voorstellen dat dit voor een opluchting zorgt. Welke stappen je moet ondernemen, kan ik je helaas niet vertellen. Ga je er financieel nu niet te veel op achteruit?



@Krisje, 1 uur wandelen is lang, vooral als je in je eentje moet. Ik kan mijn buurt ondertussen niet meer zien. Maar ja, van de psych moet ik 1 uur per dag en plichtsgetrouw als ik ben doe ik dit braaf. Ik wil altijd alles goed doen. Het is een blijft een karaktertrek waar ik niet vanaf kom, maar waarmee ik mezelf dus wel in de nesten heb gewerkt.



@Sappie, fijn dat je eerder terecht kan bij de psych. Kun jij vrij praten als je man mee gaat? De relatieproblemen komen allicht ook aan bod.

Tegen een bakkie dringen op mijn werk zie ik op. Ik werk er nog niet zo lang dus ik ken de mensen nog niet heel goed. Naast het koffiedrinken heb ik ook direct een gesprek met mijn leidinggevende. Ook hier zie ik niet echt naar uit.



Ook ik heb vandaag even lekker in de zon gezeten. Verder kon ik weinig rust vinden. Ik weet soms niet wat ik met mezelf aan moet.

Ik ben vandaag ook al even naar de haptonoom gefietst. Even gekeken waar hij zit. Dan hoef ik me hier morgen alvast niet druk meer om te maken.

Bedankt voor de felicitaties!! Ik heb het niet echt gevierd op een klein bezoekje na, maar heb dat bewust gedaan...lekker rustig in het zonnetje gezeten en heerlijk gegeten, en veel ijsjes op .. En veel aandacht in de vorm van kaartjes enzo!



@Sappie, ik hoop dat de 'erkenning' van je BO er wel voor zorgt dat je nu weer kunt gaan opbouwen, hoe langzaam ook.. dat is toch ook wel weer positief toch in zekere zin? Succes bij de psych!



@Kelicini, fijn dat je het als een opluchting hebt ervaren, dat had ik ook toen ik niet door mijn proeftijd heen kwam. Tsja eignelijk wil je niks liever dan werken natuurlijk, maar als het even niet 'hoeft' omdat het gewoon niet kan is dat fijn. Ik ben toen via mijn werkgever 'ziek uit dienst' gemeld bij het UWV (dat zijn de verplicht) en toen in de ziektewet gekomen.



@Juliaatje, wat gaaf dat je aan het opbouwen bent, heel knap!!



Ik weet niet meer wie het schreef maar ik heb zelf geen pfeiffer of B12 tekort. Overigens wel last van mn darmen in tijden van stress.. De huisarts dacht nog wel na over mogelijke diagnose ME/CVS (chronisch vermoeid) maar ik twijfel..ik kan het nu niet goed beoordelen omdat ik sowieso een dikke vette BO heb.



Ik word zelf het meest gestoord van die wisselende dagen.. de ene dag gaat het redelijk en de andere dag ben ik te moe om te eten, lopen of praten bij wijze van.. Niemand weet precies hoe 'ie zich voelt de komende dag, maar bij mij is het echt een complete verrassing. Ik begin mijn huisarts en psych prognose van 1-2 jaar wel steeds meer te snappen..



Fijne aaf, geniet vd zon en ohja Summer, ik hoop dat het je lukt om er een ritme op na te houden, sterkte!

@Rendiertje, wat grappig dat je even de route bent gefietst. Dat is voor mij heel herkenbaar, dan heb je morgen een zo ontspannen mogelijk fietstochtje! Succes daar!

Mijn man kwam uit zijn werk thuis en heeft ons mee genomen naar een speeltuin hier waar je ook wat kan eten. Dus de kids hebben zich uit kunnen leven en we hebben ook lekker een hapje gegeten daar. Was heel leuk en gezellig. Moest wel even slikken toen hij zei van kom we gaan, ik heb een verrassing. Ik hou nooit zo van dat onverwachte. Gelukkig was het vrij rustig bij die speeltuin.



@ rendiertje...morgen naar de haptonoom....de eerste keer??? En dat je er vandaag langs bent gefietst om te kijken waar het precies zit snap ik heel goed......zou ik ook doen...hahah.

Balen dat je weinig je rust kon vinden.

Ik heb dat ook vaak. Vraag me af hoe anderen hun rust pakken, wat doen jullie dan precies en hoe? Ik probeer hem wel te pakken maar rust er vaak niet van uit......en met mijn kids werkt het soms ook niet echt mee. Net als vanmiddag. Zit ik lekker rustig met een boekje even op een stoel en komt mijn dochtertje steeds iets vragen, dan moet ik haar helpen met iets, dan is er weer wat anders. Nadeel dat ze nog zo klein is.

En ik kan wel vrijuit praten hoor bij de psycholoog als mijn man erbij is. Wij zijn al 15 1/2 jaar samen en hebben niks geen geheimen en alles is bespreekbaar. Hij kan mij juist helpen en aanvullen als ik het moeilijk heb...daarom neem ik hem ook een beetje mee.

Als je zo opziet tegen een bakkie koffie drinken op je werk doe je het toch niet? Of is dat iets wat je moet?



@ kelinci.......met weinig geld leven kan ook een hele hoop stress geven. Hebben wij afgelopen 1 1/2 jaar ervaren. Of is het niet zo erg dat jullie echt super super krap zitten maar wel heel erg op moeten passen?

Lekker rustig aan gedaan dus vandaag....lekker toch. Is veel te warm om van alles te doen. En snap heel goed dat je dat moe zijn beu bent. Denk dat we dat allemaal wel hebben....ik wel in ieder geval.



@brown eye....zeker kan ik nu weer rustig aan gaan opbouwen. Zoals afgelopen weekend wil ik echt niet meer. Dacht dat ik helemaal gek werd en zei en deed de raarste dingen. Ben daar zo van geschrokken.

Kunnen ze ME/CVS niet testen met bloedonderzoek? Of gaat dat niet?

Balen dat je dagen zo erg wisselen. Hopelijk werkt het zonnetje nu mee aan een paar hele goede dagen.



Ga zo lekker slapen en morgen naar de psycholoog.....vind het wel spannend hoor. Is het eerste gesprek na de intake. Ben blij dat mijn man mee kan. Mijn dochtertje kon gelukkig op het kdv terecht en hoef ik pas om 12.30 uur te halen. Dus na de psycholoog heb ik nog 2 uurtjes voor mezelf.

Pff wat een vervelende dag hier! Toch nog 10 km gefietst weer, maar ik blijf maar onrustig, moe, zwaar ongeconcentreerd en vergeetachtig.. Blegh.. Hopen dat het snel weg trekt..



Jullie een betere dag? Fijn weekend vast!

ging hier niet veel beter hoor brown eye.

Vanmorgen naar psycholoog geweest met man samen en dat ging wel goed hoor. Moet nog 2 maanden (of langer) wachten op de echte behandeling maar krijg nu goede gesprekken met haar tussendoor...mag dinsdag alweer. En heb van haar een cd mee gekregen met ontspanningsoefeningen erop. Ben benieuwd.....ben niet van het zweverige gedoe enzo. Ga morgen even luisteren wat het precies is.

Tot zover ging het nog goed. Met het ophalen van dochtertje ook even langs mijn groep geweest en een praatje gemaakt. Was eerst wel gespannen en beetje zenuwachtig maar werd toch best gezellig.

Maar toen ik de groep uit liep kwam ik degene tegen die over ziekte verzuim gaat en die wilde een afspraak maken voor een plan van aanpak voor het weer gaan werken. Pffffff.....kon nog net mijn tranen binnen houden maar thuis kwamen ze dan toch. Wil echt nog niet gaan werken nu. Eerst weer goed aan mezelf denken en aan mijn gezin. Mijn man stelde mij gerust en zei dat ik dat dinsdag gewoon aan moet geven in het gesprek.

Vanmiddag met de kids in de tuin met het zwembad maar ze waren zoooo vervelend. Dus weinig rustig een boekje kunnen lezen en ben nu zoooo moe. Straks douchen en vroeg naar bed.

Mijn man heeft zijn dienst van morgen kunnen verzetten en is nu morgen vrij...mag ik uitslapen van hem.....heerlijk.





Hoe is het verder met iedereen?????

xx

Ik moet zo weg dus ik heb even geen tijd om op iedereen te reageren. Kom vanavond terug.



Gisteren naar de haptonoom geweest. Wat een bizarre ervaring. Ik was heel erg zenuwachtig, maar heb toch duidelijk mijn grenzen aan kunnen geven. Achteraf was ik best wel trots op mezelf en snap ik natuurlijk weer niet waar ik me druk om hem gemaakt.

Na een intakegesprekje moest ik op bed gaan liggen en hielp de haptonoom mij ontspannen. Daarna begon hij mijn voeten aan te raken. Erg onwennig en vooral raar. Maar het werkte. Binnen 50 minuten had hij me verder dan dat de psych mij in het afgelopen half jaar heeft gekregen. Ik brak als het ware. Ik heb mijn tranen in kunnen houden, maar het voelde goed. Volgende week moet ik terugkomen.

De rest van de dag voelde ik me erg raar. Ik had de behoefte om te huilen, maar dit lukte niet. Ondanks dat ik al 40 minuten gefietst had, ben ik 's avonds toch nog maar gaan wandelen. Dit hielp wel iets.

's avonds kreeg ik een sms van vrienden. Of ze langs mochten komen. Ik gaf aan dat het goed was, maar dat ik het niet te laat wilde maken. Komen ze gvd pas om 10 uur aanzetten. Snappen mensen er nou echt niets van?

Uiteindelijk lag ik pas om 12 uur in bed. Ik was nog zo in de war van de gevoelens die de haptonoom losgemaakt had dat ik niet kon slapen. Ik ben er om drie uur maar uit gegaan. Uiteindelijk van half 5 tot half 7 geslapen.

Ik ga zo even iets met een vriendin drinken. Zouden ook nog gaan wandelen,maar ik weet niet of ik dit door laat gaan. Ben best wel moe.



Ladies, geniet van de mooie dag. Ik hoop dat jullie vandaag allemaal de energie hebben om wat leuks te gaan doen.



Groetjes Rendiertje

Hoi lieve dames,



Hier even een ego berichtje van mijn kant, ook ik kom zeker terug (vanavond of morgen om uitgebreid te reageren). Ik heb me een paar dagen zo ontzettend lamlendig gevoeld van de AD, er kwam werkelijk niets, maar dan ook niets uit mijn handen (dus ook geen berichtje )! Heb alleen maar op de bank gehangen me heel naar voelend. Vanmorgen gaat het voor mijn gevoel iets beter, maar ik ben nog steeds zo ontzettend moe! Echt ongelooflijk moe, alsof er nog een extra laag uitkomt.



Ik wilde even zeggen dat ook al reageer ik niet vaak, ik wel met jullie meeleef. Voor iedereen, dikke

Wat is het stil hier! Iedereen uitgeteld in zijn bedje!



Mo, wat vervelend om te lezen dat de bijwerkingen toch gekomen zijn. Het is nu echt even doorbijten. Het gaat echt over! Probeer aan de moeheid toe te geven. Er gebeurt momenteel een hoop in je lichaam. Sterkte in ieder geval. Ik weet wat het is.



Sappie, Fijn dat het goed ging bij de psych. Wat voor behandeling ga je over twee maanden krijgen.

Wel knap dat je even op je groep ben wezen kijken. Balen dat je je daarna zo rot voelde. Loop je niet bij een arbo arts. Misschien kan hij je helpen.

Wat voel ik me toch leeg en op zeg de afgelopen week. Wel wat goede momenten tussendoor maar echt super gaat het niet. Lijkt of ik niet helemaal op deze aarde leef, alsof ik ergens op de achtergrond mee leef met alles en iedereen...heel raar.

Straks naar een vriendin om even mijn verhaal te doen en mijn hart te luchten en vanmiddag komt mijn ene zusje langs en gaan we samen de stad in om een cadeau voor mijn zoontje te kopen...die is vrijdag jarig en ze weet niet zo goed wat ze moet kopen dus ik ga mee. Misschien daarna nog samen verder shoppen maar even kijken hoe het gaat dan met mij.



@ juiaatje....heb de cd die ik heb gekregen al een beetje beluisterd (nog niet echt gedaan hoor) en het valt mee het zweverige. Had er iets heel anders van verwacht.

En wil je ook weer helemaal terug naar 32 uur of gaat dat niet lukken? Ik zelf wil namelijk straks iets minder gaan werken als dat financieel haalbaar is. Het werken in combinatie met mijn kids (die vaak ziek zijn enzo) en het huishouden en alle rompslomp eromheen is gewoon ook teveel voor mij.

Zo te lezen gaat het redelijk goed met jou...houden zo.



@ rendiertje....wat fijn dat de haptonoom goed bevallen is. En inderdaad je grenzen aan geven...goed dat je dat ook lukte. Hopelijk heb je er veel baat bij.

En wat rot zeg van die vrienden dat ze zo laat komen. Lijkt inderdaad dat sommige mensen het echt niet snappen.

Ik heb dat nu met mijn ouders...gaat een beetje moeilijk op het moment het contact met hun. Nu is mijn zoontje vrijdag jarig, vieren het zaterdag en nu willen mijn ouders toch vrijdagavond komen...ze kunnen zaterdag niet vanwege bepaalde reden. Maar hebben vrijdag kinderfeestje van mijn zoontje. Zit ik dus helemaal niet op visite te wachten savonds. Hoop dat ze niet te lang blijven, maar mijn ouders kennende????

Heb je na die hele korte nacht van maar 2 uur slaap toch wel weer wat beter geslapen?

Wat voor behandeling ik ga krijgen.....hele intensieve gesprekken over een hele lange periode.....dus niet zomaar 8 gesprekken in 2 maanden tijd. Gesprekken die heel diep op alles in gaan om zo mijn emmer flink te legen zeg maar. Weet weer niet hoe het precies heet....ben echt een zeef op het moment.

En ik loop bij een bedrijfsarts. Heel raar, vorige keer ben ik niet gegaan omdat het toen echt niet ging met me. Een week later moest ik toen komen en toen zei ze dus om heel langzaam aan werken op te bouwen. Ging toen weer goed met mij (wat achteraf dus niet bleek) en stemde daarmee in. Maar eigenlijk raar dus dat ze er niet doorheen prikte. Moet nu volgende week dinsdag dacht ik weer en ga dan echt aangeven dat het echt niet gaat. We zullen wel zien. Eerst morgen het gesprek op mijn werk. Zie daar heel erg tegen op. Smiddags weer naar de psycholoog.



@ mo78...jeetje, balen dat je je zo lamlendig voelt van de AD. Gewoon aan toegeven dat er niks uit je handen komt. Hopelijk voel je je snel weer wat lekkerder. Ook een dikke knuffel voor jou terug.

Hoi allemaal,



@Rendiertje wat heftig maar 'mooi' wat er bij de haptonoom gebeurde! Ik kan me er geen voorstelling van maken wat een haptonoom nou precies doet? Ik zit er ook weleens over te denken maar als het heel 'aanrakerig' is dan lijkt me het best eng?!



@Mo balen, ik hoop dat je je snel beter voelt en dat de positieve effecten merkbaar worden!



@Sappie ik herken het heel erg.. dat 'zweverige' en ver verwijderde. Alsof je in een luchtbubbel leeft..je bent er wel, maar ook niet. Niet prettig maar wel erg a la burnout volgens mij.. Wat voor gesprek op werk is het? Neem desnoods iemand mee? Succes alvast!





Hier ook wisselend , vanochtend bij de huisarts geweest. Vrij rustig gezeten in de wachtkamer (hoera!). Ik heb voor wat heel anders nu al soorten medicatie geprobeerd en het slaat niet aan, heel vervelend. Van deze laatste ben ik de laatste weken behoorlijk duizelig, dus dat bevordert het 'naar buiten gaan' niet echt. Moet nu weer met nieuwe medicijnen starten, we z ullen zien..



EN vrijdag moet ik naar de ziektewet arts van het uwv voor de 2 keer, De eerste keer ging wel maar ik ben toch enorm bang nu al..want hier hangt mijn hele inkomen vanaf en ik wil niet 'beter' verklaart worden... Nou we zien wel..

Heb je al gezocht in de alternatieve sector om je burnoutklachten, optimaal te ondersteunen naar een genezingsproces?

Medicijnen onderdrukken juist vaak de signalen waar je naar op zoek mag gaan om jouw oplossing te vinden.

groetjes Yvonne

@brown eye....wat mooi gezegd....alsof je in een luchtbel leeft. Zo voelt het weleens ja. Maar het is dus herkenbaar voor jou.



En wat voor gesprek ik morgen op mijn werk heb......een gesprek om een plan van aanpak te maken voor het weer gaan werken begreep ik en er zit iemand bij maar weet niet wie.

Is iemand die ik niet ken.......zal dat zo een ziektewet arts zijn waar jij vrijdag naartoe moet? Of kan dat niet. Maar ga heel duidelijk aangeven dat werken er voorlopig toch echt niet inzit. Vorig weekend compleet uit mijn dak gegaan en hele rare dingen gedaan en gezegd en dan nu aan het werk tussen 30 gillende en krijsende kinderen? Lijkt me niet verstandig. Maar ben benieuwd of ik het echt zo kan overbrengen en hun ervan kan overtuigen. Volgende week naar de bedrijfarts en ook maar goed aangeven daar. Dacht dat opbouwen wel weer langzaam aan kon maar dat was dus fout.



Vervelend dat de medicijnen voor het andere niet goed aanslaan. Hopelijk heb je nu medicijnen die wel gaan werken.



Ik moet woensdagochtend voor de uitslag van de longfunctie tets...zo geen zin in. Maar wel nodig want mijn inhalers helpen geen bal. Of zal het meespelen dat ik vaak heel erg gespannen ben. Mijn luchtwegen zijn mijn zwakke plek.



Alvast veel succes vrijdag. zal aan je denken.

Yvonne...ik denk dat we allemaal ons best doen om van die burn out af te komen....de een doet het met hulp van een psycholoog, de ander met iets anders en sommige hebben daar medicijnen bij nodig. Dat doen we niet zomaar.

De medicijnen zullen zeker bepaalde signalen onderdrukken, maar soms kan het niet zonder medicijnen.

Dames, ik word echt lichtelijk gek hier. Voel me zo ontzettend klote van de medicijnen. Qua angst helpt het ook geen zak, althans nog niet. Ik moet zo de huisarts bellen en ik zit hier te trillen van angst. Daarna naar de psych en ook dat durf ik bijna niet! En het is gvd maar vijf minuten fietsen! Moest het even kwijt. Hoop zo dat het snel veranderd en dat ik me weer wat beter ga voelen. Voor jullie allemaal een en sorry dat ik niet wat vaker op jullie reageer en meeleef.

He Mo.. wat vervelend!!! Het is wel bekend dat je klachten eerst wat erger worden voor ze minder worden toch, maar je moet nog wel gewoon kunnen functioneren natuurlijk... Goed dat je even de HA belt en hopelijk maakt de psych je straks wat rustiger.. !

Sterkte!

@Sappie hoe ging het op je werk en wie zat erbij die je niet kende?