Relaties
alle pijlers
**LDR deel 14**
donderdag 17 juni 2010 om 07:10
Nemo, hoe is het nou? Weten jullie al meer?
Marg, blij dat het weer nu beter is, zeg! Zag het op het nieuws, het hele zuiden had enorme last van noodweer...
Spijker, hoe is het bij jou?
Kjong, al meer gehoord?
Spees, wat leuk je gestuiter En goed van je dat je je geen zorgen maakt over vakantie van J. met goede vriendin. Je zou jezelf alleen maar gek maken.
En waar is Fille eigenlijk? En hoe zou het met Moon zijn??
MZ, jammer dat vriend weer weg is. Ik zou nu maar nog geen beren op de weg zien, hoor, wat betreft Scandinavië. Eerst maar even afstuderen (hoe lang moet je eigenlijk nog?) en dan weer verder kijken. Misschien is de economie tegen die tijd weer aangetrokken en is het makkelijker om daar een baan te vinden. En over taal zou ik me ook geen zorgen maken, de talen daar (op Fins na dan, maar dat hoort officieel niet bij Scandinavië ) lijken echt heel erg op NL. Denk dat je dat redelijk snel onder de knie hebt, cursusje ertegenaan en zo.
Ik ben aan het aftellen! Alleen vandaag nog werken, dan 2,5 week vrij. Zaterdag naar het zuiden. Heerlijk.
Marg, blij dat het weer nu beter is, zeg! Zag het op het nieuws, het hele zuiden had enorme last van noodweer...
Spijker, hoe is het bij jou?
Kjong, al meer gehoord?
Spees, wat leuk je gestuiter En goed van je dat je je geen zorgen maakt over vakantie van J. met goede vriendin. Je zou jezelf alleen maar gek maken.
En waar is Fille eigenlijk? En hoe zou het met Moon zijn??
MZ, jammer dat vriend weer weg is. Ik zou nu maar nog geen beren op de weg zien, hoor, wat betreft Scandinavië. Eerst maar even afstuderen (hoe lang moet je eigenlijk nog?) en dan weer verder kijken. Misschien is de economie tegen die tijd weer aangetrokken en is het makkelijker om daar een baan te vinden. En over taal zou ik me ook geen zorgen maken, de talen daar (op Fins na dan, maar dat hoort officieel niet bij Scandinavië ) lijken echt heel erg op NL. Denk dat je dat redelijk snel onder de knie hebt, cursusje ertegenaan en zo.
Ik ben aan het aftellen! Alleen vandaag nog werken, dan 2,5 week vrij. Zaterdag naar het zuiden. Heerlijk.
donderdag 17 juni 2010 om 08:31
Hoi allemaal, hoe gaat het met jullie?
Ik ken jullie niet natuurlijk, maar ik ben wel heel benieuwd hoe het met La Moon is! Lijkt me super spannend! Zelf had ik nooit een kinderwens, maar door de komst van huidige vriend is dat veranderd Nou ja, eerst maar eens samenwonen in Canada
Vandaag was in het nieuws dat de gemiddelde afstand waarop je je geliefde vind maar liefst 6 (!) kilometer is Ik kan me daar niet veel bij voorstellen haha. Ik zei vanochtend nog tegen vriend "6 km? Eerder 6000 km!"
Verder nog effe ego over mij: Zit in de medische mallemolen nu (heb het hele ziekenhuis gezien), het kan namelijk nog iets anders zijn dan waar ik het eerst over had dus dat is positief! Want ik heb nu dus of de ene of de andere auto-immuunziekte, en die tweede optie is minder erg Dus daar ga ik voor Het gaat sowieso al heel wat beter, dankzij een hoop pijnstillers
Scandinavie lijkt me trouwens ook gaaf! Alleen dat het er nog korter licht is (vooral in de winter) lijkt me wat deprimerend...
Ik ken jullie niet natuurlijk, maar ik ben wel heel benieuwd hoe het met La Moon is! Lijkt me super spannend! Zelf had ik nooit een kinderwens, maar door de komst van huidige vriend is dat veranderd Nou ja, eerst maar eens samenwonen in Canada
Vandaag was in het nieuws dat de gemiddelde afstand waarop je je geliefde vind maar liefst 6 (!) kilometer is Ik kan me daar niet veel bij voorstellen haha. Ik zei vanochtend nog tegen vriend "6 km? Eerder 6000 km!"
Verder nog effe ego over mij: Zit in de medische mallemolen nu (heb het hele ziekenhuis gezien), het kan namelijk nog iets anders zijn dan waar ik het eerst over had dus dat is positief! Want ik heb nu dus of de ene of de andere auto-immuunziekte, en die tweede optie is minder erg Dus daar ga ik voor Het gaat sowieso al heel wat beter, dankzij een hoop pijnstillers
Scandinavie lijkt me trouwens ook gaaf! Alleen dat het er nog korter licht is (vooral in de winter) lijkt me wat deprimerend...
donderdag 17 juni 2010 om 09:55
quote:findingnemo schreef op 17 juni 2010 @ 09:49:
Hoe zo is de kinderwens nu opeens weg met je huidige vriend??
En ja, waar is Fille?
Wij (het gezin) moeten om 11u bij de arts zijn. Fijn kan hij haar doodvonnis nog eens haarfijn uitleggen. Ben je cynisch of erg bang? Ik duim voor je dat het meevalt en in ieder geval denk ik aan je.
Hoe zo is de kinderwens nu opeens weg met je huidige vriend??
En ja, waar is Fille?
Wij (het gezin) moeten om 11u bij de arts zijn. Fijn kan hij haar doodvonnis nog eens haarfijn uitleggen. Ben je cynisch of erg bang? Ik duim voor je dat het meevalt en in ieder geval denk ik aan je.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 17 juni 2010 om 10:00
quote:findingnemo schreef op 17 juni 2010 @ 09:49:
Hoe zo is de kinderwens nu opeens weg met je huidige vriend??
En ja, waar is Fille?
Wij (het gezin) moeten om 11u bij de arts zijn. Fijn kan hij haar doodvonnis nog eens haarfijn uitleggen.
Nee, het is andersom, ik denk dat je het verkeerd gelezen hebt Met huidige vriend heb ik juist wel een kinderwens (denk ik .... het voelt vreemd!)
Heel veel sterkte straks Nemo, het lijkt me enorm zwaar en ik hoop dat jullie veel steun hebben aan elkaar.
Hoe zo is de kinderwens nu opeens weg met je huidige vriend??
En ja, waar is Fille?
Wij (het gezin) moeten om 11u bij de arts zijn. Fijn kan hij haar doodvonnis nog eens haarfijn uitleggen.
Nee, het is andersom, ik denk dat je het verkeerd gelezen hebt Met huidige vriend heb ik juist wel een kinderwens (denk ik .... het voelt vreemd!)
Heel veel sterkte straks Nemo, het lijkt me enorm zwaar en ik hoop dat jullie veel steun hebben aan elkaar.
donderdag 17 juni 2010 om 12:37
Nemo, heel veel sterkte
Wat jij zegt marg klinkt best wel logisch. Zelf had ik ook zoiets bedacht. Als ik na een jaar daar nog geen uitzicht heb op iets van een leuke baan, waarmee ik wat centjes op de plank breng met doorgroeimogelijkheden, dan wordt het tijd voor andere stappen. Rationeel gezien denk ik dat het wel goed gaat komen, over een paar maanden aanvragen voor beurzen indienen en mensen daar benaderen. En als dat niet lukt, dan over naar plan B. Nu het allemaal wat zekerder is, krijg ik er gewoon een beetje pijn in mijn buik van, want 't is toch best wel een grote stap eigenlijk. En ik heb het gevoel dat die stap voor mij groter is dan voor hem. En daar komt ook nog eens bij dat ik het best wel erg naar mijn zin heb op de plek waar ik nu woon en dat ik nu eigenlijk nog helemaal niet wil weg verhuizen. Maar goed, komende maanden zit ik hier nog! Denk dat de thesis eind semptember wel klaar moet zijn eigenlijk...
Marg, woon jij nu eigenlijk samen met je vriend? En wat zou hij doen als jij toch zou besluiten om ergens anders in de wereld in een baan te zoeken?
Wat jij zegt marg klinkt best wel logisch. Zelf had ik ook zoiets bedacht. Als ik na een jaar daar nog geen uitzicht heb op iets van een leuke baan, waarmee ik wat centjes op de plank breng met doorgroeimogelijkheden, dan wordt het tijd voor andere stappen. Rationeel gezien denk ik dat het wel goed gaat komen, over een paar maanden aanvragen voor beurzen indienen en mensen daar benaderen. En als dat niet lukt, dan over naar plan B. Nu het allemaal wat zekerder is, krijg ik er gewoon een beetje pijn in mijn buik van, want 't is toch best wel een grote stap eigenlijk. En ik heb het gevoel dat die stap voor mij groter is dan voor hem. En daar komt ook nog eens bij dat ik het best wel erg naar mijn zin heb op de plek waar ik nu woon en dat ik nu eigenlijk nog helemaal niet wil weg verhuizen. Maar goed, komende maanden zit ik hier nog! Denk dat de thesis eind semptember wel klaar moet zijn eigenlijk...
Marg, woon jij nu eigenlijk samen met je vriend? En wat zou hij doen als jij toch zou besluiten om ergens anders in de wereld in een baan te zoeken?
donderdag 17 juni 2010 om 12:56
Mevrouwtje Z. misschien voelt het als een grotere stap voor jou dan voor hem omdat jij "voor hem" gaat en hij "voor werk"? Want hij moet natuurlijk veel verder verhuizen dan jij.
Mijn vriend en ik wonen niet samen trouwens, al slapen en eten we wel vaak samen (en doen ook andere dingen hoor ).
Als ik zou besluiten naar de andere kant van de wereld te verhuizen... Ik stel me voor dat als ik geen toekomst zou hebben in Spanje, we dan met elkaar praten over welke andere mogelijkheden er zijn voor ons beiden. Mijn vriend staat er enorm voor open om samen met mij ergens anders naartoe te verhuizen (en ook wel om dat alleen te doen als hij mij niet had bv.) Wat hij niet wil is dat ik bv. een goeie baan krijg in Kinshasa en dat hij daar niet mag werken en dus zeg maar stilstaat. Dat snap ik goed want dat wil ik zelf ook niet doen andersom. Toevallig heeft een vriendin mijn emigratie-vlammetje weer aangewakkerd en ik zie nu opties in een ander land, gisteren hebben mijn vriend en ik het daar nog over gehad, hij staat daar echt wel voor open. Wat hem vooral hier houdt is de studie, als die voorbij is dan kan hij in principe overal heen en staat daar voor open. Dat vind ik een goeie reden, dus ook al verdien ik nu bv. bagger zit ik er niet mee om het hier een aantal jaartjes te rooien met zijn tweeën. Als ik echt echt echt echt niets had kunnen vinden, dan was ik waarschijnlijk binnen Europa gegaan voor een heel goed verdienende baan zodat ik regelmatig heen en weer kon vliegen, maar eerlijk is eerlijk, ik dacht dat de long distance rek uit onze relatie er behoorlijk uit was. We hadden een aantal jaar namelijk gelongdistanced. Dat moet je niet te lang doen denk ik, het is niet zo super voor je relatie.
Nu zit die rek er weer in, stel we willen verhuizen en ik ga in januari vanwege een baan ofzo en mijn vriend komt in juni zou ik dat goed te doen vinden en waarschijnlijk er gewoon voor gaan.
Mijn vriend en ik wonen niet samen trouwens, al slapen en eten we wel vaak samen (en doen ook andere dingen hoor ).
Als ik zou besluiten naar de andere kant van de wereld te verhuizen... Ik stel me voor dat als ik geen toekomst zou hebben in Spanje, we dan met elkaar praten over welke andere mogelijkheden er zijn voor ons beiden. Mijn vriend staat er enorm voor open om samen met mij ergens anders naartoe te verhuizen (en ook wel om dat alleen te doen als hij mij niet had bv.) Wat hij niet wil is dat ik bv. een goeie baan krijg in Kinshasa en dat hij daar niet mag werken en dus zeg maar stilstaat. Dat snap ik goed want dat wil ik zelf ook niet doen andersom. Toevallig heeft een vriendin mijn emigratie-vlammetje weer aangewakkerd en ik zie nu opties in een ander land, gisteren hebben mijn vriend en ik het daar nog over gehad, hij staat daar echt wel voor open. Wat hem vooral hier houdt is de studie, als die voorbij is dan kan hij in principe overal heen en staat daar voor open. Dat vind ik een goeie reden, dus ook al verdien ik nu bv. bagger zit ik er niet mee om het hier een aantal jaartjes te rooien met zijn tweeën. Als ik echt echt echt echt niets had kunnen vinden, dan was ik waarschijnlijk binnen Europa gegaan voor een heel goed verdienende baan zodat ik regelmatig heen en weer kon vliegen, maar eerlijk is eerlijk, ik dacht dat de long distance rek uit onze relatie er behoorlijk uit was. We hadden een aantal jaar namelijk gelongdistanced. Dat moet je niet te lang doen denk ik, het is niet zo super voor je relatie.
Nu zit die rek er weer in, stel we willen verhuizen en ik ga in januari vanwege een baan ofzo en mijn vriend komt in juni zou ik dat goed te doen vinden en waarschijnlijk er gewoon voor gaan.
donderdag 17 juni 2010 om 13:04
Wij zijn trouwens niet gaan samenwonen vanwege praktische en emotionele redenen praktisch kwam het niet zo uit en wij vonden het allebei ook wel aardig om te kijken hoe het zou gaan, na zo lang uit elkaar geweest zijn. In het begin zijn we gewoon weer gaan daten! Wat ik ook prettig vond is dat ik zo wel een eigen leven op móest bouwen, dus (weer) nieuwe vrienden maken, hobby´s zoeken, enzovoort en ik denk dat dat héél belangrijk is voor je relatie. Nu zou ik het wel willen, maar niet samenwonen om het samenwonen, maar dan zou ik ook de stap willen zetten en trouwen en zeggen ok, nu gaan we er samen voor en een gezin beginnen (niet dat dat dan a la minute hoeft). Ik zie nu niet de meerwaarde van samenwonen voor de handigheid. Ik ben nu een zelfstandige en onafhankelijke jonge vrouw () en ik ga dat niet zomaar "opgeven", ik ga dat opgeven als we besluiten een stap te zetten. Wij hebben hiervoor al wel samengewoond dus misschien is het anders, ik denk niet dat ik hem pas écht leer kennen als we weer gaan samenwonen en dat dat noodzakelijk is om te weten of de relatie "het" is of niet. Hij weet dat ik er zo over denk, ik weet ook dat hij liefst eerst een aantal praktische zaken op de rit heeft, dus zo staat het er voor op het moment.
donderdag 17 juni 2010 om 14:23
Ik denk dat het straks wel de bedoeling is dat vriend en ik ergens gaan samenwonen. Lijkt me ergens wel heel erg leuk! Ik ben ook geen 18 meer, woon al langere tijd op kamers, dus ik sta er eigenlijk wel achter om ergens samen te wonen. Helemaal nu het afgelopen twee weken zo ontzettend goed ging, nog zo veel beter dan wat ik had verwacht. En dat maakt het missen nu wel wat moeilijker. Niet dat ik al wil trouwen, maar wel dat ik er echt samen met hem voor wil gaan. (brr.. dat klinkt eng!).
Klinkt verder wel logisch wat je zegt over verhuizen en werk. En met de rek qua LDR, ik merk nu dat ik het wel fijn vind dat het einde daarvan overzichtelijk is; dat we niet nog járen op deze manier verder moeten gaan. Lijkt me ook niet goed voor de relatie eigenlijk. Maar ik denk dat het over een paar jaar wel weer mogelijk is.
Ik denk eigenlijk dat de stap voor hem kleiner is, ondanks de afstand, want hij heeft het niet helemaal naar z'n zin daar; veel dingen, behalve z'n werk, lopen daar best wel moeizaam. Terwijl ik het de laaste maanden wel steeds meer was gaan zien zitten om toch maar daar heen te gaan; zon + cariere mogelijkheden + vriend. Maar dat is nu echt definitief van de baan... En nu is het ineens best snel gegaan en ik ben nog aan 't wennen aan 't idee.
Een tijdje geleden zei iemand hier over een LDR, het is of hollen of stilstaan. Dat maakt het ook wel spannend, maar ook niet-gewoon. Nu staat het dan weer even een beetje stil, en emotioneel gezien is dat eigenlijk ook wel een beetje fijn, want er zijn zo veel dingen gebeurd afgelopen twee weken en zo veel kleine en grote beslissingen genomen dat ik nu even tijd nodig heb om alles te verwerken. En nu ben ik er iets te veel mee bezig en lukt 't niet zo best om het allemaal even los te laten. Iemand tips voor "hoe laat ik los?"
Klinkt verder wel logisch wat je zegt over verhuizen en werk. En met de rek qua LDR, ik merk nu dat ik het wel fijn vind dat het einde daarvan overzichtelijk is; dat we niet nog járen op deze manier verder moeten gaan. Lijkt me ook niet goed voor de relatie eigenlijk. Maar ik denk dat het over een paar jaar wel weer mogelijk is.
Ik denk eigenlijk dat de stap voor hem kleiner is, ondanks de afstand, want hij heeft het niet helemaal naar z'n zin daar; veel dingen, behalve z'n werk, lopen daar best wel moeizaam. Terwijl ik het de laaste maanden wel steeds meer was gaan zien zitten om toch maar daar heen te gaan; zon + cariere mogelijkheden + vriend. Maar dat is nu echt definitief van de baan... En nu is het ineens best snel gegaan en ik ben nog aan 't wennen aan 't idee.
Een tijdje geleden zei iemand hier over een LDR, het is of hollen of stilstaan. Dat maakt het ook wel spannend, maar ook niet-gewoon. Nu staat het dan weer even een beetje stil, en emotioneel gezien is dat eigenlijk ook wel een beetje fijn, want er zijn zo veel dingen gebeurd afgelopen twee weken en zo veel kleine en grote beslissingen genomen dat ik nu even tijd nodig heb om alles te verwerken. En nu ben ik er iets te veel mee bezig en lukt 't niet zo best om het allemaal even los te laten. Iemand tips voor "hoe laat ik los?"
donderdag 17 juni 2010 om 15:33
Het was idd slecht nieuws.
Heel slecht.
Een paar maanden nog. Dat zei ie.
Nu gaan we het alternatieve circuit in. 2 projecten allebei niet wetenschappelijk bewezen. Morgen gaan we praten in Rdam, maar ik denk dat we voor de studie in Leuven kiezen. Hoe het ook zij,ik denk dat ik er aan moet gaan geloven. Mijn mama gaat dood.
Heel slecht.
Een paar maanden nog. Dat zei ie.
Nu gaan we het alternatieve circuit in. 2 projecten allebei niet wetenschappelijk bewezen. Morgen gaan we praten in Rdam, maar ik denk dat we voor de studie in Leuven kiezen. Hoe het ook zij,ik denk dat ik er aan moet gaan geloven. Mijn mama gaat dood.
donderdag 17 juni 2010 om 19:19
Jooles, veel plezier op vakantie! Lijkt me heerlijk
Hier ook niet echt iets boeiends te melden, werk me de pleuris, super leuk, maar geen leven meer. Moet iets over hebben voor die carriere
En natuurlijk het WK, waarom zijn die wedstrijden van NL op van die onmogelijke tijden? 6.30 is echt niet aangenaam. Dat betekend dat ik om 5 uur op moet staan en om 6 uur op weg ben naar het hotel. Dat is echt niet relaxed. Vandaag speelt mexico weer, ook leuk! Ben toch echt voor MEX en NL.
Hier ook niet echt iets boeiends te melden, werk me de pleuris, super leuk, maar geen leven meer. Moet iets over hebben voor die carriere
En natuurlijk het WK, waarom zijn die wedstrijden van NL op van die onmogelijke tijden? 6.30 is echt niet aangenaam. Dat betekend dat ik om 5 uur op moet staan en om 6 uur op weg ben naar het hotel. Dat is echt niet relaxed. Vandaag speelt mexico weer, ook leuk! Ben toch echt voor MEX en NL.
donderdag 17 juni 2010 om 19:27
Nemo, wat een verschrikkelijk nieuws, wat zul jij je teneergeslagen voelen. Hoe reageerde je moeder? En je vader? Die alternatieve studies, zijn dat onderzoeken die nog lopen (dus wel medisch maar nog niet bewezen) en waaraan je mee kan doen, of zijn dat meer homeopatische dingen? Hopelijk hebben jullie steun aan elkaar en hopelijk vind je ook hier steun.
donderdag 17 juni 2010 om 19:59
Als alle afleiding goed is, dan heb ik nog 'n totaal niet interessant (maar wel spannend als ik moet gaan slapen vanavond) verhaaltje. Een spinnenverhaaltje.
Kwam vanochtend uit de douche en er zat 'n best dikke zwarte in de slaapkamer. Nou ben ik met spinnen niet zo'n heldere, en 's ochtends om 6.30 uur wordt dat nog met een paar factoren versterkt. Dus -what was I thinking?!- ik ging eerst ontbijten om 'm daarna dood te slaan. Niet heel helder, maar hij zat er nog. Op precies dezelfde plek als 10 minuten ervoor. Dus -what was I thinking 2?!- ik ging naar m'n werk (was al laat) in de veronderstelling dat als ie 10 minuten niet had bewogen, hij er ook nog wel zou zitten als R. thuis zou komen van z'n werk (kon ieder moment gebeuren). Ga de deur uit zonder er nog één seconde aan te denken, tot ik vanavond thuis was en R. met de stofzuiger bezig zag en bedacht dat er 'n spin in de slaapkamer zit. Die hij uiteraard niet had gevonden 's ochtends en die ie net in alle hoeken en gaten heeft gezocht maar niet gevonden.
Dus nu zit er een dikke zwarte spin in de slaapkamer waar ik vanavond alleen moet gaan slapen. Niet heel relaxed. Ik overweeg slapen op de bank.
En echt, ik ben 'n enorme schijterd wat spinnen betreft, maar deze had ik zeker wel aangekund, er zijn er afgelopen jaren al 'n paar met succes vermoord, ook grotere, maar vanochtend kwam 't niet in me op om ook maar 'n poging te wagen.
Ben afgelopen 2 uur ieder kwartier gaan kijken of ie toevallig weer tevoorschijn is gekomen, dan kan R. 'm gewoon doodslaan, maar uiteraard is dat niet 't geval. Tja.
Marg: als ik op m'n werk zit denk ik er helemaal niet aan om die competentiedingen op te zoeken, ik probeer er morgen aan te denken.
Nemo, hoe voelt je moeder zich nu? (als je 't er over wil hebben)
Stopt ze nu met de reguliere behandeling?
Kwam vanochtend uit de douche en er zat 'n best dikke zwarte in de slaapkamer. Nou ben ik met spinnen niet zo'n heldere, en 's ochtends om 6.30 uur wordt dat nog met een paar factoren versterkt. Dus -what was I thinking?!- ik ging eerst ontbijten om 'm daarna dood te slaan. Niet heel helder, maar hij zat er nog. Op precies dezelfde plek als 10 minuten ervoor. Dus -what was I thinking 2?!- ik ging naar m'n werk (was al laat) in de veronderstelling dat als ie 10 minuten niet had bewogen, hij er ook nog wel zou zitten als R. thuis zou komen van z'n werk (kon ieder moment gebeuren). Ga de deur uit zonder er nog één seconde aan te denken, tot ik vanavond thuis was en R. met de stofzuiger bezig zag en bedacht dat er 'n spin in de slaapkamer zit. Die hij uiteraard niet had gevonden 's ochtends en die ie net in alle hoeken en gaten heeft gezocht maar niet gevonden.
Dus nu zit er een dikke zwarte spin in de slaapkamer waar ik vanavond alleen moet gaan slapen. Niet heel relaxed. Ik overweeg slapen op de bank.
En echt, ik ben 'n enorme schijterd wat spinnen betreft, maar deze had ik zeker wel aangekund, er zijn er afgelopen jaren al 'n paar met succes vermoord, ook grotere, maar vanochtend kwam 't niet in me op om ook maar 'n poging te wagen.
Ben afgelopen 2 uur ieder kwartier gaan kijken of ie toevallig weer tevoorschijn is gekomen, dan kan R. 'm gewoon doodslaan, maar uiteraard is dat niet 't geval. Tja.
Marg: als ik op m'n werk zit denk ik er helemaal niet aan om die competentiedingen op te zoeken, ik probeer er morgen aan te denken.
Nemo, hoe voelt je moeder zich nu? (als je 't er over wil hebben)
Stopt ze nu met de reguliere behandeling?
