Longdistance deel 10!!!!

quote:kjong schreef op 26 oktober 2007 @ 02:59:

visum



Joeheoeeoeeoe! Het is dus echt ZEKER nu! Is wel 'n feestje waard! \\:-)//

(daar ga je wel 10 jaar jonger vanuit zien ja)

Woooooooohooooooooooooo Kjong!! Een visum geweldig!!

zo, d'r is weer 'n aloud verschil in planning. Marokkanen kunnen niet plannen, deel 12.

Heb 'n paar vrije dagen nu, terwijl er superveel te doen is op m'n werk, zelfs vraag om overwerk tegen extra betaling. De vrije dagen waren eerder afgesproken, dus die kreeg ik gewoon nu.

R. daarentegen heeft sinds z'n cursus gister is afgelopen een compleet lege agenda, dus vrije dagen zijn wel door te komen met z'n 2en (alleen ook, maar in 't kader van cursus afgelopen was dit 'n leuk idee nu). Komt ie gister thuis na z'n cursus, we drinken 5 minuten effe koffie, vertrekt ie om 12.00u "heel even" naar vriend. Om 17.30u belt ie dat ie zo thuis komt, ze moeten nog even wat afmaken in de bouwval waar die vriend nu woont.

Naar aanleiding van mijn alleszeggende 'Oh.' is ie 2 minuten later thuis. Tijd vergeten.

Maakt me normaal gesproken werkelijk waar geen zak uit, maar net nu d'r zoveel te doen is op m'n werk waar we extra betaald voor krijgen, en ik thuis helemaal niks te doen heb in m'n eentje, vond ik 't ietwat onhandig allemaal.

Niet dat we thuis veel te doen hebben samen, maar dat voelde toch anders op de een of andere manier.

Vandaag. Samen uitgeslapen, relaxed liggen ouwehoeren, op ons gemakje opgestaan en ontbeten. Samen naar vriend gelopen om iets terug te brengen naar hem, is die kerel in z'n eentje bezig met iets wat ie echt niet in z'n eentje kan doen dus uiteraard biedt R. aan om 'even' te komen helpen.

Resultaat: zit dus alleen thuis nu.

Wat is dat met die kerel? Kan ie dat niet heel effe van tevoren zeggen? (Ja, precies: 'heel effe'.) Als ik om 13u hoor dat ie naar die vriend gaat, schiet 't voor mij niet meer op om naar m'n werk te rijden, ben ik 2 uur aan 't reizen voor 3 uur werken. Thuisblijven hoeft ie voor mij ook niet, want we zouden hier allebei ook maar wat gaan aanrommelen en dat is ook lullig voor die vriend (die overigens niks heeft gevraagd, kwam allemaal vanuit R. zelf). Dus wat wil ik nou eigenlijk? Geen idee, zeiken denk ik.

Grr.

Kjong: gefeliciteerd met je visum!!!

Hey Isiss, kan me je frustratie best voorstellen, met z'n tweetjes niksen is toch leuker dan in je eentje. Maar ja, aan de andere kant toch ook wel leuk dat R. zo hulpvaardig is, toch?

Maar zo'n beetje van je af zeiken is ook wel eens fijn

Heb zelf ook wat te zeiken, ben vandaag alleen op het werk (gebeurt niet vaak) en had dat ruim van te voren bij hem aangekondigd, zodat we even konden msnnen (gaat normaal te lastig, ivm 6 uur tijdsverschil en hij heeft thuis (nog) geen internet). komt ie net online, tussen 2 lessen door (hij is leraar en geeft 's avonds Engelse les) terwijl hij overdag op zich alle tijd heeft en is na 2 minuten al weer weg, zonder iets "leuks" te zeggen, behalve: "spreek je volgende keer". Nou ja, vond ik echt niet leuk!

Tuurlijk, misschien had ie het vandaag wel heel druk of zo, en is het toch leuk dat ie nog even online komt, maar toch... *pruil*

Whaaaah, eindelijk een visum voor Kman!!!!!!!!!!!

Ik snap dat je er 10 jaar jonger uitziet...eindelijk dat visum

hoe kan je oude topics terugvinden eigenlijk? Kwam niet verder dan longdistance deel 6 net (wat overigens erg leuk is om 'ns door te lezen: Kim Stunt'; gaat ze G. ophalen van Schiphol of niet? Yas' onmogelijke beslissing om toch niet voor de negert te gaan (ja, in het begin is er weer over de foto van de negert geschreven Yas, kan je 'm ajb weer 'n keertje opzoeken?!), afgewezen visum van Kjong, Biggetjes trouwplannen, Fille over eten, heel veel verhalen van Marg, dipje van Rianneplaya tafkap TR, de 14-kilowegende rugzag van Nemo, en nog veel meer. Als je 'n middagje niks te doen hebt is dit goed vermaak!)

Maar wil eigenlijk ook wel weer 'ns bij 't begin rondneuzen. Dus als iemand tips heeft...



'k Werk vannacht weer 'n keer in de kroeg waar ik ruim 'n half jaar geleden gestopt ben. Had er heel veel zin in de hele week, maar nu ik heb zitten bedenken dat er inmiddels bijna niemand meer werkt met wie ik toen werkte, heb ik er bij nader inzien toch niet zoveel zin in. Whatever: geld.



Haha, Jooles, dat is een zelfde staaltje niet-plannen als bij ons. Vaak veroorzaakt door dingen die je zelf voor allebei hebt bedacht zonder uit te spreken naar hem toen. Hij zich van geen kwaad bewust, en jij over de pis. Been there, done that.

ben intussen verder gegaan in deel 7 (heb echt geen leven idd ).

Kent iemand 't verhaal nog van de aardige vriend met de afschuwelijke gordijnen? Die liggen sindsdien ergens in 'n kamertje onderin 'n kast. R. komt net als 'n debiel binnengestormd en rent keihard weer naar buiten met die zak gordijnen. Mooi. Opgeruimd staat netjes. Z'n andere vriend is nml. kozijnen aan 't plaatsen en for the time being kunnen die gordijnen daar nu voor. En achteraf kan ie ze gewoon weggooien in de container, dat zal ik binnenkort wel even aan 'm melden.

Hoi!



Issis, op het oude forum werden topics alleen drie maanden bewaard nadat zij afgesloten waren.



Misschien vind jij nog iets als je de url van het oude forum om www.waybackmachine.org intikt, dat is een internetarchief.



Ik snap wel dat jij ervan baalt dat R. nu zoveel andere dingen doet. Niet teveel rekening houden met die kerel, die redt zich wel weer een les geleerd. Het lijkt mij trouwens knap lastig met een man samen te wonen waarmee niet te plannen valt.



Jonna, ook herkenbaar, maar ik denk idd dat hij zich van geen kwaad bewust is. Als mannen gedachten zouden kunnen lezen zou het soms knap handig zijn



Ik ga even in de bijkeuken kijken of Kjong daar al iets achtergelaten heeft.

Kjong: wat goed, wat fijn, wat klink je blij!!! Eindelijk definitief! Joehoe, je kan dagen gaan aftellen. Heerlijk!



En Isiss, soms heb je gewoon zo'n dag toch?



Ik heb vandaag mijn nieuwe kleine vriendinnetje opgehaald en die loopt hier nu sinds een uurtje rond. Ze snapt er niks van: eerst was ze met twintig soortgenootjes en twee mensen en nu is ze helemaal alleen met alleen mij en het ruikt hier ook nog raar! Ze knoet en snort en proest en mauwt dat het een lieve lust is. Benieuwd hoe we de nacht samen gaan doorkomen. Maar oh wat is het weer gezellig!!!



Van Lief al drie dagen geen spoor. Gister en eergister snap ik, qua waar hij is; vandaag snap ik niet maar ik merk dat ik er niet meer zo van in de war raak. Hij is altijd weer opgedoken, dus hij zal nu ook wel weer opduiken.



Verder druk met werken en extra werken. Het gaat wel erg goed met alle bijverdiensten. Misschien dat dat ticket er wel gewoon komt!

Hallo! Nou ik geloof dat ik zoŽn dummy ben die zich idd heeft laten strikken voor een LDrelatie haha. 8 maanden stage gelopen in Guatemala, de laatste 3 maanden mijn huidige vriend leren kennen. Eind augustus moest ik helaas terug naar NL om aan mijn afstudeerjaar te beginnen, begin februari ga ik weer terug voor 2 maanden om hem te zien! En intussen nog even een scriptie uit de mouw te schudden haha.

Maar poeh wat kan het frustrerend zijn, zo ver van elkaar vandaan.. Het hele erge missen (het tot jankens toe) is nu wel over, nu begin ik me er vooral aan te irriteren dat je gewoon niet kan zien wat ie daar doet, en waar je over mee kunt praten! Vind ´t vertrouwen best moeilijk, maar intussen zitten we ons helemaal een leven samen voor te stellen, als ik eenmaal afgestudeerd ben... Lastig want eerst deze 3 maanden tot februari nog maar es volhouden, en dan nog kijken hoe het zal gaan... Hoe ging dat bij jullie, het eerste weerzien na zo´n lange tijd gescheiden te zijn geweest?

Jullie hebben hier al een gezellige harde kern opgericht geloof ik haha, maar wilde toch ook even mijn verhaaltje kwijt op de één of andere manier, met mensen die precies weten waar je Žt over hebt (in tegenstelling tot goedbedoelde pogingen tot begrijpen van vriendinnen).

Ik ga het een beejte proberen te volgen hier, vind ik leuk!

En nu weer aan de studie.......

Het eerste weerzien. Dan ga ik even negen jaar terug in de tijd en het was fantastisch! Super, leuk, thuiskomen. Oh wat was het leuk. Ik kon het niet geloven dat ik er weer was, dat ik hem weer zag, na bijna 1,5 jaar. Ik dacht echt dat het nooit meer stuk kon.



(dat het wel stuk ging, ga ik nu even niet vertellen, maar ja ik was dan ook pas 18 en echt samen kunnen zijn zou nog te lang duren als dat wij ons aan plannen maken konden vastklampen)



Etosha, wat doe jij dat goed, ik weet niet waar jij de energie vandaan haalt om zoveel te werken en zoveel energie te hebben. Ik hoop dat je lief al iets heeft laten horen.

Hahaha. Ik kan me nog een weerzien herinneren van toen ik bezwangerd voor de eerste keer door de douane heen kwam.

Ik zag hem niet. Ik zag wel een hele zenuwachtige pimpige zigeuner.



Hij had met stress in zijn lijf zijn 'mooiste' kleren en schoenen aangetrokken.

Allemaal een andere kleur zwart.

Prima kledingstukken, apart. Maar bij elkaar echt zo een verwassen gezicht.

Zeker omdat dus alles zwart was, wat bij zijn gelaatskleur, die door de zenuwen dof en heel grauw was geworden, echt niet staat.

De halve peuk in de mondhoek gaf ook nog een hint.

Hij miste alleen nog een gouden oorbel. Of een gitaar op zijn rug met een kapotte snaar.



Omdat hij met dat gezicht en die hele foute kleding maar heen en weer ijsbeerde vertrouwde niemand hem op de airport. Ze gingen vermoeden dat hij een terrorist was.

Dus iedereen stond een beetje ver van hem verwijderd, alsof hij een uur in de wind stonk.

Wat eigenlijk ook wel zo was. Omdat hij zo nerveus zweette.



Gelukkig toen ik kwam, die bezwangerde biggetjesroze buitenlandse in een rare winterjas en een hoog-water-op-Scheveningen-broek door de dikke buik en met de veters van de schoenen los vanwege het water in de voeten en grote geruite plastic markttassen op de kar, snapten de meesten wel waarom hij zich zo gek gedroeg.



Een perfect match

Wat een leuke weerziensverhalen allemaal

Mijn eerste weerzien met het vriendje destijds in Londen was ook geweldig, we zagen elkaar op het busstation en het was meteen weer goed. Daarna zijn nog wel andere keren gevolgd, die minder geslaagd waren, oa dat hij me 's ochtends vroeg van het busstation haalde terwijl hij een hele nacht had doorgehaald (ik geef toe, na een nachtelijke busrit van dik 10 uur zag ik er ook niet op mijn paasbest uit, maar hij sloeg echt alles...) ongeschoren (en dan bedoel ik niet schattige stoppeltjes, nee, het was gewoon echt een halve baard), vettig haar, stinkende, vieze kleren en nog half dronken. Toen we thuis kwamen, had ie ook meteen een ontmoeting met de wc pot ivm zijn kater...nou, dat vond ik toch echt minder leuk, haha.



Maar het eerste weerzien met het huidige vriendje, tja, dat moet nog komen...spannend, leuk, maar ook wel een beetje eng.

Haha, wat grappig om te lezen allemaal.. Ik ben heel benieuwd hoe het allemaal zal gaan! We zien elkaar nu 5 maanden niet (nog 3 te gaan ) en dan kan ik maar 2 maanden daar zijn ivm mn afstuderen... Maar tegen de tijd dat ik klaar ben, zijn we weer 5 maanden verder voordat we elkaar kunnen zien.. Maar als ik dan terug ga, zal het waarschijnlijk wel voor onbepaalde tijd zijn, spannend!

Maar ik las een verhaal over iemand die haar vriend 1,5 niet had gezien, hoe doe je dat?? Ik dacht dat 5 maanden lang was haha.. En goed, 18 is idd wel jong, ik ben 22. Vind t nog wel het lastigst om het gevoel vast te houden wat je daar voor elkaar voelde... een krakende stem uit de laptop en een haperend camera beeld erbij is toch niet alles hoor..

Soms is dat juist alles wat je hebt.

Es: bedankt! Heb even kort zitten zoeken, maar kon bijna niks openen. Ga d'r morgen wel even op m'n gemak voor zitten.



Cadi: al iets gehoord intussen?



Etosha: leuk! Foto? Hoe heet ze?

Ben R. ook voor aan 't bereiden op 'n harig monster. Hij wil eigenlijk niet, maar we hebben wel 'n compromis bereikt: als we (ooit) in 'n huis met tuin wonen gaat d'r een komen. Heb met ex 2 katten, die zijn bij hem achter gebleven, en ik mis ze nog steeds. Eén ding mis ik idd niet Fille: alles onder de haren Was voorheen echt van de zwarte kleren, maar met witte katten werkt dat écht niet. Heb er m'n garderobe toen op aangepast en ben nu wel weer heel blij dat ik daar geen rekening mee hoef te houden. Denk dat 't tzt 'n naaktkat wordt met 'n jasje aan als 't koud is (is ook beter voor m'n allergie)





Afgelopen dagen was gewoon nutteloos gezeik hoor, d'r is hier geen vuiltje aan de lucht. Irritante ongesteldheid ook.



Eerste ontmoeting, altijd leuk!

Heb toen ik R. ontmoette 3 dagen fulltime met hem gevakantieliefded, allebei zwaar onder de indruk van de ander maar heel rationeel besloten om er verder niks te doen. Behalve telefoonnummers uitwisselen. En vanaf de eerste nacht toen we weg waren heftig smsen, en vlak erna heftig bellen. Ik wist niet hoe ik 't had, was totaal van de kaart (en hij ook, aan z'n smsjes te lezen). Was 't de erg leuke aandacht omdat m'n relatie in NL pas 'n paar maanden voorbij was? Geilheid voor 'n mooie man die iedere nacht wel 'n andere toeriste in z'n bed zou hebben? Of verliefd?

Na 'n paar weken besloten dat er maar één ding op zat: terug naar Marokko. Dus 5 weken na die 3 dagen zat ik in 't vliegtuig naar Marokko, in m'n eentje. Ik wist van binnen echt wel dat 't goed zat, had geen seconde over 'n eventueel plan B nagedacht in de vorm van iemand die ik daar zou kunnen bellen of 'n hotel waar ik heen zou gaan als 't 'n eikel bleek te zijn. Die gedachten kwamen pas in 't vliegtuig, al overheersten de vlinders gelukkig wel. Had 'n leuk roze bloesje aan, met mooie grote zweetplekken onder m'n oksels. Zenuwen die door m'n keel gierden, hartkloppingen nog te horen in NL.

Eerst door de bureaucratische douane. 15.15u landen betekent niet 'n half uurtje later elkaar zien, dat betekent minimaal 3 kwartier wachten in 'n volle zweterige hal waar mannen met snorren je visumkaartje overtypen in de computer en stempels zetten. Ondertussen stiekem gluren naar en roddelen over mooie toeristes. Eindelijk door de douane, zweetplekken vast ook uitgebreid naar achterkant, moet wel. Rugzak gehaald, aankomsthal in.

Daar stond ie, ik zag 'm meteen! Met 'n vriend erbij die zijn zenuwen in bedwang moest houden, d'r schoot door me heen dat ik met 'm alleen wilde zijn, dat die vriend daar helemaal niet hoorde.

Bizar om elkaar weer te zien, ik wist in 1 seconde dat 't klopte, dat dit 'm was, dat we heel veel samen zouden gaan meemaken. Hij had 'n bosje veel te chemisch gekleurde rozen bij zich, en 'n grijns op z'n kop die geeneen van z'n mooie toeristes ooit moet hebben gezien, ik zag aan 'm dat hij hetzelfde wist als ik. Blinde verliefdheid? Voor de buitenwereld wel, voor ons niet.

Het was echt super met z'n 2en. Hij had een paar dagen vrij genomen van z'n werk, nam me eerst mee naar 't appartement van z'n neef die er die dagen niet was, en daar hebben we ons opgesloten. Twee dagen in 'n minikamertje met Jack Johnson op repeat, fles water naast 't bed en alleen maar veel liefde, kletsen en slapen. 's Nachts om 4u wakker, honger en iets te eten halen bij 'n eetkraampje verderop in de straat.

Na 2 dagen de echte buitenwereld weer gezien, en bij ma en rest van familie eten. Bleek dat ik de 1e vrouw was die hij meenam naar z'n familie, z'n zus had 'n huis vol kakelende vrouwen geregeld om couscous te eten waarbij R. en ik 't middelpunt waren. Heel apart, in de positieve zin van 't woord.

Rest van de week iedere minuut van de dag samen, zonder ook één moment moeilijk of vreemd, het was totale relaxedheid en gemak.

Rest van 't verhaal is bekend: tranen met tuiten bij 't afscheid en ik afgelopen 2,5 jaar zo vaak mogelijk daarheen, en hij nu eindelijk hier. En we gaan helemaal verder zoals die eerste week (behalve dat we niet het hele weekend fulltime in bed liggen).

In de dronken huwelijksnacht in februari vertelde ie 't me: het moment dat ik de eerste keer in m'n roze bloesje terugkwam voor hem wist ie dat ie met me wilde trouwen.

Isiss, het lijkt wel of je door bent naar de volgende levens/relatieronde en zaken aan het verwerken, of afscheid van aan het nemen bent.



Fille, in Godesnaam!

We gaan het anders doen. Net als een vriendinnetje van het forum die geen avatar kon plaatsen, geef je me je inlog van Viva en dan zet ik een plaatje in de openingspost. Dit kan echt niet langer: Harmen Siezen die hoera een jubleum zegt. Het past niet. Waren we net van de jaren50 knuffelaressen af, zitten we hieraan vast.

Haha, Isiss, die kale kat, vreselijk! Mijn nieuwe zorgenmeisje heet Ingwe, luipaard. Ze is vreemd. Ze houdt haar kopje de hele tijd scheef en ik heb het idee dat er ergens in haar zintuigen iets niet klopt, maar ben er nog niet uit of het haar gehoor is (ze lijkt me soms wel, soms niet te horen), of haar zicht (ze zag vanmorgen echt de slaapkamerdeur niet open staan en rende er vijfentwintig keer in paniek miauwend langs, op zoek naar mij) of haar oriëntatie. Ze is ook nog heftig aan de niesziekte en snort daarom als een ouwe bromfiets, al snotterend, niezend en waterige oogjes hebbend. Knipper knipper, brom brom, snor snor, hatsjoe. Zoiets. Foto's volgen.



Lief is weer opgedoken. Stond dronken te wezen in de kroeg op de laatste avond van alweer een groep toeristen. Vandaag heeft ie ze weg gebracht, morgen dagje vrij en maandag staat er weer een nieuw gezelschap op het vliegveld. Oeh wat ben ik toch blij dat ik daar vanaf ben! Al is het rondreizen wel iets dat ik erg mis.



Onze eerste herontmoeting? Tja, vreemd! We zijn twee jaar vrijwel elke dag en vrijwel elk uur samen geweest, eigenlijk vanaf onze eerste ontmoeting. We deden een reis samen en aan het einde van die reis zei hij: "Nu we toch niet meer professioneel samen hoef te werken, mag ik je dan nu eindelijk zoenen?". Vanaf daar constant samen geweest, tot ik in januari dit jaar terug naar Nederland ging. In juni zag ik hem weer. Eerst naar Londen, overstappen, wachten, twaalf uur in dat ellendige klotevliegtuig. Aankomst: even bellen: ik ben geland! Ik sta bij de douane! Tranen in allebei onze stemmen. Ik verwachtte hem dus bij de deuren. Hij verwachtte mij nog uitgebreid bij de douane. Na een paar minuten rondkijken, zag ik een man met een kop koffie zitten, met heel veel krullen maar wel met zijn jas aan. Ik ken hem alleen met tondeuse standje 2, zeg maar. Dus ja, die jas... dat was 'm wel. Maar die haren? En hij leek ook niemand te zoeken. Langzaam liep ik dichterbij, met bonkend hart en inderdaad, ook zwetende oksels. Was dit de man tegen wie ik aan de telefoon had gezegd dat ik wel met hem wilde trouwen? En toen stond ik naast hem en keek hij op. Achteraf zegt hij dat hij me nog nooit zo vol emoties heeft gezien: tranen, verwarring, een grote grijns, rare geluidjes uitstotend. En toen waren daar zijn armen en zijn ogen, en ja, die herkende ik!

Hahaha, ik verstopte me achter een pilaar toen hij de luchthaven uitkwam! (hij kwam naar mij, nadat ik hem 6 maanden niet gezien had en ik werkte in Turkije) Ik had er heel de tijd staan ijsberen en toen ik hem opeens zag schrok ik zo dat ik me verstopte Hij keek vrij geergerd/ verontrust toen hij me nergens zag en dat vond ik ook weer lullig, dus toen ben ik maar heel nerveus en verlegen tevoorschijn gekomen. Ik weet nog dat we elkaar onhandig een kus op de mond gaven en dat ik dacht: zo, hallo, we hebben elkaar begroet kom mee anders val ik hier ter plekke neer. Toen we eenmaal in de auto zaten leek het alsof hij nooit was weggeweest, hoewel het nog een uur of 2 duurde voordat ik met hem durfde te zoenen (ik ben zo'n MUTS!) Maar toen ik eenmaal durfde te zoenen, kwam de rest van zelf



Kjong: GEFELICITEERD!!!!! Ik hoop dat je er van kan genieten, want na al dit gezeik kan ik me voorstellen dat er nu nog een bitter smaakje aan zit.. maar als ie straks daar staat op schiphol... GEWELDIG!



Fille: typ jij altijd een bericht onderaan de forum waar alle reacties staan of klink je rechts boven op "plaats bericht"? Daar zou het ook nog aan kunnen liggen....



Issis: jammer dat hij spreken niet gehaald heeft. hoe hadden de andere het uit de klas gedaan? Heeft hij nu wel weer de motivatie om die boeken uit de kast te halen? En spreken is gewoon heel moeilijk in het Nederlands! Ben wel heel benieuwd hoe hij het nu kan.



Ik ben morgen klaar met een rondreis van een week. Was een leuke reis! Grappig genoeg is Habibi er nu ook met 1 bezig, die van 3 weken. Ze konden niemand vinden en toen heb ik hem in de aanbieding gegooid. Heb hem heel de reis doorgeluld. Of dat ben ik nog aan het doen eigenlijk. Maar hij vind het wonderbaarlijk leuk en hij heeft een hele leuke/ makkelijke groep dus dat scheelt een heleboel! Omdat ik maar een reis heb van een week en echt geen 2 weken alleen ga zitten in Agadir vlieg ik maandag nog een keer naar Nederland voor 10 dagen! Een week was veel t kort en heb me rot gehaast om overal te komen!



Als ik terugkom moeten we verhuizen (ook ik ben nu aan de beurt!). We hebben geen meubels dus dat maakt het makkelijk om te verhuizen, maar we moeten in ons nieuws huis dus kamperen Ik heb woensdag en donderdag om in te pakken. (aangezien ze geen verhuisdozen hebben in Marokko neem ik die mee uit NL, ik ben benieuwd wat ze daar van zeggen bij de incheckbalie..) Vrijdag komt Habibi dan thuis, dan huren we een busje (zn vader heeft de auto afgepakt omdat hij wil dat Habibi terug komt naar belgie, erg flauw) en dan verhuizen we de zooi. Zondag gaat hij dan naar Belgie en ik heb weer een reis van 2 weken.



Het probleem is dus alleen: we hebben niks in dat huis! We gaan er heen omdat het gekocht is door zijn familie en het leeg staat en we dus geen huur hoeven te betalen. We willen dan de 400 euro die we normaal aan huur betalen aan meubelstukken gaan uitgeven.. We hebben het namelijk niet erg breed om het moment. We hebben een prioriteiten lijstje:

1. matras

2. gasfornuis

3. boiler (en zolang we die niet hebben gaan we elke dag naar de overkant naar de hamam)



En natuurlijk alvast 2 borden, 2 lepels, vorken en messen en een pan...



Pff ben benieuwd!

Hij gaat trouwens gewoon even een weekje naar Belgie, iedereen zien..



Etosha: fijn dat je weer wat van je lief heb gehoord! Het klinkt ook alsof je nu lekker helemaal in je huisje bent gesetteld, fijn!



En voor alle nieuwelingen: welkom!



voor de rest weet ik het ff niet meer...

Finding Nemo: geen marktplaats in Marokko? Ik heb net mijn hele huis ingericht voor 1200 euro, alles van Marktplaats zo'n beetje. En als ik zeg hele huis, dan bedoel ik ook echt mijn héle huis! In een notendop: tafel, stoelen, bank, tvkast, boekenkast, tv, lampen, bed, matrassen, kledingkast, bureaustoel, meer stoelen, kleed, pannen, bestek, koelkast, wasmachine, vriezer, waterkoker, ladenblokjes, wasmand echt alles en alles voor 1200 euro totaal! Dus met die 400 zou je toch ook een eind moeten komen tweedehands?



En ach, kamperen: we zijn er goed in hoor, op dit topic.

Dat wilde ik er eigelijk nog bijschrijven: helaas geen marktplaats in Marokko.

voorheen heb ik in NL daar ook heel mijn huis voor ingericht, maar dat zit er hier niet in helaas!



Ze hebben we tweedehands spullen die op straat verkocht worden, maar stel dat daar bv een keer een bank tussen zit dan zou je dit voor je kat nog niet kopen...

Balen joh! Ja, dan moet je op een andere manier bij elkaar gaan sprokkelen. Rondvragen bij vrienden en familie? Ehm... bij verdienen? Maar wel heel leuk zo'n nieuw huisje!