Kinderen
alle pijlers
Ik ben een slechte moeder!
donderdag 1 juli 2010 om 16:32
donderdag 1 juli 2010 om 16:33
Ik sluit me aan bij Lolapaloeza. Je kunt ook de schoolmaatschappelijk werkende om hulp vragen.
En nee, je bent niet meteen een slechte moeder. Het is wél jammer dat je het zelf zo voelt. Daardoor kun je in de valkuil stappen van zelfbevestiging en je nog vervelender voelen.
Dus praat erover met mensen en probeer je zelfvertrouwen op te krikken.
En nee, je bent niet meteen een slechte moeder. Het is wél jammer dat je het zelf zo voelt. Daardoor kun je in de valkuil stappen van zelfbevestiging en je nog vervelender voelen.
Dus praat erover met mensen en probeer je zelfvertrouwen op te krikken.
donderdag 1 juli 2010 om 16:33
Heel knap dat je inziet dat je verkeerd bezig bent!
En nu de volgende stap:
- in plaats van schreeuwen ga je op ooghoogte hurken, je zoon aankijken en rustig zeggen waarom hij iets niet mag doen.
- bij agressie doe je precies hetzelfde
- en in plaats van dreigen ga je duidelijk zeggen dat dit de laatste waarschuwing was... en dat hij bij herhaling van het gebeurde 10 minuten in zn kamer/op de bank/maakt niet uit waar moet gaan zitten. En daarna ga je weer met hem in gesprek en praat je nog ff over wat er gebeurd is.
Echt, als het je lukt om dit 1 dag vol te houden dan zul je door de resultaten die je boekt niet anders meer willen!
Succes
En nu de volgende stap:
- in plaats van schreeuwen ga je op ooghoogte hurken, je zoon aankijken en rustig zeggen waarom hij iets niet mag doen.
- bij agressie doe je precies hetzelfde
- en in plaats van dreigen ga je duidelijk zeggen dat dit de laatste waarschuwing was... en dat hij bij herhaling van het gebeurde 10 minuten in zn kamer/op de bank/maakt niet uit waar moet gaan zitten. En daarna ga je weer met hem in gesprek en praat je nog ff over wat er gebeurd is.
Echt, als het je lukt om dit 1 dag vol te houden dan zul je door de resultaten die je boekt niet anders meer willen!
Succes
donderdag 1 juli 2010 om 16:34
Brocante, om je nog een hart onder de riem te stoppen:
Zoon heeft een beroerde start gehad en daarna ben ik een poos overspannen geweest. Heb heel lang het gevoel gehad dat hij door mij wel eens problemen zou kunnen krijgen. Maar gelukkig is dat erg meegevallen.
Het kan ook zijn dat hij echt 'jongetjes-gedrag' vertoont en de juf meer ingesteld is op meisjes. Dus even om opheldering vragen bij de juf misschien?
Zoon heeft een beroerde start gehad en daarna ben ik een poos overspannen geweest. Heb heel lang het gevoel gehad dat hij door mij wel eens problemen zou kunnen krijgen. Maar gelukkig is dat erg meegevallen.
Het kan ook zijn dat hij echt 'jongetjes-gedrag' vertoont en de juf meer ingesteld is op meisjes. Dus even om opheldering vragen bij de juf misschien?
donderdag 1 juli 2010 om 16:36
Dingen die in het verleden gebeurd zijn. Gebeuren ze soms nog steeds?
Zoniet, laat het dan achter je, want gebeurd is gebeurd.
Als je de lat voor jezelf zo hoog legt, ben je wel tot mislukken gedoemd. Elke ouder maakt fouten, geen enkel is perfect en kinderen houden er minder aan over dan men je wil doen geloven.
Een opvoedcursus lijkt me een goed idee, ook om jezelf meer zelfvertrouwen te geven.
Zoniet, laat het dan achter je, want gebeurd is gebeurd.
Als je de lat voor jezelf zo hoog legt, ben je wel tot mislukken gedoemd. Elke ouder maakt fouten, geen enkel is perfect en kinderen houden er minder aan over dan men je wil doen geloven.
Een opvoedcursus lijkt me een goed idee, ook om jezelf meer zelfvertrouwen te geven.
donderdag 1 juli 2010 om 16:38
Huh? Ik snap dit even niet, je hebt begrepen van de leerkracht dat jouw kind fysiek kan worden met andere kinderen en nu heb je het gevoel dat het aan jou ligt?
Waarom doe je dat? Ik bedoel je bent toch niet zijn verlengstuk of zo? Ik ben het met je eens dat hij leert in gedrag door omgaan met jou en ik lees dus ook dat je daarin niet altijd de meest volwassen keuzes hebt gemaakt en maakt.Dan is het welllicht goed om hulp hierbij te vragen. Als je dit eens met de HA of school bespreekt denk ik dat ze je heel goed de weg kunnen wijzen waar je hulp kan vragen.
Echter ik krijg door jouw post de indruk van je dat je per definitie vindt dat hij door jou dit gedrag laat zien. Eerlijk gezegd vind ik dat een soort van weglopen met zijn issue(s). Dat je zijn moeder bent maakt niet zijn gedrag van jou. Ik denk wanneer je dit gescheiden van elkaar gaat zie je al een start maakt in hem te leren dat hij verantwoordelijk is voor zijn gedrag. Nu komt het op me over alsof je hem leert dat jij verantwoordelijk bent voor zijn letterlijke keuzes in gedrag.
Dan hoef je als kind natuuurlijk niet over je eigen keuzes na te denken ; je moeder neemt de schuld wel op zich.
Waarom doe je dat? Ik bedoel je bent toch niet zijn verlengstuk of zo? Ik ben het met je eens dat hij leert in gedrag door omgaan met jou en ik lees dus ook dat je daarin niet altijd de meest volwassen keuzes hebt gemaakt en maakt.Dan is het welllicht goed om hulp hierbij te vragen. Als je dit eens met de HA of school bespreekt denk ik dat ze je heel goed de weg kunnen wijzen waar je hulp kan vragen.
Echter ik krijg door jouw post de indruk van je dat je per definitie vindt dat hij door jou dit gedrag laat zien. Eerlijk gezegd vind ik dat een soort van weglopen met zijn issue(s). Dat je zijn moeder bent maakt niet zijn gedrag van jou. Ik denk wanneer je dit gescheiden van elkaar gaat zie je al een start maakt in hem te leren dat hij verantwoordelijk is voor zijn gedrag. Nu komt het op me over alsof je hem leert dat jij verantwoordelijk bent voor zijn letterlijke keuzes in gedrag.
Dan hoef je als kind natuuurlijk niet over je eigen keuzes na te denken ; je moeder neemt de schuld wel op zich.
donderdag 1 juli 2010 om 16:38
donderdag 1 juli 2010 om 16:39
Ja zeker weten Brocante, je moet juist blij zijn dat er een beetje pit in je zoon zit en dat hij niet het braafste jongetje van de klas is
Je moet dan juist selecteren wat belangrijk genoeg is om over te 'praten' met hem. Als het teveel wordt werkt het ook niet meer, dus alleen voor belangrijke dingen.
Overigens deed ik het al zo met mn zoon voordat de Supernanny op tv was hoor
Je moet dan juist selecteren wat belangrijk genoeg is om over te 'praten' met hem. Als het teveel wordt werkt het ook niet meer, dus alleen voor belangrijke dingen.
Overigens deed ik het al zo met mn zoon voordat de Supernanny op tv was hoor
donderdag 1 juli 2010 om 16:39
Ik denk ook dat opvoedingsondersteuning een goed idee is, kun je via het cb regelen en ook vaak via thuiszorgorganisaties ed. Zoek maar in je regio.
En wat je schrijft over schreeuwen, loze dreigementen en in extreme gevallen terugslaan: ik denk dat heel veel ouders dit weleens doen.
Niet goed, maar neem het jezelf niet teveel kwalijk. Je bent je ervan bewust, wil het anders doen en opent hier een topic om hulp: hartstikke goed toch? Er zijn veel meer mensen die wel dit gedrag doen, maar echt niet inzien dat dat niet goed voor hun kind is. Bovendien ben je blijkbaar al een tijd bezig om je gedrag naar hem aan te passen en dat werkt ook nog. Nu nog van het schuldgevoel af!
Ik krijg van jouw bericht het idee dat je zelf helemaal niet lekker in je vel zit, is het misschien ook een idee om daar hulp voor te zoeken? Naar een psycholoog te gaan bv?
En wat je schrijft over schreeuwen, loze dreigementen en in extreme gevallen terugslaan: ik denk dat heel veel ouders dit weleens doen.
Niet goed, maar neem het jezelf niet teveel kwalijk. Je bent je ervan bewust, wil het anders doen en opent hier een topic om hulp: hartstikke goed toch? Er zijn veel meer mensen die wel dit gedrag doen, maar echt niet inzien dat dat niet goed voor hun kind is. Bovendien ben je blijkbaar al een tijd bezig om je gedrag naar hem aan te passen en dat werkt ook nog. Nu nog van het schuldgevoel af!
Ik krijg van jouw bericht het idee dat je zelf helemaal niet lekker in je vel zit, is het misschien ook een idee om daar hulp voor te zoeken? Naar een psycholoog te gaan bv?
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
donderdag 1 juli 2010 om 16:40
Ik zu zeker hulp vragen omdat je je er zo slecht bij voelt en omdat je misschien wel heel goed andere technieken kan gebruiken in je opvoeding die prettiger zijn en waar je zelf nog neit aan gedacht hebt.
Mijn 2e gevoel bij je post is meteen: jouw zoon is ook een eigen persoon, een mens met slechte eigenschappen en gewoontes. Jij bent echt niet de bron van alle kwaad, net zomin als je de bron bent van alle goeds dat hij doet. Wie weet is het een pittig ventje en zou hij ieder andere moeder ook tot over het randje weten te krijgen. Verander je gedrag omdat het jullie leven prettiger kan maken, niet omdat je eigenhandig wil bereiken dat het een perfect kind wordt.
Mijn 2e gevoel bij je post is meteen: jouw zoon is ook een eigen persoon, een mens met slechte eigenschappen en gewoontes. Jij bent echt niet de bron van alle kwaad, net zomin als je de bron bent van alle goeds dat hij doet. Wie weet is het een pittig ventje en zou hij ieder andere moeder ook tot over het randje weten te krijgen. Verander je gedrag omdat het jullie leven prettiger kan maken, niet omdat je eigenhandig wil bereiken dat het een perfect kind wordt.
donderdag 1 juli 2010 om 16:42
Ha nou als het je gerust stelt, al die dingen die jij gedaan hebt die heb ik ook gedaan. En af en toe ga ik nog uit mijn dak, na een slechte nacht/ruzie met manlief/stress en natuurlijk lijken de kinderen dan nog vervelender dan anders. Wat ik echter al tijden niet meer doe is slaan, ik kreeg daar zelf zo'n kutgevoel van dat ik me daarna heel slecht voelde.
En ook hier een kind met een "afwijking", we zitten nu in een traject van testen en ik heb ook wel eens gedacht dat dat door mij kwam maar dat is flauwekul natuurlijk, hij is gewoon als zichzelf geboren en hij is blijkbaar iets anders dan anderen.
Ik heb 3 kinderen dus kan met aan waarschijnlijkheid grenzende zekerheid zeggen dat het echt niet aan mij ligt, jij hebt er 1 begrijp ik? Ik zou eens aan de juf vragen waar zij zich zorgen om maakt en of zij denkt dat je kind wellicht hulp nodig heeft?
In elk geval niet, ik herhaal NIET jezelf de schuld geven, daar schiet je namelijk ook niks mee op!
En ook hier een kind met een "afwijking", we zitten nu in een traject van testen en ik heb ook wel eens gedacht dat dat door mij kwam maar dat is flauwekul natuurlijk, hij is gewoon als zichzelf geboren en hij is blijkbaar iets anders dan anderen.
Ik heb 3 kinderen dus kan met aan waarschijnlijkheid grenzende zekerheid zeggen dat het echt niet aan mij ligt, jij hebt er 1 begrijp ik? Ik zou eens aan de juf vragen waar zij zich zorgen om maakt en of zij denkt dat je kind wellicht hulp nodig heeft?
In elk geval niet, ik herhaal NIET jezelf de schuld geven, daar schiet je namelijk ook niks mee op!
