ONdergewicht bij babies

Reisa, 17 kilo bij 4 jaar is toch gewoon gemiddeld?

quote:Mirjam762 schreef op 04 juli 2010 @ 20:59:

Reisa, 17 kilo bij 4 jaar is toch gewoon gemiddeld?Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet weet. Ze is nu ongeveer 1 m 14 cm en ze is toch wel echt mager. Laatst haar bmi berekent en dan heeft ze wel ondergewicht. Net nog een keer gedaan, 13,08 en dat is ondergewicht, maar niet meer zo veel.Maar ik let er niet meer op, ze is bijna nooit ziek, heel actief en vrolijk en eet normaal. Lijkt me prima.

bmi is voor volwassenen, niet voor kinderen, dus dat zegt niets

Germanwings, je weet toch niet welke BM-calculator ze heeft gebruikt? Er bestaan er ook voor kinderen.



Reisa, 13,08 is inderdaad wel licht, vergelijkbaar met mijn dochter. Wat is jouw dochter ook lang!

Ik heb een bmi-calculator gebruikt voor kinderen en haar bmi is 13,08, niet haar gewicht, voor de duidelijkheid.

En ze is idd. best lang. Vreemd genoeg is ze een van de kleinste uit haar kleutergroep. Haar neefjes zijn even lang, een stuk zwaarder, dat wel, maar horen tot de langste van hun groep.

quote:reisa1978 schreef op 04 juli 2010 @ 21:07:

[...]





Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet weet. Ze is nu ongeveer 1 m 14 cm en ze is toch wel echt mager. Laatst haar bmi berekent en dan heeft ze wel ondergewicht. Net nog een keer gedaan, 13,08 en dat is ondergewicht, maar niet meer zo veel.Maar ik let er niet meer op, ze is bijna nooit ziek, heel actief en vrolijk en eet normaal. Lijkt me prima.17 kilo hoeft niet te licht te zijn voor een kind van 4, maar wel voor een kind met die lengte. Met 1.14 zit ze volgens de kinderBMI-meter dan idd net in de ondergewichtzone. Terwijl mijn dochter een jaar ouder (5,5), ook 17 kilo is en een gezond gewicht heeft. Maar zij is maar 1.05.

Hier ook een moeder met een lichtgewichtje, ze woog bij haar geboorte 3050 gram en de laatste keer bij het cb 7880 gram (13 maanden).



Vooral geen zorgen maken als jullie zoon goed drinkt en voldoende plasluiers heeft. Zoals je schrijft klinkt hij als een lekker en actief mannetje.



Ik heb zelf een jaar bv gegeven en met 5 maanden begonnen met bijvoeding. Mijn dochter heeft altijd goed gegeten en gedronken en ik heb nooit de indruk gehad dat ze te weinig kreeg. Toen ze 8 maanden oud was wilde het cb ook "een plan", ik heb een week bijgehouden wat ze allemaal at en dronk en dit is beoordeeld door een diëtiste, alles was prima in orde ze kreeg meer dan voldoende calorieën binnen. Mijn dochter is altijd tenger geweest maar dat was bij mijn andere dochter ook het geval. Wij zijn zelf ook niet een van de "breedste" en wat wen schrijft er zijn nu eenmaal ook gewoon wat smallere kinderen.



Heel veel succes!

Bij ons op het cb is ook aangegeven dat de gemiddelen ook zijn bijgesteld omdat de mens in zijn geheel dikker wordt. Dit geldt ook voor kinderen. De gemiddelden worden dus aangepast en het kan best zijn dat je kindje een aantal jaren geleden prima binnen de curve zou vallen.



Mijn kinderen vallen allebei met hun gewicht buiten de curve. Ze zijn slank en beweeglijk. Dus ze zijn eigenlijk te licht, maar bij ons op het cb geen probleem.



Als je kindje vrolijk en alert is dan zou ik me niet al teveel zorgen maken en mocht je dat wel doen ga dan langs bij je ha. Daar heb ik toch meer vertrouwen in dan een cb-arts.

Mijn oudste zoon woog 3500 gram en was 50 cm. Een heel gemiddeld kindje dus. De eerste keer op het cb was hij in de lengte goed gegroeid maar het gewicht liet iets te wensen over. De tweede keer, bij 9 weken ongeveer, was hij weer goed gegroeid in de lengte maar niet in gewicht.

Ik gaf toen borstvoeding en vond dat best heel zwaar. Ik moest erg wennen aan het hebben van een kind, en wist ook niet of het allemaal wel goed ging met de borstvoeding en of ik genoeg had. Ik vertelde dit ook tegen de cb-verpleegkundige. Ze opperde toen om over te gaan op de fles omdat de ontwikkeling van het gewicht haar zorgen baarde. Ik vond het prima, vond het stiekem wel fijn om af te zijn van de borstvoeding.

Maar wat bleek. Op flesvoeding veranderde er niets aan zijn groeicurve. Hij heeft al die jaren qua lengte op de 1 na bovenste lijn gezeten en qua gewicht op de 1 na onderste. Dit is gewoon zijn bouw. Hij is nu 8 en is ongeveer 135 cm lang en weegt nog net geen 29 kilo.



Toen kwam zoon nummer 2. Tijdens de zwangerschap waren er al zorgen om zijn gewicht. Hij is ook ingeleid met 38 weken. Hij woog toen 2900 gram en was 48 cm. Een tengere baby maar niet overdreven licht. Helaas belande hij met 10 dagen al in het ziekenhuis en is hij toen erg ziek geweest. De eerste controle op het cb vonden ze hem ook licht maar ja, erg ziek geweest dus ja.

Ik had me ondertussen wat beter ingelezen op het gebied van borstvoeding en was erg voor. En ik had de ervaring van mijn eerste zoon. Dus vrolijk weer naar huis.

Maar toen kwam de tweede controle. Deze had ik bij de verpleegkundige. Ze heeft meteen de cb arts erbij gehaad en zij vond hem ook erg licht en wit. En het was ook een heel erg rustig kindje wat eigenlijk nooit zelf om een voeding vroeg. Doorgestuurd naar het ziekenhuis en daar is hij meteen opgenomen omdat hij ondervoed geraakt was volgens het ziekenhuis. Wat voelde ik me schuldig. Had toch het gevoel dat ik gefaald had.

Nou spuugde onze zoon veel dus hebben ze hem geopserveerd omdat men aan reflux dacht maar ja, in het ziekenhuis spuugde hij niet. Na 6 dagen is hij weer ontslagen. Ik gaf nog steeds borstvoeding en wilde ook niet over op de fles.

Na 4 weken moesten we terug voor controle en zijn gewicht was niet genoeg toegenomen. Ik ben toen op advies van de kinderarts overgegaan op flesvoeding. Ik wilde dat eigenlijk niet. Ik had het gevoel dat borstvoeding voor dit kindje heel erg belangrijk was. Juist omdat hij zo kwestbaar was. Ik ben het daarom half/half gaan doen. Half fles en half gekolfde melk.

Ook zijn er toen allerlei onderzoeken gestart waaruit na een aantal maanden bleek dat hij een aangeboren afwijking had aan zijn darmen. Hier hoort het beeld bij van achter blijven in groei en veel spugen. Hij wordt in september 6 en is 113 cm lang en weegt 17,8 kilo (vanmorgen nog op de weegschaal gestaan).

Opnieuw lag het dus niet aan de borstvoeding.



Toen kwam zoon nr. 3. Ingeleid met 42 weken. 49 cm en 4230 gram. Een heel ander kind dus. Ik wist niet wat ik meemaakte. Kleertjes waar zijn broers in verzopen kon hij niet aan. Hij is nu 3 en altijd lekker mollig gebleven. Hij heeft bijna 2 jaar borstvoeding gehad. Hoe lang hij precies is weet ik niet maar iets meer dan een meter en hij weegt bijna 17 kilo. Zijn bovenarmen zijn net zo dik als die van zijn oudste broer en die van zijn andere broer zijn een stuk dunner. Toch snoept hij niet meer dan zij doen en eet hij ook niet meer. Het is gewoon een heel ander kind qua bouw.



Het is wel een hele lange post geworden. Maar ik begrijp je zorgen over het gewicht van je zoon heel goed. Ik heb er ook mee geworsteld. Maar als je zoon zich zo goed ontwikkelt en alert en blij is en goed drinkt dan hoort het waarschijnlijk gewoon bij hem dat hij wat tenger is. En daar is niets mis mee. Laat je niet gek maken hoor. Veel succes ermee!

quote:Sanmi schreef op 04 juli 2010 @ 21:37:

Bij ons op het cb is ook aangegeven dat de gemiddelen ook zijn bijgesteld omdat de mens in zijn geheel dikker wordt. Dit geldt ook voor kinderen. De gemiddelden worden dus aangepast en het kan best zijn dat je kindje een aantal jaren geleden prima binnen de curve zou vallen.



Mijn kinderen vallen allebei met hun gewicht buiten de curve. Ze zijn slank en beweeglijk. Dus ze zijn eigenlijk te licht, maar bij ons op het cb geen probleem.



Als je kindje vrolijk en alert is dan zou ik me niet al teveel zorgen maken en mocht je dat wel doen ga dan langs bij je ha. Daar heb ik toch meer vertrouwen in dan een cb-arts.Dat klopt idd. zo'n 30 jaar geleden was 3000 gram een heel gemiddeld geboortegewicht. Toen mijn dochter 4 jaar geleden geboren werd, was het gemiddelde 3250 gram. En zo ook met het gewicht van een peuter. Mijn schoonzus moest mijn nichtje laatst van de arts in het ziekenhuis opnieuw wegen, omdat ze dacht dat ze het verkeerd gedaan had. Het klopte toch echt, tja zei de arts, ik krijg hier meestal veel zwaardere peuters.

Hier een magere oudste. Gemiddeld bij geboorte, daarna door o.a. een lange ziekenhuisopname met wat operaties en veel spugen naar onderen in de curve geschoten.



Het werd pas een probleem toen hij door het spugen niet genoeg binnen kreeg, en zijn groeicurve daardoor ging afbuigen. Uiteindelijk moesten we van het cb met spoed een afspraak maken bij onze kinderarts, die ons doorverwees naar de diëtist. Vervolgens extra zonnebloemolie en Fantomalt door zijn (fles)voedingen moeten doen. Hierdoor is hij wel iets meer aangekomen qua gewicht, maar is hij nog steeds onderin de curve gebleven.



Inmiddels lijkt zijn curve opnieuw af te buigen, en zijn we door de longarts weer opnieuw doorverwezen naar de diëtist. Daar moeten we nog naar toe, maar meer energieverbruiken als gevolg van 4 jaar worden en naar school gaan, naar de bso, en 's avonds vaak te moe om te eten, en tussen de middag soms te weinig rust hebben om goed te eten, vind ik een behoorlijk logische verklaring van zijn niet aankomen.



@Coos, jouw zoon 2 heeft dezelfde afwijking als mijn zoon toch? Ik wist niet dat het achterblijven in groei daar mee te maken had, staat dat ergens beschreven?

Hier heeft het cb mij ook gek gemaakt. Eerst omdat de schedelomtrek te klein zou zijn (tja, wat doe je eraan), toen omdat dochter te licht is (nog steeds). Ze past nog net op de -2 lijn van de curve.



Eerlijk gezegd interesseert het me niet (meer) zo. Ze is vrolijk, beweeglijk, eet goed, speelt lekker, slaapt goed, en ziet er gezond uit. Kortom, niets om je zorgen over te maken. Volg je moederinstinct en je common sense, en laat je vooral niet gek maken. Lekker doorgaan met de borstvoeding en NIET gaan bijvoeden.

Honingbijtje, dat is inderdaad bijzonder. Ik heb drie jongens maar ze lijken niet op elkaar. Ze hebben ander haar, andere bouw en de karkters liggen ook nogal uit elkaar.

Ik vind dat wel wat hebben. Het zijn echt eigen persoontjes.



Fijn dat je wat meer vertrouwen hebt en het gewicht los kunt laten.

quote:misschicken schreef op 04 juli 2010 @ 11:14:

Dat zal zeer gedaan hebben! Een baby van 31 kilo!

Mijn dochter woog precies hetzelfde als jouw zoon en groeide net als jouw zoon. Het cb begon er zó vervelend over te doen (ik gaf ook borstvoeding, ze was een alerte, actieve baby maar ze groeide niet zo hard) dat ik ben overgestapt naar een ander. Daar deden ze wel normaal. Die curve bestaat nu eenmaal bij de gratie van grote en kleine kinderen.



Ze wordt nu bijna 7 en weegt, jawel, 19 kilo. Nog steeds ondergewicht maar ze eet prima en ontwikkelt zich prima. Haar broertje van 4 is een klein bonkie, hij is inmiddels zwaarder dan zijn zus

Hoi Tieger,



Het klopt inderdaad dat onze jongens dezelfde afwijking hebben.

Volgens onze kinderchirurg destijds is achterblijven in groei een van de symtomen. Bij onze zoon bleek tijdens de operatie dat hij veel bindweefselstrengen had die het begin van de dunne darm eigenlijk platdrukte. Hierdoor kon zijn voeding niet goed van zijn maag naar zijn darmen. Daarom spuugde hij veel en gaf hij nooit aan dat hij wilde drinken omdat het relatief lang in zijn maag bleef. Nu ben ik verder een leek, maar dat is wat ik ervan begrepen heb.

Verder noemde de kinderchirurg ook "failure to thrive". Dit is ook een term die ik op een aantal amerikaase ziekenhuissites met uitleg over malrotatie ben tegen gekomen. Het betekent eigenlijk dat het kind niet goed gedijt.



Maar dit zijn denk ik dingen die dan spelen voordat het kind geopereerd is. Het moeilijke vind ik nu dat er eigenlijk niets bekend is over hoe het met deze kinderen gaat na de operatie.



We lopen nu al weer een aantal jaren bij de kinderarts. Die wil hem elk half jaar zien. Omdat het gewoon niet echt goed gaat. Hij is snel moe, heeft weinig energie. Hij ziet er vaak slecht uit, kringen onder zijn ogen, wit gezicht. Maar de beste man weet het ook niet. Zijn bloed is regelmatig gecontroleerd, zijn hart is helemaal nagekeken. Zijn urine en ontlasting ook. Er komt niet echt iets uit.



Hij is een hele poos 's middag niet naar school geweest. Dat kon hij gewoon niet aan. We hebben dat langzaam opgebouwd. Hij zou het ook niet trekken om ook nog een paar dagen naar de BSO te gaan.

Hij wordt in september 6 en ik laat hem na de zomervakantie pas beginnen met zwemles omdat ik dat eerder gewoon niet zag zitten voor hem.

Wel zit hij op voetbal omdat hij dat verschrikkelijk graag wilde. Hij vindt het geweldig maar als hij dan op zaterdag een wedstrijdje gespeeld heeft moet hij echt even een paar uur bijkomen.



Ik heb zelf het gevoel dat het toch allemaal met zijn darmen te maken heeft. Ze liggen allemaal anders in zijn buik dan bij ons. En misschien kunnen ze niet optimaal de voedingsstoffen uit voedsel halen zoals wij dat doen. Ik heb dit wel eens besproken met de kinderarts en dat leek hem heel logisch maar echt wetenschappelijk bewijs is er niet.



Het blijft dus allemaal moeilijk, ook omdat we eigenlijk niet verder komen. Het is allemaal vaag. Elke dokter waar ik met hem kom, de huisarts, schoolarts, kinderarts, kinderuroloog, ortopheet, hij moet altijd maar weer een keer terugkomen. Omdat ze allemaal het gevoel hebben dat ze hem in de gaten moeten houden. Maar we schieten er eigenlijk niets mee op.



Ik ben benieuwd of je dingen herkent bij jouw zoon en wat er uit je bezoek bij de diëtist komt.



Groeten, Coos

Honingbijtje, een gerust gevoel is ook heel belangrijk voor je borstvoedingsproductie!



Er zijn ook wel fijne CB's hoor, met mensen die wel weten waar ze het over hebben. Maar van sommige CB's gaan je de haren recht overeind staan



(het zou haast een onderzoekje waard zijn of in bepaalde regio's vrouwen eerder stoppen met borstvoeding - want dat is meestal het gevolg van verkeerde informatie en/of bangmakerij - en of dat dan te relateren is aan de CB's)

Ik kom net dit stukje van Jack Newman, borstvoedingsautoriteit en arts, tegen over een laag gewicht en bijvoeden:

Soms is het inderdaad noodzakelijk dat de baby sneller aankomt en misschien kan dit niet zonder bijvoeding. Als het mogelijk is, geef dan moedermelk uit de moedermelkbank als bijvoeding. Als die niet beschikbaar is, heb je misschien kunstvoeding nodig. Soms is een langzame maar gestage groei echter acceptabel. De hoofdreden om je zorgen te maken over groei, is dat een goede groei een teken van goede gezondheid is. Een baby die goed aankomt is meestal gezond, maar dit verband is er niet altijd. En een baby die langzaam aankomt hoeft niet ongezond te zijn, maar artsen maken zich zorgen over een baby die langzamer dan gemiddeld groeit. Groeikaarten worden vaak slecht geïnterpreteerd. Een baby die de 10-percentiellijn volgt, groeit zoals hij hoort te groeien. Te veel mensen, waaronder artsen, geloven dat alleen baby's op de 50 percentiellijn en hoger normaal groeien. Dit is niet waar. Groeikaarten werden ontwikkeld op basis van informatie die verzameld werd van normale baby's. Iemand moet dus kleiner zijn dan 90% van alle andere baby's. Dat is ook een normaal iemand.

Hoe gek het ook klinkt misschien Honingbijtje, ik ben niet ontevreden over ons CB. We hebben een heel betrokken wijkverpleegkundige en arts. Ze zijn allebei heel goed met de kinderen. De middelste lag dus met 10 dagen al in het ziekenhuis en dat wist de wijkverpleegkundige en ze heeft toen ook een aantal keer gebeld om te vragen hoe het ging. Als ik met de jongste kom nu vragen ze beide nog steeds naar de middelste.



Wel merk ik dat er sinds ik daar met de oudste kom ook veel bijgeleerd is op het gebied van borstvoeding. De adviezen die ze me toen gaven zouden ze nu niet meer geven.



In de oudste herken ik wel dingen van mezelf. Niet alles hoor, hij is ook anders. De middelste lijkt qua karakter op zijn vader en opa en de jongste is een groot raadsel. Die heeft bv. ook krullen. Nou, we weten echt niet waar die dan vandaan komen.

Hier ook alleen maar lof voor het CB.



Mijn tweeling is geboren met 1500 (dochter) en 2500 gram(zoon) en zoon bleek ook nog eens ernstig ziek. CB kwam geregeld langs om vooral dochter te wegen daar zij na thuiskomst uit het ziekenhuis (3 weken op Neo gelegen) weer gewicht verloor. De verpleegkundige had altijd tijd voor ons, en veel goede tips! Het was een moeilijke, verdrietige tijd, maar we voelden ons door hen erg gesteund.



Wat betreft het ondergewicht: dochter is net in de curve gevallen (9 maanden oud) en dat is best snel voor zo'n klein poppetje als ze was. CB is tevreden en zegt ook dat het belangrijker is dat ze zelf een stijgende lijn volgen ipv de groeicurve.



Zoon krijgt extra calorieen ivm zijn ziekte en het CB denkt altijd mee, zonder te pushen of veroordelend te zijn!



Succes met je kleintje!

Fijn hongingbijtje, goed nieuws!

Ha, fijn Honingbijtje! En goed te horen dat de CB-medewerkers relaxed waren dit keer.