Relaties
alle pijlers
one big mess
zaterdag 10 juli 2010 om 13:57
Eind mei vorig jaar ben ik een relatie begonnen met een getrouwde man met één kindje, ik was smoorverliefd op hem en hij op mij..hij had net voor mij gekozen en was alleen gaan wonen toen een ongeplande gebeurtenis onze levens op zijn kop zette, ik werd ongepland zwanger. Ik wou onmiddellijk het kindje houden, hij niet.. na veel praten besloten we het kindje te houden (ik dacht dat we er alletwee achter stonden) Mijn zwangerschap verliep zeker niet onbezorgd.. zijn ex reageerde razend, de regeling voor zijn dochter stond nog niet vast.. maar hij ging maandelijks mee naar de gynaecoloog, erkende onze dochter, kocht mee alle spulletjes aan.. het verliep niet altijd vlekkeloos en we hadden veel discussies maar ik bleef het rooskleurig inzien (naïef misschien)
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
zaterdag 10 juli 2010 om 16:57
quote:dangeensuus schreef op 10 juli 2010 @ 16:56:
wat boeit jou dat TO, je wilde zijn geld toch niet?
Mijn objectieve mening? Dat kleine kind heeft de pech om geen fatsoenlijke, volwassen ouders te hebben en joost mag weten wat daar van terecht gaat komen.
En hoe nou co-ouderschap. Jullie wonen toch samen? Of heeft een rechter dit al besloten? Dit verhaal stinkt.co-ouderschap voor zijn andere dochter hé...
wat boeit jou dat TO, je wilde zijn geld toch niet?
Mijn objectieve mening? Dat kleine kind heeft de pech om geen fatsoenlijke, volwassen ouders te hebben en joost mag weten wat daar van terecht gaat komen.
En hoe nou co-ouderschap. Jullie wonen toch samen? Of heeft een rechter dit al besloten? Dit verhaal stinkt.co-ouderschap voor zijn andere dochter hé...
zaterdag 10 juli 2010 om 16:58
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 16:45:
[...]
hij heeft haar de afgelopen maand 1 keer ververst en nog nooit in bad gedaan... ik verwacht idd teveel maar wat hij nu doet voor haar is gewoon verwaarloosbaar
Waarom ben je dan zo bang dat je alleen met je kind komt te zitten? Dat zit je toch nu in feite ook al.
Als ik je verhaal zo lees, kost deze man je alleen maar energie en voegt zijn aanwezigheid niets positiefs toe.
[...]
hij heeft haar de afgelopen maand 1 keer ververst en nog nooit in bad gedaan... ik verwacht idd teveel maar wat hij nu doet voor haar is gewoon verwaarloosbaar
Waarom ben je dan zo bang dat je alleen met je kind komt te zitten? Dat zit je toch nu in feite ook al.
Als ik je verhaal zo lees, kost deze man je alleen maar energie en voegt zijn aanwezigheid niets positiefs toe.
The time is now
zaterdag 10 juli 2010 om 16:58
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 16:56:
[...]
ik wil hem eerst nog wat tijd geven vooraleer ik een beslissing neem...ik heb ook den energie niet om weer te verhuizen (na drie maanden onderbroken nachten zie je niets nog zitten...)
Hoeveel tijd? Maak het eens concreet voor jezelf, wanneer ga je wel zelf actie ondernemen?
Van blijven wachten en mekkeren is nog nooit een situatie verbeterd.
Ga eens denken in wat er wel mogelijk is ipv van wat er niet mogelijk is.... Waarom zou jij moeten verhuizen is er geen andere oplossing? En zo nee, kan je niet tijdelijk bij je ouders terrecht?
[...]
ik wil hem eerst nog wat tijd geven vooraleer ik een beslissing neem...ik heb ook den energie niet om weer te verhuizen (na drie maanden onderbroken nachten zie je niets nog zitten...)
Hoeveel tijd? Maak het eens concreet voor jezelf, wanneer ga je wel zelf actie ondernemen?
Van blijven wachten en mekkeren is nog nooit een situatie verbeterd.
Ga eens denken in wat er wel mogelijk is ipv van wat er niet mogelijk is.... Waarom zou jij moeten verhuizen is er geen andere oplossing? En zo nee, kan je niet tijdelijk bij je ouders terrecht?
zaterdag 10 juli 2010 om 16:59
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 16:53:
[...]
Waarom? hij betaalt geen alimentatie voor zijn dochter aangezien het co-ouderschap is...
Dat kan ik toch ook niet ruiken?
He is jouw "big mess", je zit er samen in met een vreemdganger en zijn al dan niet ex-vrouw en twee arme kinderen. Je wist dat de kans op mislukking heel groot was. Heb je eerder geen plan gemaakt hoe je het dan aan zou pakken?
Zet alle mogelijkheden op een rij: blijven samenwonen, lat-relatie, geen relatie meer, co-ouderschap, bezoekregeling enz enz op een rij en kijk dan eens wat jij zou willen en wat mogelijk is. En praat erover met hem! Graag zonder verwijten en schreeuwpartijen, maar oplossingsgericht.
Als je eraan toe bent om uit elkaar te gaan, zoek dan mediation en zet afspraken op papier, want anders wordt het nog een grotere puinhoop. Met een onafhankelijke derde erbij denken jullie hopelijk wél aan het belang van het onfortuinlijke kind in het midden.
[...]
Waarom? hij betaalt geen alimentatie voor zijn dochter aangezien het co-ouderschap is...
Dat kan ik toch ook niet ruiken?
He is jouw "big mess", je zit er samen in met een vreemdganger en zijn al dan niet ex-vrouw en twee arme kinderen. Je wist dat de kans op mislukking heel groot was. Heb je eerder geen plan gemaakt hoe je het dan aan zou pakken?
Zet alle mogelijkheden op een rij: blijven samenwonen, lat-relatie, geen relatie meer, co-ouderschap, bezoekregeling enz enz op een rij en kijk dan eens wat jij zou willen en wat mogelijk is. En praat erover met hem! Graag zonder verwijten en schreeuwpartijen, maar oplossingsgericht.
Als je eraan toe bent om uit elkaar te gaan, zoek dan mediation en zet afspraken op papier, want anders wordt het nog een grotere puinhoop. Met een onafhankelijke derde erbij denken jullie hopelijk wél aan het belang van het onfortuinlijke kind in het midden.
zaterdag 10 juli 2010 om 17:00
zaterdag 10 juli 2010 om 17:01
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 16:56:
[...]
ik wil hem eerst nog wat tijd geven vooraleer ik een beslissing neem...ik heb ook den energie niet om weer te verhuizen (na drie maanden onderbroken nachten zie je niets nog zitten...)Nou die onderbroken nachten hebben we allemaal (nou ja, degene met kinderen dan) gehad, dus dat is niet zo bijzonder. Wat moet dat moet. Met alleen klagen en zoeken naar mensen die je gelijk geven en zeggen dat je vriend een oetlul is, kom je geen steek verder. Als je echt iets aan deze situatie wilt veranderen zul je je daar voor moeten inzetten.
[...]
ik wil hem eerst nog wat tijd geven vooraleer ik een beslissing neem...ik heb ook den energie niet om weer te verhuizen (na drie maanden onderbroken nachten zie je niets nog zitten...)Nou die onderbroken nachten hebben we allemaal (nou ja, degene met kinderen dan) gehad, dus dat is niet zo bijzonder. Wat moet dat moet. Met alleen klagen en zoeken naar mensen die je gelijk geven en zeggen dat je vriend een oetlul is, kom je geen steek verder. Als je echt iets aan deze situatie wilt veranderen zul je je daar voor moeten inzetten.
The time is now
zaterdag 10 juli 2010 om 17:03
quote:Banba schreef op 10 juli 2010 @ 17:01:
[...]
Nou die onderbroken nachten hebben we allemaal (nou ja, degene met kinderen dan) gehad, dus dat is niet zo bijzonder. Wat moet dat moet. Met alleen klagen en zoeken naar mensen die je gelijk geven en zeggen dat je vriend een oetlul is, kom je geen steek verder. Als je echt iets aan deze situatie wilt veranderen zul je je daar voor moeten inzetten.en met inzetten bedoel je dan de vader wandelen sturen?
[...]
Nou die onderbroken nachten hebben we allemaal (nou ja, degene met kinderen dan) gehad, dus dat is niet zo bijzonder. Wat moet dat moet. Met alleen klagen en zoeken naar mensen die je gelijk geven en zeggen dat je vriend een oetlul is, kom je geen steek verder. Als je echt iets aan deze situatie wilt veranderen zul je je daar voor moeten inzetten.en met inzetten bedoel je dan de vader wandelen sturen?
zaterdag 10 juli 2010 om 17:04
Jilleke een vraagje: dacht je wérkelijk dat alles goed zou komen als het kind er maar eenmaal was? Zo te horen is het alleen maar ellende geweest met die vent. Eerst het gedonder van een nare scheiding, om jou (! dat kan je toch niet in je koude kleren zijn gaan zitten), daarna een _in ieder geval voor hem_ ongewenste zwangerschap, een boze ex, een verdrietig kindje en als klap op de vuurpijl nu verwijten over en weer... Wanneer heb jij ooit gedacht dat dit oke was?
Ik vind jullie beiden erg onvolwassen en onnadenkend... Ik heb zo'n meelij met de kinderen die hier nu gezellig tussen mogen gaan zitten....
Ik vind jullie beiden erg onvolwassen en onnadenkend... Ik heb zo'n meelij met de kinderen die hier nu gezellig tussen mogen gaan zitten....
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zaterdag 10 juli 2010 om 17:05
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 16:52:
[...]
hij is toch groot genoeg om dat zelf te beslissen! als hij wil opstappen hou ik hem niet tegen!Jij wil hem onder druk zetten en (emotioneel) chanteren om jouw zin weer door te drijven. Het is hier al gezegd, stel het belang van je dochter voorop.
[...]
hij is toch groot genoeg om dat zelf te beslissen! als hij wil opstappen hou ik hem niet tegen!Jij wil hem onder druk zetten en (emotioneel) chanteren om jouw zin weer door te drijven. Het is hier al gezegd, stel het belang van je dochter voorop.
zaterdag 10 juli 2010 om 17:05
zaterdag 10 juli 2010 om 17:07
Jilleke, ik zie hier een heleboel mensen die, ondanks hun onbegrip over hoe je het zo ver hebt kunnen laten komen, oprecht hun best doen jouw een schop onder je kont te geven, wakker te schudden.
Tot nu toe heb ik helaas nog geen échte reactie bij jou gezien, over wat het met je doet, wat je denkt van de situatie na onze 'objectieve meningen'... Ben heel benieuwd.
Tot nu toe heb ik helaas nog geen échte reactie bij jou gezien, over wat het met je doet, wat je denkt van de situatie na onze 'objectieve meningen'... Ben heel benieuwd.
zaterdag 10 juli 2010 om 17:09
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 17:03:
[...]
en met inzetten bedoel je dan de vader wandelen sturen?Daarmee bedoel ik dat je voor jezelf duidelijk moet krijgen wat je kind en jou gelukkig maakt en stappen moet ondernemen om dat te creëren. En dan bedoel ik een realistisch plan en niet blijven willen dat de vader zich ineens bedenkt en in een liefhebbende vriend en vader gaat veranderen. Want naast dat dat niet erg haalbaar is, leg je daarmee weer de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk bij iemand anders neer.
[...]
en met inzetten bedoel je dan de vader wandelen sturen?Daarmee bedoel ik dat je voor jezelf duidelijk moet krijgen wat je kind en jou gelukkig maakt en stappen moet ondernemen om dat te creëren. En dan bedoel ik een realistisch plan en niet blijven willen dat de vader zich ineens bedenkt en in een liefhebbende vriend en vader gaat veranderen. Want naast dat dat niet erg haalbaar is, leg je daarmee weer de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk bij iemand anders neer.
The time is now
zaterdag 10 juli 2010 om 17:10
TO, ik vind het erg jammer dat je je bezig houdt met non-discussies.
Waarom is het belangrijk wat wij van de vader vinden en reageer je niet op vragen waarom je je dochter niet bovenaan zet, waarom je het belachelijke idee van kind-afstaan wilt doorvoeren, de duidelijke adviezen hoe het nu aan te pakken. Je gaat er allemaal niet, of zeer oppervlakkig, op in.
Daarom vraag ik me af of dit topic wel nut heeft.
Waarom is het belangrijk wat wij van de vader vinden en reageer je niet op vragen waarom je je dochter niet bovenaan zet, waarom je het belachelijke idee van kind-afstaan wilt doorvoeren, de duidelijke adviezen hoe het nu aan te pakken. Je gaat er allemaal niet, of zeer oppervlakkig, op in.
Daarom vraag ik me af of dit topic wel nut heeft.
zaterdag 10 juli 2010 om 17:14
Wat onze mening over de vader is, doet helemaal niet terzake. Ook al roepen we met z'n honderden dat je het grootste gelijk van de vismarkt hebt en dat je vent een hufter is, dan schiet jij daar nog geen hout mee op.
Het voelt misschien even fijn om je gelijk te halen, maar je zit vervolgens nog steeds in exact dezelfde situatie.
Het voelt misschien even fijn om je gelijk te halen, maar je zit vervolgens nog steeds in exact dezelfde situatie.
The time is now
zaterdag 10 juli 2010 om 17:17
quote:Banba schreef op 10 juli 2010 @ 17:09:
[...]
Daarmee bedoel ik dat je voor jezelf duidelijk moet krijgen wat je kind en jou gelukkig maakt en stappen moet ondernemen om dat te creëren. En dan bedoel ik een realistisch plan en niet blijven willen dat de vader zich ineens bedenkt en in een liefhebbende vriend en vader gaat veranderen. Want naast dat dat niet erg haalbaar is, leg je daarmee weer de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk bij iemand anders neer.Ik weet het.. ik blijf gewoon hopen dat het goedkomt... ook voor mijn dochtertje want hij is voor zijn andere dochter best een goede papa... ik zie hem gewoon nog te graag..
[...]
Daarmee bedoel ik dat je voor jezelf duidelijk moet krijgen wat je kind en jou gelukkig maakt en stappen moet ondernemen om dat te creëren. En dan bedoel ik een realistisch plan en niet blijven willen dat de vader zich ineens bedenkt en in een liefhebbende vriend en vader gaat veranderen. Want naast dat dat niet erg haalbaar is, leg je daarmee weer de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk bij iemand anders neer.Ik weet het.. ik blijf gewoon hopen dat het goedkomt... ook voor mijn dochtertje want hij is voor zijn andere dochter best een goede papa... ik zie hem gewoon nog te graag..
zaterdag 10 juli 2010 om 17:21
quote:liselore schreef op 10 juli 2010 @ 16:58:
[...]
Hoeveel tijd? Maak het eens concreet voor jezelf, wanneer ga je wel zelf actie ondernemen?
Van blijven wachten en mekkeren is nog nooit een situatie verbeterd.
Ga eens denken in wat er wel mogelijk is ipv van wat er niet mogelijk is.... Waarom zou jij moeten verhuizen is er geen andere oplossing? En zo nee, kan je niet tijdelijk bij je ouders terrecht?
Kun je hier antwoord op geven?
en ik zie hem te graag is niet het juiste antwoord, Hij ziet jullie dochter namelijk niet graag....
[...]
Hoeveel tijd? Maak het eens concreet voor jezelf, wanneer ga je wel zelf actie ondernemen?
Van blijven wachten en mekkeren is nog nooit een situatie verbeterd.
Ga eens denken in wat er wel mogelijk is ipv van wat er niet mogelijk is.... Waarom zou jij moeten verhuizen is er geen andere oplossing? En zo nee, kan je niet tijdelijk bij je ouders terrecht?
Kun je hier antwoord op geven?
en ik zie hem te graag is niet het juiste antwoord, Hij ziet jullie dochter namelijk niet graag....
zaterdag 10 juli 2010 om 17:24
zaterdag 10 juli 2010 om 17:26
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 17:23:
Binnen een maandje of 2-3...
mijn dochter zie ik doodgraag en daarom hoop ik nog dat hij bijdraait ...Je gaat dus nog 2- 3 drie maanden wat? wachten ? vechten voor jullie realtie? concrete afspraken maken over taakverdeling wat betreft opvoeding van jullie dochter?
Binnen een maandje of 2-3...
mijn dochter zie ik doodgraag en daarom hoop ik nog dat hij bijdraait ...Je gaat dus nog 2- 3 drie maanden wat? wachten ? vechten voor jullie realtie? concrete afspraken maken over taakverdeling wat betreft opvoeding van jullie dochter?