Kind in je uppie?

30-09-2009 18:58 3310 berichten
Alle reacties Link kopieren
Zo, ik ben er ook weer.

Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!



Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!



NaamLeeftijdAl begonnen?Waar/hoeAl kinderen?OverigVinyl33NeeStart februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. Nee--Chilles38jaGeertgen/eigen donor Nee--Malaika240jaDonor via internet Nee1e inseminatie geëindigd in miskraam.Mama0331NeeOriënterend liefst bekende donor Ja, 1--Zoeter32NeeIntake gehad bij Geertgen NeeSun7634NeeStaat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St GeertgenNee--Sokpop33Nee/oriënterend/eind oktober naar workshopliefst zi met bekende donor Nee--Superwoman2237Ja,Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen NeeIk wed graag op meerdere paardenEmmetjebee39JaOnbekende donor NeeMeerdere tweelingen in de familieJive39JaNa aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan BNeeDe aanhouder wint!!



-----------------------------------------------------------------------------------------------------



Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...



Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.



Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.



Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.

En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.



Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.

Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?



Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.



Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!

Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?



*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
Fniel

Leuke man is ook een jurk zeg...of beter nog, zijn vriendin.

Wat is dit nu weer voor een vage actie? Ze zijn net weer bij elkaar?



En geen goed gevoel = zeker niet doen.
Alle reacties Link kopieren
voor Vinyl...
Jee, Vinyl: wat kl*te. Sterkte...
Jemig Vinyl! Wat een ellende! Even een vanaf de andere kant van de wereld (althans bijna).



En Dragonfly, wat een verdrietig nieuws voor jou ook! Gaat het een beetje?



Dames, ik zit nu in Kuala Lumpur op de helft van mijn reis en ik was even te nieuwsgierig hoe het met iedereen is, dus vandaar even mijn aanwezigheid.



Deze reis heb ik echt het gevoel dat het een afsluitende reis is op de een of andere manier. Wat ik hiermee bedoel is dat ik het gevoel heb dat dit mijn laatste reis in mijn eentje is. Of ik hiermee wil zeggen dat ik een kindje ga krijgen of iemand tegen ga komen, dat weet ik niet maar het gevoel is er wel dat het een van de twee gaat worden.



Ook lijkt het wel of het reizen me niet zo makkelijk meer afgaat. Althans, voor de backpackers scene lijk ik wel te oud maar dat kan ook komen omdat het alleen reizen me minder makkelijk afgaat dan andere reizen.



Kortom, ik geniet van de dingen die ik zie maar voel me niet echt ontspannen op de een of andere manier. Hopelijk komt dit nog.



Maar goed, ik ga nu weer verder! Tot gauw! En anders tot op de meet, staat de datum nu vast?
Alle reacties Link kopieren
quote:misschicken schreef op 30 juni 2010 @ 11:42:

Fniel

Leuke man is ook een jurk zeg...of beter nog, zijn vriendin.

Wat is dit nu weer voor een vage actie? Ze zijn net weer bij elkaar?



En geen goed gevoel = zeker niet doen.

Ja, klote he? nee, niet bewust.

(of misschien berekende actie van haar?)



Dus ja, hij is zich ook wild geschrokken. Heb hem vanmorgen gesproken en ben blij dat hij tegen mij altijd eerlijk is geweest. Was bang dat dat niet zo was.

Maar dit komt wel verrekte hard aan zeg!



Jullie zijn lief!
quote:Vinyl schreef op 30 juni 2010 @ 11:38:

Hoi!



Hier even in de war.

Donor wordt het niet, geen goed gevoel over hem.



Daarnaast in shock, leuke man wordt vader. Geheel ongepland, maar ben nogal in de war ervan. Crisis... Wat hard....
Alle reacties Link kopieren
quote:Vinyl schreef op 30 juni 2010 @ 11:38:

Hoi!



Hier even in de war.

Donor wordt het niet, geen goed gevoel over hem.



Daarnaast in shock, leuke man wordt vader. Geheel ongepland, maar ben nogal in de war ervan. Crisis...



Da's ook niet leuk

Alle reacties Link kopieren
@ vinyl, ik kan je wel niet, maar zoiets is erg balen ja, sterkte!!! en dat geldt natuurlijk ook voor jou dragonfly!



Ik heb mijn donor trouwens ook van internet, we hadden, na wat heen en weer mailen, afgesproken bij een coffeecorner in een winkelcentrum.

Ik had wel een vriendin meegenomen, je weet natuulijk nooit, maar hij was erg aardig,had netjes alles in een map qua formulieren uit de tijd dat hij nog doneerde via het ziekenhuis en (die waren erg recent) en de klik was er.

Zou nooi top m gevallen zijn, maar hij is aardig, goed opgeleid en had geen rare trekjes (voor zover ik kon zien )

Maar t blijft apart....



Nu mag ik morgen weer voor een echo en dan hopen dat het eitje niet besluit te springen op zondag, want dan zijn ze gesloten....en dat is nou niet echt handig met IUI....
Alle reacties Link kopieren
Ladies!



@vinyl: jurk vind ik ook wel een passende omschrijving van de man, en leuk als adjectief dan misschien niet. Ik vind het echt heel rot voor je. Qua donor denk ik dat je goed je gevoel volgt... (En denen zijn duur idd)



@ smart: wat klink je spiritueel! Hoera! Ik herken wat je zegt. Ik vind de laatste jaren in mijn eentje met een rugzak ook 'anders' en vraag me af of het is omdat ik ouder word ... Geen idee.



Verder draai ik mijn duimen tot blaren hier, maar de duidelijkheid zal toch wel snel komen nu ...
Alle reacties Link kopieren
Tsja... ik vind het geeneens een echte jurk. Hij heeft me niks geflikt namelijk. Is nog steeds gewoon fair geweest. Alleen is dit wel gewoon even heel klotenieuws. Voor hem in eerste instantie, omdat het absoluut niet de bedoeling was, en voor mij omdat ik hem gewoon nog steeds leuk vind en misschien ergens nog wel hoopte dat het tussen hen toch wel fout zou lopen.
Alle reacties Link kopieren
Hey Fniel, ik kom even een droppen.

Wat een dikke vette streep wordt er opeens op deze manier door 'optie OBM' gehaald.
Alle reacties Link kopieren
Ja he? Weet je... hij had natuurlijk al door het met haar een eerlijke kans te geven een halve keuze gemaakt, maar dat uitzoeken had mijns inziens misschien geleid tot iets korts, maar ik denk niet tot iets blijvends. Zo onwijs twijfelachtig hij sprak. De onmacht over dat hij het gewoon niet wist.

Tuurlijk heeft hij het uitzoeken wel heel letterlijk genomen, dat blijkt, maar het nu écht voor haar kiezen is dus een keuze geweest die is gestuurd door een gebeurtenis.



En dat vind ik lastig. Want het had dus ook anders kunnen zijn.
Alle reacties Link kopieren
Vervelende situatie. Ik ken natuurlijk het hele verhaal niet, maar zoals ik het nu lees: .. wil je met iemand verder die niet meteen voor jou kiest? Die eerst nog twijfelt over iemand anders en dat uit gaat zoeken voor hij -eventueel- voor jou gekozen zou hebben??



Mijn ervaring in de afgelopen jaren is wel dat mannen steeds weer roet in het eten -kunnen- gooien van de plannen om via een donor een kind te krijgen. Iedere keer dat ik iemand tegen kwam hoopte ik dat het misschien dan toch op een 'natuurlijke' manier een kind zou krijgen. Maar die relaties liepen dan weer op niets uit. Daar stond ik dan weer. Weer een paar maanden ouder en weer terug bij nul. Achteraf gezien geloof ik dat dat ook heeft bijgedragen aan het niet slagen van de relaties. Onbewust was ik erg met kinderen bezig, waardoor ik te hard van stapel liep. Toen vond ik dat helemaal niet: 'ik kon die dingen echt los van elkaar zien', huhuh, jaja.



Toen ik vorig jaar dan echt de knoop doorgehakt had, nam ik me ook voor dat geen man er meer tussen zou komen. Als ik al iemand ontmoeten zou (wat ik erg op afstand gehouden heb), dan zou die persoon moeten accepteren dat dit mijn beslissing was. Zo niet, jammer dan, maar ik had mijn keuze gemaakt. Hier ging ik nu voor....
Alle reacties Link kopieren
Ja, dat ben ik met je eens.



En in dit geval: hij was bezig met dit uitzoekproces. Prima. Als hij dit had uitgezocht en het was op niets uitgelopen, zou ik open hebben gestaan voor een nieuw drankje. Ja, dat wel.

Ik kwam nou eenmaal op een raar moment zijn leven binnen.



Maar goed, dat is nu niet meer aan de orde.

Ik weet alleen niet meer wat ik nu wil. Vind het een heel verwarrende week, dit nieuws van Leuke Man, die aparte avond met de donor. Ik weet het écht niet meer.

Misschien dat ik Uppie plannen toch nog maar uitstel. Nog even niet.
Alle reacties Link kopieren
Jeetje wat is er veel gebeurd!



Dragonfly, wat naar! Ja, natuurlijk gaat het vaak mis, maar toch erg verdrietig als het je overkomt. Hoe is het nu met je?



En Vinyl, ook schokkend dat nieuws. Zwanger nog wel! Net iets waar je zelf ook mee bezig was en op deze manier niet vanzelf gaat. en dan daar, onbewust, ongepland... het is niet eerlijk. Meteen ook zo bepalend voor zijn proces. Zulk nieuws zou bij mij ook echt even hard binnenkomen. Maar goed, voor nu geeft het dus duidelijkheid, al is het niet de duidelijheid waar je nou op zat te wachten.

En eigenlijk denk ik ook: jij verdient iemand die meteen voor jou wil gaan en niet eerst nog iets met iemand anders uit te zoeken heeft.

Ook spannend dat bezoek van een potentiële donor. En voortvarend ook! Maar blijkbaar is het nu nog niet jouw moment. Dat komt nog wel. En wanneer dat moment komt of hoe dat eruit gaat zien, dat ga je nog merken!



Malaika, wat jij zegt herken ik. Toen ik de knoop definitief doorhakte heb ik ook de mannen op afstand gehouden. Me gewoon ook niet echt opengesteld voor mannen zoals in de jaren ervoor. Daaraan merk ik ook dat ik nu echt de keuze heb gemaakt voor een kind alleen. Een man zou mij afleiden van mijn belangrijkste doel nu. Neemt niet weg dat ik af en toe best zin zou hebben in een man hoor. Maar het hoeft niet meer per se. De laatste jaren wilde ik te graag wat inderdaad niet bevorderlijk was voor de relatie en overigens ook niet voor mijn eigen wellbeing.



Wintergirl, welkom! Druk al met pogingen dus. En al duidelijk of het vandaag/maandag springt ipv morgen? En hoeft via de kliniek de donor maar 1x te doneren voor meerdere pogingen of komt hij iedere keer zijn ding doen?



Innova, mijn duimen worden al schraal! Maar ik duim gewoon stug door...
Alle reacties Link kopieren
Precies, ik moet het ook gewoon positief zien: blijkbaar was dit niet de man voor mij. En dat hij nu vader wordt maak dat het definitief een NEE is en ik dus verder kan.

Misschien had ik dit ook wel nodig, hoe hard het ook is en hoe klote het voelt.



Uppie verhaal weet ik nu ook niet meer, maar dat komt nog wel.

Zou nog steeds het liefst met iemand samen en twijfel of ik dat niet nog een jaar moet geven.... Moeilijk...
Alle reacties Link kopieren
Hmm, bij twijfel en jouw leeftijd zou ik zeggen: geef het nog een jaar om iemand te vinden voor samen. Je hebt altijd de ruimte en mogelijkheid om over een half jaar of over een week alsnog voor een kind alleen kiezen.

Moet je in die periode wel open staan voor iemand anders natuurlijk... anders heeft dat jaar niet zo veel zin! Of eigenlijk: dan heeft dat jaar een andere functie.
Alle reacties Link kopieren
En kan je niet opzoek gaan naar een donor, want je hebt de ruimte om donoren af te wijzen?



Ik denk namelijk:

Je ontmoet een man, klikt. Dan vind ik dat je er niet vanuit mag/kan gaan dat je binnen 2 jaar een kindje krijgt/neemt. Een relatie moet groeien. Daten, latten, samenwonen, dan ergens een keer een kindje. En dan de extra druk die iemand misschien afschrikt? Dat je verteld dat je een kindje wil maar gelukkig hebt gewacht met een donor zoeken, want daar ben jij, love of my life, en nu liggen, want ik wil een kind? ( ) Kán afschrikken natuurlijk.

Aan de andere kant, dan is hij jou niet waard natuurlijk...
Alle reacties Link kopieren
Ja, het kán afschrikken... en dat doet het vaak ook. Tenzij je iemand treft die zelf ook wel toe is aan dat gezinnetje. Is bij mannen iets zeldzamer, maar ze bestaan. De vraag speelt natuurlijk wel al snel: wil je kinderen? Want anders zonde om daarin te investeren als je zelf een sterke kinderwens hebt.



Ik denk alleen dat als je nog niet overtuigd bent van dat je dit wilt, dan zullen alle donoren niet goed voelen. Ook donoren die als je er klaar voor bent wel door de selectie heen zouden komen.
Alle reacties Link kopieren
Nouja, dat is het stukje wat mij ook moeilijk lijkt Jive.

Een jaar gebruiken om op je gemakje een donor te vinden, maar ondertussen wél open te staan voor een potentiële huwelijkskandidaat (je begrijpt wat ik bedoel). Ik vraag me af of dat kan. Als dit niet kan, dan zal er idd een knoop doorgehakt moeten worden.

Aan de andere kant, of je nou nú een donor zoekt, of over een jaar... Denk ik dan.

Maar donoren zijn dun gezaaid he?



(Vriend is ooit gevraagd of hij donor wilde zijn, door een goede vriendin... Wilde hij niet, hij was er van overtuigd dat ze een leuke man tegen zou komen, en dat kwam ze ook)
Alle reacties Link kopieren
...
anoniem_104396 wijzigde dit bericht op 03-07-2010 22:31
Reden: gaf info maar die weten jullie vast al wel.
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Ja, volgens mij zou het wel werken als je je op een wachtlijst van een kliniek laat zetten, en dan gedurende die tijd nog om je heen kijkt of er nog wat leuks rond loopt.

Maar actief een donor zoeken, dat is al best concreet. En moet je een Ja kunnen zeggen tegen de-genen. Je kunt wel wat donoren ontmoeten om een beeld te vormen van wat je wel en niet zoekt in een donor. Zodat je een beetje weet hoe en wat als je er écht voor gaat. En dat was deze donor ook misschien voor Vinyl.. een beeldvormer!
Alle reacties Link kopieren
Hmmm.. ik liep net een blokje om en toen dacht ik ook: als ik mezelf nu een jaar geef, tot mijn 34e verjaardag, om een vent tegen te komen. Dan heb ik er echt alles aan gedaan, toch?



Same thoughts....
Alle reacties Link kopieren
Beeldvormer, dat is wel een mooie ja!

De genen... ik heb besloten dat ik wel bij iemand iets moet voelen. Een aantrekking, ookal is het slechts vriendschappelijk. Maar dat is denk ik toch belangrijk....



Maar goed, ik heb nu, welke kant ik ook op ga, in elk geval een graadmeter.
Alle reacties Link kopieren
Weet niet of je je al bij een kliniek ingeschreven hebt? De wachtlijsten zijn daar zeker twee tot drie jaar. Misschien verstandig om dat sowieso te doen. Kun je altijd nog afzeggen als het tzt niet nodig blijkt te zijn. Ik heb dat destijds niet gedaan en toen ik er klaar voor was, was ik te oud om me in te schrijven bij een kliniek.... Baalde ik stevig van. Even een tip.



Heb ook het idee dat jij er op het moment nog niet klaar voor bent. Geef het de tijd. Die tijd heb je gelukkig nog wel even. Ik denk echt dat als je er helemaal klaar voor bent, je dat zelf ook echt wel weet. Dan is dát de prioriteit geworden. En daar kom je langzaamaan. Door dit soort ervaringen. Of je komt er niet omdat je ondertussen een geweldige vent gevonden hebt;-)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven