Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
woensdag 14 juli 2010 om 21:38
Hee Janna!
Gaat z'n gangetje hoor. Pieken en dalen waarvan de pieken best hoog zijn en de dalen behoorlijk diep. Het positieve overheerst gelukkig en ik doe daar ook hard mijn best voor door te proberen nare gedachten, stemmen en opdrachten te negeren. Angst blijft groot en daar wil ik nog weleens moedeloos van worden, maar ik wil me niet overgeven daaraan.
Fijn dat jij nog lekker op je logeeradres bent. Geniet er maar lekker van. Je hebt zoveel gewerkt dat je wel een vakantie verdient!!! Ook als je niet zo hard gewerkt had, had je het verdiend, hoor!
Gaat z'n gangetje hoor. Pieken en dalen waarvan de pieken best hoog zijn en de dalen behoorlijk diep. Het positieve overheerst gelukkig en ik doe daar ook hard mijn best voor door te proberen nare gedachten, stemmen en opdrachten te negeren. Angst blijft groot en daar wil ik nog weleens moedeloos van worden, maar ik wil me niet overgeven daaraan.
Fijn dat jij nog lekker op je logeeradres bent. Geniet er maar lekker van. Je hebt zoveel gewerkt dat je wel een vakantie verdient!!! Ook als je niet zo hard gewerkt had, had je het verdiend, hoor!
woensdag 14 juli 2010 om 22:15
Dag lieverds, hier weer die rare neurologische klachten. Ik doe mijn ogen dicht en krijg weer allerlei gekke beelden/flarden te zien van bijv. circus en hangende gerookte eenden. Zou bijna grappig zijn als het niet zo naar was. het zijn heel onsamenhangende beelden die nergens op slaan. Ook hoofdpijn en misselijk. Gaat dus helaas een erg slechte nacht worden. morgen dokter bellen. sorry voor ego post. Ik vind jullie nog steeds lief....
woensdag 14 juli 2010 om 22:34
Wat jammer dat het met sommigen niet zo goed gaat! Ik heb weinig tijd om te reageren vandaag (druk met bellen, mailen etc, contact houden met vrienden), maar ik wilde jullie laten weten dat ik aan jullie denk!
Janna, geniet inderdaad maar lekker van de rust!
Schuddebuikje, veel sterkte vannacht. Ik weet niet zo goed wat te zeggen dus ik laat het even hierbij.
Vandaag heb ik even niks buitenshuis gedaan, ben de hele dag erg duf geweest (misschien door de spanning gisteren) en dan heb ik minder verweer tegen de angst. Vandaag dus even binnen gebleven.
Janna, geniet inderdaad maar lekker van de rust!
Schuddebuikje, veel sterkte vannacht. Ik weet niet zo goed wat te zeggen dus ik laat het even hierbij.
Vandaag heb ik even niks buitenshuis gedaan, ben de hele dag erg duf geweest (misschien door de spanning gisteren) en dan heb ik minder verweer tegen de angst. Vandaag dus even binnen gebleven.
woensdag 14 juli 2010 om 23:11
Buikje, wat naar.. hoop dat je toch een enigszins rustige nacht hebt en dat de dokter morgen iets voor je kan doen!
Annemeik, wat klink je weer 'helder'! Ik vind het knap hoe je zo goed kan verwoorden en omgaan met alles wat je te verduren krijgt!
Ik sta nog steeds in de negeermodus en dat bevalt wel aardig geloof ik. Als ik mezelf toe sta te denken maak ik mezelf gewoon gek, dus doe ik dat maar niet.
Welterusten!
Annemeik, wat klink je weer 'helder'! Ik vind het knap hoe je zo goed kan verwoorden en omgaan met alles wat je te verduren krijgt!
Ik sta nog steeds in de negeermodus en dat bevalt wel aardig geloof ik. Als ik mezelf toe sta te denken maak ik mezelf gewoon gek, dus doe ik dat maar niet.
Welterusten!
woensdag 14 juli 2010 om 23:34
Lieverds wat vervelend dat het met sommigen even wat minder gaat! Just don't give up!
Even kort reageren want ik heb weinig energie voor 'zware' dingen vandaag, dus alleen het belangrijkste:
LA, ook al voel je je nu weer alsof je de hele wereld aan kan, dat is natuurlijk ook een veeg teken. Bespreek maar goed met je psych wat voor nu het beste zou zijn om te doen. Wees eerlijk tegen hem én tegen jezelf.
Janna ik heb de kaart zéker verstuurd, ik hoop dat ie vandaag of morgen aan komt. Maar ik denk dat ie vrijdag pas vertrekt.
Even kort reageren want ik heb weinig energie voor 'zware' dingen vandaag, dus alleen het belangrijkste:
LA, ook al voel je je nu weer alsof je de hele wereld aan kan, dat is natuurlijk ook een veeg teken. Bespreek maar goed met je psych wat voor nu het beste zou zijn om te doen. Wees eerlijk tegen hem én tegen jezelf.
Janna ik heb de kaart zéker verstuurd, ik hoop dat ie vandaag of morgen aan komt. Maar ik denk dat ie vrijdag pas vertrekt.
donderdag 15 juli 2010 om 00:35
Hoi allemaal! Even een nachtelijk berichtje van mij.
LA
Verder eens met wat Frizzy schrijft. Bespreek goed met je psych wat handig is te doen met de paniekaanvallen (als dat tenminste is wat er gebeurde).
Schuddebuikje: ook een
Ik hoop dat je toch wat slaapt vannacht!
Met mij gaat het goed. Ik heb vanmiddag gefietst, en vanavond kreeg ik bezoek. Toen bezoek weg was, nog een dvd gekeken.
Wat me verder bezighoudt, is dat een goede vriendin op dit moment veel last heeft van paniekaanvallen. Meerdere per dag. Gisteren ben ik er getuige van geweest. Jongens, (of meiden eigenlijk) dat is echt niet mals, een heuse paniekaanval hebben.
Nu snap ik ook waarom zowel mijn huisarts als mijn (ex) therapeut altijd gezegd hebben dat ik geen medicatie nodig had voor mijn angsten. Er zit echt verschil tussen wat ik gisteren bij die vriendin zag, en wat voor angsten ik ervaar.
Vriendin heeft wel hulp gelukkig, en heeft vandaag nieuwe medicijnen gekregen. Ik hoop dat het snel weer beter met haar gaat!
Ik ga nog even wat op het forum lezen, en dan slapen!
LA
Verder eens met wat Frizzy schrijft. Bespreek goed met je psych wat handig is te doen met de paniekaanvallen (als dat tenminste is wat er gebeurde).
Schuddebuikje: ook een
Ik hoop dat je toch wat slaapt vannacht!
Met mij gaat het goed. Ik heb vanmiddag gefietst, en vanavond kreeg ik bezoek. Toen bezoek weg was, nog een dvd gekeken.
Wat me verder bezighoudt, is dat een goede vriendin op dit moment veel last heeft van paniekaanvallen. Meerdere per dag. Gisteren ben ik er getuige van geweest. Jongens, (of meiden eigenlijk) dat is echt niet mals, een heuse paniekaanval hebben.
Nu snap ik ook waarom zowel mijn huisarts als mijn (ex) therapeut altijd gezegd hebben dat ik geen medicatie nodig had voor mijn angsten. Er zit echt verschil tussen wat ik gisteren bij die vriendin zag, en wat voor angsten ik ervaar.
Vriendin heeft wel hulp gelukkig, en heeft vandaag nieuwe medicijnen gekregen. Ik hoop dat het snel weer beter met haar gaat!
Ik ga nog even wat op het forum lezen, en dan slapen!
donderdag 15 juli 2010 om 01:49
Ook van mij een nachtelijke post, ik ben te onrustig om te slapen. Ik schrik elke keer wakker omdat ik het gevoel heb dat ik niet meer ademhaal en geen hartslag heb. Onzin natuurlijk, maar erg vervelend.
Verana, zo'n paniekaanval is ver-schrik-ke-lijk. Het is gewoon puur lijden waar je dan doorheen gaat. De paar keren dat ik een heftige heb gehad dacht ik echt dat mijn laatste uur geslagen had.
De laatste keer was midden op straat en toen heb ik huilend een klasgenootje vastgegrepen en haar gesmeekt me naar de trein te brengen (was in een andere stad). Mijn vriend heeft me toen zelfs naar de EHBO moeten brengen omdat ik dacht dat ik doodging.
Zo voelt het dan ook echt, het is ZO eng, bijna onbeschrijflijk hoe enorm bang je dan bent. Want je snapt zelf niet waarom je je zo slecht voelt en dan word je nog banger omdat je allerlei enge symptomen hebt.
De angst die ik nu heb is daar aan gelinkt, ik ben zo bang weer een paniekaanval te krijgen op straat en daarom is dat voor mij zo eng.
Ik kan me niet voorstellen hoe het is voor jou (of mijn vrienden) om dat te zien. Ik weet wel dat ik een aantal mensen behoorlijk bang heb gemaakt. Wist jij dat het een paniekaanval was op dat moment?
Mijn klasgenoot wilde me ook al naar de EHBO-post op het station brengen. Ik wist toen nog niet dat het paniekaanvallen waren dus kon haar dat ook niet vertellen.
Fijn dat je vriendin hulp en medicijnen heeft! Ik ben zelf ook bijna zo ver gelukkig.
Tsjonge, ik geloof dat ik dat even kwijt moest...
Ik hoop dat iedereen lekker ligt te slapen!
Verana, zo'n paniekaanval is ver-schrik-ke-lijk. Het is gewoon puur lijden waar je dan doorheen gaat. De paar keren dat ik een heftige heb gehad dacht ik echt dat mijn laatste uur geslagen had.
De laatste keer was midden op straat en toen heb ik huilend een klasgenootje vastgegrepen en haar gesmeekt me naar de trein te brengen (was in een andere stad). Mijn vriend heeft me toen zelfs naar de EHBO moeten brengen omdat ik dacht dat ik doodging.
Zo voelt het dan ook echt, het is ZO eng, bijna onbeschrijflijk hoe enorm bang je dan bent. Want je snapt zelf niet waarom je je zo slecht voelt en dan word je nog banger omdat je allerlei enge symptomen hebt.
De angst die ik nu heb is daar aan gelinkt, ik ben zo bang weer een paniekaanval te krijgen op straat en daarom is dat voor mij zo eng.
Ik kan me niet voorstellen hoe het is voor jou (of mijn vrienden) om dat te zien. Ik weet wel dat ik een aantal mensen behoorlijk bang heb gemaakt. Wist jij dat het een paniekaanval was op dat moment?
Mijn klasgenoot wilde me ook al naar de EHBO-post op het station brengen. Ik wist toen nog niet dat het paniekaanvallen waren dus kon haar dat ook niet vertellen.
Fijn dat je vriendin hulp en medicijnen heeft! Ik ben zelf ook bijna zo ver gelukkig.
Tsjonge, ik geloof dat ik dat even kwijt moest...
Ik hoop dat iedereen lekker ligt te slapen!
donderdag 15 juli 2010 om 09:45
Kleine, met mij gaat het goed.
Morrison, gaat het weer een beetje? Heb je nog een beetje kunnen slapen? Sorry, ik was gisteren nog wel laat wakker, maar heb niet meer op dit topic gekeken. Anders had ik je toen al even wat opbeurends kunnen zeggen.
Ik hoop dat je op dit moment weer positiever de wereld inkijkt!
Buikje, hoe is het met jou? Heb jij ook een beetje kunnen slapen? Zijn de klachten minder of juist erger geworden? Doe maar lekker rustig aan. Ik hoop dat je man weer beter is en wat taken van je over kan nemen. Beterschap!
En hoe is het met de rest?
9.45
Morrison, gaat het weer een beetje? Heb je nog een beetje kunnen slapen? Sorry, ik was gisteren nog wel laat wakker, maar heb niet meer op dit topic gekeken. Anders had ik je toen al even wat opbeurends kunnen zeggen.
Ik hoop dat je op dit moment weer positiever de wereld inkijkt!
Buikje, hoe is het met jou? Heb jij ook een beetje kunnen slapen? Zijn de klachten minder of juist erger geworden? Doe maar lekker rustig aan. Ik hoop dat je man weer beter is en wat taken van je over kan nemen. Beterschap!
En hoe is het met de rest?
9.45
donderdag 15 juli 2010 om 11:07
quote:Annemeike schreef op 14 juli 2010 @ 21:38:
Hee Janna!
Gaat z'n gangetje hoor. Pieken en dalen waarvan de pieken best hoog zijn en de dalen behoorlijk diep. Het positieve overheerst gelukkig en ik doe daar ook hard mijn best voor door te proberen nare gedachten, stemmen en opdrachten te negeren. Angst blijft groot en daar wil ik nog weleens moedeloos van worden, maar ik wil me niet overgeven daaraan. Ja, dat zal altijd lastig blijven he. Leef je nu meer in het nu / dit moment dan dat je eerst deed? (voor je ziek werd) Dat je nu meer het idee hebt dat het weinig zin heeft om vooruit te denken?
Hee Janna!
Gaat z'n gangetje hoor. Pieken en dalen waarvan de pieken best hoog zijn en de dalen behoorlijk diep. Het positieve overheerst gelukkig en ik doe daar ook hard mijn best voor door te proberen nare gedachten, stemmen en opdrachten te negeren. Angst blijft groot en daar wil ik nog weleens moedeloos van worden, maar ik wil me niet overgeven daaraan. Ja, dat zal altijd lastig blijven he. Leef je nu meer in het nu / dit moment dan dat je eerst deed? (voor je ziek werd) Dat je nu meer het idee hebt dat het weinig zin heeft om vooruit te denken?
Dat was mijn spreekbeurt, zijn er nog vragen?!
donderdag 15 juli 2010 om 11:25
Ja, ik kijk zelden in de toekomst. Dat komt ook omdat ik de toekomst erg beangstigend vind. Als ik zie hoe medebewoners (die wat ouder zijn dan ik) aftakelen en steeds zieker worden en volledig opgaan in hun psychose, dan ben ik zo bang dat dat mij ook gaat overkomen.
Maar goed, daarom bekijk ik het gewoon per dag.
Maar goed, daarom bekijk ik het gewoon per dag.
donderdag 15 juli 2010 om 11:29
Het is sowieso goed om 'in het nu' te leven en te genieten van de dagelijkse dingen die je kan doen. En voor jou telt dat denk ik nog eens erger dan voor anderen. Het zou mij ook beangstigen wanneer ik over zo iets na zou gaan denken.
Trouwens leuk nieuws, een vriendin van mij komt ook deze kant op! Haar ouders wonen ook hier in de buurt en zij gaat daar ook een paar dagen heen. Dus dan kunnen we hier afspreken, hihi.
Trouwens leuk nieuws, een vriendin van mij komt ook deze kant op! Haar ouders wonen ook hier in de buurt en zij gaat daar ook een paar dagen heen. Dus dan kunnen we hier afspreken, hihi.
Dat was mijn spreekbeurt, zijn er nog vragen?!
donderdag 15 juli 2010 om 14:36
Hier ben ik weer even. Had een paar dagen niet gecomputerd en dan vind ik het soms eng om de mailbox te openen, omdat er misschien allerlei belangrijke mails in staan die ik nog niet gezien heb... maar het viel mee.
Ik ben vandaag met mijn medicijnen begonnen (ja... eindelijk) Ik had wat tijd nodig om aan het idee te wennen dat ik weer iets nieuws moest slikken.
Vond het ook eng. Eén keer heb ik op een medicijn gereageerd met een soort rare aanvallen waarbij ik begon te trillen en door mijn benen zakte. Ik dacht steeds: stel dat het nu nog erger is en ik buiten bewustzijn raak en naar het ziekenhuis moet, blablabla...
Dus ik wilde er eigenlijk mee beginnen op een dag dat ik niet alleen was, en dat is vandaag.
Daarnaast staat op de bijsluiter dat je geen alcohol mag met dit medicijn. Ook aan dat idee moest ik even wennen...
Maargoed, ik ben nog niet gaan trillen of flauwvallen of kwijlen... misschien valt het mee
donderdag 15 juli 2010 om 14:38
Annemeike, wat rot dat A. weg gaat. Hoe lang wist hij dat al? En hoe lang wist jij het?
Ik zou in jouw geval best kwaad zijn op de situatie. Hoe voel je je er nu onder?
Morrisson, welkom hier!
Sommige stukken zijn erg herkenbaar. Vooral dat je dacht dat er nooit een normale relatie weggelegd kan zijn voor een 'geval' als jij. Ik vind het leuk als je mee schrijft.
(ik zit te hooi en te gras wat bij te lezen)
Ik zou in jouw geval best kwaad zijn op de situatie. Hoe voel je je er nu onder?
Morrisson, welkom hier!
Sommige stukken zijn erg herkenbaar. Vooral dat je dacht dat er nooit een normale relatie weggelegd kan zijn voor een 'geval' als jij. Ik vind het leuk als je mee schrijft.
(ik zit te hooi en te gras wat bij te lezen)
donderdag 15 juli 2010 om 15:15
Ha Moon!
Goed om weer wat van je te lezen! Goed van je dat je aan je medicijnen bent begonnen. Het is inderdaad vrij klote dat A. zo ver weg gaat wonen. Niet meer bereikbaar voor mij in ieder geval. Hij weet het nu een aantal maanden en ik een aantal weken. Er is niets aan te doen en er krioelen nog steeds allerlei gevoelens door mijn lichaam, maar kwaadheid is daar maar een klein onderdeel van, hoor!
Ik hoop dat je medicijnen gaan helpen en dat de bijwerkingen mee zullen vallen. Succes!
Buikje, op het lijntje dus. Hoe was je nacht? Is je man wel weer beter? Doe je het alsjeblieft rustig aan zodat het niet uit de hand loopt? Je weet me te bereiken, he?!
LA, ik ben zo benieuwd hoe het met jou gaat. Als je het op kunt brengen laat je dan wat van je horen??
Goed om weer wat van je te lezen! Goed van je dat je aan je medicijnen bent begonnen. Het is inderdaad vrij klote dat A. zo ver weg gaat wonen. Niet meer bereikbaar voor mij in ieder geval. Hij weet het nu een aantal maanden en ik een aantal weken. Er is niets aan te doen en er krioelen nog steeds allerlei gevoelens door mijn lichaam, maar kwaadheid is daar maar een klein onderdeel van, hoor!
Ik hoop dat je medicijnen gaan helpen en dat de bijwerkingen mee zullen vallen. Succes!
Buikje, op het lijntje dus. Hoe was je nacht? Is je man wel weer beter? Doe je het alsjeblieft rustig aan zodat het niet uit de hand loopt? Je weet me te bereiken, he?!
LA, ik ben zo benieuwd hoe het met jou gaat. Als je het op kunt brengen laat je dan wat van je horen??
donderdag 15 juli 2010 om 17:45
quote:Annemeike schreef op 15 juli 2010 @ 09:45:
Morrison, gaat het weer een beetje? Heb je nog een beetje kunnen slapen? Sorry, ik was gisteren nog wel laat wakker, maar heb niet meer op dit topic gekeken. Anders had ik je toen al even wat opbeurends kunnen zeggen.
Ik hoop dat je op dit moment weer positiever de wereld inkijkt!
Daar hoef je je helemaal niet voor te verontschuldigen Annemeike! Uiteindelijk ben ik wel weer in slaap gevallen, rond half 4 denk ik. Ik heb tot half 1 vanmiddag geslapen!
Vanavond komen mijn schoonouders. Dat vind ik eerlijk gezegd niet zo leuk, ze zijn heel star en stijf en ik heb na 5 jaar nog altijd niet het gevoel dat ik geaccepteerd word. Dus ik ben benieuwd...
Ook erger ik me echt dood aan onze nieuwe onderburen. Ze wonen hier nu welgeteld 5 dagen en zijn nogal dominant... Ze leveren me nogal veel stress op. Later meer daarover!
De positiviteit wil dus nog niet terugkeren, maar ik ben ervan overtuigd dat die wel weer komt.
Moonlight, 'spannend' is dat he, nieuwe medicijnen. Ik hoop dat je niet teveel last zal krijgen van bijwerkingen!
Ik zou wel kunnen zeggen; Fijn dat je dingen herkent, maar fijn is het natuurlijk niet. Het lucht echter wel op dat ik niet de enige ben met zulke gedachten. Bedankt voor je welkom!
Schuddebuikje, ik hoop dat je toch een goede nacht hebt gehad. Jammer dat het op het randje zit!
Voor iedereen die het nodig heet:
Morrison, gaat het weer een beetje? Heb je nog een beetje kunnen slapen? Sorry, ik was gisteren nog wel laat wakker, maar heb niet meer op dit topic gekeken. Anders had ik je toen al even wat opbeurends kunnen zeggen.
Ik hoop dat je op dit moment weer positiever de wereld inkijkt!
Daar hoef je je helemaal niet voor te verontschuldigen Annemeike! Uiteindelijk ben ik wel weer in slaap gevallen, rond half 4 denk ik. Ik heb tot half 1 vanmiddag geslapen!
Vanavond komen mijn schoonouders. Dat vind ik eerlijk gezegd niet zo leuk, ze zijn heel star en stijf en ik heb na 5 jaar nog altijd niet het gevoel dat ik geaccepteerd word. Dus ik ben benieuwd...
Ook erger ik me echt dood aan onze nieuwe onderburen. Ze wonen hier nu welgeteld 5 dagen en zijn nogal dominant... Ze leveren me nogal veel stress op. Later meer daarover!
De positiviteit wil dus nog niet terugkeren, maar ik ben ervan overtuigd dat die wel weer komt.
Moonlight, 'spannend' is dat he, nieuwe medicijnen. Ik hoop dat je niet teveel last zal krijgen van bijwerkingen!
Ik zou wel kunnen zeggen; Fijn dat je dingen herkent, maar fijn is het natuurlijk niet. Het lucht echter wel op dat ik niet de enige ben met zulke gedachten. Bedankt voor je welkom!
Schuddebuikje, ik hoop dat je toch een goede nacht hebt gehad. Jammer dat het op het randje zit!
Voor iedereen die het nodig heet:
