Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
zaterdag 17 juli 2010 om 14:09
Goedemiddag allemaal!
Ik had even gemist dat Annemeike naar familie ging... schaam. Ik hoop dat ze het heel erg leuk heeft!
Moonlight, echt vaag dat jij nou net de 'zeldzame' bijwerkingen hebt. Misschien werd je duizelig door slaperigheid of lage bloeddruk, daar heb ik regelmatig last van. Dan zou het dus niet van de medicijnen komen. Maar goed, ik ben niet voor niets geen arts
Ons dakraam zit er al bijna in!
Heel fijn weekend allemaal!
Ik had even gemist dat Annemeike naar familie ging... schaam. Ik hoop dat ze het heel erg leuk heeft!
Moonlight, echt vaag dat jij nou net de 'zeldzame' bijwerkingen hebt. Misschien werd je duizelig door slaperigheid of lage bloeddruk, daar heb ik regelmatig last van. Dan zou het dus niet van de medicijnen komen. Maar goed, ik ben niet voor niets geen arts
Ons dakraam zit er al bijna in!
Heel fijn weekend allemaal!
zaterdag 17 juli 2010 om 14:30
1 op de 1000 is best veel hoor, en idd doen fabrikanten er alles aan om zo min mogelijk bijwerkingen te vermelden.
In 1 van mij staat bij gemeld of zelden of nooit (zoiets), plotselinge dood.
haha lekker is dat
Ik gebruik citalopram, dat is een AD, daar heb ik geen bijwerkingen van, ook geen gewichtstoename. Aantal jaren geleden slikte ik seroxat en daar kwam ik wel van aan.
Verder heb ik slaappillen liggen (kattenogen, ik weet niet hoe ze heten) en oxazepam. Maar die gebuik ik bijna niet.
En dan sinds kort weer olanzapine (merknaam zyprexa).
Daar word ik dik van en als ik met de dosis bezig ben, dus verhogen, word ik suf en ga ik wat meer in mijn 'eigen wereld' zitten.
Verder zweet ik sneller en meer.
Zooo dat zijn al mijn pillen. Zou ze het liefste het raam uit kieperen maar ik heb er wel baat bij.
En jij? Toch alleen dat nieuwe medicijn of gebruik je daarnaast ook nog andere medicatie?
In 1 van mij staat bij gemeld of zelden of nooit (zoiets), plotselinge dood.
haha lekker is dat
Ik gebruik citalopram, dat is een AD, daar heb ik geen bijwerkingen van, ook geen gewichtstoename. Aantal jaren geleden slikte ik seroxat en daar kwam ik wel van aan.
Verder heb ik slaappillen liggen (kattenogen, ik weet niet hoe ze heten) en oxazepam. Maar die gebuik ik bijna niet.
En dan sinds kort weer olanzapine (merknaam zyprexa).
Daar word ik dik van en als ik met de dosis bezig ben, dus verhogen, word ik suf en ga ik wat meer in mijn 'eigen wereld' zitten.
Verder zweet ik sneller en meer.
Zooo dat zijn al mijn pillen. Zou ze het liefste het raam uit kieperen maar ik heb er wel baat bij.
En jij? Toch alleen dat nieuwe medicijn of gebruik je daarnaast ook nog andere medicatie?
zaterdag 17 juli 2010 om 19:40
LA, zyprexa ken ik wel. Ik ging er van eten, eten en nog eens eten.
Ik heb nu Bupropion (das de nieuwe) en lithium. Lithium heb ik ook een periode niet geslikt, maar nu dus wel.
Anders is er kans dat ik 'door schiet' en manisch word.
(beetje manisch zou geen kwaad kunnen, als ik er van ga opruimen igg niet )
Vandaag gekeken of de bieb het boek van Mike Boddé had maar alle exemplaren in de regio zijn gereserveerd...
Misschien koop ik m zelf wel.
Morisson, fijn dat het raam erin zit!
Ik heb nu Bupropion (das de nieuwe) en lithium. Lithium heb ik ook een periode niet geslikt, maar nu dus wel.
Anders is er kans dat ik 'door schiet' en manisch word.
(beetje manisch zou geen kwaad kunnen, als ik er van ga opruimen igg niet )
Vandaag gekeken of de bieb het boek van Mike Boddé had maar alle exemplaren in de regio zijn gereserveerd...
Misschien koop ik m zelf wel.
Morisson, fijn dat het raam erin zit!
zaterdag 17 juli 2010 om 20:47
quote:Morisson schreef op 16 juli 2010 @ 21:30:
Zo, daar ben ik dan! Een drukke dag gehad vandaag, ik ben niet buiten geweest maar er moest veel in en om het huis gedaan worden. De tuin is een puinhoop!
Maar om even terug te komen op Verana en Moonlight:
Verana, het is tijdens een paniekaanval inderdaad vaak zo dat je, door je eigen doemgedachten, nog banger wordt. Het is eigenlijk een soort cirkel: Je krijgt een adrenaline- en cortisolstoot, hierdoor word je bang. Nu even vanuit mezelf: Ik denk dan: “Shit, mijn hart klopt snel. Oh jee, wat is dat? Oei, en nou word ik nog duizelig ook. Ik voel me echt niet goed, ik moet naar huis. Ik krijg geen lucht! Bah, ik voel me echt steeds slechter. Nou voel ik mijn hand niet meer! Oh, als ik maar niet ga overgeven/flauwvallen!”
Bij elke angstige zin die je uitspreekt tegen jezelf, maakt je lichaam nog meer stresshormonen aan, omdat het denkt dat er gevaar dreigt. En bij elke stoot stresshormonen wordt de paniek dus erger. Als jij kunt denken: “Niks aan de hand, mijn hart klopt gewoon snel, gaat zo weer over”, zul je waarschijnlijk niet een volledige paniekaanval krijgen. Ik hoop dat ik het een beetje goed uitleg trouwens.
Maar dat positief denken is echt heel lastig, omdat je gewoon bang wordt van de symptomen an sich. Angst voor de angst is daarbij heel erg belangrijk. Dat is de reden waarom ik nauwelijks naar buiten durf, ik denk constant: “Wat als ik nou in de winkel een aanval krijg? Wat als ik op straat niet goed word?” enzovoorts.
Rationeel kan ik het volledig verklaren, door mijn studie psychologie. Maar als het jezelf overkomt is het ineens geen theorie meer en dan is het alsnog lastig. Ik weet wel dat ik verkeerd denk, maar kan mezelf niet als het ware herprogrammeren.
Ik focus wel op de positieve dingen, zoals jij zegt, maar ik ben van nature gewoon een erg gevoelig en nadenkend mens en dan ben je veel vatbaarder voor piekeren helaas. Ik hoop dat de juiste therapeut hier verandering in kan gaan brengen.
Het kan heel goed zijn dat jouw woorden op zo'n moment niet doordringen tot je vriendin. Die klasgenoot van mij zei ook telkens geruststellende dingen, maar je zit zo ontzettend in je eigen hoofd op zo'n moment, daar is niet of nauwelijks doorheen te breken.
Wat bedoel je met, dat je er veel over nadenkt, ook met betrekking op jezelf? Als je niet wilt antwoorden hoeft dat niet hoor!
Hmmm, deze post wordt erg lang. Ik post dit stuk even en reageer dan in een volgende post op Moonlight!
Een duidelijke uitleg, Morisson!
Ik heb zelf ook wel last van angst, met name faalangst. Nu heb ik hier al vele malen minder last van dan in het verleden. Maar het is wel de reden dat ik uit het arbeidsproces ben geraakt.
Tot midden 20 had ik ook wel last van sociale angst, maar hier ben ik inmiddels al een aantal jaren vanaf. Nou ja, er zijn nog wat kruimeltjes van over, maar echt last heb ik er niet meer van.
Ik heb mijzelf heel lang afgevraagd of het zinvol was voor mij om medicatie te slikken. Ik had ook wel angstaanvallen namelijk, met benauwdheid, zweten en trillen. Nu heb ik er heel af en toe nog één. Mijn huisarts en mijn (ex) therapeut vonden dat ik geen medicijnen nodig had.
En eigenlijk pas sinds vorige week begrijp ik waarom ze dit vonden. Want als ik zag hoe mijn vriendin was toen ze die paniekaanval had, dat was zo veel erger dan mijn angstaanvallen. Zij kwam er ook niet meer uit, en op de één of andere manier lukt het mij uiteindelijk altijd wel om er op eigen kracht uit te komen.
Waar ik ook over nadenk, is hoe dit dan kan, dat het haar niet lukt er op eigen kracht uit te komen. En ik merk dat ik ook zéér dankbaar ben, dat ik nooit zulke heftige aanvallen heb gehad als zij. Want dat is echt niet niks!
Ik ben overigens ook goed in piekeren, maar gelukkig kan ik tegenwoordig mijn gedachten "afleiden". Meestal dan. Zodra het over werken gaat, loop ik grotere kans om weer in de pieker- en angstmodus terecht te komen.
Zo, daar ben ik dan! Een drukke dag gehad vandaag, ik ben niet buiten geweest maar er moest veel in en om het huis gedaan worden. De tuin is een puinhoop!
Maar om even terug te komen op Verana en Moonlight:
Verana, het is tijdens een paniekaanval inderdaad vaak zo dat je, door je eigen doemgedachten, nog banger wordt. Het is eigenlijk een soort cirkel: Je krijgt een adrenaline- en cortisolstoot, hierdoor word je bang. Nu even vanuit mezelf: Ik denk dan: “Shit, mijn hart klopt snel. Oh jee, wat is dat? Oei, en nou word ik nog duizelig ook. Ik voel me echt niet goed, ik moet naar huis. Ik krijg geen lucht! Bah, ik voel me echt steeds slechter. Nou voel ik mijn hand niet meer! Oh, als ik maar niet ga overgeven/flauwvallen!”
Bij elke angstige zin die je uitspreekt tegen jezelf, maakt je lichaam nog meer stresshormonen aan, omdat het denkt dat er gevaar dreigt. En bij elke stoot stresshormonen wordt de paniek dus erger. Als jij kunt denken: “Niks aan de hand, mijn hart klopt gewoon snel, gaat zo weer over”, zul je waarschijnlijk niet een volledige paniekaanval krijgen. Ik hoop dat ik het een beetje goed uitleg trouwens.
Maar dat positief denken is echt heel lastig, omdat je gewoon bang wordt van de symptomen an sich. Angst voor de angst is daarbij heel erg belangrijk. Dat is de reden waarom ik nauwelijks naar buiten durf, ik denk constant: “Wat als ik nou in de winkel een aanval krijg? Wat als ik op straat niet goed word?” enzovoorts.
Rationeel kan ik het volledig verklaren, door mijn studie psychologie. Maar als het jezelf overkomt is het ineens geen theorie meer en dan is het alsnog lastig. Ik weet wel dat ik verkeerd denk, maar kan mezelf niet als het ware herprogrammeren.
Ik focus wel op de positieve dingen, zoals jij zegt, maar ik ben van nature gewoon een erg gevoelig en nadenkend mens en dan ben je veel vatbaarder voor piekeren helaas. Ik hoop dat de juiste therapeut hier verandering in kan gaan brengen.
Het kan heel goed zijn dat jouw woorden op zo'n moment niet doordringen tot je vriendin. Die klasgenoot van mij zei ook telkens geruststellende dingen, maar je zit zo ontzettend in je eigen hoofd op zo'n moment, daar is niet of nauwelijks doorheen te breken.
Wat bedoel je met, dat je er veel over nadenkt, ook met betrekking op jezelf? Als je niet wilt antwoorden hoeft dat niet hoor!
Hmmm, deze post wordt erg lang. Ik post dit stuk even en reageer dan in een volgende post op Moonlight!
Een duidelijke uitleg, Morisson!
Ik heb zelf ook wel last van angst, met name faalangst. Nu heb ik hier al vele malen minder last van dan in het verleden. Maar het is wel de reden dat ik uit het arbeidsproces ben geraakt.
Tot midden 20 had ik ook wel last van sociale angst, maar hier ben ik inmiddels al een aantal jaren vanaf. Nou ja, er zijn nog wat kruimeltjes van over, maar echt last heb ik er niet meer van.
Ik heb mijzelf heel lang afgevraagd of het zinvol was voor mij om medicatie te slikken. Ik had ook wel angstaanvallen namelijk, met benauwdheid, zweten en trillen. Nu heb ik er heel af en toe nog één. Mijn huisarts en mijn (ex) therapeut vonden dat ik geen medicijnen nodig had.
En eigenlijk pas sinds vorige week begrijp ik waarom ze dit vonden. Want als ik zag hoe mijn vriendin was toen ze die paniekaanval had, dat was zo veel erger dan mijn angstaanvallen. Zij kwam er ook niet meer uit, en op de één of andere manier lukt het mij uiteindelijk altijd wel om er op eigen kracht uit te komen.
Waar ik ook over nadenk, is hoe dit dan kan, dat het haar niet lukt er op eigen kracht uit te komen. En ik merk dat ik ook zéér dankbaar ben, dat ik nooit zulke heftige aanvallen heb gehad als zij. Want dat is echt niet niks!
Ik ben overigens ook goed in piekeren, maar gelukkig kan ik tegenwoordig mijn gedachten "afleiden". Meestal dan. Zodra het over werken gaat, loop ik grotere kans om weer in de pieker- en angstmodus terecht te komen.
zondag 18 juli 2010 om 04:29
Ik heb het teruggekeken, is een uitzendig over ' creatievelingen' die soms een beetje gek zijn en dat nodig hebben om creatief te zijn.
Ik vond het niet zo een boeiende aflevering, en die bram bakker zat er ook weer in. Volgens mij komt hij echt wekelijks op tv, hij komt mij een beetje mijn keel uit....
Zoooo ik kan niet slapen, net bij het tijdtopic 4 op een rij behaald. Knap he?
Zal ik het hier weer proberen?
Nee toch maar niet, het is niet leuk als je vantevoren al weet dat het gaat lukken.
Ik ga denk ik even de afwas doen.
Oh en voor de mensen die straks wakker worden
Goedemorgen!
Annemeike, ik ben heel benieuwd hoe jouw dag vandaag/gisteren was!
Ik vond het niet zo een boeiende aflevering, en die bram bakker zat er ook weer in. Volgens mij komt hij echt wekelijks op tv, hij komt mij een beetje mijn keel uit....
Zoooo ik kan niet slapen, net bij het tijdtopic 4 op een rij behaald. Knap he?
Zal ik het hier weer proberen?
Nee toch maar niet, het is niet leuk als je vantevoren al weet dat het gaat lukken.
Ik ga denk ik even de afwas doen.
Oh en voor de mensen die straks wakker worden
Goedemorgen!
Annemeike, ik ben heel benieuwd hoe jouw dag vandaag/gisteren was!
zondag 18 juli 2010 om 09:56
Zo! Nu heb ik wat beter teruggelezen!
Ik reageer nog eventjes kort, met terugwerkende kracht.
Morisson: jij bent goed bezig geweest de afgelopen week! (naar meerdere winkels gaan!)
Annemeike: ik vind het bewonderenswaardig hoe je omgaat met de situatie rondom A. Knap van je!
Fritza: heb je al iets gevonden wat je zou kunnen/willen doen in de tijd dat je thuis zit?
Schuddebuikje: ik hoop dat je goed op jezelf past.
Moon: je zit niet meer zo veel op het forum, he? Leuk om je af en toe weer te spotten! En fijn dat je het toch hebt aangedurfd met je medicatie; ik hoop dat het snel weer wat beter met je zal gaan.
LA: wat heftig opeens afgelopen week! Je klinkt wel weer alsof je alles weer onder controle hebt, gelukkig.
Ik reageer nog eventjes kort, met terugwerkende kracht.
Morisson: jij bent goed bezig geweest de afgelopen week! (naar meerdere winkels gaan!)
Annemeike: ik vind het bewonderenswaardig hoe je omgaat met de situatie rondom A. Knap van je!
Fritza: heb je al iets gevonden wat je zou kunnen/willen doen in de tijd dat je thuis zit?
Schuddebuikje: ik hoop dat je goed op jezelf past.
Moon: je zit niet meer zo veel op het forum, he? Leuk om je af en toe weer te spotten! En fijn dat je het toch hebt aangedurfd met je medicatie; ik hoop dat het snel weer wat beter met je zal gaan.
LA: wat heftig opeens afgelopen week! Je klinkt wel weer alsof je alles weer onder controle hebt, gelukkig.
zondag 18 juli 2010 om 10:55
Goedemorgen GE en Janna.
Janna eet smakelijk voor straks!
GE hoe was je vakantie?
Annemeike waaaar ben je? Lig je nog te slapen?
even een egostukje, door die pillen ga ik een beetje trillen en werkt mijn fijne moteriek even wat minder, komt vanzelf goed als ik weer gewend bent. Maar ik heb nu al 3 keer in mijn vingers gesneden.
Janna eet smakelijk voor straks!
GE hoe was je vakantie?
Annemeike waaaar ben je? Lig je nog te slapen?
even een egostukje, door die pillen ga ik een beetje trillen en werkt mijn fijne moteriek even wat minder, komt vanzelf goed als ik weer gewend bent. Maar ik heb nu al 3 keer in mijn vingers gesneden.
zondag 18 juli 2010 om 11:28
Goedemorgen!!!
Ik hoorde LA roepen en ben direct gekomen!
Wat is het toch beroerd dat medicijnen zo vaak bijwerkingen hebben en die bijwerkingen zijn ook nog eens heel erg vervelend! Meestal nemen ze inderdaad na verloop van tijd af. Lithium en bupropion (??) heb ik nooit geslikt, maar ik heb daar ook geen indicatie daarvoor. Ik ben blij dat het bij Moon toch wel schijnt te werken. Zyprexa heb ik jaren geleden ook weleens een tijdje geslikt. Ik reageerde er niet zo goed op. Kan me eigenlijk niet eens herinneren of ik er erg van ging eten. Ik ben blij dat het LA wel redelijk helpt.
Ik hoop dat jullie bijwerkingen snel verdwijnen. Ik heb in het verleden er ook veel last van gehad. Kon niet stil zitten, liep scheef (naar opzij), kon niet schrijven, was heeeeel suf, praaaatteee heeeell laangzzzaaaaaam, praatte onduidelijk, wiebelde constant met mijn benen als ik zat, had zo'n droge mond dat mijn tong gewoon tegen mijn verhemelte geplakt zat, had moeite met lezen, etc.etc. Ik kan nog heel veel aan dit lijstje toevoegen, maar ik geloof niet dat ik ooit dikker ben geworden van medicijnen. Kan me vergissen, want kan me niet alles herinneren. In ieder geval heb ik nu weinig bijwerkingen meer. Af en toe nog wel, maar die zijn te doen.
Janna, wat lekker dat je alweer uit eten gaat. Jij neemt het er zo te horen lekker van en dat moet je ook zeker doen! Voel je je al wat uitgeruster??
Buikje, hoe was de verjaardag van je man? De taarten vielen in de smaak? Zijn ze allemaal op? Was het een drukke dag? Hoe is het nu met je?
Verana, kan me voorstellen dat je erg geschrokken bent van die paniekaanval van je vriendin. Iemand die dat overkomt zit zo in zijn/haar eigen wereldje. Iemand noemde het al, maar het is inderdaad een kwestie van overleven op dat moment voor die persoon, omdat het gewoon voelt alsof je dood gaat.
Morrison, heb je wel eens cognitieve therapie geprobeerd om je paniekaanvallen te beteugelen? Misschien heb je dat al wel eens geschreven, maar ik raak de laatste tijd een beetje de draad kwijt hier.
Effe dit posten......
Ik hoorde LA roepen en ben direct gekomen!
Wat is het toch beroerd dat medicijnen zo vaak bijwerkingen hebben en die bijwerkingen zijn ook nog eens heel erg vervelend! Meestal nemen ze inderdaad na verloop van tijd af. Lithium en bupropion (??) heb ik nooit geslikt, maar ik heb daar ook geen indicatie daarvoor. Ik ben blij dat het bij Moon toch wel schijnt te werken. Zyprexa heb ik jaren geleden ook weleens een tijdje geslikt. Ik reageerde er niet zo goed op. Kan me eigenlijk niet eens herinneren of ik er erg van ging eten. Ik ben blij dat het LA wel redelijk helpt.
Ik hoop dat jullie bijwerkingen snel verdwijnen. Ik heb in het verleden er ook veel last van gehad. Kon niet stil zitten, liep scheef (naar opzij), kon niet schrijven, was heeeeel suf, praaaatteee heeeell laangzzzaaaaaam, praatte onduidelijk, wiebelde constant met mijn benen als ik zat, had zo'n droge mond dat mijn tong gewoon tegen mijn verhemelte geplakt zat, had moeite met lezen, etc.etc. Ik kan nog heel veel aan dit lijstje toevoegen, maar ik geloof niet dat ik ooit dikker ben geworden van medicijnen. Kan me vergissen, want kan me niet alles herinneren. In ieder geval heb ik nu weinig bijwerkingen meer. Af en toe nog wel, maar die zijn te doen.
Janna, wat lekker dat je alweer uit eten gaat. Jij neemt het er zo te horen lekker van en dat moet je ook zeker doen! Voel je je al wat uitgeruster??
Buikje, hoe was de verjaardag van je man? De taarten vielen in de smaak? Zijn ze allemaal op? Was het een drukke dag? Hoe is het nu met je?
Verana, kan me voorstellen dat je erg geschrokken bent van die paniekaanval van je vriendin. Iemand die dat overkomt zit zo in zijn/haar eigen wereldje. Iemand noemde het al, maar het is inderdaad een kwestie van overleven op dat moment voor die persoon, omdat het gewoon voelt alsof je dood gaat.
Morrison, heb je wel eens cognitieve therapie geprobeerd om je paniekaanvallen te beteugelen? Misschien heb je dat al wel eens geschreven, maar ik raak de laatste tijd een beetje de draad kwijt hier.
Effe dit posten......
zondag 18 juli 2010 om 11:36
Voordat ik over gisteren schrijf, even GE een geven.
Het spijt me heel erg, maar ik wist niet dat je weg was. Ik kon alles steeds best goed onthouden over iedereen, maar het lukt me de laatste tijd minder. Sorry.
Heb je vaker het gevoel dat mensen het op je gemunt hebben? Hoort het bij je ziektebeeld? Ben even kwijt of en hoe je gediagnosticeerd bent. Niet dat dat voor mij superbelangrijk is hoor. Ik wil mensen absoluut niet in hokjes stoppen.
Welkom thuis in ieder geval!!
Het spijt me heel erg, maar ik wist niet dat je weg was. Ik kon alles steeds best goed onthouden over iedereen, maar het lukt me de laatste tijd minder. Sorry.
Heb je vaker het gevoel dat mensen het op je gemunt hebben? Hoort het bij je ziektebeeld? Ben even kwijt of en hoe je gediagnosticeerd bent. Niet dat dat voor mij superbelangrijk is hoor. Ik wil mensen absoluut niet in hokjes stoppen.
Welkom thuis in ieder geval!!
zondag 18 juli 2010 om 11:42
Nou, nu even over gisteren. Het was een heel leuke dag. Ik ga er niet te veel over schrijven bedenk ik nu ineens. Ten eerste omdat het voor jullie weinig interessant is hoe de dag in elkaar stak en ten tweede omdat ik niet herkend wil worden door andere feestgangers.
In ieder geval was het een goede verdeling tussen onder de mensen zijn en me terugtrekken op de kamer in het hotel. Het eten was ook heerlijk en mijn tante genoot met volle teugen van alles.
We waren laat thuis en ik heb niet eens meer de computer aan gezet bij thuiskomst. Toen ik vanmorgen laat wakker werd ben ik er wel weer direct voor gedoken en nu zit ik dus lekker in pyjama hier. Ik ga me zo maar eens aankleden en verder niet zoveel doen vandaag. Ik heb meestal wel een paar dagen nodig om weer energie op te doen na zo'n dag. Dat geeft in dit geval helemaal niets, want het was echt een fijne dag.
In ieder geval was het een goede verdeling tussen onder de mensen zijn en me terugtrekken op de kamer in het hotel. Het eten was ook heerlijk en mijn tante genoot met volle teugen van alles.
We waren laat thuis en ik heb niet eens meer de computer aan gezet bij thuiskomst. Toen ik vanmorgen laat wakker werd ben ik er wel weer direct voor gedoken en nu zit ik dus lekker in pyjama hier. Ik ga me zo maar eens aankleden en verder niet zoveel doen vandaag. Ik heb meestal wel een paar dagen nodig om weer energie op te doen na zo'n dag. Dat geeft in dit geval helemaal niets, want het was echt een fijne dag.
